ergsteEr is een mooi gezegde : “Een mens lijdt het meest aan het lijden dat hij vreest”. Het wordt veel gebruikt en is voor de meeste mensen nog wel het meest herkenbaar bij een bezoek aan de tandarts. Je hebt er vooraf buikpijn van maar als je geweest bent en je had “geen gaatjes” dan was al die buikpijn achteraf niet nodig geweest.

 

Maar de angst dat je dingen kwijt raakt kan je ook behoorlijk bezig houden. Wat als je je inkomen verliest en opeens niet meer de “standaard van leven” kan volhouden. Eerder schreef ik al over de ZZP-er die naar de voedselbank ging. Als je dat overkomt, krijgt alles een andere betekenis. Dan blijken al die spullen opeens minder belangrijk, Als je je zorgen maakt of je een dak boven je hoofd hebt of wel voldoende voedsel kan kan krijgen, blijken al die andere zorgen geen echte zorgen.

 

Zo blijkt het maar een dunne lijn te zijn tussen een “succesvol” bestaan en een zwervers bestaan.  In Groningen is er een initiatief “gewoon een kop koffie”. 'Gewoon een kop koffie' nodigt jou uit om gewoon een kop koffie te drinken met een dak- of thuisloze. Gewoon een kop koffie. Om mee te beginnen. Of thee natuurlijk. Of een warme maaltijd, bijvoorbeeld voor € 2.50 bij de HEMA.  De verhalen die te lezen zijn rond zwervers  laten zien dat het iedereen kan overkomen.zie ook het verhaal in het parool. Hoewel ik de afgelopen week ook iemand trof die stellig wist te beweren dat het hem niet zou overkomen. Iemand die in overheidsdienst is en denkt aardig zeker te zijn van zijn toekomst.

 

Maar opeens komt er soms  een reorganisatie en sta je buiten. Of je wordt geconfronteerd met een (ernstige) ziekte. Ik hoorde deze week iemand die een andere baan kreeg. Vlak voor hij zou beginnen kreeg hij een ongeluk waar hij na verloop van tijd wel goed uit kwam maar toch de nieuwe baan ging niet door. Om maar niet te spreken van het overlijden van een partner, kind of een geliefde.

 

Dat zijn allemaal voorbeelden die nog redelijk passen in ons Nederlandse maatschappij. Wij kennen geen oorlog of moeten vluchten voor je leven. Dat lijkt heel ver van ons. Toch zijn het dingen die nu dagelijks in ons nieuws komen. Mensen die willen bepalen hoe anderen moeten gaan leven. Zo erg zelfs dat mensen die “anders leven” worden gedood.

 

Er is veel te zeggen over dat  “anders leven”  want in ons land kan veel. We hebben met elkaar afgesproken dat er heel veel mogelijk is. Veel meer dan in de meeste landen van de wereld.  Maar ook wij hebben door de loop van de tijd ons regels laten opleggen die ons belemmeren in het maken van een betere maatschappij. Het hebben van spullen en geld lijkt wel een maatstaf waar alles langs wordt afgemeten. Het er “goed uit zien” wordt ons ook op allerlei manieren opgedrongen. Het zijn van die kleine onbelangrijke dingen maar het kan je behoorlijk beperken.


Want aan het eind van je leven blijken al die dingen opeens minder belangrijk, Als je geconfronteerd word met echt iets ergs blijken er dingen te zijn die je eigenlijk anders had willen doen. Het besef te weten dat wij hier in Europa nog de mogelijkheid hebben ons " ding" te kunnen veranderen geeft een rijk gevoel. De uitdaging ligt bij onszelf om stil te staan aan de verandering in de soms zo kleine dingen in ons leven.

 

Archief