Menu Sluiten

Maand: juli 2013

Vakantie, tijd voor nieuwe initiatieven zoals coworking en breedband.

Alles draait op halve kracht. Parkeerterreinen van bedrijven zijn maar half vol of helemaal leeg. Het weer helpt mee, zomer!!. Ook vergaderingen zijn er nauwelijks, afspraken maken is extreem gemakkelijk tenminste als de gespreksparner niet op vakantie is. Er is ook tijd voor wat informeel overleg. Even alle sores van de crisis lijkt wel even weg. Er valt in de vakantieperiode toch weinig aan te doen.

 

Achter de schermen wordt er hard gewerkt aan nieuwe initiatieven. Zo wordt er op verschillende plaatsen gewerkt aan het opzetten voor coöperaties voor ZZP-ers. Allemaal nog erg voozichtig, want hoe moet het er uit gaan zien en welke afspraken moeten worden gemaakt. Je bent natuurlijk niet voor niets zelfstandig geworden. Eindelijk zelf verantwoordelijk voor je eigen handelen, geen baas die je verteld wat je moet gaan doen. En dan toch weer samen gaan werken met anderen omdat je samen toch grotere klussen aan kan of gewoon omdat je graag samenwerkt.

 

Ook komen er steeds meer locaties waar je tijdelijk kan werken. In maart 2007 schreef ik al over coworking. Nu 6 jaar verder lijkt het doorgebroken. In Groningen en Assen zijn er veel plaatsen waar je even kunt gaan werken. Na de vakantie komt er in Groningen een Seats2meet. Al eerder zijn er pogingen ondernomen maar nu gaat het echt door. In een voormalig pand van mijn laatste werkgever AtosOrigin. (Ik blijf het bedrijf zo noemen hoewel ze hun Origin hebben verloren). Ik ben er laatst al even wezen kijken en het komt er erg leuk uit te zien. Er hing nog wel een beetje een vislucht. (sorry dat grapje moet ik even maken). Het grote voordeel voor de nomadisch werker die veel met de auto onderweg is ideaal. Parkeerruimte volop en voor de ICT proffessional, vakgenoten voldoende in de omgeving. 

 

Een ander initiatief is in de binnestad van Groningen: Hutspot. Dat heeft natuurlijk ook mijn sympathie vanwege de naam. Ik las op facebook dat iemand het een belachelijke naam vond….. hoezo. Misschien geef ik er op 13 sepember wel een verjaardagsfeestje voor relaties want je schijnt het te kunnen afhuren voor een feestje. Is dit een idee? 

 

Zelf ben ik druk bezig met breedband in het landelijk gebied. De komende maanden moet blijken of we alle adressen die geen klant kunnen worden bij Ziggo (omdat ze buiten een dorp wonen) kunnen voorzien van breedband. En dan niet de beperkte verbinding via ADSL maar fatsoenlijke breedband oftewel glasvezel. Want de komende jaren blijft glasvezel het medium waar hoge snelheden mee gehaald kunnen worden. Natuurlijk levert ADSL ook redelijke verbindingen maar dan is het maar net de vraag hoever je van de centrale woont. Voor veel mensen zijn de verbindingen voldoende. En dat is ook het verweer van de leverancier. Het overgrote deel van de aansluitingen kent geen probleem. Toch hebben een kleine 500.000 adressen (potentieel) wel een probleem. Wil je meer weten van de problematie kijk dan even op mijn site www.janhut.com. Het onderstaande filmpje geeft ook aardig beeld van de problematiek.

 

 

Verbinding en de 4daagse

schoenen

Het zit er weer op, de 4daagse van Nijmegen. Wat was het leuk. Prachtig weer en veel, heel veel mensen die zich kostelijk vermaken. De wandelaars maar vooral ook het publiek aan de kant. Kijken en bekeken worden in optima forma. Je kunt  volledig anoniem meedoen: neutraal petje op, geen opvallende versierselen en je kunt 160 (of 200) kilometer wandelen zonder dat iemand je aanspreekt. Ben je op zoek naar aanspraak dan is een kreet op een shirtje, een gekke hoed, een vlaggetje van jouw provincie of iets ander wat opvalt genoeg om zo nu en dan aangesproken te worden. En wil je een gesprek dan is de simpele vraag: “Hoe gaat het?” meestal voldoende om een gesprek op gang te krijgen. Het zijn ontmoetingen als”ships in the night”. Je loopt een poosje op en soms opeens ben je iemand kwijt om elkaar niet weer zien of juist regelmatig wel. Nu ik dit zo schrijf lijkt het wel erg op mijn dagelijks leven. Soms werk ik in en opdracht of initiatief nauw met iemand samen soms zie je elkaar bijna dagelijks en dan opeens niet meer. En soms na enige tijd tref je elkaar weer regelmatig.

