Blog van Jan Hut

De afgelopen week was het 4 jaar geleden dat ik voorzitter werd van het ICT Platform. Een mooi moment om even terug te kijken. Tijdens die bijeenkomst werd me de “ICT ambtsketen” omgehangen. Voor de gelegenheid was er een ketting gemaakt van geheugen modules en een netwerkkaart. Koen Schuiling (toen als wethouder EZ van de gemeente Groningen) installeerde me. Ik word nog regelmatig geplaagd met de titel ICT burgemeester.

In meerdere opzichten komen die tijden weer boven. Toen hadden we een paar honderd mensen in ons bestand stonden die we toen nog uitnodigden door het sturen van brieven met daarin een antwoordfax. Tegenwoordig mailen we en komt er geen papier meer aan te pas. Het bestand is gegroeid tot 1500 mensen. De bijeenkomsten worden nu nog steeds goed bezocht. De deelname is wel diverser geworden. In mijn beginperiode kwamen er vooral account managers en mannen in pakken. De laatste bijeenkomsten zagen we ook andere ICT-ers. Ruim een jaar geleden hadden we Tomato, daar verschenen veel mensen die juist uit de creatieve hoek komen.

Op 15 februari staat er een bijeenkomst over technostarters op het programma, hoe kan je als innovatief bedrijf je Intellectueel Eigendom afschermen en hoe moete je omgaan met venture capital? De inschrijvingen laten al een leuke mix te zien van kleine innovatieve bedrijven, financiers en consultants in dat veld. De bijeenkomst is een co-productie van ACT (Association of Competetive Technologies) en het ICT Platform. Act is een lobby organisatie voor innovatieve bedrijven. Act is actief in Amerika en Brussel. Inmiddels hebben ze een aantal bijeenkomsten georganiseerd in Europa, nu dus ook in Nederland. Speciaal voor dit evenement komen er 2 mensen over uit Amerika. De dag ervoor en erna is er waarschijnlijk uitgebreid de gelegenheid met mensen van Act van gedachten te wisselen. Mocht het aanslaan dan ligt de oprichting van een groep “regional activists” in Nederland voor de hand. Op zich geen gekke gedachte want de Universiteit in Groningen heeft een studierichting die zich richt op “ICT en recht”.

De universiteit heeft meer verborgen geheimen: Alfa Informatica, Wiskunde en Bedrijfskunde mogen er best zijn. Kunstmatige Intelligentie staat de laatste tijd wat meer in de schijnwerpers maar wordt nog ondergewaardeerd.
Samen met Noord Duitsland proberen we aansluiting te vinden bij de Europese kaderprogramma’s (innovatie stimulerings programma’s) daarbij is de inbreng van de RUG absoluut noodzaak. Zo is de cirkel rond want tijdens “mijn installatie” deden Pras Annand en Karina een oproep om aansluiting te vinden bij de Europesche innovatie trajecten. Dit deden ze naar aanleiding van een Congres in Kopenhagen) waar Nederland schitterde door afwezigheid. 4 jaar verder zijn er stappen ondernomen. De komende maanden moeten de voorstellen ingeleverd worden. Op diverse terreinen liggen er kansen, hopelijk kunnen we bij een paar trajecten aanhaken.

Door mijn leeftijd ben ik een digitale allochtoon. Mijn kinderen zijn digitale autochtonen. Zij kunnen zich een leven zonder computers niet voorstellen. Ik leen de uitdrukking hier even uit de engelse taal. Daar hebben ze het over [[wikipedia: digital native]]. Een digital native is geboren na 1980. Hoewel ik twijfel over mijn kinderen want die konden in hun jonge jaren niet beschikken over een computer hoewel we er toen al wel een in huis hadden. Maar dat was werk gerelateerd en daar mochten de kinderen niet aan komen. Ze zijn beiden wel geboren na 1980 dus worden ze gezien als “Digital Natives”.
Zelf ben ik opgegroeid in het bedrade tijdperk. k heb heel wat uurtjes aan een [[wikipedia:nl:hoofdverdeler]] gewerkt. Een echt bedrade wereld. Met draadloos kwam ik voor het eerst in aanraking toen ik een nieuw toestel mocht lenenen van de PTT: type New York. Het eerste draadloze toestel voor in huis. Het was 1985. Nu ruim 20 jaar verder willen we alles draadloos. De afgelopen vrijdag was er de bijeenkomst van draadloos Groningen. Deze bijeenkomst was een groot succes.
De belangstelling was groot en er waren goede presentaties en de discussies achteraf erg levendig. Toch bleven er bij sommige deelnemers vraagtekens over.
Wat kan je meer met draadloos in Groningen dan wat je nu al kunt. Zal [[wikipedia:nl:UMTS]] het niet achterhalen? Een aantal inleiders lichtte een tipje van de sluier op. Het dicht in de buurt kwam voor mij de presentatie van “uitmetAbel”.
