Jan Hut

Vrijdag 30 September
Innovatie clubhuis
Het was me het weekje wel.
Commotie rond het IT Atelier, Vertis wordt overgenomen door Ordina en onze eerste bijeenkomst in de Media centrale.
We hadden al voor de zomervakantie besloten om de eerste bijeenkomst na de vakantie in de Media Centrale te houden. In de voormalige Helpmancentrale is nu een media / ICT centrum ontstaan. Daar willen we graag bij zijn. De eigenaar van het gebouw SIG wil ons ook graag binnen hebben, dus gaan we verhuizen.
Vorige week voor het eerst van mijn leven een huurcontract op gezegd. Gelukkig had Hans van der Zee zelf ook al die combinatie gezien en begreep onze besluit. Op zich waren we naar tevredenheid gast bij Martiniplaza maar echt representatief was ons kantoor niet. (daar was de prijs dan ook naar). Nu zijn we een relatief arme club dus dat paste ook wel.
Gisteren hadden we de eerste bijeenkomst in de grote studio van RTV Noord. We waren er de eerste gebruikers. De vloer was de dag ervoor nog geverfd. De stoelen waren nog samengesteld uit 2 soorten, verlichting was nog niet op orde en de verwarming deed het nog niet. Maar dat alles wisten we van tevoren en Patrick Müller van United Visions pakte flink uit. Het resultaat stond als een huis. Voor het eerst werd duidelijk dat die zaal potentie heeft om er innovatieve dingen te doen. Hij zal waarschijnlijk niet heel frequent gebruikt worden als echte studio en wij zullen ook niet wekelijks groepen van over de 100 man (en hopelijk steeds meer vrouwen) hebben. Er kunnen ongeveer 250 mensen in die zaal, we kunnen nog groeien.
De borrel achteraf en de ontvangst voor die tijd waren als vanouds. Ik heb ook veel complimenten gekregen over de presentaties en de bijeenkomst in het algemeen Er waren 140 bezoekers.
We zijn een aantal partijen zeer erkentelijk die dit mogelijk maken. Natuurlijk de SIG die ons heel behulpzaam is. Natuurlijk zit er ook een stuk eigenbelang in. Hoe meer wij organiseren in het gebouw hoe meer de doelstelling van het gebouw tot zijn recht komt. Op zich is zo’n combinatie natuurlijk het mooist. Maar ook partijen als Cisco en Imtech die ons hun ruimte aanbieden voor gebruik. Mediaplaza in Utrecht waar we de programma’s van kunnen gebruiken. Maar meer nog de vele organisaties die zich bezig houden met innovaties. ZIN-NN, Vinc, BKC, De nieuwe Garde en Open Source Groningen. Het zou fantastisch zijn om al die goede initiatieven te bundelen op een fysieke plek. Sinds gisteren heeft het ICT Platform het plekje gevonden en wil graag samen met al die andere initiatieven er een soort clubhuis van innovatief Noord Nederland van maken.

Geplaatst om 12:05 | 3 reacties

Vrijdag 16 September
Volwassenheid
Binnen de ICT-dienstverlening is CMM een redelijk bekend begrip. Het is een model om de volwassenheid van de ICT aan te geven. Het model heeft een aantal niveaus: het laagste niveau kenmerkt zich door ad-hoc acties en brandjes blussen. Op het hoogste niveau zijn de processen gedefinieerd en wordt er vaak procesmatig gewerkt. Daarnaast is er een duidelijke vraagkant en een aanbodkant. Dat is het duidelijkst te zien als er werkzaamheden uitbesteed zijn. De klant formuleert een vraag en de leverancier doet een aanbod.
Gisteren had Talpa problemen met 2 live uitzendingen. Talpa noemde als schuldige KPN. Eigenlijk ben ik wel benieuwd wat daar is gebeurd want KPN heeft door de loop van de jaren tijd genoeg gehad om volwassen te worden. En Talpa kan bijna niet een hoog volwassenheids niveau hebben gelet op de “leeftijd�. Overigens is het maar de vraag of KPN een hoog volwassenheids niveau heeft voor die dienstverlening.
Het voorval doet me denken aan een situatie die ik jarengeleden meemaakte. PTT Telecom (mijn toenmalige werkgever) sloot jaarlijks raamcontacten af met aannemers. Mijn toenmalige manager Jan Bruintjes zat bij die onderhandelingen. Hij kwam bij ons op de afdeling en was kwaad, er was zwaar onderhandeld op prijs. Jan Bruintjes was kwaad omdat de uurlonen voor kabelwerk volgens hem zo laag waren dat je er nog niet eens en schoolverlater van kon betalen. Dat moet wel leiden tot kabellassen die door onbekwaam personeel waren gemaakt; veel lekkende lassen. Kabels die te laag worden ingegraven met veel schade als gevolg. Maar er is wel een schuldige aan te wijzen; de aannemer. Eigenlijk was het een onvolwassen vraagkant. Een volwassen organisatie probeert niet de schuld bij een andere partij te leggen want daarmee geef je gelijk aan dat je geen volwassen vraag hebt gesteld.
Ik hoop dat ik het CMM model hier een beetje goed aanhaal want het is niet helemaal mijn expertise.

Maandag 5 September
Meer over leren
Over opleidingen gesproken. Vorige week vrijdag was de benoeming van Hans Appel als lector Innovatie bij de Hanzehogeschool. Heel toepasselijk in “de Appel�. Er was een grote groep belangstellenden op af gekomen. Na een paar lezingen mocht de nieuwe lector zelf met de groep aan de slag. Ik heb Hans inmiddels een paar keer horen spreken en de bezieling spat eraf. Hans predikt innovatie dat is mij uit het hart gegrepen!
Of Hans de studenten weet te beraken zal de toekomst uitwijzen. Innoveren is wat dat betreft een lastig onderwerp. Kan je studenten leren om te innoveren? Of is het meer een kwestie van verder te ontwikkelen. Misschien is het wel iets als verkopen; dat heb je of dat heb je niet. Of ondernemerschap; ook dat zit in de genen of niet.
Wat dat betreft hoop ik dat we er met het project met werkzoekenden ook wat grip op krijgen want dan krijgen we wat meer zicht op persoonlijkheids kenmerken.
Het HBO in het noorden krijgt er komende week een nieuwe loot bij want donderdag vindt in Assen de start van de HBO-ICT opleiding plaats. Acht deelnemers beginnen met de HBO Opleiding in de ICT. Het zijn deelnemers die in de ICT werkzaam zijn en door middel van de unieke aanpak van Novi/IDée ICT in een compact traject van 15 maanden hun HBO/Bachelor certificering kunnen realiseren. In drie ICT richtingen kan worden afgestudeerd. Frans Boermans van IDee ICT was er afgelopen vrijdag bij. Als het aanslaat bij de Hanze Hogeschool dan is het natuurlijk logisch deze ervaringen in te brengen in de nieuwe opleidingen in Assen. Ik zal het thuis kunnen volgen want onze zoon studeert bij de Hanze hogeschool. Dus met de innovatie in Huize Hut zit het wel goed.

Zondag 4 September
Werken met woorden
Het hooi is vorige week van het land gekomen. Sinds vorige week zitten we op het riool dus prive zijn we klaar voor het winterseizoen.
Op het werk waren de vakanties nog werkbaar maar dat zal de komende week wel anders zijn. De afgelopen weken waren aan de ene kant rustig maar ze stonden ook bol van de boeiende ontmoetingen. Soms met oude bekenden en soms met onbekenden. Maar in beide gevallen leuk. Vorige week herinneringen opgehaald met Arnold, we spraken af op zijn boot op het Schildmeer. Samen hebben we herinneringen opgehaald aan de KPN-opleidingen tijd.
De universiteit blijft een complexe organisatie voor me maar stukje bij beetje worden dingen me duidelijk. Het blijft me verassen hoe veelzijdig de RUG is. Veel studies waar ICT een grote rol speelt maar ook een ICT opleiding waar je Ir. kan worden. Laatst was ik bij wiskunde en afgelopen week was is bij Alfa informatica. Boeiend hoe ze daar de taal proberen te ontrafelen met behulp van rekenkracht. Alfa Informatica is op een na de zwaarste gebruikers van het High Performance Computing centrum.
Ze zijn bezig om de computer antwoorden op vragen te laten geven. Dus als ik de vraag stel “hoe oud is Jan Hut?� Wil ik graag het antwoord: “48�, en niet 12.900 pagehits met de woorden Jan Hut. Wereldwijd is men bezig met dit probleem. De RUG scoort 3e in de wereld en eerste in Nederland. (men heeft wedstrijden op dit terrein).
Nog zo’n leuke toepassing: de geografische afstand tussen woorden werd gemeten. Hiermee worden de overgangen tussen dialecten zichtbaar gemaakt. Tussen Drents en Gronings is er een geleidelijke overgang. Maar tussen Fries en Gronings is er een scherpe grens zichtbaar. Dit ervaar ik prive want de Drents Groningse grens is 400 meter van ons huis. En de Fries Groningse op 1 kilometer. Zodra mijn vroegere buurman de friese grens overtrok verstond hij de mensen niet meer. Terwijl hij zijn hele leven bij ons op de straat gewoond heeft. Fantastisch leuk om te zien dat dit met behulp van een onderzoek waar miljoenen woorden voor zijn gebruikt zichtbaar is gemaakt. Wat je er mee kan? Weinig!
Maar de toepassing om vragen te stellen en antwoord te krijgen heeft meer potentie. Het zal nog wel even duren voor het goed genoeg werkt. Maar een toepassing heb ik al: vragen aan de overheid, de één loket gedachte!

