Monthly Archives: February 2010

 De afgelopen week zijn de woorden wissel en baan wel heel erg vaak gebruikt. Toen ik op zoek was voor deze blog naar een afbeelding  van een wissel kreeg is er zelfs een suggestie van Google om bij Sven Kramer te kijken.

De dramatiek spatte van de buis en op twitter buitelden de gevatte opmerkingen over elkaar heen en binnen een half uur was er een plaatje zichtbaar met Gerard Kemkes en Tom Tom op de achtergrond. 

Het is een leuke bezigheid om twitter aan te hebben staan bij enerverende gebeurtenissen. Iets waar de omroepen binnenkort wel mee komen denk ik. Twitter boodschappen onder door het beeld. Tot nu toe heb ik het alleen nog maar gezien met SMS berichtjes. Maar het kan natuurlijk zijn dat ik het gemist heb want zoveel TV kijk ik niet.

De symboliek druipt er af. Je staat voor een keus wat doe je? Zo oud als de mens want heel erg lang geleden stonden we vaak voor de keus ga ik vechten of vluchten (in het geval van een wild dier of een vijandig gezind iemand.) Een respons waar we onbewust nog dagelijks mee werken. Gaan we de confrontatie aan of  laten we het er bij zitten. In een fractie van een seconde maken we die keus. Vaak vloeit er geen bloed uit om maar in die terminologie te blijven want er is vaak wel een herkansing. 

Maar als je de kaarten op dat ene moment gezet hebt en je maakt in een fractie van een seconden een foute keus die onherstelbaar is, is dat dramatisch. En als er dan ook nog 2 personen op hetzelfde moment de verkeerde keus maken is het drama compleet. Allereerst Gerard Kempkes die Sven de verkeerde baan in stuurt maar ook Sven die kiest om die aanwijzing te volgen. Dat had hij natuurlijk niet hoeven doen. 

Al eerder schreef ik over het hebben van veel keus. Hoe meer keus je hebt hoe meer je het gevoel hebt verkeerd te kiezen. In veel gevallen kiezen mensen dus ook maar niet. Dan is het hebben van weinig tijd wel prettig. Met weinig tijd ontstaat er eerder iets van vooruit deze maar.  De verbouwing waar we midden in zitten is ook zo’n proces. We moeten steeds kiezen, Sommige keuzes hebben ook het onherroepelijke in zich, waar leggen we de leidingen daar komt dan de apparatuur. Uitstellen kan maar zeer beperkt want we moeten per 29 april uit ons huis. En de bouw van de aanbouw achter moet nog starten. Gelukkig is de vergunning binnen.

En zoals zo vaak zal je achteraf pas beseffen of het een juiste keus was. Maar in veel gevallen zal je het ook nooit weten want wie weet wat er was gebeurd als je dat andere had gekozen. Zelfs in het geval van Sven kan ik er een draai aan geven dat het niet allemaal negatief hoeft te zijn. Qua publiciteit heeft deze wissel hem meer opgeleverd dan een gouden plak. Zijn imago heeft er een behoorlijk boost door gekregen. Hij kon laten zien (samen met Gerard) hoe een sportman hier mee om hoort te gaan. Als hij gewonnen had weet ik zo net nog niet hoe dat uit had gepakt want vlak voor de race hoorde ik iemand zeggen dat hij steeds arroganter over kwam. Dat geluid is nu verstomd. Een prachtige sportman die verkeerd koos maar er prima mee om kon gaan.

Jammer, die 2e gouden plak moet nog een poos wachten. Maar de woorden baan en wissel zijn voorlopig nog even gekoppeld aan Sven en Gerard.

 

 

 

De kreet Coworking heb ik al eens eerder gebruikt op deze webblog (maart 2007). Rond die tijd was ik ook bezig met het fenomeen nomadisch werken. Toen kon ik nog niet helemaal vermoeden dat ik zelf ook een nomadisch werker zou worden. Hoewel de landing van mijn loopbaan toen wel al was ingezet.  Eind 2007 werd ik zelfstandig en werk veel vanuit huis. Onderweg zit ik veel in lunchcafe’s, Brasserieen, even bij bedrijven in het bedrijfsresaurant of even wat langer bij klanten. Mijn favoriete stek is Tuinland in Groningen want daar is de koffie goed, de bediening vriendelijk en een leuke sfeer. Natuurlijk is er draadloos internet want dat is wel een must.

