Jan Hut

downloadRegelmatige lezers van mijn blog weten dat vernieuwing een regelmatig onderwerp is. In onze regio is er een bijzondere wijze van vernieuwing zichtbaar. Het gebied rond om het Lauwersmeer, is een gebied wat vroeger zee was (dus zout water). Na de afsluiting in 1969 is er de afgelopen 46 jaar stilletjes een hoop veranderd. Eerst was er het afsterven van de planten die groeiden in een zoute omgeving. Mensen die de jaren na de afsluiting in het gebied waren kunnen zich de stank van rottende planten nog wel herinneren. Inmiddels zijn bijna alle planten vervangen door zoetwaterplanten. Her en der zijn er nog bosjes te zien die willen groeien in beide omgevingen.

 

 

Voor oorspronkelijke bewoners is er veel veranderd. Zoutkamp bijvoorbeeld lag vroeger aan zee en was een vissersplaats. Dat is nog wel een beetje zo maar de zee is nu verder weg. Bij sommige bewoners is de afsluiting een gevoelig onderwerp..

 

Het is een speciaal gebied waar de natuur zich heeft omgevormd. De mens heeft inmiddels ontdekt dat het er goed toeven is net zoals de vele trekvogels. Een prachtige plaats om te verblijven.

 

Er heeft zich een groeiend aantal ondernemers gevestigd in het gebied. Het gebied kan nog ontdekt worden. Het laatste weekend van maart, op 28 en 29 maart,  slaan 30 ondernemers de handen ineen en nodigen regiobewoners en gasten uit om deel te nemen aan het Trekfestival. Uniek want de ondernemers hebben zelf het programma ingevuld vol met muziek, kunst, verhalen en andere belevenissen.

 

Zelf ben ik actief op de zeiltjalk “Groene Eenvoud”. We gaan zeilen op het Lauwersmeer. Na een uur gaan we voor anker op de Fries Groningse grens om met elkaar in gesprek te gaan over het gebied. Deelnemers zijn festivalgangers maar ook politici van Gemeenten en Provincie. We vertrekken op zaterdag om 15 uur en zondag om 11.00 uur. Bij veel belangstelling zijn er meer afvaarten.

 

Meevaren kan met een festivalbandje. Deze kost 15 euro. Met dit bandje heb je dan wel gratis toegang tot alle andere festival locaties. Bel je me als je mee wilt?

voor meer informatie zie ook www.trekfestival.nl

tennisSinds een aantal jaren ben ik aan het tennissen en wandel ik veel. Tennis is een leuk spelletje alleen het ballen oprapen vind ik niet het leukst. Eigenlijk vind ik tennis leuk als er veel slagenwisselingen zijn. Dus niks met een geweldige smash uit meppen. Maar ja de tegenstander denkt er anders over. Dus moet je wel mee in het competitieve. Anders blijf ik aan het ballen rapen aan mijn kant. Wandelen heeft dat niet. Daar lever je een prestatie voor jezelf. Hooguit kan de afstand een vorm van wedstrijd in zich hebben.

 

Ik moet er aan denken omdat ik de laatste tijd veel met breedband bezig ben. Voor een relatief kleine groep in de samenleving is internet een probleem. Dat geldt ruwweg voor alle mensen die buiten de bebouwde kom wonen. Daar levert KPN over de telefoonlijn de internet verbinding (soms via een andere dienstenleverancier zoals Tele2 of XS4All). Heb je het geluk dat je in de buurt woont van de telefooncentrale dan is de verbinding goed. Woon je op afstand dan is de verbinding slecht of je hebt helemaal niets. De overheid laat het over aan de markt en dus zitten mensen in het buitengebied vaak met de gebakken peren. Soms zijn er mensen in het buitengebied waar de nood erg hoog is en men bereid is er veel geld voor te betalen. Zo hoorde ik van een geval in Drenthe waar men € 70.000,- betaalde voor een goede verbinding.