 

De 4daagse nivelleert wel. Je bent allemaal met hetzelfde bezig zonder rangen of standen. Zo heb ik een poos gesproken met een directeur en ook een hoofd van een gemeentelijk organisatie maar ook met een dame die werkte in een nachtclub. Ik heb maar niet doorgevraagd wat ze precies deed. Ik geloof niet dat het op de administratie was.Zo sprak ik ook met mensen uit de zorg, van de belastingdienst, iemand die net was ontslagen en een voormalig boer. Het is een mooie dwarsdoorsnede van de Nederlandse samenleving.

 

We hebben wel veel gemeen. Over het algemeen zijn het geen sprinters, het zijn mensen van de lange adem en doorzetters. Ze hebben wel een doel voor ogen maar hoeven niet allemaal daar zo snel mogelijk te komen. Want na de eerste dag komen er nog 3. Zo bekeken is hebben de deelnemers iets waar de maatschappij op zit te wachten. Mensen die niet gaan voor het snelle succes. Echte doorbijters die niet snel afhaken. Die de weg belangrijker vinden dan het doel.

 

Het zit er weer op. Was er dan niets wat uit de toon viel? Nou eigenlijk dan toch één. Mijn voormalig werkgever KPN maakt er wel een potje van. Ooit was het bedrijf aanwezig met de grootste burgergroep: allemaal in KPN-ers. Nu niemand. Nu zie ik ik soms nog een verkleurd petje. Toch waren ze regelmatig het gespreksonderwerp: het slechte bereik. In het verleden werden er overal tijdelijke verbindingen aangelegd.  Wat zijn die verbindingen nu slecht. Ik moet wel 100 oproeppogingen hebben gedaan die resulteerden in hooguit 10 gesprekken. SMS berichten die 2 uur te laat aan kwamen. Er zijn prachtige apps ontwikkeld alleen ze doen het niet omdat het netwerk het niet trekt. Het advies van één van de mobiele operators zet je internet uit! Best wel triest voor een dienst waar ik iedere maand € 150,- aan overmaak. Intussen gooien ze je dood met berichten over 4G. Ze presteren het om bij zo’n gemist gesprek ook nog de boodschap te sturen: 4G ook al beschikbaar in uw woonplaats?  Bah waar is mijn mooie KPN van ooit gebleven?

 

Nou ja eigenlijk geeft het me wel een mooi verhaal erbij. Mijn vakantie zit er weer op. Aan de slag met Glasvezel in het buitengebied. Daar zijn de verbindingen vaak ook gewoon slecht. KPN is daar de enige aanbieder. Soms hoor je van KPN dat 4G dat gaat oplossen.  Daar geloof ik niets van. Bij 3G kunnen ze het netwerk al niet voldoende op peil krijgen. En bij een evenement als de 4 daagse zijn ze niet in staat een fatsoenlijke dienstverlening overeind te houden. Juist een bedrijf als KPN die al 97 jaar de verbindingen verzorgt verwacht je beter. Ze moeten statistieken te over hebben. KPN heeft 1 mast bijgeplaatst las ik, T-mobile had het over 3 masten. De business case was niet rond te krijgen denk ik dan maar. Het kan niet uit. Net als glasvezel in het buitengebied. KPN, bedankt voor deze “Live case” hier kan ik wel wat mee.

 

Oh ja het wandelen, zou ik bijna vergeten. Ging prima deze keer, geen blaren! Beide voetjes doen het nog prima.

Blikketic

Blikketic, ooit van gehoord? Ik niet maar het schijnt een serieuze aandoening te zijn die je al op jonge leeftijd kan oplopen. Ik ken iemand die er mee behebt is en niet zo’n beetje! Nooit geweten dat er zoveel te vertellen is over blikjes. Van van Nelle, Quality street, beschuitbussen tot Droste blikken (bekend van het Droste effect). 
 
