Monthly Archives: April 2006

Zondag 30 April
Net werken.
Er zijn van die weken waarin van alles gebeurd. Vorige week was er zo een. De Tine, 2 boeiende bijeenkomsten, het afblazen van een samenwerking en natuurlijk aan het begin van de week mijn ontmoeting met Steve Ballmer.
Bij ons thuis zit de heg erin, waar Aukje het meest aan heeft gedaan, eerlijk is eerlijk. En de Motortoertocht trok een kleine 40 deelnemers met achteraf veel complimenten. Een reuze meevaller want het weer leek niet zo geweldig goed te worden. Het motorseizoen is wat mij betreft geopend.
Terug naar het begin van de week want het was wel een bijzondere ervaring om met Steve Ballmer te mogen spreken. De uitnodiging kwam via Rix die zelf niet kon omdat hij op vakantie was. Hij was uitgenodigd vanwege zijn contacten met een organisatie die de belangen behartigd voor innovatieve bedrijven. Net voor de kerst hadden Rix en ik een gesprek met de directeur van die club. Soms leiden dit soort contacten tot iets leuks. In ieder geval gaan we een aantal bijeenkomsten voor hen organiseren. Maar het gesprek op maandag met Steve Ballmer was wel een onverwachte actie, blijkbaar is het wel een organisatie met een goed netwerk.
Het gesprek zelf was kort en ik ben best wel onder de indruk van de energie die Steve Ballmer uitstraalde. Inspirerend? Nou niet echt! Hij demonstreerde volgens mij perfect waarom het geschil met Europa draait. Ze zijn op zoek naar de grenzen waarbinnen het nog net mogelijk is zaken te doen binnen Europa. Die grenzen moeten aangegeven worden door Europa want als het aan Microsoft ligt is “alles voor Bassie�. Dat haal ik tenminste uit zijn korte toespraak. Ze willen de grenzen weten. Daar zijn dus ook regelgevers voor nodig volgens hem anders pakken bedrijven wat ze pakken kunnen.
Ook voor Microsoft gelden regels voor Maatschappelijk Betrokken Ondernemen. De 3 P’s heb ik hier wel eens eerder aangehaald:
Profit: dat zit wel goed bij Microsoft;
People: personeel, doen ze ook wel goed volgens mij;
Planet: wat doe je voor de maatschappij? Oftewel als je zo gruwelijk veel mag verdienen aan een maatschappij, wat doe je er dan voor terug? Oftewel de License to operate.
De Europese Unie schermt dus met het “intrekken van de vergunning�.
De afgelopen weken waren de zittingen over dit geschil in Luxemburg. De verwachting van Steve Ballmer was dat het nog ruim een jaar duurt voor er een uitspraak komt. Ik ben benieuwd hoe een en ander gaat verlopen. De maatschappelijk betrokkenheid van Microsoft kan wel beter volgens mij. Bill Gates stelt wel erg ruime fondsen ter beschikking. Maar dat is niet het bedrijf. Als Microsoft nu eens zich ging bemoeien met de armoede in de wereld dan hadden ze nu niet dit soort problemen denk ik wel eens. Misschien wat te simpel gedacht van mij. Maar de beelden uit Afrika staan nog goed op mijn netvlies.
En die goedheid van Bill Gates? Acht, mijn moeder zei ooit eens, “je kan je maar een keer zat eten.� Bill Gates houdt voldoende over voor een aantal maaltijden voor heel Afrika.
De rest van de week ging op aan de Tine, de ICT beurs in Amsterdam. Veel mensen gesproken, contacten gelegd en leuke dingen gezien. Morgen maar gewoon weer aan het werk, of eigenlijk was dit ook net werken.

Geplaatst om 19:05 | Reageren?

