Mijn vorige blog ging over hoop en hoe Obama in zijn speech veel mensen wist te raken.  Delen ervan zijn ook prima bij ons in Nederland te gebruiken. Maar in Nederland verschillen we op een aantal fronten van Amerikanen. Over het algemeen vinden we dat de overheid een vangnet moet bieden voor mensen die buiten de boot dreigen te vallen. De grootte van dat net kan je het nog wel over hebben. Het net zal de komende jaren wel kleiner worden. Amerikanen vinden dat geen taak van de overheid. Daar doen ze veel aan fundraising, daar springen mensen en kerken eerder bij met hulp en geld.   

Diep bij alle Nederlanders is er ook een gedeeld gevoel. Vrijheid van het individue en omkijken naar elkaar. Wij zien daarin wel nog een (kleine) rol van de overheid. In dat verband is het grappig om te zien dat VVD Icoon Wiegel protesteert tegen het inkorten van de WW. en zo zijn er wel meer voorbeelden. Blijkbaar hebben we wel een gemeenschappelijk gevoel hoe de samenleving er uit moet gaan zien.

Peter, en oud collega, wees me op een uitzending van Buitenhof op 16 september, het weekend na de verkiezingen. Aan het eind van die uitzending zitten daar twee vertegenwoordigers van VVD en PvdA die heel mooi schetsen hoe volgens hun de formatie zou moeten verlopen. Het getuigt van een scherp beeld van de situatie. Ze voorspelden een traject van uitruilen van dossiers. Niet uitkomen in het grijze midden. Geen waterige compromissen maar onderdelen uitruilen waar de achterban zich in kan herkennen. Precies zoals gelopen is. Dat vervolgens de krant van Wakker Nederland en onze eigen onze Nationale Statler en WaldorfJeroen Pauw en Paul Witteman er gaten in probeerden te schieten doet er niet aan af. De gemiddelde Nederlander had al lang in de gaten dat er wat moest gebeuren. Ik ben blij dat het land verder kan. En kijkend naar onze mede europeanen in het zuiden…. dan kennen we geen problemen. Waar hebben we het dan over?  

Get Microsoft Silverlight 
Bekijk de video in andere formaten.

Aan het eind van het gesprek hebben ze het over het kompas waar we op moeten koersen. Het actief burgerschap wordt genoemd. Beide regeringspartijen hebben we iets met dat onderwerp. En waarschijnlijk hebben alle partijen dat. Zelf zorgdragen voor je eigen leefomgeving en omkijken naar elkaar. Dat ligt wel heel dicht bij elkaar. Er wordt ook gesproken over kompas. Er wordt opgemerkt dat een regeerakkoord maar een tijdelijk iets is. Als er over een half jaar iets gebeurt wat niet is voorzien moeten ze toch om tafel om te komen met een oplossing.

Heel mooi is het dan om een kompas te hebben. Eerst even kijken waar staan we nu?  En alles accepteren zoals het is. Staan in het stille midden. Dan van daar bepalen waar je naar toe wilt. Dan zal je veel mensen treffen die dezelfe kant op willen.   

Het stille midden

In het stille midden
voorbij gebabbel van innerlijke stemmen
en vlagen van divers gevoel

is een opening naar binnen
met liefde voor wat is
en een venster naar buiten
om de ander te zien, te horen
en niet altijd te begrijpen.

Dat maakt niet uit;
we zijn allen sterren aan dezelfde hemel,
harten op dezelfde aarde
en doordrongen van het stille midden
waarop slechts afgestemd hoeft te worden.

© Helena Kwaaitaal

www.circolore.nl

 

 

 

Archief