Monthly Archives: July 2010

Wandelen in Nijmegen is dit jaar niets geworden. Een oorontsteking maakte dat ik thuis ben gebleven, een hoop pijnstillers en een antibioticum kuur later ben ik het weer kwijt maar wandelen in Nijmegen zat er dit jaar niet in. Volgend jaar maar gewoon weer een poging ondernemen. Het was ook wel erg hectisch de weken ervoor dus misschien was deze gedwongen rust ook wel noodzakelijk. Het nieuws heb ik daardoor goed kunnen volgen.

De HBO fraude sprong mij het meest in het oog. Helemaal onbekend komt me het nu ook weer niet voor. Als je ergens voor beloond wordt gaat dat na verloop van tijd bijzondere neven effecten hebben. Bekend zijn ook verhalen uit Rusland (of het oostblok) waar fabrieken betaald werden voor het aantal schroefjes en boutjes wat geproduceerd werd. Met veel kleine schroefjes wisten ze de norm eenvoudig te halen, grote bouten werden niet gemaakt. Tot er betaald werd voor het gewicht van de producten en hup opeens werden alleen maar grote bouten en moeren gemaakt. Of het waar is weet ik niet maar het verhaal werd me ooit op school verteld.

Scholen die geld krijgen voor het aantal leerlingen dat  een diploma haalt. Het gevolg lijkt voor de hand te liggen. De vraag is natuurlijk hoe dit ontstaat. Ik kan me voorstellen dat de leiding op een gegeven moment aangeeft dat het financieel niet goed gaat en daarmee ook de link legt met het lage aantal leerlingen dat niet op tijd het diploma haalt. Het personeel lijkt me dan slim genoeg om het aantal leerlingen dat slaagt toe te laten nemen. Of zou het zo zijn dat er op het intranet van die instellingen  een soort richtlijn te vinden is. Hoe om te gaan met een te laag aantal studenten dat slaagt. 

Vanmorgen las ik een stuk over hoe intranetten niet voldoen in de huidige kenniseconomie. (dank zij  Gerrit Visser) Het zette me wel aan het denken. Een intranet heeft zeker een toegevoegde waarde maar voor heel veel bedrijven en instellingen is veel meer informatie beschikbaar buiten de organisatie. Al die kennis moet je niet eens op een intranet willen opslaan. Eigenlijk wil je een intranet alleen maar gebruiken voor informatie die niet naar buiten mag. Zoals bijvoorbeeld informatie over het te lage aantal leerlingen dat slaagt.  Misschien wil je juist wel extra veel informatie ontsluiten om aan te geven hoe je daar als organisatie mee omgaat. Ik hoorde dat er ontstellend veel reacties waren geweest van leerlingen en docenten maar die dat niet open durfden doen, bang voor de gevolgen.

Wat mij en onze beide kinderen wel gelijk opviel dat er in één journaaluitzending Geert Dales optrad als voorzitter van IN Holland en gelijk erna een item met hem over de raad voor Openbaar bestuur (het item kan ik niet meer vinden) . Wel heel erg bizar. Natuurlijk is zijn rol en betrokkenheid nog niet duidelijk maar het kan allemaal in Nederland en het voelt niet goed.

Eerder deze week zag ik een stuk op www.ted.com over www.wikileaks.com. Een soort kliklijn waar mensen anoniem documenten naar toe kunnen sturen over misstanden. Een boeiend verhaal. Misschien is het goed om een soort wikileaks in te stellen voor de HBO fraude. Ik kan me niet voorstellen dat personeel van een HBO instelling dat zelfstandig heeft gedaan. Er moeten richtlijnen, mailtjes of op zijn minst hints en tips zijn gegeven. Al was het maar een interne notitie van de leiding dat waarin er een relatie wordt gelegd tussen diploma’s en geld.  Raar maar op een of andere manier zie ik steeds een relatie naar bonussen bij de banken. Misschien ligt er wel een mooie taak om een soort wikileaks.nl rond dit thema op te zetten  

Het gaat hard op het gebied van sociale netwerken. De groeicijfers zijn verpletterend en iemand die minder connecties heeft dan 200 doet niet echt mee. Ik heb veel connecties op Linked in maar die zijn zakelijk. Iets persoonlijker is Facebook en daar heb ik ook tientallen vrienden. Dat is na mijn uitglijder Oeps alleen nog maar gegroeid. Dat zijn er nu over de 200 vrienden. Alleen zijn dat natuurlijk geen echte vrienden dat houdt met een handjevol wel op.

