Een poos geleden vertelde iemand me dat ik goed was in "omdenken". Mooi om te horen dat je blijkbaar ergens goed in bent, zeker in een tijd van olympische spelen. Nu had ik nog niet veel gehoord over "omdenken". Maar er werd mee bedoeld dat ik blijkbaar vaak van een minder leuk iets toch weer de positieve kant er van kan bekijken. "Omdenken" dus. 

De afgelopen week werd ik 2 keer door verschillende personen op omdenken gewezen dus tijd om eens te kijken wat er over te vinden is. Nou veel dus. Er zijn meerdere boeken over geschreven en ik lees nu "Huh". Al lezende weg krijg ik het gevoel dit heb ik eerder gelezen. In ieder geval komen de voorbeelden die beschreven worden me bekend voor. Ook geen wonder want het komt allemaal toch weer bij elkaar. Het gaat allemaal over hetzelfde. Loslaten, op de handen gaan zitten, omkeren, positief waarderen, systeemdenken en noem maar op.  Het eerste boek dat ik er over las jaren geleden was "weg met alle regels" Toch is het voor veel mensen een eyeopener bij het lezen van boeken erover, het levert mij ook nog steeds nieuwe inzichten op. 

Weg met alle regels beschrijft hoe we vaak de regel hanteren om te werken aan je slechte kanten. Maar dat is focussen op negatieve zaken. Kijk eens naar iemand zijn sterke kanten en waardeer die. Let eens op wat er dan gebeurd. Ik kan dat niet beter verwoorden dan Marc Lammers die verteld hoe Silvia Karres altijd moest trainen op haar zwakke kant het met de backhand aannemen. Kijk en huiver, het verhaal geeft mij ook na 10 keer kijken nog kippenvel.

2012 En weer hebben de dames Oplympisch goud.

Het doet me denken aan een training die ik in 1986 volgde en waar we na eerst de belemmeringen in kaart moesten brengen. Vervolgens moesten werken aan tactieken om die problemen op te lossen. Toen werd het beeld geschetst van een probleem als een muur waarachter de oplossing ligt. Dus hoe kom je door de muur. Door er een gat in te boren of zagen. De muur op te blazen met springstof. Maar nog veel beter is om de muur, muur te laten en te kijken of je er niet overheen omheen kan of misschien is ergens verderop wel een deur. Misschien komt er "toevallig" iemand met een kraan of hoogwerker voorbij. Maar wel gewoon de muur de muur te laten.
 

 Iemand schreef eens over mij :

 

Zoals wel vaker na een gesprek met jou heb ik de rest van de middag glunderend rondgelopen. Mooi zoals jij “lastige zaken” of problemen weet om te denken naar kansen. En niet vanuit armoede, integendeel!

 

Opeens dringt het tot mij door. Als dat zo is… dan moet ik me daar dus nog meer in gaan bekwamen. Jammer dat  "omdenken" nooit een olympische sport zal worden. Ik wil er wel kampioen in worden.  

Archief