Jan Hut

Vrijdag 15 September Abraham op Google Earth. Al die drukte rond Google Earth is wel grappig. Het was een losse opmerking in mijn weblog. Dat het zoveel aandacht in de media zou krijgen had ik niet verwacht. Inmiddels heeft het wel een hoop in gang gezet op publiciteitsgebied. In werkelijkheid was Google toch al aan het upgraden volgens mij. Dus mijn invloed is echt niet zo groot. Zonder dat ik het fijne ervan weet is het volgens mij zo dat de beelden van de rest van Nederland nog gewoon satelliet beelden zijn en dat Assen nog steeds (scherpere) foto’s zijn. Je kunt de hoeken van de foto’s zien. En dan zou het best zo kunnen dat de suggestie van RTV noord klopt dat die foto’s rechtenvrij zijn. En daarom geplaatst. Dat is niet meer dan een aanname van mijn kant. Al die belangstelling heeft er toe geleid dat de belasting van het (Google Earth) netwerk zo groot is dat een nieuwe release, met een koppeling naar postcodes, nog niet uitgerold kan worden. Dat hoorde ik van iemand die de afgelopen week iemand van Google Earth had gesproken. Overigens was mijn oproep om heel noord Nederland te ontsluiten. Ik zie dingen breder dan de stad Groningen alleen. Ik woon immers precies 50 jaar in Zevenhuizen (gisteren was ik jarig en zag ik Abraham). Een dorpje in Zuiderlijk Westerkwartier. Onze woning staat op 1 kilometer afstand waar Groningen, Friesland en Drenthe bij elkaar komen. Voor de liefhebbers is onze woning te zien op www.janhut.nl/Hutwoning.kmz Als het goed is kom je zo bij onze woning. (tenminste als je Google Earth hebt geïnstalleerd). Dit geeft gelijk de kracht aan want je kunt ook het drieprovinciepunt zien op www.janhut.nl/3prov.kmz Toch leuk om te zien! (ik hoop dat het je lukt). Nu is het de vraag wat je hier mee kunt. Je kunt redelijk goed zien hoe we wonen. Hou je van landelijk wonen in een bosrijke omgeving dan kan je zien dat we leuk wonen. Trouwens ons huis is te koop. Of een link naar Google Earth ons huis beter verkoopbaar maakt betwijfel ik. Maar je kunt wel zien hoe we wonen. De foto is van vorig jaar want de zandbult voor het aanleggen van de oprit is nog te zien. Op publiciteitsgebied was er voor me deze week wel voldoende te beleven. Een stuk in het Dagblad en op RTV noord. Mocht ik daar erg domme dingen hebben gezegd dan heb ik nu een probleem want iedereen weet me nu ook te vinden. En de vraag is of dat ooit weer goed van internet af te krijgen is. Dat een veilige wereld snel kan veranderen hebben we afgelopen week herdacht, de beelden van het WTC waren veelvuldig op de buis. Hoever Google Earth wel of niet bijdraagt aan een veilige wereld weet ik niet. Maar het is wel heel makkelijk om grote meutes naar mijn huis te dirigeren. (ik zou niet weten waarom maar toch) Dat is een van de onderwerpen van Howard Rheingold die op 25 september een lezing komt geven bij ons. (zie ook onze site, www.ictplatform.com) Je bent van harte uitgenodigd. Maar meld je wel snel aan want we hebben al 90 aanmeldingen en er is plaats voor 120. www.janhut.nl/Hutwoning.kmz Geplaatst om 23:27 | 7 reacties Dinsdag 12 September Foto’s De week is nog maar net begonnen en hij kan al niet meer stuk. Het begon met een vergadering bij de RUG bij Kunstmatige intelligentie (KI). We hebben in maart gezien waartoe de studenten in staat zijn. Inmiddels is Jolie ons komen versterken voor een aantal uren in de week en zij nodigde me uit voor de vergadering. Het thema was niet echt nieuw. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat al het onderzoek wat gedaan wordt omgezet in nuttige producten en diensten waar de maatschappij iets mee kan. We namen een aantal plannen door en de energie spatte er af. KI heeft een groot succesnummer Sound intelligence oftewel de dienst Aggression Detection. Klinkt ingewikkeld maar in principe komt het er op neer om bij camera’s microfoons te installeren. Zodra er ergens agressie is kan dat worden herkend door de veranderende toonsetting en volume. Op dat moment worden videobeelden doorgegeven. Er hoeft dus niet steeds naar een monitor te worden gekeken alleen als het nodig is, is er beeld. Maar zo zijn er natuurlijk nog veel voorbeelden van patroonherkenning en dat kan gaan om beelden, handschriften of geluiden. Bij KI is er veel kennis op dat gebied. Nog een beetje natintelend van de bijeenkomst werd ik gebeld door RTV Noord ze wilden graag een reactie van me over Google Earth want nu is Groningen opeens wel duidelijk in beeld. En vandaag (dinsdag) staat er ook nog een interview met me in het Dagblad, “My claim for fame� van deze week. Maar het kan nog mooier want vanmorgen ging ik op bezoek bij een importeur van IP camera’s. (camera’s die zonder tussenkomst van een computer rechtstreeks aan Internet gekoppeld kunnen worden) Ik vertelde hem van onze bijeenkomst gisteren en na 20 minuten zei hij: “jij gaat straks met een camera naar huis�. Wel op één voorwaarde dat je er dingen mee laat zien die nieuw zijn. Nummerbord herkenning, kunnen herkennen wanneer een auto afwijkend routes neemt, kunnen constateren wanneer een patroon wordt doorbroken. Maar ook stemherkenning met de camera gekoppeld aan gezichtsherkenning (de digitaal leesbare foto’s zijn er nu toch al). En dat alles willen we graag laten zien in de Mediacentrale. Mensen laten voelen wat het is om dit alles te ondergaan. Daar heb ik dus hulp bij nodig, ik hoop dat die komt uit de hoek van Kunstmatige Intelligentie. Ik zit me opeens te bedenken dat de komst van de betere foto’s op Google Earth misschien wel kansen opleveren. Hoewel we in Groningen nog steeds vager te zien zijn dan bijvoorbeeld Assen of Wassenaar daar kan je de stoeltjes bij de terrastafeltjes zien staan. In Groningen herken je net de Kiosk. Het zou wel leuk zijn dat we als regio iets ontwikkelen met behulp van beter beelden van Google Earth. Want dat we als regio iets met Google hebben is duidelijk let maar op. En dan terug naar de IP camera, beste KI studenten, er is een camera, we hebben een gebouw vol met Internet technologie, er is een constante stroom bezoekers bij het ICT Platform. (ongeveer 6000 per jaar) Kunnen jullie iets met deze gegevens? Geplaatst om 22:48 | 6 reacties Zondag 3 September Privacy Of ik het nu wil of niet steeds kom ik in aanraking met het aspect privacy. Jarenlang vond ik dit een beetje een overdreven onderwerp. Waarschijnlijk komt het omdat mijn privé leven zich af speelt in een dorp. Sociale controle had daar een ander woord Noaberplicht. Je voelde niet de beklemming van “gluren door de buren� maar meer de bescherming en geborgenheid. Het is nog geen 15 jaar geleden dat een buurvrouw aan ons vroeg toen we eens een dag weg waren geweest: “Wie heeft er een donkerblauwe auto met een rek erop? Want die was gisteren bij jullie en die had ik nog niet eerder gezien.� Bij die buren kon je ieder moment van de dag aankloppen voor hulp, sterker nog, ze kwamen gewoon als ze maar dachten dat ze konden helpen. Dat voelde toen goed. Het is tegenwoordig wat minder want we krijgen steeds meer buren met een hek op de dam die dan ook dicht zit. Privacy was in Nederland een groot goed. Jaren geleden introduceerde mijn toenmalige baas PTT Telecom de gespecificeerde nota. Ongeveer als laatste ter wereld want er moest onder druk van de overheid een toepassing worden gemaakt waardoor je nummer niet op de nota van iemand anders verscheen als je dat niet wilde. Voor zover ik het weet was Nederland als enig land in de wereld waar dat werd geëist van de telefoonmaatschappij. Een eis die het bedrijf miljoenen gulden kostte. Voor 11 september 2001 waren we druk in de weer met de WPR Wet PersoonsRegistraties. Even googlen levert als eerste zin op “De WPR heeft alleen nog gelding voor de afwikkeling van procedures die voor 1 september 2001 zijn gestart.� Duidelijker kan het niet zijn. In veel steden wordt er gewerkt aan een camerawolk over de stad. Ook in Groningen hangen ze ook overal. Is dat erg? Ik denk het niet. Maar ik begin wel steeds meer vragen te krijgen. Want in mijn vorige bijdrage noemde ik het nieuwe paspoort. Anoniem lopen in de stad is er in de toekomst niet meer bij. Misschien zijn de technieken nu nog niet helemaal zover maar de foto’s worden nu wel verzameld. Ik kies er bewust voor om veel te plaatsen op Internet met mijn eigen naam eventueel met foto. Maar ik besef me ook dat dit nooit meer te verwijderen is. Het blijft altijd ergens opgeslagen. Soms kiezen mensen er voor om anoniem dingen te schrijven. Dat kan ik me prima voorstellen als je een publieke functie hebt of bijvoorbeeld schrijft voor het dagblad. Je wilt dan ook wel eens als inividue je gal spuwen. Trouwe lezers herinneren zich Henk of Jannes wel. De stijl deed het al vermoeden maar het IP nummer bevestigd dat het dezelfde persoon is. Jannes is inmiddels bij mij op het weblog stil. Maar hij heeft mij wel geprikkeld en als je alles op een rij zet kom ik erachter dat Jannes waarschijnlijk iets met recht te maken heeft, waarschijnlijk schrijft voor een krant en vanuit huis werkt want zijn bijdrages komen over de hele dag verspreid. Ook in het weekend. Allemaal van hetzelfde IP nummer maar dat kan ik alleen achter de schermen zien. Dit is allemaal redelijk onschuldig. Maar het is al een jaar of 4 geleden dat de uitgaven voor digitale opslag de uitgaven van rekenkracht oversteeg. En al die opgeslagen gegevens worden steeds beter toegankelijk. Ooit hadden ze het over een Global Village. Zelfs op het gebied van sociale controle begint het er op te lijken. Alleen heeft niet de buurvrouw de sleutel maar mensen die we niet kennen. Een veel diepgaander verhaal is te lezen op internet. Ik heb zo het vermoeden dat dit onderwerp nog wel eens voorbij komt. Geplaatst om 12:05 | 1 reactie

