Jan Hut

Even kijken waar dit terecht komt

Dit jaar hebben we de jaarwisseling niet in Nederland doorgebracht. Om eerlijk te zijn kregen we wel een beetje heimwee toen we de plaatjes en verhalen hoorden. We waren in Griekenland in Peloponnesos. We waren te gast bij Christiana. Zij is in de streek geboren en probeert er te doen aan regio ontwikkeling.

 

Een prachtig gebied waar we in de regio gedoken zijn. Natuurlijk prachtige dorpjes aan zee waar de grotere plaatsen het moeten hebben van Toerisme. Daar zijn we even wezen kijken maar het allermooist vonden we toch de dorpjes in de bergen. Geweldige vergezichten majestueuze bergen en mooie brede goede wegen. Als dat allemaal van Europees geld gedaan is dan is dat een verstandige beslissing geweest. Beter dan de 80.000.000.000 iedere maand uitgekeerd is aan beleggers. (zie mijn vorige post).

 

Waar we erg van onder de indruk waren was de verlaten dorpjes. We bezochten dorpjes waar in het verleden 1600 mensen woonden nu nog rond de 25. Of dorpen die compleet verlaten zijn. Een aantal dorpjes zagen er nog redelijk uit want sommige huisjes worden gebruikt als vakantiehuis. Met als gevolg dat er nog wel tavernes zijn of kleine cafeetjes. Toen wij er waren liepen er her en der nog wel wat toeristen rond maar we konden ook soms tijden rijden zonder iemand tegen te komen. Een half uur rijden naar een winkel(tje)  is soms heel gewoon. Laat staan een bezoek aan dokter of ziekenhuis. Het zet maakt in een klap de Nederlandse krimp economie belachelijk. Natuurlijk ook in Nederland zijn dorpen waarvan de bevolking wegtrekt, scholen sluiten en voorzieningen verdwijnen. We wonen zelf in Visvliet daar speelt het ook. Maar als je het in perspectief ziet is het allemaal wel overtrokken.

 

630.000 jongeren zijn na hun studie uit Griekenland vertrokken naar het buitenland. Dat op een bevolking van 10.800.000. De ouders hebben vaak de opleiding betaald en die wordt in het buitenland verzilverd. Dat is pas een Braindrain.

 

In het gebied waar we veel verbleven waren in het verleden 375 herders nu zijn dat er nog 25. Juist de herders vormden in het verleden de ruggengraat van dit woeste gebied. We hebben er links en rechts nog wat zien lopen. Ze kennen het gebied de cultuur en de gebruiken. Toen we eens de middagmaaltijd nuttigden moeten we eten wat er op het menu stond. er was geen keus. Een heerlijke salade van planten uit de omgeving en afgesloten met een Feta met honing zoals ik het nog niet eerder heb gegeten. Echt streekproducten geen twijfel mogelijk.

 

Als ik dan kijk wat er in Nederland wordt besteed aan krimp dan is dat een op zich staande industrie geworden. Net als de beving industrie. Freek de Jonge heeft zich er ook heel erg over verbaast. Natuurlijk is de problematiek van de beving groot net als de Urbanisatie lege dorpen achterlaat. Dat daar allerlei wijsneuzen op storten en hele industrieën ontstaan als Centrum voor veilig wonen en de Nationaal coördinator. Heel belangrijk doen grote woorden gebruiken maar ook wel een hele grote strijkstok.


Hoe dan wel? Eigenlijk niet zo moeilijk Geef de bewoners de ruimte. Zorg voor een ruimhartige vergoeding. Nu druppelt er wel heel weinig door met als triest dieptepunt dat het centrum voor veilig wonen winst heeft gemaakt. Zeg nou zelf wat is er erger een bewoner uit het gebied die iets te veel krijgt of het geld besteden aan CVW of de nationaal coördinator. Waar volgens mij veel medewerkers werken van buiten de regio (hoeveel eigenlijk?) en zelfs winst maken. Voor mij houdt het in dat we ons nog vaak laten inspireren in het buitenland Proberen activiteiten te ontplooien en daarom het komend Oud en Nieuw gewoon weer thuis in de eigen omgeving vieren.

omdenkenWaar blijft al het geld? Al een paar jaar zit ik me te verbazen. In de zorg moet bezuinigd worden. Er is veel controle en steeds minder handen aan het bed. Er zijn grote bakken met subsidie maar heel weinig komt aan bij degene waarvoor het bestemd is. Bijvoorbeeld een regeling voor plattelandsvernieuwing zorgt er voor dat er mensen beoordelen of het goed besteed wordt. Een dorp kan een aanvraag doen voor een wipkip in een speeltuin maar het geld voor de uren die er besteed worden aan beoordelen en controleren hadden wel 5 Wipkippen kunnen opleveren.

