Menu Sluiten

Categorie: ICT-zaken

Barack Obama: Yes we can!!

Wat is er toch met die interne klok? Als sinds jaar en dag wordt ik wakker rond half 7. Alleen vanmorgen was het kwart over 6. Ik had voor het slapen gaan nog even TV gekeken vaan de verkiezingen in de VS. Dus gelijk weer even de TV aan gezet en precies op tijd om de toespraak te horen van de nieuwe president van Amerika.  Vroeg op de morgen maar zeer indrukwekkend. Yes we can! We kuinnen dingen veranderen. Het zou wel eens mooi op tijd kunnen komen, een verandering die nodig is in de wereld. Barack Obama koos de juiste woorden en de goede toonzetting.Voordegene die het gemist hebben, de toepspraak is nog te zien bij de BBC: http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/us_elections_2008/7710079.stm.Een toespraak waarin Barack Obama oproept tot verbondenheid, een verandering die nodig is om de verdeeldheid te beindigen. Dat geldt natuurlijk allereerst voor Amerika zelf waar de kloof tussen arm en rijk erg groot is en de laatste jaren alleen maar gegroeid. Maar een stap verder is de verdeling van welvaart over de wereld minstens zo groot.Dat merk je misschien niet dagelijks want ach wij leven zo in ons eigen wereldje beschermd in Nederland maar er is echt iets aan het veranderen.
Zo stuitte ik op een site www.odesk.com. Een site waar digitale klussen kunnen worden neergezet: vertaal werkzaamheden, ontwerpen van een logo, callcenter actvitieten, het programmeren van software of het ontwerpen van een template van een site. Op zich niet echt nieuw want dat is er al een poosje maar….. Dit is echt van een andere orde, er staan ruim 127.000 aanbieders van diensten. Je kunt hun uurtarieven zien, de waardering van klanten maar ook het cijfer dat ze gehaald hebben voor de online tests.
Als je goed kijkt: er staan 158 testen online en er zijn al 248.000 tests afgenomen. Er zjn bijna 10000 AJAX programmeurs beschikbaar en het gemiddelde uurloon is $18 en het hoogste tarief is $ 60,-.
Per kandidaat is te zien hoeveel opdrachten hij of zij al heeft gedaan en wat de waardering van de klant was. Op het dashbord is te zien dat er op dit moment al voor 48 miljoen dollar is omgezet.
Om stil van te worden want dit biedt kansen voor mensen in landelijke gebieden of in de derde wereld. Met een computer en een internetverbinding kan je diensten leveren. Het ondervangt dat mensen in de derdewereld met een redelijke opleiding naar een westers land moeten om te werken. Natuurlijk is het een bedreiging voor de gevestigde orde en inleveren is nooit leuk. Maar in dat licht is het een zeer inspirerende boodschap van Barck Obama. De wereld gaat echt veranderen.
Het komt zo wel erg dicht bij want als ik de keus heb om een website te laten maken voor 80 Euro per uur in Nederland of voor 11 dollard in de Phillipijnen. Waar kies je dan voor?

Kracht en attitude

http://www.astroblogs.nl/wp-content/uploads/2008/02/luciarijker.jpgSoms lijkt het leven voort te kabbelen en opeens is er allemaal beweging. Vorige week was het rustig, kan natuurlijk ook te maken hebben met de herfstvakantie, en deze week opeens volop activiteiten. Vandaag had ik naar 3 bijeenkomsten gekund, ik pas deze ronde want ik zit al weer dik over de 4 nieuwe visite kaartjes deze week.
Maar het was ook een week van oude bekenden. Maandag was er het MKB 2.0 event in Media Plaza. Het was een leuk weerzien in Utrecht en er is flink verbouwd en ook organisatorisch is er het een en ander veranderd begreep ik. Er zijn 3 nieuwe zalen bij gekomen, helemaal in het wit, witte stoelen en verlichting die in alle kleuren kan uitstralen. Bij de entree werd er water gebeamd op de witte vloer. Wat een leuk idee!
Het was een dag voor het MKB en wat je met Web 2.0 kunt als bedrijf. Leuke dingen gehoord hoewel het meeste natuurlijk niet vreemd was. Frank Jansen van www.frankwatching.nl was er ook en het was leuk om hem weer even te spreken. Een van de items was personal branding. En als er iemand niet helemaal past in de aanpak van personal branding dan is het Frank wel. Daarom is hij er ook nog steeds volgens mij. Toch is Frankwaching een van mijn favorieten.
Alle goede bedoelingen ten spijt is de boodschap die dag niet echt over gekomen. Bij de laatste presentatie vroeg de inleider: wie weet wat web 2.0 is en vervolgens durfde niemand de hand op te steken. Ook niet zo vreemd als er nooit een web 1.0 is geweest wat zou dan web 2.0 moeten zijn. Laat staan wat web 3.0 is. Dat de term aanspreekt bleek wel want de sessie was overbooked en trok een volle zaal van 220 mensen. Ik won een boek door de inleider van Lifehacking te wijzen op twitterbar. Misschien zijn we toe aan lifehacking 2.0.
Gisteravond mocht ik aanwezig zijn bij de verkiezing van zakenvrouw van het jaar van Noord Nederland. Een fantastisch leuke presentatie van Lucia Rijker, wat een indrukwekkend verhaal. Hoe je uitgaande van je eigen kracht energie kan halen uit ogenschijnlijk negatieve zaken. Ze had een gedicht die het heel mooi verwoordde, ik kan het alleen nog niet vinden op internet.
En oh ja Renske Bos won de verkiezing, nou ja verkiezing zij was de enige zakenvrouw in mijn ogen.

