De andere winkelier kenden we niet zo goed want hij had de winkel aan de andere kant van het dorp.  Wat me vaag bij is gebleven, is dat de organisatie waar die winkel bij aangesloten was Coöp heette. Nu kan ik me herinneren dat we als kinderen uitgenodigd werden om mee te gaan met een vakantiereis georganiseerd door die Coöp. Ik kan me herinneren dat dat een leuke reisje was. Nu kan het zijn dat mijn geheugen gaten vertoond en het niet helemaal klopt. Toch was de Coöp in mijn herinnering anders, want welke winkelier organiseert er reisjes voor kinderen?

Jaren later kwam ik er achter dat Coöp een afkorting was van Coöperatie (Wikipedia: De coöperatie is een vorm van zelforganisatie van producenten of verbruikers, gericht op het vergroten van de economische macht en het behalen van schaalvoordeel.)

De laatste tijd begint het begrip Coöperatie steeds vaker op te duiken. Ik kom het tegen als mensen zelf iets willen doen met zorg, duurzame energie of het aanleggen van een breedbandnetwerk in landelijke gebieden. Vaak zijn die projecten te groot voor één persoon of organisatie en speelt ideologie vaak een rol. Want het gaat er bij een coöperatie niet om winst maar om zaken te regelen met elkaar waar eventuele winsten terugvloeien naar de deelnemers.

Dat het grote vormen kan aannemen is te zien in de uitzending van Tegenlicht . In het Spaanse Mondragón staat het bol van de coöperaties. Ze maken er van alles en ook een aantal overheids taken worden uitgevoerd door Coöperaties. Het lijkt me een fantastisch plan om er eens met een groep op bezoek te gaan en te laten inspireren hoe zet je een zorgcoöperatie op. Op hoe leg je een breedband netwerk aan en beheer je dat in een coöpratievorm? Stel dat we het voor elkaar krijgen om daar met een groep naar toe te gaan dan is dat gelijk ook een groep die vorm kan geven aan een aantal coöperaties.

Dat we daar de komende jaren meer mee te maken krijgen lijkt me logisch. Want waarom zou de De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties middels Resolutie 64/136 hebben besloten dat de coöperatieve ondernemingsvorm in 2012 mondiaal in de schijnwerpers komt te staan. 2012 is het jaar van de Coöperatie.

Wie doet mee of gaat mee naar Mondregón?

Eigenlijk is er weer zo'n situatie. Breedband in onrendabele gebieden. Bij de aanleg van een glasvezelnetwerk is graven de grootste kostenpost 1 meter graven kost ongeveer 25 euro per meter (inclusief materiaal zeg € 30,- per meter). Als je even gaat rekenen dan blijk al snel dat in het landelijk gebied dit een erg kostbare zaak wordt. Net als vroeger is zelf aanleggen misschien een optie.

Eigenlijk verschilt het maar een letter gas of glas. Maar er zijn wel een paar grote verschillen:

• iedereen begrijpt hoe het gas werkt: een buis met gas er in, bij glas is dat vele malen complexer;
• Bij gas was er maar een leverende partij, bij glas zijn het er velen in een geliberaliseerde markt;
• De overheid houdt een vinger in de pap als het gaat over de marktwerking. De leveranciers zijn commerciële partijen soms beursgenoteerd. De aandeelhouders eisen rendement;
• De behoefte aan gasverwarming (goedkoop en schoon) is totaal iets anders dan bij breedband. Veel mensen hebben aan de huidige snelheid genoeg.

Toch zal je maar op het platteland wonen, behoefte hebben aan breedband en niet aangesloten zijn bij een kabelbedrijf zoals Ziggo , UPC etc. Je zit dan met handen en voeten vast aan KPN die vroeger van ons geld het net heeft aangelegd en daar nu mooi weer mee speelt. Gelukkig was er vroeger een aansluitverpichting (en volgens mij nu nog) en kostte een telefoonaansluiting 240 gulden. Toen was het een nutsvoorziening. 

