tocht-odn1.jpgHet zijn boeiende tijden. Want wereldwijd spelen er zaken die mijn voorstellingsvermogen te boven gaan. De financiële crisis sluipt steeds meer ons leven in. Het eind is nog niet in zicht, sterker nog het is denk ik nog maar het begin. Het is helemaal niet mijn wereld maar het doorschuiven van risico’s heeft een vorm aangenomen dat het op een kaartenhuis lijkt. Valt er iets om dan is het moeilijk in te schatten wat er meer mee omvalt. 20 jaar geleden hoorde ik eens een presentatie van iemand die dit kaartenhuis redelijk doorzag en zijn hart vasthield voor de gevolgen. Het rondpompen van geld zonder dat er een relatie is naar de echte wereld. Sindsdien is het kaartenhuis alleen maar gegroeid. In die vergelijking is het griezelig dat de overheid nu een aantal kaarten overeind probeert te houden. Als je ooit met kaartenhuizen bezig bent geweest weet je dat het bij een groot kaartenhuis onmogelijk is het geheel overeind te houden. En welke kaarten wil je overeind houden?
Nog een wereldwijd probleem: de energie voorziening. Ik had al eens een aantal keren de kreet peak oil gehoord maar na het zien van een documentaire afgelopen week werd me de ernst duidelijker. Ergens rond deze tijd zijn we op het punt aangekomen dat we de helft van alle olievoorraden hebben gewonnen. En sommigen zeggen dat we dat punt allang gepasseerd zijn. Ja er zijn nog wel te ontdekken voorraden en met nieuwe technieken tot voor kort onwinbare bronnen te ontsluiten maar dat is marginaal. Het feit dat we de grootste hoeveel al hebben opgemaakt zorgt ervoor dat de prijs omhoog gaat en er onrust ontstaat. Ooit hoorde ik het verhaal dat als de nood hoog genoeg is er vanzelf de oplossingen komen. Blijkbaar is de nood nog niet hoog genoeg. De tijd zal het leren.

Het afgelopen weekend mocht ik met een grote groep mensen lopen van Lauwerzee naar Dollard tou. Onder de naam Tocht om de noord was er een wandeling van Zoutkamp naar Delfzijl. Ik ben door prachtige dorpjes gewandeld, door musea, kerken, over wierden en door molens. ‘s Morgen met een opkomende zon over mistige weilanden. Prachtig!
Het lijkt een schril contrast met de wereldwijde problemen. Maar ook daar ligt een bommetje onder. Al die kleine dorpjes met schattige woninkjes, hoe gaat dat verder? Ze zijn zeker niet energie zuinig gebouwd. Te klein voor de huidige maatstaven. Dus wie wil er wonen? Het onderhoud kost veel geld terwijl er nauwelijk inkomsten tegenover staan. De kerken prachtig, monumenten stuk voor stuk. Maar er is geen kerkelijke gemeente meer die dat kan bekostigen. De “tocht om de noord”  is wel een fikse wandeling, 77 kilometer, maar voor een echte wandelaar in mijn ogen een must.

Archief