De derde dag is qua afstand de kortste maar er zitten inmiddels wel kilometers in de benen dus toch wel zwaar. Onderweg was er voldoende te zien en het begon pas in de middag te regenen. Dus eigenlijk geen slechte vierdaagse dag. Op de camping viel even de stroom uit maar dat werkt ook weer dus kan ik mijn weblog nog even bijwerken voor ik onder de wol ga want slapen kan je na zo’n dag als de beste.
Even terug naar de wandeling, we beginnen mensen te herkennen van de eerste dagen. Het is om ons heen toch een feest van de herkenning. Dat is denk ik ook de kracht van de vierdaagse. met elkaar een prestatie leveren, ieder op zijn /haar eigen manier. Het geeft wel een band. Afvallers wordt even aandacht aan besteed maar toch ook maar voort want de tijd tikt door.
Veel mensen gebruike de vierdaagse om een statement te doen. De eerste dag zag ik 2 vrouwen lopen aan elkaar gekoppeld met roze handboeien. Vandaag zag ik ze weer, de handboeien hadden een andere kleur maar de symboliek spreekt boekdelen.
Morgen laatste dag, Gemma heeft een kleine blaar en ik inmiddels 3 kleintjes maar dat zijn oude bekenden dus dat mag geen erg groot probleem zijn. Wel lastig maar meer ook niet hoop ik. Nu maar hopen op geen andere complicaties. Morgen voor 18 uur moeten we binnen zijn, een uur later dan de afgelopen 3 dagen dus ook dat moet haalbaar zijn. We zullen het zien.

Archief