Coworking is natuurlijk meer dan nomadisch werken. Het gaat om dingen doen die je misschien alleen niet zou kunnen. Dat doe je in wisselende samenstellingen. Met andere zelfstandigen, met bedrijven, maar ook met overheden die graag gebruik maken van onafhankelijk advies. Even een second opinion.

Nieuw? Nou nee eigenlijk al zo oud als de weg naar Rome. Maar in het verleden werkte je samen met iemand uit de directe omgeving. Zoals ook nu ons huis wordt verbouwd. De aannemer komt bij ons uit het dorp, de schilder, voeger en dakbedekker komen uit zijn netwerk want hij heeft zo zijn voorkeuren waar hij mee samenwerkt. Het liefst uit het dorp maar dat is geen must. Nu is het voor hem wel een beperking dat er op een fysieke plaats iets moet worden geleverd dus een prima loodgieter uit Zwolle is niet echt een handige combinatie. Maar als het klikt, hoeft dat niet een belemmering te zijn. Maar daar ligt wel de grens.

Voor veel beroepen is afstand geen bezwaar. Want er hoeft niet iets fysiek te worden geleverd. Programmeurs, tekstschrijvers en ontwerpers kunnen werken waar het hun uitkomt. Maar ook daar is te zien dat er gezocht wordt naar gelijk gestemden. Want waarom werkt mijn aannemer met sommigen mensen graag samen en mijdt hij liever anderen? Dat is bij een proces waar je samen iets minder tastbaars voor een klant maakt werkt net zo belangrijk. 

Coworking dus. De laatste tijd is Coworking steeds meer en meer synomiem geworden voor een locatie waar je nomadisch werkers treft. In mijn blog van 3 jaar geleden noemde ik dat Gerrit Visser de site coworking.com bijhield om al dit soort ontwikkelingen in kaart te brengen. De afgelopen week is de site www.coworking.com verkocht aan de community die coworking locaties  op allerlei plaatsen in de wereld stimuleert. De verkoop op zich was een mooi staaltje van samenwerking door mensen waarvan een groot gedeelte elkaar nog nooit eerder hebben gezien. Het totale proces is te lezen op http://www.dangerouslyawesome.com/2010/02/coworking-com-the-next-generation/

Terug naar mijn eigen omgeving waar Coworking ook volop aan de gang is maar niet als zodanig wordt herkend. De afgelopen woensdag een hele avond zitten vergaderen met mensen van diverse groepen over het opzetten van een ondernemingsorganisatie. Waarschijnlijk een vereniging maar dat is wat mij betreft nog maar de vraag. Het gaat eerst om de samenwerking, de vorm volgt later wat mij betreft.

 

Voorlopig is Buzz nog niet mijn Hero. Ik ben nog lekker aan het spelen met mijn nieuwe telefoon de Hero en ik was er erg mee in mijn nopjes. Zoals ik al melde: de iPhone voor de gewone man. Prachtig al die gratis Android Widgets. Ik had net ontdekt dat er een toepassing in zit dat ik over Google maps de twitterberichten kan leggen en vervolgens zien wat er in mijn omgeving gekwetterd wordt. Dat valt overigens best tegen (zeker als je bij mij op het dorp kijkt).

Mijn gevoel zei dat dit in de toekomst wel eens een hit zou kunnen worden wan leuk natuurlijk dat ik de berichtjes van min of meer wildvreemden kan zien. Tot nu toe heb ik een stuk of 40 mensen in mijn titterlijst staan die ik ook echt ken, heb ontmoet en ik volg een aantal mensen waarvan ik verwacht dat ze iets bijzonders te melden hebben. Maar dat valt wel een beetje tegen want de een twittert eens per 30 dagen en een ander 30 keer per dag. Beiden is natuurlijk niet goed of niet slecht. Als ze er lol aan hebben en denken dat de wereld er op zit te wachten: ga je gang. Uiteindelijk is dat met mijn weblog net zo. Iedere week een verhaaltje en wie het lezen wil is welkom.

