Monthly Archives: March 2012

Je begint wel eens aan iets en voor je het weet is het traditie waar je zomaar niet mee wil of kan stoppen. Jaren geleden kregen we nieuwe buren en de buurman Frank was ook motorrijder. Hij vroeg of ik eens mee wilde rijden met een motortoertocht en dat beviel zo goed dat we zelf een tocht gingen uitzetten. Die tocht organiseerden we voor de Motor en Auto Club Zevenhuizen (Mac-Z). We kregen zoveel complimenten en zijn jaarlijks 2 tochten blijven organiseren. Eén rit op Koninginnedag en één op de eerste zaterdag van de feestweek.  Eigenlijk een bijzondere activiteit want zelf heb je er niet veel aan. Je zwaait de rijders uit die in groepjes vertrekken en even later komen ze weer terug met mooie verhalen.

Vanmorgen hebben we de tocht voor Koninginnedag weer uitgezet. De tochten gaan door Noord Nederland en vanmorgen reden we door Drenthe. We vertrekken altijd redelijk op tijd, vanmorgen om 7 uur. Prachtig om zo de zon zich door de wolken heen zien te worstelen en Drenthe zien te ontwaken. We kwamen een man tegen die in pyjama en ochtendjas de hond uit liet en ergens anders zag ik een man tevreden een sigaret staan roken midden in de tuin.Op het oog mensen die niet echt al hun hele leven al in Drenthe wonen. Misschien waren het wel Drenteniers. Mensen die op latere leeftijd naar Drenthe gingen voor de rust en de natuur. Natuurlijk stoppen we altijd halverwege de rit voor een kop koffie en dat is in Drenthe geen straf want er zijn hotels in overvloed. Ook hier zien we de grijze golf nog aan het ontbijt zitten. In Noord Friesland en Oost Groningen is dat allemaal wel wat lastiger daar zijn op dat tijdstip wat minder gelegenheden om een kop koffie te drinken.

Later op de dag komen de fietsers op pad. Dat zijn in de vroege morgen de mountainbikers en de wielrenners in hun felle kleding. Later op de morgen komen ook de gewone fietsers los. Allemaal heel erg gemoedelijk en rustig.

Maar rust bedriegt. We hebben wel heel veel huizen te koop zien staan. Echt prachtige optrekjes. Verbouwde boerderijen en boerderijtjes, riet gedekt in prachtige rustieke dorpjes. Al die huizen te koop zien staan, zet je aan het denken wat zijn de verhalen erachter. Zijn het mensen die hun baan verloren zijn, is er een echtscheiding in het spel of zijn het mensen die het drentenieren zwaar valt? Allemaal prima voor te stellen. Maar hoeveel van dit soort gevallen zijn nog niet bekend. Wat gaat er gebeuren als de rente stijgt naar 10%. 

Of nog een andere gedachte. Wat heeft de grijze golf Drenthe gebracht? Al die mensen die naar Drenthe kwamen voor de rust en natuur zijn waarschijnlijk geen dorpsmensen. Welke invloed hebben die gehad op de leefbaarheid van dorpen? En al die optrekjes in het buitengebied voor de hogere inkomens geven ook wel een bepaalde sfeer. Zomaar wat vragen naar aanleiding van een tochtje op de zondagmorgen door Drenthe. 

 

 

   

Wat een week! Zelden zo'n volle week gehad. Veel uren gewerkt, de Meijer Werf in Papenburg bezocht, Groninger Dorpen activiteiten, een presentatie Social Media bij Victor Mundi in Utrecht, Vrijwilligersavond op het dorp, activiteiten voor Nl Doet in Zevenhuizen, een avondje toneel,storing bij een aantal van mijn sites (ook deze weblog) en en natuurlijk voor mij het hoogtepunt,  de benoeming van Zeuvmhuuster van het joar. Dat laatste was geweldig leuk en ben ik heel erg blij mee. Want  hoewel ik ook genomineerd was voor Groninger van het jaar (die ik met straatlengtes verloor) voelt dit beter. De nominatie voor Groninger van het jaar bracht me wel heel mooie dingen maar het voelde niet goed. Zeuvmhuuster van het jaar is helemaal goed want wat hebben we een leuk jaar gehad. Het was een eer om ambassadeur te mogen zijn. Er werd wel benadrukt dat de uitverkiezing ook was voor al de andere dingen die ik doe. Dat valt wel mee want daarmee behoor ik tot de groep enthousiastelingen op het dorp. Daar onderscheid ik me niet echt in denk ik. 