Zaterdag 27 Augustus
Wubbo
De vakanties zijn bijna over, alles begint weer een beetje z’n gewone gang te gaan. Met het platform zijn we achter de schermen hard bezig, over een paar week hebben we groot nieuws.
Eleonora gaat komende week uit het gips, ze heeft intussen 2 maand erop zitten waarvan 1 maand plat op bed. Eleonora was voor de vakantie een zeer gewaardeerde kracht bij het platform en ik hoop dat ze weer snel aan boord is.
Hetzelfde geldt voor Wubbo. Ik schrok dinsdag avond behoorlijk toen ik op TV hoorde van zijn hartaanval. Donderdagmiddag hoorde ik dat het wel een zware aanval was geweest en dat hij onder narcose werd gehouden. Vrijdag was hij weer bij kennis maar het is nog onduidelijk wat de schade is. Mijn schoonmoeder heeft het vorig jaar ook gehad en hoewel het moeilijk vergelijken is, het duurt wel even voordat de gevolgen duidelijk zijn.
Ik hoop dat hij aan inspiratie weinig heeft ingeboet. De aantal keren dat ik heb gesproken waren altijd zeer waardevol. We hebben een hoop aan Wubbo te danken. Een aantal keren is hij belangeloos zijn verhaal bij ons komen vertellen. We hebben hem als dank een horloge gegeven, het horloge wat hij altijd droeg om zijn rechterpols. (om zijn rechterpols een ander, het enige voorwerp wat met hem in de ruimte was geweest). Op de radio vertelde hij eens trots dat hij dat in Groningen had gekregen. In het dagblad noemde hij dat het hem herinnerde aan een dierbaar moment.
Ik was nog maar een paar maand voorzitter van het ICT platform toen Wubbo in Groningen was en ik met Wilma en Jan Kees een uurtje met hem heb zitten praten. Hij was die dag jarig en had gebak bij zich. Wubbo zat vol van zijn laddermill en de zonnerace. Later kwam er de superbus bij, het alternatief voor de zweeftrein.
Laatst sprak ik een bestuurder en hij gaf toe dat hij best vervelend vond dat de superbus de bijl aan de wortels van de zweeftrein zette. Tot dat moment begreep ik niet waarom er niet beter op de zweeftrein werd gereageerd. Beetje naïef van me, ik had kunnen indenken dat als je jaren knokt voor iets dat je niet echt blij bent met iets wat jouw plan onderuithaalt.
En ja de laddermill is er ook nog niet maar Wubbo heeft altijd verteld dat het ging om onderzoek en dat het nog jaren duurt voor hij er is. Een maand geleden waren er wel de wedstrijden op het noordzeestrand met bestuurbare vliegers. Een eerste stap.
Ik hoop dat Wubbo door zijn hartaanval weinig inboet op zijn inspiratie. Want als het gaat om jeugd en aandacht voor duurzaamheid dan deed je niet snel tevergeefs een beroep op hem.

Geplaatst om 20:21 | Reageren?

Zondag 21 Augustus
“Kijkcijfers”
Afgelopen week stond er in de krant dat er iemand ontslagen is door wat hij had geschreven over zijn werkgever in een weblog.
Inmiddels heb ik geleerd dat het soms verleidelijk is je ongezouten mening te ventileren via een weblog, maar dat het niet altijd verstandig is. We zijn in Oldenburg geweest en daar hebben ze Offis opgezet, fantastisch, waarom kan dat hier niet? Kleine bedrijven willen graag iets met het ICT Platform maar hebben weinig draagkracht. De kennis instellingen hebben een eigen problematiek. De overheid zit aan handen en voeten gebonden, ambtenaren willen wel maar worden grotendeels geleefd door politiek. Landelijk opererende bedrijven hebben niet zoveel met de regio, immers waarom zou een groot bedrijf de regio noord meer steunen dan een andere regio. Kortom stof voldoende om eens lekker uit te halen.
Toch maar niet want we willen juist alle partijen binden en met elkaar laten samenwerken en het helpt niet om partijen in de gordijnen te jagen. En als ik eerlijk ben begrijp ik het allemaal prima. Dus daarom ga ik mijn hart niet luchten. Misschien wel een beetje saai en veel bezoekers trekt het niet. Nou ja een gelukstreffer met Google Earth levert een lawine van bezoekers op. Maar of dat het doel is? Leuk is het wel en een beetje verslavend ook wel want je kijkt toch eens vaker hoe het staat met het bezoek.
De komende weken staat er een hoop op stapel. Dus ik hoop veel van dat nieuws ook hier te kunnen toelichten. Samenwerkingsverbanden, arbeidsmarkt projecten, bijeenkomsten, innovaties etc. het staat er aan te komen. Stof om over te schrijven is er voldoende en tegenslagen zullen er ook wel voldoende komen. Maar daarover weinig, want we moeten wel verder met iedereen.

Woensdag 10 Augustus
Cijfers
Soms is het wel aardig om in cijfer terug te zien wat je vermoedt. Gisteren kreeg ik cijfers onder ogen van het CWI op het gebied van NWW IT-ers. Iedere organisatie heeft zo zijn eigen afko’s. Vroeger heette dat bij PTT verkortingen. NWW wil zeggen niet werkende werkzoekenden.
In Noord Nederland zijn dat er ruim 1200 IT-ers. Helemaal actueel en betrouwbaar zijn die cijfers niet maar ze kloppen wel aardig met mijn gevoel. Begin vorig jaar was dat getal ongeveer 1800. Het aantal werkzoekenden in de IT neemt dus af. Nogmaals helemaal betrouwbaar zijn deze cijfers niet maar ze kloppen ook met de geluiden uit de branche.
Wat misschien nog wel boeiender is betreft de onderverdeling naar functies en naar niveau. In verhouding zijn er veel systeembeheerders op middelbaar niveau op zoek naar werk. Dat klopt met het gegeven dat er in die hoek mensen bij bedrijven over zijn in verband met betrouwbaardere systemen. Daarnaast wordt dit type werk vaak uitbesteed aan lage lonen landen. In deze categorie zitten veel mensen die recentelijk werkzoekend zijn en ook relatief veel jonge systeembeheerders.
40 % van alle IT werkzoekenden is fase 3 (ik moest even opzoeken wat fase 3 inhoud). Fase 3 houdt in dat het een inschatting is dat er na 1 jaar uitzicht op een baan is. Vraag me niet hoe dat precies in het werk gaat maar het is niet de meest kansrijke groep. Ter vergelijk 20 % zit in fase 1. (Fase-1 zijn werkzoekenden die zonder verdere vorm van ondersteuning naar verwachting binnen 6 maanden werk vinden.)
Wat me verder opviel is dat het gaat om relatief jonge mensen 50 % valt in de groep 24 – 39 jaar. We waren met die getallen aan het stoeien om te kijken wat de startsituatie bij het begin van de arbeidsmarkt projecten. Omscholen van werkzoekende (middelbare) systeembeheerders lijkt een van de logische acties. Maar gelijk is dat wel een van de moeilijkere opdrachten: een beheerder zorgt voor stabiliteit, is vaak behoudend. En dan omscholen?
Dit zijn maar wat bespiegelingen, het project moet een en ander onderbouwen. Want wat er natuurlijk bij zou moeten is hoeveel banen er zijn in systeembeheer en bijvoorbeeld de verhouding werkzame programmeurs ten opzichte van de werkzoekenden. Maar we hebben wel iets in ieder geval.

