Johan Cruijff is hier al vaker geciteerd: “je gaat het pas zien als je het door hebt”. En als je het dan ziet, zie je het gelijk ook overal. Dat maakt hem voor sommige mensen ook zo onuitstaanbaar. Hij schroomt niet om het ook te zeggen, vaak in gevoelige situaties.

Inmiddels stuit ik dagelijks op situaties die misschien wel een beetje aansluiten bij dat soort gevoelige situaties. Ik las dat in Voorburg dit jaar er geen Kerstboom meer dreigde te komen. Die boom komt al jaren uit Tsjechië (waar hij door een zustergemeente werd geschonken) en de gemeente wilde het niet meer betalen). Een prachtig mooi voorbeeld die wel eens als lichtend voorbeeld kan dienen.
Want inmiddels wordt het door boze inwoners geregeld. Er is contact geweest met Tsjechië en natuurlijk konden ze de boom krijgen, ook de komende jaren. (dat was gestopt, was het argument van de gemeente). Het transport wordt door bewoners geregeld. En de gemeente doet het nog een keer voor hoe de boom geplaatst moet worden, dan kan een hoveniersbedrijf het volgend jaar zelf. (belachelijke voorstelling van zaken, het is vaak andersom maar dit terzijde). Voorburg is niet de eerste gemeente. Ik heb het de afgelopen jaren vaker gehoord, maar ik las dit verhaal in Elsevier.
Het is zo simpel. De overheid stopt met datgene dat ze in het verleden ruimhartig van het geld van de burgers deden. Ik heb menig burgemeester of wethouder trots zien poseren naast zo’n geweldig initiatief. In Voorburg was het symbool van de band met een zusterstad. Er ligt een net van dat soort samenwerkingsverbanden over de wereld. Het kon en kan allemaal ook omdat verre reizen en communicatie binnen het bereik kwamen van de massa.

Maar tijden veranderen. Het ruimhartig verstrekken van dit soort gelden kan niet meer. Het geld is vaak op. (gaat op aan salarissen van wethouders denkt men in Voorburg). Is dat ach en wee? Nou nee, mensen pakken het zelf op. Vele malen effectiever en goedkoper dan de overheid ooit kan. Transport 5000 euro? Met een beetje geluk kan het met een leeg transport mee voor een fractie van dat bedrag. En tegelijkertijd gaan inwoners met elkaar aan de slag met de boom. Het wordt een boom van Voorburg, gelijk houden veel meer mensen een oogje in het zeil.

Vorige week kreeg ik de vraag of de aanpak van leefbaarheid in kleine dorpen anders is dan leefbaarheid in een stad. Nee natuurlijk niet. Het gaat om dat mensen elkaar weten te vinden. En wat is het verschil met een dorp en stad? Voorburg is een dorp en Sloten een stad. Groningen is ook een stad, maar met het karakter van een dorp, te horen in het lied “Gras van het Noorderplantsoen”. Dat lied wordt door duizenden studenten en stadjers gezongen. Het lied is er, het symbool is er, de Martinitoren. (die ze weg willen stoppen achter een foeilelijk nieuw gedrocht). Mensen hebben iets met de stad. Wat een geweldig mooi uitgangspositie voor leefbaarheid. Maar het gebeurt natuurlijk echt in de wijken en straten. 

 
En op dorpen? Ach ook daar heeft men vaak helemaal geen moeite om "een boom" te vinden. De kerstversiering wordt ook steeds vaker door straten opgepakt. De buurt kerstborrel met glühwein en vuurkorf komt steeds meer in zwang. Wel een vergunning aanvragen natuurlijk 🙂 In de betere buurten met spannende verhalen vanuit het bedrijfsleven, verre reizen, (in Voorburg zwerven ze over de wereld om thuis te komen in Voorburg was er te lezen). Ergens anders wordt er ook gesproken over hoe het nu gaat in de buurt en hoe mensen die het minder hebben of met de gezondheid tobben ook goede feestdagen kunnen hebben.

Het worden andere tijden. Maar het is zo simpel.Met elkaar kunnen we dat prima handelen.Maar een ding…. kijk niet naar de overheid. Daar hebben we het al lang niet meer van te verwachten. De afgelopen week zag ik de gemeente Groningen een grote boom verpoten. Er liep 1 gemeente ambtenaar verloren bij, met grote kranen en diepladers van bedrijven die de klus klaarden. In Voorburg gaat de gemeente het nog een keer voordoen. (waarschijnlijk door ingehuurde bedrijven).

Verwacht het niet van de overheid. Kijk links en rechts naast je. We kunnen het zelf veel beter en zeker goedkoper. En als we dan toch samen bezig zijn pakken we ook wel even andere dingen samen op. In dat opzicht worden het veel betere tijden. En de overheid die komt helpen? Ik geloof er niet in, ze lopen alleen maar in de weg.

Ik blijf wel zitten met een vraag. Bij de overheid zijn er fondsen beschikbaar, vaak grote bedragen, die bestemd zijn voor leefbaarheid en voor de zogenaamde krimpgebieden. Die gelden belanden vaak bij dure bureaus die projecten doen. Het grootste deel gaat vaak op aan de organisatie kosten, het inrichten van loketten en inwoners vertellen wat ze moeten doen. Wel een beetje raar want het is ons geld. Hoe kunnen we er voor zorgen dat ons eigen geld goed besteed wordt? 

Archief