Maandag 24 April
Mijn ontmoeting met Steve Ballmer
Maandagmorgen, Brussel. Ik kom net terug in mijn hotelkamer van een ontmoeting met Steve Ballmer. Voor iedereen die niet weet wie Steve Ballmer is; 2e man van Microsoft achter Bill Gates. Op zich is het natuurlijk altijd boeiend om zo’n hot shot te spreken maar zeker op dit moment is het een zeer speciaal gebeuren want Microssoft en de EU staan deze week voor de rechter over de antitrustzaak. Een boete van een half miljard en de dreiging voor meer als Microsoft niet voldoet aan de eis om meer openheid. Ik breng het natuurlijk erg simpel want na deze ontmoeting waar Steve Ballmer het gesprek aanging met een 25 personen uit heel Europa bleek dat er veel kanten aan zitten. Het gaat om Intellectueel Eigendom versus uitwisselbaarheid.
Voor mijn gevoel gaat het vooral over de verschillen in zakendoen in Europa versus zakendoen in Amerika. Oftewel de Amerikaanse droom tegenover de Europese droom. Zie mijn eerdere bijdragen.
Ik mocht een paar minuten alleen met hem praten en dat was ook mijn opmerking naar hem toe. Hij begreep ogenblikkelijk wat ik bedoelde en zei eerst dat er hopelijk toch niet zulke grote verschillen waren. Maar hij kwam ook met de opmerking hij hoopte dat de EU met richtlijnen komt aan welke voorwaarden bedrijven moeten voldoen. Ik kreeg de indruk dat hij het spanningsveld en de complexiteit ervan prima overziet.
En de korte toespraak zette hij dat nog eens duidelijk uiteen. Hij is een inspirerende spreker, logisch want anders kom je niet op zo’n positie. Iedereen in de ruimte was het er wel over eens dat de komende week een erg spannende wordt want de rechtszaak in Luxemburg is wel bepalend voor concurreren in Europa.
Tijd om mijn koffer te pakken, nog een gesprek te gaan en dan weer snel naar huis, voorbereiden op de TINE. Het belooft een boeiende week te worden. Het begin was in ieder geval bijzonder interessant.

Maandag 17 April
Uitersten in de ICT.
Pasen, altijd een bijzondere periode voor me. Dagen van bezinning en tegenstellingen. 27 jaar geleden overleed mijn vader de dag voor Pasen en 18 jaar geleden werd onze dochter geboren, ook op stille zaterdag. In de natuur loopt alles uit, de blaadjes komen weer aan de bomen, het laatste dode blad moet weer worden opgeruimd en de lammetjes huppelen in de wei.
“Spring is in the air�, er staan allerlei zaken op doorbreken. Ook zakelijk gezien staan er zaken op doorbreken. De Tine komt eraan, de grootste ICT vakbeurs van de Benelux in de RAI. Dit jaar staan we daar met het ICT Platform. We staan op de stand van de ICT vereniging Noord. Op zich wel grappig want waar het ICT Platform wordt gezien als Gronings zien veel mensen de ICT vereniging als Fries. Vandaar dat toen we de vraag kregen of we mee wilden doen we hier graag op in gingen. Een mooier bewijs dat we elkaar willen versterken is er niet.
Als aandachtstrekker nemen we de “droomtent� mee. Sinds de ISB hangt er een horizontaal scherm van 8 meter doorsnee in de Mediacentrale waar regelmatig ’s avonds voorstellingen te zien zijn. 3D animaties in de droomtent. In Amsterdam komt de kleine versie te hangen van 4 meter. We kregen al te horen dat het tonen van 3D animaties niet echt ICT is. Nu staat de TINE tegenwoordig voor Telecommunicatie, InterNetworking, New Media en Entertainment dus wat dat betreft past het wel op de TINE.
Op innovatie gebied is er ook van alles te doen, de IST (Europese conferentie over innovatie) komt er weer aan, er is een innovatieveiling van de NOM en ons innovatieve centrum wordt de komende weken afgemaakt. De contouren worden al zichtbaar wat we er willen gaan doen. In ieder geval zal het gaan om de uitersten in de ICT, niet alleen ICT toepassingen in bedrijven maar ook zorg, overheid en kunst. Kunst? Ja ook daar wordt ICT toegepast en soms op een verrassende wijze. En willen we innoveren in het noorden dan moeten we het hebben van de diversiteit. Soms lijken dingen wel elkaars uitersten maar dat kan samengaan net als geboorte en dood. Winter en lente, kijk naar buiten er groeit iets moois.

Zaterdag 8 April
De nieuwe horigen.
Zaterdagmorgen. Het was weer een boeiende week. Veel op pad en weinig thuis. Aukje was “not amused� dat ik het toch wel weer redelijk laat (half 8) maakte op vrijdagavond. Maar ik vond dat ik even langs het ICT café moest en daar was het drukker dan ik ooit heb meegemaakt. Vandaag ga ik me maar weer eens storten op de voordeur en de tuin. Nou nee het regent.
En misschien het schapenhok schoonmaken.
Een drukke week met een presentatie voor Brinkhorst, vergadering dorpsbelangen, derdewereldfonds, bestuursvergadering ICT Platform, bedrijfcontactdagen Drente, de droomtent van Wytze, de voorbeiding voor de TINE en een aantal bijeenkomsten in ons innovatief centrum. Deze week toch al snel weer een 250 bezoekers / gasten over de vloer gehad. Sinds september staat de teller nu op 2300. Oh ja ook nog een paar sollicitanten gesproken.
Een paar mensen schoten me aan over de vorige weblog waar ik mijn hart wat luchtte. Naast mijn broer heb ik blijkbaar meer lezers ï?Š