 

Een poosje geleden was er deining omdat er veel geld voor de uitkering van schadegevallen van de aardbevingen bleef hangen. Slechts 10% wordt besteed aan herstel. Afgelopen week bleek dat het centrum voor veilig wonen 7% winst heeft gemaakt. Eerst dacht ik wat lees ik hier? Nou ja wel een beetje naïef van mij. Er is een heuse aanbesteding geweest. Dan is het natuurlijk helemaal goed. Het valt me nog mee dat ze niet klagen dat de winst eigenlijk een beetje tegenvalt.

 

Tegenlicht ging een paar weken ook over het feit dat de ECB ieder maand 80 Miljard geld in de economie pompt. Absoluut de moeite waard om te kijken. Er staat een handelaar in obligaties te glimmen omdat ze geweldige rendementen maken. Het doel van de regeling is dat er meer geld beschikbaar komt voor het weer laten draaien van de echte economie. Het MKB dus, maar dat geld daalt niet in. Het komt er niet terecht. Het blijft echter hangen bij vermogensbeheerders en mensen die met geld spelen.Ik las ergens: De overtuiging dat als het regent voor de bazen, het druppelt voor de knechten. Op die manier kunnen banken en grote bedrijven rijker worden dan ze al zijn. Alle heil moet komen van het ondernemerschap en de financiële markten.
 

 
 

Plat gezegd, Europa maakt met een muisklik iedere maand € 80.000.000.000,- Ze geven dat aan de financiële sector die dat bedrag gelijk aanwenden om hun rendement te verhogen. Het lachen van de financiële man in Tegenlicht vind ik ronduit schokkend.

 

Als je het eenmaal ziet blijkt het overal te gebeuren. Het geld wat in de regio besteed moet worden aan toerisme in de regio wordt in Groningen vaak gegeven aan Marketing Groningen. Die teren al jaren op “Er gaat niets boven Groningen”. Maar het beschikbare geld gaat ook voor een groot deel op aan organisatie en coördinatie. Op die manier is er een tussenlaag gemaakt tussen overheid en burger. De overheid is niet meer bereikbaar voor de burger.

 

Wie helpt me de lijst aan te vullen? Centrum voor veilig Wonen, Nationaal Coördinator, Marketing Groningen, Gebiedscoöperatie Westerkwartier, Samenwerkingsverband Noord Nederland ………

 

Soms had je een rechtstreekse relatie met de overheid. Daar schuift dan een coördinerende ongrijpbare organisatie tussen die een stevig deel van het budget nodig heeft voor de eigen organisatie. Dan kom je van de regen in de drup. Ahhh, daar komt de uitdrukking vandaan.


De genietende financiële man is te zien vanaf 16.05
 

SONY DSC

SONY DSC

Wat kan er een hoop gebeuren in een paar weken. De tijd vliegt is dan de uitdrukking. Glasvezel is wat de klok slaat en een paar weken geleden hadden we een groep buitenlanders op bezoek in Visvliet. Wat begon als een hartelijke uitnodiging aan mensen in het buitenland werd een geweldig leuke ervaring met 11 buitenlanders die we kennis hebben laten maken met Groningen en Visvliet in het bijzonder. (Zie ook voor een verslag op www.Visvliet.com)

 

