Wat leven we toch in een boeiende tijd. De strijd om de dominantie van social media en de verkiezing van het leukste dorp van Groningen. Van wereldwijd tot super lokaal. Niets lijkt zeker. of toch wel?

Tot voor kort moest iedereen op Facebook. Want dat was het netwerk van de toekomst, de meeste gebruikers. Nu heb ik wel een Facebook account maar om te zeggen dat ik er veel mee doe? Oh ja ik heb eens een blunder begaan. zie mijn post oeps. Ik ben al heel vaak uitgenodigd om een enquete in te vullen of iets met Farmville te doen. Of nog erger: van die berichten om er achter te komen hoe iemand over mij denkt.

OK mijn kinderen hebben een Facebook account en een aantal kennissen doen er veel mee. Dus is het wel handig daar ook zo nu en dan te kijken. Maar echt tot nu toe heeft het me niet gegrepen.

Opeens heeft Facebook iets met Branchout. Voor mij een beetje een vage toepassing. Het schijnt dat ze daarmee een zakelijk segment willen aanboren. Ze zijn bij Facebook een soort Linkedin aan het maken. Ziet er niet uit. Een soort subpagina onder Facebook. Het kan me nog niet bekoren.

Ik kreeg vanmorgen een artikel onder ogen dat me aan het denken zette. Het schijnt lastig te zijn de gegevens van mijn contacten te exporteren uit Facebook. Het schijnt als ik daar een poging tot onderneem met een truckje die gegevens te halen, mijn facebookaccount wordt geblokkeerd. Lekkere jongens (en meiden) bij Facebook. Het gaat om mijn gegevens, daar wil ik bij kunnen.

Toch maar even gezocht naar exporteren op Facebook. Hmmm daar staat hoe ik gegevens vanuit outlook Gmail, Yahoo en nog veel meer kan exporteren naar Facebook. Slim slim slim. Beste Facebook: dat heet importeren. Zo kan je de wereld altijd mooi omdraaien.   Oh ja ik kan verjaardagen exporteren naar een andere kalender. Daar heet het dan wel weer exporteren Dat is het dan ook ongeveer. Nu is er wel een indirecte manier om de contacten te exporteren. Yahoo heeft de mogelijkheid de contacten van Facebook te importeren. (Let wel dit is geen exporteren vanuit Facebook). Vanuit Yahoo kan ik er verder alles mee doen wat ik wil.

En dan naar de Nieuwkomer Google+ Daar kan ik kort over zijn daar zit gewoon een knop export op. Dat is niet om af te zetten tegen Facebook want die functie zit ook al een poos, misschien wel altijd al, in Gmail. Je bent voor dat soort dingen aardig of niet. Nu is Google wel dominant omdat ze zo groot zijn. Die schaalgrootte hebben ze omdat ze een aantal sympathieke dingen nastreven. "Do no Evil" is een van hun credo's. Concurrenten van Google hebben zo hun eigen idee daar over  want op een aantal terreinen is hun dominantie erg groot. Ook is het beangstigend om te beseffen wat google allemaal van mij weet. 

Het is wel wennen op Google plus want opeens schreeuw je het niet meer de wereld in maar je deelt informatie in kringen. Niet iedere boodschap is voor iedereen in je contactenlijst. Als je Google+ op dezelfde manier gaat gebruiken als Facebook of Twitter zal je merken dat  dat niet goed gaat. Zeker als je veel berichten de wereld in slingert.  

Bij linkedin kan ik ook groepen maken maar daar is er één  groepseigenaar. Google+ probeert er een meer natuurlijke indeling van te maken. Dat is complex en toch ook weer niet.
Het is erg simpel als je niet het wereldbeeld hebt dat je alles moet controleren en dat er één de baas is.
Het wordt pas echt complex als je Google+ wilt gebruiken om te domineren. Want iemand kan besluiten mij niet in hun kringen op te nemen. Ik ken een paar mensen die dat ook absoluut niet gaan doen 🙂

Zo bekeken ondersteunt Google+ natuurlijk leiderschap. Maar dominante figuren zullen het lastiger krijgen. Ik maak gewoon een kring aan met dominante ego's en plaats daarin iedereen die ik wel wil volgen maar verder niets mee wil. (bijvoorbeeld omdat ze op macht posities zitten) Die persoon weet dat hij bij mij in een kring zit (alleen niet welke)  Natuurlijk bouw ik kringen met mensen waar ik graag mee samenwerk. De tijd om connectie verzoeken domweg te accepteren is daarmee over. Van ieder contact moet ik nadenken wat mijn relatie met iemand is. En of ik informatie met iemand wil delen of dat ik ze gewoon in het netwerk wil houden. Op deze manier is Google+ meer een bedreiging voor Linkedin. Het is in mijn ogen ook een perfecte tool voor zelforganisatie.

En de relatie met het leukste dorp van Groningen? Dat is een verkiezing die tot 2 september loopt.  Die relatie is er overduidelijk. Wij in Zevenhuizen vinden zelf dat we een leuk dorp zijn. We hebben heel veel kringen die allemaal los van elkaar opereren. Sport, kerk, buurtverenigingen, muziek, school en noem maar op. Natuurlijk is er een gigantische overlap. Toen kwam de verkiezing voor "Het leukste dorp van Groningen" en daar is de gemeenschap mee aan de slag gegaan. Er is niet een leider of coördinator. Iedereen doet maar wat lijkt het wel. Toch staan we als Zevenhuizen op dit moment op 1. Omdat iedereen voelt dat we een leuk dorp zijn. De leukste? Ach, dat was veel minder belangrijk dan meedoen. Opeens kregen we uit een buurdorp een bijzondere reactie. Ze wilden ons van de troon stoten. Net alsof je daar een leuker dorp van wordt. Met allerlei aanbiedingen gingen ze mensen omkopen. Kom voor een gratis krentenbol, kleding of knipbeurt bij de kapper en stem op ons. Ik heb daar heel veel reacties op gehoord bij ons in het dorp. "Dat doe je toch niet". 

In het dorp Zevenhuizen is in het echte leven te zien wat Google+ in de virtuele wereld wil bereiken. Ik herken hoe krachtig dat kan zijn. Tot nu toe hebben we veel stemmen gekregen van mensen die het ons gunnen. En dat is misschien in de samenleving wel de duurzaamste oplossing. Ergens las ik dat de competitie het beste  in de dorpen naar boven brengt. (maar ook het slechtste denk ik dan maar…  ;) ) Bij ons is dat saamhorigheid en dat maakt ons een erg leuk dorp. Het leukste??? We zullen zien op 9 september. 

Oh ja als je meer van het bovenstaande wilt weten, schroom niet om me te bellen of mailen. 

Archief