Ben ik net overtuigd dat lokaal getwitter wel eens een stap voorwaarts kan zijn kom Google met Buzz. Een twitterachtige dienst heel erg verweven met Gmail en het komt het best tot zijn recht als je het combineert met Google maps. Mijn wens vervuld zou je zeggen. Mooi Niet.

Hebben die jongens van Google even niet genoeg nagedacht over privacy. En dat is slecht voor een club die "Do no evil" als slogan heeft. Nu hebben ze de grootste missers verholpen. Ik kan eenvoudiger dingen blokkeren. Dat is het voordeel met online applicaties. er hoeft geen software gedistribueerd te worden.

Maar waar ik meer teleurgesteld in was, dat het (nog) net werkt op mijn Hero. Ik heb het besturingssysteem 1.5 en het werkt alleen goed op 2.0. Nu komt HTC waarschijnlijk vanaf maart met een update. Toch is het balen heb ik dan toch de verkeerde keus gemaakt. Mijn HTC is een stuk minder leuk. Mijn blog van 13 december  ging over kiezen en hoe je ongelukkig wordt van veel keus. Want had ik nu toch een ander toestel moeten kiezen met gelijk Android 2.0 zo die al in Nederland te krijgen zijn? De iPhone schijnt ook goed met buzz uit de voeten te kunnen. Toen brak mijn klomp, ben ik Google fan doe alles met Gmail en heb ik een nieuw mobiel toestel met het besturingssysteem van dezelfde jongens, werkt het niet. OK in de loop van de week kwam er de mogelijkheid beschikbaar dat het eventueel werkte op een unsupported device. Lekker gevoel is dat, heb je een nieuw toestel, wordt je ingepeperd dat je een oude versie hebt.

OK Jan, tijd om volwassen te worden. Het gaat 2 keer nergens om. Mijn telefoon doet het prima en ja er zitten een paar dingen niet op. En waarschijnlijk heeft een ander toestel een betere camera kan langer met een batterij, Multitouch is leuk maar werkt bij mij alleen met de browser en foto’s en dan ook nog niet eens zo soepel als de iPhone. Maar ik ben er super tevreden over. Net als over mijn internet aansluiting die maar 2Mb/seconde haalt. Maar ik moet het er even mee doen omdat we gekozen hebben landelijk te gaan wonen en we ver van de KPN centrale zitten en kabel helemaal niet in de buurt komt.

Google is aan het uitrollen dus het zal vanzelf wel komen. Op zich al razend knap om dit zo de markt in te drukken. Opeens is het er. Wat een verschil met de iPad waar maandenlang een buzz aan vooraf ging. Moet ook wel want dat spul komt op de plank te liggen en moet eerst voldoende markt voor zijn. Een mooier voorbeeld van het verschil tussen de eigenschappen van een product en een dienst kan ik me niet voorstellen. Een product moet je op voorraad hebben een dienst is beschikbaar is me ooit geleerd. (of zo iets, marketing heeft me nooit echt gegrepen). Dus Apple moet ons eerst lekker maken, ons het concept aansmeren ons er klaar voor maken. Als je het dan koopt voor veel geld kan je niet meer zeggen dat het tegenvalt. Mooi design, ziet er gelikt uit, navigeert geweldig. Google gooit het gewoon online en ziet of het gebruikt wordt.  Komt er commentaar, gelijk aanpassen. Nu begrijp ik ook waarom het toestel van Google nog niet te koop is in Nederland.

Ik vergeet het bijna te vertellen ik kan inmiddels ook bellen met mijn Hero en ook dat gaat goed. Weer vertrouwd met KPN. 

