Monthly Archives: December 2012

De kerstdagen zijn weer voorbij. Het gaf me voldoende ruimte tot nadenken. Ik zag het hiernaast staand gezegde op "Life is a bitch Quotes". En daarin zit veel stof tot nadenken. Daar kan ik moeiteloos 10 bloggen over vullen. Dat doe ik maar niet want het ook erg persoonlijk. Je kunt erg ongelukkig zijn in een situatie en toch niet weglopen omdat het bijvoorbeeld gaat over je werk waar je niet gelukkig wordt maar je kiest ervoor om te blijven omdat je het inkomen nodig hebt om de verplichtingen te kunnen betalen. (dan dient het nog wel ergens voor) Het blijven of weglopen zijn persoonlijke keuzen.

Een andere uitdrukking die ik wel vaker hier heb gebruikt: Love it, Change it or Leave it. Toen ik ontslag nam had een van mijn collega's als reactie, dat heb je ons altijd voorgehouden en nu pas je het zelf toe.

Voldoende over verlaten en weglopen. Negatieve energie die je een plekje moet geven. Ik heb wel eens het gevoel dat hoe langer je er mee worstelt hoe langer het gevoel blijft hangen. Jammer want het leven is er te mooi en te kort voor. En er zijn nog zoveel nuttige dingen te doen.

Gisteren kreeg ik een mailtje van een oud collega waarin hij over me schreef:  Leuk dat je altijd zo optimistisch kritisch bent. Kunnen we wel kilo’s van gebruiken in deze tijd. Ooit eerder schreef iemand:
Mooi zoals jij “lastige zaken” of problemen weet om te denken naar kansen. En niet vanuit armoede, integendeel! 

Poeh ik heb een klus te klaren. Op zoek naar kilo's optimistisch kritisch iets. :-). Nou ik weet er wel een paar.

Het mooie is dat de Crisis over is. Sinds 2008 kunnen we weer werken aan nuttige dingen. Er komt weer aandacht voor elkaar, macht maakt plaats voor gezag. Klinkt een beetje raar want de economische crisis woedt nog volop en dat duurt ook nog jaren ben ik bang. In mijn ogen is dat niet de echte crisis. De echte crisis was daarvoor.  De eerste misstanden bij grote organisaties  zijn aan het licht gekomen en dat is nog maar het begin. Want al die zelf verrijking  aan de top is nu wel aan het licht gekomen maar daaronder woedt het nog gewoon door. Ik kan me niet voorstellen dat organisaties alleen in de top verrot waren. Daar heb ik lang genoeg voor in grote organisaties rondgelopen. De lagen eronder deden vrolijk mee. (en dan heb ik het niet over de werkvloer) Gebruik / misbruik makend van macht en het ruilmiddel dat wij geld noemen.

De 2e kerstdag zaten de kinderen Monopoly te spelen. De eindfase ging het er weer spannend aan toe. Een van de ouders zei: ik vind monopoly wel leuk maar zodra de huizen en hotels komen vind ik er niets meer aan. Prachtig samengevat. Volgens mij kan een monopoly  spel weken duren als je de huizen en hotels afschaft. Geld met geld verdienen bah. Misbruik maken van de Meent. Als we nu eens in de loop van komend jaar geld afschaffen en eikeltjes gaan gebruiken als ruilmiddel. De overheid afschaffen als orgaan die het allemaal zo goed voor ons weet. De overheid? Dat zijn wij toch zelf? Daar werken geen oppermensen. Ook gewoon mensen van vlees en bloed met hun eigen hebbelijkheden en onhebbelijkheden. De overheid moet weer in dienst staan van de gemeenschap. Dus ook luisteren naar die gemeenschap.

Zullen we net als bij het monopoly het geld weer in de doos stoppen en over gaan naar het echte leven. Zorgen voor onze kwetsbare planeet, samen een beetje op elkaar letten. Oef dit is wel wat meer dan kilo's ben ik bang. Daar heb ik hulp bij nodig.