De afgelopen week was ik te gast in het "Behouden Blik" in Uithuizermeeden.We hadden er een bespreking en leuk om de verzameling te zien. Ik ken wel meer mensen die blikken en blikjes sparen. Maar dit waren er wel heel erg veel. Toch maakte het verhaal er om heen nog het meeste indruk op me. Carin heeft duidelijk een blikketic. Ze weet er boeiend over te vertellen. Natuurlijk over de blikken maar ook over de rol die de blikken speelden in de promotie van de producten. Ze weet heel mooi een koppeling te maken naar de tegenwoordige tijd waarin kinderen vaak geen idee meer hebben waar de oorsprong van een product ligt. Daarbij stipte ze een ander probleem dan, dat we de kunst van het verhalen vertellen zijn verleerd.
 
Verhalen vertellen, iets wat ik ook zo nu en dan doe. Iedere keer wel met een knoop in de maag. Het blijft een nog wat ongewone activiteit voor me. Tot nu toe vertelde ik verhalen van anderen maar daar komt verandering in. Een poosje geleden was er een wedstrijd in het schrijven van een verhaal in het Westerkwartiers, het dialect waarin ik ben opgevoed.
 
Thuis spreken we het nog dagelijks. Maar schrijven dat is toch iets anders. Ik herinner me nog het eerste mailtje aan mijn broer, raar om dat in het Nederlands te doen. Toch heb ik de pen ter hand genomen en een verhaal geschreven in het Westerkwartiers. Tot mijn verbazing zit ik bij de laatste 8 en mag ik mijn verhaal bij de finale op 3 oktober zelf vertellen. Spannend, maar ook wel leuk om te kijken of mijn verhaal mee kan komen. Misschien is het nog wel het leukst dat ik bij draag aan het in stand houden van iets wat verloren dreigt te gaan. 
 
Het verhaal van de blikken is ingoede handen. Echt een aanrader. Op internet te vinden via www.hetbehoudenblik.nl. in het echte leven Hoofdstraat 99, Uithuizermeeden

Blikketic

image
Blikketic, ooit van gehoord? Ik niet maar het schijnt een serieuze aandoening te zijn die je al op jonge leeftijd kan oplopen. Ik ken iemand die er mee behebt is en niet zo’n beetje! Nooit geweten dat er zoveel te vertellen is over blikjes. Van van Nelle, Quality street, beschuitbussen tot Droste blikken (bekend van het Droste effect).
De afgelopen week was ik te gast in het “Behouden Blik” in Uithuizermeeden.We hadden er een bespreking en leuk om de verzameling te zien. Ik ken wel meer mensen die blikken en blikjes sparen.Maar dit waren er wel heel erg veel. Toch maakte het verhaal er om heen nog het meeste indruk op me. Carin heeft duidelijk een blikketic ze weet er boeiend over te vertellen. Natuurlijk over de blikken maar ook over de rol die de blikken speelden in de promotie van de producten. Ze weet heel mooi een koppeling te maken naar de tegenwoordige tijd waarin kinderen vaak geen idee meer hebben waar de oorsprong van een product ligt. Daarbij stipte ze een ander probleem dan, dat we de kunst van het verhalen vertellen zijn verleerd.
Verhalen vertellen, iets wat ik ook zo nu en dan doe. Iedere keer wel met een knoop in de maag. Het blijft een nog wat ongewone activiteit voor me. Tot nu toe vertelde ik verhalen van anderen maar daar komt verandering in. Een poosje geleden was er een wedstrijd in het schrijven van een verhaal in het Westerkwartiers, het dialect waarin ik ben opgevoed.
Thuis spreken we het nog dagelijks. Maar schrijven dat is toch iets anders. Ik herinner me nog het eerste mailtje aan mijn broer, raar om dat in het Nederlands te doen. Toch heb ik de pen ter hand genomen en een verhaal geschreven in het waterkwartiers. Tot mijn verbazing zit ik bij de laatste 8 en mag ik mijn verhaal bij de finale op 3 oktober. Spannend, maar ook wel leuk om te kijken of mijn verhaal mee kan komen. Maar misschien nog wel het leukst is dat ik bij draag aan het in stand houden van iets wat verloren dreigt te gaan. Het verhaal van de
blikken is ingoede handen. Echt een aanrader. Op internet te vinden via www.hetbehoudenblik.nl. in het echte leven Hoofdstraat 99, Uithuizermeeden.