 

Nu is er een competitie aan de gang waarbij bedrijven op zoek gaan naar mensen die grote problemen hebben en vervolgens wordt er een oplossing geboden voor veel geld. Even later komt de buurman met dezelfde vraag.  Vervolgens kan die ook tegen een gepeperd bedrag ook een aansluiting krijgen. Ik sprak mensen die er een gouden markt in zagen. De toch al slechte markt wordt op die manier verder afgeroomd.

 

Nu proberen we op een aantal plaatsen door middel van een coöperatieve aanpak het gelijk voor iedereen te regelen. Tegen zo laag mogelijk kosten. Daar ontstaat er wrijving want veel aanbieders vinden dat we hun markt kapot maken. Ziggo heeft zelfs een oorlogskas van vele miljoenen om bij een dergelijk initiatief waar ook een deel van een dorp bij is betrokken gelijk mooie aanbiedingen te maken (half geld of een tablet cadeau als men voor 2 jaar bijtekent) om zo de klanten aan zich te binden en ze te weerhouden mee te doen met het initiatief. Met veel geld proberen ze hun markt te beschermen. Een beetje raar want met dat geld kunnen ze ook klanten helpen en op die manier het initiatief laten groeien. Maar dat is niet hun houding. Ze kiezen de aanval. En ja ze willen wel meedoen bij het aanleggen op kosten van bewoners maar dan eisen ze dat ze het netwerk in eigendom krijgen. KPN heeft een soort gelijke houding.


Voor mij is het duidelijk. Met commerciële partijen is het slecht tennissen. Zij slaan alle ballen met veel geweld over het net. En de mensen met een coöperatieve aanpak mogen steeds ballen rapen. Ik ben er wel uit. Snel internet in het buitengebied kan alleen als de deelnemers met dezelfde insteek in het veld staan. Iedereen de beschikking geven over een goede betaalbare internet verbinding. Daar past geen winstmaximalisatie bij. En zeker geen competitieve houding. Ik hoop dat er hier en daar hapjes van de grote aanbieders wordt afgesnoept. En dat kan want bij een coöperatieve aanpak hoeft er niets afgedragen te worden aan de aandeelhouders en het hoeft zeker niet binnen 5 jaar te renderen. KPN en Ziggo mogen wat mij betreft een prachtige snoeiharde competitie voeren op het Centre Court. (Steden en grote dorpen) Wij gaan op ons eigen veldje rustig een balletje slaan en genieten van lange slagenwisselingen met zo weinig mogelijk ballen rapen. Iedereen in het buitengebied is uitgenodigd mee te doen.

downloadNee dit gaat niet over de de Provinciale staten verkiezing van 18 maart. Hoewel je natuurlijk dan wel op me kunt stemmen. Lijst 18. Daar ging mijn vorige blog over. Dit gaat over stem gebruik. Iets waar ik me eigenlijk nog nooit echt goed bewust van was. Tot een paar jaar geleden toen iemand tegen me zei: jij hebt een echte radio stem. Hmm zo had ik dat nog nooit echt bekeken. Als ik mezelf hoor dan vind ik het maar een rare stem. Ik vind het niet prettig om naar mezelf te luisteren.

 

Toch hoor ik het wel vaker dat mensen mij een warme stem vinden hebben. Laatst stond er iemand op de stoep die me een nieuw energie contract wilde aansmeren en plotseling zei hij. Wat hebt u een mooie stem daar moet u wat mee doen…. We raakten er over in gesprek. Toen het duidelijk was dat ik geen nieuw contract ging afsluiten, was het gesprek snel over. Ik weet nog niet zo zeer of hij bij het volgende adres een compliment maakte over iemand zijn of haar kleding……

 

Tja wat heb je aan een mooie stem? Gaan zingen? Dat zou kunnen maar dan moet je nog wel wijs en maat kunnen houden. Ik heb wel eens een video ingesproken en dat valt ook nog niet mee. Verhalen vertellen dan? Dat vraagt ook een bepaalde creativiteit die ik niet echt heb.