Er is een partij, Reggefiber,  in Nederland die begonnen is met grootschalige uitrol van Glasvezel. Overigens heeft KPN een meerderheid belang in dat bedrijf. Ook bij ons in de gemeente Leek zijn ze begonnen met het werven van klanten. Want eerst moet er 30% van bewoners klant worden eerder starten ze niet. Voor alle duidelijkheid dat gaat alleen om de grotere kernen. Zevenhuizen hoort daar niet bij dus wij waren niet in beeld. Op aandringen van de gemeente is er wel een gesprek geweest. Met als eerste uitkomst bij ons moet 65% mee doen en waarschijnlijk moet er ook per aansluiting bijbetaald worden. Nu is Zevenhuizen een dorp met een redelijk dicht bebouwd buitengebied waar ook nog eens zeer actieve mensen wonen, veel ondernemers en mensen met een goede positie in de maatschappij. (lees hoog inkomen). We hebben aan Reggefiber gevraagd daar een voorstel voor te maken want als er een dorp is waar het zou kunnen dan is dat wel ons dorp. Daarop kregen we het volgende voorstel.

Oftewel als we allemaal mee doen dan wil Reggefiber wel maar dan moeten we per woning € 1866,33 bijbetalen om klant te worden van Reggefiber. Doet de helft niet mee dan wordt dat een kleine € 4000, per klant. Aan dit aanbod kunnen we geen rechten ontlenen stond er mooi onder dus het kan ook nog duurder worden. Let wel: en dan ben je gewoon klant en betaal je even veel per maand als een klant in een grote plaats.

Als je gaat rekenen dan blijkt dat Reggefiber er wel heel veel marge bovenop zet. Ze zullen het nooit zo zeggen maar ze willen nu niet aan de slag in de "kleinere" dorpen. Laat staan in het buitengebied. Dat doen ze later wel als de krenten uit de pap zijn. En mijn inschatting is dat ze dat met de huidige omstandigheden nooit doen. Aandeelhouders zullen dit niet accepteren. De overheid moet dus bijspringen. Dat zal ook wel gebeuren want in de digitale agenda van Neelie Kroes staat daar voldoende over te lezen. Uitgangspunt in 2020 moet iedereen in Europa kunnen beschikken over breedband toegang. Er is dus nog veel werk te doen. Overigens hoeft breedband niet altijd glasvezel te zijn. 

Als een ding duidelijk wordt uit dit verhaal is dat we het niet van de gevestigde marktpartijen moeten hebben. Er is veel ruimte voor creatieve initiatieven en persoonlijk denk ik dat er grote kansen liggen voor initiatieven van bewoners die in een coöperatieve opzet dingen kunnen realiseren. Dat past er mooi in het jaar 2012 het internationale jaar van de cooöperatie. 

Ooit in het verleden werd op 22 mei 1962 in Warffum de laatste telefooncentrale in dienst gesteld waarmee de automatisering van de telefoon een feit werd. Ter gelegenheid van dat feest werd een monument geplaatst in Warffum. (Zie foto hierboven). Over 1,5 week is het 50 jaar geleden. Mooi moment om een nieuw initiatief te starten. Nu nog even zorgen dat Neelie Kroes deze blog onder ogen krijgt. Ik zou het er graag eens met haar over hebben.

Voor degene die er meer van willen weten hieronder staat een presentatie die ik inmiddels regelmatig geef. Schroom niet om me te benaderen als je vragen hebt (of suggesties en plannen natuurlijk)

We hadden toen ik jong was een mooie uitspraak die ik wel eens gebruikte als excuus. Ja sorry, "ik ben dom geboren en heb niks bijgeleerd". In mijn geval is dat niet helemaal waar want Juffrouw de Jong van mijn lagere school had toen ook niet kunnen vermoeden dat dat kleine kereltje met zijn beroerde handschrift en altijd achterbleef in de klas nu wekelijks een verhaal zou gaan schrijven.  

Mijn vorige weblog sloot af met een video over de overheid die van ons allemaal is. Alleen de buitenkant is politiek (10%). De rest is het apparaat, de organisatie dat voor ons werkt. Het is dus van ons allemaal we zijn dus ook de overheid. Fred Stol reageerde er heel mooi op met de opmerking:

De volgende uitspraken over de overheid spreken mij aan:
1. De overheid in essentie is; " Wat we samen aanpakken, omdat we het niet alleen kunnen" (Tim O'Reilly).
2.We zijn burgers. De overheid repareren betekent burgerschap repareren.
3. Als het gaat om de grote, belangrijke dingen die we samen moeten doen, wij allemaal.. zijn we enkel een menigte stemmen, of zijn we dan ook een menigte handen?

Kern: wacht niet als een consument op de overheid, pak samen dingen op! 