Nu ben ik geen eenzaam tiepje maar het schijnt nu eenmaal zo te zijn dat een mens maar een handvol echte vrienden heeft en een hele hoop kennissen die dan ook nog allemaal vanuit verschillende achtergronden bij je horen: sport, kerk, school, buren, werk, hobby en ga zomaar door.Op internet word dit allemaal op een hoop gegooid. Daar kwettert iedereen over de wereld net als vogeltjes (alleen hebben die niet dat bereik).

Ik kreeg een presentatie (zie hieronder) door gestuurd waarin Paul Adams die namens Google hier verder op in gaat. Het is even bladeren want 216 slides heb je zo maar niet door geklikt.

Kern van de boodschap een mens heeft heel veel netwerken in het echte leven en social networking ondersteunt dit niet goed.  Er zijn wel al pogingen ondernomen om dit te ondervangen maar het blijft behelpen. Natuurlijk kan ik groepen aanmaken maar het blijft lastig want ik wil met mijn oud buurman wel naar een beurs of zijn verjaardag vieren maar of ik met naar een concert wil?  En wil ik eigenlijk die mensen wel zo indelen? Zo gaat het in het echte leven ook niet want als een vriend me voor iets vraagt waar ik normaal gesproken niets mee zou hebben, grote kans dat ik wel meedoe.

En wat misschien nog wel het grootste probleem is dat ik maar heel weinig contact heb via internet met vrienden. Nu ben ik niet representatief denk ik maar dit zou wel eens voor veel mensen kunnen gelden.  In mijn geval is mijn digitale leven maar een vage afspiegeling van mijn echte leven. Ik kom wel mensen voor het eerst tegen die me hebben gegoocheld en weten wie ik ben want ze hebben veel over me gelezen. Dat laat ik dan maar zo. Voorlopig zullen we het er mee moeten doen en dat is misschien ook maar goed.

Aan de andere kant blijft dat beeld misschien nog jaren zo bestaan zelfs lang nadat ik er niet meer ben. Ergens in de discussie kwam ik de term digital cemetry tegen en zoeken op de term levert veel informatie op over het ontsluiten van begraafplaatsen. (zoals het mooie initiatief www.graftombe.nl) Maar mijn eerste gedachte was: misschien is het goed om een digitale omgeving te hebben waar veel te vinden is over iemand (die er nu niet meer is). Een soort digitale biografie. Natuurlijk komen er allerlei aspecten naar boven maar het idee blijft wel bij me hangen. Vast dat daar wel initiatieven rond zijn ontplooid een wikipedia voor personen een Whokipedia. Digitale condoleance registers worden steeds meer gebruikt maar daarin staan vaak alleen korte boodschappen. Op zich jammer want het zou ook een mooi platform zijn om iemands leven digitaal te completeren. Dat zou iemand natuurlijk al tijdens zijn of haar leven moeten toestaan en inrichten. 

Het is vakantie, morgen naar Nijmegen waar ik weer een paar dagen ga wandelen met 40.000 vrienden in Facebook termen. Even kijken of daar ook wandelaars twitteren, zou haast wel moeten met die aantallen.  

 Ooit van een [[wikipedia:QR Code]] code gehoord? Wel als je een beetje de ontwikkelingen volgt. Maar heb jij het ook wel eens gebruikt? Want dat is allemaal niet zo erg moeilijk.

Allereerst is het natuurlijk de QR Code en niet de QRC code want de c staat al voor Code. QR staat voor Quick Response. En dat is ook wat het doet.

QR code is eenvoudig te maken en tegenwoordig zijn veel telefoontoestellen uitgerust met een Barcode reader. Leuk om de labels te lezen van producten. Nog leuker om de barcodes op boeken te scannen en dan gelijk doorverwezen te worden naar internet waar de recensies te lezen zijn. Er is ook een site www.stickybits.com waar je commentaar kan leveren bij een barcode. Dus heb je de barcode van Brinta gescand dan kan je op die site ook andere Brinta fans (of haters) treffen. Daarnaast kan je ook zelf een barcode maken om zo een groep te vormen.

