Monthly Archives: December 2007

als-je-oord.jpgNatuurlijk heeft het met het eind van het jaar te maken. Maar de afgelopen dagen staan erg in het teken van herinneringen ophalen. De top 2000 heeft er erg mee te maken want muziek heeft een groot associatief effect. Bij veel nummers komen herinneringen boven. En natuurlijk staat deze periode vol met tradities. Voor mij betekent dat Oliebollen bakken. Ook vanmorgen stond ik om 2 uur in de nacht Oliebollen in kratten te pakken. 6000 oliebollen later kroop ik weer in bed. Door de loop van de jaren is er veel veranderd want toen toen we de bollen nog thuis op de boerderij bakten deden we daar 2 dagen over. De nieuwe ovens zijn processor bestuurd en dat houdt in dat er nauwelijks tijd is voor even rusten want de machine gaat stug door. Alle bollen egaal van kleur en even groot. De geur hangt wel de hele dag nog een beetje om me heen, toch zou ik dat stukje traditie niet willen missen.

De afgelopen dagen ben ik ook aan het opruimen geweest van spullen die ik door de loop van tijd tijdens mijn werkzame leven heb verzameld: opleidings boeken, cadeautjes als dank voor presentaties, beoordelingsformulieren, bevorderings brieven, gratificatie brieven. Mijn loopbaan trok aan me voorbij. Verschrikkelijk leuke herinneringen.

Opeens vond ik een stapeltje foto’s. Plaatjes van beurzen, het cabaret wat we opvoerden aan het begin van het jaar, foto’s van de revue die we opvoerden. Het koortje wat we hadden met kerst of het optreden bij het afscheid van een directeur.

Veel van die dingen had ik in een doos gepakt want de laatste 5 jaren had ik een Flexplek. Niet een eigen bureau maar ergens een plekje in een kantoortuin. Want dat zijn de zegeningen van de moderne tijd je hangt je Laptop aan de stroom en maakt verbinding met het netwerk en je kunt werken. Of je in Utrecht zit of Amsterdam of Groningen, de werkomgeving is overal hetzelfde. De inrichting van de gebouwen zijn ook redelijk uniform dus je hoeft nooit echt te zoeken. Het nadeel is wel dat je niet een eigen stempel kan drukken op je werkplek want ‘s avond moet het weer weg zijn.

Ergens onder uit de doos kwam ik en kaart tegen met een spreuk erop. Die kaart heeft jaren op mijn kantoor gehangen: “Als je oordeelt, stop je met kijken”. De spreuk is van Wayne Dyer en werd gebruikt door Yolanda Eijgenstein in haar presentatie “the Happy Worker” die eens met veel plezier mocht horen. Sommige dingen zijn blijven actueel. Jaren nadat ik de spreuk op mijn kamer had hangen werd ik recruiter, daar geldt de spreuk zeker want bij een sollicitatie wordt vaak in de eerste minuut al een mening gevormd die vaak bepalend is.

Dat was ook de boodschap die ik haalde uit de kersttoespraak van de koningin. Je een beetje meer verdiepen in een ander. De spreuk gaat mee 2008 in, evenals de herinneringen. Er ligt weer een vol jaar voor ons om er iets moois van te maken. Laten we vooral blijven kijken!!