De Maya's waren slim maar toch niet slim genoeg om het eind van de wereld goed te voorspellen. De vraag blijft wel of ze dat ooit ook zo letterlijk bedoeld hadden. Het doet er ook niet toe. Voorlopig zitten we met elkaar opgescheept op deze prachtige planeet die Aarde heeft. En omdat we hier nog wel even vast zitten kunnen me er maar het beste van maken. Maar ja wat is dan het beste? Ten koste van alles en met behulp van de arbeid van anderen  (super)rijk worden en dan er van genieten. Misbruik maken van het "ruilmiddel geld" omdat je heel handig en slim wegen weet om zoveel mogelijk te vergaren. Daar is de wereld niet beter van geworden.

Wat dan wel? Als ik iets met een beter wereld wil wat moet ik dan dan? Waar begin je? "Het helpt toch allemaal niet en mijn bijdrage stelt niet voor". Tenminste dat lijkt me een verklaarbare reactie in deze complexe wereld…. Ik doe maar wat. 

En natuurlijk zijn er mensen in de wereld die het mooi weten te vertellen. De uitdrukking van Gandhi: ""Wees de verandering die je in de wereld wilt zien."is prachtig het staat er mooi, maar alles wat ik doe doet dat er eigenlijk wel toe? Ik kwam via een twitterbericht van Berdine Grashuis (@berdienegrashuis) op een artikel van Peter Heerschop. Daar las ik 

Laat ik beginnen met de bedreiging van ‘Doe ik er toe’.  De eerste bedreiging ben jezelf. Als je zelf vindt dat je er niet toe doet, dan heb je al een groot probleem. Dan kom je in de houding van ‘Maakt niet Uit’.  even verderop in de tekst  "En als ze bij een vergadering vragen wie een bepaalde taak op zich wil nemen, dan kijk je net zo lang naar de tafel totdat iemand anders al heeft gezegd dat die het wel gaat doen. Bij een bepaalde lengte van stilte zijn het namelijk altijd dezelfde mensen die zich verantwoordelijk voelen".

Deze citaten komen uit een stuk over onderwijs. Peter Heerschop is zelf leraar lichamelijke opvoeding geweest. Het stuk is geschreven voor leraren maar met heel weinig fantasie is het te vertalen naar iedereen. Natuurlijk is er altijd een kant aan werk aan wat je moet doen over regels en resultaten. Maar er is ook een kant van betrokkenheid. Daar kan je dat stapje extra zetten. Peter noemt veel voorbeelden voor het onderwijs maar ook in het dagelijks leven is er de mogelijkheid even iets extra's te doen. De glimlach en groet naar de overstekende man of vrouw terwijl je wacht voor de zebra. Of juist dat oogcontact met de persoon in de wachtende auto. Het kan voor die persoon net even dat verschil maken tussen een somber begin van de dag of een prettige start.  Je zult het in veel gevallen nooit weten maar een ding is zeker, wat je ook doet ….. Je doet er toe.

Prettige Kerstdagen.

Oh ja voor de liefhebber van Social Media het kerstverhaal in moderne uitvoering

Aan het eind van het jaar lijkt het altijd of alles nog snel even moet. Of er na de kerst en jaarwisseling geen tijd meer is. Nu is het dit jaar anders want de Maya's hebben voorspeld dat de komende week het eind der tijden is. En dat zou zo maar kunnen want je hoeft je maar te verdiepen in de ervaringen en verhalen van astronauten om te weten hoe klein en kwetsbaar onze planeet is. Wij Christenen zijn opgevoed met de uitdrukking: "van die dag zal niemand weten". Dit als het gaat over de dag des oordeels. De wederkomst van Christus. En bij meer algemene zingeving heeft men het wel over Leef alsof iedere dag de laatste is. Dit laatste om aan te geven dat je de tijd niet moet verdoen maar besteed het aan nuttige dingen. De vraag is dan natuurlijk wel wat zijn die nuttige dingen? 

Voor mij gaat het dan over aandacht voor mijn eigen omgeving in groter wordende cirkels. De afgelopen week was daar een mooi voorbeeld van. Het begon met een startbijeenkomst in het Noorden van "Bron voor Leiders". Een groep mensen die bij elkaar komt om samen te werken aan een cultuur die stimulerend is voor ieders talenten. Dat is waar het bij Bron voor Leiders om gaat. Het is een club waar ondernemers en leiders hun ervaringen delen en van elkaar leren over persoonlijk leiderschap. Het was een startbijeenkomst in het Noorden maar er komt zeker een vervolg. De dag erna waren we met een aantal dorpen uit het Westerkwartier bij elkaar om te praten over energiezuinige Dorpshuizen en ook over de gemeentelijke herindeling van gemeenten die er aan staat te komen. Dit vanuit de regio West van de Vereniging Groninger Dorpen. De dag erna was er de bijeenkomst van de 3 noordelijke organisaties van de Natuur en Milieufederatie. Ik mocht daar een workshop geven hoe betrek je mensen bij een initiatief.  