De laatste jaren zijn we op veel plaatsen geweest en ook vaak gezegd dat mensen ook welkom waren bij ons. Het ging vaak om mensen die zich inzetten voor een andere wereld. Niet geld gedreven maar juist op zoek naar een andere aanpak. Dat alles onder de titel unaVision. Heel vaak hebben we de vraag moeten beantwoorden wat is dat eigenlijk dat unaVision? En om eerlijk te zijn weet ik het zelf ook nog niet echt goed. Dat klinkt vast raar. Toch kom ik veel mensen tegen waar ik een klik mee heb. Dat gaat vaak over een andere toekomst waar meer aandacht is voor de menselijke maat. Vanuit gelijkwaardigheid dingen voor elkaar krijgen. Al die mensen hebben iets gemeen iets wat hen drijft. Vaak belangeloos en die mensen hebben vaak geen groot waarneembaar ego. Ze hebben iets wat hen drijft en motiveert. Ze werken vanuit één visie je zou dat de unaVision kunnen noemen. De persoon achter unaVision heeft de neiging een stempeltje te zetten als hij een mooi voorbeeld ziet. Dat gaat me net even te ver. Voor mij is het voldoende om me te laten inspireren door een initiatief.

 

En inspiratie was er voor de bezoekers meer dan genoeg. We bezochten natuurlijk het dorp Visvliet.  We gingen op bezoek in Kloosterburen, Stedum, we deden mee met Let’s Gro, gingen naar de Biotoop en naar de Wolkenfabriek. Voor mij was het leukst dat dorpsgenoten uit Visvliet ook anders keken naar hun eigen omgeving en zo ook met plannen kwamen over de toekomst van het dorp. Of die gerealiseerd worden weet ik zo niet maar de spirit is er wel.

 

Voor mij en Ursula was het niet onbekend om mensen in de regio rond te leiden en ze deelgenoot te maken wat Noord Nederland voor parels heeft. Mooi, verrassend en gastvrij. Maar dit was voor ons ook heel bijzonder. Ons dorp Visvliet omarmde onze bezoekers en omgekeerd. We werden van alle kanten geholpen. Bedrijven hielpen ons met brood, vlees en ander voedsel wat door dorpsgenoten werd omgezet in heerlijke maaltijden. Maar nog veel leuker was het om te zien dat de bezoekers bij mensen thuis sliepen. Daar ontstonden ook mooie ontmoetingen. Voor mij is dit waar unaVision om draait. Inspireren en geïnspireerd te worden. Met mensen contact maken op een andere manier dan de toerist uithangen. Mensen ontmoeten die een beetje dezelfde dingen nastreven. Werken vanuit een bepaald gedachtegoed. Er zijn nu ook al plannen om met het dorp Visvliet ok pad te gaan.

 

De kosten? Onze gasten hebben zelf de reis betaald en we hebben een bijdrage van € 1000,- van de gemeente Zuidhorn gekregen. Geweldig! Het was een heel mooie blijk van waardering.  Zonder dat was het ook wel door gegaan denk ik maar een mooi gebaar wat zeker van pas kwam. Misschien is dat ook wel waar het in de nieuwe wereld om draait. Als je iets wilt dan is er heel veel mogelijk ook zonder geld. Het vraagt wel creativiteit en zeker ook ondernemerschap, je moet wel iets ondernemen. Dan blijkt dat er met de juiste mensen veel mogelijk is.

downloadLangzamerhand wordt het failliet van een aantal bedrijven zichtbaar. Natuurlijk mijn oude werkgever KPN die zich steeds meer en meer terugtrekt uit het landelijk gebied. Woon je buiten een dorp dan kan het zijn dat je internetverbinding bagger is. Je bent afhankelijk van KPN en die gebruikt de oude koperen telefoon kabels voor het leveren van internet. Soms niet meer dan 1Mb/sec download. En ik ken mensen die KPN niet een wilde aansluiten. Doe het maar via het mobiel is de reactie. Logisch dat bewoners zelf in coöperatief verband het willen regelen. Dat is niet eenvoudig maar de passie is groot.

 

Maar ook zorg is een markt waar de grote partijen de kleintjes laten vallen. In onze regio is de Zonnehuisgroep zo’n moloch. In het verleden zijn er allerlei bejaardenhuizen en verzorgingshuizen overgenomen en die worden nu met hetzelfde tempo gesloten.  De lijst is lang ik telde er al meer dan 10 de laatste jaren. Ook de Wierde in Grijpskerk staat op de nominatie. Daar is het dorp in actie gekomen om het in coöperatief verband door te zetten. Iets dergelijks gebeurde er al in Kloosterburen.