Fred is wethouder in Zuidhorn en we denken over een aantal dingen hetzelfde, dat blijkt ook wel uit bovenstaande reactie. Het burgerschap repareren is waar we als dorpsbelangen in Zevenhuizen of vanuit de vereniging Groninger dorpen mee bezig zijn. Niet vanuit de overheid als opdracht maar veel meer vanuit de gedachte dat inwoners zelf verantwoordelijk zijn voor de eigen omgeving en dat de overheid daarbij kan faciliteren. In een aantal gevallen zal de overheid ook bepalend of controlerend zijn maar dat moet in mijn ogen maar beperkt en samen. Anders maakt de overheid meer kapot dan je lief is.

In veel geval is de burger afgehaakt en dat heeft tot gevolg dat er projecten worden opgestart rond burgerparticipatie. Hoe kunnen we de burgers meer bij de overheid betrekken is de wens vanuit de overheid. Mijn eigen gemeente heeft er een enquête over op de site staan. Wij willen graag van u weten in welke mate u zich betrokken voelt bij gemeentelijke plannen en projecten. Hoe beoordeelt u de rol van de gemeente om u te betrekken bij die plannen en projecten? De enquête kan ingevuld worden tot 2 mei. Het is nu 6 mei en gelukkig staat hij nog gewoon open. dus wie wil, het kan nog. 

Burgerparticipatie is voor mij het meewerken van burgers aan maatschappelijke vraagstukken. En dat vat ik breed op. Het inspreken bij een raads- of commissie vergadering.  Maar dit is wel een heel erg enge opvatting. Het gaat ook om Nl-doet, organiseren van een 4 mei optocht, signaleren van misstanden, meedenken maar zeker helpen rond zorg en vergrijzingsproblematiek.  En ja dan komen we regelmatig op het terrein wat de overheid zich heeft toegeeigend en nu wel weer terug wil leggen bij de burgers. Dat is het repareren van de overheid. Maar het begint met het eerst repareren van burgerschap. En daar wringt het. Want als een burger iets wil blijkt er ook vaak een medewerker van de overheid iets van te vinden.

In mijn weblog heb ik daar al een aantal keren verhalen over geschreven. En dan met name over mijn eigen gemeente. Misschien soms net een beetje te scherp maar aan de andere kant, het niet signaleren lost ook niets op. Wat wel opvalt is dat nog nooit iemand me heeft gebeld, hé Jan kan je een langskomen om er over te praten? Nu weet ik wel dat ik die zeur ben, die vervelende man. Tenminste die signalen bereiken me soms via via. Stilhouden in mijn geval is ook niet echt een optie. Sterker nog dat zou ongeloofwaardig zijn.

Dus ben je medewerker bij de overheid en voel je je aangesproken als persoon? Dat is natuurlijk niet de bedoeling maar wel in de rol die je speelt bij de overheid. Mijn advies kijk nog eens goed naar de video bij mijn vorige blog. Dat zal je thuis moeten doen begreep ik want op het werk kan dat vaak niet. Daar hebben we zo'n punt. Ik vind het een grof schandaal dat bij de gemeente geen Youtube gekeken kan worden. Het staat bol van de instructievideo's dingen om van te leren. Ok er staan ook vakantie filmpjes maar om dat soort dingen te blokkeren is echt niet van deze tijd en getuigd van wantrouwen meer dan vertrouwen. Het zou me niet verbazen als in dezelfde organisatie ook trainingen en workshops gegeven worden over het nieuwe werken. Dat dan weer wel.

Natuurlijk wil ik daar wel eens over praten dus werk je bij de gemeente en zit je dit hoog? Dus je bent er hartgrondig mee eens of oneens. Bel 06-53235426 me mail me info@janhut.nl. Maken we een afspraak, binnen of buiten kantooruren binnen of buiten de organisatie maak mij niets uit. Het wordt vast een boeiend gesprek en ga er maar vanuit dat er veel gelachen wordt.

In mijn geval: dom geboren en iets bijgeleerd, hoe zit dat bij de gemeente?

Later deze week was er het succes van het begrotingsakkoord. Vorig weekend was Nederland in zak en as na het vastlopen van het Catshuisoverleg. Dit komt niet goed! En opeens was er het akkoord. Wat er gebeurde, geeft hoop voor de toekomst. Als het echt spannend wordt weten we elkaar te vinden. De term “over je eigen schaduw heen stappen” viel regelmatig. (Eigenlijk kan alleen lucky Luke dit) De uitleg die ik over deze uitdrukking vond Dat je je eigen belang ondergeschikt maakt aan het algemeen belang. Bijvoorbeeld dat politici niet alleen denken aan hun eigen carriere of aan de belangen van hun eigen partij, maar het belang van heel Nederland op de eerste plaats zetten. Daar kan ik me prima in vinden. Grappig om te zien dat de partij die dat niet deed nu om het hardst roept het ook wel had willen doen, maar niet deed. Daar zit net het verschil.