 

Nou ja dan blijft er over dat ik gewoon het kan gebruiken om mensen op hun gemak te stellen, rust te brengen in een vergadering. Daarvan word ik me wel steeds meer bewust. Regelmatig zit ik in een vergadering waarbij er een verhitte discussie ontstaat. Meestal meng ik me daar niet zo in want men wil nog wel eens door elkaar heen praten. En daar kom ik slecht boven uit. Soms lukt het me, als ik de gelegenheid krijg om iets te zeggen zodat het gelijk stil wordt. In het verleden dacht ik dat het kwam omdat ik zulke zinnige dingen wist te zeggen. Daarvan ben ik inmiddels steeds minder overtuigd. Ik hoor andere mensen ook erg zinnige dingen zeggen maar daar wordt niet altijd naar geluisterd. Het heeft blijkbaar iets te maken met de klank van mijn stem. Raar om dat te beseffen.


Iets om mee te kunnen doen. Net zoals het postuur iets kan zeggen over de geloofwaardigheid van iemand. Een groot iemand heeft over het algemeen meer invloed dan een kleinere persoon. Handig als je lang bent en manager. Zo kan ik dus iets met mijn stem. Maar wat? Misschien is het handig dat ik mijn stem gebruik om de mening te verwoorden van iemand anders die niet gehoord wordt. (en waar ikzelf ook achter sta). Dat is precies de gedachten achter de partij Vrij Mandaat. Op komen voor wat er in de maatschappij leeft. Geen partij politiek bedrijven. Hè bah nu heb ik het toch weer over politiek. Nou ja ik zou zeggen: laat je stem horen op 18 maart.

Ik heb nooit de ambities gehad de politiek in te gaan. Al dat gelobby en gekonkel, niets voor mij. Eindeloos overleggen en dan de rijen sluiten zodat een meerderheid van stemmen gehaald kan worden. Uren heb ik doorgebracht op het gemeentehuis en om eerlijk te zijn….. ik ben er vaak gedesillusioneerd vandaan gekomen. Wat een stroperige manier van overleggen en wat was de uitkomst vaak een teleurstelling. .

 

De laatste tijd is het democratisch organiseren mij steeds meer tegen gaan staan. Het zorgen dat er een meerderheid kan worden behaald voor een bepaald standpunt. We zien het regelmatig in de eerste en 2e kamer. Er worden coalities gesmeed om de oppositie buiten de deur te zetten. Ook op lokaal gemeentelijk niveau heb ik ook bedenkelijke besluiten genomen zien worden. Maar ja wordt er dan triomfantelijk gezegd: het is een democratisch genomen besluit dus moet je je er bij neer leggen.

 

Een aantal weken geleden volgde ik een training rond sociocratische besluitvorming. Oftewel: er wordt een besluit genomen als iedereen het er mee eens is of minimaal “er mee kan leven”. Het is een andere manier dan de democratische manier van besluitvorming. In de democratische manier van handelen (de meerderheid van stemmen) zorgt er ook voor dat je gelijk je eigen oppositie organiseert. Door het op een sociocratische manier te organiseren is de oppositie niet aanwezig. Dat lijkt wel een utopie, toch is het iets waar internationaal steeds meer belangstelling voor is.

 

Vrij snel na de training sociocratie kreeg ik een mailtje uit een totaal andere hoek: “Jan dit vind jij vast leuk!” Er doet een nieuwe partij “Vrij Mandaat” mee aan de Provinciale Staten verkiezing. Ze gaan er van uit dat iedereen recht heeft op zijn eigen standpunt en dat ook in de politiek mag verkondigen. In het bedrijfsleven is het verboden om aan kartelvorming te doen. In de politiek mag dat allemaal wel gewoon. Door slim met elkaar afspraken te maken kan je mensen buitenspel zetten. Wat daar de dramatische gevolgen van zijn kunnen we iedere dag ervaren.

 

Om een lang verhaal kort te maken: ik sta op de lijst voor “Vrij mandaat”. Op 18 maart kan er op mij gestemd worden. De partij is niet de partij van extreme standpunten maar wil juist het luisterend oor zijn. Verwoorden wat er leeft. Dat in een tijd waar er erg veel aan de hand is. De schade door bodem bewegingen is een hot item in onze provincie. Het lijkt wel of er niets anders is. Toch zijn er ook andere thema’s die de aandacht vragen, windenergie, krimp, slechte voorzieningen in het buitengebied, de economische situatie, huizen onder wateren  te hard stijgende huurprijzen. Genoeg thema’s om het er met elkaar over te hebben.


