Spring naar inhoud

ICT arbeidsmarkt

Halverwege december kreeg ik een overzicht van niet werkende werkzoekenden in de ICT. Tot mijn verbazing zijn er nog steeds ruim 1100 mensen werkzoekend. .Dat aantal was vorig jaar ongeveer net zo hoog. Als ik kijk naar de onderverdeling dan valt ogenblikkelijk op dat het overgrote deel valt in Fase 3.
Nu moest ik ook even de juiste definitie opzoeken van de fasen. Fase 1 heeft bij registratie geen afstand tot de arbeidsmarkt, fase 2; 6 maanden, fase 3 een jaar en fase 4; 2 jaar. Populair gezegd fase 1 heeft zo weer een baan, fase 2 na een half jaar en fase 3 na één jaar.
Nu hoor ik regelmatig van bedrijven: fase 3 hoef je niet naar te kijken want als je na een jaar nog geen werk hebt in de ICT dan is er iets mee. Ook was er een opmerking, voor de ICT geldt eigenlijk fase 2 is fase 3 oftewel als je er een half jaar uit geweest bent telt dat in de ICT eigenlijk als 1 jaar want de ontwikkelingen gaan zo snel.
Persoonlijk vind ik dat de ICT sector iets zorgvuldiger om kan gaan met deze stille reserves. Waarschijnlijk klopt het dat de mensen die nu wat langer werkzoekend zijn wat lastiger inpasbaar zijn. Maar de schaarste neemt toe en niet alleen in de ICT. Laatst hoorde ik de opmerking dat we als sector moeten concurreren met sectoren als financieel of juridisch. Iemand die een loopbaan kiest als jurist is dus verloren voor de ICT sector. Dat fenomeen zal door de vergrijzing alleen maar toenemen was de voorspelling.
Een jaar geleden hebben we al een kleine proef gehouden met 16 kandidaten om hun beter in kaart te brengen en vervolgens een aantal mensen uit de sector te vragen een uitspraak te krijgen over de potentie. De resultaten vielen tegen want de bedrijven waren wel geïnteresseerd in de goede kandidaten maar wilden geen energie stoppen in de rest. En dat was juist de bedoeling van het traject. Inmiddels zijn we een jaar verder. Ik merk dat er een toenemende belangstelling is voor een aanpak waarbij al de ruim 1100 kandidaten goed in beeld worden gebracht. Maar dan wel op een wijze waar de bedrijven goed zicht krijgen op de kandidaat. Maar ook dat de kandidaat beter zicht krijgt op het eigen perspectief voor een baan in de ICT.


13 gedachten over “ICT arbeidsmarkt

  1. Petra Spithost

    Jan.. allereerst fijne feestdagen gewenst en een gelukkig 2007!
    Als inhoudelijke reactie op je bericht het volgende: Ik ben het vooral met je laatste zin eens. Er lijkt vaak nog een kloof te bestaan in het perspectief van met name nog studerenden over een baan in de ICT en de praktijk. Niet alleen dat wat er geboden wordt aan banen in de praktijk, maar ook voor wat betreft de inhoud van de banen. Onderwijs en bedrijfsleven lijken daarover nog te weinig met elkaar te blijven communiceren.
    En tot slot... de reden waarom ik eigenlijk op je weblog kwam.... je schijnt te zijn getikt of getagd in het 'spel' webtikkertje. Een uitnodiging om vijf dingen op je blog te noemen die de lezers van je blog nog niet wisten, en dan het stokje door te geven aan weer vijf anderen:
    http://weblogs.nieuwegarde.nl/pivot/entry.php?id=1483

  2. Jan Hut

    Ha die Petra,
    bedankt voor de tip over webtikkertje. Ik probeer het door te geven.
    Ik ben er ondertussen achter dat er veel "Ict-ers" ook een redelijk hoge eigen dunk hebben van hun kunnen. Het heeft er iets mee te maken dat als je niet weet wat er allemaal is, je ook niet weet wat je niet weet. Klinkt een beetje Johan Cruijff achtig. Maar ik kom veel mensen tegen die een hoge dunk hebben van eigen kunnen maar vaak nog vallen onder de categorie starter.