Is dit uniek? Nou nee iedereen die wel eens in een crisissituatie is beland herkent het wel dat er mensen zijn die een uitgesproken mening hebben over wat er moet gebeuren en dat ook aan iedereen vertellen. Maar vaak zijn er dan ook allang mensen aan de slag met de oplossingen. Met de beste oplossingen? Dat doet er niet toe, er moest iets gebeuren. Heel Nederland voelde dat.

Eigenlijk is er dat aan de hand bij een deel van de overheid. Langzamerhand is er het besef dat de overheid een aantal dingen niet meer kan doen. Vaak hebben gemeenten en provincies nog wel een mening maar als het op uitvoeren aankomt ontbreekt het aan geld of het gebeurt uitermate knullig. Op heel veel gebieden kunnen we dat als samenleving ook prima zelf. Maar dan moet de politiek wel over de eigen schaduw heen stappen.

Binnenkort zullen we dat zien in het Westerkwartier. De politiek is er nog niet uit wat te doen met de samenvoeging. Er is veel geneuzel in de marge. Maar als burgers weten we het allang; dit kan zo niet langer. Geld is er niet en de regels worden steeds onzinniger. Dit jaar moeten we in Zevenhuizen voor het eerst leges betalen voor de 4 mei viering. Daarnaast leges omdat er muziek gespeeld wordt op de begraafplaats. Voor zover ik weet is dit nog niet eerder het geval geweest sinds de oorlog. Ondanks het crisisakkoord komt er een golf van werk naar de gemeenten zonder dat er geld bij komt. Maar de politiek zit nog in het overleg. In de maatschappij wordt allang gewerkt aan heel andere oplossingen. Komop politiek stap over je eigen schaduw heen.

Oh ja het onderstaande filmpje wordt er heel mooi het verschil gemaakt tussen politiek en overheid. Daarbij is het 2e deel erg inspirerend.

Mijn conclusie: politiek en dorpen gaan slecht samen.

Allereerst was Marc Calon te gast op de algemene ledenvergadering van Groninger Dorpen. Overduidelijk dat de man kwaliteiten heeft. Met grote stelligheid beweert hij dingen en hij weet het goed te verwoorden. Maar zoals zo vaak hoeft dat niet in te houden dat hij het aan het juiste eind heeft. Kijk in dat verband maar eens de presentatie van Susan Cain. Over het algemeen kon ik me prima vinden in de woorden van Marc Calon behalve toen het ging over dorpen. Daar heeft hij geen verstand van. OK hij is opgegroeid in Zuurdijk. Zijn bewering: “dorpen drijven soms om een paar enthousiaste mensen en als die wegvallen is het gedaan met de levendigheid”. Hij wist ook van een dorpje uit Friesland en bouwde daar een bewering rond.

Dat is me veel te kort door de bocht. Ten eerste is het ene dorp het andere niet en ten tweede voelde ik me ter plekke door hem in mijn hemd gezet vanuit het machtsverschil. Ik beweerde daarvoor dat dorpen veel kracht in zich hebben en zelf best kunnen opkomen voor hun toekomst. Hij stond voor de zaal als autoriteit en ik zat als nono in de zaal en werd ter plekke door hem gecorrigeerd, geen weerwoord mogelijk. Nu is dat niet zo erg maar het beeld dat de overheid moet zorgen voor zielige dorpen bleef daardoor wel overeind. Ik begrijp dat er door dit soort powerplay in het verleden ook andere plannen zijn doorgedrukt waar we nog jaren last van hebben.

Dat is politiek ten voeten uit. Helemaal niets voor mij. Vanuit de politiek is er de laatste jaren veel bedacht wat goed is voor de mensen. Overheden zijn gaan speculeren met grond en konden daar leuke dingen van doen. Om aan die grond te komen moesten ze het kopen van speculanten die het wel wilden verkopen maar dan legden ze er wel een bouwclaim op. Aan die bouwclaim zat dan geen enkele beperking en ook geen eindtijd. Kortom vaak resulteert dat in het op slot zetten van wijken of dorpen. In de “slag om Nederland” wordt dat allemaal keurig uit de doeken gedaan.

