Menu Sluiten

Maand: februari 2009

Als je dan toch niks te doen hebt…….

View Jan Hut's profile on LinkedIn

Elsevier heeft deze week een artikel over Linkedin. Inmiddels 1 miljoen Nederlanders zijn er te vinden volgens Elsevier. Dat begint ergens op te lijken.
Natuurlijk ben ik er ook te vinden. Dat is van de laatste jaren want ik had eigenlijk ingezet op Xing (open BC), dat is de Duitse variant. Ik vond Xing net iets beter en gebruiksvriendelijker. Ik heb er nog steeds een betaald account. Maar zoals zo vaak wordt niet altijd de kwalitatief beste ook marktleider. Dus langzamerhand ben ik toch over gegaan naar Linkedin. Op een gegeven moment kreeg ik zoveel aanvragen dat ik het niet meer kon negeren. In het begin nam ik de meeste uitnodigingen aan maar langzamerhand ben ik wat aan het opschonen. De eerst 50 zijn al weer verwijderd. Niet omdat het geen boeiende mensen zijn maar gewoon omdat ik me niet meer goed kan herinneren wie de persoon in kwestie is of waar ik hem of haar heb ontmoet.

Het criterium wat ik hanteer is dat ik me de persoon voor de geest kan halen en dat we elkaar eens gesproken moeten hebben. En dan nog kan het zijn dat ik iemand niet toevoeg. En dat is dan gewoon een gevoelskwestie. Waarom klets je nu eenmaal bij een bijeenkomst met iemand? Toeval en intuitie. Zo zie ik Linkedin ook.

De afgelopen weken ook weer een paar leuke gesprekken gehad die tot stand zijn gekomen door Linked in. Een ervan was wel erg leuk en krijgt ook vast wel een vervolg. Gewoon omdat we samen met ons eigen bedrijf bezig zijn en een beetje hetzelfde tegen de wereld aan kijken. Gewoon even bijkletsen, de vervanger van de koffieautomaat toen ik nog werkte in loondienst.

De "echte leven" variant was gisteren weer het ICT Cafe. Altijd een grote pret om er te zijn. Maar het is toch anders. Heee hallo, leuk om je te zien. Hoe gaat het ermee? Super natuurlijk. We moeten elkaar binnenkort weer even opzoeken. En dat komt er ook vaak wel van. Natuurlijk komt ook daar van alles voorbij, zakelijk, persoonlijk, herinneringen en woeste plannen.

Vaak zijn het erg leuke gesprekken maar voor een verdieping ben ik liever in een andere omgeving. Het was gisteren drukker dan ik het ooit heb meegemaakt bij het ICT Cafe. Blijkbaar zoekt men in wat mindere tijden elkaar op. Een tip die ik mensen altijd geef. Als je dan toch niks te doen hebt doe het dan niet thuis of achter je bureau. Ga op zoek naar mensen, haak aan bij Netwerken. Linked in is een mooi eerste stap, het ICT cafe of het ICT Platform ook leuke. Allen zijn ze zeer waardevol in deze wat mindere tijden.

Een andere mooie gelegenheid van netwerken is tijdens de Busreis van het ICT Platform samen met de Netwerkbus naar de CeBIT. We bezoeken dit jaar voor de 6e keer het grootste ICT event van de wereld. De eendaagse gaat op 6 maart en de 2daagse is gepland op 6 en 7 maart. Voor de kosten hoef je het niet te laten. De eendaagse kost 40 Euro inclusief busreis en entree.
De tweedaagse kost 60 Euro, inclusief busreis, entree en overnachting. Ik ga zeker.

 
 

Sociaal netwerk is "nieuw gevaar"

Met veel belangstelling lees ik altijd verhalen over security en alle gevaren die er dreigen. Voorop gesteld ik ben een zondagskind. Opgegroeid op het platteland en nooit echt geconfronteerd geweest met gevaar. Er is wel 2 maal ingebroken in mijn auto, een keer mijn rijbewijs en een set schroevendraaiers weg en later eens mij laptop. Mijn schoenen zijn eens gestolen en oh ja mijn rugzak maar dat was in Chili. Ik was me helemaal niet bewust van dat mensen daar die Gringo’s toch een beetje zien als wandelende geldautomaat. In mijn rugzak zat mijn 3 maanden oude digitale video camera (nieuwprijs 320 Euro) en een trui. De camera heb is vergoed door de verzekering.
In mijn fantasie heeft een arm Chileens gezin 2 maand van de opbrengst geleefd. Ik ben alleen bang dat het op is gegaan aan 2 witte lijntjes.
Maar dat zijn dan ook wel mijn prive ervaringen met bedreigingen.
In mijn werkzame leven was ik 4 jaar manager security. (hoofd beveiliging)  Daar heb ik wel voldoende diefstal, fraude, vernieling en oplichting gezien. En dan was het ook nog maar Noord Nederland. Mijn collega’s uit het westen hadden altijd de sterkste verhalen. Op een gegeven moment denk je dat er achter iedere struik een boef zit. Als je dan weer uit dat wereldje stapt weet je dat er gelukkig voldoende struiken zijn waar niets achter zit of hooguit een spelend kind. Dan begin je alles weer een beetje in  zijn normale proporties te zien.
Ik moest er weer aan denken toen ik het het vakblad voor de ICT, Computable, het topic "Sociaal Netwerk"  besproken zag worden.
Een aantal Security experts geven hun visie. Er is nog weinig veranderd in security land. Er werd nog volop gewaarschuwd dat er best wel een boef achter een struik kan zitten. De expert van het bedrijf Andarr maakt het helemaal bont. Volgens hem is het beste advies om weg te blijven bij Sociale Websites.
Ga vooral niet het bos in want er kunnen boeven zitten achter struiken. Oeps, help, ik sta inmiddels wel op heel veel plaatsen vermeld. Maar dat was wel een bewuste keus.
Voor mij was het na 4 jaar zaak om het werkveld Security te verlaten. Je blik wordt wel erg beperkt na 4 jaar kommer en kwel. Misschien wordt het ook tijd voor de expert in kwestie om van baan te veranderen.