Zondag 27 Augustus
Laat je je chippen?
Op 26 augustus 2006 is het nieuwe paspoort ingevoerd. Het verbaast me wat, dat er niet meer commotie over is ontstaan. Er zijn altijd voldoende mensen die te hoop lopen tegen het schenden van de privacy en het recht op anonimiteit. Met de invoering van het nieuwe paspoort heeft iedere bezitter ervan ook een soort onderhuidse chip gekregen zonder dat men er iets van heeft gemerkt. Het vraagt wat uitleg:
Het nieuwe paspoort beschikt over een chip waarop de gegevens staan. De afgelopen week stond er een leuke uitleg in het Dagblad van het Noorden. Die informatie was aangedragen door de overheid. Daarin stond te lezen dat de chip op afstand is uit te lezen met de zogenaamde RFID (Radio Frequency Identification) techniek. Dat die nieuwe techniek wordt toegepast is nieuws maar het echte nieuws is volgens mij dat de pasfoto op een andere manier moet worden gemaakt. Het gaat om 10 punten waarin heel uitgebreid staat beschreven hoe de foto genomen moet zijn.
Met behulp van deze foto is de eigenaar ook door middel van gezichtsherkenning op te sporen.
Is dit zo nieuw? Volgens mij wel. Want er hoeft maar een koppeling gelegd te worden tussen een camera en de databank waar de gegevens liggen opgeslagen en personen kunnen worden getraceerd. Tot nu toe kon dat alleen als er een opsporingsambtenaar een foto herkende. Die opsporingsambtenaar krijgt nu hulp van de techniek. Een goed opgestelde camera kan grote stromen mensen scannen.
Het kunnen lokaliseren van mensen gaat steeds beter. Bijvoorbeeld het traceren van mobieltjes was redelijk eenvoudig door de zendmasten waar mobieltjes verbinding mee hadden. Al langere tijd worden ook nummerborden digitaal gelezen. Maar bij het mobiel en nummerborden staat nog niet vast welke persoon het mobiel gebruikt of wie in de auto zit.
Met gezichtsherkenning staat de relatie met de persoon vast. In beveiligingstermen heet dit biometrische authenticatie. Andere voorbeelden zijn vingerafdrukken of Iris herkenning. Maar deze laatste 2 zijn niet simpel af te nemen zonder dat de persoon in kwestie het merkt. Met gezichtsherkenning kan dit zonder dat de persoon het merkt. Logica CMG heeft ervaring in voetbalstadions en zegt het met een nauwkeurigheid te kunnen doen van 95% (een bericht van ruim een jaar geleden). En dat uit een stroom bezoekers aan een voetbalwedstrijd. Dan zijn de foto’s lang niet zo nauwkeurig opgenomen als de pasfoto’s op het nieuwe paspoort. Dus met de huidige technieken kan het vast met een veel hogere nauwkeurigheid.
Of je het nu wilt of niet, zodra je een nieuw paspoort krijgt en een pasfoto hebt ingeleverd die voldoet aan de juiste specificaties dan bent je te herkennen. Niet door een ambtenaar maar door een camera. Eigenlijk hetzelfde als een chip onder de huid die op afstand kan worden uitgelezen. Een stap verder naar Big Brother. Het wachten is op sluisjes waar camera’s boven hangen. Een half jaar geleden zag ik een demonstratie van en wereldwijd opererend bedrijf dat iedere deur bewaakte met een pas en camera. Al deze beelden werden opgeslagen. Je kon van een personeelslid gewoon opvragen in welke gebouwen hij of zij over de wereld was geweest. Inclusief de beelden van de persoon. Nu is dat privé terrein en bij ieder gebouw staat dat er registratie is. Met het nieuwe paspoort zijn die technieken ook beschikbaar voor de overheid.
Raar dat er geen grotere discussie is gevoerd, in ieder geval ik heb het gemist.

