Dit is een eerste foto vanaf Aukje haar nieuwe [[wikipedia:nl:telefoontoestel]]. De foto is rechtstreeksverzonden naar mijn weblog.
(Dit bericht staat ook op www.dsg.nl)
In mijn vorige weblog besteedde ik aandacht aan de nog 1100 werkzoekende ICT-ers. Die bijdrage leidde ertoe dat radio Noord er aandacht aan besteedde. Het blijkt lastig te zijn voor niet ICT-ers te begrijpen hoe de branche in elkaar steekt. Er kwam een prikkelende reactie van Tom Jansen op mijn weblog waar ik wel dingen in herkende.
Er kan vanuit verschillende gezichtspunten naar de groep werkzoekendengekeken worden. Allereerst vanuit de kennis die nog op de bank zit. Wat
dat betreft stond er een leuk artikel in het Dagblad van het Noorden waar Rene Paas werd geciteerd. Strekking van het verhaal: hoezo ruimere ontslagmogelijkheden en langer doorwerken? Eerst maar eens de reservebank leeg!
Iemand anders zag vooral de commerciële mogelijkheden. Stel je voor, je zet een project op, schoolt een groep van 20 ICT-ers om of bij en je kunt een groep van 20 mensen met een opslag van € 20,- per uur wegzetten. Kijk eens hoe snel je dan binnenloopt. Een derde reactie was om een service centrum op te zetten voor het MKB met ICT problemen en vragen. De werkzoekenden kunnen dan via een laagdrempelige manier weer ervaring opdoen en het MKB is er ook mee geholpen.
3 totaal verschillende reacties op de problematiek
Maar om even verder op de reactie van Tom Jansen in te gaan. Ja ik herken dat er in grote bedrijven gestuurd wordt op cijfers en financiën. Daar heb ik ook al een eerder over geschreven in een bijdrage van 17 juni 2005 onder de titel Intensieve Menshouderij. en die van een week later gaat er nog verder op in.
In de begindagen van mijn ICT loopbaan verbaasde ik me over de hoge tarieven die voor sommige IT-ers moest worden betaald. Er was een afdeling waar 4 Baan specialisten zaten voor een tarief van 400 gulden per uur en dat al voor langere tijd. Er zat geen enkele relatie tussen het tarief en de prestatie. In de huizenhandel is er een uitdrukking: “het is niet een gek die het hoge bedrag vraagt, maar de gek die het hoge bedrag ervoor betaalt�. Schaarste maakt dat er hoge bedragen worden betaald.
Maar Tom heeft absoluut gelijk dat de branche zelf moet zorgen voor goede doorstroom mogelijkheden en scholing. Dat begint bij een goede
aansluiting met het regulier onderwijs maar ook daarna scholing op de werkvloer. Met dat laatste kunnen bedrijven zich onderscheiden en zo
aantrekkelijk worden op de arbeidsmarkt. Want er is een categorie werknemers die er voor kiest om een trucje te doen tegen een goede
betaling. Maar er is ook een categorie die kiest voor goede ontplooiingsmogelijkheden. En met de schaarste op de arbeidsmarkt
kunnen werknemers in toenemende mate kiezen voor een bedrijf die bij hun past.
Blijft natuurlijk de problematiek van ICT-ers die een afstand hebben tot de arbeidsmarkt zoals dat zo mooi heet. Daar zijn verschillende belanghebbenden: de overheid die de huidige uitkering betaald, de bedrijven die mogelijk baat hebben bij deze stille reserve en de
scholingsinstituten die aan om- en bijscholing kunnen doen. Een mooie opdracht om de voorspelling van Tom te weerleggen dat er volgend jaar
nog 1100 mensen werkzoekend zijn. Maar ik deel zijn mening dat als we niets doen de groep nauwelijks zal afnemen.
Het eind van het jaar staat bij ons vol met tradities. Of zoals andere mensen het zien verplichte nummers. Dat ik 50 jaar op hetzelfde dorp woon heeft iets vertrouwds. Daar moet je wel over kunnen want sommige dingen horen daar gewoon bij vind ik.
Het straten volleybaltoernooi hoort daar ook bij. Deze keer deed onze buurt mee met 3 teams. Afgelopen woensdag speelde ik niet mee, maar gisteren mocht ik meespelen. Ons team eindigde ergens in de middenmoot. Maar de andere teams van de buurt eindigden op de 1e en 3e plaats.Een geweldig succes dus. Zelf heb ik de finale niet meegemaakt want ik probeerde nog een uurtje te slapen. Want om 1 uur ’s nachts mocht ik aan de bak om oliebollen te bakken voor het bouwfonds van het Hervormde kerk. Een traditie waar we als familie Hut mee zijn opgegroeid. Heel vroeger (50 jaar geleden) werden de oliebollen gebakken bij de firma Vos. Toen was dat nog met olie vaten en open vuur onder de vaten. De verhalen over die tijd worden nog steeds verteld. Het beslag werd aangevoerd en met veel kunst en vliegwerk werden de bollen gebakken.
Toen is er enkele jaren niet gebakken. Maar ergens rond 1970 werd de draad weer opgepakt. Nu werden de oliebollen gebakken bij ons thuis op de boerderij. Het bakken gebeurde in de stookhut. Het beslag werd gemaakt bij ons in de keuken en het inpakken gebeurde in de gang. Een paar dagen stond ons gezin helemaal ten dienste van oliebollen bakken. Er werd alleen gebakken op bestelling. De top lag toen ergens bij de 11.000 oliebollen. Dat was het jaar waarbij we een aanbieding hadden: bij de 5e zak was er de 6e zak gratis. Er waren gezinnen waar 12 zakken naar toe gingen. (volgens mij zaten er toen ook 12 bollen in een zak. Toen we het oude huis afbraken en met een nieuw huis aan het bouwen waren ging het oliebollenbakken met oudjaar gewoon door. Het “patathok” werd naast de stookhut gezet en daar werd het beslag gemaakt en ingepakt. Toen onze woning klaar was werd er in de garage gebakken. Om al die bollen te kunnen maken werd er 2 dagen lang gebakken dag en nacht. Appels schillen voor de appelflappen, beslag maken, het bakken zelf en nadat de bollen waren afgekoeld opgezakt.
Het waren drukke dagen, 1 dag opbouwen, 2 dagen bakken en 1 dag opruimen. Mijn vader overleed in 1979, het bakken ging gewoon door. Ook toen Rikus trouwde met Iekje en op de boerderij bleef wonen. Inmiddels wwas ik het huis uitgegaan maar was penningmeester van het Bouwfonds. Die functie hadden mijn vader en later mijn moeder ook gehad. Toen er lokaal leeg stond bij de Hervormde school was dat een mooie ruimte om daar te bakken. Voor het eerst in ongeveer 25 jaar werd er niet meer gebakken bij huize Hut. Het jaar erop bood Jan Woltema aan om bij hem te bakken. Inmiddels werd wel duidelijk dat we op die tijdelijke locaties nooit konden voldoen aan eisen rond hygiëne en andere regels. Dus kwam er een eind aan een jarenlange traditie van zelf bakken. Maar er was wel een oplossing gevonden om toch onze klanten te kunnen bedienen. Bij bakker van Esch in het dorp bestelden we de Oliebollen en we konden daar ook bakken. Een combinatie die nu al een aantal jaren naar volle tevredenheid van beide kanten werkt. De sfeer is er wel minder door geworden want wat hebben we gelachen met een ploeg van 8 man die midden in de nacht sterke verhalen boven de hete olie stond te vertellen. Maar de baklucht is onvergetelijk en de herinneringen onuitwisbaar.
Een goede jaarwisseling!

Vijf dingen die men nog niet van me weet is wat lastiger want ik schrijf al veel over dingen die me bezig houden.
Ok, hier komen ze:
- thuis hebben we schapen en die scheer ik zelf;
- tijdens mijn militaire dienst heb ik gediend als trompetspeler bij de Johan Willem Friso kapel;
- Ik mijn eerste echte voetbalwedstrijd speelde op mijn 47e in Benin. en dat was gelijk een interland tussen Benin en Nederland die we met 7-1 verloren;
- We ons huis gebouwd hebben waar we 4 jaar over hebben gedaan;
- 17 jaar geleden ben ik geopereerd ben aan een hernia, maar sinds die operatie heb ik geen rugpijn meer heb gehad;
Dit zijn mijn 5 “slachtoffers”:
Frank Jansen een zeer actieve weblogger;
Remco Kouwenhoven trendsetter met een politieke weblog;
Betty de Boer minder fanatiek aanwezig op het web maar
Harry Perdon bekend van de Gelkinge weblog.
Petra Spithorst partner van Klaus, een collega uit het verleden.
Dit was een leuk klusje voor in het kerstreces. Maar wat dit allemaal oplevert?
Halverwege december kreeg ik een overzicht van niet werkende werkzoekenden in de ICT. Tot mijn verbazing zijn er nog steeds ruim 1100 mensen werkzoekend. .Dat aantal was vorig jaar ongeveer net zo hoog. Als ik kijk naar de onderverdeling dan valt ogenblikkelijk op dat het overgrote deel valt in Fase 3.
Nu moest ik ook even de juiste definitie opzoeken van de fasen. Fase 1 heeft bij registratie geen afstand tot de arbeidsmarkt, fase 2; 6 maanden, fase 3 een jaar en fase 4; 2 jaar. Populair gezegd fase 1 heeft zo weer een baan, fase 2 na een half jaar en fase 3 na één jaar.
Nu hoor ik regelmatig van bedrijven: fase 3 hoef je niet naar te kijken want als je na een jaar nog geen werk hebt in de ICT dan is er iets mee. Ook was er een opmerking, voor de ICT geldt eigenlijk fase 2 is fase 3 oftewel als je er een half jaar uit geweest bent telt dat in de ICT eigenlijk als 1 jaar want de ontwikkelingen gaan zo snel.
Persoonlijk vind ik dat de ICT sector iets zorgvuldiger om kan gaan met deze stille reserves. Waarschijnlijk klopt het dat de mensen die nu wat langer werkzoekend zijn wat lastiger inpasbaar zijn. Maar de schaarste neemt toe en niet alleen in de ICT. Laatst hoorde ik de opmerking dat we als sector moeten concurreren met sectoren als financieel of juridisch. Iemand die een loopbaan kiest als jurist is dus verloren voor de ICT sector. Dat fenomeen zal door de vergrijzing alleen maar toenemen was de voorspelling.
Een jaar geleden hebben we al een kleine proef gehouden met 16 kandidaten om hun beter in kaart te brengen en vervolgens een aantal mensen uit de sector te vragen een uitspraak te krijgen over de potentie. De resultaten vielen tegen want de bedrijven waren wel geïnteresseerd in de goede kandidaten maar wilden geen energie stoppen in de rest. En dat was juist de bedoeling van het traject. Inmiddels zijn we een jaar verder. Ik merk dat er een toenemende belangstelling is voor een aanpak waarbij al de ruim 1100 kandidaten goed in beeld worden gebracht. Maar dan wel op een wijze waar de bedrijven goed zicht krijgen op de kandidaat. Maar ook dat de kandidaat beter zicht krijgt op het eigen perspectief voor een baan in de ICT.
De afgelopen woensdag hadden we de laatste ICT Platformbijeenkomst van het jaar. Deze keer met een korte terugblik, een vooruitblik en ruim aandacht voor de Europese innovatieprogramma’s. Deze week werden de Work Programs gepubliceerd door de EU. Tijdens de bijeenkomst werd terug gekeken op Helsinki door Egon van der Veer. TNO gaat met de IJkdijk een serieuze poging ondernemen om te participeren in een kaderprogramma.
Matthias Brucke. Matthias was al vaker in Groningen te gast en hij komt hier graag. Matthias werkt bij Offis in Oldenburg en zij participeren in een aantal kaderprogramma’s. Ze trekken een aantal van deze trajecten en willen ook graag Groningen meenemen. Vooral de wireless plannen spreken erg tot de verbeelding. 5 Januari ben ik in Oldenburg te gast om een en ander te bespreken.
In het workprogram zag ik aandacht voor “Digital libraries and Content”, een leuke mogelijkheid voor de RUG om met Alfa Informatica mee te doen. “Cognitive systems, interaction and robotics” is iets voor Kunstmatige Intelligentie. De wireless plannen zouden kunnen worden ingebracht in living labs en dit is maar een eerste verkenning. De komende maanden worden de oproepen gedaan in zogenaamde “Call for Proposals”. Er is nog tijd om partners te vinden. Het meest voor de hand ligt samenwerking met Oldenburg. Zoals opgemerkt werd door iemand van de Universiteit: “de dichtstbijzijnde universiteit voor Groningen”. Een uurtje rijden vanaf Groningen, in die tijd kan je tegenwoordig niet eens meer in Zwolle komen.
De borrel achteraf was weer als vanouds. Ik heb veel leuke mensen gesproken. De plannen van het ICT platform voor de arbeidsmarkt aanpak trekken ook veel belangstelling. Veel uitdagingen dus voor het komende jaar, maar eerst is er het kerstreces.
Prettige feestdagen.
Vanmiddag hadden we een brainstorm met een kleine groep over de mogelijkheden van Google Earth. Een onderwerp wat na de vakantie erg in de belangstelling stond. De inleiding van Remco Kouwenhove gaf een mooi overzicht van wat er allemaal bedacht en mogelijk is met deze toepassing van Google. Remco heeft zich de afgelopen tijd verdiept in de materie en mag wat mij betreft een specialist op Google Earth gebied genoemd worden. Hij weet goed wat er speelt en kan er ook boeiend over vertellen. Hij heeft sinds er ook een site over opgezet www.nederkaart.nl . Een van de leukste voorbeelden is sinds kort te zien: www.treinvizier.nl Hierop zijn de actuele posities van treinen te zien, voorlopig nog op basis van de dienstregeling, verrijkt met de vertragingen. Het wordt pas echt leuk denk ik als de actuele locatie te zien is aan de hand van de GPS coördinaten.