Met Uitmetabel krijgt een klant een apparaat wat uitgerust is met een [[wikipedia:nl”:GPS]] ontvanger. Het apparaat wordt uitgerust met allerlei specifieke informatie over de omgeving. Uitmet Abel is bestemt voor wandelaars, fietsers of motorrijders om die te voorzien van informatie over de omgeving. Als je bijvoorbeeld met het apparaat op de Grote Markt staat krijg je informatie over de Martinitoren, het stadhuis of de laatste ontwikkelingen van het Forum.
Met mooie woorden heet dat ook wel [[Wikipedia:Location Based Services]]. Oftewel je krijgt de informatie en diensten aangeboden van de omgeving waar je bent.
Met Draadloos Groningen is er de mogelijkheid dit eenvoudig te realiseren. UitmetAbel kan dat dus ook allen moet er dan wel een apparaat aangeschaft worden met GPS ontvangst. Voor draadloosgroningen is een PDA of laptop met Wifi voldoende. Elke nieuwe laptop heeft tegenwoordig zo’n voorziening.
Die diensten kunnen natuurlijk ook over UMTS ontwikkelt worden maar daarvan liggen op dit moment de prijzen nog hoog.
Maar draadloosGroningen gaat over meer. Dat werd duidelijk bij de presentatie van Livinglabs door Sascha Haselmayer. Met DraadloosGroningen hopen we een testomgeving te krijgen waar diensten worden ontwikkeld. Op dit moment zijn er al een 21 living labs in Europa. Vaak is het niet meer dan dat men de kreet hanteert of er proven door mobile operators worden gehouden. Met draadloos Groningen kunnen we ons invoegen bij de voorlopers en kunnen bedrijven diensten ontwikkelen die elders nog niet zijn. Sascha had een mooi voorbeeld. Alle grote steden in Europa hebben een eigen systeem laten ontwikkelen voor elektronisch betaald parkeren. Hierdoor hebben lokale partijen ervaring opgedaan met het ontwikkelen van de dienst. Op zich natuurlijk een mooi voorbeeld waarbij een gemeente als eerste klant fungeert. Alleen heeft zo iedere stad een eigen oplossing. Al die diensten zullen dus ook nooit echt op grote schaal doorbreken. Vandaar de living labs die dit willen voorkomen. Hoog tijd voor Groningen om zich er bij aan te sluiten.

De eerste week van het jaar staat meestal in het teken van nieuwjaars recepties. Op de een of andere manier was de uitnodiging voor de Nieuwjaars bijeenkomst van de Kamer van Koophandel Drenthe niet bij me terecht gekomen. Ook de uitnodiging van Groningen had ik niet ontvangen maar ik werd geconfronteerd met een gereserveerde Noaberpassage parkeer garage. Opeens schoot me te binnen dat de bijeenkomst van de KvK meestal in de eerste week is. Even na gevraagd bij de KvK en het was geen probleem ik was welkom.
Dit jaar kan ik dus geen vergelijking maken met de bijeenkomst eerder deze week in Eelde. Maar de bijeenkomst in Groningen straalde veel optimisme uit. Veel positieve verhalen, ICT was een absolute top groeier in de regio.
Zo’n nieuwjaars bijeenkomst is altijd weer een mix van netwerken, oude bekenden treffen, nieuwe mensen ontmoeten en plannen met elkaar delen.
Het workprogram ICT van de Europese unie is net voor de kerst gepubliceerd. Mooi leeswerk dus tijdens de kerstdagen. Gelijk was er een mogelijkheid om een aantal mensen te spreken over hoe om te gaan met de Europese ambities want als we als regio er iets mee willen dan zullen we nu er wel iets mee moeten doen. Op de nieuwjaars bijeenkomst werd aangekondigd dat er een nauwe samenwerking is tussen de Handels Kammer Oldenburg en de KvK Groningen. Net voor de kerst was er een soortgelijke mededeling van de Gemeente Groningen en gemeente Oldenburg. Het lijkt erop dat de grens steeds minder een belemmering wordt.
Gelijk na de KvK bijeenkomst op donderdagavond had ik vrijdagmorgen een afspraak in Oldenburg met de voorzitter van OFFIS,  een innovatief ICT-centrum wat veel gebruik maakt van de kennis van de universiteitvan Oldenburg.
In het verleden is er vaker contact geweest tussen OFFIS en het ICT Platform.  Al vaker is uitgesproken dat we  elkaar goed aanvullen en dat we  meer samen moeten gaan werken.  Alles lijkt er op dat de tijd nu rijp is. Een goed uitgangspunt voor het nieuwe jaar.

(Dit bericht staat ook op www.dsg.nl)
In mijn vorige weblog besteedde ik aandacht aan de nog 1100 werkzoekende ICT-ers. Die bijdrage leidde ertoe dat radio Noord er aandacht aan besteedde. Het blijkt lastig te zijn voor niet ICT-ers te begrijpen hoe de branche in elkaar steekt.  Er kwam een prikkelende reactie van Tom Jansen op mijn weblog waar ik wel dingen in herkende.
Er kan vanuit verschillende gezichtspunten naar de groep werkzoekendengekeken worden. Allereerst vanuit de kennis die nog op de bank zit. Wat
dat betreft stond er een leuk artikel in het Dagblad van het Noorden waar Rene Paas werd geciteerd. Strekking van het verhaal: hoezo ruimere ontslagmogelijkheden en langer doorwerken? Eerst maar eens de reservebank leeg!