Mashup

De mensen die me wat beter kennen weten dat ik iets met Hutspot heb. Een jongen van de gestampte pot. Ik noem het de laatste tijd ook wel Hutsspot, oftewel het plekje van Jan Hut. Mijn plekje is toch wel Zevenhuizen, simpelweg omdat ik daar al mijn hele leven woon en omdat mijn voorouders er als eeuwen woonden. Mijn wortels zitten wel erg diep in de Groningse veen / zand / potkleigrond.
Bij ons in de regio is het een mengeling van Gronings, Fries en Drents. Toch voelen we ons echte Groningers maar kunnen onszelf lang niet identificeren met noord en Oost Groningen maar noem ons geen halve Friezen want dat zijn we niet. Hoewel we in ons dialect wel Friese en Drentse woorden hebben.
Thuis hadden we een boerderij met koeien varkens, kippen en in het begin ook nog aardappelen bieten en tarwe. Tegenwoordig heet dat volgens mij een gemengd bedrijf.
Eigenlijk heb ik nu ook een gemengd bedrijf, van alles wat. Het zal nooit een wereld bedrijf worden maar dat past ook niet in de volksaard van de regio waar ik woon. Ik noem het ook wel een bedrijfskundig klussenbedrijf. Het toepassen van nieuwe (web)technologieën. Met simpele koppelingen zijn soms mooie toepassingen te maken. Dit zit dan niet allemaal in een website maar er worden allerlei koppelingen gemaakt met andere sites. Natuurlijk moet mijn eigen site er een etalage van zijn en de eerste aanzet is er inmiddels: www.janhut.com. Daar zijn inmiddels een aantal koppelingen in verwerkt. Dat gaat niet altijd helemaal goed want binnen een dag was de site gehackt Hup maar weer opnieuw gebouwd, nu de beveiliging iets beter gezet en hij draait na een paar dagen nog steeds. Er is ook een backup gemaakt dus het terugzetten is nu sneller te regelen (hoop ik).
Het toepassen van al deze koppelingen heet [[wikipedia:mashup]] en daarmee is het crikeltje weer rond want ik was immers een jongen van de gestampte pot.