De voorbeelden vlogen door de ruimte en voor veel aanwezigen was er veel nieuws te zien. Als we alle ideeën kunnen realiseren die gisteren naar voren kwamen, dan gaan we zeker Groningen op de kaart zetten. Een paar voorbeelden: gebruik Google Earth om het Forum te laten zien, breng alle uitgaansgelegenheden op Google Earth in kaart, breng alle creatievelingen in de stad in kaart, zorg voor het ontsluiten van beeldmateriaal via Goolge Earth, daag studenten uit om iets te doen met Google Earth enz.
Zoveel kennis in de zaal en dan hoorde ik vandaag weer iets nieuws: grote bedrijven verven het logo op het plat dak zodat deze goed te zien zijn op Google Earth. De volgende stap is natuurlijk als je weet waneer de foto’s genomen worden voor Google Earth je met grote letter op het strand een boodschap zet, of een boer die patronen ploegt, maait of zaait op het land.
De tijd vloog gisteren voorbij. Ik kijk uit naar een volgende bijeenkomst dan met als onderwerp wat kan je met second life. Hoe kunnen we binnen second life het noorden goed profileren. Hopelijk hebben we dan ook wat voorbeelden van Google Earth uit noord Nederland. Remco verteld over een relatief kleine plaats in Canada waar veel vernieuwen vandaan komen. De oorzaak is dat daar een universiteit zit die de studenten hebben uitgedaagd. Die uitdaging ligt hier ook, we moeten nog wel een goede beloning verzinnen: een gratis avond stappen, een studiereis naar Silicon Valley of een geldbedrag.
De afgelopen vrijdag was er het zorgcongres. Hoewel veel van de onderwerpen niet echt aansluiten bij mijn belevingswereld waren er toch een paar dingen die me opvielen. Er komen in snel tempo spullen op de markt waardoor zorg op afstand gemakkelijker wordt. Camera’s, sensoren en videoverbindingen, er is al heel veel. Dat zal ook moeten want de komende jaren zal de werkgelegenheid in de zorg sterk toenemen. Zo sterk zelfs dat als de trend zich zo doorzet over 40 jaar de helft van de mensen in Noord Nederland in de zorg zal werken. Een van de inleiders had echter de volgende vergelijking: In de jaren 20 van de vorige eeuw werd telefonie zo populair dat het aantal operators (om met de hand door te verbinden) sterk toenam. Zelfs zo erg dat men inschatte dat er na 50 jaar de gehele beroepsbevolking als operator aan de slag kon. Nu kwam er een ontwikkeling dat door de automatische centrales de operators overbodig werden. De klant kon zelf de verbinding leggen. Daarna kwam er een sterke opkomst van typistes ook die werden overbodig want door de komst van de PC werd de tekst direct ingevoerd. Bij veel gemeenten en overheidsinstellingen vervallen banen doordat burgers zelf rechtstreeks de mutaties invoeren. Vanmorgen heb ik de meterstand van het water doorgegeven via Internet. Dat scheelt meteropnemers. Het overmaken van geld gebeurt ook al lang niet meer aan het loket van een bank. Eerst was er de overschrijvingskaart die gewoon op de bus ging, later kwam telebankieren en tegenwoordig is er geen bank meer die de dienst internetbankieren niet heeft. De klant moet steeds meer zelf doen. De inleider kwam vrijdag dan ook met de suggestie dat er in de zorg op den duur ook gewerkt gaat worden met zelfzorg. Ik denk dat hij gelijk heeft. Alleen zou ik niet weten hoe dat met verpleging zou moeten.
Er zaten wel meer leuke dingen in zijn presentatie zoals de opmerking dat het grootste deel van de wereld meer op Noord Nederland lijkt dan op de randstad.
Hij had ook een overzicht van reistijden in Noord Nederland naar een ziekenhuis. (binnen de 25 minuten volgens mij) Maar dat in Noord Nederland lang niet iedereen de kosten kan opbrengen. Daar moest ik even denken aan het gebied in Afrika waar ik 2 jaar geleden was. 50 kilometer van een ziekhuis over zandwegen. Waar wij waren, stond wel een ambulance, deze was geschonken. Alleen was de ambulance nog nooit uitgereden want niemand van de plaatselijke bevolking kan de diesel betalen. Zo erg is het in Noord Nederland nog lang niet.
Terug naar zorg en ICT. Ik denk dat er in de zorg heel veel meer kan dat wat nu het geval is. Om het patiënten dossier te automatiseren is een fluitje van een cent. Er zijn volgens mij voorbeelden van projecten die vele malen complexer zijn. Om bedrijven in ketens te laten werken is niet uniek en dat gebeurt op grote schaal. Al sinds jaren is supply chain management een begrip. In de zorg lukt dat maar niet. Het lijkt wel een beetje op de 4wheel-drive ambulance in Afrika. Er zijn perfecte hulpmiddelen alleen wordt er te weinig gebruik van gemaakt.
Op 1 december mocht ik een interview geven aan Alie de Vries in het teken van streektoal Westerkwartiers. Het werd een leuk “gesprek” wat opgenomen werd. Toen ik Alie vroeg of ik een kopie van het bestand mocht reageerde ze met:
Nu hoefde ik het niet te halen want het zat al bij de post. Alie bedankt! Hieronder is het interview te beluisteren. Veel luisterplezier!
[audio:interview.mp3]
Na weer een avondje puzzelen met WordPress is het met gelukt om een muziekbestand af te kunnen spelen. Ik gebruik hiervoor als test Boten Anna. Een liedje wat inmiddels in het nederlands is vertaald met “Ik heb een boot”. Maar het oorspronkelijke liedje komt uit het Zweeds en gaat over een bot. Een bot word gebruikt op chatkanalen om zo’n kanaal schoon te houden. Gebruikt iemand bepaalde woorden dan kan een bot zo’n bezoeker verwijderen. Een bot kan ook antwoorden geven op vragen. Je hebt een gesprek met een bot dat voelt net echt. Via www.mariekebot.nl kan je een gesprek voeren met een nederlandse bot. Probeer het maar eens. Even terug naar mijn overwinning om muziek te kunnen spelen. Hieronder kan je Boten Anna horen. Veel plezier.
[audio:anna.mp3]
Kor is overleden. Vanmorgen kreeg ik een telefoontje dat hij het afgelopen weekend plotseling is overleden. De hele dag bleef het een beetje rond me hangen. Kor was een collega van me, niet zomaar een collega maar hij was een IT-er met passie en een kennis waarvan je er maar weinig tegen komt.
Een jaar of 8 geleden rolde ik in het IT werkveld toen nog met een idee dat ik best wel iets van IT af wist. We werkten toen nog in een gebouw op het Martinitradepark. Tussen de middag ging ik de eerste week eten met Kor en Andre en ik dacht dat ik in een andere wereld was beland, het was net Nederswahilie voor me. Alleen IT jargon. In die eerste weken werd het me duidelijk dat IT een vakgebied is waar je niet even met een opleiding MCSE inrolt maar dat een goede scholing en jarenlange ervaring echt wel toevoegt. Kor was zo iemand. Hij had een tool gemaakt waarmee we systemen konden bewaken. De tool had hij PMSM genoemd (Poor Man System Monitoring). Het was een handige toepassing waarmee we honderden systemen konden bewaken. Ging een systeem onderuit dan werd er een semafoonoproep gepleegd. Liep er een schijf vol boven een drempelwaarde; idem. Een netwerk onderbreking werd ook snel gedetecteert. Trots liet Kor me de systemen zien, alle Linux systemen een uptime van 200 dagen of meer dan een jaar. Wat een verschil met de Microsoft systemen, (toen nog NT) 2 dagen, 3 dagen maximaal. In die dagen werden de Microsoftsystemen om de dag gereboot want anders liepen ze uit zichzelf vast. Het mag duidelijk zijn dat Kor een echte linux / UNIX fan was.
Ooit moest hij een presentatie geven voor klanten en hij kwam op skeelers de vergaderzaal binnen. Rugzak van de rug, laptop aangesloten en een flitsende presentatie over PMSM. Zijn gehoor duizelend achterlatend vertrok hij weer op skeelers naar de Peizerweg voor een volgende presentatie. PMSM had hij in de avonduren gemaakt omdat hij ervan baalde om dom handmatig beheerwerk te doen. Oftewel hij was het beheer aan het automatiseren, heel efficiënt en voor een fractie van de prijs van de commerciële pakketten zoals Patrol, Openview of Tivoli.
Maar Kor had een veel bredere belangstelling: Skeeleren, Motorrijden, bemanningslid van een Skutsje, reizen over de wereld of zingen in een koor. Alles deed hij met passie.
De laatste jaren kwam ik hem niet zo vaak meer tegen maar ik zal hem altijd blijven herinneren als een Prof met Passie.
Vorige week bleek dat weer eens. Ik had een afspraak met Mieke en Gidi, haar partner, doet iets op het gebied van video, 3D, gaming en aansturen van componenten. Hij vertelde me trots waar hij mee bezig was. Het was helemaal in mijn straatje want het ging om IT en het aansturen van zaken. Dat boeide me vroeger al: een dood ding als een chip, je zet er spanning op en daardoor kan je lampen laten branden, zaken laten bewegen, geluiden horen. Met Sparkling North zullen we daar donderdag de 30e ook voorbeelden van zien. Soms gemaakt door kunstenaars en soms door de wetenschap.
Gidi vertelde van zijn laatste project en opeens schoot hem iets te binnen: oh dat is waar ook, ik heb die opdracht aan jou te danken. Het bleek dat ik Gidi zijn naam eens ergens genoemd had en waar hij blijkbaar een opdracht uit had gekregen. Ik denk dat Gidi zijn opdracht aan hemzelf te danken heeft. Uiteindelijk gaat men met hem in zee vanwege zijn vakmanschap of specifieke kennis en niet omdat Jan Hut hem adviseert. Ik vergelijk het wel met een eens met een sollicitatietraject; je kunt een kandidaat aanbevelen maar de kandidaat moet zelf nog wel het sollicitatiegesprek voeren.
Al die bijeenkomsten en conferenties dienen ervoor om mensen te inspireren, partijen bij elkaar brengen, kennis over te dragen. Als ICT Platform hebben we door de loop van de jaren tientallen bijeenkomsten georganiseerd. Leuk om te doen en volgens mij ook nuttig. En wat heeft het allemaal opgeleverd? Dat zal wel altijd een vraag blijven.
Ooit kwam eens iemand speciaal uit Leeuwarden mij opzoeken om me te bedanken omdat hij bij de eerste ISB een werkgever had gevonden terwijl hij al een poos werkloos was. Het zijn van die kleine dingen maar voor betrokkenen zeer waardevol.
Voor mij heeft het alles te maken met het verhaal van het sneeuwvlokje waarover ik op 2 april 2005 al noemde in een heel ander verband.
De kracht van een sneeuwvlok
‘Zeg, hoeveel weegt een sneeuwvlok?’ vroeg een mees aan een Wilde duif.
‘Minder dan niks,’ gaf die ten antwoord.
‘Dan moet ik je een merkwaardig verhaal vertellen,’ zei de mees.
‘Ik zat op de tak van een den, dicht bij de stam, toen het begon te sneeuwen.
Niet hevig, met stormgeweld, nee, als in een droom, zonder geluid of gewicht
Daar ik niks beters te doen had,
begon ik de sneeuwvlokken te tellen die op de twijgen en naalden van mijn tak vielen en daar aan bleven hangen.
Op de kop af driemiljoenzevenhonderdeenenveertigduizend negenhonderd tweeënvijftig waren het er. Toen de driemiljoenzevenhonderdeenenveertigduizend negenhonderdtwee en drieën vijftigste vlok omlaag kwam -minder dan niks, zoals je zegt – brak de tak af.’
Daarop vloog de mees weg.
De duif, sedert de dagen van Noach gespecialiseerd in dit soort vragen,
zei na enig nadenken bij zichzelf:
Misschien ontbreekt er nog maar één stem van één enkele mens om de vrede in de wereld te verwerkelijken.
Ruim 4000 mensen uit heel Europa zijn bijeen om de ontwikkelingen in de ICT te bespreken, onderzoeksprogramma’s worden gepresenteerd. Maar er is ruim aandacht voor de invloeden die de technische ontwikkelingen hebben op de samenleving. Ieder keer val het me op hoe moeizaam het proces verloopt om al het onderzoek te vertalen naar dagelijkse toepassingen. Natuurlijk is ICT in de zorg een veelbesproken onderwerp maar tegelijkertijd blijft het een moeizaam proces om gegevens van patiënten gemakkelijk over te dragen. Op zich is dat geen technische belemmering maar meer een organisatie vraagstuk. De technieken zijn er wel.
Op de IST is er ook ruim voldoende aandacht voor live testomgevingen. In Europa zijn er op dit moment 19 plaatsen waar met zogenaamde “Living Labs� wordt gewerkt. Omgevingen waar burgers / gebruikers nieuwe toepassingen testen om zo informatie aan te dragen om de diensten verder te ontwikkelen. Onze regio lijkt me bij uitstek een gebied waar een dergelijk Lab opgezet zou kunnen worden. Groot genoeg met voldoende diversiteit om als proeftuin te fungeren maar aan de andere kan klein genoeg om overzichtelijk te zijn.
Eigenlijk zijn de programma bedoeld om de samenwerking binnen Europa te stimuleren. Een van de conclusies was dat er meer dan voldoende kennis in Europa is maar dat het delen van deze kennis het grootste probleem is. Vandaar dat de Europese Unie voor veel onderwerpen honderden miljoenen vrijmaakt.