Denk nu niet dat dat alleen maar in het westen speelt. Want ook bij ons in het dorp ligt er een bouwclaim. De laatste kavels zijn nu 5 jaar geleden verkocht en er is veel vraag naar goedkope koop woningen voor starters. Zelfs in deze tijd. De jongste huurhuizen zijn minimaal 20 jaar oud. De gemeente Leek is alleen aan het speculeren gegaan en heeft een deal gemaakt met een ontwikkelings maatschappij Rotij en heeft grond gekocht langs de snelweg bij Leek. Alleen kwam er wel een bouwclaim en die ligt voor 60 woningen bij ons in het dorp en 20 in Oostwold.

Het gevolg is dat ons dorp zit opgescheept met een bouwclaim van Rotij. Daar zijn we als dorp niet blij mee. Want die gaat echt niet bouwen voor starters en het blokkeert ook de uitgifte van (goedkope) kavels.Maar de gemeente heeft in al haar wijsheid beslist dat dit goed is. Overigens heeft gemeente ook nog veel lege kavels in Leek zelf en de gemeente wil graag dat dat eerst vol komt. Natuurlijk zien we dat als dorp totaal anders.

Gisteren was er de presentatie van Zonne energie voor de dorpen. Het was in de statenzaal van de provincie. Een erg leuke bijeenkomst, onder de vakkundige, speelse leiding van  Miranda Bolhuis. Ik mocht in het forum zitten en daar mijn zegje doen. Mensen die me kennen, weten dat het bij mij ging over “zorg voor dat het van het dorp wordt”. Maar de zaal was redelijk gevuld met mensen vanuit de politiek en de roep om regie, sturing, subsidie en coördinatie was niet van de lucht. Gelukkig was de voorzichtige conclusie dat ieder dorp een eigen aanpak vraagt maar ook dat er voldoende potentie is om een dorp zelf in de eigen (elektrische) energie behoefte te voorzien. Nu maar hopen dat de politiek lang genoeg op de handen gaat zitten om het te laten gebeuren want van al dat regisseren, initiëren en sturing geven heb ik even de buik vol.

Gelukkig is het niet altijd zo extreem maar toch is het op een aantal fronten erg doorgeschoten. Bedrijven doen er alle aan om klanten van het lijf te houden door ingewikkelde Voice Responce Systemen. Kies voor vragen over uit nota een 1, kies voor vragen over…. etc. De tijd die daarmee verknoeid wordt, is gigantisch. En als het een beetje tegenzit moet je er ook nog voor betalen, dit informatienummer kost 20 eurocent per minuut (plus de kosten voor uw mobiele nummer). Om uw beter van dienst te zijn verzoeken we u uw tiencijferige klantnummer in te toetsen. Je bent zo 2 minuten onderweg, 40 eurocent  (plus de kosten van het mobiele nummer). En tot mijn stomme verbazing is meestal de eerst vraag: wat is uw klantnummer, telefoonnummer of welk ander nummer dan ook, die ik net heb ingetoetst.

Geweldig en ze komen er mee weg ook nog. Om met een bedrijf in kontakt te komen. wordt er een  enorme belemmering opgeworpen en het gebeurt me regelmatig dat ik aan het eind van al die keuzen te horen krijg: het is erg druk"". Al onze medewerkers zijn in gesprek. Probeer het later nog eens. Met de suggestie een mail te sturen. Dat laatste is natuurlijk ook in het voordeel van het bedrijf. want daarmee ontkoppel je de noodzaak om voldoende mens-capaciteit achter de telefoon te hebben. Een mailtje beantwoorden is niet tijd-kritisch, telefoon beantwoorden wel. Een voice response systeem is dan een mooie buffer. Ik zit te wachtten op het keuze menu: hebt u de tijd? Kies een 9 hebt u haast kies een 1.

Omgekeerd kennen we natuurlijk allemaal de telefoontjes die ons storen tijden het avondeten met allerlei aanbiedingen. Het "bel me niet" register biedt hier goed uitkomst tegen. Na verloop van tijd drogen ze dan wel op. Ook hier is het blijkbaar nog steeds lucratief hoewel de irritatie blij klanten wel hoog is. Je moet als medewerker over een dikke huid beschikken. Dat verklaart misschien ook wel de toon en vasthoudendheid van de advertentie verkoper waar ik mijn verhaal mee begon.  

