bult broezen

Met de reis naar Schotland nog in mijn hoofd is de feestweek op ons dorp weer losgebarsten. Vrijdagavond was er de hardloopwedstrijd (voor de 5e keer) over een afstand van 7 kilometer de zogenaamde 7 van 7. Honderden deelnemers holden weer door ons dorp. Mooi om te zien hoe de atleten zich warmlopen voor de wedstrijd net zenuwachtige paarden die aan de race moeten beginnen. Maar ook honderden deelnemers die het voor de lol doen of om hun eigen limiet te verbeteren. Tientallen vrijwilligers zorgen ervoor dat alles vlekkeloos verloopt. De EHBO, verkeersregelaars, plaatsers van de dranghekken, catering of tijdwaarneming. Een compleet leger van mensen die gewoon een handje willen helpen. Gisteren was er de garageverkoop, motortoertocht, fietstocht, tennistoernooi, Bingo Viswedstrijd en Bult Broez’n (met een skelter van de bult). En dat is alleen nog maar de 2e dag we hebben nog een volle week te gaan.

 

Het sluit mooi aan bij de reis naar Schotland waar men ook woont, leeft en samenwerkt in een gebied dat misschien veel groter is en minder bewoners kent maar ook daar gaat het om mensenwerk. We bezochten een heel klein dorpje dat de rustpunt was tijdens een fietstocht van London naar Edinburgh v.v. Ze hebben 2000 fietsers van maaltijden en drinken voorzien. 48 uur lang want de fietsers kwamen verspreid langs. Een actie die geld opleverde voor de verbouw van het dorpshuis maar tegelijkertijd ook zorgde voor de verbinding.  De parallel, wij als Zevenhuizen mochten weer rustplaats zijn van de Drentse rijwielvierdaagse. Veel minder intensief want zo zwaar als een fietstocht van Londen naar Edinburgh is de Drentse Rijwielvierdaagse nu ook weer niet.

 

Gisteren was dus Bult Broez’n  op de 2e dag van de feestweek in Zevenhuizen. Een kleine 1000 mensen hebben zich kostelijk vermaakt met elkaar. Oh ja er reed ook zo nu en dan een skelter van de bult. Veel mensen hebben dat amper gezien. Waarom het zo leuk is? Ja daar moet je voor op een dorp wonen. Dat is niet uit te leggen aan iemand die is “living in the fast lane”. Zo iemand zal snel woorden gebruiken als kneuterigheid, saai, booooring. Die zal zich snel opgesloten voelen en de ervaring hebben dat iedere dag hetzelfde is. Toch is dat voor veel mensen de charme. Of zoals ik iemand hoorde zeggen: "ik zit ieder jaar kinderen in te schrijven voor de 7 van 7. Ik  kijk om me heen en zie alleen maar mensen die dat al 5 jaar doen.  Toch blijft het leuk".

 

Er is een film die dat heel mooi uitbeeld. Groundhog Day. Bill Murray speelt een soort Piet Paulusma  die verslag moet doen van een soort Bult Broez’n en dat al voor de 4e keer. Alleen wordt hij steeds weer wakker op 2 februari, de dag van de Groundhog Day hij beleeft het over en over.

Hij verafschuwt het. Wordt opstandig, misdadig, pleegt zelfmoord en manipuleert mensen en wordt gewoon weer wakker op 2 februari. Totdat hij de schoonheid van een en ander ziet. De film heb ik al vaak gezien omdat het veel elementen bevat van het doorbreken van patronen. De film wordt vaak aangehaald in trainingen over veranderen. Maar vanmorgen zag ik het voor het eerst door de ogen van een dorpsbewoner.  Misschien is Groudhog Day wel de mooiste aanbeveling voor een dorp.


Delen van Groundhog day zijn voldoende te vinden op Youtube en er staat zelf een volledige versie (wel met Turkse ondertiteling maar dat is niet storend)   

Archief