Grensgevallen


Logo

Als je op de grens van iets woont dan weet je dat je het risico loopt tussen wal en schip te vallen.
Een aantal weken geleden kondigde het dagblad trots aan dat ze meer informatie over de regio zouden gaan opnemen. Vanaf dat moment krijgen we regelmatig nieuws over Delfzijl, Bedum etc. De artikelen bij ons uit de buurt zijn vaak verhuist naar de binnenkant van dat katern. Vroeger hadden we editie west (een beetje vergelijkbaar met Westerkwartier.) Nu staat er op het regiokatern NGN / NGW wat volgen mij staat voor Noord Groningen Noord en Noord Groningen West. Dat waren vroeger volgens mij 2 aparte edities. Die zijn nu samengevoegd, duidelijk dus een besparing. Ik kan het me verbeelden maar er staat duidelijk minder in over het Westerkwartier dus wat aangekondigd is als meer regionieuws is gewoon een bezuiniging met minder nieuws uit de directe omgeving.
En het rare is dat er nooit nieuws valt te lezen over Drenthe wat voor mij maar een paar honderd meter verderop is. Dus hoezo meer nieuws uit mijn directe omgeving. Nu begrijp ik dat je ergens grenzen moet stellen. Maar nieuws van 70 kilometer verderop heeft toch minder waarde dan van een kilometer verderop. Als ze echt iets haden willen toevoegen dan zouden ze de editie Westerkwartier moeten aanvullen met 1/3 noord Groningen, 1/3 stads editie en 1/3 Drentse editie. Ik besef me dat dat voor de redactie een uitdaging is. Maar wel naar behoefte van de lezer. Ik kan me voorstellen dat de lezer uit Delfzijl ook niks heeft met nieuws uit Zevenhuizen. Nu is het een ordinaire bezuiniging.
Deze week ontdekte ik nog zo’n spanningsveld. Als inwoner van de gemeente leek en bewoner van het buitengebied hebben we te maken met het planproces buitengebied. De afgelopen woensdag lag dat ter inzage in het gemeentehuis. We kunnen reageren tot 1 november. Nu mochten we woensdag ook verschijnen in een werkatelier rond het intergemeentelijk structuurplan (IGS) in Norg. De worsteling van de gemeente Leek en Noordenveld om een bouwopgave te realiseren van 5700 woningen. 7100 bezwaren zijn er ingediend op het eerste voorstel. Een niet te bevatten hoeveelheid. Een monsteropgave om daar nog een beetje soep van te koken. Opeens schoot het me te binnen dat gaat over 2 trajecten die elkaar stevig raken. Immers het IGS roept ook veel over de landschappelijke kwaliteit. Eerst maar eens gevraagd aan een gemeente ambtenaar. Die dacht te weten dat ze van elkaars bestaan af weten en kontakt hebben. Toch ook maar even gevraag aan de stedebouwkundige Cor Geluk die werkt aan het IGS. Waar ik al bang voor was. Hij wist van niks. Er worden dus 2 grootschalige plannen gemaakt die de komende 10 jaar invloed gaan hebben binnen de gemeente Leek. En ze hebben geen contact met elkaar. Als simpele burger onvoorstelbaar.

Globaal vs lokaal

tocht-odn1.jpgHet zijn boeiende tijden. Want wereldwijd spelen er zaken die mijn voorstellingsvermogen te boven gaan. De financiële crisis sluipt steeds meer ons leven in. Het eind is nog niet in zicht, sterker nog het is denk ik nog maar het begin. Het is helemaal niet mijn wereld maar het doorschuiven van risico’s heeft een vorm aangenomen dat het op een kaartenhuis lijkt. Valt er iets om dan is het moeilijk in te schatten wat er meer mee omvalt. 20 jaar geleden hoorde ik eens een presentatie van iemand die dit kaartenhuis redelijk doorzag en zijn hart vasthield voor de gevolgen. Het rondpompen van geld zonder dat er een relatie is naar de echte wereld. Sindsdien is het kaartenhuis alleen maar gegroeid. In die vergelijking is het griezelig dat de overheid nu een aantal kaarten overeind probeert te houden. Als je ooit met kaartenhuizen bezig bent geweest weet je dat het bij een groot kaartenhuis onmogelijk is het geheel overeind te houden. En welke kaarten wil je overeind houden?
Nog een wereldwijd probleem: de energie voorziening. Ik had al eens een aantal keren de kreet peak oil gehoord maar na het zien van een documentaire afgelopen week werd me de ernst duidelijker. Ergens rond deze tijd zijn we op het punt aangekomen dat we de helft van alle olievoorraden hebben gewonnen. En sommigen zeggen dat we dat punt allang gepasseerd zijn. Ja er zijn nog wel te ontdekken voorraden en met nieuwe technieken tot voor kort onwinbare bronnen te ontsluiten maar dat is marginaal. Het feit dat we de grootste hoeveel al hebben opgemaakt zorgt ervoor dat de prijs omhoog gaat en er onrust ontstaat. Ooit hoorde ik het verhaal dat als de nood hoog genoeg is er vanzelf de oplossingen komen. Blijkbaar is de nood nog niet hoog genoeg. De tijd zal het leren.
Het afgelopen weekend mocht ik met een grote groep mensen lopen van Lauwerzee naar Dollard tou. Onder de naam Tocht om de noord was er een wandeling van Zoutkamp naar Delfzijl. Ik ben door prachtige dorpjes gewandeld, door musea, kerken, over wierden en door molens. ’s Morgen met een opkomende zon over mistige weilanden. Prachtig!
Het lijkt een schril contrast met de wereldwijde problemen. Maar ook daar ligt een bommetje onder. Al die kleine dorpjes met schattige woninkjes, hoe gaat dat verder? Ze zijn zeker niet energie zuinig gebouwd. Te klein voor de huidige maatstaven. Dus wie wil er wonen? Het onderhoud kost veel geld terwijl er nauwelijk inkomsten tegenover staan. De kerken prachtig, monumenten stuk voor stuk. Maar er is geen kerkelijke gemeente meer die dat kan bekostigen. De “tocht om de noord”  is wel een fikse wandeling, 77 kilometer, maar voor een echte wandelaar in mijn ogen een must.