Maandag 1 Augustus
Google Earth.
De kop is er af, de eerste dagen zitten er weer op. Vorige week ben ik al een paar dagen aan het werk geweest en vandaag ben ik begonnen met mijn eerst echte week. Hoewel ik het thuis best naar de zin heb, is het ook weer leuk om aan de slag te gaan. Vandaag weer eens op bezoek geweest bij Media Plaza in Utrecht. We komen steeds een stap verder en ook in Utrecht was de vakantie nog te merken, rustig!
Het lijkt wel of tegenwoordig Nederland 8 weken in de zomerstand gaat. Eigenlijk heeft het ook wel wat want het is redelijk makkelij afspraken te maken met de mensen die wel aan het werk zijn. De komende weken hoop ik een aantal bestuursleden te spreken. Ik hoop met een ieder een rustig de plannen door te nemen. Het is nu een periode van plannen maken. Morgen verder met de plannen voor de CWI / UWV pool.
Blijkbaar wordt het allemaal weer wat ruimer want de plannen vliegen me links en rechts om de oren. Van Media Plaza Noord, Arbeidsmarkt projecten, reserveringssystemen, Kansrijk eigen baas, maar ook de schaakclub Groningen heeft ambities en dan nog die zaken die ik nu liever niet noem omdat ze nog te pril zijn. De technische ontwikkelingen daveren ook gewoon door.
Google Earth maakt duidelijk dat we toch maar op een klein bolletje leven. Voor degene die het nog niet hebben bekeken: surf eens naar earth.google.com. Download het programma en enjoy! Op sommige plaatsen op de wereld zijn de auto’s te zien en de Chinese muur is ook duidelijk herkenbaar. Zelfs het gebied in Afrika waar ik in februari was is herkenbaar. En dan te bedenken dat dit de vage versie is want de scherpe beelden tonen nog meer details. Fascinerend en eng tegelijk. De potentie om er goede dingen mee te doen, de bedreigingen die het ook met zich mee brengt.
Iedereen kan nu al virtueel door de Grand Canyon zweven of om de Eifeltoren. Op bezoek bij Mount Saint Hellens, de vulkaan in noord west Amerika. Even kijken bij een kennis die daar woont. Het begint nu wel erg voorstelbaar te worden. Ik kan nu al mijn weblog pinpointen op de coördinaten waar ik woon. Iedere “verkenner� op Goolge Earth kan hem dan zien. Maar ja of de wereld daar nu op zit te wachten?
Dit zijn nu nog maar foto’s maar hoe lang zou het duren voor er ook live beelden te zien zijn? Technisch kan het vast al. Koppel het aan vliegtuig informatie en de thuisblijvers kunnen zien waar een vlucht is. Geef een wereldreiziger een “bakentje� mee en ook voor de thuisblijvers gaat er een wereld open. Vandaag sprak ik iemand die 6 weken in zijn eentje gaat trekken in Amerika, leuk voor de thuisblijvers om te weten waar hij is. Leuk maar toch ook wel eng. Of wat mijn moeder altijd zei: alles te weten maakt niet gelukkig.

Zondag 24 Juli
Jacobspad
Het is nog vakantie en dus weinig ICT en veel ontspanning. Hoewel ik verven niet echt de leukste bezigheid vind. 20 jaar gelden bouwde ik onze garage en ik heb het verven redelijk bijgehouden maar helemaal goed is dat waarschijnlijk niet gebeurd. Het houtrot heeft hier en daar wel toegeslagen. Vorige week heb ik een deur vervangen en een van de boeiplanken aan de voorkant vertoonde ook gaten.

Vandaag heb ik de helft (20km) van het Jacobspad in Groningen gelopen. 40 kilometer door het Groninger landschap van Uithuizen naar Groningen. We zijn echt op fantastisch leuke plekken geweest. Over een paar weken lopen we het 2e deel. Ik heb er nu al zin in.
Onderweg hadden we boeiende gesprekken. Helemaal los van het werk was het niet want ik kwam achter de wandelclub door een collega. Logisch dat de gesprekken dan ook deels gaan over het werk. (geen nood ook cultuur, planten, geschiedenis, landbouw en vele andere zaken passeren de revue).
Het afgelopen jaar ben ik op een paar plekken op de wereld geweest maar Groningen heeft echt verborgen schatten. De dorpjes, vergezichten en de gigantische boerderijen. Verhalen op zich, je proeft het als je er langs loopt.
Maar hoe zit het met de vindbaarheid op internet. Jacobspad is wel te vinden maar niet bij de site van de provincie Groningen. Daar wel stukken over beleid en projecten maar inhoudelijk over dit soort dingen? Oh wacht, dat staat natuurlijk ook op www.Groningen.nl. Een kijken wat de verfoeilijke aquabrowser doet. Fantastisch welke associaties de aquabrowser weet te maken. Van koopstad tot Rijkenspad, maar informatie over het Jacobspad is er niet te vinden. Terwijl de route is opgezet met Europees geld. De wandelroutes in Groningen heten struunroutes. Dat levert welgeteld 2 hits op in Zuidhorn. Op deze manier komen er zeker geen toeristen. Gelukkig levert de term “toerisme beleid� ruim 500 hits op. Laat de toeristen maar komen.
We hadden het er onder het lopen over om deze routes te onsluiten via een PDA en GPS te downloaden via een site. John vertelde dat hij met het plan bij de provincie Groningen was geweest maar daar was men er niet in geïnteresseerd. Na een poosje surfen kan ik me daar wel iets bij voorstellen.

Geplaatst om 23:09 | 1 reactie

Maandag 18 Juli
Vakantie.
Voor het eerst zijn we buiten de schoolvakanties om eens op vakantie. Vorige week zaten we op Ameland en vanaf maandag waren weer thuis. Lekker klussen thuis, bomen gerooid, met te Moto Guzzi naar een collega om er haar schaap te scheren. Ik heb me nog wel laten verleiden om een vergadering te bezoeken.
Oh ja R&TV Noord kwamen thuis langs om een interview af te nemen over onze arbeidsmarkt plannen. Het blijft me verbazen hoe mijn weblog wordt gelezen door de media. Op zich leuk natuurlijk maar toch is dat niet mijn directe bedoeling van mijn weblog. Het is ruim een jaar gelden begonnen als een dagboek tijdens een studiereis. Echt extreme standpunten heb ik ook niet volgens mij. En toch wordt er regelmatig uit geciteerd.
Het was leuk om de opnames in de tuin te maken, Aukje was het eenkoppige publiek. Inmiddels ben ik op de helft van de vakantie en ik merk dat de meeste mensen nog op vakantie moeten want de vergaderverzoeken blijven gewoon komen. Het zou een reden kunnen zijn om naar een ver land te gaan of door Frankrijk te trekken. Toch blijven we net als de afgelopen jaren binnen een straal van 100 kilometer vakantie vieren.
Normaal gesproken heb ik weinig moeite om na de vakantie weer aan de slag te gaan. Dit jaar speelt er zoveel dat ik regelmatig mijn mail lees en ook nog regelmatig een telefoontje pleeg. Gelukkig kan Aukje zich er nog wel in vinden. De komende tijd moet ik nog hooien, verven en met de oprit aan de gang. Na de vakantie worden we op het riool aangesloten. Gisteren even in de schakelkast gekeken die bij ons voor de deur staat. Bij ons voor de deur staat er een Master station die 30 slaves bewaakt. High tech compleet met een alarmsysteem op basis van GSM. En dat voor riool. In Nederland is er de afgelopen jaren een zeer fijnmazig netwerk neergelegd in het landelijk gebied. Ik zie op dit moment wat hier de grootste kosten van zijn. Manuren en graafwerkzaamheden. Talloze wegboringen, opgebroken straten, waterdoorgangen, etc. Als je door het buitengebied rijdt zie je overal donkergroene schakelkasten staan. Met een beetje fantasie was er ook gelijk een buizenstelsel voor glas bij gelegd. Was in verhouding peanuts geweest, dit was waarschijnlijk de laatste keer om zoiets te realiseren. Er zal nooit een marktpartij komen die deze kosten gaat dragen.
Terug naar mijn vakantie, ik moet verf halen. Voor iedereen die nog mag, een prettige vakantie. En voor de terugkomers: veel plezier bij het weer oppakken van de draad.

Maandag 4 Juli
Samenwerken
Vanmorgen weer een overleg met CWI en UWV gehad over de arbeidsmarkt projecten. Het idee is super simpel, test ICT-ers die werkzoekend zijn, probeer een ruwe indeling te maken op beheer, programmeren, advies, specialist en eigen ondernemer. Per categorie is er dan een groep te maken waarvoor een traject is op te zetten.
Nu komen ICT-ers tussen de schilders, metselaars, accountants en chauffeurs. Op zich niks mis mee want een ICT-er is niks meer of minder dan een andere werkzoekende. Alleen de ene ICT-er is de andere niet. Vandaar dat er op dit moment bij ons bedrijf ruim 200 mensen worden ontslagen terwijl er aan de andere kant 900 vacatures zijn.
Want een Unix beheerder is een heel ander persoon dan een .net programmeur.

Het verhaal heb ik inmiddels 5 keer verteld maar steeds gebeurd er wat; nieuw systeem bij het CWI, reorganisatie bij het UWV, contactpersoon verlaat UWV, contactpersoon ziek. Maar nu hoop ik dat er wat gaat gebeuren.

