Jan Hut

downloadLangzamerhand wordt het failliet van een aantal bedrijven zichtbaar. Natuurlijk mijn oude werkgever KPN die zich steeds meer en meer terugtrekt uit het landelijk gebied. Woon je buiten een dorp dan kan het zijn dat je internetverbinding bagger is. Je bent afhankelijk van KPN en die gebruikt de oude koperen telefoon kabels voor het leveren van internet. Soms niet meer dan 1Mb/sec download. En ik ken mensen die KPN niet een wilde aansluiten. Doe het maar via het mobiel is de reactie. Logisch dat bewoners zelf in coöperatief verband het willen regelen. Dat is niet eenvoudig maar de passie is groot.

 

Maar ook zorg is een markt waar de grote partijen de kleintjes laten vallen. In onze regio is de Zonnehuisgroep zo’n moloch. In het verleden zijn er allerlei bejaardenhuizen en verzorgingshuizen overgenomen en die worden nu met hetzelfde tempo gesloten.  De lijst is lang ik telde er al meer dan 10 de laatste jaren. Ook de Wierde in Grijpskerk staat op de nominatie. Daar is het dorp in actie gekomen om het in coöperatief verband door te zetten. Iets dergelijks gebeurde er al in Kloosterburen.

 

Staan deze 2 voorbeelden op zich? Nou nee je kan het zien bij voedsel. Ons voedsel heeft nauwelijks relatie met de natuur. Planten worden op water met voeding gegroeid. Ik hoorde een grapje over de 4 verschijningsvormen van water: ijs, water, stoom en Hollandse tomaten. (het grapje hoorde ik in Duitsland maar toch). Logisch dat er overal initiatieven zijn rond Biologisch verbouwen van Groente, Dorpstuinen en Coöperatieve initiatieven.

 

En zo gaan er nog veel meer dingen veranderen. Banken, ik kan me herinneren dat ik bij Ideal de keus had uit 3 banken, inmiddels zijn dat 10 of zelfs meer. En dan hebben we het nog niet over allerlei andere betaalsystemen.

 

Ook onderwijs heeft te maken met diezelfde verandering. 70.000 kinderen gaan niet meer naar school omdat school niet meer aansluit. Ouders kiezen steeds vaker voor een eigen oplossing.

 

Achter al deze initiatieven staan mensen die zelf het heft in handen nemen. Werken vanuit een visie. Het gaat niet om geld, macht en aanzien. Het gaat om iets samen te doen. Van onderop en samen. Van 9 tot 13 november a.s. komen er deelnemers uit het netwerk van unaVision naar Nederland om met elkaar hierover te praten. Mensen met één visie: unaVision. De deelnemers komen uit Duitsland, Engeland, Frankrijk, Oostenrijk, Kosovo, Macedonië en zelfs Nepal. Ze slapen bij mensen thuis en bezoeken allerlei initiatieven die te maken hebben met het bovenstaand.


Ook neemt unaVision deel aan Let’s Gro. Dus wil je meedoen met de verkenning dan ben je van harte welkom tijdens Let’s Gro vanaf 10.30 uur in het Nieuwscafé in Groningen. Ben je nieuwsrierig geworden kijk dan op www.unavision.nl voor meer informatie.

Je druk maken over wetmatige dingen heeft weinig zin. Er zijn veel dingen in de wereld die redelijk vast staan. De zon gaat onder of beter door de draaiing van de aarde verdwijnt hij uit ons beeld. Daar kan je boos over worden maar het heeft geen zin.

 

Kwaad worden op de provincie omdat ze een rare regeling voor glasvezel hebben gemaakt heeft ook weinig zin want ze stonden niet open voor alternatieven of onze mening. De antennes stonden andere kant op gericht. Ik maak me daar zo nu en dan kwaad over maar dat is eigenlijk net zo onzinnig als het boos maken over de ondergaande zon.

 

Zo doorredenerend zijn er veel dingen waar je eigenlijk wel weet hoe het gaat maar waar je je wel druk over maakt. Zeker als je van iemand anders verwacht dat hij of zij iets zou moeten doen maar het nalaat. Wat een verspilde energie.

 

Een paar jaar geleden zat ik bij de buren waar de mannelijke helft nuchter vertelde: "mijn partner maakt zich druk over de kleding die ik laat slingeren. Ik heb er geen last van. Dus als ze er last van heeft dan ruimt ze het toch op".

 

Ik kom erop omdat ik een plaatje zag met een leuke tekst.

trap

Als reactie schreef iemand Helaas we weten nu al dat dat niet gebeurd!