Ik hoor ook vaak "leuke" suggesties om de telefoon terreur te pareren. Bijvoorbeeld door de tegenvraag te stellen: "Het komt me nu niet uit, geef me maar even je nummer dan bel ik straks wel terug". Natuurlijk krijg je dat nummer niet maar het biedt wel de mogelijkheid om "het gesprek aan te gaan": Je belt mij nu toch ook? Een andere aanpak is het laten wachten: dan moet je mijn vrouw / zoon /partner hebben. Wacht even, die moet ik even halen. en vervolgens leg je de hoorn ernaast. Natuurlijk is dat niet leuk of aardig voor degene die je belt. Maar de vraag is wie er begon.

In de meest brede zin van het woord is reclame natuurlijk toch al opdringerig. Ik zag een mooi plaatje op internet die het mooi verwoord. Blijkbaar vinden we het allemaal inmiddels maar gewoon.

http://www.banksy.co.uk/

De tijd waarin we leven bevindt zich ook op een punt van vernieuwing. Iedereen weet dat het zo niet langer kan. De verzorgingsstaat is in een eindfase beland. We zullen meer voor onszelf moeten zorgen. Dat is even wennen want het leek niet op te kunnen. Nu is dat niet nieuw, rond 1965 was er ook zo'n tijd volgens mij want zo werd er vanmiddag ook in Buitenhof over gesproken. Helemaal onbekend komt me dat niet voor want ik ben net een aantal krantenartikelen aan het scannen uit kranten van rond 1965. Het zijn korte ingekomen stukken uit de Leekster Courant. Dat was een courant waarop je je moest abonneren en  wekelijkse verscheen. De ingekomen stukjes waren altijd gericht aan de inwoners uit Zevenhuizen en werd ondertekend door "Optimist". Ik kreeg ooit een stuk of 60 van die ingekomen stukjes als krantenknipsel en het merendeel is actueel als nooit tevoren. 

De schrijver roept op om de vuilnis niet in de vaarten te gooien, toen was de vuil ophaling nog niet goed geregeld en delen van de vaarten werden gedumpt met afval. Wel heel erg actueel als je als dorp een paar week geleden meegedaan hebt met Nl-Doel om rommel op te ruimen. De schrijver klaagt over dat er weinig leden waren op de ledenvergadering van Dorpsbelangen. Maar 10% van de leden. Eigenlijk weinig nieuws vorige week was de opkomst niet hoger bij onze laatste ledenvergadering. 

Als die tientallen stukjes ademen de sfeer uit van: "kom op, schouders eronder. We doen het zelf wel". Heeft de gemeente geen geld voor straatverlichting, doen we zelf wel.Willen we Abri's bij de bushalte? Geen punt doen we zelf. Is ons gebied onrendabel om gas aan te leggen, doen we zelf wel. Grappig want de afgelopen week was ik bij de gemeente om te praten over Glasvezel bij ons op het dorp. Moraal van het verhaal het is een onrendabel gebied en we zullen 60% van de bevolking moeten overhalen om mee te doen anders komt het er niet . (in de kern Leek hoeft maar 30% mee te doen). Het verschil tussen Gas en Glas is maar 1 letter en het aanleggen verschilt ook weinig van complexiteit. 

Het opkomen voor je eigen leefomgeving is van alle tijden. Zo nu en dan probeert de overheid er invloed op uit te oefenen. Vaak met als gevolg dat de betrokkenheid van de bewoners minder wordt. Als de overheid tot de conclusie komt het niet meer te kunnen wordt de bal weer terug gelegd. Tegenwoordig hebben ze een mooie kreet: burgerparticipatie. Maar in de dorpen weten we al lang dat het niet gaat om burgerparticipatie, het gaat om overheidsparticipatie. Hoe kunnen we er voor zorgen dat de overheid weer meedoet in plaats van burgers te vertellen wat goed voor ze is? De stukjes van de optimist staan er ook bol van. 

Een paar weken geleden werd ik Zeuvmhuuster van het joar. Een titel die ik mocht ontvangen voor mijn tomeloze inzet voor Zevenhuizen de afgelopen jaren, en mijn inzet als ambassadeur van het dorp tijdens de verkiezing van het leukste Dorp van Groningen. Tenminste dat werd me verteld. Nu is daar wel het een en ander op af te dingen want ik ken wel veel meer mensen die zich tomeloos inzetten. Maar OK ooit ben ik ook begonnen met de site van het dorp, die inmiddels door veel mensen wordt gevoed maar ik ben er wel mee begonnen. Net als de Optimist die in de jaren 60 de ingezonden stukken schreef.