Uitgangspunt is dat de betrokken partijen gaan samenwerken. Gewoon die dingen doen die ze moeten doen alleen dan samen. Maar op de een of ander manier horen daar budgetten bij, moet er geld komen. Vlak voor het weekend zag ik ook een ander voorstel voor samenwerking. Maar ook in het voorstel een verzoek voor geldelijke bijdrage.
In mijn leven heb ik een aantal voorbeelden meegemaakt van samenwerken waarbij met weinig geld veel is te bereiken. De term maatschappelijk betrokken ondernemen is al eens eerder voorbij gekomen in dit weblog. Toch is het prettig als er voldoende geld beschikbaar is dan hoef je niet steeds uit te leggen wat je wilt. Je bestelt gewoon wat je wilt hebben. Nadeel is wel dat je dan wel moet oppassen dat je niet teveel betaald want bij veel geld wil iedereen wel een deel.

Na de vakantie willen we een proef doen met werkzoekende ICT-ers. Een traject waarbij ik verwacht dat we een hoge scoringskans hebben. Of dat lukt? Hangt van de inzet en motivatie van de betrokkenen af. Na vandaag heb ik er vertrouwen in. Eind september weten we meer.

bestuursleden niet achter staan. Het doet een beetje denken aan de weblog door politici zoals wethouders die ook een weblog hebben en niet alles af kunnen stemmen met de achterban.
Ik kan me die zorg van het bestuurslid wel indenken en zeker als het gaat over een onderwerp als organisatiecultuur. Dat zijn grensgevallen. Ik signaleer echter iets in het algemeen en het zal nooit gaan over specifieke bedrijven. En trouwens de voorbeelden van de harde mailtjes komen niet alleen uit de ICT sector. Overigens hoop ik dat bestuursleden natuurlijk me aanspreken als ik iets schrijf waar ze zich niet in kunnen vinden. Een mooi agendapunt voor de volgende vergadering.
Het afgelopen weekend moest ik denken aan het stuk over de menshouderij. Thea onze buurvrouw werd 50 en moest er dus een Sara in de tuin. Thea is boerin met liefde voor het boerenvak. We hadden een koe op foto gezet, levensgroot geprojecteerd, uitgezaagd en geschilderd. Vervolgens bij hun in de tuin gezet met en pop erbij die aan het melken was. Thea vond het schitterend en haar eerste reaktie: dat is 5027! OK koeien zijn bij hun een nummer maar ze herkende de koe wel ogenblikkelijk.

Ik denk dat het onderwerp menshouderij nu wel voldoende is uitgemolken.

Geplaatst om 07:31 | 3 reacties

Vrijdag 24 Juni
Menshouderij (vervolg).
Mijn vorige bijdrage heeft een hoop teweeggebracht in de traditionele media.
De kreet intensieve menshouderij triggerde veel mensen. Nadat er een stuk op de GIC had gestaan kwam het bij het ANP terecht die het verder verspreide. Vervolgens werd ik gebeld door Vara Ontbijtradio, de telegraaf en vanavond zit ik bij Omroep Friesland (Omrop Fryslân). Zelfs de automatiseringsgids schenkt er aandacht aan. Het is duidelijk komkommertijd bij de media.
Eigenlijk pakten ze net dat stukje eruit wat voor mij de aanleiding was. Een kennis vertelde dat in zijn organisatie mailtjes rond werden gestuurd met vloekwoorden erin. Daarnaast kreeg ik een artikel toegestuurd over de intensieve menshouderij. Het begrip is dus niet van mij maar van Jaap Peters. Maar de pers wilde mij spreken. Eigenlijk vind ik het niet passend want juist die kreet pakken ze eruit terwijl hij niet van mij afkomstig is. Dat stukje laten ze gewoon weg.
Het is wel een aansprekend onderwerp blijkbaar want ik kreeg er een aantal reakties. op. Met name dat mensen het herkenden en dat het in meerdere bedrijven voorkomt. Waarschijnlijk in ieder groot bedrijf.
Nogmaals het is een minderheid. Maar als je als manager een manager boven je hebt die om zich heen mept, ik hoorde zelfs een verhaal van een directeur die zijn medewerkers sloeg, dan kan je je het niet veroorloven om dat te negeren en wordt je bijna gedwongen het ook te doen.
Het zijn verhalen van horen zeggen. En ik wil absoluut niet de indruk achterlaten dat Albert of Peter (mijn managers) zo’n stijl hebben integendeel. Ik mag veel tijd besteden aan mijn activiteiten voor het ICT Platform. En als mijn management zwaar gestuurd had op cijfers had ik er 2 jaar geleden al mee moeten stoppen.
Wat dat betreft een gezonde mix. Regelmatig staat op de agenda wat het allemaal oplevert en die cijfers zien er nooit goed uit maar gelukkig wordt de toegevoegde waarde gezien en ondervind ik veel steun. Een gezonde mix tussen aandacht voor resultaat en aandacht voor mij persoonlijk. Want laten we wel wezen directe business voor mijn bedrijf komt er zelden uit het ICT platform.
Maar als je nu in zo’n omgeving zit en je voelt je een productiemiddel? Ik hoorde eens de kreet “Love it, change it of leave it.�
Sommige mensen houden ervan. Op zich duidelijk: de baas zegt spring en het enige wat je hoeft te vragen is: hoe hoog?
Je kunt het proberen te veranderen, via de manager van je manager, de bond, staking of wat dan ook. Lukt het niet, wegwezen! In mijn loopbaan ben ik veel mensen tegengekomen die iedere dag met lood in de schoenen naar het werk gaan, de hele dag mopperen. Ik kan me niet voorstellen dat die mensen ’s avonds fluitend thuis komen. Ik besef me dat dit wel heel erg simpel is. Maar de afgelopen jaren zijn er een aantal collega’s van mij ontslagen of opgestapt en na een jaar hoor je ze vaak zeggen, achteraf heeft het me weer uitzicht gegeven en heb ik een stuk kwaliteit van leven teruggekregen
En werk je bij een groot bedrijf? Ga op zoek naar een andere afdeling grote kans dat daar een manager zit met een andere stijl van leidinggeven. Moeilijke beslissingen maar het mooist wat je kan krijgen is lol in je werk in een inspirerende omgeving.
En dat was de afsluiting bij mijn interview met de Telegraaf. ICT Noord Nederland heeft voldoende inspirerende bedrijven en het is er goed leven. Ik weet niet of ze dat noemen. Straks maar even de krant kopen.

Vrijdag 17 Juni
De intensieve menshouderij
De afgelopen week kreeg ik een leuke link gemaild (bedankt Hielco). Het ging over de intensieve menshouderij. Eigenlijk had ik al eens iets over gelezen maar soms valt het kwartje niet, nu dus wel. Ik heb even gesurft op de site en moest er wel om grimlachen (nee geen tikfout).

Ik hoorde van een kennis dat er in zijn organisatie managers mailtjes de organisatie insturen met scheld kannonades en veel GVD’s. Blijkbaar begrijpen die managers niet dat door dat soort acties niemand een stap harder loopt. Er wordt veel over gepraat in de organisatie en mensen durven niets meer te doen bang om fouten te maken. Dus het averechtse effect. Ik heb wel eens geprobeerd met dat soort managers in gesprek te gaan maar het lijkt wel of ze een dimensie missen (ze zien het niet). Het lijkt wel of hun werkelijkheid van cijfers en kentallen de werkelijke wereld is.

Automatisering maakt dat managers soms een verwrongen beeld van de wereld hebben. Surf maar eens naar de site (www.intensievemenshouderij.nl). Tijd om nieuwe meetmethoden te introduceren. Stress sensoren, koude managementtechniekendetectoren, angst meters, motivatie indicatoren, sfeermeters, knuffelgehalte wegers.

Nu ik dit zit te tikken is het misschien nog niet eens zo’n raar idee. Veel van die effecten zou gemeten moeten kunnen worden. Maar ja als er dan een “sturende manager� mee om moet gaan…

Overigens ben ik meer goede managers tegen gekomen dan slechte. OK er is een grote middenmoot niet goed niet slecht. Ik heb een aantal inspirerende managers gehad die altijd een voorbeeld voor me zijn geweest. Hmmm die hadden die sensoren niet nodig.