Dat leverde bij ons een prachtig gesprek op. Als je het daar neer legt in de hoop dat iemand het mee naar boven neemt  kan dat natuurlijk. Maar als je dan weet dat het niet gebeurt is het niet handig daar je over op te winden. Want in mijn persoonlijke geval is het niet de onwil maar meer het gebrek aan besef  of het afwezig zijn dat ik het niet doe. Even een kleine tip was mijn reactie. Geef even een  hint en ik neem het met plezier mee. (of frisse tegenzin) maar ik doe het wel.

 

 

Gisteren ging een groot deel van mijn dag op aan het bekijken naar een verslag van een commissievergadering van de provinciale staten. Een vergadering die 5 uur en 45 minuten duurde. Gelukkig kan je scrollen door de vergadering maar dan nog was het een hele zit. Het ging over snel internet in het buitengebied en dat is iets waar ik goed thuis in ben. Voor mensen voor wie het geen dagelijks werk is best een taai onderwerp. Ik moet zeggen de commissieleden legden de vinger vaak wel op de goede plek.

 

De gedeputeerde staat een regeling voor dat marktpartijen nog één de kans krijgen de markt af te romen. Het voorstel is om geld vrij te maken voor een regeling om glasvezel in het buitengebied mogelijk te maken. Nu is er intensief contact geweest met de marktpartijen hoe die regeling er uit moet komen te zien. Overigens is er geen echt contact geweest met bewonersinitiatieven hooguit dat er een regeling aankomt en dat er geen vertrouwen is dat het door bewonersinitiatieven opgelost kan worden. De marktpartijen kunnen dat wel is de mening. Marktpartijen kunnen dus steun krijgen om, daar waar het kan, nog klanten aan te sluiten op hun netwerk. Daar waar het te kostbaar wordt mogen ze minder toekomstvaste oplossingen toepassen. Lees het nog wat oppimpen van hun huidige netwerk.

 

Opmerkelijk is dat er intensief overleg met de markt is geweest waarbij de marktpartijen nog maximaal invloed hebben gehad. Ze kwamen zelfs met het verzoek om Social Return on Investment (SROI) er uit te halen. Nou ja dat vond de gedeputeerde te ver gaan. Jammer voor de marktpartijen want nu kunnen ze het niet aan laten leggen door Oost Europeanen wat elders wel gebruikelijk is.

 

Er komen nog een aantal momenten dat er contact is met bewonersinitiatieven. Alleen om de regeling uit te leggen en er kan nog tekstueel iets aangepast worden als er iets niet duidelijk is. De regeling zelf wordt niet aangepast. Het moet staatssteun proof zijn. In het geval de bewonersinitiatieven gesteund worden is dat appeltje eitje. Dat kan heel eenvoudig blijkt in Drenthe. Maar ja als je een marktpartij geld wil toeschuiven moet er voorzichtig gehandeld worden. En dat heeft de voorkeur van de gedeputeerde immers er is veel overleg geweest met marktpartijen. Die hebben de regeling al ingezien en waarschijnlijk mede vormgegeven want al snel las ik in het dagblad dat er nauw overleg was met marktpartijen. Knikkeren met de grote jongens.

 

Dan die lastige bewoners hoe moet je daar mee om gaan? Nou ja nog maar eens uitleggen hoe de regeling er uit ziet. Aanpassen? Nee! Want we hebben er lang over gedaan om iets te maken wat geen gedoe met de markt oplevert. Gedoe met de bewoners? Die moeten gewoon beter begrijpen dat we het het beste met ze voor hebben. En natuurlijk sluiten we ze niet uit. Ze mogen mee doen als er geen marktpartij komt die alles aansluit. We hebben wel wat eisen 10% eigen vermogen, een goede businesscase en een door een registeraccountant zowel financieel als technisch gevalideerde businesscase en begroting. Oh ja, en als er door een initiatief meer winst wordt gemaakt dan begroot dan moet dat afgedragen worden aan de provincie. Dat laatste zal een commercieel bedrijf leuk vinden.


Of de regeling helpt of niet, we gaan gewoon door met het realiseren van het doel om 100% van de bewoners in de gelegenheid te stellen te kunnen beschikken over een glasvezelverbinding. Wat de provincie er ook maar van vindt. We voelen ons gesteund door bewoners en de lokale politiek en de statenleden. Dat geeft energie.