Allemaal bijeenkomsten die staan in teken van de toekomst.En ook heel mooi in opbouw. Bron voor leiders gaat over wat je motiveert om de verandering te zijn in de wereld, Groninger Dorpen over de directe leefomgeving en de Natuurfederaties wat je kan doen op het gebied van duurzaamheid in je omgeving. Maar in alle gevallen begint het bij mezelf en over de rol die ik zelf wil spelen in de wereld. Een mooi thema zo voor de kerst. De tijd die staat voor een stuk bezinning. Er is nog ruim een week tot de kerst. Ik wens iedereen nog een nuttige week. Als er ooit tijd voor was dan is het wel komende week.

OVERVIEW from Planetary Collective on Vimeo.

Terwijl we in Nederland druk zijn met ons zelf, dendert de wereld gewoon door. Er is in de rest van de wereld nieuwe dynamiek aan het ontstaan. Natuurlijk is het vervelend dat wij een stapje terug moeten doen maar het leuke is dat juist in het overgrote deel van de wereld er ook dingen veranderen. Vaak wel op een manier die niet echt bij ons past. Het gevaar is dat we het ook niet herkennen als waardevol. Soms lees ik iets waarvan ik denk Jeeee wat leuk.

Zo las ik van "WeChat" een Chinese chat applicatie met al 200 miljoen wereldwijde gebruikers. Ik heb het geïnstalleerd op mijn telefoon en wat ze doen kan helemaal niet. Tenminste ik zie al weer grote groepen mensen me waarschuwen. Ik geef ze toegang tot mijn contacten op facebook, mijn nummers in mijn mobiel en ga zo maar door. De app is wel heel erg uitgebreid. Naast het chatten kan ik in contact komen met andere mensen op de wereld die ook schudden met de telefoon. Ook is er de mogelijkheid digitale flessenpost te versturen. Zo heb ik al flessenpost uit Jamaica ontvangen.   

Ik las over Jana: een mobiel marktonderzoek tool in ontwikkelingslanden. De respondenten krijgen gratis belminuten in ruil voor hun deelname. Jana werkt met verschillende mobiele operators samen en heeft een bereik van ruim 3,5 miljard mensen in meer dan 100 landen. Mobiel is in veel ontwikkelingslanden het platform waar erg veel mee kan. Bijvoorbeeld betalen m.b.v. SMS. Hele geldstromen gaan buiten de banken om.

Sinds een paar weken heb ik ook een account bij Devicemagic. Het leuke van die toepassing is dat je zelf heel erg simpel een Enquête App kan aanmaken voor een smartphone. Die app kan ik sturen naar iedereen met een smartphone met het verzoek ook andere mensen te vragen naar hun mening. Een vragenlijst op je eigen mobiel. Alle resultaten komen allemaal keurig in een Spreadsheet of database. Die informatie kan ik gelijk online beschikbaar maken. Het leuke is dat ook gelijk de locatie van de plaats waar de vragen gesteld zijn worden meegezonden. (eventueel ook een foto). Zo kan ik bijvoorbeeld een vragenlijstje maken voor bewoners van dorpen en mensen vragen de app te downloaden op hun mobiel en mensen in dorpen te interviewen. Het kost nog geen uur om zoiets te maken. Het sluit mooi aan bij mijn vorige blog. Er wordt veel gesproken over ontwikkelingen in dorpen maar wat is de mening van de bewoners? Gewoon vragen denk ik dan. Het kan zo eenvoudig. Dat hebben ze in de rest van de wereld op heel veel plaatsen al lang door. Wij versturen soms nog vragenlijsten op papier. 

