Vorige week was er een voorlichtingsbijeenkomst in Keulen over het kaderprogramma 7. Het stimuleringsprogramma van de Europese Unie. Ik was uitgenodigd door Offis uit Oldenburg. We spraken net over de grens af en ‘s morgens om 6 uur stapte ik bij hen in de auto voor een tocht naar Keulen. Het was even wennen met de cruise control op 210, maar het schoot wel op.
Volgens de organisatie waren er 3000 bezoekers. Ik denk dat het er wat minder waren maar de opkomst was wel goed. De plenaire opening bestond uit officiele toespraken en daarna was het een prettige chaos.
Er waren sta tafels met een prikbord erachter. Per thema konden andere partijen gezocht worden om samen te schrijven aan een voorstel. In de praktijk kwam het er op neer dat mensen zich verdrongen rond de borden en er hingen envelopjes bij waarin je een visitekaartje kon stoppen. Het was wel onduidelijk wat er daarna mee ging gebeuren. Iedereen was zeer welwillend om je van informatie te voorzien. Maar de vraag bleef: “hoe vind je de juiste mensen in deze prettige chaos”. Ik heb heb een aantal leuke gesprekken gehad. Maar ik bleef zitten met het gevoel dat het allemaal veel effectiever kan.
De terugreis was voor mij het hoogtepunt van de dag. Een paar uur in de auto met een inspirerende gesprekspartner. Het afscheid vlak bij Bunde gaf aan dat het genoegen wederzijds was. Snel de grens over die eigenlijk geen grens meer is. Weer een klein beetje toegevoegd aan de noordelijke samenwerking.

powered by performancing firefox

Archief