Het gaat dus goed en in mijn hoofd beginnen verbanden te ontstaan waar ik al een poos over pieker. Nu nog de kunst om het over te brengen. Ga er maar eens rustig voor zitten. Voor veel mensen zal het niet nieuw zijn want zo briljant / origineel ben nou ook weer niet. Maar er zijn een paar kwartjes gevallen bij mij.

Eigenlijk ontstond mijn onrust op het Nationaal Innovatie Event in Maarsen op 7 december. Tijdens de opening werd een video getoond van de toekomst waarin de mens van de vroege morgen tot de late avond met elkaar communiceerde in een steriele omgeving. Voor mijn gevoel veel te glad en er rees bij mij de vraag wie maakt dit schoon en installeert dit alles. Want als we in de toekomst alleen maar kenniswerkers zijn en creatief / communicabel /, netwerkend door het leven gaan, wie doet dan het werk? Nou hoorde ik iemand zeggen “kennis opbouwen is het werk�. Daar moet ons onderwijs op gericht zijn anders raken we achterop in de wereld.
Na het lezen van de boeken van Friedman (de aarde is plat) en Rifkin (de Europese droom) begonnen wat beelden te ontstaan wat er wereldwijd aan de hand is. Mooi om te weten en het boeit me ook best omdat ik de afgelopen jaren een klein beetje van de wereld heb gezien wat me in meerdere opzichten raakte.
Maar wat kan ik daarmee in Nederland of nog concreter in Groningen of Zevenhuizen? Wat kan ik er mee in mijn dagelijks leven?

Gisteren gebeurden een paar dingen, die me opeens lieten denken aan de video van het nationaal innovatie event. (Zeg maar: het feestje van Balkenende). Ik zag, terwijl ik zelf in overleg zat, Sander en Angela slepen met stoelen want die moesten weer terug naar een andere ruimte. Nu was me al eens eerder gevraagd: “dat doen jullie toch niet zelf?� Of “ Jan moet jij hier zelf de koffie zelf zetten, dat laat je toch door iemand doen?� Nee dus als je met zo’n initiatief bezig bent komt niks vanzelf. In mijn vorige weblog luchtte ik mijn hart over het gebrek aan geld. Want als we geld hebben kunnen we ons concentreren op het echte werk. (dacht ik)
Maar wat is het echte werk? Gisteren kreeg ik de opmerking: “Jan je kunt trots zijn op wat er is bereikt!� Iemand anders: “je moet arroganter zijn dan krijg je meer voor elkaar!�
In de nieuwe Elsevier (8 april 2006) staat het allemaal keurig verwoord in het artikel “het einde van de middenklasse�. In het boek van Friedman noemt hij de nieuwe edelmannen de Untouchables. Mensen die inkomsten hebben die niet geraakt kunnen worden door de mondialisering. Of die er juist gebruik van maken. En daarnaast heb je in de wereld van Friedman de nieuwe horigen die dienend zijn om de untouchables op de been te houden. Schoonmakers, kinderopvang, pizza koeriers etc. Maar natuurlijk ook de timmerlui, schilders, loodgieters de vaklui.
Blijkbaar is er een klasse ontstaan die door studie / ervaring / afkomst kan leven zonder dat er een relatie is naar de prestatie. De beloningen van de topbestuurders zijn daar een mooi voorbeeld van. Maar ik zie ook sollicitanten langs komen die in het verleden een baan hadden die gewild was maar naar dat trucje is geen vraag mee dus het gevraagde salaris is veel te hoog. Een untouchable die weer horige wordt?
Ik heb zo’n vermoeden dat dit onderwerp nog wel eens weer ter sprake komt in dit weblog want morgen is de eerste dag van de rest van mijn leven.
Wat dat betreft is de slogan van het ICT Platform nog niet zo raar. Ambition meets reality. We hebben een hoog ambitieniveau maar wel met de voeten in de klei.
En die arrogantie van me? Ik hoop dat iemand me een rotschop verkoopt op het moment dat ik van die trekjes vertoon.

Archief