Het noorden lijkt de komende tijd in zwaar in te zetten op de Noordelijke Ontwikkelings As. Een begrip wat nog een beetje vaag is voor veel mensen, maar het gaat om samenwerking met noord Duitsland, Scandinavië en de Baltische staten. Een aantal plaatsen in deze regio beschikken inmiddels over een “living lab�. Als het ons lukt om in onze regio iets dergelijks op te zetten dan hebben we gelijk één concrete invulling van de Noordelijke ontwikklingsas. Een deel van de financiering kan komen uit de IST programma’s. We spelen dan als noorden gelijk mee in de “ere divisie� binnen Europa op het gebied van innovatie en onderzoek. Met de IJkdijk staan we goed op de kaart. Nu moeten we aanhaken bij programma’s in de rest van Europa, iets wat alleen een kwestie van tijd lijkt.
Dat was de afgelopen week het geval en gisteravond toog ik dus met de tas vol boeken naar de Bieb. Bij het innemen van de boeken klonk er bij het scannen van de Barcode een piep, ten teken dat ik te laat was, en even later nog een piep ten teken dat het boek door iemand anders was gereserveerd.
Bij het uitzoeken twijfelde ik een beetje of ik een bepaald boek al eens had geleend. Dat zou met de hulpmiddelen van deze tijd een fluitje van een cent moeten zijn. Die functionaliteit zit er nu niet in. Alleen de laatste 5 leningen worden bewaard, voor zover ik het begreep. Als dat echt zo is dan lijkt me dat een gemiste kans. Ik zou heel graag een overzicht van alle boeken willen hebben die ik ooit gelezen heb. En als ze nu niet beginnen met vastleggen dan komt die functionaliteit er nooit.
En als die functionaliteit er is dan zou het leuk zijn en er een kleine notitie bij te kunnen plaatsen. Een soortgelijke functionaliteit als bij Amazon.com. waarbij je ook tips krijgt over andere boeken in eenzelfde genre.
Ik kan me voorstellen dat de bibliotheek dit al lang zelf voor ogen heeft want zo visionair ben ik nu ook weer niet. Maar het niet langer bewaren dan de gegevens van 5 leningen lijkt me echt een gemiste kans voor de toekomstige dienstverlening.
De laatste maanden werd het duidelijk dat de combinatie ICT Platform en het initiatief de “innovatiemarktplaats� elkaar prima kunnen versterken. Maar op een aantal gebieden ging het ook knellen. Naast het voorzitterschap van het Ictplatform was ik ook erg betrokken bij de operationele uitvoering van dat centrum. Halverwege september werd er in een gezamenlijk overleg besloten om deze zaken te gaan scheiden waarbij ik me weer ga richten op het voorzitterschap van het ICT Platform. Alleen dan komt het loslaten. Wat op zich simpel klinkt maar verschrikkelijk lastig is om te doen. De afgelopen weken heb ik een aantal mensen gesproken die eens een bedrijf hebben opgezet en allen herkenden ze dit.
Inmiddels zijn we een aantal weken verder en begint het een beetje te wennen. Ik krijg wel steeds de vraaag: ben je gestopt met het ICT Platform? Niets is minder waar, ik ga er juist meer mee doen. Het stoppen heeft te maken met de operationele taken voor de Stichting Innovatiemarktplaats waar ik ook een bestuursfunctie had.
De afgelopen week “stuurde mijn broer me een “Loesje�.

En zo voelt het nu ook. Ik heb weer 2 handen vrij om dingen met het ICT Platform te gaan doen. Daaruit komen veel verzoeken om een bijeenkomst te organiseren of een programma op te zetten. Iets wat prima uitgevoerd kan worden door de stichting Innovatiemarktplaats. Want daar zijn de dingen op orde. Alleen ben ik er minder bij betrokken en dat is nog steeds wennen.
Vanmorgen stond er een stuk in het dagblad over de nieuwe flitspaalverklikkers. Een apparaatje dat waarschuwt als je in de buurt komt van een flitspaal. Justitie zit met de handen in het haar volgens het Dagblad. Het artikel is niet op de site van het Dagblad te vinden en dat verbaast me niet want het is volgens mij een onderwerp van niets. Maar stel dat Jusitie dit echt een ontwikkeling vind die verboden zou moeten worden dan beginnen ze wel door te slaan. Want het blijkt te gaan om een toepassing die ook gewoon in Tom Tom zit. Een overzicht van locaties van flitspalen. Wat kan daar op tegen zijn als het ook gewoon op mijn autoradio verschijnt? Waarschijnlijk wil justitie meer incasseren. En daar doen ze erg hun best voor.
De afgelopen week kreeg ik 2 bekeuringen in de bus. De eerste was ontstaan op 24 september. Op een zondagmiddag wegens het te lang rijden op de linkerbaan. Het tijdstip en plaats kan kloppen alleen die dag reed mijn dochter en ze had net 5 dagen het rijbewijs. Ik zat naast haar en kan met het niet voorstellen dat ze de overtreding heeft begaan want vorige week ben ik met haar naar Italie gereden en juist viel me het op dat ze keurig reed. Ik zit me af te vragen hoe de overtreding geconstateerd is. Overigens heb ik toch wel vertrouwen in het politie apparaat, tenminste tot vanmorgen. Toen ontving ik een nota voor een snelheidsovertreding op 26 september met mijn motor, in ….. Maasstricht. Daarvan weet ik zeker dat het niet mijn motor is geweest. Die dag was het Rodermarkt en daar ben ik met Aukje naar toegeweest. De Moto Guzzi stond met een lege accu in de garage. Het is trouwens een oude legermotor van 20 jaar oud waar je geradbraakt van af komt als je er verder op rijdt dan 150 kilometer.
Bij de motor zou het kunnen gaan over het foutief lezen van het kenteken, kan voorkomen. Maar met het linksrijden moet het gaan om een menselijke waarneming en waarom is ons dat niet kenbaar gemaakt? Na een maand is er gevoelsmatig geen enkele relatie met tussen het feit en de sanctie. Is er een register waar ik dit kan melden? Hoe vaak zou het voorkomen? Ik kon niet zo snel een site vinden waar je dit kan melden. Het stond niet in de brief.
Mocht er niet zo iets zijn dan denk ik erover een site op te zetten met de voortgang van de afhandeling want een ding is zeker: “Mijn motor is niet in Maastricht geweest!� En ik wil graag weten hoe de fout is ontstaan. Een fout van de computer? Wordt vervolgd.
Laatst las ik van een methode om te kijken of de inhoud goed is overgebracht. In een tweegesprek mocht de tegenpartij pas inhoudelijk reageren nadat er een goede weergave van het voorgaande was gegeven. Op die manier moet er goed geluisterd worden voordat er een reaktie gegeven kan worden.
Reflectiemanagement gaat niet over de inhoud maar meer over hoe effectief de boodschap is. Per team, afdeling of bedrijf kan inzichtelijk gemaakt worden wat de kwaliteit van communicatie is. Reflectiemanagement komt voort uit het rekenschapsmodel van prof. ir. Harald Vorstman en de kleurentheorie van prof. dr. Léon de Caluwé. Het rekenschapsmodel gaat ervan uit dat mensen worden aangesproken op hun handelen. Dat gaat altijd 2 kanten op je kunt mensen aanspreken maar ook aangesproken worden.
Toen ik hoorde van de kleurentheorie moest ik denken aan een afstudeerthesis wat ik recentelijk las. Hierin werd de kleurentheorie aangehaald. De kleurentheorie gaat over het denken en handelen vanuit bepaalde kleuren. De thesis ging over “communiceren over werkprocessen�.
Beide zaken, reflectiemanagement en de kleurentheorie hebben me in ieder geval weer eens bewust gemaakt dat effectief communiceren een vak apart is. Een vak wat ik maar matig beheer. Maar het wordt nog boeiender als er poging wordt ondernomen om de kwaliteit van het communicatieproces geautomatiseerd te krijgen.
Peter heeft me overtuigd dat het veel kan toevoegen. Er zal voldoende aandacht besteed moeten worden aan het motiveren om met de tool te werken maar het is wel een mogelijkheid om continue te meten wat de stand van zaken is. Heel wat anders dan een medewerkerstevredenheids onderzoek die ik inmiddels een aantal malen in mijn loopbaan heb ingevuld. De resultaten ervan werden vaak zo samengevat dat je weinig met de uitkomsten kunt. Heel vaak kwam er als conclusie uit dat er een gebrek aan goede communicatie was.
Organisaties die daar ook mee kampen kan ik adviseren eens een gesprek met Peter aan te gaan. Hij heeft een heldere kijk op de materie. Of het te automatiseren is? Ik ben benieuwd!
De afgelopen week was ik bij een bijeenkomst rond Geo informatie. Er werd een subsidieprogramma aangekondigd rond Geo informatie en er waren 2 workshops: één rond Google Earth en één over de Microsoft benadering Virtual Earth. De persoon die betrokken is bij Google Earth vertelde me dat al die aandacht in de pers er absoluut toe heeft bijgedragen om de hogere resolutie versneld in te voeren. Misschien was ik iets te bescheiden.
Een ding is me duidelijk geworden, de komende tijd gaat er veel over ons heen komen over locatie afhankelijke informatie. Daar wordt al veel langer over gesproken. Met een mooie kreet heet dat Location Based Services. Als ik weet waar ik precies ben op de wereld (lengte / breedtegraad) dan kan ik heel eenvoudig zien wat er in de omgeving is te beleven. Maar ook alle nieuwsfeiten die betrekking hebben op dat gebied. De bedrijven die er zitten maar ook de lokale webloggers.
De visie en ambitie van Microsoft kwam duidelijk naar voren. Op dit moment worden er satellietbeelden onder 45 graden gemaakt, de eerste beelden zijn nu al te zien op Virtul Earth. Naast het van boven kijken kun je in de toekomst ook de voorkant achterkant en zijkanten bekijken. Wel onder een hoek van 45 graden maar dat is op te rekken door wat beeldbewerking. Microsoft wil eind 2007 heel Nederland ontsluiten met deze 45 graden foto’s. Nederland zit dan bij de eerste 10 landen ter wereld die er over kunnen beschikken.
Vorige week reed er een auto door onze straat met daarop een raar uitstekend apparaat. Die auto maakt 360 graden foto’s vanaf de openbare weg. Om de 10 meter stopt de auto en neemt dan een panoramafoto. Zie ook cyclomedia.nl. Ik heb ooit eens een presentatie van het bedrijf gehad die de foto’s laat maken. Fantastisch mooi, op een kaart staan de stippen op de weg en zodra je er op klikt kan je een 360 graden foto zien van de omgeving. Het mag duidelijk zijn dat zodra je deze gegevens koppelt aan Google Earth / Virtual Earth je een heel goed beeld kan vormen van de omgeving. Het bedrijf heeft al een overeenkomst met Google Earth mar door alle hectiek van de laatste periode is het even wat in de vertraging geschoten.
Vanuit de vastgoed wereld is er veel belangstelling voor al deze ontwikkeling en. De koppeling met Funda werd ook gedemonstreerd. Het scheelt heel gereis als je ergens anders in het land op zoek bent naar een woning. Aan de andere kant heeft dat ook wel zo z’n charme.
Nu de foto’s een redelijke kwaliteit hebben kan iedereen er gebruik van maken. De koppelingen zijn niet moeilijk te maken. Even een uurtje knutselen en
Zevenhuizen is ontsloten door Google maps / Google Earth. Zo’n navigeerbaar plaatje is simpel in iedere website op te nemen.
Dat roept natuurlijk wel gelijk een vraag op. Stel je voor dat de halve wereld gebruik maakt van dit soort technieken. Er ontstaan zelf bedrijven rond deze thema’s. Opeens komt Google met een andere interface of vraagt er geld voor. Dat kan het einde betekenen van een bedrijf. Er zijn inmiddels voorbeelden van bedrijven die door zo’n aanpassing van Google zwaar in de problemen kwamen. Dan begint de filosofie van Google: “do no evil� wel een beetje wrang te klinken.
Een poos geleden zaten we als gezin ons kostelijk zitten te amuseren met funniest home video’s, al dan niet American. Dingen die mensen doen!!
Gisteren hoorde ik op de radio dat Google YouTube wil gaan overnemen. Achteraf was ik wel eens naar YouTube gesurft maar toen zag ik alleen een verzameling filmpjes. Inmiddels is het dus uitgegroeid naar een gigantische database met video’s en filmpjes, miljoenen stuks. Soms gemaakt met een camera en soms met een telefoon opgenomen. En toen ik even aan het kijken was herkende ik soms filmpjes van TV, maar het is meer. Ook bizarre experimenten en stunts, soms geslaagd en soms mislukt.
Het is leuk om er door heen te surfen. Wel kan je gelijk de “leukste� zien want ook hier is een mechanisme om aan te geven wat je er van vindt. Wel aardig natuurlijk want zo hoef ik niet te zoeken naar leuke filmpjes. Aan de andere kant nivelleert dit mechanisme enorm en zo word je niet verrast. Want wie kijkt er nu naar een filmpje wat nog maar 10 keer is bekeken met een waardering van tegen de 0.
De afgelopen week sprak ik met MediaMall die een soort lokale omroep op internet inrichten. Op dit moment draait het in Roermond / Sittard en Amsterdam. Als 3e plaats in Nederland willen ze in Groningen beginnen. Het kost even moeite om te doorgronden wat dit toevoegt want de technieken zijn er al. We kunnen nu ook streamen vanuit de Mediacentrale op ieder moment we dat willen.