Het dorp heeft door de loop van de eeuwen altijd mensen gekend die zich inzetten voor het dorp en de verenigingen. Meester Reijntjes was daar één van Die schreef in 1901 een boekje "Voorheen en Thans". Hij schrijft daar over een 3tal mannen die zich erg hebben ingezet voor het dorp:
Het is een feit, dat er overal en ten allen tijde mannen zijn geweest, die eene betere en diepere blik in de toekomst hadden dan hunnen medeburgers. Aan dergelijke mannen heeft het Zevenhuizen ook niet ontbroken. Bij de ouderen van jaren zijn nog zeer goed bekend de namen van Hendrik Hendriks Kuiper, Klaas Berends Hofstee en Lukas Stuut. Dit driemanschap heeft veel gedaan voor den vooruitgang van Ons Dorp. Hoe vaak hebben zij niet de ingezetenen van Zevenhuizen ter vergadering opgeroepen, uit den dommel gewekt en geadresseerd bij verschillende colleges! Ingezetenen van Zevenhuizen! Op de stille begraafplaats achter onze Hervormde kerk rusten zij. Den hoed af, als gij hunne grafsteden voorbij gaat! Zij hebben gestreden voor Ons Dorp! Het jonge geslacht weet dat nu zoo niet meer; maar het is hier de plaats om er aan te herinneren, dat hunne namen in eere dienen te worden gehouden.

Zouden de graven er nog zijn? Even kijken op www.graftombe.nl, nee alle 3 personen zijn niet te vinden. Maar wacht eens……. Hendrik Hendriks Kuiper? Mijn moeder heet Kuiper en even zoeken op www.alleGroningers.nl en ja hoor. Als ik me niet vergis is dat de opa van mijn opa. Heb ik het dus niet van een vreemde.  

Ik zat wat oude liedjes te kijken op YouTube en opeens zat ik te beluisteren naar de Seekers, the Hollies, Creedence Clearwater Revival, the Mamas & the Papas, Jefferson Airplane en Petula Clark. The Seekers zijn bij mij favoriet op één of andere manier zorgen ze voor een positief enthousiast gevoel bij mij. Wat ik niet wist dat ze uit Australie kwamen en prachtig om te zien hoe de zangeres Judith Durham door de loop van de jaren is veranderd maar nog steeds met dezelfde passie zingt. Ik kwam een fragment tegen waar ze in een vol stadion zingen over "I am Australian". Gewoon om jaloers op te worden zo mooi, kippenvel. 

Want het gaat niet alleen om het zingen maar ook om de trots die er vanaf straalt. Natuurlijk het waren andere tijden. Maar op een of andere manier doet het me denken aan de situatie waar Nederland in zit. Wat we nodig hebben is die trots, die betrokkenheid. En als er een land is wat bestaat de verschillende culturen problemen opleveren dan is het Australie, absoluut niet zonder problemen.  En dan kom je vanzelf bij de andere song van The Seekers "Hey there Georgie Girl. Een fragment uit dat lied is:

Dreamin'; of the someone you could be
Life is a reality, you can't always run away
Don't be so scared of changing and rearranging yourself
It's time for jumping down from the shelf 

Het gaat natuurlijk over een meisje dat veel te schuchter is maar het doet me ook erg denken aan het Nederland van tegenwoordig. Mark Rutte die worstelt met de verandering en het herschikken. Proberen de kool en de geit te sparen. Op een lager niveau zien we hetzelfde. Bij gemeenten zijn er heel veel mensen van "goede wil". Maar ook wel erg bang om stappen te zetten. Kom-op nou. Schud die slordige veren recht en vlieg.

Hoe het komt dat ik die parallel trek weet ik niet misschien zijn het wel de brillen van Jan Smit en Guus Meewis. Die lijken wel heel erg op de bril van de bassist van the Seekers. Heel andere tijden en toch ook weer niet.

