Monthly Archives: February 2015

tennisSinds een aantal jaren ben ik aan het tennissen en wandel ik veel. Tennis is een leuk spelletje alleen het ballen oprapen vind ik niet het leukst. Eigenlijk vind ik tennis leuk als er veel slagenwisselingen zijn. Dus niks met een geweldige smash uit meppen. Maar ja de tegenstander denkt er anders over. Dus moet je wel mee in het competitieve. Anders blijf ik aan het ballen rapen aan mijn kant. Wandelen heeft dat niet. Daar lever je een prestatie voor jezelf. Hooguit kan de afstand een vorm van wedstrijd in zich hebben.

 

Ik moet er aan denken omdat ik de laatste tijd veel met breedband bezig ben. Voor een relatief kleine groep in de samenleving is internet een probleem. Dat geldt ruwweg voor alle mensen die buiten de bebouwde kom wonen. Daar levert KPN over de telefoonlijn de internet verbinding (soms via een andere dienstenleverancier zoals Tele2 of XS4All). Heb je het geluk dat je in de buurt woont van de telefooncentrale dan is de verbinding goed. Woon je op afstand dan is de verbinding slecht of je hebt helemaal niets. De overheid laat het over aan de markt en dus zitten mensen in het buitengebied vaak met de gebakken peren. Soms zijn er mensen in het buitengebied waar de nood erg hoog is en men bereid is er veel geld voor te betalen. Zo hoorde ik van een geval in Drenthe waar men € 70.000,- betaalde voor een goede verbinding.

 

Nu is er een competitie aan de gang waarbij bedrijven op zoek gaan naar mensen die grote problemen hebben en vervolgens wordt er een oplossing geboden voor veel geld. Even later komt de buurman met dezelfde vraag.  Vervolgens kan die ook tegen een gepeperd bedrag ook een aansluiting krijgen. Ik sprak mensen die er een gouden markt in zagen. De toch al slechte markt wordt op die manier verder afgeroomd.

 

Nu proberen we op een aantal plaatsen door middel van een coöperatieve aanpak het gelijk voor iedereen te regelen. Tegen zo laag mogelijk kosten. Daar ontstaat er wrijving want veel aanbieders vinden dat we hun markt kapot maken. Ziggo heeft zelfs een oorlogskas van vele miljoenen om bij een dergelijk initiatief waar ook een deel van een dorp bij is betrokken gelijk mooie aanbiedingen te maken (half geld of een tablet cadeau als men voor 2 jaar bijtekent) om zo de klanten aan zich te binden en ze te weerhouden mee te doen met het initiatief. Met veel geld proberen ze hun markt te beschermen. Een beetje raar want met dat geld kunnen ze ook klanten helpen en op die manier het initiatief laten groeien. Maar dat is niet hun houding. Ze kiezen de aanval. En ja ze willen wel meedoen bij het aanleggen op kosten van bewoners maar dan eisen ze dat ze het netwerk in eigendom krijgen. KPN heeft een soort gelijke houding.


Voor mij is het duidelijk. Met commerciële partijen is het slecht tennissen. Zij slaan alle ballen met veel geweld over het net. En de mensen met een coöperatieve aanpak mogen steeds ballen rapen. Ik ben er wel uit. Snel internet in het buitengebied kan alleen als de deelnemers met dezelfde insteek in het veld staan. Iedereen de beschikking geven over een goede betaalbare internet verbinding. Daar past geen winstmaximalisatie bij. En zeker geen competitieve houding. Ik hoop dat er hier en daar hapjes van de grote aanbieders wordt afgesnoept. En dat kan want bij een coöperatieve aanpak hoeft er niets afgedragen te worden aan de aandeelhouders en het hoeft zeker niet binnen 5 jaar te renderen. KPN en Ziggo mogen wat mij betreft een prachtige snoeiharde competitie voeren op het Centre Court. (Steden en grote dorpen) Wij gaan op ons eigen veldje rustig een balletje slaan en genieten van lange slagenwisselingen met zo weinig mogelijk ballen rapen. Iedereen in het buitengebied is uitgenodigd mee te doen.

downloadNee dit gaat niet over de de Provinciale staten verkiezing van 18 maart. Hoewel je natuurlijk dan wel op me kunt stemmen. Lijst 18. Daar ging mijn vorige blog over. Dit gaat over stem gebruik. Iets waar ik me eigenlijk nog nooit echt goed bewust van was. Tot een paar jaar geleden toen iemand tegen me zei: jij hebt een echte radio stem. Hmm zo had ik dat nog nooit echt bekeken. Als ik mezelf hoor dan vind ik het maar een rare stem. Ik vind het niet prettig om naar mezelf te luisteren.

 

Toch hoor ik het wel vaker dat mensen mij een warme stem vinden hebben. Laatst stond er iemand op de stoep die me een nieuw energie contract wilde aansmeren en plotseling zei hij. Wat hebt u een mooie stem daar moet u wat mee doen…. We raakten er over in gesprek. Toen het duidelijk was dat ik geen nieuw contract ging afsluiten, was het gesprek snel over. Ik weet nog niet zo zeer of hij bij het volgende adres een compliment maakte over iemand zijn of haar kleding……

 

Tja wat heb je aan een mooie stem? Gaan zingen? Dat zou kunnen maar dan moet je nog wel wijs en maat kunnen houden. Ik heb wel eens een video ingesproken en dat valt ook nog niet mee. Verhalen vertellen dan? Dat vraagt ook een bepaalde creativiteit die ik niet echt heb.

