Het hing al een poosje in de lucht voor 1 maart zou er meer bekend worden over de gemeentelijke herindeling in Groningen. De kogel is door de kerk. De Commissie heeft het rapport uitgebracht. De Provincie Groningen telt vanaf 2018 nog maar 6 gemeenten. De nieuwe kaart heeft weinig verrassingen lag wel een beetje voor de hand. De afgelopen donderdag hebben de bestuurders en raadslieden dit uit eerste hand kunnen horen. RTV Noord was er aanwezig en er zijn al heel veel burgemeesters die hebben gesproken. Boos en verontwaardigd omdat de gemeente wordt opgeknipt, dat kan ik me wel voorstellen het raakt de identiteit. Kritisch omdat er nog veel zorgpunten overblijven of als het slimste jongetje van de klas: het is helemaal in lijn met zoals wij het ook zien". Het leek wel buigend bamboe zo snel mogelijk je aanpassen aan de nieuwe situatie (des te groter de kans op een rol in de nieuw te vormen werkelijkheid?)

 

Het rapport laat weinig heel van de trotse samenwerkingsverbanden zoals ze er nu zijn. Er wordt gesproken over een kluwen van samenwerkingsvormen’ . Het zorgt eerder voor onduidelijkheid en extra schakels. Men is veel te veel bezig met kleinschalige dingen. Begrijp me goed ik ben geen voorstander van schaalvergroting omdat groot altijd beter is. Maar een burgemeester bij de feestelijke ophanging van een nestkastje voor de zeldzame blauwgestreepte, kortsnavelige dwergmus onder het mom dat hij dicht bij de burgers moet staan. (verzonnen voorbeeld 🙂 ) is het andere uiterste.

 

Het is allemaal heel herkenbaar. Tijdens mijn loopbaan heb ik meerdere reorganisaties meegemaakt en de overeenkomsten zijn helder. Het moet bestuurbaar worden en ten dienste staan van de klant (de burger). Ook toen was er verzet en de argumenten om toch te kijken naar alle goede dingen. Maar het rapport is helder er moet een cultuurverandering komen. die gericht is op het vinden van een mentaliteit van vertrouwen en gunnen en op het realiseren van nieuwe onderlinge omgangsvormen. Ik denk niet dat daar iemand het mee oneens is maar ik denk ook niet dat er iemand anders door gaat handelen.

 

Wat wel mooi is dat in het hele rapport niet gesproken wordt over burgerparticipatie maar juist wel over overheidsparticipatie. Ambtenaren moeten leren meer procesbegeleider te zijn in plaats van bedenker, regelaar en organisator van lokale initiatieven en sociale innovaties. Dat staat er heel mooi maar mag je dat verwachten van iemand die 25 jaar anders heeft gewerkt? Als bedenker van de regels en de controle erop? Er zijn 2 mooie rapporten verschenen over dit onderwerp ze worden ook genoemd. Loslaten in vertrouwen en Vertrouwen in burgers Het lijkt me goed dat een ieder die iets wil zeggen over de gemeentelijke herindeling eerst deze rapporten leest. Het gaat om hoe we met elkaar om gaan op lokaal niveau.  Hoe het bestuur zich vormt? Ach dat geloof ik wel. Ze moeten alleen wel begrijpen dat mensen verschillen en dat regio's verschillen maar dat er een oneindige kracht zit in deze regio's

 

Dat wisten ze jaren geleden al: “Wees bij al uw arbeid, die ik op zich zelf hoog aansla, u ervan bewust, dat naast het overheidsrecht talloze krachten in het volk aanwezig zijn, die, geactiveerd, duizendmaal meer waard zijn dan honderd wetten.”ARP-Kamerlid (en oud-oorlogspremier) Pieter Sjoerds Gerbrandy in debat Tweede Kamer aan minister Donker van Justitie (PvdA), 19 november 1953.
 
 
En over hoe een en ander handig in te delen: in 1753 wisten ze al een handige indeling. Toen was de indeling van de provincie Groningen redelijk in lijn met het huidige voorstel.

Archief