Voor meer informatie over Jana of  WeChat en andere trends zie de site van www.trendwatching.com  

Het stond er zo eenvoudig in het kerken blad van de PKN gemeente in ons dorp: "Het bouwfonds is opgeheven". Het bouwfonds werd tientallen jaren geleden opgericht om geld te krijgen voor de oprichting van een verenigingsgebouw bij de Hervormde Kerk in Zevenhuizen. Toen het gebouw na heel veel zelfwerkzaamheid er was, bleef het bouwfonds bestaan. Want er waren (renteloze) leningen aangegaan en er moest ook geld voor komen om dat af te lossen. Later zorgde het bouwfonds voor verbouw of renovatie van de kerkelijke gebouwen. Mijn ouders waren er erg nauw bij betrokken. Mijn vader was penningmeester en na zijn overlijden nam mijn moeder het stokje over. Later werd ik ook bestuurslid  van het bouwfonds. Er werden bazaars georganiseerd, rommelmarkten, verkoop van patat in de feestweek, een verloting en vele vele gezellige avonden. Door het samengaan  de Hervormde en Gereformeerde gemeente is het bouwfonds opgeheven. Het is ondergebracht in andere commissies. Nieuwe Tijden.

Ook het DerdeWereldFonds bestaat niet meer, tenminste de naam. Het heet nu ATOS Foundation. De naam is veranderd en het is nu meer internationaal. Het doel is er nog steeds en de betrokkenheid van het bestuur ook nog ten volle. Het straalt nu veel meer zakelijkheid uit. Logisch natuurlijk want Atos is een wereldwijde speler op de IT markt en om eerlijk te zijn past een uitstraling die het DerdeWereldFonds had daar niet echt bij. Dus een logisch gevolg is een nieuwe naam en samenwerking met organisaties als "The Right to Play"

Natuurlijk doet het me wel wat dat beide namen verdwijnen of de organisatie helemaal ophoudt te bestaan. Want het zijn ook voorbeelden van betrokkenheid. Groepen mensen die zicht belangeloos inzetten voor het realiseren van een doel. Een relatief kleine Hervormde gemeente  wist een in verhouding veel te groot gebouw neer te zetten en wist dat ruim 50 jaar draaiend te houden. Dat kon met heel veel betrokkenheid van gemeenteleden. Ook het Derdewereldfonds bestaat inmiddels ruim 30 jaar en heeft voor miljoenen euro's kleine projectjes gesteund. Wat ik zelf nog het aller leukst vind ook zijn de inmiddels 10 bouwprojecten waarbij een groep van rond de 20 personen zelf de handen uit de mouwen steken in een land waar dat hard nodig is.

De tijd dat ik bij beide organisaties betrokken was, ligt achter me en inmiddels ben ik druk doende met leefbaarheid op het platteland. Nu ben ik niet de enige want er zijn legio organisaties die zich daar mee bezighouden. Dat kan ook want er is geld afkomstig uit de zogenaamde krimp fondsen. Op het platteland, in dorpen gaat het ook vaak om het opzetten en draaiende houden van voorzieningen. Het gaat om dorpshuizen, speeltuinen, scholen of andere voorzieningen. Ieder dorp is anders en iedere situatie is anders. Het goed steunen van initiatieven is een kunst. Dat geldt voor de derde wereld en ook voor het platteland. Soms maakt geld meer kapot dan je lief is.  In Afrika heb ik een gloednieuwe ambulance zien staan die nog nooit een zieke heeft vervoerd omdat er geen geld voor de brandstof was.  Een vervallen generator langs de weg of kapotte windmolen bij een school door gebrek aan onderdelen. Heel vaak werden deze dingen geschonken door een afdeling van de Rotary, Lions of ander liefdadigheidsinstelling.

Hoe dan wel? Het antwoord staat op een bord ergens in Ethiopië. Een van de deelnemers van een bouwproject zag het langs de weg en nam er een foto van.

Het staat er zo mooi: ga naar de mensen. Alleen zij kennen hun geschiedenis, kennen de eigen aardigheden. Leef met ze samen, leer van ze, maak plannen met ze en werk met ze samen. Misschien is dit wel een mooie richtlijn voor al die goed bedoelde projecten in "krimp gebieden". Wat is de inbreng van de inwoners? Als die er niet is zal financiële steun averechts weren, het zal ten koste gaan van betrokkenheid.  

Archief