Maar stel nu voor dat ik gemakkelijk filmpjes kan uploaden en simpel via Internet monteren, een aankondiging maken, overgangen toevoegen zonder dat ik er voor moet investeren. Dan wordt het ook mogelijk de toneelvereniging op Internet te verslaan. Of de hockeywedstrijd. Is hier behoefte aan? Ik weet het wel zeker. Vorige week moest Nieko, onze zoon, voetballen in Fochteloo. Fochteloo is een dorpje bij Appelscha. Er staan ongeveer 80 huizen en toch zat er gedurende de hele wedstrijd iemand bloedserieus de wedstrijd te verslaan, 90 minuten lang Ik zat me af te vragen hoeveel mensen het beluisterd hebben. Stel je eens voor dat het te volgen is op internet dan kunnen alle mensen die hun wortels in Fochteloo hebben het ook nog volgen. Onafhankelijk van een lokale zender. Als ik het afzet tegen het dorp waar ik woon dan zijn de voorbeelden legio: uitzenden van de Toneelvereniging, verslag van voetbalwedstrijden, carbitbus schieten, verslaan van de feestweek, klootschieten, korfbal, showband concordia, ons dorp kent 35 buurtverenigingen. Maar natuurlijk ook de resultaten van de film en videoclub. Lagere school TV. Trouwens daarvan is er bij Mediamall een mooi voorbeeld: tante Lies uit Roermond is een groot succes. Tante Lies neemt iedere week een item op in het plaatselijk dialect. Het verhaal gaat dat ze kleuterjuf is geweest en dat half Roermond bij haar in de klas heeft gezeten. Dat kan ik niet zo achterhalen. Maar het zou best kunnen.
Als ik bovenstaande zaken bij elkaar zet dan ontstaat er een beeld waarbij mensen inderdaad lokaal informatie met elkaar gaan delen. Ik voorzie dat er een hoop ongein gemaakt wordt maar ook serieuze content. Uit de ongein ontstaan de nieuwe dingen.
Wat ik alleen niet begrijp is waarom ze dan beginnen in grote plaatsen waar weinig sociale samenhang is. Ik zou beginnen in Fochteloo of Zevenhuizen.
Een paar jaar geleden hadden we bij het ICT Platform als slogan “Amition meets Reality�met mooie foto’s van wolken en laarzen in de modder. Mooier kan je het niet uitbeelden. Onze regio heeft pareltjes, hele mooie ontwikkelingen maar de noordelijke nuchterheid speelt toch ook een rol. Als het aan mij ligt gaan we de kreet weer nadrukkelijker voeren.
De afgelopen week hadden we Howard Rheingold te gast. Het onderwerp was “on line samenwerking”. Zijn verhaal werd door het grootste deel van de bezoekers erg op prijs gesteld. Het leuke is dat er ook altijd een groep is die het niet helemaal meekrijgt. In dit geval sprak ik iemand die nog nooit had gehoord van webloggen, mobloggen. Ja dan wordt het wel moeilijk zijn verhaal te begrijpen. Aan de andere kant is er ook een groep(je) die aangeeft dat ze niets nieuws hebben gehoord. Die groep intrigeert me wat. Want als je zo midden in de wereld staat en aan geeft dat je het allemaal wel weet, waarom ga je dan toch naar zo’n presentatie?
Mede door deze bijeenkomst beschikken we nu in de Mediacentrale over een permanente opstelling om te kunnen webcasten. Hierdoor kunnen we op ieder moment een uitzending over internet verzorgen, het vastleggen en achteraf weer terug te kunnen zien. Het was heel leuk samenwerken met Jet Stream die het streaming deel verzorgde. Maar minstens zo blij waren we met het aanbod van HDI Studio om de opnames te verzorgen. In het vervolg kunnen we moeiteloos de bijeenkomsten uitzenden over Internet.
Het wonen in de Mediacentrale heeft iets beslotens in zich. Je leert de buren kennen en het organiseren van een bijeenkomst stelt steeds minder voor. Langzamerhand is alles op orde. De ruimtes zijn ingericht, er zijn 4500 deelnemers geweest bij 90 bijeenkomsten. De tijd van pionieren moet langzamerhand overgaan in een regulier proces. Dat zal nog de nodige inspanning kosten want tot nu toe leunen we sterk op een aantal organisaties: SIG Realestate, Hanzehogeschool, NOM, Gemeente Groningen, VCD en Atos Origin die om niet personeel ter beschikking stellen. Op den duur moet dat omgebouwd worden naar een organisatie die redelijk zelfstandig kan functioneren. Hoewel juist de betrokkenheid van organisaties een groot goed is.
Maar daarmee zijn we er niet, want het ambitieniveau is hoger waarvoor juist de pioniersgeest wel weer nodig is. Startende bedrijven begeleiden op een iets andere manier dan de reguliere partijen dat doen. Niet omdat zij het fout doen of wij het beter zouden kunnen maar omdat we beschikken over een leuk netwerk van mensen die op een andere manier zaken willen doen. De kreet “open innovatieâ€? viel deze week. Dat lijkt een nieuw buzzwoord te gaan worden. Onze ruimtes en programma’s in de mediacentrale lijken op die manier wel tot stand te zijn gekomen.
Daarnaast liggen er kansen in het buitenland en natuurlijk de toenemende schaarste in de arbeidsmarkt ligt er ook nog. Genoeg te doen.
Vrijdag 15 September Abraham op Google Earth. Al die drukte rond Google Earth is wel grappig. Het was een losse opmerking in mijn weblog. Dat het zoveel aandacht in de media zou krijgen had ik niet verwacht. Inmiddels heeft het wel een hoop in gang gezet op publiciteitsgebied. In werkelijkheid was Google toch al aan het upgraden volgens mij. Dus mijn invloed is echt niet zo groot. Zonder dat ik het fijne ervan weet is het volgens mij zo dat de beelden van de rest van Nederland nog gewoon satelliet beelden zijn en dat Assen nog steeds (scherpere) foto’s zijn. Je kunt de hoeken van de foto’s zien. En dan zou het best zo kunnen dat de suggestie van RTV noord klopt dat die foto’s rechtenvrij zijn. En daarom geplaatst. Dat is niet meer dan een aanname van mijn kant. Al die belangstelling heeft er toe geleid dat de belasting van het (Google Earth) netwerk zo groot is dat een nieuwe release, met een koppeling naar postcodes, nog niet uitgerold kan worden. Dat hoorde ik van iemand die de afgelopen week iemand van Google Earth had gesproken. Overigens was mijn oproep om heel noord Nederland te ontsluiten. Ik zie dingen breder dan de stad Groningen alleen. Ik woon immers precies 50 jaar in Zevenhuizen (gisteren was ik jarig en zag ik Abraham). Een dorpje in Zuiderlijk Westerkwartier. Onze woning staat op 1 kilometer afstand waar Groningen, Friesland en Drenthe bij elkaar komen. Voor de liefhebbers is onze woning te zien op www.janhut.nl/Hutwoning.kmz Als het goed is kom je zo bij onze woning. (tenminste als je Google Earth hebt geïnstalleerd). Dit geeft gelijk de kracht aan want je kunt ook het drieprovinciepunt zien op www.janhut.nl/3prov.kmz Toch leuk om te zien! (ik hoop dat het je lukt). Nu is het de vraag wat je hier mee kunt. Je kunt redelijk goed zien hoe we wonen. Hou je van landelijk wonen in een bosrijke omgeving dan kan je zien dat we leuk wonen. Trouwens ons huis is te koop. Of een link naar Google Earth ons huis beter verkoopbaar maakt betwijfel ik. Maar je kunt wel zien hoe we wonen. De foto is van vorig jaar want de zandbult voor het aanleggen van de oprit is nog te zien. Op publiciteitsgebied was er voor me deze week wel voldoende te beleven. Een stuk in het Dagblad en op RTV noord. Mocht ik daar erg domme dingen hebben gezegd dan heb ik nu een probleem want iedereen weet me nu ook te vinden. En de vraag is of dat ooit weer goed van internet af te krijgen is. Dat een veilige wereld snel kan veranderen hebben we afgelopen week herdacht, de beelden van het WTC waren veelvuldig op de buis. Hoever Google Earth wel of niet bijdraagt aan een veilige wereld weet ik niet. Maar het is wel heel makkelijk om grote meutes naar mijn huis te dirigeren. (ik zou niet weten waarom maar toch) Dat is een van de onderwerpen van Howard Rheingold die op 25 september een lezing komt geven bij ons. (zie ook onze site, www.ictplatform.com) Je bent van harte uitgenodigd. Maar meld je wel snel aan want we hebben al 90 aanmeldingen en er is plaats voor 120. www.janhut.nl/Hutwoning.kmz Geplaatst om 23:27 | 7 reacties Dinsdag 12 September Foto’s De week is nog maar net begonnen en hij kan al niet meer stuk. Het begon met een vergadering bij de RUG bij Kunstmatige intelligentie (KI). We hebben in maart gezien waartoe de studenten in staat zijn. Inmiddels is Jolie ons komen versterken voor een aantal uren in de week en zij nodigde me uit voor de vergadering. Het thema was niet echt nieuw. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat al het onderzoek wat gedaan wordt omgezet in nuttige producten en diensten waar de maatschappij iets mee kan. We namen een aantal plannen door en de energie spatte er af. KI heeft een groot succesnummer Sound intelligence oftewel de dienst Aggression Detection. Klinkt ingewikkeld maar in principe komt het er op neer om bij camera’s microfoons te installeren. Zodra er ergens agressie is kan dat worden herkend door de veranderende toonsetting en volume. Op dat moment worden videobeelden doorgegeven. Er hoeft dus niet steeds naar een monitor te worden gekeken alleen als het nodig is, is er beeld. Maar zo zijn er natuurlijk nog veel voorbeelden van patroonherkenning en dat kan gaan om beelden, handschriften of geluiden. Bij KI is er veel kennis op dat gebied. Nog een beetje natintelend van de bijeenkomst werd ik gebeld door RTV Noord ze wilden graag een reactie van me over Google Earth want nu is Groningen opeens wel duidelijk in beeld. En vandaag (dinsdag) staat er ook nog een interview met me in het Dagblad, “My claim for fame� van deze week. Maar het kan nog mooier want vanmorgen ging ik op bezoek bij een importeur van IP camera’s. (camera’s die zonder tussenkomst van een computer rechtstreeks aan Internet gekoppeld kunnen worden) Ik vertelde hem van onze bijeenkomst gisteren en na 20 minuten zei hij: “jij gaat straks met een camera naar huis�. Wel op één voorwaarde dat je er dingen mee laat zien die nieuw zijn. Nummerbord herkenning, kunnen herkennen wanneer een auto afwijkend routes neemt, kunnen constateren wanneer een patroon wordt doorbroken. Maar ook stemherkenning met de camera gekoppeld aan gezichtsherkenning (de digitaal leesbare foto’s zijn er nu toch al). En dat alles willen we graag laten zien in de Mediacentrale. Mensen laten voelen wat het is om dit alles te ondergaan. Daar heb ik dus hulp bij nodig, ik hoop dat die komt uit de hoek van Kunstmatige Intelligentie. Ik zit me opeens te bedenken dat de komst van de betere foto’s op Google Earth misschien wel kansen opleveren. Hoewel we in Groningen nog steeds vager te zien zijn dan bijvoorbeeld Assen of Wassenaar daar kan je de stoeltjes bij de terrastafeltjes zien staan. In Groningen herken je net de Kiosk. Het zou wel leuk zijn dat we als regio iets ontwikkelen met behulp van beter beelden van Google Earth. Want dat we als regio iets met Google hebben is duidelijk let maar op. En dan terug naar de IP camera, beste KI studenten, er is een camera, we hebben een gebouw vol met Internet technologie, er is een constante stroom bezoekers bij het ICT Platform. (ongeveer 6000 per jaar) Kunnen jullie iets met deze gegevens? Geplaatst om 22:48 | 6 reacties Zondag 3 September Privacy Of ik het nu wil of niet steeds kom ik in aanraking met het aspect privacy. Jarenlang vond ik dit een beetje een overdreven onderwerp. Waarschijnlijk komt het omdat mijn privé leven zich af speelt in een dorp. Sociale controle had daar een ander woord Noaberplicht. Je voelde niet de beklemming van “gluren door de buren� maar meer de bescherming en geborgenheid. Het is nog geen 15 jaar geleden dat een buurvrouw aan ons vroeg toen we eens een dag weg waren geweest: “Wie heeft er een donkerblauwe auto met een rek erop? Want die was gisteren bij jullie en die had ik nog niet eerder gezien.� Bij die buren kon je ieder moment van de dag aankloppen voor hulp, sterker nog, ze kwamen gewoon als ze maar dachten dat ze konden helpen. Dat voelde toen goed. Het is tegenwoordig wat minder want we krijgen steeds meer buren met een hek op de dam die dan ook dicht zit. Privacy was in Nederland een groot goed. Jaren geleden introduceerde mijn toenmalige baas PTT Telecom de gespecificeerde nota. Ongeveer als laatste ter wereld want er moest onder druk van de overheid een toepassing worden gemaakt waardoor je nummer niet op de nota van iemand anders verscheen als je dat niet wilde. Voor zover ik het weet was Nederland als enig land in de wereld waar dat werd geëist van de telefoonmaatschappij. Een eis die het bedrijf miljoenen gulden kostte. Voor 11 september 2001 waren we druk in de weer met de WPR Wet PersoonsRegistraties. Even googlen levert als eerste zin op “De WPR heeft alleen nog gelding voor de afwikkeling van procedures die voor 1 september 2001 zijn gestart.� Duidelijker kan het niet zijn. In veel steden wordt er gewerkt aan een camerawolk over de stad. Ook in Groningen hangen ze ook overal. Is dat erg? Ik denk het niet. Maar ik begin wel steeds meer vragen te krijgen. Want in mijn vorige bijdrage noemde ik het nieuwe paspoort. Anoniem lopen in de stad
is er in de toekomst niet meer bij. Misschien zijn de technieken nu nog niet helemaal zover maar de foto’s worden nu wel verzameld. Ik kies er bewust voor om veel te plaatsen op Internet met mijn eigen naam eventueel met foto. Maar ik besef me ook dat dit nooit meer te verwijderen is. Het blijft altijd ergens opgeslagen. Soms kiezen mensen er voor om anoniem dingen te schrijven. Dat kan ik me prima voorstellen als je een publieke functie hebt of bijvoorbeeld schrijft voor het dagblad. Je wilt dan ook wel eens als inividue je gal spuwen. Trouwe lezers herinneren zich Henk of Jannes wel. De stijl deed het al vermoeden maar het IP nummer bevestigd dat het dezelfde persoon is. Jannes is inmiddels bij mij op het weblog stil. Maar hij heeft mij wel geprikkeld en als je alles op een rij zet kom ik erachter dat Jannes waarschijnlijk iets met recht te maken heeft, waarschijnlijk schrijft voor een krant en vanuit huis werkt want zijn bijdrages komen over de hele dag verspreid. Ook in het weekend. Allemaal van hetzelfde IP nummer maar dat kan ik alleen achter de schermen zien. Dit is allemaal redelijk onschuldig. Maar het is al een jaar of 4 geleden dat de uitgaven voor digitale opslag de uitgaven van rekenkracht oversteeg. En al die opgeslagen gegevens worden steeds beter toegankelijk. Ooit hadden ze het over een Global Village. Zelfs op het gebied van sociale controle begint het er op te lijken. Alleen heeft niet de buurvrouw de sleutel maar mensen die we niet kennen. Een veel diepgaander verhaal is te lezen op internet. Ik heb zo het vermoeden dat dit onderwerp nog wel eens voorbij komt. Geplaatst om 12:05 | 1 reactie
Het nieuwe paspoort beschikt over een chip waarop de gegevens staan. De afgelopen week stond er een leuke uitleg in het Dagblad van het Noorden. Die informatie was aangedragen door de overheid. Daarin stond te lezen dat de chip op afstand is uit te lezen met de zogenaamde RFID (Radio Frequency Identification) techniek. Dat die nieuwe techniek wordt toegepast is nieuws maar het echte nieuws is volgens mij dat de pasfoto op een andere manier moet worden gemaakt. Het gaat om 10 punten waarin heel uitgebreid staat beschreven hoe de foto genomen moet zijn.
