De afgelopen dinsdag had ik een stiltedag. Met 8 personen brachten we een bezoek aan Koningsoord. Koningsoord is een klooster in Oosterbeek en we waren te gast bij de de zusters trappistinnen. We hebben de dag 4 vieringen bijgewoond en de dag grotendeels in stilte doorgebracht. We waren gevraagd die dag zo weinig mogelijk mee te nemen oftewel niet even voor het vertrek nog even gaan bellen mailen of andere zaken te doen. Het mobiel bleef thuis die dag Een dag met rust en stilte dus. Natuurlijk zaten er wel momenten in dat we met elkaar dingen gingen uitwisselen. Wat doet dit met je?

 

Voor mij was het minder confronterend dan ik dacht. Het in stilte tussen mensen verkeren bleek eigenlijk heel vertrouwd voor me. En eigenlijk is dat iets waar ik wel vaker mee bezig ben. Bij de vierdaagse van Nijmegen heb ik ook wel dagen dat ik niemand spreek en toch geweldig loop te genieten. De drang om te praten is er bij mij blijkbaar niet en ook nu was ik weer de laatste die mijn ervaringen mocht vertellen. Hoe werkt dat dan bij mij? Dat soort vragen komen dan bij je op en het mooie is er is ook tijd en ruimte om daar over na te denken en gelukkig ook tijd om er met anderen over te praten.

 

Tijdens één van de gesprekken kwam autonomiteit als streven naar voren.(Autonoom is de capaciteit van een rationeel individu of bestuur om eigen verantwoorde beslissingen te nemen). Het kan ook bijna niet anders dat in een omgeving van een klooster die vraag  naar voren komt want juist de zusters hebben hebben zich helemaal ten dienste van de Heer gesteld. Ze leven in de beschermde wereld van het klooster. Daar komen wel alle signalen van de maatschappij binnen, ze hebben ook gewoon internet. Maar met een ijzeren discipline wijden ze zich aan de dagelijkse taken. Dat begint om ‘s morgen 4.30 en eindigt ‘s avonds om 20.00 uur 365 dagen per jaar.

 

Alleen al om daar een dag bij stil te staan is mooi en levert vragen op. Veel mensen zijn gelovig opgevoed en dat is niet voor iedereen (jammer genoeg) een vreugdevol gegeven. De worsteling om zich te ontdoen van die opvoeding brengt vaak het verlangen naar autonomie. Maar wat als je een opvoeding hebt gehad wat goed voelt, is dat dan de reden om dat alleen als leidraad te hanteren of juist ook te gaan verkennen wat er nog meer is wat je inspireert.

 

Zo komt ook de vraag naar boven : welke inspiratiebronnen voeden jou op dit moment? Dat is een mooie vraag! Soms zijn het  filmpje, soms een boek, soms een belevenis maar in mijn geval vaak ook heel vaak een ontmoeting en ervaring met mensen. Dat alles mag je verrijken met wat je als mens al hebt meegemaakt. Een (al dan niet) gelovige opvoeding. Die is zeker van invloed geweest op wie je nu bent. In mijn geval van grote invloed waar ik nog erg dankbaar voor ben.  En dan is het mooi om op een dag er bij stil te staan en het er dan daarna  met mensen het er over te kunnen hebben.

 

Van de site van het Koningsdal

Stilte en gebed vormen het hart van ons bestaan.

Wij nodigen u van harte uit deze stilte en dit gebed met ons te delen.

 

Kijk en lees

Kom en zie

Luister met het oor van uw hart.”

Archief