Dr Denker boekjeKerst is voor ons altijd: veel thuis of bij familie zijn. Dit jaar is dat weinig anders. Met de familie zijn we het afgelopen weekend al op pad geweest dus was het de eerste kerstdag thuis rondhangen, TV kijken, lezen en puzzelen met dr. Denker. Voor diegenen die niet weten wat dr Denker is: een rebusachtige puzzel met 40 opdrachten. Hele families gaan er mee aan de slag en er zijn zelf internet communities gevormd rond dr. Denker. Er zijn mensen die de puzzel scannen en die plaatsen op internet voor mensen in het buitenland. Het is een traditie en rond de kerstdagen is het een veel gehoorde vraag hoever zijn jullie? Wat dat betreft kijk ik uit naar komende zondag want dan ontmoeten we de ouders van een vriendin en dan hebben we het er uitgebreid over en dan hoop ik de laatste 6 te horen.
Ook traditie is de kersttoespraak van de Koningin. Dit jaar een oproep voor respect voor andere tradities en overtuigingen en een oproep tot gemeenschapszin. Best een onderwerp om bij stil te staan want door “de gobal village” hebben we de hele wereld op de stoep staan. We doen zaken met opkomende landen waarbij er soms bizarre situaties ontstaan. Een aantal weken geleden stonden we donateurs te werven voor het Derde Wereld Fonds. Dit jaar bestaan we 25 jaar en daarom hadden we een rond reizend circus met een tentoonstelling. Bij de ingang van de gebouwen spraken we mensen aan om donateur te worden. Totdat er een groep mensen uit India binnenkwam.Zij waren hier vanwege een off-shoringstraject zoals dat zo mooi heet. Oftewel uitbesteding aan lage lonenlanden. Op een van de borden stond een project wat we gesteund hebben als Derde Wereld Fonds in India. Om eerlijk te zijn wist ik met die situatie niet goed raad.
Mijn activiteiten voor het Derde Wereld Fonds stoppen ook, je kunt alleen maar in het bestuur zitten als je werkt bij Atos Origin. Aangezien ik daar stop met werken moet ik ook stoppen met het bestuur. Dat geeft me wel ruimte om in het noorden zelf iets op te zetten. Want ik wil wel graag iets doen met de opgedane ervaring. Niet dat ik een uitgesproken mening heb. Hoe meer ik er bij betrokken werd hoe lastiger ik het vond om een eenduidig mening te hebben. Het lijkt me goed aandacht te vragen voor de problematiek in de derde wereld. Mensen betrekken en daar dingen doen lijkt me niet verkeerd. In gebieden waar kindersterfte nog 25% is moet nog veel gebeuren. Maar mensen de “zegeningen”van het westen te brengen lijkt me een stap te ver. In die gebieden waar geen TV, telefoon of internet is ogen de mensen een stuk tevredener. Het lijkt wel of met de komst van “the bold and the Beautifull” of “as the world turns” mensen alleen maar ontevredener worden. Maar wie ben ik om het de mensen te onthouden.
Wat dat betreft was het een eer om me voor het Derde Wereld Fonds in te mogen zetten. Steun aan kleine projecten waarvan we redelijk in kunnen schatten wat de impact is. Hier een waterpomp daar een EHBO post, een school of boeken. Straks in april gaat er weer een groep van 20 personen naar Nepal. Ze helpen daar een EHBO post bouwen. 20 mensen die een onvergetelijke ervaring krijgen. Ze komen anders terug.
Het bedrijf is er door de loop van de jaren ook ander tegen aan gaan kijken. Dit jaar konden we voor het eerst de waarde van ons kerstpakket (of een deel ervan) doneren aan 2 goede doelen waarvan één het Derde Wereld Fonds is. De eerste paar duizend Euro is al toegezegd. Voor veel mensen is het niet meer dan het zetten van een kruisje. Het lijkt wel op een druppel. Maar het Derde Wereld Fonds heeft als leus: “Een druppel op de goede plaats”! Dat het nog maar veel mag druppelen.

Goede feestdagen.

Het zit er weer op, we hebben de ICT platform bijeenkomsten voor 2007 jammer genoeg weer gehad. De kerstborrel was weer vanouds deze keer in wel een heel bijzondere locatie: de Martinikerk. De bijeenkomst was samen met draadloos Groningen. Er is al een poos een draadloos netwerk in het Centrum van Groningen. Voorlopig alleen toegankelijk voor studenten maar in de toekomst wordt het ook mogelijk voor andere gebruikers. Een klein 150 bezoekers hadden zich ingeschreven en er waren boeiende presentaties Er was een demonstratie door DMA studio’s.Ze hebben de Grote markt in second life nagebouwd en in deze vituele wereld waren beelden te zien van de echte wereld op de grote Markt. Het geheel werd afgehandeld via het draadloze netwerk van Draadloos Groningen. Fantastisch leuk om te zien alleen toen het via het grote scherm voor de zaak zichtbaargemaakt werd verbrak de verbinding jammer genoeg. Op zich jammer want DMA Studio’s had groot uitgepakt. Tot slot was er een presentatie van City life. Wederom was ik onder de indruk van hun aanpak en visie. Gelukkig lopen we er als Groningen niet ver achter aan. Toch leuk om te zien dat juist deze innovatieve aanpakken komen uit Hasselt en Leuven. Daar waar een redelijk overzichtelijke community is. Groningen past prima in dit rijtje en ik hoop dat we samen met Oldenburg over een paar jaar ook zo bekeken worden door de rest van de wereld.
De Netwerkborrel in de grote kerk was erg leuk er hing een leuke sfeer. Wat mij betreft een van de leukste kerstbijeenkomsten tot nu toe.