 

Maandag is het zover en stap ik over van Vodafone naar KPN. Dat heeft ruim een maand geduurd terwijl er 3 maanden voor staan dus dat is een meevaller. Blijkbaar heb ik nog teveel groen in mijn bloed om Vodafone te kunnen waarderen. Maar de hoge nota´s het het niet inzichtelijk kunnen krijgen van mijn gebruik maakt dat ik maar snel weer overstap. Ik kreeg een paar weken geleden de uitnodiging van Vodafone om mijn zakelijk account in te stellen dat was toen weer mogelijk maar ik heb er wel een jaar op moeten wachten en tussentijds steeds wel geprobeerd maar steeds als reactie: "Deze service is op dit moment niet beschikbaar meldt u aan om op de hoogte gehouden te worden". Dat gebeurde dus een poosje geleden nadat ik mijn overstap in gang had gezet. Jammer maar te laat. (Ik was toch wel overgestapt) 

Waarschijnlijk ben ik bij KPN meer kwijt maar dan kan ik wel zien waaraan en kan er naar handelen.  Het werd ook tijd voor een nieuw toestel want de vorige was gesneuveld vlak voor de eindstreep. Ik had gehoopt dat de Nexus One in Nederland te krijgen zou zijn maar dat is dus niet het geval het werd dus een HTC Hero met het Android besturingssysteem van Google. De iPhone was ook een keus geweest maar in die die gebruikersgroep voel ik me niet thuis. 

De Hero is meer "de iPhone voor de gewone man."  Het zit er allemaal op. OK mutitouch ontbreekt en andere leukigheden die mij niet zo aanspreken. Net als velgen van Auto’s. Sommige mensen gaan daar helemaal van uit hun dak. Mij doet het niet zoveel. Overigens vindt ik het over het algemeen wel leuke mensen die kicken op dat soort leukigheden.

Terug naar mijn Hero. Een feest van herkenning want ik ben een fan van widgets, plugins, extensies of hoe ze ook maar heten. Van die kleine programma-tjes  die je in een browser kunt laden waardoor je agenda met een muisklik in beeld is, je een pagina kan posten op twitter of gelijk selectie van een pagina kan opslaan als plaatje. Met Android is dat niet anders. Met Windows Mobile moest ik dat downloaden, installeren en dan bleek het "net niet je dat" te zijn. Wat ben ik aan het klooien geweest om mijn agenda op mijn PC en mobiel te synchoniseren. Om over mail ophalen maar te zwijgen. Het zal hem wel aan mij liggen maar wat is Microsoft dan houtje touwtje. Wat nog onvolprezen is is het office pakket. Maar meer ook omdat de hele wereld er mee werkt.

Feest dus, Hero aangezet, wifi werd gelijk gevonden en aangemeld bij Gmail en klaar alles binnen handbereik. Mail, agenda Twitter, Facebook, Youtube, navigatie het was er allemaal. Nou ja een mooie toegang tot Picasa (van Google) ontbreekt vreemd genoeg terwijl Flickr wel naadloos werkt. Het uploaden van een gemaakte foto naar al deze sites (dus incl. Picasa) is een fluitje van een cent.

Een toepassing vond ik fantastisch. Twitterberichten bekijken die in je directe omgeving worden verstuurd. Met een vorm van een radar kan ik ook zien waar die twitteraar zit. De afgelopen week was ik ergens in Groningen waar 3 brandweer auto’s 2 ambulances en 2 politieauto’s een straat in schoten. De kans is groot dat dat iemand er over heeft lopen twitteren.  Normaal gesproken krijg je alleen de tweets van je "kennissen" Deze toepassing kan Twitter op een ander niveau brengen. Maar misschien ben ik nu te optimistisch.

Nu nog even wachten of bellen ook zo goed werkt 🙂 want daar was het om begonnen. Maandag ga ik over.

 

Mijn vorige bijdrage ging over verkiezingen op 3 maart en ik noemde zo de 6 partijen die in mijn gemeente Leek meedoen. Toen ik het nog eens nakeek kwam ik erachter dat de PVDA nu wel een pdf op de site had staan nu in kleur. Een poosje geleden stond er nog een zwart wit en dat was een Word bestand.

Eigenlijk heb ik me er wat gemakkelijk van afgemaakt want ik had natuurlijk ook gewoon de partij programma’s even kunnen publiceren.

Bij deze dus:

PVDA

CDA

VVD

Groen Links

Christen Unie

D66 

Ik ben benieuwd naar wat meningen. 

Archief