Met behulp van deze foto is de eigenaar ook door middel van gezichtsherkenning op te sporen.
Is dit zo nieuw? Volgens mij wel. Want er hoeft maar een koppeling gelegd te worden tussen een camera en de databank waar de gegevens liggen opgeslagen en personen kunnen worden getraceerd. Tot nu toe kon dat alleen als er een opsporingsambtenaar een foto herkende. Die opsporingsambtenaar krijgt nu hulp van de techniek. Een goed opgestelde camera kan grote stromen mensen scannen.
Het kunnen lokaliseren van mensen gaat steeds beter. Bijvoorbeeld het traceren van mobieltjes was redelijk eenvoudig door de zendmasten waar mobieltjes verbinding mee hadden. Al langere tijd worden ook nummerborden digitaal gelezen. Maar bij het mobiel en nummerborden staat nog niet vast welke persoon het mobiel gebruikt of wie in de auto zit.
Met gezichtsherkenning staat de relatie met de persoon vast. In beveiligingstermen heet dit biometrische authenticatie. Andere voorbeelden zijn vingerafdrukken of Iris herkenning. Maar deze laatste 2 zijn niet simpel af te nemen zonder dat de persoon in kwestie het merkt. Met gezichtsherkenning kan dit zonder dat de persoon het merkt. Logica CMG heeft ervaring in voetbalstadions en zegt het met een nauwkeurigheid te kunnen doen van 95% (een bericht van ruim een jaar geleden). En dat uit een stroom bezoekers aan een voetbalwedstrijd. Dan zijn de foto’s lang niet zo nauwkeurig opgenomen als de pasfoto’s op het nieuwe paspoort. Dus met de huidige technieken kan het vast met een veel hogere nauwkeurigheid.
Of je het nu wilt of niet, zodra je een nieuw paspoort krijgt en een pasfoto hebt ingeleverd die voldoet aan de juiste specificaties dan bent je te herkennen. Niet door een ambtenaar maar door een camera. Eigenlijk hetzelfde als een chip onder de huid die op afstand kan worden uitgelezen. Een stap verder naar Big Brother. Het wachten is op sluisjes waar camera’s boven hangen. Een half jaar geleden zag ik een demonstratie van en wereldwijd opererend bedrijf dat iedere deur bewaakte met een pas en camera. Al deze beelden werden opgeslagen. Je kon van een personeelslid gewoon opvragen in welke gebouwen hij of zij over de wereld was geweest. Inclusief de beelden van de persoon. Nu is dat privé terrein en bij ieder gebouw staat dat er registratie is. Met het nieuwe paspoort zijn die technieken ook beschikbaar voor de overheid.
Raar dat er geen grotere discussie is gevoerd, in ieder geval ik heb het gemist.
Deze keer RTV Noord, AD, de Volkskrant en Remco Kouwenhoven heeft een interview gehad met de VARA (tenminste dat begreep ik). De gemeente Groningen is aan het uitzoeken hoe ze zichtbaar kunnen worden op Google Earth. Daar is ook de medewerking van Google nodig en dat is wat lastiger want wie moet je daarvoor bij Google hebben? Blijkbaar was het een onderwerp wat tot de verbeelding spreekt want zoveel respons had ik niet verwacht.
Ik heb nog wel een onderwerp waarover ik me verbaas dat het er nog niet is. Er is al een poos een plan om de stad Groningen te voorzien van draadloos internet. Inmiddels ligt er al een klein jaar een plan. De Universiteit wilde het graag ruim voor het nieuwe studiejaar had willen hebben. Ze konden dan aankondigen dat je in Groningen overal draadloos op internet kan. Dat is voor dit studiejaar niet gelukt. Een gemiste kans.
Er is een haalbaarheids onderzoek gestart. Typisch iets om een definitief besluit uit de weg te gaan. Voor het bedrag van het haalbaarheidsonderzoek zou je ook een stukje van de binnenstad kunnen voorzien van draadloze toegang.
Het doet me denken aan iemand met een ondernemersmentaliteit in grote organisatie. Ik ken dat nog wel vanuit mijn KPN tijd. Om toestemming te krijgen voor een traject krijgt hij / zij steevast te horen: een leuk idee maar ik zou het nog even voorleggen aan de afdeling marketing. Daar krijgt de persoon in kwestie te horen: leg het eens voor aan verkoop. Niemand durft echt de knoop door te happen. Vraag het ook nog maar eens aan iemand anders. Hooguit durft iemand te zeggen: “ik zou het niet doen�. En dat is nou net niet het antwoord waar een initiatiefnemer op zit te wachten.
In het verlengde van Google Earth zou het goed zijn om Groningen zo snel mogelijk draadloos te ontsluiten. Levert dat wat op op korte termijn? Ik denk het niet. Maar lokale bedrijven kunnen dan wel toepassingen ontwikkelen die ervan gebruik maken. Natuurlijk zijn er nog een paar hobbels weg te nemen maar het zou op veel gebieden iets toevoegen. Vast dat er uit het onderzoek komt dat het potentie heeft maar dat er een vervolg onderzoek moet komen naar….? Net zolang onderzoeken tot het door anderen is bedacht en uitgevoerd.
Die regio is nog volop in ontwikkeling. Soms kom je nog delen van voormalig Oost Duitsland tegen maar soms kom je ook de mooiste nieuwe dingen tegen. De eerste camping was voorzien van hotspots, ik heb het Aukje maar niet aangedaan om on-line te gaan. We hebben veel gelezen wat gefietst en gelopen.
Wel heb ik nog een Duits computerblad gekocht. Ik las daarin het bestaan van www.fon.com een initiatief om via wifi internet te ontsluiten op een soort open-source gedachte. Doe je mee dan krijg je een router aangeboden voor € 5,- de rest van het bedrag wordt gesponsord. Je moet dan wel verplicht de verbinding open zetten. Wereldwijd doen er 76.000 mensen mee. Ook in Nederland zijn er ruim 2000 mensen die op die manier hun internetverbinding delen. Kijkend op de kaart is dat er maar één in Groningen en 1 in Friesland. Drenthe heeft er 4. Het initiatief is er nu ruim een jaar. Het is dus nog niet echt doorgebroken. Sinds kort kan iemand zelfs geld vragen voor het gebruik. Maar providers verbieden het “onderverhuren�. Ik weet niet of het aan zal slaan maar ik heb zo mijn twijfels. Zelf hoef ik het niet te doen want de gebruiker moet op ons erf staan om het te gebruiken en dat spreekt ons nou niet aan. En voor de liefhebber, in de Folkingestraat 9b heeft iemand de internetverbinding open staan.
Wat ook wel leuk is om als je thuis komt te laten zien hoe de omgeving er uit zag. Met Google-earth in Duitsland kan dat want daar zijn de foto’s op een hoge resolutie beschikbaar. Ik hoorde laatst dat dat kan omdat de Duitse regering er voor betaald heeft. Wat zou het nu aardig zijn als Drenthe dat als eerst provincie in Nederland dat deed. Of de gemeente Groningen. SNN zou het natuurlijk ook kunnen doen voor heel Noord Nederland. Noord Nederland ontsluiten past voor de volle 100% bij hun doelstelling lijkt me.
Vrijdag 28 Juli Oogcontact
Hoewel het soms te warm is om iets te doen gebeurd er de afgelopen dagen best het een en ander. Gisteren zijn we op bezoek geweest bij de Berufakademie in Leer, we gaan er in oktober een congres voor organiseren en in september komt Howard Rheingold op bezoek. 2 jaar geleden hield Gerrit Visser een verhaal op een platformbijeenkomst over smartmobs. Hij was geïnspireerd door Howard Rheingold. Het lukte toen niet om Howard naar Groningen te krijgen maar door een samenloop van omstandigheden lukt het nu op 25 september wel. Howard heeft het over samenwerking in de virtuele wereld met behulp van de beschikbare technieken en hoe het onze dagelijkse praktijk beïnvloed. Dat kan zijn door middel van SMS, Chat, telefoon, videoconferencing. Na de presentatie van Howard worden er een aantal nieuw ontwikkelde diensten gepresenteerd die hier in de regio zijn ontwikkeld. Allemaal mooi dat digitaal communiceren, maar face to face heeft in heel veel gevallen een toegevoegde waarde. Vanmorgen stond er een leuk stuk in het dagblad over een heer Monderman uit Ureterp die over de hele wereld wordt gevraagd hoe je verkeer kan afwikkelen zonder dat er gebruik gemaakt borden verkeersregels. Volgens zijn “shared space� principe regelt zich het een en ander zich vanzelf als er maar oogcontact is. In Haren is daar een proef mee gehouden. Waarschijnlijk trek ik het geheel nu helemaal uit zijn verband maar het staat een beetje haaks op het virtueel samenwerken waar juist direct oogcontact ontbreekt. Juist het ontbreken van oogcontact maakt dat je mensen de gelegenheid geeft om dingen te roepen wat ze in een direct contact niet zouden durven doen. Een mooi voorbeeld was de trol Henk die in het verleden deze weblog domineerde. En tegenwoordig is het Jannes die vanuit de anonimiteit dingen roept. Ik vermoed dat Jannes dat in een persoonlijk gesprek niet zo snel zou doen. Microsoft roept de hulp in van Monderman om het internetverkeer te kunnen reguleren. Ik ben benieuwd.
Geplaatst om 12:06 | 2 reacties
Woensdag 19 Juli Digitale pioniers
De laatste tijd heb ik naast mijn spellingcontrole ook de stijlcontrole van Jannes. Op zich een leuke functionaliteit. Waar mensen zich al niet druk om kunnen maken. Gelukkig zijn er mensen die zich bezig houden met nuttiger zaken. De afgelopen weken ben ik een aantal tegen gekomen. Privé gaat het om mensen die zich inzetten voor het dorp waar ik woon, en ook op het derdewereld front zijn veel mensen actief waar ik een diepe bewondering voor heb. Regelmatig tref ik mensen die zich belangeloos inzetten voor het leed in derde wereld. Maar ook dichterbij is genoeg te doen om je in te zetten voor de maatschappij. Veel van die leukere initiatieven zijn te vinden bij het project Digitale Pioniers. Even surfend over de site leert dat het gaat om relatief kleinschalige projecten. En het moet opgezet zijn met vrijwilligers vanuit een niet commercieel belang. Ooit is “ook JIJ” voorgedragen met als gevolg dat het uitgegroeid is naar iets groots. Inmiddels is er een project gehonoreerd door digitale pioniers: “Hein ook” een voorstel om een site temaken waar mensen met verstandelijke beperking een plek krijgen om voor zichzelf een website aan te maken. Hier presenteert de doelgroep zich met hun werk, netwerk, vakantiefoto’s, interesses en dromen. Deze tastbare presentatie draagt bij aan het versterken van de eigen identiteit. Als start zullen tien deelnemers worden gepresenteerd. Er komt steeds meer aandacht voor het ontsluiten van groepen met een beperking door middel van internet. De afgelopen weken kwamen een aantal voorbeelden voorbij. De meeste aandacht werd getrokken door chatfone. Een dienst om te kunnen chatten met de overheid in dit geval met de gemeente Groningen: hoewel er nog veel moet gebeuren lijkt het nu al een succesverhaal. Inmiddels heeft het ICT platform ook een mogelijkheid om te kunnen chatten en de eerste gesprekken zijn al geweest. Hoewel chatten vaak geassocieerd word met jeugd en oppervlakkig geklets is het tegendeel zich aan het bewijzen. In de zakelijke wereld rukt chatten steeds meer en meer op. Voor mensen met een auditieve handicap een zeer waardevol middel. Een gesprek met Ingeborg leverde wel op dat juist kleine dingen veel kunnen toevoegen. Zij wilde graag een apparaatje dat ging trillen als er een oproep kwam. Een simpele wens en zeker te realiseren maar iemand moet zich er wel in verdiepen. Gelukkig zit er iemand in ons netwerk die zich er over buigt op dit moment. Ik weet zeker dat met een kleine moeite iemand heel erg blij te maken is.