De afgelopen lopen weken was er een opmerkelijke wending in het langslepende verhaal over de Zuiderzeelijn. De beslissing is gevallen en er is geknokt tot het laatst toe. Echt als een verlies zie ik dat niet. Ik hoorde ooit het verhaal dat als er een goede verbinding komt met het westen de meeste winst wordt geboekt door het westen. Wubbo Ockels wist het eens mooi te illustreren aan de hand van een natuurkundig verschijnsel. Als je een vol opgeblazen ballon verbindt met een halfvolle dan zal de half volle leeg lopen volgens Wubbo. Op zich ben ik niet rouwig om het afblazen want de laatste tijd zit ik vaker in Noord Duitsland dan in West Nederland. En om eerlijk te zijn bevalt me dat prima. Ja er een cultuurkloof, absoluut niet te onderschatten. Maar er valt veel te halen en te brengen. Vorige week was er in Oldenburg de bijeenkomst van VNO NCW. Ik mocht even aansluiten en kon zo ook de inleiding van Jacques Wallage meemaken. Jacques betoogde dat hij het wel gehad had met het westen en dat de kansen in het oosten liggen. Hij was er klaar mee. Dat had wat mij betreft wel eerder mogen gebeuren het was nu allemaal net even te veel zeurderig maar ik begreep dat dat politiek handig is om zo meer uit de onderhandelingen te halen. Nou ja dat zal dan wel. Trekken aan een dood paard is nooit mijn hobby geweest.

Op naar het oosten dus, of zoals we intern bij het ICT Platform al een poosje zeggen “wijzen naar het oosten”. Anders vertaald: alles wat we hebben aan kennis inzetten op het oosten. Gelukkig is die trend ook al een poosje waarneembaar. Er is een kreet North Connect in het kader van de noordelijke ontwikkelingsas. Dat moet een sterke economische zone worden van Noord Nederland, Noord Duitsland naar Scandinavie. Maar goed dan kom je eerst langs Leer en dan vervolgens Oldenburg met een eigen Universiteit, de dichtsbijzijnde voor Groningen. Op ICT gebied hebben ze daar OFFIS die al een aantal keren bij ons te gast is geweest en wij bij hen. (met een bus vol ICT-ers in 2005). Kortom “wijzen naar het oosten”. En zij willen wel.
Een aantal weken geleden vroeg Wolfgang Nebel (voorzitter van Offis) me of ik mee wilde naar Leuven om daar op bezoek te gaan bij DSP Valley. Een crossborder ICT-samenwerkingsverband tussen Leuven en Eindhoven over Embedded Systems. Afgelopen woensdag was het zover. In alle vroegte ontmoette ik Wolfgang langs de N31en tot mijn verbazing was er nog iemand bij. Toen ik me uitgebreid had voorgesteld bleek dat dat de chauffeur te zijn. Hmm over cultuur verschil gesproken. Voor de rest was het een leuke Autorit. Alleen had ik het helemaal cool gevonden als we een sigaar en cognacje op de achterbank hadden gezeten. Het was een uiterst leuk een leerzaam bezoek. DSP Valley is een soort ICT Platform ontstaan in Leuven en uitgebreid naar Eindhoven en nu ook Aken. De parallellen met ons (Groningen / Oldenburg) waren overduidelijk. Het grote verschil zit in de focus bij DSP valley op embedded. Iets wat bij ons niet mogelijk is vanwege het gebrek aan omvang. We moeten het meer in de breedte zoeken en dat is lastig omdat dat niet onderscheidend is. Maar ik denk dat we daar wel uitkomen.Voldoende gespreksstof op de achterbank voor de terugweg. Het komend jaar gaan we een aantal dingen samen doen en zeker ook de bestanden tegen elkaar aanleggen om zo ICT-ers uit Groningen uit te nodigen voor bijeenkomsten in Oldenburg en visa versa.