Iemand anders zag vooral de commerciële mogelijkheden. Stel je voor, je zet een project op, schoolt een groep van 20 ICT-ers om of bij en je kunt een groep van 20 mensen met een opslag van € 20,- per uur wegzetten. Kijk eens hoe snel je dan binnenloopt.  Een derde reactie was om een service centrum op te zetten voor het MKB met ICT problemen en vragen. De werkzoekenden kunnen dan via een laagdrempelige manier weer ervaring opdoen en het MKB is er ook mee geholpen.
3 totaal verschillende reacties op de problematiek
Maar om even verder op de reactie van Tom Jansen in te gaan. Ja ik herken dat er in grote bedrijven gestuurd wordt op cijfers en financiën. Daar heb ik ook al een eerder over geschreven in een bijdrage van 17 juni 2005 onder de titel Intensieve Menshouderij. en die van een week later gaat er nog verder op in.
In de begindagen van mijn ICT loopbaan verbaasde ik me over de hoge tarieven die voor sommige IT-ers moest worden betaald. Er was een afdeling waar 4 Baan specialisten zaten voor een tarief van 400 gulden per uur en dat al voor langere tijd. Er zat geen enkele relatie tussen het tarief en de prestatie. In de huizenhandel is er een uitdrukking: “het is niet een gek die het hoge bedrag vraagt, maar de gek die het hoge bedrag ervoor betaalt�. Schaarste maakt dat er hoge bedragen worden betaald.
Maar Tom heeft absoluut gelijk dat de branche zelf moet zorgen voor goede doorstroom mogelijkheden en scholing. Dat begint bij een goede
aansluiting met het regulier onderwijs maar ook daarna scholing op de werkvloer. Met dat laatste kunnen bedrijven zich onderscheiden en zo
aantrekkelijk worden op de arbeidsmarkt. Want er is een categorie werknemers die er voor kiest om een trucje te doen tegen een goede
betaling. Maar er is ook een categorie die kiest voor goede ontplooiingsmogelijkheden. En met de schaarste op de arbeidsmarkt
kunnen werknemers in toenemende mate kiezen voor een bedrijf die bij hun past.
Blijft natuurlijk de problematiek van ICT-ers die een afstand hebben tot de arbeidsmarkt zoals dat zo mooi heet. Daar zijn verschillende belanghebbenden: de overheid die de huidige uitkering betaald, de bedrijven die mogelijk baat hebben bij deze stille reserve en de
scholingsinstituten die aan om- en bijscholing kunnen doen. Een mooie opdracht om de voorspelling van Tom te weerleggen dat er volgend jaar
nog 1100 mensen werkzoekend zijn. Maar ik deel zijn mening dat als we niets doen de groep nauwelijks zal afnemen.

De afgelopen woensdag hadden we de laatste ICT Platformbijeenkomst van het jaar. Deze keer met een korte terugblik, een vooruitblik en ruim aandacht voor de Europese innovatieprogramma’s. Deze week werden de Work Programs gepubliceerd door de EU. Tijdens de bijeenkomst werd terug gekeken op Helsinki door Egon van der Veer. TNO gaat met de IJkdijk een serieuze poging ondernemen om te participeren in een kaderprogramma.
Matthias Brucke. Matthias was al vaker in Groningen te gast en hij komt hier graag. Matthias werkt bij Offis in Oldenburg en zij participeren in een aantal kaderprogramma’s. Ze trekken een aantal van deze trajecten en willen ook graag Groningen meenemen. Vooral de wireless plannen spreken erg tot de verbeelding. 5 Januari ben ik in Oldenburg te gast om een en ander te bespreken.
In het workprogram zag ik aandacht voor “Digital libraries and Content”, een leuke mogelijkheid voor de RUG om met Alfa Informatica mee te doen. “Cognitive systems, interaction and robotics” is iets voor Kunstmatige Intelligentie. De wireless plannen zouden kunnen worden ingebracht in living labs en dit is maar een eerste verkenning. De komende maanden worden de oproepen gedaan in zogenaamde “Call for Proposals”. Er is nog tijd om partners te vinden. Het meest voor de hand ligt samenwerking met Oldenburg. Zoals opgemerkt werd door iemand van de Universiteit: “de dichtstbijzijnde universiteit voor Groningen”. Een uurtje rijden vanaf Groningen, in die tijd kan je tegenwoordig niet eens meer in Zwolle komen.
De borrel achteraf was weer als vanouds. Ik heb veel leuke mensen gesproken. De plannen van het ICT platform voor de arbeidsmarkt aanpak trekken ook veel belangstelling. Veel uitdagingen dus voor het komende jaar, maar eerst is er het kerstreces.

Prettige feestdagen.

