Marketing, ooit heb ik daar een paar modules van de Open Universiteit van gehaald en in mijn loopbaan bij KPN ook meerdere keren mee te maken gehad. Als er één ding me duidelijk is geworden dat er veel heel veel geld voor nodig is om iets “in de markt te zetten”. Vaak gepaard gaand met veel bombastisch geweld want het moet pakkend zijn. Commercials, flyers, banners, bierviltjes, reclame spotjes en vooral een trekker. Hoewel het laatste tegenwoordig ook wel regisseur of soms spin genoemd wordt.

 

Deze week was ik toevallig betrokken bij een paar gesprekken over regio marketing. In één gebied is men op zoek naar een spin. Toen we daar over door zaten te praten bleek dat ze een energiek persoon zochten die de boel op sleeptouw  kan nemen die met tomeloze energie na 10 jaar is opgebrand om opgevolgd te worden door een volgende energieke persoon. Opeens floepte me eruit “lekker duurzaam”. Een foute opmerking van mij want er zijn nog hele volksstammen die geloven als je er maar voldoende geld energie en menskracht in stopt het vanzelf goed komt. Het is een andere kijk op de wereld dan de mijne maar nog steeds is het voor veel mensen de te volgen aanpak. Daar past zo’n opmerking niet bij.

 

Een 2e bijeenkomst ging over Noord-Groningen als Wadden– en Wierdenregio. Ook hier een sterke roep om een regisseur. Niet iedereen was hiervan overtuigd. Iemand kwam met het verhaal over Onderdendam. In het verleden centrum van het Hoogeland. Boeren kwamen er op gezette tijden bijeen voor formele zaken (besprekingen over waterschap enzovoort). Ze bespraken daar dan ook de ervaringen en problemen van het boerenbedrijf. Dat werd meegenomen naar hun achterban thuis, daar besproken en een volgende keer werd er in Onderdendam gesproken over de oplossingen. Jammer genoeg werd het verhaal afgebroken en overstemt door iemand die riep mooi verhaal daar hebben we nu niets aan laten we nu zo snel mogelijk die gebiedsregisseur aanstellen die als een helicopter boven het gebied hangt. Jammer eigenlijk want ook in het Dagblad van het noorden stond zaterdag een artikel over Onderdendam. Ooit was Onderdendam een dorp van aanzien en werd wel Lutje Den Haag genoemd, met zijn rechtbank en waterschapshuis. Toen veehouders lang geleden wisten te voorkomen dat de nieuwe spoorlijn het dorp zou aandoen, was het gedaan met die rol. De trekschuiten die Onderdendam als pleisterplaats gebruikten, bleven weg. Maar de grandeur van vroeger is er nog altijd.

 

Tijdens de bijeenkomst over het Hoogeland was er ook een presentatie van een historicus. Een mooi overzicht van wat er zoal is. Dat ging vooral over de rijkdommen, het landschap, de borgen, maren en kerken. En opeens een opmerking die me bij is gebleven. Mensen zijn geïnteresseerd in de historie en de verhalen. Juist van wat er niet meer is. Een excursie naar vaag overgebleven restanten van een klooster trekt bussen vol mensen.  Meer dan de nog bewaarde gerestaureerde panden. Des te minder er te zien is des te groter de belangstelling was zijn redenering. Misschien ligt hier de sleutel. Het gaat dus om de verhalen. Iedereen kent wel de bezoeken aan de kastelen en kerken maar het begint pas te leven als je weet hoe het ontstaan is. Die verhalen worden niet verteld door een regisseur maar door gidsen, betrokken mensen die het gebied kennen en er mee verbonden zijn. Die verhalen zijn er nog wel en anders kunnen ze nog ontsloten worden. Wat zou het mooi zijn om in deze tijd van samenleving onze ouderen erbij te betrekken om  de verhalen te laten vertellen aan de bezoekers die het gebied komen opzoeken.

 

Zo jammer dat in veel gevallen mensen van ver buiten de regio overtuigend weten te vertellen dat het alleen gaat werken met veel geld en een mooie slogan. Voorbeelden te over: Twente Landgoed van Nederland, Da’s nou Drenthe, Zeeland, land in Zee!, Limburg, Brightside of life, Zeeland echt waar of Er gaat niets boven Groningen. De vraag is of daar de juiste mensen mee komen. Vol afschuw staan me nog de hordes Japanse toeristen voor ogen bij Gretna GreenW in Schotland. De plaats staat historisch bekend vanwege de vele huwelijken die er worden voltrokken. In het verleden waren dat vooral huwelijken waarbij de bruid geschaakt was, al of niet tegen haar zin.. Een trekpleister vanjewelste, bussen vol toeristen. Ruzie bij de kassa voordringen en schreeuwen. Gretna Green is ooit een pareltje geweest. Succesvol in de markt gezet maar of dat de weg is. Persoonlijk denk ik dat de waddenregio gebaat is bij de bezoeker die het ook weet te waarderen. Dat zit vooral in de meer onzichtbare dingen, sfeer, historie, verhalen, rust en ruimte. De kleinschaligheid is de kracht van de marketing in deze regio.

 

Ooit leerde ik dat het 8 keer zoveel geld kost een nieuwe klant te krijgen dan een bestaande klant te behouden. Dat geldt waarschijnlijk ook voor de regio. Zorg dat bestaande bezoekers nog meer te ontdekken hebben in alle rust en ruimte. dat verhaal verteld zich verder. Dat is niet morgen geregeld dat kost tijd en laat dat juist nou het kenmerk van de regio zijn de ontwikkeling door de tijd. Het mag dus ook best tijd vragen om het verhaal van de regio helder te krijgen.

japanners

Archief