20060912_citylive_color_web.jpgDe afgelopen dagen ben ik redelijk bedolven onder de verzoeken om mee te doen met Plaxo. Jaren geleden had ik daar al op ingeschreven en toen werd ik steeds lastig gevallen door mensen om de gegevens te updaten. Er was een redelijke koppeling met Outlook volgens mij. Dat mis ik tot nu toe nog steeds met Google. Yahoo had wel een aardige synchronisatie mogelijkheid maar die begaf het na 2 dagen bij mij. Ik blijf de wens houden m mijn gegevens in Outlook online te kunnen zetten. Ik zag op witter iemand enthousiast zijn over Plaxo dus toch maar weer eens aan de slag. WOWWW wat een giga stap voorwaarts. Ik kan echt met bijna alles koppelen. Dit is wat volgens mij met Open Social wordt bedoeld. Ik zie de twitterberichten tussen de koppelingen en uitnodigingen door. Nieuwe posts op Picasa of Googlereader, alles is toe te voegen.
Door de loop van de jaren zijn er wat dubbelingen ontstaan in mijn adressenboek.Met Plaxo kan ik die simpel ontdubbelen en vervolgens weer synchroniseren met Outlook. Maar ook leuk ik zie de twee kaartjes naast elkaar en kan simpel de juiste informatie van de kaartjes samenvoegen.
Toen ik begin november over Open Social schreef was het nog wat abstract, nu wordt het me duidelijk waar het naar toe gaat. Ning was een leuke poging maar Plaxo maakt het echt zichtbaar. Ze profileren zich als “adressbook for life”. Dat lijkt me wel heel erg ambitieus want door de open structuur is het overstappen naar een andere toepassing wel heel erg simpel.
Maar het blijft bijzonder om te zien dat MSN, Gtalk, en Yahoo naadloos aansluiten. Langzamerhand verschuift de informatie op de desktop (of laptop) naar on-line. De noodzaak om gemakkelijk online te zijn neemt steeds meer toe. Het opslaan van documenten is nog wat onhandig maar ook daarvan heeft Google al aangekondigd binnenkort met een nieuwe dienst met de naam Gdrive of Mystuff te komen. Langzamerhand komt er steeds meer beschikbaar op het web en de opslagruimte neemt nog steeds toe. Bij Google en Yahoo is het al meer dan 5 Gigabyte.
Maar er komen steeds meer verwijzingen waardoor je het zelf niet meer hoeft te plaatsen. Foto’s, documenten, video’s en zelfs toepassingen, je zet het online en mensen verwijzen ernaar omdat je de code simpel kan plakken in je weblog of site.
Bijvoorbeeld een presentatie die ik laatst zag op het New Media event wilde ik jullie niet onthouden. Hij staat online bij Ciylife.

De presentatie is van Koen Delvaux. Het was een indrukwekkende presentatie over hoe in Hasselt ervaring wordt opgedaan met draadloos internet. Niet alleen met mobieltjes en waarom is in zijn presentatie te zien. De operators zijn daar nog lang niet aan toe. Voordat al deze nieuwe ontwikkelingen ook soepel draaien op een mobiele telefoon zijn we wel een poos verder. Daar is nog lang niet sprake van een open ontwikkelomgeving. Op 18 december is er de kerstbijeenkomst rond draadloos Groningen. Er wordt niet onverdeeld positief gekeken naar draadloos Groningen maar bezien in het licht van het bovenstaande is het toch een prima ontwikkeling. Draadloos Groningen gaat over veel meer dan het surfen over Internet.