De vakantie is weer over en ik zit weer tot over mijn oren in glasvezel, breedband en coöperaties.  Tijdens zo'n vakantie heb je alle tijd om na te denken over de dingen die je bezighouden.  Zo is het mij duidelijk geworden dat er op de wereld mensen zijn die zich inzetten voor een doel dat veel groter is dan henzelf. Dat was niet nieuw voor mij, maar juist tijdens op vakantie is me dat meer dan duidelijk geworden.

 

In de vakantie zag ik een document dat ging over Collectieve Impact.  Het stuk in het engels was best lastig om te lezen, maar het geeft precies weer hoe ik over dingen denk.  Ik heb een poging gedaan om het stuk enigszins te vertalen. Sommige lastige stukken heb ik weg gelaten. Kort samengevat: het gaat over de verandering die je in de wereld bezig is en dat die verandering niet kan worden veroorzaakt door een organisatie of een individu. (ik durf me dus ook geen kantelaar te noemen, als je jezelf zo noemt heb je het niet begrepen)  Maar dat het  gaat gebeuren doordat verschillende mensen vanuit verschillende invalshoeken bezig zijn met het werken aan een “een hoger doel”.

 

Ook kreeg ik tijdens mijn vakantie een stuk onder ogen hoe Taiwan omgaat met de burgers betrekken bij besluitvorming.  Kwesties worden voorgelegd en via de nieuwe media worden meningen opgehaald en daarna in bijeenkomsten verder uitgewerkt. Dat alles met een doorlooptijd van enkele maanden. Toen ik dat las, dacht ik: wij zijn eigenlijk een derde wereldland als het gaat om dit soort ontwikkelingen. Oudere structuren structuren staan nog steeds overeind. Waarbij we niet in staat zijn meer mensen bij het besluitvorming te betrekken. De gevestigede orde weet wel wat goed is voor de mensch. Het verhaal uit Taiwan sprak mij erg aan.

 

Tot mijn grote verbazing zag ik bij  1Vandaag een item waarbij de ChristenUnie samen met de Partij van de Arbeid meer macht willen geven aan de burgers.  Dit sluit prachtig aan op de dingen die ik hiervoor beschreef.  Het zijn nog maar twee partijen die daar zo over denken maar volgens de twee politici moet ook het CDA en andere partijen zich er wel kunnen vinden.  Toen brak mijn klomp want juist het CDA is binnen de provincie Groningen bezig om grote marktpartijen het voordeel te geven boven bewoners initiatieven. Ben ik nu gek? Als het waar is wat daar wordt verkondigd, wie gaat de gedeputeerde in Groningen stoppen op de ingeslagen weg? Wie zorgt ervoor dat er voorrang gegeven wordt aan de burgerinitiatieven die bezig zijn een eigen glasvezelnetwerk op te richten? Ik zou heel graag een reactie van de gedeputeerde op het item van een vandaag en hoe ik dat in verband moet zien met de aanpak van breedband in het landelijk gebied. Er is vast wel iemand in de omgeving van gedeputeerde die mijn blog onder zijn aandacht kan brengen. Ik ben benieuwd.

 

Het lijkt wel of de spanning toe neemt in de wereld. Deze week 2 schokkende gebeurtenissen in Europa. Nice en Turkije. Het zet je wel aan het denken. Want de volgende week is er weer de 4daagse van Nijmegen. Dit jaar voor de 100e keer en ik ben er bij. Maar is zo’n massaal evenement geen doelwit van een aanslag? Het zou natuurlijk wel kunnen maar ik laat me er niet door weerhouden 4daagse toch te lopen.

 

Noem me naief of blij eikeltje want met die houding ga ik lopen. Over het hoe en waarom van het blije eikeltje kan je meer lezen in een eerdere blog: http://www.janhut.nl/wordpress/2013/12/01/ooit-gehoord-van-een-blije-eikel/ Daarover dus niet meer. Blij eikeltje in de 4-daagse omdat ik wel graag met mensen het wil hebben over de roze bril. Bijvoorbeeld over: “de erkenning komt nooit” of “Niet efficient is heel effectief”. Eigenschappen die toegekend worden aan blije eikeltjes. Ze zijn te lezen in een boek met de titel: De kracht van de roze bril. Daarin staat te lezen dat de wereld meer blije eikeltjes nodig heeft. Het kunnen relativeren en anders kijken naar de situatie.

 

Dit jaar loop ik in een T-shirt met kenmerken van het Blije Eikeltje. Ik hoop dat ik er op aangesproken wordt. Niet dat ik de wijsheid in pacht heb maar wel om er een leuk gesprek over te hebben want de wereld biedt veel aanleiding om somber te worden of zwartgallig. Blije Eikeltjes worden dat niet. Die weten er een min of meer positieve draai aan te geven. Ook al is het onderwerp nog zo’n lastige.


