Op mijn trektocht door het leven kom ik vraagstukken tegen die me aan het denken zetten en me soms opschepen met meer vragen dan ervoor. De afgelopen week was ik bij 2 bijeenkomsten met een totaal verschillend onderwerp maar er zat ook wel een overeenkomst in.

Allereerst was ik donderdag bij het krimpcafe. Een maandelijkse oploop over krimp. Het werd weer een presentatie zoals ik er inmiddels al veel heb gezien en gehoord. Vergrijzing en ontgroening, voorzieningen lopen terug maar dat is op zich niet erg want er komen nieuwe samenwerkingsverbanden voor terug. Laat het over aan bewoners want daar ligt de oplossing. Het gaat niet om de stenen maar om de menselijke contacten. Ook nu weer cijfertjes en grafieken over demografische ontwikkelingen. Het valt me dan wel op dat er altijd gesproken wordt over de gebieden die benoemd zijn als krimpgebied. Oost en Noord Groningen, Zeeland en Limburg. Maar daarbuiten zijn er natuurlijk ook verschuivingen aan de gang. Die gebieden zijn niet bestempeld als krimpgebied maar ook daar sluiten scholen en houden voetbalverenigingen op te bestaan door een te kort aan leden. Ook dat is krimp en realiteit. Met al die aandacht is het ook wel een beetje een opgeblazen onderwerp waar hordes mensen zich mee bezig houden. Bijna een industrie op zich. Terwijl de oplossing gewoon bij de gemeenschappen zelf ligt.

Een totaal andere industrie is de windenergie. Vrijdag was het Winddag en was er een oploop in de Oosterpoort. Wind energie is een booming business. Het bleek ook wel want er zijn veel meer plannen voor molens dan strikt noodzakelijk. Het vinden van een goede locatie is lastig want er is veel weerstand tegen zo'n molen in de achtertuin. Maar als je als agrarisch ondernemer zo'n ding op je land kan krijgen ben je spekkoper. De uitdrukking NIMBY(Not in my back yard)  viel regelmatig en vervolgens was iedereen het er over eens dat draagvlak het toverwoord is. Natuurlijk is iedereen voor duurzame energie en de aanwezige gedeputeerde is overtuigd dat dat alleen kan door het grootschalig te doen. Hij noemde trots de nieuwe molens van 200 meter hoog. De kraan die er voor nodig is moet aangevoerd worden met 200 vrachtauto's. De gondel die boven op de molen komt weegt  alleen al 340 ton. Indrukwekkende getallen maar hoe kan je met dit soort omvang nog een beetje een redelijke afweging maken? En de bedragen die ik voorbij hoor komen over subsidie, steun aan de olieindustrie, het rendement van de molens en levensduur. Ik ben compleet het spoor bijster. Het zijn discussies die passen in het rijtje van de tram in Groningen, het Forum, Betuwelijn en de zweeftrein. Ik kan het niet allemaal overzien en als ik het zo hoor ook menig politicus niet. 

Wat ik wel weet dat veel wind- en zonneenergie enthousiastelingen het vaak maar eenzijdig belichten. Want voor iedere megawatt geïnstalleerde  wind of zonneenergie moet ook nog één traditioneel opgewekte megawatt klaar staan. Want 's nachts of als het niet waait moet er toch energie beschikbaar zijn. En als er wel duurzaam wordt geproduceerd staan die centrales stil. Dat heeft gevolgen voor de rendement van die centrales. Ik heb daar berekeningen van gezien en dan duizelt het me.

Het lijkt me logisch dat dit alleen ondervangen wordt als je energie grootschalig kan opslaan.  Dat kwam bij de Winddag niet aan de orde voor zover ik het kon zien. Het ging vooral over het vinden van locaties en het kweken van draagvlak. De conclusie was dat je dat alleen krijgt door bewoners te betrekken. De oplossing ligt vaak bij de gemeenschap zelf. Hmm waar had ik dat eerder gehoord. 

Archief