De afgelopen vrijdag was er het zorgcongres. Hoewel veel van de onderwerpen niet echt aansluiten bij mijn belevingswereld waren er toch een paar dingen die me opvielen. Er komen in snel tempo spullen op de markt waardoor zorg op afstand gemakkelijker wordt. Camera’s, sensoren en videoverbindingen, er is al heel veel. Dat zal ook moeten want de komende jaren zal de werkgelegenheid in de zorg sterk toenemen. Zo sterk zelfs dat als de trend zich zo doorzet over 40 jaar de helft van de mensen in Noord Nederland in de zorg zal werken. Een van de inleiders had echter de volgende vergelijking: In de jaren 20 van de vorige eeuw werd telefonie zo populair dat het aantal operators (om met de hand door te verbinden) sterk toenam. Zelfs zo erg dat men inschatte dat er na 50 jaar de gehele beroepsbevolking als operator aan de slag kon. Nu kwam er een ontwikkeling dat door de automatische centrales de operators overbodig werden. De klant kon zelf de verbinding leggen. Daarna kwam er een sterke opkomst van typistes ook die werden overbodig want door de komst van de PC werd de tekst direct ingevoerd. Bij veel gemeenten en overheidsinstellingen vervallen banen doordat burgers zelf rechtstreeks de mutaties invoeren. Vanmorgen heb ik de meterstand van het water doorgegeven via Internet. Dat scheelt meteropnemers. Het overmaken van geld gebeurt ook al lang niet meer aan het loket van een bank. Eerst was er de overschrijvingskaart die gewoon op de bus ging, later kwam telebankieren en tegenwoordig is er geen bank meer die de dienst internetbankieren niet heeft. De klant moet steeds meer zelf doen. De inleider kwam vrijdag dan ook met de suggestie dat er in de zorg op den duur ook gewerkt gaat worden met zelfzorg. Ik denk dat hij gelijk heeft. Alleen zou ik niet weten hoe dat met verpleging zou moeten.
Er zaten wel meer leuke dingen in zijn presentatie zoals de opmerking dat het grootste deel van de wereld meer op Noord Nederland lijkt dan op de randstad.
Hij had ook een overzicht van reistijden in Noord Nederland naar een ziekenhuis. (binnen de 25 minuten volgens mij) Maar dat in Noord Nederland lang niet iedereen de kosten kan opbrengen. Daar moest ik even denken aan het gebied in Afrika waar ik 2 jaar geleden was. 50 kilometer van een ziekhuis over zandwegen. Waar wij waren, stond wel een ambulance, deze was geschonken. Alleen was de ambulance nog nooit uitgereden want niemand van de plaatselijke bevolking kan de diesel betalen. Zo erg is het in Noord Nederland nog lang niet.
Terug naar zorg en ICT. Ik denk dat er in de zorg heel veel meer kan dat wat nu het geval is. Om het patiënten dossier te automatiseren is een fluitje van een cent. Er zijn volgens mij voorbeelden van projecten die vele malen complexer zijn. Om bedrijven in ketens te laten werken is niet uniek en dat gebeurt op grote schaal. Al sinds jaren is supply chain management een begrip. In de zorg lukt dat maar niet. Het lijkt wel een beetje op de 4wheel-drive ambulance in Afrika. Er zijn perfecte hulpmiddelen alleen wordt er te weinig gebruik van gemaakt.

Vrijdag 15 September Abraham op Google Earth. Al die drukte rond Google Earth is wel grappig. Het was een losse opmerking in mijn weblog. Dat het zoveel aandacht in de media zou krijgen had ik niet verwacht. Inmiddels heeft het wel een hoop in gang gezet op publiciteitsgebied. In werkelijkheid was Google toch al aan het upgraden volgens mij. Dus mijn invloed is echt niet zo groot. Zonder dat ik het fijne ervan weet is het volgens mij zo dat de beelden van de rest van Nederland nog gewoon satelliet beelden zijn en dat Assen nog steeds (scherpere) foto’s zijn. Je kunt de hoeken van de foto’s zien. En dan zou het best zo kunnen dat de suggestie van RTV noord klopt dat die foto’s rechtenvrij zijn. En daarom geplaatst. Dat is niet meer dan een aanname van mijn kant. Al die belangstelling heeft er toe geleid dat de belasting van het (Google Earth) netwerk zo groot is dat een nieuwe release, met een koppeling naar postcodes, nog niet uitgerold kan worden. Dat hoorde ik van iemand die de afgelopen week iemand van Google Earth had gesproken. Overigens was mijn oproep om heel noord Nederland te ontsluiten. Ik zie dingen breder dan de stad Groningen alleen. Ik woon immers precies 50 jaar in Zevenhuizen (gisteren was ik jarig en zag ik Abraham). Een dorpje in Zuiderlijk Westerkwartier. Onze woning staat op 1 kilometer afstand waar Groningen, Friesland en Drenthe bij elkaar komen. Voor de liefhebbers is onze woning te zien op www.janhut.nl/Hutwoning.kmz Als het goed is kom je zo bij onze woning. (tenminste als je Google Earth hebt geïnstalleerd). Dit geeft gelijk de kracht aan want je kunt ook het drieprovinciepunt zien op www.janhut.nl/3prov.kmz Toch leuk om te zien! (ik hoop dat het je lukt). Nu is het de vraag wat je hier mee kunt. Je kunt redelijk goed zien hoe we wonen. Hou je van landelijk wonen in een bosrijke omgeving dan kan je zien dat we leuk wonen. Trouwens ons huis is te koop. Of een link naar Google Earth ons huis beter verkoopbaar maakt betwijfel ik. Maar je kunt wel zien hoe we wonen. De foto is van vorig jaar want de zandbult voor het aanleggen van de oprit is nog te zien. Op publiciteitsgebied was er voor me deze week wel voldoende te beleven. Een stuk in het Dagblad en op RTV noord. Mocht ik daar erg domme dingen hebben gezegd dan heb ik nu een probleem want iedereen weet me nu ook te vinden. En de vraag is of dat ooit weer goed van internet af te krijgen is. Dat een veilige wereld snel kan veranderen hebben we afgelopen week herdacht, de beelden van het WTC waren veelvuldig op de buis. Hoever Google Earth wel of niet bijdraagt aan een veilige wereld weet ik niet. Maar het is wel heel makkelijk om grote meutes naar mijn huis te dirigeren. (ik zou niet weten waarom maar toch) Dat is een van de onderwerpen van Howard Rheingold die op 25 september een lezing komt geven bij ons. (zie ook onze site, www.ictplatform.com) Je bent van harte uitgenodigd. Maar meld je wel snel aan want we hebben al 90 aanmeldingen en er is plaats voor 120. www.janhut.nl/Hutwoning.kmz Geplaatst om 23:27 | 7 reacties Dinsdag 12 September Foto’s De week is nog maar net begonnen en hij kan al niet meer stuk. Het begon met een vergadering bij de RUG bij Kunstmatige intelligentie (KI). We hebben in maart gezien waartoe de studenten in staat zijn. Inmiddels is Jolie ons komen versterken voor een aantal uren in de week en zij nodigde me uit voor de vergadering. Het thema was niet echt nieuw. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat al het onderzoek wat gedaan wordt omgezet in nuttige producten en diensten waar de maatschappij iets mee kan. We namen een aantal plannen door en de energie spatte er af. KI heeft een groot succesnummer Sound intelligence oftewel de dienst Aggression Detection. Klinkt ingewikkeld maar in principe komt het er op neer om bij camera’s microfoons te installeren. Zodra er ergens agressie is kan dat worden herkend door de veranderende toonsetting en volume. Op dat moment worden videobeelden doorgegeven. Er hoeft dus niet steeds naar een monitor te worden gekeken alleen als het nodig is, is er beeld. Maar zo zijn er natuurlijk nog veel voorbeelden van patroonherkenning en dat kan gaan om beelden, handschriften of geluiden. Bij KI is er veel kennis op dat gebied. Nog een beetje natintelend van de bijeenkomst werd ik gebeld door RTV Noord ze wilden graag een reactie van me over Google Earth want nu is Groningen opeens wel duidelijk in beeld. En vandaag (dinsdag) staat er ook nog een interview met me in het Dagblad, “My claim for fame� van deze week. Maar het kan nog mooier want vanmorgen ging ik op bezoek bij een importeur van IP camera’s. (camera’s die zonder tussenkomst van een computer rechtstreeks aan Internet gekoppeld kunnen worden) Ik vertelde hem van onze bijeenkomst gisteren en na 20 minuten zei hij: “jij gaat straks met een camera naar huis�. Wel op één voorwaarde dat je er dingen mee laat zien die nieuw zijn. Nummerbord herkenning, kunnen herkennen wanneer een auto afwijkend routes neemt, kunnen constateren wanneer een patroon wordt doorbroken. Maar ook stemherkenning met de camera gekoppeld aan gezichtsherkenning (de digitaal leesbare foto’s zijn er nu toch al). En dat alles willen we graag laten zien in de Mediacentrale. Mensen laten voelen wat het is om dit alles te ondergaan. Daar heb ik dus hulp bij nodig, ik hoop dat die komt uit de hoek van Kunstmatige Intelligentie. Ik zit me opeens te bedenken dat de komst van de betere foto’s op Google Earth misschien wel kansen opleveren. Hoewel we in Groningen nog steeds vager te zien zijn dan bijvoorbeeld Assen of Wassenaar daar kan je de stoeltjes bij de terrastafeltjes zien staan. In Groningen herken je net de Kiosk. Het zou wel leuk zijn dat we als regio iets ontwikkelen met behulp van beter beelden van Google Earth. Want dat we als regio iets met Google hebben is duidelijk let maar op. En dan terug naar de IP camera, beste KI studenten, er is een camera, we hebben een gebouw vol met Internet technologie, er is een constante stroom bezoekers bij het ICT Platform. (ongeveer 6000 per jaar) Kunnen jullie iets met deze gegevens? Geplaatst om 22:48 | 6 reacties Zondag 3 September Privacy Of ik het nu wil of niet steeds kom ik in aanraking met het aspect privacy. Jarenlang vond ik dit een beetje een overdreven onderwerp. Waarschijnlijk komt het omdat mijn privé leven zich af speelt in een dorp. Sociale controle had daar een ander woord Noaberplicht. Je voelde niet de beklemming van “gluren door de buren� maar meer de bescherming en geborgenheid. Het is nog geen 15 jaar geleden dat een buurvrouw aan ons vroeg toen we eens een dag weg waren geweest: “Wie heeft er een donkerblauwe auto met een rek erop? Want die was gisteren bij jullie en die had ik nog niet eerder gezien.� Bij die buren kon je ieder moment van de dag aankloppen voor hulp, sterker nog, ze kwamen gewoon als ze maar dachten dat ze konden helpen. Dat voelde toen goed. Het is tegenwoordig wat minder want we krijgen steeds meer buren met een hek op de dam die dan ook dicht zit. Privacy was in Nederland een groot goed. Jaren geleden introduceerde mijn toenmalige baas PTT Telecom de gespecificeerde nota. Ongeveer als laatste ter wereld want er moest onder druk van de overheid een toepassing worden gemaakt waardoor je nummer niet op de nota van iemand anders verscheen als je dat niet wilde. Voor zover ik het weet was Nederland als enig land in de wereld waar dat werd geëist van de telefoonmaatschappij. Een eis die het bedrijf miljoenen gulden kostte. Voor 11 september 2001 waren we druk in de weer met de WPR Wet PersoonsRegistraties. Even googlen levert als eerste zin op “De WPR heeft alleen nog gelding voor de afwikkeling van procedures die voor 1 september 2001 zijn gestart.� Duidelijker kan het niet zijn. In veel steden wordt er gewerkt aan een camerawolk over de stad. Ook in Groningen hangen ze ook overal. Is dat erg? Ik denk het niet. Maar ik begin wel steeds meer vragen te krijgen. Want in mijn vorige bijdrage noemde ik het nieuwe paspoort. Anoniem lopen in de stad
is er in de toekomst niet meer bij. Misschien zijn de technieken nu nog niet helemaal zover maar de foto’s worden nu wel verzameld. Ik kies er bewust voor om veel te plaatsen op Internet met mijn eigen naam eventueel met foto. Maar ik besef me ook dat dit nooit meer te verwijderen is. Het blijft altijd ergens opgeslagen. Soms kiezen mensen er voor om anoniem dingen te schrijven. Dat kan ik me prima voorstellen als je een publieke functie hebt of bijvoorbeeld schrijft voor het dagblad. Je wilt dan ook wel eens als inividue je gal spuwen. Trouwe lezers herinneren zich Henk of Jannes wel. De stijl deed het al vermoeden maar het IP nummer bevestigd dat het dezelfde persoon is. Jannes is inmiddels bij mij op het weblog stil. Maar hij heeft mij wel geprikkeld en als je alles op een rij zet kom ik erachter dat Jannes waarschijnlijk iets met recht te maken heeft, waarschijnlijk schrijft voor een krant en vanuit huis werkt want zijn bijdrages komen over de hele dag verspreid. Ook in het weekend. Allemaal van hetzelfde IP nummer maar dat kan ik alleen achter de schermen zien. Dit is allemaal redelijk onschuldig. Maar het is al een jaar of 4 geleden dat de uitgaven voor digitale opslag de uitgaven van rekenkracht oversteeg. En al die opgeslagen gegevens worden steeds beter toegankelijk. Ooit hadden ze het over een Global Village. Zelfs op het gebied van sociale controle begint het er op te lijken. Alleen heeft niet de buurvrouw de sleutel maar mensen die we niet kennen. Een veel diepgaander verhaal is te lezen op internet. Ik heb zo het vermoeden dat dit onderwerp nog wel eens voorbij komt. Geplaatst om 12:05 | 1 reactie

Vrijdag 28 Juli Oogcontact
Hoewel het soms te warm is om iets te doen gebeurd er de afgelopen dagen best het een en ander. Gisteren zijn we op bezoek geweest bij de Berufakademie in Leer, we gaan er in oktober een congres voor organiseren en in september komt Howard Rheingold op bezoek. 2 jaar geleden hield Gerrit Visser een verhaal op een platformbijeenkomst over smartmobs. Hij was geïnspireerd door Howard Rheingold. Het lukte toen niet om Howard naar Groningen te krijgen maar door een samenloop van omstandigheden lukt het nu op 25 september wel. Howard heeft het over samenwerking in de virtuele wereld met behulp van de beschikbare technieken en hoe het onze dagelijkse praktijk beïnvloed. Dat kan zijn door middel van SMS, Chat, telefoon, videoconferencing. Na de presentatie van Howard worden er een aantal nieuw ontwikkelde diensten gepresenteerd die hier in de regio zijn ontwikkeld. Allemaal mooi dat digitaal communiceren, maar face to face heeft in heel veel gevallen een toegevoegde waarde. Vanmorgen stond er een leuk stuk in het dagblad over een heer Monderman uit Ureterp die over de hele wereld wordt gevraagd hoe je verkeer kan afwikkelen zonder dat er gebruik gemaakt borden verkeersregels. Volgens zijn “shared space� principe regelt zich het een en ander zich vanzelf als er maar oogcontact is. In Haren is daar een proef mee gehouden. Waarschijnlijk trek ik het geheel nu helemaal uit zijn verband maar het staat een beetje haaks op het virtueel samenwerken waar juist direct oogcontact ontbreekt. Juist het ontbreken van oogcontact maakt dat je mensen de gelegenheid geeft om dingen te roepen wat ze in een direct contact niet zouden durven doen. Een mooi voorbeeld was de trol Henk die in het verleden deze weblog domineerde. En tegenwoordig is het Jannes die vanuit de anonimiteit dingen roept. Ik vermoed dat Jannes dat in een persoonlijk gesprek niet zo snel zou doen. Microsoft roept de hulp in van Monderman om het internetverkeer te kunnen reguleren. Ik ben benieuwd.