Geplaatst om 22:04 | 2 reacties

Dinsdag 22 Augustus
Groningen draadloos.
Het onderwerp Google Earth, wat ik in mijn vorige bijdrage aanstipte, heeft een hoop losgemaakt. Het blijft me verbazen hoe een weblog dingen in gang kan zetten. Vorig jaar overkwam me dat met de intensieve menshouderij. Het leverde me artikelen op in de Telegraaf, Financieel dagblad, de Spits, Automatiseringsgids en belangstelling van Omrop Frylân.
Deze keer RTV Noord, AD, de Volkskrant en Remco Kouwenhoven heeft een interview gehad met de VARA (tenminste dat begreep ik). De gemeente Groningen is aan het uitzoeken hoe ze zichtbaar kunnen worden op Google Earth. Daar is ook de medewerking van Google nodig en dat is wat lastiger want wie moet je daarvoor bij Google hebben? Blijkbaar was het een onderwerp wat tot de verbeelding spreekt want zoveel respons had ik niet verwacht.
Ik heb nog wel een onderwerp waarover ik me verbaas dat het er nog niet is. Er is al een poos een plan om de stad Groningen te voorzien van draadloos internet. Inmiddels ligt er al een klein jaar een plan. De Universiteit wilde het graag ruim voor het nieuwe studiejaar had willen hebben. Ze konden dan aankondigen dat je in Groningen overal draadloos op internet kan. Dat is voor dit studiejaar niet gelukt. Een gemiste kans.
Er is een haalbaarheids onderzoek gestart. Typisch iets om een definitief besluit uit de weg te gaan. Voor het bedrag van het haalbaarheidsonderzoek zou je ook een stukje van de binnenstad kunnen voorzien van draadloze toegang.
Het doet me denken aan iemand met een ondernemersmentaliteit in grote organisatie. Ik ken dat nog wel vanuit mijn KPN tijd. Om toestemming te krijgen voor een traject krijgt hij / zij steevast te horen: een leuk idee maar ik zou het nog even voorleggen aan de afdeling marketing. Daar krijgt de persoon in kwestie te horen: leg het eens voor aan verkoop. Niemand durft echt de knoop door te happen. Vraag het ook nog maar eens aan iemand anders. Hooguit durft iemand te zeggen: “ik zou het niet doen�. En dat is nou net niet het antwoord waar een initiatiefnemer op zit te wachten.
In het verlengde van Google Earth zou het goed zijn om Groningen zo snel mogelijk draadloos te ontsluiten. Levert dat wat op op korte termijn? Ik denk het niet. Maar lokale bedrijven kunnen dan wel toepassingen ontwikkelen die ervan gebruik maken. Natuurlijk zijn er nog een paar hobbels weg te nemen maar het zou op veel gebieden iets toevoegen. Vast dat er uit het onderzoek komt dat het potentie heeft maar dat er een vervolg onderzoek moet komen naar….? Net zolang onderzoeken tot het door anderen is bedacht en uitgevoerd.

Zondag 13 Augustus
Weer thuis
De vakantie zit er inmiddels op De caravan staat nog op de oprit maar morgen mag ik weer. We zijn een dag of 10 naar voormalig Oost Duistland geweest. Een aantal dagen aan de Oostzee kust en een paar dagen in het merengebied boven Berlijn.
Die regio is nog volop in ontwikkeling. Soms kom je nog delen van voormalig Oost Duitsland tegen maar soms kom je ook de mooiste nieuwe dingen tegen. De eerste camping was voorzien van hotspots, ik heb het Aukje maar niet aangedaan om on-line te gaan. We hebben veel gelezen wat gefietst en gelopen.
Wel heb ik nog een Duits computerblad gekocht. Ik las daarin het bestaan van www.fon.com een initiatief om via wifi internet te ontsluiten op een soort open-source gedachte. Doe je mee dan krijg je een router aangeboden voor € 5,- de rest van het bedrag wordt gesponsord. Je moet dan wel verplicht de verbinding open zetten. Wereldwijd doen er 76.000 mensen mee. Ook in Nederland zijn er ruim 2000 mensen die op die manier hun internetverbinding delen. Kijkend op de kaart is dat er maar één in Groningen en 1 in Friesland. Drenthe heeft er 4. Het initiatief is er nu ruim een jaar. Het is dus nog niet echt doorgebroken. Sinds kort kan iemand zelfs geld vragen voor het gebruik. Maar providers verbieden het “onderverhuren�. Ik weet niet of het aan zal slaan maar ik heb zo mijn twijfels. Zelf hoef ik het niet te doen want de gebruiker moet op ons erf staan om het te gebruiken en dat spreekt ons nou niet aan. En voor de liefhebber, in de Folkingestraat 9b heeft iemand de internetverbinding open staan.
Wat ook wel leuk is om als je thuis komt te laten zien hoe de omgeving er uit zag. Met Google-earth in Duitsland kan dat want daar zijn de foto’s op een hoge resolutie beschikbaar. Ik hoorde laatst dat dat kan omdat de Duitse regering er voor betaald heeft. Wat zou het nu aardig zijn als Drenthe dat als eerst provincie in Nederland dat deed. Of de gemeente Groningen. SNN zou het natuurlijk ook kunnen doen voor heel Noord Nederland. Noord Nederland ontsluiten past voor de volle 100% bij hun doelstelling lijkt me.

Vrijdag 28 Juli Oogcontact

Hoewel het soms te warm is om iets te doen gebeurd er de afgelopen dagen best het een en ander. Gisteren zijn we op bezoek geweest bij de Berufakademie in Leer, we gaan er in oktober een congres voor organiseren en in september komt Howard Rheingold op bezoek. 2 jaar geleden hield Gerrit Visser een verhaal op een platformbijeenkomst over smartmobs. Hij was geïnspireerd door Howard Rheingold. Het lukte toen niet om Howard naar Groningen te krijgen maar door een samenloop van omstandigheden lukt het nu op 25 september wel. Howard heeft het over samenwerking in de virtuele wereld met behulp van de beschikbare technieken en hoe het onze dagelijkse praktijk beïnvloed. Dat kan zijn door middel van SMS, Chat, telefoon, videoconferencing. Na de presentatie van Howard worden er een aantal nieuw ontwikkelde diensten gepresenteerd die hier in de regio zijn ontwikkeld. Allemaal mooi dat digitaal communiceren, maar face to face heeft in heel veel gevallen een toegevoegde waarde. Vanmorgen stond er een leuk stuk in het dagblad over een heer Monderman uit Ureterp die over de hele wereld wordt gevraagd hoe je verkeer kan afwikkelen zonder dat er gebruik gemaakt borden verkeersregels. Volgens zijn “shared space� principe regelt zich het een en ander zich vanzelf als er maar oogcontact is. In Haren is daar een proef mee gehouden. Waarschijnlijk trek ik het geheel nu helemaal uit zijn verband maar het staat een beetje haaks op het virtueel samenwerken waar juist direct oogcontact ontbreekt. Juist het ontbreken van oogcontact maakt dat je mensen de gelegenheid geeft om dingen te roepen wat ze in een direct contact niet zouden durven doen. Een mooi voorbeeld was de trol Henk die in het verleden deze weblog domineerde. En tegenwoordig is het Jannes die vanuit de anonimiteit dingen roept. Ik vermoed dat Jannes dat in een persoonlijk gesprek niet zo snel zou doen. Microsoft roept de hulp in van Monderman om het internetverkeer te kunnen reguleren. Ik ben benieuwd.

Geplaatst om 12:06 | 2 reacties

Woensdag 19 Juli Digitale pioniers

De laatste tijd heb ik naast mijn spellingcontrole ook de stijlcontrole van Jannes. Op zich een leuke functionaliteit. Waar mensen zich al niet druk om kunnen maken. Gelukkig zijn er mensen die zich bezig houden met nuttiger zaken. De afgelopen weken ben ik een aantal tegen gekomen. Privé gaat het om mensen die zich inzetten voor het dorp waar ik woon, en ook op het derdewereld front zijn veel mensen actief waar ik een diepe bewondering voor heb. Regelmatig tref ik mensen die zich belangeloos inzetten voor het leed in derde wereld. Maar ook dichterbij is genoeg te doen om je in te zetten voor de maatschappij. Veel van die leukere initiatieven zijn te vinden bij het project Digitale Pioniers. Even surfend over de site leert dat het gaat om relatief kleinschalige projecten. En het moet opgezet zijn met vrijwilligers vanuit een niet commercieel belang. Ooit is “ook JIJ” voorgedragen met als gevolg dat het uitgegroeid is naar iets groots. Inmiddels is er een project gehonoreerd door digitale pioniers: “Hein ook” een voorstel om een site temaken waar mensen met verstandelijke beperking een plek krijgen om voor zichzelf een website aan te maken. Hier presenteert de doelgroep zich met hun werk, netwerk, vakantiefoto’s, interesses en dromen. Deze tastbare presentatie draagt bij aan het versterken van de eigen identiteit. Als start zullen tien deelnemers worden gepresenteerd. Er komt steeds meer aandacht voor het ontsluiten van groepen met een beperking door middel van internet. De afgelopen weken kwamen een aantal voorbeelden voorbij. De meeste aandacht werd getrokken door chatfone. Een dienst om te kunnen chatten met de overheid in dit geval met de gemeente Groningen: hoewel er nog veel moet gebeuren lijkt het nu al een succesverhaal. Inmiddels heeft het ICT platform ook een mogelijkheid om te kunnen chatten en de eerste gesprekken zijn al geweest. Hoewel chatten vaak geassocieerd word met jeugd en oppervlakkig geklets is het tegendeel zich aan het bewijzen. In de zakelijke wereld rukt chatten steeds meer en meer op. Voor mensen met een auditieve handicap een zeer waardevol middel. Een gesprek met Ingeborg leverde wel op dat juist kleine dingen veel kunnen toevoegen. Zij wilde graag een apparaatje dat ging trillen als er een oproep kwam. Een simpele wens en zeker te realiseren maar iemand moet zich er wel in verdiepen. Gelukkig zit er iemand in ons netwerk die zich er over buigt op dit moment. Ik weet zeker dat met een kleine moeite iemand heel erg blij te maken is.

