Zo vlak voor de Cebit is het even een beetje stilte voor de storm. Gisteren de ICT platformbijeenkomst. De opkomst was niet overweldigend maar dan moet je ook geen bijeenkomst plannen in de voorjaarsvakantie waarin veel mensen op de lange latten gaan staan.
Toch maar even de Weblog bijwerken want dat schiet er een beetje bij in de laatste tijd. Terwijl ik zit te tikken komt er net op de TV een reclamespotje van de belastingdienst voorbij. Een beetje met een knipoog “zo makkelijk is het nu ook weer niet” Er is veel te doen over de automatisering bij de overheid. En vooral het mislukken van projecten.
De belastingdienst had een naam van een innovatieve organisatie. Online belastingaangifte doen is een geweldige stap voorwaarts. Maar blijkbaar is het lastiger om het hele proces mee te nemen want er zijn een hele hoop aangiften niet meer beschikbaar. Het lijkt wel op de eerste jaren van E-commerce. Je kon digitaal dingen bestellen maar vervolgens werden die geprint en soms overgetikt in logistieke systemen. Een mooie webfrontend maken is wat anders dan end to end processen end to end automatiseren. Nu weet ik helemaal niet wat er bij de belastingdienst aan de hand is maar het is geen reclame voor de ICT sector. Want er wordt dan wel gesproken over de belastingdienst maar vast dat daar tientallen (misschien wel honderden) externen rondlopen. Duur betaalde krachten die een goed belegde boterham verdienen met het “oplossen” van de problemen.
En de eisen worden alleen maar hoger. De overheid wil steeds meer zaken op elkaar afstemmen. Één infrastructuur voor alle overheidszaken lijkt een logische gedachtegang. Het Sofi nummer is vervangen door het Burger Service Nummer. Voor mij lijkt het net terug in de tijd want toen ik bij KPN klantenreakties mocht werken stond een klant in allerlei systemen. Bij de commerciële afdeling als hij een huurtoestel had, bij de service afdeling als er een storing was geweest in het systeem waar de gesprekken werden geregistreerd maar natuurlijk ook het registratiesysteem voor het adres voor de aansluiting, waar moet de nota naar toe etc. Één klant stond in veel systemen. Dus kwam er een CKR nummer (Centraal Klanten Registratie nummer). Dit nummer is nooit naar klanten toe gecommuniceerd. Geen wonder dat ik er aan moest denken toen ik een poos geleden hoorde van het BSN; het Burger Service Nummer. Dit is hetzelfde nummer als het Sofinummer verwarring alom.
De overheid wil rekening rijden gaan invoeren, betalen voor wat je verrijdt. PTT (KPN) voerde jaren geleden de gespecificeerde nota in. Betalen voor wat je belt. In Groningen is nog steeds een grote groep mensen die weet hoe dat moet. Want daar werden (en deels worden) de nota’s aangemaakt. Natuurlijk hoor ik dan dat rekening rijden complexer is dan een gespecificeerde nota (hoewel ik daar nog niet van ben overtuigd).
Ik was vorig jaar in Santiago in Chili en daar hadden ze toen al 2 jaar rekening rijden.

Bij KPN werden 10 jaar geleden er al meer dan 10 miljoen Call Detail Records (CDR) per dag gemaakt, een soort bonnetjes per gesprek. Een CDR bevatte 4 onderdelen, nummer A belt met nummer B op tijdstip X met een lengte van Y. Met deze gegevens is er een gespreksnota te maken. Dan moet er natuurlijk nog wel de maandelijkse vergoeding bij, de huur van de apparatuur, servicekosten en kortingscontracten. En klaar is de nota. Met een beetje fantasie is rekening rijden niet anders. Nou ja het mag veel complexer zijn want de invoering van de gespecificeerde nota bij KPN is inmiddels 15 jaar geleden. Even rekenen leert dat 100 miljoen gesprekken per dag 365 dagen per jaar en 15 jaar hmmm wel veel.Ze zijn nog steeds de basis van de nota.
Veel van die kennis is gewoon bij ons in de regio aanwezig. Kennis van verkeer is er dus bij RDW en ook veel kennis van de betrokken ICT. Hoog tijd om dit te gaan benutten.

Archief