Er komt een tegel met mijn handafdruk in de Walk of Fame. Wel een beetje een rare gewaarwording dat er al een monumentje komt terwijl je er nog bent. Ook wel leuk!

Gisteravond waren we bij een toneeluitvoering in Marum waar 3 mensen uit Zevenhuizen aan mee werkten. We reisden af met een groep van 24 mensen af naar Marum. Het was een erg leuke avond en in een van de pauzes had ik een gesprek met "mijn buurman" over trots zijn op je prestaties. Hij vond het jammer dat mensen niet trotser zijn op wat ze doen. In Nederland is dat "Not done". Dat bleef nog wel een poosje bij me hangen. Want zelf wordt ik ook vaak beticht van te bescheiden te zijn. Daarover schreef ik al eerder. Natuurlijk ben ik trots op een aantal dingen. Mijn weblog bijvoorbeeld. Bijna 8 jaar iedere week een stukje leidt tot een mooi boekwerk. Niet om te verkopen maar het zijn vaak mijn eigen ideeën die ik hier neerzet. Goed of niet goed maar zoals ik over dingen denk. Helemaal van mezelf.

Andere dingen zoals de verkiezing van het Leukste dorp zijn niet alleen een prestatie van mij alleen en dan heb ik wat meer moeite me daar over te uiten. Want mijn inbreng is misschien anders, maar meer of minder? Toch hoorde ik gisteren een opmerking die me houvast biedt. Vrijdagavond was de vrijwilligersavond erg gezellig en het werd erg laat. De volgende morgen bij de start van Nl-Doet vertelde ik dat ik een redelijk houten kop had. Wat  bij iemand de opmerking uit lokte: "dat krieg je als je aaltied veuraan stoan".  Mooi gezegd want dat is precies waar het om draait. Iemand moet wel het woord voeren,  mensen verbinden, veel aanwezig zijn, klachten aanhoren, frustraties dempen en soms het initiatief nemen. Dat was mijn rol, samen met Monique, die daar absoluut niet blij mee was maar het misschien nog wel beter kon dan ik dat deed. Die rol past mij wel en als ik daardoor Zeuvmhuuster van het jaar 2011 werd is dat helemaal mooi. Trots dat ik dat ben: Proud to be a Zeuvmhuuster.

 

 

De maatschappij is in beweging en wie dat nog niet ziet', adviseer ik het boek Society 3.0 te lezen. Je hoeft er niet voor naar de winkel want het is ook gewoon te downloaden als je betaald met een tweet op twitter.

Het eerste deel is deprimerend de stand van zaken in Nederland is niet echt om vrolijk van te worden. Het land staat bol van de regenten volgens het boek en dat is ook wel een beetje mijn eigen waarneming. Heel veel mensen die op kosten van de maatschappij andere mensen gaan vertellen hoe de wereld in elkaar zit. En als die de titel manager voeren is het helemaal dramatisch. Het is om moedeloos van te worden. Gemeenten die worden bevolkt van ambtenaren die een houding aannemen dat de wereld om de gemeente draait. Laatst wilde ik een afspraak maken en een secretaresse kon dat zo niet doen en wilde me terugbellen. Ik vroeg of ze me niet kon mailen. Nee was het antwoord ik vind bellen veel prettiger en vervolgens belde ze me 3 keer omdat ze het niet had begrepen. het duurde ruim een week voor de afspraak was gemaakt.

Kortom dat deel van het boek is herkenbaar maar niet om vrolijk van te worden.

In het boek gaat het verder over de Zombie economie, de huizenmarkt en meer misstanden. Het beschrijft veel heel veel zaken die er op dit moment spelen. Een opsomming van allerlei zaken, het nieuwe werken crowd sourcen het komt allemaal voorbij. Heel erg vanuit de vrije jongens, de creative class. Er blijft voor mij een grote vraag over. Hoe zit het met de werkers waar Nederland op draait, de handjes die zorgen dat er iets gebeurd, niet virtueel op smart phones maar gewoon de metselaar, elektricien, schoonmaker, of vrachtauto chauffeur. Die kunnen niet aan het nieuwe werken. Zij kunnen niet iets met crowd sourcing. Hoe ziet voor die mensen de toekomst er uit?