Geplaatst om 17:44 | 2 reacties

Zondag 9 Juli Grenzen

In mei waren Aukje en ik met een bevriend stel een aantal dagen op Borkum. Hoewel het weer toe niet al te best was hadden we er een paar leuke dagen. Ik was nog niet eerder op Borkum geweest en het viel me op dat je gelijk al op de boot in het buitenland bent. Het is echt Duits. Een uurtje varen en dan met een treintje naar het dorp. En dan valt je op dat het een heel ander eiland is dan onze waddeneilanden. Compacte bebouwing, een heuse boulevard en de karakteristieke strandstoelen. Vorige week zaterdag waren we er weer met 5 bevriende stellen en hun kinderen. Een verschrikkelijk leuke dag. Er waren een paar stellen die er nog nooit waren geweest. Ook zij waren enthousiast. De afgelopen donderdag hadden we met het dagelijks bestuur van het ICT platform en de collega’s een “hei sessie�gepland. We kozen ervoor om met elkaar naar Borkum te gaan. Een zeer geschikte reis om met elkaar van gedachten te wisselen. Eerst op het benedendek doorgesproken wat de bedoeling van de dag was. Iedereen moest met iedereen een aantal onderwerpen bespreken. Het werd een leuke intensieve dag. Iedereen is weer op de hoogte en meer dan dat; de richting voor de toekomst is met iedereen gedeeld. Niet dat er een roadmap voor de komende jaren lig maar wel is goed doorgesproken wat we willen zijn en wat we willen doen. Maar zoals iemand zei: als je met innovatie bezig bent, houdt het in dat je niet kan plannen over een langere periode. De afgelopen periode hebben we besloten om de samenwerking met Media Plaza in Utrecht niet door te zetten. De synergie zoals we die zagen werd niet gedeeld. Media Plaza zat er erg commercieel in. Er ontstond een klant leverancier relatie waarvoor gewoon betaald moest worden. Daar is natuurlijk niks mis mee alleen zoeken we het meer vanuit de gezamenlijkheid. De afgelopen week hadden we bezoek uit Oldenburg, Matthias Brucke van OFFIS kwam langs. Vorig jaar waren we al met een groep van 40 personen op bezoek geweest. Toen hadden we er al een goed gevoel bij. Dat werd deze week weer bevestigd. Matthias was net als vorig jaar erg inspirerend. Maar nog meer; hij wil heel graag samenwerken. Bij het afscheid had hij een paar leuke opmerkingen. De eenwording van de Duitslanden had hij ervaren als een boeiende periode. Maar de huidige periode vond hij nog inspirerender. Ik rij naar Groningen in 1,5 uur en kom halverwege een bord tegen grens 500 meter en dan ben je bij de grens en dan is er geen grens. De chemie was er. Oldenburg is dichterbij dan West Nederland en de mentaliteit komt verrassend goed overeen.

Geplaatst om 18:28 | 1 reactie

Woensdag 28 Juni
Ondernemen!
De afgelopen dagen (weken) is het weer raak. De bijeenkomsten lijken zich aan elkaar te rijgen: De opening van Bytes (het restaurant in de Mediacentrale), de komst van de chinezen, de themabijeenkomst over wireless technologies, onze eigen platformbijeenkomst, de opening van het pand van United Visions, de zomerborrel van de GnIX, de lancering van chatfone en gisteren de start van de ondernemers societeit. En dat waren zomaar redelijk openbare gebeurtenissen.
Alle dingen die ik zie en hoor zijn teveel om op te noemen want er gebeurt weer een hoop, de kennisbus die rijdt, Teunis die druk bezig is met “hier trekken we de lijn�, Yeah die ik overal tegen kom. Het lijkt wel of iedereen net voor de vakantie nog wat dingen moet organiseren.
Volgens mij begint het zelfbewuste er wat meer in te komen, gisteravond sprak Balkenende hier ook over bij de start van de ondernemers societeit. Onze premier was op zijn best, het was niet de eerste keer dat ik hem zag optreden maar hij zat goed in de wedstrijd om maar in voetbal termen te blijven. Hij was hier om de moutfabriek te openen en ze hadden al even van het bier geproefd. Of het daarvan kwam dat onze premier een wat losse toespraak hield weet ik niet maar ik kon zijn toespraak wel waarderen. Het hele initiatief van de ondernemers societeit lijkt me wel een goede formule. Weinig bestuurders en ambtenaren maar veel doeners en het deed me goed om te horen dat de definitie van ondernemer breder is dan bedrijfsleven en zakendoen. In mijn woordenboek staat: degene die iets onderneemt, die een ding van enig gewicht op zicht neemt, aanvangt, begint.
Vanavond zei een collega tegen me dat ik vaak kom met nieuwe initiatieven. Nou heb ik dat beeld zelf niet, maar in de ogen van mijn collega ben ik dus een ondernemer. En als ik er even langer over nadenk klopt het misschien ook wel. Het is iets wat ik waarschijnlijk van huis heb meegekregen. Mijn beide broers hebben het ook en ook mijn zus is er niet helemaal vrij van. Zijn we een echte ondernemersfamilie? Ik denk niet dat we zo te boek staan. Want een drive om zakelijk bezig te zijn hebben we niet. We hebben zeker geen zakelijk inzicht in termen van geld verdienen. Toch leven we allemaal goed. Misschien wel omdat we opgegroeid zijn met het idee van: “ genoeg is genoeg� Of zoals mijn moder laatst zei: “je kunt je maar een keer zat eten� .
Waarom dan toch dat ondernemend gedrag? Ik denk dat het een stuk maatschappelijk betrokkenheid is. Dat was ook wat gisteren werd uitgedragen in de ondernemers societeit. Is maatschappelijk betrokken soft? Ik denk het niet! Het kan zijn dat ik me het verbeeld maar ik lees er steeds meer en meer over. Covey heeft er zijn nieuwe boek aan gewijd. De achtste discipline! Het zou wel eens de trend van de komende tijd kunnen worden. Zaken doen op een manier zoals het hoort. Niet door geld gedreven maar op basis van menselijke relaties, wederzijds respect. Daar moet ik nog een hoop in leren maar we willen het graag in de praktijk brengen. En daar hoort ook gelijk bij dat je niet al te hard roept dat je geweldig bent, dat horen anderen over je te zeggen. Wat ons rest is te komen met nieuwe initiatieven. Ik kijk uit naar een volgende bijeenkomst van de ondernemers societeit!