 

Nou ja dan blijft er over dat ik gewoon het kan gebruiken om mensen op hun gemak te stellen, rust te brengen in een vergadering. Daarvan word ik me wel steeds meer bewust. Regelmatig zit ik in een vergadering waarbij er een verhitte discussie ontstaat. Meestal meng ik me daar niet zo in want men wil nog wel eens door elkaar heen praten. En daar kom ik slecht boven uit. Soms lukt het me, als ik de gelegenheid krijg om iets te zeggen zodat het gelijk stil wordt. In het verleden dacht ik dat het kwam omdat ik zulke zinnige dingen wist te zeggen. Daarvan ben ik inmiddels steeds minder overtuigd. Ik hoor andere mensen ook erg zinnige dingen zeggen maar daar wordt niet altijd naar geluisterd. Het heeft blijkbaar iets te maken met de klank van mijn stem. Raar om dat te beseffen.


Iets om mee te kunnen doen. Net zoals het postuur iets kan zeggen over de geloofwaardigheid van iemand. Een groot iemand heeft over het algemeen meer invloed dan een kleinere persoon. Handig als je lang bent en manager. Zo kan ik dus iets met mijn stem. Maar wat? Misschien is het handig dat ik mijn stem gebruik om de mening te verwoorden van iemand anders die niet gehoord wordt. (en waar ikzelf ook achter sta). Dat is precies de gedachten achter de partij Vrij Mandaat. Op komen voor wat er in de maatschappij leeft. Geen partij politiek bedrijven. Hè bah nu heb ik het toch weer over politiek. Nou ja ik zou zeggen: laat je stem horen op 18 maart.

Ik heb nooit de ambities gehad de politiek in te gaan. Al dat gelobby en gekonkel, niets voor mij. Eindeloos overleggen en dan de rijen sluiten zodat een meerderheid van stemmen gehaald kan worden. Uren heb ik doorgebracht op het gemeentehuis en om eerlijk te zijn….. ik ben er vaak gedesillusioneerd vandaan gekomen. Wat een stroperige manier van overleggen en wat was de uitkomst vaak een teleurstelling. .

 

De laatste tijd is het democratisch organiseren mij steeds meer tegen gaan staan. Het zorgen dat er een meerderheid kan worden behaald voor een bepaald standpunt. We zien het regelmatig in de eerste en 2e kamer. Er worden coalities gesmeed om de oppositie buiten de deur te zetten. Ook op lokaal gemeentelijk niveau heb ik ook bedenkelijke besluiten genomen zien worden. Maar ja wordt er dan triomfantelijk gezegd: het is een democratisch genomen besluit dus moet je je er bij neer leggen.

 

Een aantal weken geleden volgde ik een training rond sociocratische besluitvorming. Oftewel: er wordt een besluit genomen als iedereen het er mee eens is of minimaal “er mee kan leven”. Het is een andere manier dan de democratische manier van besluitvorming. In de democratische manier van handelen (de meerderheid van stemmen) zorgt er ook voor dat je gelijk je eigen oppositie organiseert. Door het op een sociocratische manier te organiseren is de oppositie niet aanwezig. Dat lijkt wel een utopie, toch is het iets waar internationaal steeds meer belangstelling voor is.

 

Vrij snel na de training sociocratie kreeg ik een mailtje uit een totaal andere hoek: “Jan dit vind jij vast leuk!” Er doet een nieuwe partij “Vrij Mandaat” mee aan de Provinciale Staten verkiezing. Ze gaan er van uit dat iedereen recht heeft op zijn eigen standpunt en dat ook in de politiek mag verkondigen. In het bedrijfsleven is het verboden om aan kartelvorming te doen. In de politiek mag dat allemaal wel gewoon. Door slim met elkaar afspraken te maken kan je mensen buitenspel zetten. Wat daar de dramatische gevolgen van zijn kunnen we iedere dag ervaren.

 

Om een lang verhaal kort te maken: ik sta op de lijst voor “Vrij mandaat”. Op 18 maart kan er op mij gestemd worden. De partij is niet de partij van extreme standpunten maar wil juist het luisterend oor zijn. Verwoorden wat er leeft. Dat in een tijd waar er erg veel aan de hand is. De schade door bodem bewegingen is een hot item in onze provincie. Het lijkt wel of er niets anders is. Toch zijn er ook andere thema’s die de aandacht vragen, windenergie, krimp, slechte voorzieningen in het buitengebied, de economische situatie, huizen onder wateren  te hard stijgende huurprijzen. Genoeg thema’s om het er met elkaar over te hebben.


Een stem op Vrij Mandaat zorgt er in ieder geval voor dat jouw stem niet gebruikt wordt om coalities te smeden maar juist ook jouw stem zo veel mogelijk te laten horen. Oh ja als je niet in de provincie Groningen woont kan je niet stemmen op Vrij Mandaat. Één advies stem nu niet eens voor een gevestigde partij. Stem op een nieuwkomer in jouw provincie, die zijn er meer dan genoeg.

Archief