 

Staan deze 2 voorbeelden op zich? Nou nee je kan het zien bij voedsel. Ons voedsel heeft nauwelijks relatie met de natuur. Planten worden op water met voeding gegroeid. Ik hoorde een grapje over de 4 verschijningsvormen van water: ijs, water, stoom en Hollandse tomaten. (het grapje hoorde ik in Duitsland maar toch). Logisch dat er overal initiatieven zijn rond Biologisch verbouwen van Groente, Dorpstuinen en Coöperatieve initiatieven.

 

En zo gaan er nog veel meer dingen veranderen. Banken, ik kan me herinneren dat ik bij Ideal de keus had uit 3 banken, inmiddels zijn dat 10 of zelfs meer. En dan hebben we het nog niet over allerlei andere betaalsystemen.

 

Ook onderwijs heeft te maken met diezelfde verandering. 70.000 kinderen gaan niet meer naar school omdat school niet meer aansluit. Ouders kiezen steeds vaker voor een eigen oplossing.

 

Achter al deze initiatieven staan mensen die zelf het heft in handen nemen. Werken vanuit een visie. Het gaat niet om geld, macht en aanzien. Het gaat om iets samen te doen. Van onderop en samen. Van 9 tot 13 november a.s. komen er deelnemers uit het netwerk van unaVision naar Nederland om met elkaar hierover te praten. Mensen met één visie: unaVision. De deelnemers komen uit Duitsland, Engeland, Frankrijk, Oostenrijk, Kosovo, Macedonië en zelfs Nepal. Ze slapen bij mensen thuis en bezoeken allerlei initiatieven die te maken hebben met het bovenstaand.


Ook neemt unaVision deel aan Let’s Gro. Dus wil je meedoen met de verkenning dan ben je van harte welkom tijdens Let’s Gro vanaf 10.30 uur in het Nieuwscafé in Groningen. Ben je nieuwsrierig geworden kijk dan op www.unavision.nl voor meer informatie.

Je druk maken over wetmatige dingen heeft weinig zin. Er zijn veel dingen in de wereld die redelijk vast staan. De zon gaat onder of beter door de draaiing van de aarde verdwijnt hij uit ons beeld. Daar kan je boos over worden maar het heeft geen zin.

 

Kwaad worden op de provincie omdat ze een rare regeling voor glasvezel hebben gemaakt heeft ook weinig zin want ze stonden niet open voor alternatieven of onze mening. De antennes stonden andere kant op gericht. Ik maak me daar zo nu en dan kwaad over maar dat is eigenlijk net zo onzinnig als het boos maken over de ondergaande zon.

 

Zo doorredenerend zijn er veel dingen waar je eigenlijk wel weet hoe het gaat maar waar je je wel druk over maakt. Zeker als je van iemand anders verwacht dat hij of zij iets zou moeten doen maar het nalaat. Wat een verspilde energie.

 

Een paar jaar geleden zat ik bij de buren waar de mannelijke helft nuchter vertelde: "mijn partner maakt zich druk over de kleding die ik laat slingeren. Ik heb er geen last van. Dus als ze er last van heeft dan ruimt ze het toch op".

 

Ik kom erop omdat ik een plaatje zag met een leuke tekst.

trap

Als reactie schreef iemand Helaas we weten nu al dat dat niet gebeurd!


Dat leverde bij ons een prachtig gesprek op. Als je het daar neer legt in de hoop dat iemand het mee naar boven neemt  kan dat natuurlijk. Maar als je dan weet dat het niet gebeurt is het niet handig daar je over op te winden. Want in mijn persoonlijke geval is het niet de onwil maar meer het gebrek aan besef  of het afwezig zijn dat ik het niet doe. Even een kleine tip was mijn reactie. Geef even een  hint en ik neem het met plezier mee. (of frisse tegenzin) maar ik doe het wel.