Geplaatst om 17:44 | 2 reacties
Zondag 9 Juli Grenzen
In mei waren Aukje en ik met een bevriend stel een aantal dagen op Borkum. Hoewel het weer toe niet al te best was hadden we er een paar leuke dagen. Ik was nog niet eerder op Borkum geweest en het viel me op dat je gelijk al op de boot in het buitenland bent. Het is echt Duits. Een uurtje varen en dan met een treintje naar het dorp. En dan valt je op dat het een heel ander eiland is dan onze waddeneilanden. Compacte bebouwing, een heuse boulevard en de karakteristieke strandstoelen. Vorige week zaterdag waren we er weer met 5 bevriende stellen en hun kinderen. Een verschrikkelijk leuke dag. Er waren een paar stellen die er nog nooit waren geweest. Ook zij waren enthousiast. De afgelopen donderdag hadden we met het dagelijks bestuur van het ICT platform en de collega’s een “hei sessie�gepland. We kozen ervoor om met elkaar naar Borkum te gaan. Een zeer geschikte reis om met elkaar van gedachten te wisselen. Eerst op het benedendek doorgesproken wat de bedoeling van de dag was. Iedereen moest met iedereen een aantal onderwerpen bespreken. Het werd een leuke intensieve dag. Iedereen is weer op de hoogte en meer dan dat; de richting voor de toekomst is met iedereen gedeeld. Niet dat er een roadmap voor de komende jaren lig maar wel is goed doorgesproken wat we willen zijn en wat we willen doen. Maar zoals iemand zei: als je met innovatie bezig bent, houdt het in dat je niet kan plannen over een langere periode. De afgelopen periode hebben we besloten om de samenwerking met Media Plaza in Utrecht niet door te zetten. De synergie zoals we die zagen werd niet gedeeld. Media Plaza zat er erg commercieel in. Er ontstond een klant leverancier relatie waarvoor gewoon betaald moest worden. Daar is natuurlijk niks mis mee alleen zoeken we het meer vanuit de gezamenlijkheid. De afgelopen week hadden we bezoek uit Oldenburg, Matthias Brucke van OFFIS kwam langs. Vorig jaar waren we al met een groep van 40 personen op bezoek geweest. Toen hadden we er al een goed gevoel bij. Dat werd deze week weer bevestigd. Matthias was net als vorig jaar erg inspirerend. Maar nog meer; hij wil heel graag samenwerken. Bij het afscheid had hij een paar leuke opmerkingen. De eenwording van de Duitslanden had hij ervaren als een boeiende periode. Maar de huidige periode vond hij nog inspirerender. Ik rij naar Groningen in 1,5 uur en kom halverwege een bord tegen grens 500 meter en dan ben je bij de grens en dan is er geen grens. De chemie was er. Oldenburg is dichterbij dan West Nederland en de mentaliteit komt verrassend goed overeen.
Geplaatst om 18:28 | 1 reactie
Alle dingen die ik zie en hoor zijn teveel om op te noemen want er gebeurt weer een hoop, de kennisbus die rijdt, Teunis die druk bezig is met “hier trekken we de lijn�, Yeah die ik overal tegen kom. Het lijkt wel of iedereen net voor de vakantie nog wat dingen moet organiseren.
Volgens mij begint het zelfbewuste er wat meer in te komen, gisteravond sprak Balkenende hier ook over bij de start van de ondernemers societeit. Onze premier was op zijn best, het was niet de eerste keer dat ik hem zag optreden maar hij zat goed in de wedstrijd om maar in voetbal termen te blijven. Hij was hier om de moutfabriek te openen en ze hadden al even van het bier geproefd. Of het daarvan kwam dat onze premier een wat losse toespraak hield weet ik niet maar ik kon zijn toespraak wel waarderen. Het hele initiatief van de ondernemers societeit lijkt me wel een goede formule. Weinig bestuurders en ambtenaren maar veel doeners en het deed me goed om te horen dat de definitie van ondernemer breder is dan bedrijfsleven en zakendoen. In mijn woordenboek staat: degene die iets onderneemt, die een ding van enig gewicht op zicht neemt, aanvangt, begint.
Vanavond zei een collega tegen me dat ik vaak kom met nieuwe initiatieven. Nou heb ik dat beeld zelf niet, maar in de ogen van mijn collega ben ik dus een ondernemer. En als ik er even langer over nadenk klopt het misschien ook wel. Het is iets wat ik waarschijnlijk van huis heb meegekregen. Mijn beide broers hebben het ook en ook mijn zus is er niet helemaal vrij van. Zijn we een echte ondernemersfamilie? Ik denk niet dat we zo te boek staan. Want een drive om zakelijk bezig te zijn hebben we niet. We hebben zeker geen zakelijk inzicht in termen van geld verdienen. Toch leven we allemaal goed. Misschien wel omdat we opgegroeid zijn met het idee van: “ genoeg is genoeg� Of zoals mijn moder laatst zei: “je kunt je maar een keer zat eten� .
Waarom dan toch dat ondernemend gedrag? Ik denk dat het een stuk maatschappelijk betrokkenheid is. Dat was ook wat gisteren werd uitgedragen in de ondernemers societeit. Is maatschappelijk betrokken soft? Ik denk het niet! Het kan zijn dat ik me het verbeeld maar ik lees er steeds meer en meer over. Covey heeft er zijn nieuwe boek aan gewijd. De achtste discipline! Het zou wel eens de trend van de komende tijd kunnen worden. Zaken doen op een manier zoals het hoort. Niet door geld gedreven maar op basis van menselijke relaties, wederzijds respect. Daar moet ik nog een hoop in leren maar we willen het graag in de praktijk brengen. En daar hoort ook gelijk bij dat je niet al te hard roept dat je geweldig bent, dat horen anderen over je te zeggen. Wat ons rest is te komen met nieuwe initiatieven. Ik kijk uit naar een volgende bijeenkomst van de ondernemers societeit!
Zondagavond kwamen ze aan en dinsdag stapten ze weer op het vliegtuig. Groningen was de enige stad in Nederland waar ze een bezoek aflegden. Het leverde ons weer een schat aan ervaring en indrukken op.
Het blijft een schokkende ervaring als je jezelf afzet wat daar gebeurd. De schaalgrootte en de aantallen, je wordt er stil van. De tientallen miljarden vliegen je om de oren en 400.000 studenten, 56.000 MKB bedrijven. En dan nog steeds erg belangstellend wat wij hier doen.
Nooit kreeg ik het gevoel dat ze ons niet serieus nemen. In de middag gingen we naar Seaports in Delfzijl. We kregen daar een leuke presentatie over de bedrijvigheid in de havens. Prima verzorgd en overzichtelijk. Toch bekroop me weer het gevoel van als je Delfzijl nu een legt over de bedrijvigheid in Sjanghai. Maar snel vergeten want we kregen een virtuele toer door de haven in 3D. Het was absoluut de moeite waard.
In een interview met RTV Noord kreeg ik de vraag: “hebben we iets aan dit soort contacten?� Vooropgesteld: het waren de Chinezen die met de vraag kwamen. En ja er zijn een paar bedrijven die belangstelling hebben om daar zaken te gaan doen. Overigens zijn er veel heel veel contacten over en weer. Dit jaar zijn er al minimaal 4 delegaties naar Noord Nederland geweest en omgekeerd vast ook zo’n aantal.
In de Elsevier van afgelopen week stond er een stuk over het zakendoen met China. Daarin was te lezen dat Rotterdam, Den Haag en Groningen bezig zijn een chinees zakencentrum in te richten.
Als het gaat om op grote schaal zaken doen dan hebben we volgens mij niet zoveel aan deze contacten. De grote investeerders zitten toch meer in het westen. Maar al doorpratend met de delegatie ontstaan er toch nieuwe beelden. Want bij mij ontstaat er een beeld van een maatschappij die compleet uit zijn voegen barst. Alle investeerders zijn alleen maar uit op uitbuiting en snel veel geld verdienen. China leert snel, ze onderschrijven de milieu problemen, komen met wetten op het gebied van intellectueel eigendom. Beginnen ook te beseffen dat ze in no time hun cultureel erfgoed aan het verkwanselen zijn.
En waar leidt dit alles toe?
Ik hoop dat de banden tussen Groningen en China verder uitgediept gaan worden. Over een paar week is er de China week. Op veel fronten hebben we dingen gemeen en op den duur zouden we veel kunnen hebben aan een goede brug tussen Beijing en Groningen. En zoals zo vaak vraagt het opbouwen van een netwerk tijd.
Groningen herbergt een aantal rekencentra waar veel data is opgeslagen. Het gaat inmiddels om petabytes. (1 petabyte = 1.125.899.906.842.624 bytes) Ik denk dat het gaat richting 10 petabytes maar het zal me ook niet verbazen als het over de 10 petabytes gaat. En daarbij groeit het met 30% per kwartaal. Moeilijk inschatten natuurlijk want een partij als Google doet er geen mededelingen over maar vast dat het daar ook gaat om grote hoeveelheden.
Bij de Rijksuniversiteit gaat het ook om grootschalige dataverwerkingsondezoeken: LOFAR, Lifelines, KVI, Kunstmatige intelligentie en alfa informatica. Staan ook samen voor grootschalige dataverwerking.
Een paar jaar geleden scoorde Groningen 2e als het gaat om zakelijk ICT dienstverlening. Of dat nog zo is, weet ik niet maar het zou me niet verbazen. Natuurlijk zijn we niet hét ICT centrum van Nederland. Maar we spelen zeker ons toontje mee. Morgen mag ik een interview geven over hoe het komt dat Netwerken in het noorden zo goed gaat. Allereerst weet ik niet of netwerken in het noorden beter gaat dan elders, maar blijkbaar bestaat dat beeld.
Het gaat vaak om beeldvorming, maar in het noorden hebben we ook een goed verhaal te vertellen. En dat gaan we veel en vak doen als het aan de nieuwe wethouder ligt.
Jannes stelt me de vraag of ik bedoel duidelijk te maken dat “de mens oneindig veel beter, mooier, sterker, liever en warmer is dan de ICT?�Ja dus!
Een poosje geleden mocht ik bij de universiteit een bijeenkomst bijwonen waar het ging over fundamenteel onderzoek waarbij gebruik gemaakt moet worden van de ruwe data. Voor een beetje onderzoek gaat het dan om gigantische hoeveelheden data die met de huidige stand van zaken nauwelijks opgeslagen kunnen worden. De oplossing is dan om de data te bewerken en die samengedrukte data is makkelijker op te slaan. Maar een onderzoeker zal hier niet snel accoord mee gaan want hij / zij zal altijd uit willen gaan van het bronmateriaal. Vergelijk het maar met de muziek waar men het liefst werkt met de originele mastertapes.
Het doet me denken aan Kevin Warrick, de Engelse professor die bij de ISB vertelde over zijn experiment om een chip in te bouwen in zijn lichaam. Daarmee zou hij zijn emoties over kunnen brengen naar zijn vrouw die aan de andere kant van de wereld was.
Dit is maar een heel simpele voorstelling van de stand van zaken. Want emoties op zich zijn al een vakgebied waar je op kan afstuderen. Zo heb ik een lijst met 400 emoties en dan nog is het moeilijk als je iets dwars zit te benoemen welke emotie dat precies is. Laat staan dat we allemaal hetzelfde verstaan onder een emotie.
Wat dat betreft staat ICT nog maar in de kinderschoenen, we kunnen de boekhouding automatiseren en zelfs dat is al moeilijk. Een collega reageerde eens op het boek “Emotionele intelligentie�, wat op mijn tafel lag, met de volgende opmerking “Geef mij maar een computer, die doet in ieder geval wat ik wil dat hij doet. Met mensen is het vaak maar afwachten�. Vervolgens nam hij het boek wel mee en had het met plezier gelezen.
Kijk dat was nou typisch een onverwachte, onvoorspelbare actie, maar wel leuk!
Hans Appel is lector bij de Hanze Hogeschool en hij komt vaak met het verhaal dat we eigenlijk nog steeds de boekhouding aan het automatiseren zijn.
Vanmiddag was ik bij de inauguratie van Andries Bottema als Lector BI (Business Intelligence) bij dezelfde Hanze Hogeschool. Als iets het automatiseren van de boekhouding is dan is dat wel BI. Andries schetste de toekomst en inderdaad komen we dan los van datastructuren. We gaan veel meer terug naar de ruwe data en gaan daar mee aan de slag.
Voor de techneuten: Het doet me denken aan het begin van het digitaliseren van het telefoonnet. Dat moet in 1980 geweest zijn, toen werd PCM (puls code modulatie) ingevoerd. Even een uitstapje naar de techniek. Het telefonie signaal werd bemonsterd zolas dat zo mooi hete. Een signaal van maximaal 4 kHz moest je minimaal 2 keer bemonsteren dus 8000 keer per seconde, vervolgens codeerde je dat met een 8 bits codering vervolgens had je dus voor een gesprek 64kb/sec. Er gingen 30 kanalen in een PCM link (plus 2 besturings kanalen) dat werd dan 2Mb/sec. Tot op de dag van vandaag zijn dat nog herkenbare snelheden. Die 8000 keer per seconde was goed genoeg om bij de Digitaal Analoog omzetter er weer een kwalitatief goed gesprek van te maken. Alle zwakke signalen die niet nodig zijn voor een verstaanbaar gesprek worden gewoon weggefilterd. Inmiddels zijn de technieken zo verbeterd dat we ook beeld kunnen digitaliseren.
Terug naar gewone mensentaal: De laatste jaren hebben we hetzelfde gedaan met besturingsinformatie. We brengen het onder in Business Balance scorecards, produceren cijfers die echt betrouwbaar ogen. Maar door het te vangen in structuren is er al veel informatie verloren gegaan.
De afgelopen weken moest ik van de (Post)bank een vragenlijst invullen met betrekking tot mijn risicoprofiel rond mijn aandelen. Het waren meerkeuze vragen en bij een aantal vragen stond mijn keuze er niet tussen. Aangezien ik er voor moest tekenen vulde ik de vragen niet in, met daarbij mijn eigen keuze er bij geschreven. Na een paar weken kreeg ik het formulier terug met een markeerstift aangegeven welke vragen ik over moest doen. Stelletje Slimbo’s zou mijn dochter zeggen. Helemaal geprikkeld heb ik er toen een brief bijgevoegd met de uitleg van mijn gedrag en de vraag wat de consequenties zou zijn van mijn weigering. Het afgelopen weekend ontving ik een formulier waarop ik kon invullen dat ik me bewust was van de risico’s. Niks geen vragenlijst meer.
Net nu alles digitaal is: goed / niet goed, Zwart / Wit, 0 / 1, moeten we leren de nuances te zien, tussen de regels door te lezen.
Vandaag kreeg ik nog een ouderwets geschreven bedankbrief (waarschijnlijk met vulpen geschreven). Zo’n brief bevat veel meer dan alleen tekst die je met letterherkenning om zou kunnen zetten. Opmaak, lettergrootte, schrijfstijl, lange / korte halen, regelafstand, regelmatig / onregelmatig. Met alle rekenkracht die we tot beschikking hebben kunnen we dat toch (nog) niet dat overbrengen. Een mooie opdracht voor de IT sector. Meer dan het automatiseren van de boekhouding.
Ik vermoed dat dit thema de komende weken nog wel eens voorbij komt. Ik kom het de afgelopen weken net even te vaak op mijn pad.
Peter Bakker, directeur van TNT, sprak ons via de telefoon toe want zelf liep hij in Madrid mee in een tocht met 10.000 mensen. In Nederland werd gelopen voor voedsel in Malawi. Voor € 25,- kan een kind een jaar lang op school voedsel krijgen.
Dit geld is wel belangrijk maar minstens zo belangrijk is het gevoel van saamhorigheid. Over de hele wereld werd gelopen en als je zo langs de Noordzee loopt, is het niet moeilijk voor te stellen dat er in andere landen ook gelopen word, er stond een strakke wind dus de zee liet zich gelden. Wat dat betreft is TNT een bedrijf dat wat mij betreft Maatschappelijk betrokken ondernemen heel goed aanvoelt. Ze stellen logistieke kennis die ze hebben ter beschikking aan het World Food Programme van de Verenigde Naties. Waarom? Omdat het voedselprobleem in de wereld een logistiek probleem is. Peter Bakker heeft dat heel goed begrepen. Medewerkers van TNT mogen 3 maand naar arme landen waar een probleem is om te helpen op kosten van TNT.
Maatschappelijk ondernemen in de ICT is nauwelijks ingevuld. Natuurlijk zijn er de voorbeelden van Bill Gates en Steve Ballmer die veel geld doneren maar dat is natuurlijk totaal iets anders dan het onderdeel te laten zijn van je bedrijfsvoering. (topmanagers van TNT moeten verplicht meewerken aan het voedselprogramma.)
Stel je eens voor dat Google of Microsoft iets dergelijks zouden doen. Nee, geen pc’s schenken en dan hopen dat het door de licenties wel weer terugverdiend word maar echt helpen. Stel je eens voor!
Ik noemde al eerder de 3 p’s van Maatschappelijk betrokken ondernemen. People, Profit en Planet. Planet staat dan voor: zorg voor de mensheid, oftewel verdient een bedrijf de “licence to operate�? Maar ook de zorg voor medewerkers, de P van people. Worden mensen gebruikt als productiefactor? (zie ook mijn verhaal over intensieve menshouderij! in juni 2005)
Stel je eens voor dat de noordelijke ICT bedrijven (met 10.000 mensen) in staat zijn medewerkers uit te dagen het beste te geven wat ze hebben. Niet door geld maar door betrokkenheid.
Ik kom nog te veel mensen tegen die op hun 40e al met pensioen zijn. ROAD warriors. Retired On Active Duty!
Heeft de ICT sector hier meer last van dan andere sectoren? Het zou best kunnen want ICT is zelf een enabler, het is vaak ondersteunend aan het primaire proces. Mensen in de ICT zijn vaak indirect betrokken bij het eindproduct. In dat geval is het volgens mij moeilijker om trots te zijn op je werk.
Eigenlijk wel een beetje vreemd want juist ICT heeft ervoor gezorgd dat de wereld kleiner is geworden. En door ICT zou het makkelijker moeten zijn de welvaart beter te verdelen over de wereld.
Of dit ooit lukt? Ik ga er wel van uit, daarom liep ik vandaag ook mee! Stel je voor dat we echt een verschil kunnen maken.
Het lijkt wel of het aantrekken van de economie tot gevolg heeft dat er weer meer gereisd moet gaan worden want we hebben de laatste weken ook de nodige contacten in de vreemde gelegd. Allereerst op de Tine. 3 dagen in de RAI samen met de “ ICT vereniging noord�. We stonden met 12 partijen op een stand. De droomtent was de Eye catcher, het was leuk om Wytze hier als dingenmaker in actie te zien. Het is altijd de vraag wat zo’n beurs nu precies oplevert. Als ICT Platform waren we niet op zoek naar opdrachten maar meer voor contacten en we hadden een maquette meegenomen van de Mediacentrale. Daarnaast hadden we een prachtige presentatie van onze ruimtes bij ons. Deze presentatie was gemaakt door Marcel en Mirella. In een erg korte tijd hebben ze er iets fantastisch van gemaakt. Een visitekaartje voor de Mediacentrale. We hebben een aantal boeiende mensen gesproken en het leukst is natuurlijk als je noordelingen spreekt en die dan in Amsterdam aan elkaar voor stelt. Blijkbaar moet je daarvoor toch naar een beurs in Amsterdam.
Mijn gesprek met Steve Ballmer heeft me meer opgeleverd dan alleen een leuk verhaal. Inmiddels heb ik contact met mensen in Brussel die willen samenwerken voor de IST in Helsinki. Daarnaast hebben we de afgelopen week contact gehad met Wallonië om een matchmaking bijeenkomst in oktober bij te wonen.
Als het goed is komt er over een maand ook een groep Chinezen op bezoek. Een en ander moet leiden tot een bezoek vanuit de ICT branche aan China. Als we de Chinezen uit Beijing (volgens Katie Melua de stad van nine million bicycles) een onvergetelijke ervaring moeten geven dan kunnen we ze natuurlijk altijd zetten op de grootste fiets ter wereld, de skelter uit Zevenhuizen.
Bij ons thuis zit de heg erin, waar Aukje het meest aan heeft gedaan, eerlijk is eerlijk. En de Motortoertocht trok een kleine 40 deelnemers met achteraf veel complimenten. Een reuze meevaller want het weer leek niet zo geweldig goed te worden. Het motorseizoen is wat mij betreft geopend.
Terug naar het begin van de week want het was wel een bijzondere ervaring om met Steve Ballmer te mogen spreken. De uitnodiging kwam via Rix die zelf niet kon omdat hij op vakantie was. Hij was uitgenodigd vanwege zijn contacten met een organisatie die de belangen behartigd voor innovatieve bedrijven. Net voor de kerst hadden Rix en ik een gesprek met de directeur van die club. Soms leiden dit soort contacten tot iets leuks. In ieder geval gaan we een aantal bijeenkomsten voor hen organiseren. Maar het gesprek op maandag met Steve Ballmer was wel een onverwachte actie, blijkbaar is het wel een organisatie met een goed netwerk.
Het gesprek zelf was kort en ik ben best wel onder de indruk van de energie die Steve Ballmer uitstraalde. Inspirerend? Nou niet echt! Hij demonstreerde volgens mij perfect waarom het geschil met Europa draait. Ze zijn op zoek naar de grenzen waarbinnen het nog net mogelijk is zaken te doen binnen Europa. Die grenzen moeten aangegeven worden door Europa want als het aan Microsoft ligt is “alles voor Bassie�. Dat haal ik tenminste uit zijn korte toespraak. Ze willen de grenzen weten. Daar zijn dus ook regelgevers voor nodig volgens hem anders pakken bedrijven wat ze pakken kunnen.
Ook voor Microsoft gelden regels voor Maatschappelijk Betrokken Ondernemen. De 3 P’s heb ik hier wel eens eerder aangehaald:
Profit: dat zit wel goed bij Microsoft;
People: personeel, doen ze ook wel goed volgens mij;
Planet: wat doe je voor de maatschappij? Oftewel als je zo gruwelijk veel mag verdienen aan een maatschappij, wat doe je er dan voor terug? Oftewel de License to operate.
De Europese Unie schermt dus met het “intrekken van de vergunning�.
De afgelopen weken waren de zittingen over dit geschil in Luxemburg. De verwachting van Steve Ballmer was dat het nog ruim een jaar duurt voor er een uitspraak komt. Ik ben benieuwd hoe een en ander gaat verlopen. De maatschappelijk betrokkenheid van Microsoft kan wel beter volgens mij. Bill Gates stelt wel erg ruime fondsen ter beschikking. Maar dat is niet het bedrijf. Als Microsoft nu eens zich ging bemoeien met de armoede in de wereld dan hadden ze nu niet dit soort problemen denk ik wel eens. Misschien wat te simpel gedacht van mij. Maar de beelden uit Afrika staan nog goed op mijn netvlies.
En die goedheid van Bill Gates? Acht, mijn moeder zei ooit eens, “je kan je maar een keer zat eten.� Bill Gates houdt voldoende over voor een aantal maaltijden voor heel Afrika.
De rest van de week ging op aan de Tine, de ICT beurs in Amsterdam. Veel mensen gesproken, contacten gelegd en leuke dingen gezien. Morgen maar gewoon weer aan het werk, of eigenlijk was dit ook net werken.
Voor mijn gevoel gaat het vooral over de verschillen in zakendoen in Europa versus zakendoen in Amerika. Oftewel de Amerikaanse droom tegenover de Europese droom. Zie mijn eerdere bijdragen.
Ik mocht een paar minuten alleen met hem praten en dat was ook mijn opmerking naar hem toe. Hij begreep ogenblikkelijk wat ik bedoelde en zei eerst dat er hopelijk toch niet zulke grote verschillen waren. Maar hij kwam ook met de opmerking hij hoopte dat de EU met richtlijnen komt aan welke voorwaarden bedrijven moeten voldoen. Ik kreeg de indruk dat hij het spanningsveld en de complexiteit ervan prima overziet.
En de korte toespraak zette hij dat nog eens duidelijk uiteen. Hij is een inspirerende spreker, logisch want anders kom je niet op zo’n positie. Iedereen in de ruimte was het er wel over eens dat de komende week een erg spannende wordt want de rechtszaak in Luxemburg is wel bepalend voor concurreren in Europa.
Tijd om mijn koffer te pakken, nog een gesprek te gaan en dan weer snel naar huis, voorbereiden op de TINE. Het belooft een boeiende week te worden. Het begin was in ieder geval bijzonder interessant.
“Spring is in the air�, er staan allerlei zaken op doorbreken. Ook zakelijk gezien staan er zaken op doorbreken. De Tine komt eraan, de grootste ICT vakbeurs van de Benelux in de RAI. Dit jaar staan we daar met het ICT Platform. We staan op de stand van de ICT vereniging Noord. Op zich wel grappig want waar het ICT Platform wordt gezien als Gronings zien veel mensen de ICT vereniging als Fries. Vandaar dat toen we de vraag kregen of we mee wilden doen we hier graag op in gingen. Een mooier bewijs dat we elkaar willen versterken is er niet.
Als aandachtstrekker nemen we de “droomtent� mee. Sinds de ISB hangt er een horizontaal scherm van 8 meter doorsnee in de Mediacentrale waar regelmatig ’s avonds voorstellingen te zien zijn. 3D animaties in de droomtent. In Amsterdam komt de kleine versie te hangen van 4 meter. We kregen al te horen dat het tonen van 3D animaties niet echt ICT is. Nu staat de TINE tegenwoordig voor Telecommunicatie, InterNetworking, New Media en Entertainment dus wat dat betreft past het wel op de TINE.
Op innovatie gebied is er ook van alles te doen, de IST (Europese conferentie over innovatie) komt er weer aan, er is een innovatieveiling van de NOM en ons innovatieve centrum wordt de komende weken afgemaakt. De contouren worden al zichtbaar wat we er willen gaan doen. In ieder geval zal het gaan om de uitersten in de ICT, niet alleen ICT toepassingen in bedrijven maar ook zorg, overheid en kunst. Kunst? Ja ook daar wordt ICT toegepast en soms op een verrassende wijze. En willen we innoveren in het noorden dan moeten we het hebben van de diversiteit. Soms lijken dingen wel elkaars uitersten maar dat kan samengaan net als geboorte en dood. Winter en lente, kijk naar buiten er groeit iets moois.
En misschien het schapenhok schoonmaken.
Een drukke week met een presentatie voor Brinkhorst, vergadering dorpsbelangen, derdewereldfonds, bestuursvergadering ICT Platform, bedrijfcontactdagen Drente, de droomtent van Wytze, de voorbeiding voor de TINE en een aantal bijeenkomsten in ons innovatief centrum. Deze week toch al snel weer een 250 bezoekers / gasten over de vloer gehad. Sinds september staat de teller nu op 2300. Oh ja ook nog een paar sollicitanten gesproken.
Een paar mensen schoten me aan over de vorige weblog waar ik mijn hart wat luchtte. Naast mijn broer heb ik blijkbaar meer lezers ï?Š
Het gaat dus goed en in mijn hoofd beginnen verbanden te ontstaan waar ik al een poos over pieker. Nu nog de kunst om het over te brengen. Ga er maar eens rustig voor zitten. Voor veel mensen zal het niet nieuw zijn want zo briljant / origineel ben nou ook weer niet. Maar er zijn een paar kwartjes gevallen bij mij.
Eigenlijk ontstond mijn onrust op het Nationaal Innovatie Event in Maarsen op 7 december. Tijdens de opening werd een video getoond van de toekomst waarin de mens van de vroege morgen tot de late avond met elkaar communiceerde in een steriele omgeving. Voor mijn gevoel veel te glad en er rees bij mij de vraag wie maakt dit schoon en installeert dit alles. Want als we in de toekomst alleen maar kenniswerkers zijn en creatief / communicabel /, netwerkend door het leven gaan, wie doet dan het werk? Nou hoorde ik iemand zeggen “kennis opbouwen is het werk�. Daar moet ons onderwijs op gericht zijn anders raken we achterop in de wereld.
