De afgelopen week hebben we met een groep mensen de voorstelling "Omdenken" bezocht. Het idee ontstond toen iemand me vroeg of ik wel boeken las en om daar iets mee te doen, een leesclub te organiseren. We hadden het gehad over het boek "Huh" een boek over omdenken. (Omdenken is het niet doen wat je normaal gesproken zou doen maar juist er een draai aan geven zodat dingen een andere wending krijgen dan verwacht.) Een paar dagen later stuurde ze me een mailtje over de voorstelling "Omdenken". Één en één is twee en we hebben 10 toegangskaarten gekocht en een groep mensen uitgenodigd om het boek te lezen en naar de voorstelling te gaan. Het werd een fantastische avond. De voorstelling was in Leeuwarden en de groep kwam uit Groningen en omgeving. We hebben als groep de trein genomen en het was leuk om te zien hoe de meeste mensen gelijk met elkaar in gesprek raakten. Terwijl niemand iedereen kende. Er was op het laatste moment iemand uitgevallen en ik maakte me wat zorgen want een oneven aantal daar had ik niet aan gedacht. Spontaan ontstonden er 3 groepjes van 3. Ook een beetje uit nood geboren want het was "vrije zit" en er waren geen 9 stoelen meer naast elkaar vrij. 

Omdenken is inmiddels een heel concept geworden met handel er om heen, mutsen, spreuken en ook een voorstelling. Het boek en de voorstelling zijn een aanrader. Als je het boek hebt gelezen, is de voorstelling een feest van herkenning. Leuk gebracht en zeer onderhoudend. Het duidelijk maken dat "feiten feiten zijn" en niet iets wat wij er vaak van maken kwam bij mij wat moeizaam over. Terwijl hier juist de clou ligt als je wilt omdenken. Gewoon de wereld nemen zoals het is.  Niet goed, niet fout gewoon zoals het is. En vandaar uit zijn er vaak heel veel mogelijkheden één en ander te veranderen.

Mensen die zijn ontslagen of een burn-out hebben gehad hoor je wel eens zeggen. Misschien is het wel het beste wat dat me is overkomen. Zo'n uitspraak komt niet vlak nadat iemand is ontslagen of thuis is komen te zitten met een burn out. Die conclusie komt vaak veel later als die persoon het heeft geaccepteerd. 

Het is dan ook handig om te weten waar je roots liggen en te weten wie je bent geworden door de opvoeding. Het is niet belangrijk om te weten of je zo geworden bent door opvoeding of afkomst. (nurture of nature). Dat is gewoon een gegeven waar je weinig meer aan kan doen en zeker niet je ouders de schuld geven. Misschien wel om ze juist dankbaar voor te zijn. Maar het belangrijkst is om het te accepteren. Gewoon accepteren wie je bent. Vanuit die situatie heb je wel een keus om dingen anders te doen dan je altijd deed. Want er is een mooi gezegde: Als je altijd doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg".  

Vrijdagavond mocht ik in het Westerkwartiers vertellen over het dorp waar ik opgegroeid ben. Spannend en leuk om te doen. Het wordt me steeds duidelijker wat mijn roots zijn. Waar mijn roots liggen, is wel duidelijk: op het dorp waar ik nog steeds woon. Geen rijke voorvaderen maar veenarbeiders, landarbeiders, keuterboertjes en nu het gebied van de  ZZP-ers en kleine ondernemers.

Het accepteren wie je bent is best wel lastig want we leven in een wereld waar veel is opgebouwd met een imago. Je rijdt in een dure auto (of juist een oude Peugeot :-)) , bezit een groot huis of gaat met een grote groep vrienden op vakantie. De reclame maakt het er allemaal niet eenvoudiger op. Want als je Amstel bier drinkt ben je populair en ontstaat er spontaan een feestje als je weer thuis bent na de vakantie (volgens Amstel) . In de praktijk moet alles weer uitgepakt worden en de was gedaan. En stel dat er spontaan een feestje ontstaat, de was moet nog wel gedaan worden.  

Klinkt natuurlijk leuk om met een groep mensen met de trein naar Leeuwarden te gaan een voorstelling te bezoeken. Een fantastisch leuke avond. Maar om tegen 2 uur weer thuis het bed in te rollen is iets anders . Om half 5 ging bij één van de deelnemers de wekker weer, om tegen 10 uur in Zeeland een vergadering bij te wonen. Het is wat het is. Je doet het of je doet het niet. Alle reden om niet te gaan. Ze ging wél mee naar Leeuwarden.

In de toekomst gaan we meer van deze activiteiten organiseren rond een boek. Bijvoorbeeld een wandeling bij de sterrenwacht in Westerbork naar aanleiding van het boek  "de ontdekking van de hemel". Naar Veenhuizen naar aanleiding van "het Pauperparadijs". Wil je mee? Meld je dan aan op boekenbinder@groups.facebook.com je wordt dan toegevoegd aan de groep.

Archief