Geplaatst om 00:14 | 4 reacties

Maandag 13 Juni
Hulp

Zo vlak voor de vakantie zitten we met nog 3 evenementen voor de boeg. De zomerborrel is er weer aan het eind van deze maand.
Maar eerst hebben we komende vrijdag de voorlichting voor de China reis. Als ik de stemming goed peil gaan we met meer dan 10 personen die kant op. Op zich is dat een mooi aantal. We willen een aantal ontmoetingen in China regelen en dat wordt lastig als er meer dan 15 mensen meegaan.
Het bezoek aan de zusterstad Oldenburg is ook een groot succes. De bus dreigt te klein te worden. Overigens is het ook prima met de auto te doen en daarnaast is er tegenwoordig ook de lijndienst. De Duitsers maken zich al zorgen dat ze numeriek in de minderheid zijn.
Na deze acties gaan we de vakantieperiode in Maar om nu te zeggen dat het rustig is…. Want achter de schermen gaan een aantal andere acties door: het opzetten van een innovatief centrum, arbeidsmarkt projecten, de afstemming tussen onderwijs en ICT branche (MBO, HBO en WO), aandacht voor de Europese programma’s en natuurlijk het verder uitbouwen van de site. Dat laatste zal wel lastig worden want Eleonora wordt geopereerd en zij is de komende maanden uit de running. Langzamerhand is zij een steun en toeverlaat geworden voor het ICT Platform en we zullen haar de komende tijd missen. Het grootste deel van de site zoals het er tegenwoordig staat is van haar hand. Ik hoop dat ze snel weer aan boord is want ze hoort er echt bij.
Overigens heeft het ICT Platform een hoog “vrijwilligers gehalte� want veel van de dingen gebeuren tussen de bedrijven door. Vandaag voor mijn werk naar Arnhem geweest en morgen naar Utrecht. Volgende week staan er ook al weer 2 dagen Arnhem op de rol. Overigens krijg ik wel heel veel ruimte van mijn werkgever dus ik klaag absoluut niet.
Maar we kunnen wel wat hulp gebruiken. Hoe dat bestuurt moet worden is nog een vraag maar ICT-ers (of mensen die de sector een warm hart toe dragen) die wel iets voor de regio willen doen zijn van harte welkom. De komende tijd hoop ik dat een en ander wat concreter wordt maar als 1% van de ICT-ers 5 dagen zouden willen helpen dan hebben we 2 manjaren tot onze beschikking. En als dat ook nog eens mensen met passie zijn.

Daar zouden we toch iets mee moeten kunnen.

Donderdag 9 Juni
Nuver
De afgelopen week zijn Aukje en ik een aantal dagen wezen uitwaaien op Ameland. Mocht ook wel eens want het was bijna een jaar geleden dat we met z’n tweeën weg zijn geweest. De PC is niet mee geweest, kortom lekker uitwaaien. Dat had wel wat.

Geen spectaculaire dingen: fietsen, lezen en lopen. Het weer was goed, niet te warm, niet te koud, het waaide hard maar geen storm. Zoek daar maar een woord voor, goed, prima, lekker? Als echte grunninger zou ik zeggen ’t kon minder. Maar ja dat vraagt ook om uitleg en is een beetje een negatieve benadering. Op een of andere manier komt het woord nuver bij mij boven. Als mijn ouders het vroeger hadden over een nuver wicht dan was dat een meisje die van alles genoeg had: aardig, leuk, sympathiek. Het staat me bij dat dat een verschrikkelijk leuk meisje moest zijn. Tegenwoordig hebben we kwaliteiten als spetter, sexy, stuk maar dat is allemaal net te veel.

Onze korte vakantie was nuver.

Eigenlijk geldt dat ook voor de ICT in Noord Nederland. Niet super, geweldig maar goed, degelijk. Of andere partijen ons nuver vinden moet de komende tijd blijken. We gaan eind deze maand naar Oldenburg en begin september naar China. Gewoon zoals we zijn.

Het kan natuurlijk zijn dat nuver net iets anders betekend dan wat wij er thuis onder verstonden. Hoe makkelijk dat dat mogelijk is blijkt uit het feit dat als ik 1 kilometer naar het westen trek ik in Friesland sta en daar betekend nuver totaal iets anders. Dan deugt er iets niet. Tegenwoordig zou men zeggen: spoort niet. Beetje vreemd.

Donderdag 2 Juni
Authenticatie
Het probleem van Internet is dat je nooit weet of iemand wel degene is die hij zegt dat hij (of zij) is. In de reacties op mijn vorige bijdrage is er twijfel of Henk wel Henk is en geen Hendrika. Op zich lijkt het een grote anonieme wereld maar op zich valt dat wel mee. De postings van Henk komen van een IP nummer, die in dit geval behoort bij @Home in Groningen. @Home weet wie de contractant van het account is en is ook wettelijk verplicht die gegevens te bewaren. En als een officier van justitie er om vraagt, moet @Home deze gegevens op leveren aan justitie.
In de schimmige wereld van Internet in het mogelijk om te snuffelen wat er zoal voorbijkomt. Vergelijk het met een weg waar auto’s over rijden. Je kunt de kentekens zien, de personen en op open vrachtauto’s wat er vervoerd wordt en door wie.
Maar ga je aan de A28 zitten dan is het maar de vraag of je me ziet rijden. Want ik kom uit de richting Drachten. Kijk je bij mij in de straat dan zie je me vast voorbij komen.
Iemand in de buurt van Henk en die de mogelijkheid heeft om te snifferen kan filteren op zijn IP nummer en heeft zo een beeld wie Henk echt is. Ook snifferen in de buurt van mijn weblog levert gegevens over Henk op. Vergelijk het met kijken bij Martiniplaza, daar zie je mij ook vaak.
Ik ben vrij open in mijn activiteiten en stel het op prijs als anderen dat ook doen. Dus ik loop er over te denken te eisen dat postings voorzien moeten zijn van een werkend E-mail adres. Uiteindelijk hoop ik dat er dialogen tussen personen ontstaan die er ook op aanspreekbaar zijn. Anonieme postings voegen in dat opzicht niet veel toe en leveren een podium op voor trollen.
Maar voorlopig laat ik het nog maar even zo.

Maandag 30 Mei
Troll
Voor de lezers van mijn weblog die zich al een poos storen aan de reacties van Henk het volgende. Er schijnen mensen te zijn die het leuk vinden om provocerende opmerkingen te plaatsen als reacties op weblogs. Er is zelfs een woord voor Troll. Of Henk een Troll is laat ik mooi in het midden. Soms heeft hij bijdragen waar ik wat mee kan maar soms kan ik er ook niets mee terwijl hij wel stevige uitspraken doet.

De uitleg van een troll op internet is:

in het Usenet jargon is een “troll” niet een slechtgehumeurd mythologisch monster dat onder bruggen leeft en onschuldige voorbijgangers belaagd, maar een provocerende bijdrage in een nieuwsgroep met als enig doel een groot aantal niet ter zake doende reacties uit te lokken. Een “Troll” is iemand die zich schuldig maakt aan het plaatsen van “trolls”

Er is zelfs een handleiding hoe om te gaan met een Troll:
How to handle a Troll

The MOST important rule for handling trolls is not to feed them. You might say, “I don’t feed them!” But most of us do even when we don’t think we are. So here are some rules for how to not feed the trolls.

Learn first to recognize the troll. They are the ones who post flame bait to start a controversy. Generally a search for their posts will show they have no other posts or only similar flame bait. Sometimes they have 2 or 3 flamers suddenly on a board…all beginning at the same time, often supporting the other screenname…too stupid to know people will know they are one person of trollbuddies. They are the ones who have the same thing being said to them over and over and over. They are the ones pretending to not understand, or twisting posts in order to continue their trolling dialog. Do not imagine that YOUR response will be the one that will help them to GET IT. Not even if you roll them in glue and punt them into the Clue Dumpster* will they GET IT. They do not want to GET IT, they want to GET YOU. Don’t be troll food.

Toch heel herkenbaar!

Geplaatst om 22:11 | 24 reacties

Zondag 29 Mei
Passie
Aan het begin deze week zat ik me behoorlijk op te winden over het gebrek aan passie bij veel mensen. “De volgende vakantie, een nieuwe auto of een andere computer� lijken wel het belangrijkste waar mensen zich druk om kunnen maken.
Het Eurovisie songfestival had er ook aan bijgedragen. Ik zag een groot deel van Europa enthousiast reageren op de nieuwe situatie. Een paar zure commentatoren reageerden cynisch op de presentatoren van het festival en het slechte engels wat er werd gebruikt. Blijkbaar zagen ze niet wat er aan het veranderen is. Er is een stemming ontstaan bij de nieuwe lidstaten van schouders eronder, de straat op om het te vieren, het saamhorigheidsgevoel was duidelijk te merken. Alleen doen wij als Nederland niet mee, we hebben wel overal ons commentaar op maar staan langs de kant. In dat nieuwe Europa hebben we volgens mij voorlopig niets te zoeken.

Ergens in geloven er voor gaan dat is vaak van ver te herkennen. Ik heb een zwak voor mensen met passie. Vaak laten ze zich niet van de wijs brengen maar gaan voor de goede zaak. Geld speelt vaak een ondergeschikte rol, sterker nog, geld is vaak een afleidende factor en brengt mensen in het spel die het alleen maar voor het geld doen.
Natuurlijk de schoorsteen moet bij iedereen roken, maar voor mensen met een passie is het een bijzaak.