Geplaatst om 12:18 | 2 reacties

Woensdag 21 Juni
China op bezoek
Een paar maand geleden kregen we het verzoek of we een delegatie Chinezen konden ontvangen vanuit het Haidian in Beijing. Vorig jaar april mocht ik een bezoek brengen aan dat park en blijkbaar vonden ze het interessant genoeg om een tegenbezoek te brengen.
Zondagavond kwamen ze aan en dinsdag stapten ze weer op het vliegtuig. Groningen was de enige stad in Nederland waar ze een bezoek aflegden. Het leverde ons weer een schat aan ervaring en indrukken op.
Het blijft een schokkende ervaring als je jezelf afzet wat daar gebeurd. De schaalgrootte en de aantallen, je wordt er stil van. De tientallen miljarden vliegen je om de oren en 400.000 studenten, 56.000 MKB bedrijven. En dan nog steeds erg belangstellend wat wij hier doen.
Nooit kreeg ik het gevoel dat ze ons niet serieus nemen. In de middag gingen we naar Seaports in Delfzijl. We kregen daar een leuke presentatie over de bedrijvigheid in de havens. Prima verzorgd en overzichtelijk. Toch bekroop me weer het gevoel van als je Delfzijl nu een legt over de bedrijvigheid in Sjanghai. Maar snel vergeten want we kregen een virtuele toer door de haven in 3D. Het was absoluut de moeite waard.
In een interview met RTV Noord kreeg ik de vraag: “hebben we iets aan dit soort contacten?� Vooropgesteld: het waren de Chinezen die met de vraag kwamen. En ja er zijn een paar bedrijven die belangstelling hebben om daar zaken te gaan doen. Overigens zijn er veel heel veel contacten over en weer. Dit jaar zijn er al minimaal 4 delegaties naar Noord Nederland geweest en omgekeerd vast ook zo’n aantal.
In de Elsevier van afgelopen week stond er een stuk over het zakendoen met China. Daarin was te lezen dat Rotterdam, Den Haag en Groningen bezig zijn een chinees zakencentrum in te richten.
Als het gaat om op grote schaal zaken doen dan hebben we volgens mij niet zoveel aan deze contacten. De grote investeerders zitten toch meer in het westen. Maar al doorpratend met de delegatie ontstaan er toch nieuwe beelden. Want bij mij ontstaat er een beeld van een maatschappij die compleet uit zijn voegen barst. Alle investeerders zijn alleen maar uit op uitbuiting en snel veel geld verdienen. China leert snel, ze onderschrijven de milieu problemen, komen met wetten op het gebied van intellectueel eigendom. Beginnen ook te beseffen dat ze in no time hun cultureel erfgoed aan het verkwanselen zijn.
En waar leidt dit alles toe?
Ik hoop dat de banden tussen Groningen en China verder uitgediept gaan worden. Over een paar week is er de China week. Op veel fronten hebben we dingen gemeen en op den duur zouden we veel kunnen hebben aan een goede brug tussen Beijing en Groningen. En zoals zo vaak vraagt het opbouwen van een netwerk tijd.

Dinsdag 13 Juni
Petabytes
Vorige week mocht ik kennis maken met de nieuwe wethouder van Groningen Jaap Dijkstra. Hij was goed op de hoogte van de ICT sector maar het blijft altijd leuk om de details in te vullen. RDW, IBG, UMCG, de diverse IT gerelateerde studies aan de RUG. Iets verder in de regio gaat het om CJIB en LNV in Assen.
Groningen herbergt een aantal rekencentra waar veel data is opgeslagen. Het gaat inmiddels om petabytes. (1 petabyte = 1.125.899.906.842.624 bytes) Ik denk dat het gaat richting 10 petabytes maar het zal me ook niet verbazen als het over de 10 petabytes gaat. En daarbij groeit het met 30% per kwartaal. Moeilijk inschatten natuurlijk want een partij als Google doet er geen mededelingen over maar vast dat het daar ook gaat om grote hoeveelheden.
Bij de Rijksuniversiteit gaat het ook om grootschalige dataverwerkingsondezoeken: LOFAR, Lifelines, KVI, Kunstmatige intelligentie en alfa informatica. Staan ook samen voor grootschalige dataverwerking.
Een paar jaar geleden scoorde Groningen 2e als het gaat om zakelijk ICT dienstverlening. Of dat nog zo is, weet ik niet maar het zou me niet verbazen. Natuurlijk zijn we niet hét ICT centrum van Nederland. Maar we spelen zeker ons toontje mee. Morgen mag ik een interview geven over hoe het komt dat Netwerken in het noorden zo goed gaat. Allereerst weet ik niet of netwerken in het noorden beter gaat dan elders, maar blijkbaar bestaat dat beeld.
Het gaat vaak om beeldvorming, maar in het noorden hebben we ook een goed verhaal te vertellen. En dat gaan we veel en vak doen als het aan de nieuwe wethouder ligt.

Maandag 5 Juni
ICT versus Mens
Mijn vorige bijdrage ging over Business Intelligence en de schamele pogingen het beslisproces te automatiseren. Het is me intussen wel duidelijk dat we daar nog maar matig in slagen. Een computer houdt van duidelijkheid, zwart wit of beter nog 1 of 0. Maar het leven heeft vele malen meer kleurschakeringen.
Jannes stelt me de vraag of ik bedoel duidelijk te maken dat “de mens oneindig veel beter, mooier, sterker, liever en warmer is dan de ICT?�Ja dus!
Een poosje geleden mocht ik bij de universiteit een bijeenkomst bijwonen waar het ging over fundamenteel onderzoek waarbij gebruik gemaakt moet worden van de ruwe data. Voor een beetje onderzoek gaat het dan om gigantische hoeveelheden data die met de huidige stand van zaken nauwelijks opgeslagen kunnen worden. De oplossing is dan om de data te bewerken en die samengedrukte data is makkelijker op te slaan. Maar een onderzoeker zal hier niet snel accoord mee gaan want hij / zij zal altijd uit willen gaan van het bronmateriaal. Vergelijk het maar met de muziek waar men het liefst werkt met de originele mastertapes.
Het doet me denken aan Kevin Warrick, de Engelse professor die bij de ISB vertelde over zijn experiment om een chip in te bouwen in zijn lichaam. Daarmee zou hij zijn emoties over kunnen brengen naar zijn vrouw die aan de andere kant van de wereld was.
Dit is maar een heel simpele voorstelling van de stand van zaken. Want emoties op zich zijn al een vakgebied waar je op kan afstuderen. Zo heb ik een lijst met 400 emoties en dan nog is het moeilijk als je iets dwars zit te benoemen welke emotie dat precies is. Laat staan dat we allemaal hetzelfde verstaan onder een emotie.
Wat dat betreft staat ICT nog maar in de kinderschoenen, we kunnen de boekhouding automatiseren en zelfs dat is al moeilijk. Een collega reageerde eens op het boek “Emotionele intelligentie�, wat op mijn tafel lag, met de volgende opmerking “Geef mij maar een computer, die doet in ieder geval wat ik wil dat hij doet. Met mensen is het vaak maar afwachten�. Vervolgens nam hij het boek wel mee en had het met plezier gelezen.
Kijk dat was nou typisch een onverwachte, onvoorspelbare actie, maar wel leuk!