Wat mij betreft krijgen we een herwaardering van de coöperaties.  En dan niet de instituties die zijn ontstaan uit de woningcoöperaties of de banken of verzekeringsmaatschappijen. Nee gewoon op kleine schaal samenwerkingsverbanden waar iedereen nog begrijpt waar het over gaat.. Dat dat niet kneuterig hoeft te zijn was op 5 maart te zien bij Tegenlicht. In Spanje is er een stad waar dat tot kunst is verheven. Ik zie in Nederland ook een mooie toekomst voor deze vorm van organiseren. Natuurlijk zullen er ook slimmerikken zijn die bij elkaar kruipen op coworking plekken en dat kan Seats2meet zijn of gewoon een dorpshuis waar een ruimte is voor de lokale kenniswerkers. Maar in toenemende mate zullen samenwerkingsverbanden ontstaan waar grote organisaties  niet kunnen of willen acteren.Bijvoorbeeld energievoorziening is een dorp of breedband op het platteland. want er is iets aan de hand met Breedband op het platteland. Maar daarover een volgende keer mee.

Wat maakt het toch dat sommige mensen vrij snel in de rol kruipen van het beter te weten? Al snel het voortouw nemen en anderen gaan vertellen wat ze moeten gaan doen. In het moderne leven is het een complete bevolkingsgroep geworden die onder de noemer van manager zich buiten het arbeidsproces stellen en met behulp van cijfers en rapporten zich een beeld van de werkelijkheid vormen en op grond daarvan besluiten nemen. Die een ander moet gaan uitvoeren.

Die managers beschikken over bijzondere talenten vaak op een abstracter niveau. Ze werken met modellen die een simpele weergave zijn van de praktijk.

Hoe zou het zijn als we die werkwijze een gewoon loslaten en iedereen op eenzelfde hoogte stellen? Vast dat de uitkomst beter is. Want de intelligentie van de massa is beter dan de intelligentie van een enkeling. De term die daarbij hoort is de Wisdom of the Crowds. Het voorbeeld van raden hoeveel knikkers er in de pot zitten, of het raden van het gewicht van een koe heb ik al vaker genoemd.  

Gisteren moest ik er even aan denken toen ik een etappe van het Pieterpad aan het lopen was en mijn reisgenoot me de vraag stelde hoe je met de aanpak die ik voorstel dingen moet gaan regelen. Hij doelde op het Rijnlands organiseren. Want als je het de vrije loop laat wordt het een grote rommelpot. En het grootste deel van de mensen komt gewoon niet in beweging je hebt nu eenmaal aanjagers nodig en mensen die er op toezien dat het goed gebeurd. Het werd een leuke wandeldag. We konden ons verschil van mening niet echt overbruggen. Maar de vraag bleef me wel bezig houden.

Ik stuitte vanmorgen op een prachtig filmpje bij TED die me er aan deed denken. Men is inmiddels zover dat men kleine autonome quadrocopters (Helicopters met 4 propellers) in groepen kan laten reageren. Ze kunnen ook als groep taken uitvoeren en het begint te lijken op zwermintelligentie. Kleine apparaten die opdrachten kunnen uitvoeren die voor één enkele onmogelijk is. Er is geen centrale intelligentie. Net als een colonie mieren die geweldig complexe bouwwerken maken. Één enkele mier zou dat nooit kunnen. Kijk maar een naar de onderstaande video vooral de 2e helft is prachtig.

 

Wij als mensen organiseren het in onze ogen geweldig slim maar het eindresultaat is allerbelabbertst. De " slimme mensen" stellen zich al snel boven anderen en eigenen zich dingen toe op een manier als je er goed over nadenkt beschamend is. Er is een serie uitzendingen "de slag om Nederland" die een onthustend beeld laat zien wat slimme mensen doen. Vooral de nieuwbouw van hoofdkantoren.is een onderwerp die bijna misdadig is. KPMG bouwt onder het mom van duurzaamheid een nieuw hoofdkantoor maar laat hun oude pand leeg achter. Terwijl ze weten dat dat nooit verhuurd zal gaan worden. Bij het misdadige af. Zeker als blijkt dat ze ook nog dik verdienen aan die actie. 

Als ik kijk naar het gekonkel en gedraai begin ik bijna te verlangen naar een mieren colonie waar gewerkt wordt op basis van gelijkwaardigheid met elkaar dienend voor een doel. Als ik die opnames bekijk zie je dat het gedrag erg verschilt. Maar zo te zien is er niet een die zich verheft boven een ander. Het zijn allemaal exemplaren die zich opofferen voor het grote doel. Op TED trof ik nog een presentatie over bescheidenheid en introvesie. Geweldig, gaf me kippenvel.

Archief