De afgelopen donderdag had ik een zeer inspirerende ontmoeting met Mandla uit Soweta. Hij is daar bezig op een vuilnisbelt, “de mountain of hope�, communities te stichten, en bedrijfjes op te richten. De passie was voelbaar. Jammer dat ik eerder weg moest. Hij vertelde dat er inmiddels 185 mensen een training hadden gevolgd maar dat er maar weinig echt meehielpen er wat te maken. En een aantal deelnemers hopen er rijk van te worden. Mandla heeft een ander doel: mensen bij elkaar te brengen gemeenschappen te stichten om de overblijfselen van de apartheid uit de weg te ruimen, het beeld van de townships bij te stellen. Waaarom? Omdat hij als hij er niet meer is, graag herinnerd wil worden als iemand die zich daar sterk voor heeft gemaakt.

Terug naar One Region, mijn bijdrage van vorige week. Een aantal scherpe reacties. Heel erg treffend en in veel ervan kan ik me prima verplaatsen. Ja het beter samenwerken in de regio lijdt dat op korte termijn misschien wel tot banenverlies. Waarschijnlijk zijn er ook partijen die zijn aangehaakt om er beter van te worden. En misschien is dat wel bij het merendeel van de partijen de sterkste drijfveer. Maar dat hoeft niet altijd geld te zijn.
Maar we kunnen als regio alleen maar verder komen als we gaan samenwerken. In Europa hebben we als regio geen grote rol, wereldwijd al helemaal niet. Maar wat we doen is interessant genoeg om in the picture te komen. Dat lijdt tot leuk nieuw werk, inspirerende contacten. Het hoeft hier geen economisch booming gebied te worden. Wel een inspirerende omgeving waar het goed werken, wonen en leven is.

Zaterdag 21 Mei
One Region
Afgelopen zag een nieuw initiatief het levenslicht “One Region�. Het lijkt wel of een nieuwe lente aanleiding is om nieuwe initiatieven te starten. Een paar week geleden startte de ICT vereniging Noord Nederland, er was Keying Noord en nu dus “One Region�. Wekelijks wordt me gevraagd is hoe dat nu: “Is er geen afstemming?� en “Het wordt wel onoverzichtelijk�.
Vooropgesteld: ieder initiatief om ICT Noord Nederland te promoten juich ik toe! Er is volgens mij niet één zaligmakende aanpak en De ICT vereniging, Keying en One Region voegen allemaal iets toe. Hoewel het niet uit de site van One Region blijkt, participeert het ICT platform wel in One Region. Ook de ICT Vereniging hebben we gesteund (en ik denk ondertussen voor tientallen leden gezorgd), en we participeren in Keying. Het platform is wat dat betreft echt een platform, als er nog 4 initiatieven komen zijn die ook welkom. We zetten de schijnwerper er op en hopen dat het een succes wordt..
Het illustreert des te meer dat er veel in de regio gebeurt.
Natuurlijk heb ik wel zo mijn wensen. Keying Noord was een paar weken voor de ISB, een succesvol evenement, er was ook nog een bijeenkomst over E-learning nog geen maand geleden, vorige week de ISB en nu de aftrap van One Region.
Ik droom nog steeds van een bijeenkomst met 1500 Noord Nederlandse ICT-ers in de zaal. Met de ISB zijn we leuk op weg, 700 aanmeldingen. Niet iedereen kwam opdagen tot grote schrik van het organisatie bureau. Dat was toch heel erg!
Kijk daar zit nou net het verschil. De ISB is geen beurs, geen congres maar een Event (OK evenement) waar mensen vrij naar toe kunnen komen. We mikken deelnemers uit het bedrijfsleven, overheid en onderwijs. Veelal zijn de bezoekers ondernemende mensen die iedere dag een keuze moeten maken ga ik ergens wel of niet naar toe en de afgelopen weken was een periode van veel aanbod. Logisch dat veel op het laatste moment toch besluiten zich op te geven (40% melde zich de laatste dagen pas aan).
Maar ook een grote groep besluit op het laatste moment toch maar niet te gaan. Is dat erg? Ja, wel als je het percentage opkomst als uitgangsput neemt. Nee, als je absoluut bekijkt. Immers er werken 10.000 ICT-ers in de regio en wat dat betreft kunnen we nog groeien. Ook hebben we weer contacten met een grotere groep ICT-ers in de regio. Inmiddels zitten we op 1700 en het groeit nog steeds. Bij alles wat we doen hebben we maken met een hoog percentage “No show.� Aan ons de taak om te zorgen dat die mensen achteraf horen dat ze iets nuttigs hebben gemist. Maar ik kan me voorstellen dat je als professionele ICT-er lang niet altijd vrij kan maken. Misschien een volgende keer.
Binnenkort krijgen allen initiatiefnemers van ICT Evenementen van ons weer een uitnodiging voor overleg. We hebben al een bijeenkomst gehad. Eens in het kwartaal hebbenen we zo’n Agenda overleg.
Ga er maar vanuit dat er volgend jaar mei weer wat te beleven is: Keying, One Region, ISB of de ICT vereniging, de robochallenge blijven gewoon plannen maken en dingen organiseren (naast NGI, SIGCHI, ICT Café, Dodo bijeenkomsten, ICT expo Noord etc.) Maar het blijft mijn droom om een keer per jaar alles bij elkaar te brengen en dan iets goeds neerzetten als een regio (One Region).

Zaterdag 14 Mei
Even rust

Maandag 9 Mei
Skelter en schapen
Net terug uit China en gelijk volop in actie voor de ISB. Komende donderdag is de 2e uit voering en het ziet er goed uit. Op dit moment over de 500 inschrijvingen. Ruim 20 standjes, 6 bedrijven met een aantal vacatures op de carrièremarkt en rond de 30 presentaties. De Robochallenge beleeft ook de 2e uitvoering. Afgelopen zaterdag waren de voorrondes, jammer dat daardoor niet alle teams komende donderdag aan de bak komen. Ik had me verheugd in een veld met ruim 20 teams.
In ieder geval belooft het een leuke dag te worden met allerlei activiteiten. We komen dan ook terug op onze reis naar China want daar moeten we wel wat mee.
Wat ook leuk is, is dat de plenaire opening live op internet te volgen is via de nieuwe site. Dat proberen we in ieder geval wel voor elkaar te krijgen..
Iemand die zo mijn weblog leest zou de indruk kunnen krijgen dat alles bij mij om ICT draait. Niets is minder waar, de afgelopen weken bezig geweest met een motortoertocht, de scooter van mijn dochter, weer met de
reuzenskelter op pad geweest, mee gereden met de optocht van versierde wagens, op visite bij mijn moeder en schoonmoeder, op verjaardag bij mijn schoonmoeder en mijn buurman geholpen met draadloos internet, oeps toch weer ICT.
Vorige week lag er een schaap dood in de wei, echt balen. Ik voelde me al schuldig maar zij had blauwe wrang, een ontsteking aan het jaar. Die ziekte is niet te voorkomen en dit was zeer acuut want de avond ervoor had ik haar nog zien lopen in de wei. Het “is maar een schaap�. Toch blijft het balen, het relativeert wel.