bon.jpgVorig jaar oktober schreef ik dat ik geflitst was in Maastricht met mijn legermotor en afgelopen vrijdag was het zover ik mocht bij de rechter verschijnen. Dat was niet zo spannend want er was al correspondentie aan voorafgegaan. In mijn eerste verweer had ik geschreven dat er een fout moest zijn gemaakt want ik ben met de motor nog nooit verder dan Zwolle geweest. Als reaktie daarop kreeg ik een foto toegestuurd (zie plaatje).
Daarop is duidelijk te zien dat er een kenteken is geflitst met het nummer ML-NV-46 terwijl ik een motor heb met als kenteken ML-NV- 44. De foto is niet echt duidelijk maar blijkbaar duidelijk genoeg om mij met een boete te confronteren. Maar weer een brief geschreven maar eerst moest ik de boete in depot storten want anders werd mijn beroep niet in behandeling genomen.
Nu ben ik redelijk allergisch voor dit soort dingen, een afwijking van me die ik heb overgehouden van mijn periode bij klantenreacties. Ik weet namelijk erg zeker dat mijn motor niet in Maastricht is geweest. Mijn laatste keer in Maastricht was met de trein bij een congres van de NLUUG in het MECC. Een dag vol met internet security. En dat is ongeveer 8 jaar geleden. En als je ergens erg zeker van bent dan ben je niet gauw geneigd dingen maar z’n beloop te laten. Zo werkt het tenminste bij mij.
Dus het bedrag maar in depot gestort en aangegeven dat ze de foto maar eens goed moesten bekijken en dat er toch echt een ander nummer op stond. (en volens mij ontbreekt het Europese blauwe vlakje). Nu had ik ik verwacht een briefje te krijgen: Geachte heer Hut, u had gelijk! Als het helemaal mooi was geweest: “we hebben een fout gemaakt”, of het ultieme, “sorry”! Maar niks van dat alles. Letterlijk stond er in de brief van de Officier: “Het door u ingestelde beroep en de daarbij aangevoerde argumenten zijn voor mij aanleiding geweest om de zaak opnieuw te bezien. Bestudering heeft ertoe geleid dat ik besloten heb de beschikking alsnog te vernietigen: de aan u gezonden beschikking d.d. 11 januari 2007 trek ik hierbij in.”
Ik kon de gang naar de rechter voorkomen door de bijgevoegde antwoordkaart binnen 7 dagen te retourneren. Prachtig, ze doen er meer dan een half jaar over om zover te kom,en en dan moet ik binnen 7 dagen vragen om mijn eigen geld. Ze zijn helemaal uit de bocht gevlogen.
Ik was erg benieuwd hoe een en ander zou verlopen als ik in Maastricht zou verschijnen. Dat was dus afgelopen vrijdag. Het was een erg leuke zitting; een rechter met gevoel voor humor. En het was blijkbaar een dag van de missers van het rijk want we waren getuige van een man die zijn auto 10 jaar geleden total loss had gereden in Belgie. Hij had de papieren opgestuurd naar de RDW, jaren helemaal niks gehoord en nu afgelopen jaar ontving hij een boete omdat de auto niet was gekeurd. Hij kon de auto bij de RDW niet van zijn naam krijgen want hij had de papieren niet meer. Kortom het Rijk in de bocht, de rechter stuurde de man weg met de opdracht toch de RDW te overtuigen. Ik wens de man veel succes. Na vrijdag heb ik weinig vertrouwen in het begrip van de overheid.
Na nog een paar hoogst onduidelijke gevallen mocht ik tegenover de rechter plaats nemen. Het werd vrij snel duidelijk dat ik het geld terug kreeg. Daar had ik niet voor hoeven komen. Maar op mijn vraag of er een fout gemaakt is kreeg ik geen antwoord, want als dat zo was dan wist je maar nooit wat dat voor gevolg had????? Ja die foto’s worden door mensen bekeken en dan is dat niet altijd duidelijk. Mooie boel, want ook na mijn beroep bleef men volharden en eerst geld storten en dan werd het in behandeling genomen. Ik herken het nog van “vroeger” bij de start van klantenreacties bij KPN; eerst geld storten voor we gingen aansluiten. Heel gebruikelijk. Later mochten we daar wat soepeler mee omgaan. Ik herinner me een triest voorval, er was een aansluiting afgesloten wegens het niet betalen van een nota. Iemand belde naar klantenreacties in paniek, dat nummer stond bij een grote installatie waar de week ervoor iemand om het leven was gekomen en of de telefoon wel zo snel mogelijk aangesloten kon worden. Jelly van onze afdeling nam het gesprek aan en herinnerde het ongeval uit de krant. Ze nam haar verantwoordelijkheid en gaf opdracht de telefoon weer aan te sluiten. Een prima beslissing; de dag erna werd er uit dankbaarheid een grote doos gebak bezorgd (en de nota werd per omgaande voldaan).
Terug naar mijn rechtzaak. Ik krijg mijn geld terug, er is niet te hard gereden met mijn motor in Maastricht. Maar ik ben er wel van beschuldigd en op mijn vraag waarom er 2 keer een fout is gemaakt heb ik geen antwoord gekregen. Prachtig mooi dat de rechter mij slim genoeg vond om die conclusie zelf te trekken maar ik kwam ervoor naar Maastricht om het te horen. De officier heeft er driftig aantekeningen van gemaakt volgens Aukje.
Oh ja en mijn aanvaring met KPN kreeg een leuk vervolg. Ik werd gebeld door Lativa van KPN, ze bood haar excuses aan en alles wordt weer in oude staat teruggezet met een maandbedrag teruggestort als compensatie. Misschien kan justitie er wat van leren.

Archief