  3. Jan Hut

    Sorry Rene, ik gebruik ook maar het jargon wat bij CWI en UWV gebruikt wordt. Aan de andere kant lijkt het me logisch dat er een indeling is wie snel een andere baan heeft zonder hulp en iemand die wel wat hulp kan gebruiken. Ik denk zelfs dat de uitdrukking uit de "softe hoek" komt. Iemand zo snel mogelijk weer aan werk te helpen heeft een economische kant maar ook een menselijke kant. Het hoeft niet alleen eng te zijn.

  4. rene

    Ik geloof niet zo in de goede bedoelingen van de mens. De eerste ondernemer die personeel in dienst neemt om die persoon te helpen, moet nog geboren worden. Ik zie veel meer dat het huidige kapitalistische bestel alleen maar ellende oplevert en mensen van elkaar vervreemd. Het is ieder voor zich en God voor ons allen. Bedrijven luisteren alleen maar naar de aandeelhouders en houden angstvallig de winstprognoses in de gaten. Vroeger had je nog mensen die met hart voor de zaak werkten en zij lieten ook in slechte tijden het personeel aan het werk. Wat heeft ons het kapitalisme tot nu toe gebracht?: een cultuur van graaien waarin niemand zijn werk meer zeker is en waarin de mensen met de grootste mond (in plaats van de meeste kwaliteit) het meeste geld verdienen. Tel daar nog eens een overcapaciteit aan managers bij op en je hebt een recept voor een ontevreden maatschappij. En we weten allemaal wat een ontevreden maatschappij uiteindelijk kan veroorzaken.......

  5. Jan Hut

    Hoi Rene,
    Helemaal wereldvreemd ben ik niet. Ik herken wel het een en ander in wat je zegt. Maar de laatste tijd zie ik een aantal voorbeelden van hoe het ook kan. Je ziet het vaak bij kleinere bedrijven. De grote worden inderdaad erg gedreven door aandeelhouders waarde. Daarnaast zie ik inderdaad ook veel eigenbelang.
    Ik heb al eens eerder geschreven over passie voor je werk. Als je het niet erg vind ga ik gewoon door met de dingen waar ik in geloof. Ik kan geloof ik ook niet veel anders. 🙂
    Groeten,
    Jan

  6. rene

    Uiteraard moet je doorgaan in waar je in gelooft. Ik zou niet anders willen. Maar soms moet je ook kijken of je geloof nog wel gebaseerd is op de werkelijkheid

  7. Jan Hut

    Nou het is in ieder geval wel mijn werkelijkheid. En die is niet helemaal vrij van mensen die voor hun eigen gewin gaan. (op zijn Gronings) 🙂 Maar gelukkig zijn er ook vele anderen waar ik graag mee samenwerk. Een mooie gedachte om het jaar mee af te sluiten.

  8. Peter Bos

    Ik het het een bijzonder domme zaak vinden wanneer personeel aangenomen wordt als een aanbod van hulp. Idealisme kost geld.
    Gelukkig zijn er wel een hoop nuances mogelijk tussen aandeelhouders "pleasen" en naief idealisme.
    1.
    Beslissers leren dat het hebben van personeel niet slechts een noodzakelijk kwaad is (vaak een basis reflex) Goed (gemanaged) personeel zorgt voor continuïteit en nieuwe kansen.
    Modewoorden als employability en human capital zijn hier wel op hun plek
    2.
    Je kan proberen een business plan te maken geïnspireerd op een (werkloze) beroepsgroep. "Wat kunnen ze en hoe verdien ik er mijn geld mee?"
    Zoals elk plan moet de focus liggen op een sluitende conlusie dat het idee levensvatbaar is (lees; winstgevend)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *