De laatste tijd wandel ik veel. De afstanden nemen toe want we hebben ons ingeschreven voor de vierdaage van Nijmegen. inmiddels hebben we ruim 200 kilometer op de teller staan volgens het schema moeten we dus nog een kleine 200. Dus je kunt me de komende tijd al wandelend aantreffen met onze dochter want we doen het samen. De afgelopen week kreeg ze het opeens op de heupen en zette de pas er in. Tot dat moment paste ik mijn pas aan maar toen het echt er op aankwam moest ik afhaken. het was niet mijn ritme. Net zoals zoveel dingen in het leven moest ik mijn eigen tempo lopen. Om een kilometer of 2 met haar in de pas te lopen en op tempo ach dat was wel te doen. maar na verloop van tijd merkte ik dat het pijn ging doen, mijn knieen en bovenbenen. de laatste tijd spreek ik wat mensen die in een reorganisatie zitten of wat ongemakkelijker in de functie. Eigenlijk geldt daar hetzelfde, doe je eigen ding. Je even aanpassen aan de organisatie kan wel maar als de druk groter wordt begint het toch te knellen. Ooit gaf ik dat mijn collega’s waar ik manager van mocht zijn hetzelfde advies: probeer er van te houden, probeer het te veranderen (zodat anderen jouw tempo lopen) of stop ermee. In het Engels: love it, change it or leave it.
Ik heb met Gemma afgesproken dat als het weer voorvalt we gewoon ons eigen tempo lopen en we elkaar bij een volgende halte (of de finish) wel weer treffen.
Natuurlijk starten we samen en we lopen zeker een heel stuk samen want anders weet je niet hoe het gaat. We bereiken ook vast samen de finish.
Ik ben bezig met een site waarop te zien is waar we zijn. Het werkt allemaal ondertussen perfect (het voorbeeld is te zien op mijn site www.janhut.com). Alleen een lastig punt: de accu houdt het niet zolang vol. Soms stuit je op problemen waar je het niet had verwacht. De backup accu is besteld dus kunnen we nog finetunen.
Wat ik er mee wil? Weet ik niet, dus als je nog een idee hebt hoor ik het graag.
Archief