De vorige bijdrage ging over digital divide. En het is net zo als je een ander type auto koopt, opeens zie je ze overal rijden. Deze week kwam het op verschillende momenten terug. Dan ging het niet over digital divide. Of eigenlijk wel maar dan wat minder met zo´n buzz woord. Inmiddels zie ik het overal.

Aan de ene kant mensen die zich vol overgave storten op I-pads, nieuwe widgets, nog mooiere gadgets. De films (liefst digitaal) bekijken wanneer het uitkomt, uitzending gemist  even bekijken voor de echt leuke / nuttige dingen, RTV Noord voor regionaal nieuws en voor de rest kijken wat er nog meer te beleven is. Heel erg "in control". Of misschien door het kortstondig zappen en overschakelen juist niet "in control".

Aan de andere kant een groep mensen die TV consumeren. Het over zich heen laten komen. Geen behoefte hebben om al die dingen die toch bijna per dag veranderen nog bij te houden. Het is dus al lang niet meer de kloof tussen mensen die een computer hebben of niet. Of mensen die een snelle verbinding hebben of niet of mensen die het kunnen of niet. Het gaat veel meer om mensen die het maar al te graag willen en de rest die het pas doen als het absoluut niet anders kan. Telebankieren is wel handig maar als je eerlijk bent dat geklungel met een card reader en een pasje en dan al die codes. Ach dan was het zetten van een handtekening, in een enveloppe wel zo eenvoudig. DigID ook zo mooi. Ben je ook eens vergeten waar je mee was ingelogd als username? Heb je dat ook allemaal weer opnieuw moeten aanvragen? Moeilijker kunnen ze het niet maken. Wat een gedoe en als het echt moet ach dan doen we het wel. Maar een echte verbetering voor ons is het niet.

Het is net als met bekeren. Mensen die er niets mee hebben weten niet wat ze missen. Maar als je eenmaal gegrepen bent wil je er het liefst veel over praten en met mensen delen. Gelukkig zijn die digitale mensen veel online te vinden en kan je geweldig veel delen. Ik zie die kloof alleen maar groeien want de groep die aangehaakt is, ontwikkelt al gaande weg vaardigheden die door de jaren heen misschien wel een zekere mate van virtuositeit in zich hebben. Het gaat dan niet om het bespelen van een muziek instrument maar om het typen of SMS-en. Even een widget downloaden en installeren is voor een niet ingewijde bijna goochelen. Als je wat oudere kinderen ziet SMS-en lijkt het wel op het bespelen van een instrument.

En het verandert ook steeds. Google heeft recentelijk de indeling veranderd en nu werkt contactpersonen weer heel anders. Het is wel een verbetering maar voor mensen die er net achter zijn hoe het ook al weer zat met het maken van groepen moeten weer gaan zoeken hoe het nu weer moet.

De afgelopen week had ik een gesprek over hoe het toch komt dat er maar weinig mensen met echt kennis van zaken zich bekommeren om eenvoudige simpele oplossingen. Op zich is dat wel verklaarbaar. Mensen die goed kunnen skieen willen ook het liefst  op de zwarte piste of tenminste de rode. Het is veel leuker te werken met de nieuwste toepassingen. Aan de andere kant blijven heel veel mensen problemen hebben met en aansluiten van een printer, het installeren van een webcam of het goed kunnen opmaken van een document en dan het ook nog een leuk kunnen printen. Om op dit soort problemen een monteur of specialist af te sturen kan tegenwoordig niet meer uit. Een internet aansluiting maken doe je tegenwoordig zelf. Als dat niet in een keer goed gaat ben je mooi de klos. Voor dat soort problemen is er nog wel een monteur achter de hand. Voor al die andere problemen is het vaak worstelen. Maar het gaat vaak om die ene instelling, dat ene schroefje uit "Zen en de kunst van het motor onderhoud". Al dat gezoek en gepuzzel maakt de acceptatie van nieuwe dingen er niet groter op. 

Het is natuurlijk de vraag hoe wenselijk het is dat mensen digitaal vaardig zijn. Daar kan ik kort over zijn. Zeer! Want in de toekomst zullen er steeds minder mensen zijn die de oudere mensen kunnen helpen. Zorg wordt ook steeds meer een verantwoordelijkheid van de zorgvrager zelf. Ik merk ook dat er een verschuiving aan de gang is. Zorg is steeds minder een verantwoordelijkheid van een verzorger of een instelling. Steeds meer wordt het een zaak dat mensen zo lang mogelijk de regie houden over hun eigen leven. (zolang dat nog kan).

De technieken zijn er om op afstand een oogje of oortje in het zeil te houden. En als er iets is, even (op afstand) contact te hebben. In een aantal gevallen wordt dat meer op prijs gesteld dan meerdere keren iemand over de vloer. Of als er een vraag is even contact opnemen. Maar dan moet het wel simpel en betrouwbaar zijn en de mens vaardig om het te bedienen. Het vraagt vaardigheid en enthousiasme om er mee te werken. Overigens aan beide kanten. De zorgverlener moet daar ook aan wennen. Dan gaat er een wereld open.

Op de voor flank van de ontwikkeling mee surfen is leuk. Dat is motorrijden of een mooie partij tennis ook alleen zonder basistechniek blijft het frustrerend.

Archief