Geplaatst om 20:48 | 5 reacties

Vrijdag 29 April
Home again
Ook in het laatste hotel lukte het me niet om online te komen. Het hele hotel was wel voorzien van internet op de kamer maar ook hier lukte het me niet. Ik kon hun netwerk niet zien dus ik ga er van uit dat het in hun infrastructuur zat. Een heel aardige juffrouw wilde mijn PC wel even opnieuw inrichten maar dat ging me net even te ver. En om eerlijk te zijn was ik wel toe aan een pilsje om half elf ’s avonds.
Dit stukje tik ik nu in het vliegtuig. Thuis zet ik het wel on-line. De reis zit er dan weer op.
Een week boordevol met indrukken. Het viel me reuze mee. Ik had nooit echt iets met Azie. Amerika ben ik een 6 keer geweest ook de ervaring in Afrika afgelopen februari was erg leuk. Maar ik moet toegeven, ik heb erg genoten van deze trip, uiterst vriendelijke mensen dat wist ik wel uit de verhalen en ik ben ook wel betrokken geweest bij groepen uit China die op bezoek waren in Nederland. Maar nu ik in hun land ben geweest is er ook bijgekomen dat ze goed op weg zijn met de hervormingen en dat men uiterst gemotiveerd is. Ze willen er iets van maken.
Ze zijn ook trots, ze werpen een beetje de schuchtere houding af. De olympische spelen leven er er al erg, een extra motivatie om het land er tip top bij te laten staan. De overheidsbemoeienis is nog overal wel herkenbaar maar het ondernemerschap is zichtbaar aanwezig.
De aantallen blijven imponeren. In Xi’an was er een Hight tech zone van 45 vierkante kilometer. (is dus 4500 hectare) en in zo’n Highttech zone zit dan ook nog eens veel hoogbouw. Ik weet niet hoeveel vierkante kilometer de stad Groningen is maar het zal niet veel meer zijn. Het maakt je erg bescheiden. We hebben er niet zoveel te brengen, wel veel te halen. We zaten daar op een hoog niveau aan tafel, een loco-burgemeester van een stad met 7,3 miljoen inwoners. Ze willen graag banden met ons opbouwen. Volgens mij liggen daar grote kansen. De dreiging komt toch wel, dat is niet tegen te houden. Zeker ook op kennis gaan ze ons links en rechtsvoorbij. Wat dat betreft is het wat mij betreft een begin van een intensievere samenwerking. Zij willen graag de wereld in, Groningen zou wel eens een leuke landingsplaats in Europa kunnen zijn. Ik denk dat we er cultureel gezien ook dichter bij staan dan west Nederland of andere regio’s in Europa die erg beschermend zijn. Alles hebben we op orde, goed vestigingsklimaat, een prima kennisinfrastructuur, een open maatschappij met respect voor anderen. Op dit moment studeren er ook een paar honderd mensen uit China in Groningen.
Wat ook wel leuk is, is bijvoorbeeld het verkeer. Het lijkt erg chaotisch maar als je wat beter kijkt valt het wel mee. Men houdt erg rekening met medeweggebruikers. Met een auto een drukke kruizing oversteken lijkt wel een zelfmoordpoging maar daar is een chauffeur veel meer geconcentreerd op medeweggebruikers. Ze rijden wel de vouwen uit de broek maar remmen wel voor je en daar word ook op vertrouwd. Borden zie je nauwelijks voorrangskruizingen kennen ze nauwelijks. Ik vermoed dat dat gedrag cultureel bepaald is. Maar dat is natuurlijk volkerenkunde van de koude grond dus daar ga ik me ook maar niet verder aan wagen.
In de plannen van het ICT platform voor de komende jaren staat al een poosje studie reizen. Tot nu toe keken we binnen Europa en met een scheef oog naar Amerika. Maar mijn stellige indruk is dat we het de komende jaren uit het oosten kunnen verwachten.
Het zal niet zo lang meer duren of er komt een nieuwe computer met een nieuw besturingssysteem uit het oosten, waarschijnlijk veel zuiniger, lagere kosten, veilig en betrouwbaar. Ik zou wel eens willen weten hoeveel Chinezen er werken bij Microsoft. Die kennis is vrij snel over te brengen. De weerstand tegen Microsoft is nog steeds groeiende.In de eerste Nederlandse krant die we onder ogen kreeg staat dat de Europese gemeenschap de duimschroeven bij Microsoft verder aandraait.
Microsoft zal nog lang de IT wereld voor consumenten bepalen en ze hebben heel veel goede dingen gebracht. Mede door de (de facto) standaardisering, is de wereldwijde uitwisselbaarheid tot stand gekomen. Maar of ze stand houden tegen dit geweld?
In ieder geval hopen we in juni een delegatie ut China te ontvangen en willen we met een groep ICT bedrijven in september naar China te gaan. Deze keer was het nog een ambtelijke delegatie met veel gesprekken met overheden. Ik verwacht veel van de onderlinge contacten tussen de bedrijven.
Naschrift: ik ben weer thuis en blij Aukje en de kinderen weer te zien. Het was wel een vervelende constatering dat de afvoer van het aanrecht verstopt zat. Maar dat is inmiddels ook weer opgelost.
Straks lekker weer op mijn eigen bedje.

Geplaatst om 21:53 | 3 reacties

Woensdag 27 April
Veel en groots
Inmiddels is het de 5e dag van ons bezoek. Het aantal visitekaartjes groeit gestaag. Inmiddels heb ik er een stuk of 30 en we hebben nog een aantal gesprekken te gaan. We zijn nu in de 3e stad van onze reis. Na Beijing en Tianjin zijn we nu in Xian. De “kleinste�van de drie steden. Volgens zeggen heeft Beijing 16 miljoen inwoners, Tianjin 12 miljoen en Xian 7,3 miljoen. Aantallen die je voorstellingsvermogen te boven gaan. Heel Nederland in een stad.
Als je zo’n stad binnenrijdt vallen gelijk de bouwactiviteiten op. Tientallen kranen ook hier weer.
De afgelopen dagen hebben we veel gesprekken gevoerd met bedrijven en overheden. De laatste gesprekken gaan vaak vergezeld van een maaltijd. Allerlei hapjes, soms herkenbaar, vaak ook niet, maar de vogelkopjes en poten zijn wel heel herkenbaar.
Tot nu toe werkte de internet verbinding op de kamer prima maar in dit hotel kost het wat meer moeite. Er moet een ADSL aansluiting op mijn kamer gemaakt worden, het Alcatel kastje op mijn kamer is dezelfde als thuis, alle drie de groene lampjes werken, PC is goed alleen de verbinding doet het niet. De systemengineer is er ook al bij geweest. Lijkt wel knullig maar voorlopig bieden ze het op iedere kamer. In de laatste 2 hotels in Nederland en Duitsland kon het niet. Inmiddels werkt de verbinding dus wel weer. Lag aan het netwerk in het hotel.
We hebben prima gesprekken gevoerd met science parken, en bedrijven terreinen. Vaak is het nog wel verbonden aan de overheid maar meestal zijn ze ook zelfstandig.
Maandag hebben we gesproken over deelname van een aantal bedrijven aan een ICT festival in september. Ze wilden graag dat we een stand of zelfs een paviljoen namen maar het bezoeken door een aantal bedrijven lijkt me op dit moment het meest haalbare.
Gisteren kwamen we op een bedrijven terrein wat bestond uit 2 parken. Park 1 is anderhalf vierkante kilometer groot en park tweeënhalf. Tientallen gebouwen met minimaal 5 bouwlagen nagelnieuw. En er wordt nog volop gebouwd. Ik telde 20 bouwkranen en dat alleen in park 1. En dan voornamelijk ICT gerelateerd. Er zijn nog een aantal van die bedrijven terreinen voor andere sectoren.
Niet alle gesprekken zijn even succesvol. Het laatste gesprek gisteren, de 4e van die dag, was er een met van Mobile China. De mannen spraken geen engels, en de tolk begreep niet waar het over ging, een beetje een bizar gesprek.
Gelukkig hadden we daarna een diner en daana nog een voorsteling van chinese kinderen die op een soort internaat zaten. Fantastisch om te zien, de gedrevenheid de vrolijkheid. Zelden zo genoten van een voorstelling van kinderen tussen de 5 en 7. (Bij Nieko en Gemma was het vroeger ook fantastisch maar ja dat zijn onze eigen kinderen dat is toch anders). Misschien wel tekenend voor de toekomst van dit land. In de steden merk je niet dat je in China zit, het zou Philidelphia, Washinton of San Francisco kunnen zijn. Alleen zijn die wat kleiner. De gedrevenheid en vriendelijkheid van de bewoners ben ik de laatste jaren niet tegengekomen. En wat nog bedreigender is; er staan gebouwen te wachten op Chinezen die in het buitenland hebben gestudeerd of gewerkt om er een eigen bedrijf te beginnen. De eerst tijd wordt dit gratis aangeboden. In het laatst bezocht park zou het gaan om 1100 startende bedrijfjes. Allemaal met recentelijke informatie uit het westen, met westerse methoden en technieken. Daar krijgen we nog wel het nodige mee te stellen. Is het een bedreiging? Jazeker, maar er zijn ook kansen. China wil heel graag samenwerken. Ze zijn trots op de stedenbanden met andere plaatsten in de wereld. De straks 20 jarige stedenband tussen Tianjin en Groningen zou wel eens van grote waarde kunnen zijn. Tianjin wil graag een lokale aanwezigheid hebben in Europa, Groningen is voor hun een logisch plaats. Nu nog zorgen dat wij trots zijn op onze stedenband met Tianjin.
Ik zag dat er in de reakties op deze weblog gesproken wordt van een snoepreisje. Die heb ik in het verleden best wel gehad maar dit is even heftiger, vanmorgen kwart over 5 opgestaan, gevlogen, 3 meetings en een voorstelling verder zit ik nu weer op mijn kamer. Half elf ‘s avonds. Ik ga nog even een pilsje halen met de reisgenoten. Maar morgen is het weer op om kwart voor 7. OK het is uitslapen, normaal sta ik thuis om half 7 op.
Fantastisch wat we meemaken. Maar ik denk niet dat dit vrijblijvend is, hier moeten we (ik) wel wat mee.
De komende weken is er vast meer over te lezen in mijn weblog.
Groeten vanuit een warm Xian (30 graden)