 

 

Gisteren ging een groot deel van mijn dag op aan het bekijken naar een verslag van een commissievergadering van de provinciale staten. Een vergadering die 5 uur en 45 minuten duurde. Gelukkig kan je scrollen door de vergadering maar dan nog was het een hele zit. Het ging over snel internet in het buitengebied en dat is iets waar ik goed thuis in ben. Voor mensen voor wie het geen dagelijks werk is best een taai onderwerp. Ik moet zeggen de commissieleden legden de vinger vaak wel op de goede plek.

 

De gedeputeerde staat een regeling voor dat marktpartijen nog één de kans krijgen de markt af te romen. Het voorstel is om geld vrij te maken voor een regeling om glasvezel in het buitengebied mogelijk te maken. Nu is er intensief contact geweest met de marktpartijen hoe die regeling er uit moet komen te zien. Overigens is er geen echt contact geweest met bewonersinitiatieven hooguit dat er een regeling aankomt en dat er geen vertrouwen is dat het door bewonersinitiatieven opgelost kan worden. De marktpartijen kunnen dat wel is de mening. Marktpartijen kunnen dus steun krijgen om, daar waar het kan, nog klanten aan te sluiten op hun netwerk. Daar waar het te kostbaar wordt mogen ze minder toekomstvaste oplossingen toepassen. Lees het nog wat oppimpen van hun huidige netwerk.

 

Opmerkelijk is dat er intensief overleg met de markt is geweest waarbij de marktpartijen nog maximaal invloed hebben gehad. Ze kwamen zelfs met het verzoek om Social Return on Investment (SROI) er uit te halen. Nou ja dat vond de gedeputeerde te ver gaan. Jammer voor de marktpartijen want nu kunnen ze het niet aan laten leggen door Oost Europeanen wat elders wel gebruikelijk is.

 

Er komen nog een aantal momenten dat er contact is met bewonersinitiatieven. Alleen om de regeling uit te leggen en er kan nog tekstueel iets aangepast worden als er iets niet duidelijk is. De regeling zelf wordt niet aangepast. Het moet staatssteun proof zijn. In het geval de bewonersinitiatieven gesteund worden is dat appeltje eitje. Dat kan heel eenvoudig blijkt in Drenthe. Maar ja als je een marktpartij geld wil toeschuiven moet er voorzichtig gehandeld worden. En dat heeft de voorkeur van de gedeputeerde immers er is veel overleg geweest met marktpartijen. Die hebben de regeling al ingezien en waarschijnlijk mede vormgegeven want al snel las ik in het dagblad dat er nauw overleg was met marktpartijen. Knikkeren met de grote jongens.

 

Dan die lastige bewoners hoe moet je daar mee om gaan? Nou ja nog maar eens uitleggen hoe de regeling er uit ziet. Aanpassen? Nee! Want we hebben er lang over gedaan om iets te maken wat geen gedoe met de markt oplevert. Gedoe met de bewoners? Die moeten gewoon beter begrijpen dat we het het beste met ze voor hebben. En natuurlijk sluiten we ze niet uit. Ze mogen mee doen als er geen marktpartij komt die alles aansluit. We hebben wel wat eisen 10% eigen vermogen, een goede businesscase en een door een registeraccountant zowel financieel als technisch gevalideerde businesscase en begroting. Oh ja, en als er door een initiatief meer winst wordt gemaakt dan begroot dan moet dat afgedragen worden aan de provincie. Dat laatste zal een commercieel bedrijf leuk vinden.


Of de regeling helpt of niet, we gaan gewoon door met het realiseren van het doel om 100% van de bewoners in de gelegenheid te stellen te kunnen beschikken over een glasvezelverbinding. Wat de provincie er ook maar van vindt. We voelen ons gesteund door bewoners en de lokale politiek en de statenleden. Dat geeft energie.

Het stille midden

Voorbij gebabbel van innerlijke stemmen
en vlagen van divers gevoel
is een opening naar binnen
met liefde voor wat is
en een venster naar buiten
om de ander te zien, te horen
en niet altijd te begrijpen.

Dat maakt niet uit;
we zijn allen sterren aan dezelfde hemel
harten op dezelfde aarde
en doordrongen van het stille midden
waarop slechts afgestemd hoeft te worden

© Helena Kwaaitaal

Archief