Geplaatst om 12:06 | 2 reacties
Woensdag 19 Juli Digitale pioniers
De laatste tijd heb ik naast mijn spellingcontrole ook de stijlcontrole van Jannes. Op zich een leuke functionaliteit. Waar mensen zich al niet druk om kunnen maken. Gelukkig zijn er mensen die zich bezig houden met nuttiger zaken. De afgelopen weken ben ik een aantal tegen gekomen. Privé gaat het om mensen die zich inzetten voor het dorp waar ik woon, en ook op het derdewereld front zijn veel mensen actief waar ik een diepe bewondering voor heb. Regelmatig tref ik mensen die zich belangeloos inzetten voor het leed in derde wereld. Maar ook dichterbij is genoeg te doen om je in te zetten voor de maatschappij. Veel van die leukere initiatieven zijn te vinden bij het project Digitale Pioniers. Even surfend over de site leert dat het gaat om relatief kleinschalige projecten. En het moet opgezet zijn met vrijwilligers vanuit een niet commercieel belang. Ooit is “ook JIJ” voorgedragen met als gevolg dat het uitgegroeid is naar iets groots. Inmiddels is er een project gehonoreerd door digitale pioniers: “Hein ook” een voorstel om een site temaken waar mensen met verstandelijke beperking een plek krijgen om voor zichzelf een website aan te maken. Hier presenteert de doelgroep zich met hun werk, netwerk, vakantiefoto’s, interesses en dromen. Deze tastbare presentatie draagt bij aan het versterken van de eigen identiteit. Als start zullen tien deelnemers worden gepresenteerd. Er komt steeds meer aandacht voor het ontsluiten van groepen met een beperking door middel van internet. De afgelopen weken kwamen een aantal voorbeelden voorbij. De meeste aandacht werd getrokken door chatfone. Een dienst om te kunnen chatten met de overheid in dit geval met de gemeente Groningen: hoewel er nog veel moet gebeuren lijkt het nu al een succesverhaal. Inmiddels heeft het ICT platform ook een mogelijkheid om te kunnen chatten en de eerste gesprekken zijn al geweest. Hoewel chatten vaak geassocieerd word met jeugd en oppervlakkig geklets is het tegendeel zich aan het bewijzen. In de zakelijke wereld rukt chatten steeds meer en meer op. Voor mensen met een auditieve handicap een zeer waardevol middel. Een gesprek met Ingeborg leverde wel op dat juist kleine dingen veel kunnen toevoegen. Zij wilde graag een apparaatje dat ging trillen als er een oproep kwam. Een simpele wens en zeker te realiseren maar iemand moet zich er wel in verdiepen. Gelukkig zit er iemand in ons netwerk die zich er over buigt op dit moment. Ik weet zeker dat met een kleine moeite iemand heel erg blij te maken is.
Geplaatst om 17:44 | 2 reacties
Zondag 9 Juli Grenzen
In mei waren Aukje en ik met een bevriend stel een aantal dagen op Borkum. Hoewel het weer toe niet al te best was hadden we er een paar leuke dagen. Ik was nog niet eerder op Borkum geweest en het viel me op dat je gelijk al op de boot in het buitenland bent. Het is echt Duits. Een uurtje varen en dan met een treintje naar het dorp. En dan valt je op dat het een heel ander eiland is dan onze waddeneilanden. Compacte bebouwing, een heuse boulevard en de karakteristieke strandstoelen. Vorige week zaterdag waren we er weer met 5 bevriende stellen en hun kinderen. Een verschrikkelijk leuke dag. Er waren een paar stellen die er nog nooit waren geweest. Ook zij waren enthousiast. De afgelopen donderdag hadden we met het dagelijks bestuur van het ICT platform en de collega’s een “hei sessie�gepland. We kozen ervoor om met elkaar naar Borkum te gaan. Een zeer geschikte reis om met elkaar van gedachten te wisselen. Eerst op het benedendek doorgesproken wat de bedoeling van de dag was. Iedereen moest met iedereen een aantal onderwerpen bespreken. Het werd een leuke intensieve dag. Iedereen is weer op de hoogte en meer dan dat; de richting voor de toekomst is met iedereen gedeeld. Niet dat er een roadmap voor de komende jaren lig maar wel is goed doorgesproken wat we willen zijn en wat we willen doen. Maar zoals iemand zei: als je met innovatie bezig bent, houdt het in dat je niet kan plannen over een langere periode. De afgelopen periode hebben we besloten om de samenwerking met Media Plaza in Utrecht niet door te zetten. De synergie zoals we die zagen werd niet gedeeld. Media Plaza zat er erg commercieel in. Er ontstond een klant leverancier relatie waarvoor gewoon betaald moest worden. Daar is natuurlijk niks mis mee alleen zoeken we het meer vanuit de gezamenlijkheid. De afgelopen week hadden we bezoek uit Oldenburg, Matthias Brucke van OFFIS kwam langs. Vorig jaar waren we al met een groep van 40 personen op bezoek geweest. Toen hadden we er al een goed gevoel bij. Dat werd deze week weer bevestigd. Matthias was net als vorig jaar erg inspirerend. Maar nog meer; hij wil heel graag samenwerken. Bij het afscheid had hij een paar leuke opmerkingen. De eenwording van de Duitslanden had hij ervaren als een boeiende periode. Maar de huidige periode vond hij nog inspirerender. Ik rij naar Groningen in 1,5 uur en kom halverwege een bord tegen grens 500 meter en dan ben je bij de grens en dan is er geen grens. De chemie was er. Oldenburg is dichterbij dan West Nederland en de mentaliteit komt verrassend goed overeen.