Een stem op Vrij Mandaat zorgt er in ieder geval voor dat jouw stem niet gebruikt wordt om coalities te smeden maar juist ook jouw stem zo veel mogelijk te laten horen. Oh ja als je niet in de provincie Groningen woont kan je niet stemmen op Vrij Mandaat. Één advies stem nu niet eens voor een gevestigde partij. Stem op een nieuwkomer in jouw provincie, die zijn er meer dan genoeg.

De afgelopen weken was ik op een ”learning journey” naar Egypte.  Het land van de piramiden en de Farao’s. Veel mensen reageerden met: “Was het een leuke vakantie?” Nou nee niet echt. Het was geen vakantie al was het alleen al om het weer. Dezelfde temperatuur als in Nederland  soms rond de 10 graden. De trip zat vol met bezoeken aan initiatieven op het gebied van duurzaamheid, ecologisch verbouwen van groenten en Coworking.

 

Het was een confrontatie met een cultuur die ooit een bol stond van macht en rijkdom. De schatten in het Egyptisch museum zijn overweldigend. Wat moeten de Farao’s rijk geweest zijn. Uit het graf van Toutanchamon  zijn veel schatten gehaald die tentoongesteld zijn in het Egyptisch museum. Eerder waren we al op bezoek bij de Piramiden en daar trof ons de imposante bouwwerken die door duizenden werkers moeten zijn gemaakt. Hoeveel mensenlevens moet dit wel niet hebben gekost. En dat alleen maar ter meerdere eer en glorie van de machtigen uit die tijd. 

 

De relatie naar onze tijd is overduidelijk ook nu zijn miljoenen mensen slaaf van de superrijken. Ik las het verhaal dat de rijkste familie op de wereld zoveel geld heeft als dat verspreid zou worden onder de wereldburgers, zou iedere wereldburger 90 miljoen krijgen. Hmm wel een bijzondere ontdekking dat na 5000 jaar van ontdekkingen en ontwikkelingen er op dat gebied helemaal niets gewijzigd is.

 

Ook wel bijzonder om te weten dat de piramide ook staat afgebeeld op het dollar biljet. Daarover gaan er veel verhalen de ronde. Vooral dat het zou gaan over een nieuwe wereldorde met een duidelijk relatie naar macht en onderdrukking (door middel van geld) .

 

Voor mezelf staat de piramide ook voor de verhoudingen in organisaties, De macht aan de top volgens het model waarlangs de maatschappij is ingericht. In veel landen is dat nog steeds aan de hand en ook Nederland is er niet vrij van. Vraag het maar eens aan de Groningers hoe serieus er met hun belangen wordt omgegaan.   

 

Toch is er wel hoop. Want in datzelfde Cairo spraken we mensen die actief waren op het Tahririplein tijdens de revolutie. Ze hebben vrienden verloren maar waren erg positief over de ontwikkelingen. Egypte is nog steeds niet echt een veilig land om naar toe te gaan volgens de site van onze rijksoverheid. Toch hebben we ons geen moment onveilig gevoeld. Wel was het leger en de politie duidelijk aanwezig op sommige plekken. De mensen die we spraken wisten ook zeker dat hun E-mail verkeer en telefoon verkeer in de gaten worden gehouden door de overheid. Toch hadden ze wel één ding gemeen. Ze waren optimistisch over de toekomst. Erg enthousiast om de schouders er onder te zetten. Ondanks dat ze niet geloven in de overheid die er alles aan doet om de boel onder controle te houden en er vooral voor de zorgen dat ze voldoende macht kunnen blijven uitoefenen.