Ik heb ook mensen zien lopen met een dergelijke code geprint op een T-shirt. En het is ook te printen op een visitekaartje waardoor de gegevens automatisch worden ingelezen. Dat is in ieder geval wel zo bij mijn Android telefoon. Camera erop richten en de gegevens worden herkend en gelijk krijg ik de vraag moeten deze gegevens naar het adresboek? Mijn nieuwe visitekaartjes liggen op de post ik hoop ze morgen anders volgende week te krijgen.

Er zijn sites op internet waar deze kaartjes besteld kunnen worden maar het stelt ook niet voor om dit zelf te maken. Gegevens invoeren in een QRC generator. het plaatje downloaden en achterop een visitekaartje drukken.

Maar er zijn veel meer leuke dingen mee te doen. Zoals de code hiernaast ontcijferen. Als je doet wat er staat krijg je een leuke attentie van me thuis gestuurd. Tenminste als je bij de eerste 5 bentt. Daarna is er alleen nog eeuwige roem. Maar dan krijgt je wel over een aantal weken een mailtje met een aardigheid. Veel plezier met QR code en laat eens weten welke leuke toepassing jij ziet.

Ik ben benieuwd

Het gaat hard en dan doel ik niet op de TT die vorige week wel een beetje saai was. (hoewel de tocht er naar toe op motor leuk blijft). Nee ik doel op de ontwikkelingen op web en mobiele toepassingen. Sinds een aantal maanden beschik ik over een HTC Hero (Android telefoon van Google) en dat was al een stap in een wondere wereld van Widgets. Karrenvrachten toepassingen die je op je telefoon kan downloaden, proberen en net zo gemakkelijk weer verwijderen.  Van GPS toepassingen, barcode scannen en gelijk de informatei opzoeken op internet, Google maps, Foto toepassingen en Geo taggen (zie vorige post). Maar het was wel een beetje een teleurstelling dat ik met een verouderde softwareversie van Android moest werken. De HTC Hero werkte nog op versie 1.5 en al maanden was de upgrade naar 2.0 beloofd en later werd beloofd dat er gelijk overgestapt zou worden naar 2.1 

Afwachten dus. 2 weken geleden kreeg ik al de voorbereidende software aangereikt met de meededeling dat de upgrade hoogstens 2 weken op zich zou laten wachten. Vanmorgen maar eens geprobeerd en ja dus ik kreeg een melding dat de upgrade beschikbaar was. De upgrade verliep vlekkeloos dus vandaag een groot deel van de dag aan het spelen geweest. Veel toepassingen die leuk zijn en sommige echt een stap voorwaarts. Leuke toepassingen zijn nu dat ik rechtstreeks vanaf mijn mobiel kan printen op onze netwerkprinter, fotostitching werk nu ook, Navigatie met Googlemaps werk nu ook met spraak (voor zover ik het kon nagaan). Het schijnt dat de accu het wat langer volhoudt en nog veel meer dingen waar ik nog niet aan toe ben gekomen. Ik ben onder de indruk wat Android allemaal kan. Google was al machtig maar ook op mobiel gebied blazen ze een deuntje mee. Wat een verschil met een paar jaar geleden toen ik nog aan het klooien wat met Windows Mobile, ook Nokia mist de boot tussen het Iphone en Android geweld. Ze doen wel een schamele poging met Ovi maar wat is dat behelpen als je eenmaal van een Android (en Iphone) hebt geproefd.

 Leuk maar ook beangstigend hoe Google dat in elkaar heeft gezet. Op veel fronten zijn ze bezig. Gisteren wist ik oude Outlook mailbestanden uit 2000 weer tot leven te krijgen via Google. Iets wat me met Microsoft nog niet was gelukt. Moeiteloos haalde Google duizenden mailtjes binnen die ik eigenlijk al had afgeschreven. Ook wel vermakelijk en aandoenlijk  om te lezen waar ik me 10 jaar geleden mee bezig hield. Aan de andere kant staat het nu allemaal on-line. Wel in mijn mailbox maar toch als Google het wil ook openbaar, bijvoorbeeld na 40 jaar. Erg leuk maar aan de andere kant ook weer niet.

Des te langer ik er over na denk des te wranger ik de statement "[[wikipedia:do no Evil]]" van Google begint te vinden. 

Archief