Vanmorgen hebben we de tocht voor Koninginnedag weer uitgezet. De tochten gaan door Noord Nederland en vanmorgen reden we door Drenthe. We vertrekken altijd redelijk op tijd, vanmorgen om 7 uur. Prachtig om zo de zon zich door de wolken heen zien te worstelen en Drenthe zien te ontwaken. We kwamen een man tegen die in pyjama en ochtendjas de hond uit liet en ergens anders zag ik een man tevreden een sigaret staan roken midden in de tuin.Op het oog mensen die niet echt al hun hele leven al in Drenthe wonen. Misschien waren het wel Drenteniers. Mensen die op latere leeftijd naar Drenthe gingen voor de rust en de natuur. Natuurlijk stoppen we altijd halverwege de rit voor een kop koffie en dat is in Drenthe geen straf want er zijn hotels in overvloed. Ook hier zien we de grijze golf nog aan het ontbijt zitten. In Noord Friesland en Oost Groningen is dat allemaal wel wat lastiger daar zijn op dat tijdstip wat minder gelegenheden om een kop koffie te drinken.

Later op de dag komen de fietsers op pad. Dat zijn in de vroege morgen de mountainbikers en de wielrenners in hun felle kleding. Later op de morgen komen ook de gewone fietsers los. Allemaal heel erg gemoedelijk en rustig.

Maar rust bedriegt. We hebben wel heel veel huizen te koop zien staan. Echt prachtige optrekjes. Verbouwde boerderijen en boerderijtjes, riet gedekt in prachtige rustieke dorpjes. Al die huizen te koop zien staan, zet je aan het denken wat zijn de verhalen erachter. Zijn het mensen die hun baan verloren zijn, is er een echtscheiding in het spel of zijn het mensen die het drentenieren zwaar valt? Allemaal prima voor te stellen. Maar hoeveel van dit soort gevallen zijn nog niet bekend. Wat gaat er gebeuren als de rente stijgt naar 10%. 

Of nog een andere gedachte. Wat heeft de grijze golf Drenthe gebracht? Al die mensen die naar Drenthe kwamen voor de rust en natuur zijn waarschijnlijk geen dorpsmensen. Welke invloed hebben die gehad op de leefbaarheid van dorpen? En al die optrekjes in het buitengebied voor de hogere inkomens geven ook wel een bepaalde sfeer. Zomaar wat vragen naar aanleiding van een tochtje op de zondagmorgen door Drenthe. 

Er komt een tegel met mijn handafdruk in de Walk of Fame. Wel een beetje een rare gewaarwording dat er al een monumentje komt terwijl je er nog bent. Ook wel leuk!

Gisteravond waren we bij een toneeluitvoering in Marum waar 3 mensen uit Zevenhuizen aan mee werkten. We reisden af met een groep van 24 mensen af naar Marum. Het was een erg leuke avond en in een van de pauzes had ik een gesprek met "mijn buurman" over trots zijn op je prestaties. Hij vond het jammer dat mensen niet trotser zijn op wat ze doen. In Nederland is dat "Not done". Dat bleef nog wel een poosje bij me hangen. Want zelf wordt ik ook vaak beticht van te bescheiden te zijn. Daarover schreef ik al eerder. Natuurlijk ben ik trots op een aantal dingen. Mijn weblog bijvoorbeeld. Bijna 8 jaar iedere week een stukje leidt tot een mooi boekwerk. Niet om te verkopen maar het zijn vaak mijn eigen ideeën die ik hier neerzet. Goed of niet goed maar zoals ik over dingen denk. Helemaal van mezelf.

Andere dingen zoals de verkiezing van het Leukste dorp zijn niet alleen een prestatie van mij alleen en dan heb ik wat meer moeite me daar over te uiten. Want mijn inbreng is misschien anders, maar meer of minder? Toch hoorde ik gisteren een opmerking die me houvast biedt. Vrijdagavond was de vrijwilligersavond erg gezellig en het werd erg laat. De volgende morgen bij de start van Nl-Doet vertelde ik dat ik een redelijk houten kop had. Wat  bij iemand de opmerking uit lokte: "dat krieg je als je aaltied veuraan stoan".  Mooi gezegd want dat is precies waar het om draait. Iemand moet wel het woord voeren,  mensen verbinden, veel aanwezig zijn, klachten aanhoren, frustraties dempen en soms het initiatief nemen. Dat was mijn rol, samen met Monique, die daar absoluut niet blij mee was maar het misschien nog wel beter kon dan ik dat deed. Die rol past mij wel en als ik daardoor Zeuvmhuuster van het jaar 2011 werd is dat helemaal mooi. Trots dat ik dat ben: Proud to be a Zeuvmhuuster.