Als ik dan bij terugkomst de berichten hoor over de bodemdalingen in Groningen en hoe één en ander weggemoffeld wordt dan is er eigenlijk geen verschil met Egypte. Misschien kunnen we nog veel leren van de mensen in Egypte die met veel geduld en doorzettingsvermogen veel veranderd hebben in hun land. Als we echt zat van zijn dan hoeven we niet de Grote Markt te blokkeren. Het Julianaplein bezetten levert veel meer op want dat is me wel duidelijk geworden het Tahririplein is ook gelijk het plein waar heel veel verkeer langs gaat. Maar dat is niet het enige. Veel van de mensen die bij de revolutie betrokken waren vormen nu een hechte gemeenschap die elkaar gemakkelijk weten te vinden. Ze willen echte veranderingen in hun land.

IMG_0828

Kerst is weer achter de rug en tijd om een blog te schrijven. De regelmaat is er wat uit. Het is geen gebrek aan onderwerpen maar meer gebrek aan tijd. Zo tussen kerst en oud en nieuw een mooi moment om een onderwerp aan te snijden over de toekomst. Waar willen we met elkaar naar toe?

 

Een paar weken geleden was ik bij een voorstelling “Door de bank genomen”. Een voorstelling over geld, hoe het wordt gemaakt en wat het tot gevolg heeft. Ontluisterend!! Helemaal nieuw is het onderwerp niet voor me. Het afgelopen jaar was ik ook al eens bij een voorstelling van Dette Glashouwer. Ze gaf een prachtige voorstelling ook over geld. En natuurlijk was ik ook nog bij een bijeenkomst over alternatieve betaalmiddelen. Één ding is me wel duidelijk geworden: geld is maar een illusie en het heeft heel veel te maken met schuld. Banken handelen in schuld. Als je een lening wilt kan dat, dan maken ze gewoon geld over. Geld wat ze zelf ook niet hebben. Ze zetten gewoon op je betaalrekening een bedrag achter je naam. En tegelkijkertijd heb je een schuld bij de bank. Ze vragen er rente voor en als je alles terug hebt betaald (met rente) is de rekening vereffend. Dat alles met geld wat ze niet hebben. Tegen dat creëren van geld door de banken is er een initiatief gestart. Er is meer over te lezen via www.onsgeld.nl. Daar kan je een oproep tekenen om een maatschappelijk gesprek te starten over geld creatie. Er is ook meer over te lezen via deze link

 

Al langer heb ik het gevoel dat al die schulden die in de wereld gemaakt worden ergens opgevraagd kunnen worden. We laten onze oren dus hangen naar een onbekende macht.

 

Kan het ook anders? Ja natuurlijk. Als we een nieuwe maatschappij maken waar geld waar rente over wordt geheven niet het centrale thema is. Een maatschappij die als het ware opnieuw vorm gegeven moet worden. Een soort Utopia maar dan zonder de camera’s die deel uitmaken van dat oude systeem. En dat kan want er zijn al een aantal plaatsen op de wereld die lijken te werken via dit systeem. Een van de bekendste is Sekem in Egypte. Maar ook in Spanje is er zo’n initiatief. In Nederland is er ook veel beweging rond dit thema..

 

Tijdens de kerst kwam ik in gesprek hoe een nieuwe maatschappij er uit zou moeten zien. We hadden het over een maatschappij waar iedereen mee doet en eventueel mensen uitnodigt om me te doen. Niet iedereen heeft dit ideaal beeld. Soms zijn mensen gehecht aan een eigen omgeving en het liefst zonder inmenging van anderen. Dan wordt het past echt interessant. Want als het minder gaat met zo iemand wordt wel verwacht dat de gemeenschap voor hem of haar zorgt. Als je veel geld hebt lijkt dat niet zo'n probleem. Maar wat als geld een andere rol krijgt? 

 

Wat dat betreft had de koning wel een mooie kersttoespraak: Eenheid in verscheidenheid. Binnenkort ga ik op bezoek in Sekem in Egypte en hoop daar te zien hoe het daar werkt.

Hieronder staan een paar Youtube filmpjes die nog wat achtergrond geven.  Mooi om het volgend jaar mee te beginnen.

 

Een mooie jaarwisseling!!!

 


 

 


 

Archief