Geplaatst om 18:28 | 1 reactie

Vanmiddag het symposium ter gelegenheid van het afscheid van Cor Baan (voorzitter van het adviescollege voor de markt, AMA). Het geheel stond in het teken van kennis, innovatie en concurrentiekracht in Noord Nederland. Statige presentaties, leuke voorbeelden van projecten en inovaties en de presentatie van Rob Creemers. Een must voor iedereen die belanstellign heeft voor alle ontwikkelingen in de ICT. Rob had deze keer maar een half uur en hij kwam nu minder goed uit de verf dan tijdens de ISB. Maar de boodschap is helder: aanpassen aan de situatie wil je overleven.
Ook hier klonk de boodschap dat we als noorden beter moeten samenwerken en uitgaan van de eigen krachten. Dat die er zijn is overduideijk. Wat we nodig hebben is de drive en het optimisme om er wat van te maken als er iets deze week duidelijk is geworden is het dat wel. Positief denken en doorzettingsvermogen. Maar als we moeten uitgaan van eigen kracht dan is een goed beeld wat die eigen kracht dan is wel noodzakelijk. We hebben daar vel te weinig zicht op. Fragmentarisch hoor je luke verhalen en ook Rob Creemers noemde in zijn verhaal 2 Groningse initiatieven. Flexibele beeldschermen en het RFID traject van de bibliotheeek in Hoogezand. Kortom ook ik leer nog iedere dag.
Morgen met Nieko naar de TT op zijn verjaardag, de afterparty van de RoPA run en voetballen schijnt er ook weer te gaan spelen. Het wordt weer een boeiend weekend.

Vandaag weer een paar zeer bijzondere ontmoetingen gehad. Overdag overleg gehad met het nieuw leven blazen in de IT gids. Dit keer in een on-line uitvoering. Uiteindelijk hoe moeilijk kan dat zijn een database met daarin bedrijfsgegevens die door de bedrijven zelf bijgehouden kan worden. De vorige gedrukte versie stamt uit 1999 maar er wordt nog vaak naar gevraagd. Blijkbaar voorziet het in een behoefte. Het ziet er naar uit dat dit najaar er een online exemplaar beschikbaar is.
Vanavond de bijeenkomst “Ondernemen in Groningen” bijgewoond. Op uitnodiging van het CDA ging staatssecretaris Karien van Gennip (Economische Zaken) in debat met Groningse ondernemers. Veel open deuren maar ook wel verfrissende ideeën. Steun en subsidie is nodig daar waar de zaken niet op orde zijn. In de (te verschijnen) notitie “pieken in de delta�? komt naar voren dat het noorden in voorzieningen sfeer geen achterstand heeft en dus de sterke punten moet benutten om te pieken. Spreekt me erg aan!!!
Hebben we dan sterke punten? Zeker weten! Als je rondloopt in de regio is er een hoop te doen, op ICT gebied (mijn beperkte scope) is er zeker veel te doen. 10.000 ICT-ers in de regio. Een universiteit veel commerciële bedrijven. Maar vaak wordt de interne dienstverleners vergeten. Tijdens de borrel hoorde ik dat recentelijke de RDW uitgeroepen is tot best practice binnen Europa op backofice overheidsdienstverlening. En daarnaast de Informatie Beheergroep tot best practice op het gebied van Front office! Dat lees je bijna nergens maar het zit gewoon bij ons in de regio.
Even terug naar de discussie. Als we de kennis van de RDW en IBG eens konden inzetten voor het beter inrichten van de frontoffice van regionale Gemeenten en de kennis bij RDW voor backoffice. Dan zouden die op slag ook best practice zijn binnen europa. Oftewel echte “pieken in de delta�?. Heren aanwezige politici geef het eens een duw die kant op.