Maandag 29 Mei
Het nieuwe automatiseren
Vernieuwingen gaan lang niet altijd via een logische weg en het duurt vaak een poos voordat een nieuwe techniek echt een goede toepassing vindt. Er zijn legio voorbeelden uit het verleden. Vorige week hoorde ik het voorbeeld dat de voordelen van elektriciteit ook pas echt duidelijk werd toen men er achter kwam dat je een aandrijving met een elektrische motor op een andere manier kan inzetten dan een centraal opgestelde stoommachine die zorgt voor een centrale aandrijving. Het kan zijn dat ik het voorbeeld niet helemaal goed citeer maar er zijn natuurlijk ook ander voorbeelden. De auto die in de begin jaren zich moest gedragen als paard en wagen. Ons toetsenbord wat nog steeds redelijk identiek is aan de indeling van de oude typmachine. Inclusief de Shift toets terwijl er op de computer helemaal geen wagen opgeschoven wordt.
Hans Appel is lector bij de Hanze Hogeschool en hij komt vaak met het verhaal dat we eigenlijk nog steeds de boekhouding aan het automatiseren zijn.
Vanmiddag was ik bij de inauguratie van Andries Bottema als Lector BI (Business Intelligence) bij dezelfde Hanze Hogeschool. Als iets het automatiseren van de boekhouding is dan is dat wel BI. Andries schetste de toekomst en inderdaad komen we dan los van datastructuren. We gaan veel meer terug naar de ruwe data en gaan daar mee aan de slag.
Voor de techneuten: Het doet me denken aan het begin van het digitaliseren van het telefoonnet. Dat moet in 1980 geweest zijn, toen werd PCM (puls code modulatie) ingevoerd. Even een uitstapje naar de techniek. Het telefonie signaal werd bemonsterd zolas dat zo mooi hete. Een signaal van maximaal 4 kHz moest je minimaal 2 keer bemonsteren dus 8000 keer per seconde, vervolgens codeerde je dat met een 8 bits codering vervolgens had je dus voor een gesprek 64kb/sec. Er gingen 30 kanalen in een PCM link (plus 2 besturings kanalen) dat werd dan 2Mb/sec. Tot op de dag van vandaag zijn dat nog herkenbare snelheden. Die 8000 keer per seconde was goed genoeg om bij de Digitaal Analoog omzetter er weer een kwalitatief goed gesprek van te maken. Alle zwakke signalen die niet nodig zijn voor een verstaanbaar gesprek worden gewoon weggefilterd. Inmiddels zijn de technieken zo verbeterd dat we ook beeld kunnen digitaliseren.
Terug naar gewone mensentaal: De laatste jaren hebben we hetzelfde gedaan met besturingsinformatie. We brengen het onder in Business Balance scorecards, produceren cijfers die echt betrouwbaar ogen. Maar door het te vangen in structuren is er al veel informatie verloren gegaan.
De afgelopen weken moest ik van de (Post)bank een vragenlijst invullen met betrekking tot mijn risicoprofiel rond mijn aandelen. Het waren meerkeuze vragen en bij een aantal vragen stond mijn keuze er niet tussen. Aangezien ik er voor moest tekenen vulde ik de vragen niet in, met daarbij mijn eigen keuze er bij geschreven. Na een paar weken kreeg ik het formulier terug met een markeerstift aangegeven welke vragen ik over moest doen. Stelletje Slimbo’s zou mijn dochter zeggen. Helemaal geprikkeld heb ik er toen een brief bijgevoegd met de uitleg van mijn gedrag en de vraag wat de consequenties zou zijn van mijn weigering. Het afgelopen weekend ontving ik een formulier waarop ik kon invullen dat ik me bewust was van de risico’s. Niks geen vragenlijst meer.
Net nu alles digitaal is: goed / niet goed, Zwart / Wit, 0 / 1, moeten we leren de nuances te zien, tussen de regels door te lezen.
Vandaag kreeg ik nog een ouderwets geschreven bedankbrief (waarschijnlijk met vulpen geschreven). Zo’n brief bevat veel meer dan alleen tekst die je met letterherkenning om zou kunnen zetten. Opmaak, lettergrootte, schrijfstijl, lange / korte halen, regelafstand, regelmatig / onregelmatig. Met alle rekenkracht die we tot beschikking hebben kunnen we dat toch (nog) niet dat overbrengen. Een mooie opdracht voor de IT sector. Meer dan het automatiseren van de boekhouding.
Ik vermoed dat dit thema de komende weken nog wel eens voorbij komt. Ik kom het de afgelopen weken net even te vaak op mijn pad.

Geplaatst om 22:25 | 1 reactie

Zondag 21 Mei
Stel je voor!!
Vandaag was Walk the World. (www.fighthunger.org) Over de hele wereld werd in 117 landen gelopen voor voedsel. TNT organiseert ieder jaar Walk the World en dit jaar waren we als DerdeWereldFonds ook uitgenodigd om mee te lopen. In Nederland werd gelopen in Noordwijk. Rond de 1000 mensen liepen 5 kilometer over het strand en door de duinen. Als bestuurslid van de derdewereldfonds liep ik samen met Aukje ook mee. Op de heen- en terugweg regende het, maar tijdens de tocht was het schitterend weer.
Peter Bakker, directeur van TNT, sprak ons via de telefoon toe want zelf liep hij in Madrid mee in een tocht met 10.000 mensen. In Nederland werd gelopen voor voedsel in Malawi. Voor € 25,- kan een kind een jaar lang op school voedsel krijgen.
Dit geld is wel belangrijk maar minstens zo belangrijk is het gevoel van saamhorigheid. Over de hele wereld werd gelopen en als je zo langs de Noordzee loopt, is het niet moeilijk voor te stellen dat er in andere landen ook gelopen word, er stond een strakke wind dus de zee liet zich gelden. Wat dat betreft is TNT een bedrijf dat wat mij betreft Maatschappelijk betrokken ondernemen heel goed aanvoelt. Ze stellen logistieke kennis die ze hebben ter beschikking aan het World Food Programme van de Verenigde Naties. Waarom? Omdat het voedselprobleem in de wereld een logistiek probleem is. Peter Bakker heeft dat heel goed begrepen. Medewerkers van TNT mogen 3 maand naar arme landen waar een probleem is om te helpen op kosten van TNT.
Maatschappelijk ondernemen in de ICT is nauwelijks ingevuld. Natuurlijk zijn er de voorbeelden van Bill Gates en Steve Ballmer die veel geld doneren maar dat is natuurlijk totaal iets anders dan het onderdeel te laten zijn van je bedrijfsvoering. (topmanagers van TNT moeten verplicht meewerken aan het voedselprogramma.)
Stel je eens voor dat Google of Microsoft iets dergelijks zouden doen. Nee, geen pc’s schenken en dan hopen dat het door de licenties wel weer terugverdiend word maar echt helpen. Stel je eens voor!
Ik noemde al eerder de 3 p’s van Maatschappelijk betrokken ondernemen. People, Profit en Planet. Planet staat dan voor: zorg voor de mensheid, oftewel verdient een bedrijf de “licence to operate�? Maar ook de zorg voor medewerkers, de P van people. Worden mensen gebruikt als productiefactor? (zie ook mijn verhaal over intensieve menshouderij! in juni 2005)
Stel je eens voor dat de noordelijke ICT bedrijven (met 10.000 mensen) in staat zijn medewerkers uit te dagen het beste te geven wat ze hebben. Niet door geld maar door betrokkenheid.
Ik kom nog te veel mensen tegen die op hun 40e al met pensioen zijn. ROAD warriors. Retired On Active Duty!
Heeft de ICT sector hier meer last van dan andere sectoren? Het zou best kunnen want ICT is zelf een enabler, het is vaak ondersteunend aan het primaire proces. Mensen in de ICT zijn vaak indirect betrokken bij het eindproduct. In dat geval is het volgens mij moeilijker om trots te zijn op je werk.
Eigenlijk wel een beetje vreemd want juist ICT heeft ervoor gezorgd dat de wereld kleiner is geworden. En door ICT zou het makkelijker moeten zijn de welvaart beter te verdelen over de wereld.
Of dit ooit lukt? Ik ga er wel van uit, daarom liep ik vandaag ook mee! Stel je voor dat we echt een verschil kunnen maken.