Mocht je deze blog lezen en loop je mee? Spreek me gerust aan.Ik ben herkenbaar in een lichtblauw shirt met een lachend eikeltje op de rug. Natuurlijk loop ik op woensdag in een roze shirt in het kader van Roze Woensdag. En mocht je willen weten waar ik loop… dat is te volgen via mijn loopnummer 40-k-421.

 

balletjeSoms is het om moedeloos van te worden. Mensen en bedrijven die een groter portie willen krijgen dan hun eigenlijk toekomt. Dat alles komt voor zover ik het kan nagaan door het denken volgens marketing principes. Het woord marketing zegt het al, marke(t get)ting. Het veroveren van de markt.

 

Eigenlijk wel vreemd want in het verleden werd er nooit zo over gedacht. Toen stond centraal -: kan ik iets leveren waar iemand anders behoefte aan heeft. Natuurlijk waren er toen ook mensen die probeerden veel geld te verdienen dat gebeurde toen door middel van Handel. De afgelopen week hoorde ik het verhaal van Kröller Müller. die tijdens de eerste wereldoorlog gigantisch rijk werden door de handel in grondstoffen.

 

Dat is nu verworden tot het veroveren van markten. Niet meer het bedienen van een enkelvoudige klant. Door de loop van de jaren zijn mooie uitdrukkingen toegevoegd aan onze taal zoals –  What's in it for me – het veroveren van de business en  – een klant scoren. Daarin zit al opgesloten dat het gaat over competitie


Hoe is dat vroeger eigenlijk geweest? Als ik terug in de tijd kan ik me herinneren dat er op ons dorp kleine winkeltjes waren die samen zorgden voor de voeding en het leveren van spullen aan de inwoners van ons dorp. Zo nu en dan gingen we naar een groot dorp of de stad Groningen voor inkopen. Dat ging dan vaak over speciale dingen zoals het kopen van een  pak voor mijn vader of met de familie op foto. Als je op de achterkant van oude familiefoto's kijk zie je daar de stempel van een fotograaf staan. Dat is allemaal verleden tijd. Ergens heeft dat plaats gemaakt voor het veroveren van markten. Op school wordt daar les in gegeven. Daardoor ook het uit de markt drukken van concurrenten / kleine spelers. De afgelopen weken zijn er voldoende voorbeelden langs gekomen waarbij oude vertrouwde winkels uit het straatbeeld verdwijnen en plaats maken voor internationale spelers. Die  producten en diensten leveren die over de hele wereld hetzelfde zijn.

 

Het hangt ook samen met de trek naar de stad – de verstedelijking. In veel dorpen is er geen schroefje meer te krijgen daarvoor moet je dan grotere plaatsen rijden waar een Gamma, Praxis of Karwei te vinden is. Die het op hun beurt weer moeilijk hebben tegen het geweld van Hornbach en Bauhaus. Hetzelfde geldt voor levensmiddelen, kleding, schoeisel, auto's, brood  en andere dagelijkse benodigdheden.

 

Aan de andere kant zijn er ook regio’s die strijden om bezoekers, toeristen en bedrijven. Dat neemt soms absurde vormen aan. Is een regio te vergelijken met een bedrijf die de competitie aan moet gaan???

dingetjeIk mocht deelnemen aan de stertochten de estafetteloop naar Nijmegen in het kader van de 100e Nijmeegse 4daagse vanuit iedere provinciehoofdstad.  De aftrap was door de nieuwe Commissaris van de koning op het Martinikerkhof tegenover het provinciehuis.We kregen een grote plastic zak met een handjevol prullaria met een oranje G er op van de Provincie. Een oranje pen, een stressbal, een soort lintje met een haaje en een of ander raar zwart zakjeIMG_20160710_175758 ook met een oranje G er op. De vraag is alleen wat we er mee moeten? De 4 daagse probeert zoveel mogelijk duurzaam te zijn. De provincie Groningen gooit er een stapel plastic zakken tegenaan met erin een handjevol voorwerpen met een oranje G. Inmiddels is het in  winkels verboden plastic zakken weg te geven. Dat geldt blijkbaar niet voor overheden. Gelukkig nam niemand de plastic zakken mee. Wel de stressbal, balpen, het lindje en het rare zakje waarvan niemand echt wist wat het was.

Laat de bedrijven en toeristen maar komen, met deze “merchandise”gaat dat vast lukken!. Er gaat niets boven Groningen!!

 

20160709_092204

Archief