Geplaatst om 16:35 | 2 reacties

Zondag 24 April
Mao en meer.
Inmiddels zitten we dus in China. Een kleine 9 uur vliegen en om eerslijk te zijn, Peking of Beijing is niet zoveel anders dan andere wereldsteden. Nou ja er zijn wel heel veel chinezen maar dat went na een kleine 2 dagen heel snel.
Gisteren een vermoeiende dag gehad, maar één uurtje geslapen in het vliegtuig. 2 uur na aankomst gelijk al een officiële ontvangst door de gemeente. Peking Duck gegeten in een restaurant wat inmiddels 150 jaar oud is. De groten der aarde hebben er gegeten, Bush senior Heath, Nixon, Chirak en nu dus ook Jan Hut, ik hoop dat het voor de rest van het restaurant meer bergopwaarts gaat.
Een erg officieel gebeuren, dik in het pak, veel toasten, toespraken en cadeautjes over en weer. We hadden gehoopt op iets makkelijker acclimatiseren maar dit kon alleen zo gepland worden.
Daarna te voet over het plein van de Hemelse Vrede, een plaats in de wereldgeschiedenis. Wie herinnert zich niet de student die stond voor een tank. Het begin van een omwenteling. Het land is volop in ontwikkeling. (nou ja als je verhalen hoort over het verleden dan was het al een ontwikkeld land). Een grote bouwput, tientallen bouwkranen, veel nieuwe gebouwen en alles uit het westen rukt hier op; de reclame, Mac Donalds en Starbucks. Waar vroeger Peking een fietsstad was domineren nu auto’s het straatbeeld, er worden 1500 nieuwe auto’s per dag verkocht. Veelal aan beginnende autorijders met alle kenmerken van dien.
Gisteravond een bezoek aan een voorstelling Beijing at night. Ook hier duidelijk westerse invloeden. Gemma, onze dochter zit bij een showband, veel dansjes / pasjes van haar groep vertoonden overeenkomsten met deze show. Het zag er fantastisch uit; indrukwekkende muziek, snel en veel afwisseling maar de overeenkomsten waren er ook. De vraag is wie heeft wie geïnspireerd, de westerse dans door de Chinese of toch ook de Chinese door de westerse. Doe er niet veel toe, het begint wel op elkaar te lijken, “one global village� maar of het een verrijking is?
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan de Chinese muur. Heel erg indrukwekkend (en vermoeiend). Volgens de verhalen zijn er 50.000 Chinezen bij om gekomen en de lijken zijn verwerkt in de muur. Wat een werk.
Ondernemerschap zit er ook erg goed in, inmiddels ben ik een paar landen geweest maar zelden zoveel handelsgeest gezien. Ik ben wel 10 keer hetzelfde vrouwtje met hoofddoek tegen gekomen, nou ja ze leken allemaal wel op elkaar.
Daarna wilden we nog graag naar het graf van Mao. Jammer genoeg was die al gesloten. Het risico zit erin dat het graf geruimd wordt, het was een unieke kans om het nog even te zien. Terug in het hotel hebben we nog een poos zitten te praten met 2 mensen die voor ons kunnen bemiddelen tussen vraag en aanbod. Dat is nu nog een vaag verhaal maar wie weet.
Vanavond was het de beurt aan een delegatie van cultuur voor een ontvangst. Voor mij was het even tijd voor mezelf. Ik heb schandelijk een koffie gehaald bij Starbucks en een Big Mac. De Peking Duck was ik al 3 keer tegen gekomen.
Morgen wordt het een belangrijke dag, we gaan praten over een grote ICT beurs in september in Beijing. We proberen er met een groep ICT bedrijven uit het noorden naar toe te gaan. Ongezien heb ik al 2 aanmeldingen, 6 bedrijven of meer zou mooi zijn.
Morgenavond reizen we door naar de eerste zusterstad van Groningen. Ook daar gesprekken met ICT bedrijven. Ik heb maar een zorg: hopelijk spreken ze redelijk engels. Mijn chinees is niet wat het wezen moet en het engels van de Cinezen is vaak ook niks.
Tijd om het bed op te zoeken. Oh ja, online komen is geen enkel probleem, stekker erin en gaan met die banaan. Chatten met onze dochter, bellen, SMS-en, geen enkel probleem. Maar goedkoop hier wat elektronica aanschaffen valt tegen, de prijzen zijn redelijk vergelijkbaar. Misschien zijn de andere steden wat gematigder.
Morgen meer!?

Geplaatst om 16:59 | 6 reacties

Vrijdag 22 April
China here I come
Het is een beetje stil op mijn weblog. Beetje druk. De komende tijd probeer ik wat regelmatiger te posten want vanmiddag vertrek ik voor een week naar China. In tegenstelling tot Afrika hoop ik daar diverse punten te pakken te krijgen waar ik kan uploaden. De Laptop gaat mee. Wel mijn oude bakje want raar genoeg houdt die het nog steeds 4 uur zonder voeding vol. De nieuwe geeft de geest al na een uur.
Ik ben benieuwd of het lukt om te posten. 29 april zijn we er weer. In de eerst volgende bijdrage meer over het doel en de achtergronden van de reis.

Geplaatst om 08:17 | 2 reacties

Woensdag 13 April
PPP
Vanavond werd me een interview afgenomen door milieudefensie. Het ging over Duurzaam ondernemen en de 3 P’s kwamen aan de orde. Mensen die iets met Maatschappelijk Betrokken Ondernemen (MBO) hebben, herkennen vast de 3 P’s. Oftewel People, Profit en Planet.
Een bedrijf wat succesvol wil zijn, moet rekening houden met een aantal aspecten. Naast de winst is zorg voor medewerkers en de maatschappelijke component belangrijk.
Het lijkt wel of winstmaximalisatie het enige is wat telt. Zeker de beloning voor topmanagers krijgt de laatste tijd veel aandacht. Maar er is een onderstroom op gang aan het komen. Bedrijven worden steeds vaker de maat genomen op het gebied van zorg voor medewerkers en of ze wel mogen opereren. Oftewel ze krijgen van de maatschappij een “licence to operate�. Voorbeelden van bedrijven die hun hand overspeelden zijn natuurlijk Shell met het afzinken van de Brend Spar maar van bedrijven die bij de productie kinderarbeid inzetten weten dat dit vaak niet wordt gepikt.
De vraag was: “hoe staat de ICT sector tegenover MBO?� Volgens mij is de P van profit de laatste tijd wel erg dominant geweest, People krijgt de komende tijd weer volop aandacht door de toenemende schaarste naar goede IT-ers. Planet is wat lastiger: Zijn we energiezuinig? Ontwikkelen we voldoende applicaties waar de maatschappij op zit te wachten, of gaan we voor snelle winst met een insluiting van de klant? (in ICT jargon: a customer lock inn) Hoe makkelijk verplaatsen we werk naar lage lonen landen? Verplaatsen we werk naar het economisch centrum van Nederland of hebben we een regionale binding?
De komende tijd zal het leren. Maar met een toenemende vraag naar schaars IT talent hebben bedrijven die MBO hoog in het vaandel hebben staan waarschijnlijk een streepje voor.

Geplaatst om 23:12 | 2 reacties

Woensdag 6 April
Podcasten
De term gebruikte ik al eerder en vervolgens werd ik door Henk beticht van het gebruik van ICT koeterwaals. Vervolgens ging het over de journalistiek waar we als burgers erg tegen moeten opkijken want dat is toch een bijzonder soort mensen, hoogstaand, en ze hebben een alleenrecht op objectieve betrouwbare informatie. Hmmmm……Nou ja, over podcasting. Het is een samenvoeging van de iPod en broadcasting. Oftewel je kunt opnames maken, muziek toevoegen, reportages maken en die vervolgens via internet verspreiden als bijna live radio. Je kan het downloaden en beluistern op het moment dat het je uitkomt. Er is een groeiende groep mensen mee bezig. Op http://nl.wikipedia.org/wiki/Podcasting is er een zeer lezenswaardig stuk te lezen (sorry Henk toch wikipedia.)
Misschien had ik het niet genoemd maar gisteravond mocht ik een presentatie geven aan de plattelandsvrouwen in Langedijke (bij Appelscha) over ons project in Benin in Afrika. Samen met een 14 collega’s heb ik daar een ziekenhuisje opgeknapt. Een erg indrukwekkende ervaring. Vorige week kreeg ik een DVD met 4000 digitale foto’s. Ik kon te kust en te keur om er een leuke presentatie van te maken. Maar al die plaatjes waren toch maar een zwakke weerspiegeling van een intense beleving.
Al bladerend op de DVD kwam ik ook een geluidsbestand tegen die gemaakt was met een MP3 speler. Het was een opname van een zang- en dansgroep die bij ons op het terrein kwam optreden. Spontaan kreeg ik er kippenvel van. Het apparaatje is kleiner dan een luciferdoosje, de kwaliteit was geweldig goed. Afrika was weer even heel dichbij.
Ik kan me levendig voorstellen dat groepen mensen zich bezighouden met podcasten. Welke vorm het aanneemt? De tijd zal het leren.

Geplaatst om 22:46 | 10 reacties

Het stille midden

Voorbij gebabbel van innerlijke stemmen
en vlagen van divers gevoel
is een opening naar binnen
met liefde voor wat is
en een venster naar buiten
om de ander te zien, te horen
en niet altijd te begrijpen.

Dat maakt niet uit;
we zijn allen sterren aan dezelfde hemel
harten op dezelfde aarde
en doordrongen van het stille midden
waarop slechts afgestemd hoeft te worden

© Helena Kwaaitaal

Archief