Geplaatst om 21:33 | 2 reacties

Zondag 7 Mei
Op pad
De afgelopen maandag waren we weer voor het eerst weer met de reuzenskelter op pad. Mijn leven heeft een aantal verschillende facetten en de reuzenskelter is er een van (www.7huizen.nl/skelter). Maandag hebben we 2 ambtenaren van de gemeente Tynaarlo naar hun afscheid laten fietsen. Onder de kreet “zo wordt je bij de gemeente Tynaarlo weggetrapt�. De stemming zat er weer aardig in. Het was onze eerste rit na de winter. Voor het komende seizoen hebben we al weer 7 boekingen dus het belooft weer een goed fietsjaar te worden.
Het lijkt wel of het aantrekken van de economie tot gevolg heeft dat er weer meer gereisd moet gaan worden want we hebben de laatste weken ook de nodige contacten in de vreemde gelegd. Allereerst op de Tine. 3 dagen in de RAI samen met de “ ICT vereniging noord�. We stonden met 12 partijen op een stand. De droomtent was de Eye catcher, het was leuk om Wytze hier als dingenmaker in actie te zien. Het is altijd de vraag wat zo’n beurs nu precies oplevert. Als ICT Platform waren we niet op zoek naar opdrachten maar meer voor contacten en we hadden een maquette meegenomen van de Mediacentrale. Daarnaast hadden we een prachtige presentatie van onze ruimtes bij ons. Deze presentatie was gemaakt door Marcel en Mirella. In een erg korte tijd hebben ze er iets fantastisch van gemaakt. Een visitekaartje voor de Mediacentrale. We hebben een aantal boeiende mensen gesproken en het leukst is natuurlijk als je noordelingen spreekt en die dan in Amsterdam aan elkaar voor stelt. Blijkbaar moet je daarvoor toch naar een beurs in Amsterdam.
Mijn gesprek met Steve Ballmer heeft me meer opgeleverd dan alleen een leuk verhaal. Inmiddels heb ik contact met mensen in Brussel die willen samenwerken voor de IST in Helsinki. Daarnaast hebben we de afgelopen week contact gehad met Wallonië om een matchmaking bijeenkomst in oktober bij te wonen.
Als het goed is komt er over een maand ook een groep Chinezen op bezoek. Een en ander moet leiden tot een bezoek vanuit de ICT branche aan China. Als we de Chinezen uit Beijing (volgens Katie Melua de stad van nine million bicycles) een onvergetelijke ervaring moeten geven dan kunnen we ze natuurlijk altijd zetten op de grootste fiets ter wereld, de skelter uit Zevenhuizen.

Geplaatst om 22:50 | Reageren?

Zondag 30 April
Net werken.
Er zijn van die weken waarin van alles gebeurd. Vorige week was er zo een. De Tine, 2 boeiende bijeenkomsten, het afblazen van een samenwerking en natuurlijk aan het begin van de week mijn ontmoeting met Steve Ballmer.
Bij ons thuis zit de heg erin, waar Aukje het meest aan heeft gedaan, eerlijk is eerlijk. En de Motortoertocht trok een kleine 40 deelnemers met achteraf veel complimenten. Een reuze meevaller want het weer leek niet zo geweldig goed te worden. Het motorseizoen is wat mij betreft geopend.
Terug naar het begin van de week want het was wel een bijzondere ervaring om met Steve Ballmer te mogen spreken. De uitnodiging kwam via Rix die zelf niet kon omdat hij op vakantie was. Hij was uitgenodigd vanwege zijn contacten met een organisatie die de belangen behartigd voor innovatieve bedrijven. Net voor de kerst hadden Rix en ik een gesprek met de directeur van die club. Soms leiden dit soort contacten tot iets leuks. In ieder geval gaan we een aantal bijeenkomsten voor hen organiseren. Maar het gesprek op maandag met Steve Ballmer was wel een onverwachte actie, blijkbaar is het wel een organisatie met een goed netwerk.
Het gesprek zelf was kort en ik ben best wel onder de indruk van de energie die Steve Ballmer uitstraalde. Inspirerend? Nou niet echt! Hij demonstreerde volgens mij perfect waarom het geschil met Europa draait. Ze zijn op zoek naar de grenzen waarbinnen het nog net mogelijk is zaken te doen binnen Europa. Die grenzen moeten aangegeven worden door Europa want als het aan Microsoft ligt is “alles voor Bassie�. Dat haal ik tenminste uit zijn korte toespraak. Ze willen de grenzen weten. Daar zijn dus ook regelgevers voor nodig volgens hem anders pakken bedrijven wat ze pakken kunnen.
Ook voor Microsoft gelden regels voor Maatschappelijk Betrokken Ondernemen. De 3 P’s heb ik hier wel eens eerder aangehaald:
Profit: dat zit wel goed bij Microsoft;
People: personeel, doen ze ook wel goed volgens mij;
Planet: wat doe je voor de maatschappij? Oftewel als je zo gruwelijk veel mag verdienen aan een maatschappij, wat doe je er dan voor terug? Oftewel de License to operate.
De Europese Unie schermt dus met het “intrekken van de vergunning�.
De afgelopen weken waren de zittingen over dit geschil in Luxemburg. De verwachting van Steve Ballmer was dat het nog ruim een jaar duurt voor er een uitspraak komt. Ik ben benieuwd hoe een en ander gaat verlopen. De maatschappelijk betrokkenheid van Microsoft kan wel beter volgens mij. Bill Gates stelt wel erg ruime fondsen ter beschikking. Maar dat is niet het bedrijf. Als Microsoft nu eens zich ging bemoeien met de armoede in de wereld dan hadden ze nu niet dit soort problemen denk ik wel eens. Misschien wat te simpel gedacht van mij. Maar de beelden uit Afrika staan nog goed op mijn netvlies.
En die goedheid van Bill Gates? Acht, mijn moeder zei ooit eens, “je kan je maar een keer zat eten.� Bill Gates houdt voldoende over voor een aantal maaltijden voor heel Afrika.
De rest van de week ging op aan de Tine, de ICT beurs in Amsterdam. Veel mensen gesproken, contacten gelegd en leuke dingen gezien. Morgen maar gewoon weer aan het werk, of eigenlijk was dit ook net werken.

Geplaatst om 19:05 | Reageren?

Maandag 24 April
Mijn ontmoeting met Steve Ballmer
Maandagmorgen, Brussel. Ik kom net terug in mijn hotelkamer van een ontmoeting met Steve Ballmer. Voor iedereen die niet weet wie Steve Ballmer is; 2e man van Microsoft achter Bill Gates. Op zich is het natuurlijk altijd boeiend om zo’n hot shot te spreken maar zeker op dit moment is het een zeer speciaal gebeuren want Microssoft en de EU staan deze week voor de rechter over de antitrustzaak. Een boete van een half miljard en de dreiging voor meer als Microsoft niet voldoet aan de eis om meer openheid. Ik breng het natuurlijk erg simpel want na deze ontmoeting waar Steve Ballmer het gesprek aanging met een 25 personen uit heel Europa bleek dat er veel kanten aan zitten. Het gaat om Intellectueel Eigendom versus uitwisselbaarheid.
Voor mijn gevoel gaat het vooral over de verschillen in zakendoen in Europa versus zakendoen in Amerika. Oftewel de Amerikaanse droom tegenover de Europese droom. Zie mijn eerdere bijdragen.
Ik mocht een paar minuten alleen met hem praten en dat was ook mijn opmerking naar hem toe. Hij begreep ogenblikkelijk wat ik bedoelde en zei eerst dat er hopelijk toch niet zulke grote verschillen waren. Maar hij kwam ook met de opmerking hij hoopte dat de EU met richtlijnen komt aan welke voorwaarden bedrijven moeten voldoen. Ik kreeg de indruk dat hij het spanningsveld en de complexiteit ervan prima overziet.
En de korte toespraak zette hij dat nog eens duidelijk uiteen. Hij is een inspirerende spreker, logisch want anders kom je niet op zo’n positie. Iedereen in de ruimte was het er wel over eens dat de komende week een erg spannende wordt want de rechtszaak in Luxemburg is wel bepalend voor concurreren in Europa.
Tijd om mijn koffer te pakken, nog een gesprek te gaan en dan weer snel naar huis, voorbereiden op de TINE. Het belooft een boeiende week te worden. Het begin was in ieder geval bijzonder interessant.

Maandag 17 April
Uitersten in de ICT.
Pasen, altijd een bijzondere periode voor me. Dagen van bezinning en tegenstellingen. 27 jaar geleden overleed mijn vader de dag voor Pasen en 18 jaar geleden werd onze dochter geboren, ook op stille zaterdag. In de natuur loopt alles uit, de blaadjes komen weer aan de bomen, het laatste dode blad moet weer worden opgeruimd en de lammetjes huppelen in de wei.
“Spring is in the air�, er staan allerlei zaken op doorbreken. Ook zakelijk gezien staan er zaken op doorbreken. De Tine komt eraan, de grootste ICT vakbeurs van de Benelux in de RAI. Dit jaar staan we daar met het ICT Platform. We staan op de stand van de ICT vereniging Noord. Op zich wel grappig want waar het ICT Platform wordt gezien als Gronings zien veel mensen de ICT vereniging als Fries. Vandaar dat toen we de vraag kregen of we mee wilden doen we hier graag op in gingen. Een mooier bewijs dat we elkaar willen versterken is er niet.
Als aandachtstrekker nemen we de “droomtent� mee. Sinds de ISB hangt er een horizontaal scherm van 8 meter doorsnee in de Mediacentrale waar regelmatig ’s avonds voorstellingen te zien zijn. 3D animaties in de droomtent. In Amsterdam komt de kleine versie te hangen van 4 meter. We kregen al te horen dat het tonen van 3D animaties niet echt ICT is. Nu staat de TINE tegenwoordig voor Telecommunicatie, InterNetworking, New Media en Entertainment dus wat dat betreft past het wel op de TINE.
Op innovatie gebied is er ook van alles te doen, de IST (Europese conferentie over innovatie) komt er weer aan, er is een innovatieveiling van de NOM en ons innovatieve centrum wordt de komende weken afgemaakt. De contouren worden al zichtbaar wat we er willen gaan doen. In ieder geval zal het gaan om de uitersten in de ICT, niet alleen ICT toepassingen in bedrijven maar ook zorg, overheid en kunst. Kunst? Ja ook daar wordt ICT toegepast en soms op een verrassende wijze. En willen we innoveren in het noorden dan moeten we het hebben van de diversiteit. Soms lijken dingen wel elkaars uitersten maar dat kan samengaan net als geboorte en dood. Winter en lente, kijk naar buiten er groeit iets moois.

Zaterdag 8 April
De nieuwe horigen.
Zaterdagmorgen. Het was weer een boeiende week. Veel op pad en weinig thuis. Aukje was “not amused� dat ik het toch wel weer redelijk laat (half 8) maakte op vrijdagavond. Maar ik vond dat ik even langs het ICT café moest en daar was het drukker dan ik ooit heb meegemaakt. Vandaag ga ik me maar weer eens storten op de voordeur en de tuin. Nou nee het regent.
En misschien het schapenhok schoonmaken.
Een drukke week met een presentatie voor Brinkhorst, vergadering dorpsbelangen, derdewereldfonds, bestuursvergadering ICT Platform, bedrijfcontactdagen Drente, de droomtent van Wytze, de voorbeiding voor de TINE en een aantal bijeenkomsten in ons innovatief centrum. Deze week toch al snel weer een 250 bezoekers / gasten over de vloer gehad. Sinds september staat de teller nu op 2300. Oh ja ook nog een paar sollicitanten gesproken.
Een paar mensen schoten me aan over de vorige weblog waar ik mijn hart wat luchtte. Naast mijn broer heb ik blijkbaar meer lezers ï?Š

Het gaat dus goed en in mijn hoofd beginnen verbanden te ontstaan waar ik al een poos over pieker. Nu nog de kunst om het over te brengen. Ga er maar eens rustig voor zitten. Voor veel mensen zal het niet nieuw zijn want zo briljant / origineel ben nou ook weer niet. Maar er zijn een paar kwartjes gevallen bij mij.

Eigenlijk ontstond mijn onrust op het Nationaal Innovatie Event in Maarsen op 7 december. Tijdens de opening werd een video getoond van de toekomst waarin de mens van de vroege morgen tot de late avond met elkaar communiceerde in een steriele omgeving. Voor mijn gevoel veel te glad en er rees bij mij de vraag wie maakt dit schoon en installeert dit alles. Want als we in de toekomst alleen maar kenniswerkers zijn en creatief / communicabel /, netwerkend door het leven gaan, wie doet dan het werk? Nou hoorde ik iemand zeggen “kennis opbouwen is het werk�. Daar moet ons onderwijs op gericht zijn anders raken we achterop in de wereld.
Na het lezen van de boeken van Friedman (de aarde is plat) en Rifkin (de Europese droom) begonnen wat beelden te ontstaan wat er wereldwijd aan de hand is. Mooi om te weten en het boeit me ook best omdat ik de afgelopen jaren een klein beetje van de wereld heb gezien wat me in meerdere opzichten raakte.
Maar wat kan ik daarmee in Nederland of nog concreter in Groningen of Zevenhuizen? Wat kan ik er mee in mijn dagelijks leven?

Gisteren gebeurden een paar dingen, die me opeens lieten denken aan de video van het nationaal innovatie event. (Zeg maar: het feestje van Balkenende). Ik zag, terwijl ik zelf in overleg zat, Sander en Angela slepen met stoelen want die moesten weer terug naar een andere ruimte. Nu was me al eens eerder gevraagd: “dat doen jullie toch niet zelf?� Of “ Jan moet jij hier zelf de koffie zelf zetten, dat laat je toch door iemand doen?� Nee dus als je met zo’n initiatief bezig bent komt niks vanzelf. In mijn vorige weblog luchtte ik mijn hart over het gebrek aan geld. Want als we geld hebben kunnen we ons concentreren op het echte werk. (dacht ik)
Maar wat is het echte werk? Gisteren kreeg ik de opmerking: “Jan je kunt trots zijn op wat er is bereikt!� Iemand anders: “je moet arroganter zijn dan krijg je meer voor elkaar!�
In de nieuwe Elsevier (8 april 2006) staat het allemaal keurig verwoord in het artikel “het einde van de middenklasse�. In het boek van Friedman noemt hij de nieuwe edelmannen de Untouchables. Mensen die inkomsten hebben die niet geraakt kunnen worden door de mondialisering. Of die er juist gebruik van maken. En daarnaast heb je in de wereld van Friedman de nieuwe horigen die dienend zijn om de untouchables op de been te houden. Schoonmakers, kinderopvang, pizza koeriers etc. Maar natuurlijk ook de timmerlui, schilders, loodgieters de vaklui.
Blijkbaar is er een klasse ontstaan die door studie / ervaring / afkomst kan leven zonder dat er een relatie is naar de prestatie. De beloningen van de topbestuurders zijn daar een mooi voorbeeld van. Maar ik zie ook sollicitanten langs komen die in het verleden een baan hadden die gewild was maar naar dat trucje is geen vraag mee dus het gevraagde salaris is veel te hoog. Een untouchable die weer horige wordt?
Ik heb zo’n vermoeden dat dit onderwerp nog wel eens weer ter sprake komt in dit weblog want morgen is de eerste dag van de rest van mijn leven.
Wat dat betreft is de slogan van het ICT Platform nog niet zo raar. Ambition meets reality. We hebben een hoog ambitieniveau maar wel met de voeten in de klei.
En die arrogantie van me? Ik hoop dat iemand me een rotschop verkoopt op het moment dat ik van die trekjes vertoon.

Het stille midden

Voorbij gebabbel van innerlijke stemmen
en vlagen van divers gevoel
is een opening naar binnen
met liefde voor wat is
en een venster naar buiten
om de ander te zien, te horen
en niet altijd te begrijpen.

Dat maakt niet uit;
we zijn allen sterren aan dezelfde hemel
harten op dezelfde aarde
en doordrongen van het stille midden
waarop slechts afgestemd hoeft te worden

© Helena Kwaaitaal

Archief