Na het lezen van de boeken van Friedman (de aarde is plat) en Rifkin (de Europese droom) begonnen wat beelden te ontstaan wat er wereldwijd aan de hand is. Mooi om te weten en het boeit me ook best omdat ik de afgelopen jaren een klein beetje van de wereld heb gezien wat me in meerdere opzichten raakte.
Maar wat kan ik daarmee in Nederland of nog concreter in Groningen of Zevenhuizen? Wat kan ik er mee in mijn dagelijks leven?
Gisteren gebeurden een paar dingen, die me opeens lieten denken aan de video van het nationaal innovatie event. (Zeg maar: het feestje van Balkenende). Ik zag, terwijl ik zelf in overleg zat, Sander en Angela slepen met stoelen want die moesten weer terug naar een andere ruimte. Nu was me al eens eerder gevraagd: “dat doen jullie toch niet zelf?� Of “ Jan moet jij hier zelf de koffie zelf zetten, dat laat je toch door iemand doen?� Nee dus als je met zo’n initiatief bezig bent komt niks vanzelf. In mijn vorige weblog luchtte ik mijn hart over het gebrek aan geld. Want als we geld hebben kunnen we ons concentreren op het echte werk. (dacht ik)
Maar wat is het echte werk? Gisteren kreeg ik de opmerking: “Jan je kunt trots zijn op wat er is bereikt!� Iemand anders: “je moet arroganter zijn dan krijg je meer voor elkaar!�
In de nieuwe Elsevier (8 april 2006) staat het allemaal keurig verwoord in het artikel “het einde van de middenklasse�. In het boek van Friedman noemt hij de nieuwe edelmannen de Untouchables. Mensen die inkomsten hebben die niet geraakt kunnen worden door de mondialisering. Of die er juist gebruik van maken. En daarnaast heb je in de wereld van Friedman de nieuwe horigen die dienend zijn om de untouchables op de been te houden. Schoonmakers, kinderopvang, pizza koeriers etc. Maar natuurlijk ook de timmerlui, schilders, loodgieters de vaklui.
Blijkbaar is er een klasse ontstaan die door studie / ervaring / afkomst kan leven zonder dat er een relatie is naar de prestatie. De beloningen van de topbestuurders zijn daar een mooi voorbeeld van. Maar ik zie ook sollicitanten langs komen die in het verleden een baan hadden die gewild was maar naar dat trucje is geen vraag mee dus het gevraagde salaris is veel te hoog. Een untouchable die weer horige wordt?
Ik heb zo’n vermoeden dat dit onderwerp nog wel eens weer ter sprake komt in dit weblog want morgen is de eerste dag van de rest van mijn leven.
Wat dat betreft is de slogan van het ICT Platform nog niet zo raar. Ambition meets reality. We hebben een hoog ambitieniveau maar wel met de voeten in de klei.
En die arrogantie van me? Ik hoop dat iemand me een rotschop verkoopt op het moment dat ik van die trekjes vertoon.
De Mediacentrale is toch een beetje mijn thuis aan het worden.
We vorderen langzaam, veel te langzaam naar mijn zin. Maar ja het ontbreekt ons aan geld en geld uitgeven terwijl we het niet hebben, is niet verstandig. Op dit moment proberen we zoveel mogelijk kosten te laten sponsoren. Vraagt heel veel creativiteit en een kick als het lukt maar het duurt me allemaal veel te lang. We hebben sinds onze start in oktober 2000 klanten over de vloer gehad. Allemaal redelijk in stilte. Strategische ICT sessies, vergaderingen van NGI, Tomato, 8 uur overwerk, Nive, gemeente, provincie, kwaliteitskring , ZiNN, Vinc, Bestuurdersoverleg, electronisch brainstormen, platformbijeenkomsten, ISB, oprichtingsvergadering van een nieuw bedrijf. In natuurlijk tientallen vergaderingen, vergaderinkjes. Een lijst om trots op te zijn alleen leven we nog steeds deels op kaal beton.
Vandaag werd ik aangesproken dat er nu toch eens iets moet gebeuren om het af te krijgen. Dit kan eigenlijk zo niet. Helemaal mee eens, alleen: “Wie helpt ons?� Oh ja tientallen opmerkingen heb ik gekregen wat we allemaal verkeerd doen. Allemaal goede adviezen en ik heb al de toezegging dat als het een succes wordt mensen me graag gaan helpen.
Aan het eind van de middag had ik een gesprek met Volko de Jong, inspirerend als altijd. Een feest van herkenning want Volko noemt zijn werk altijd een Goethebaan: Himmelhoch jauchzend, Zum Tode betrübt;
Heel herkenbaar. Soms is het kicken als dingen goed gaan. Soms is het kaarsje echt bij me uit als er een aantal tegenvallers achter elkaar zijn. Maar in ieder geval nooit saai. Gelukkig weet ik me omringd door goede, lieve mensen. Ik zoek nog een aantal ratten. Want om met Cruijff te spreken een goed team bestaat uit ideale schoonzoons en een aantal ratten.
Als ik dan weer eens een dipje heb zoek ik iets wat me weer op het juiste spoor zet. Sinds een tijdje heb ik Jannes die me uitdaagt. Hij helpt me weer om er op de juiste manier tegenaan te gaan. Op de site van Jannes trof ik een mooi plaatje over pessimisme. Ik moest er om glimlachen, dat is nog eens een mooi voorbeeld hoe een negatief bedoeld iets je weer op het spoor kan zetten. Jannes, ik hoop je nog een aantal keren hier te treffen.
Ik heb een paar prachtige dagen achter de rug. Deze week begon met de bijeenkomst van het Nive. Daar mocht ik een presentatie geven over Internet en Marketing. Niet echt mijn specialisatie maar ik denk dat ik voldoende heb gezien / gelezen /meegemaakt om er een verhaal over te houden. De reakties waren erg positief misschien wel iets om nog eens te doen.
Dinsdag was er een bijeenkomst van het Derdewereldfonds. Altijd een leuke vergadering met een totaal ander doel.
En vanaf dat moment…. ISB. Het evenement wat nu voor de 3e keer werd georganiseerd door Cover in samenwerking met het ICT Platform. Zoals gebruikelijk kwamen de aanmeldingen laat op gang. Maandag waren er nog 200 aanmeldingen en vlak voor het evenement over de 500. Het aantal no shows was als vanouds hoog. Dat wisten we vorig jaar ook al, alleen toen probeerde het organisatiebureau ons te overtuigen dat het er veel minder mensen zouden afhaken. Soms is het beter niet naar anderen te luisteren. Want toen, maar ook nu, was onze eigen voorspelling behoorlijk nauwkeurig. Dit jaar zijn er ergens rond de 400 mensen geweest. Een aantal vertrokken er weer na de opening maar ook dat is een bekend verhaal. Het is een evenement wat tijdens een gewone werkdag gehouden wordt en niet iedereen kan het zich veroorloven een hele dag weg te blijven van het werk.
De entourage in de media centrale is natuurlijk geweldig, hoewel de centrale hal behoorlijk fris blijft. Want daar zit geen verwarming in. Misschien goed om de standhouders daar volgende keer op te wijzen.
En dan de inhoud. Ambient intelligence, is veel breder dan kunstmatige intelligentie. Dat bleek duidelijk uit de lezingen. Maar ik had de studenten van Cover van nabij meegemaakt en inmidddels een diepe bewondering voor ze gekregen.
De opening was spectaculair, 3 danseressen die live en virtueel aan het dansen waren met de Aibo’s. De opening werd gedaan door Koos Duppen van de RUG, kersvers plaatsvervangend voorzitter van het college van bestuur. Daarna waren er toonaangevende presentaties met onder andere Rob Tow uit Amerika en als slotspreker Kevin Warwick uit Engeland. Later op de avond gingen we dineren met de organisatie en de sprekers. Een uitgelezen kans om ze wat beter te leren kennen. Het was een prachtige dag.
5 uur vertrok de bus en wederom was een oproep via mail voldoende om ruim 30 mensen op een onmenselijk tijdstip in de bus te krijgen.
Aan de andere kant past het altijd wel in de tijd van het jaar want het is lente en ik moet toch al regelmatig eruit om bij de schapen te kijken.
Ieder jaar is het weer bijzonder te zien dat na een dag met een groep mensen die elkaar niet allemaal kennen er een soort van band ontstaat. De reis zelf is op zich wat mij persoonlijk betreft het hoogtepunt. Maar het blijft ook wel boeiend om te zien hoe door de loop van de jaren de CeBit zich ontwikkelt.
Dit jaar was het oosten nog prominent aanwezig alleen worden de stands professioneler maar er zijn nog steeds standjes waar 3 typen van PC ventilatoren te bewonderen zijn of 10 uitvoeringen van een bepaalde USB stick. De mobiele sector is nog steeds booming en de HDTV schermen lijken nog steeds scherper en groter te worden. Alleen is het jammer om die bewondering te delen met iemand die de lenzen niet in heeft.
Op de terugweg was het een kakofonie van gesprekken met indrukken. Zonder dat ik nu alle inhoud heb meegekregen durf ik wel te stellen dat qua inspiratie het weer een fantastisch geslaagde reis was.
Ik ben nog even op bezoek geweest bij 2 Groningse bedrijven die er op een Holland paviljoen stonden: Retsoft en Eurofiber. Het kostte even moeiteom ze te vinden maar dat lag meer aan mijn persoonlijke voorbereiding dan aan de informatie. Ik had de plattegronden ook kunnen downloaden op mijn PDA. Beide bedrijven waren redelijk tevreden maar het was nog maar de 2e dag van de beurs.
Rond 11 uur waren we weer terug.
Een van de deelnemers schreef:
Het reisdoel is altijd erg leuk en het hoofddoel, maar ook de busreis zelf is erg leuk. Al die mensen die je spreekt. (ook weer bij het eten). Kortom in zijn geheel is het het leukst.
Een 8 als rapport cijfer Wellicht een leuk idee voor volgend jaar: Thema groepjes. Veel mensen komen alleen, maar hebben dezelfde interesses. Iemand zou dan wat voorbereiding kunnen doen en dan samen met een groep mede geïnteresseerden volgens het thema over de beurs gaan lopen. (bijvoorbeeld security, nieuwe media, finance etc.) Via de website is dit misschien in te richten?
Een andere deelnemer suggereerde om in het weekend te gaan. In ieder geval weer een geslaagd evenement.
Maar toen ik vandaag even keek in de bijdrage van mijn weblog en de bijdrage van Jannes las moest ik toch wel even glimlachen. Jannes je hebt gelijk! Er is meer op de wereld dan alles wat je opsomt. Inderdaad die oude man heeft het waarschijnlijk door alleen drong het misschien pas tot hem door toen hij oud was….? Als ik op mijn 18e had geweten wat ik nu wist! Maar ja ik ben nu 49. Je ziet het pas als je het door hebt (zei Cruijff) en niet iedereen zal het ooit door hebben. En misschien heb ik het ook (nog) niet door.
Ik ben bezig met het afsluiten van een verzekering. Ook zo’n onderwerp. Moet ik me gaan verzekeren om op mijn oude dag nog goed te kunnen leven? Veel reclames gaan hierover. Daar stoor ik me ook aan, Jannes je hebt gelijk! Mijn eigen vader is niet ouder geworden dan 49.
Heeft innoveren dan geen zin? Staat innoveren gelijk aan verbeteren, ‘werken’ aan ‘jezelf’, alles uit ‘jezelf’ halen, op cursus, expansie, alles een keer gedaan hebben in het leven…..?
Wat mij betreft niet alleen. Innoveren is ook kijken naar nieuwe dingen, je laten verrassen, open staan voor mogelijkheden, je laten inspireren. En dat kan een morgenzon zijn in een mistig bos, een mooie zonsopkomst / ondergang. Lammetjes in de wei.
Kan je gelukkig worden van innoveren? Ik denk het wel, zeker! Maar niet als innoveren moet, om er alleen financieel beter van te worden.
Jannes, ik ben het bijna helemaal met je eens, alleen zie ik het iets minder somber in. Er zijn nog voldoende positieve dingen om me aan op te trekken.
Nieuwe dimensie
“Je ziet het pas als je het door hebt� is een gevleugelde uitdrukking van Johan Cruijff. Ik moest er eergisteren aan denken toen Hent vertelde dat bezig zijn met innoveren een bijna onmogelijke missie is. Hoe kan je mensen iets nieuws laten doen als ze nog niet zien wat dat nieuwe is. Als ze blijven zitten achter hun bureau de dingen te doen die ze altijd deden..
We kregen van Hent en Kees een demonstratie van elektronisch discussiëren in de fantastisch verbouwde graansilo. Ook hier was het een verrassing om te kijken wat er achter een verhaal van iemand anders zat, onbekende wegen in slaan. Heb je daar computers voor nodig? Nee dus, net als we al 17 keer een toertocht zonder GPS hadden uitgezet. Maar het kan wel handig zijn. Je kunt het anoniem doen, dat voegt zeker toe want vaak filter je al de woorden van iemand anders omdat….. hij arrogant overkomt, man is, rookt, rood haar heeft, ouder is dan 50.
In de mediacentrale krijgen we zeker de faciliteiten om elektronisch te discussiëren, goed om te weten dat er een kilometer verderop mensen zijn die veel ervaring hebben om er mee te werken.
En de motortoertocht? Die is op 30 april! Voor de liefhebbers: alle andere tochten staan gewoon on-line. Te vinden op www.7huizen.nl/macz/toertocht.htm
De Europese droom.
Rifkin beschrijft het failliet van de Amerikaanse droom, de hang naar individuele vrijheid en rijkdom. Daar tegenover staat de lappendeken van Europa en de betere sociale voorziening een minder grote kloof tussen arm en rijk.
Volgens Rifkin heeft dit alles gemaakt dat Europa de ideale voorbereiding heeft gehad om als toonaangevende natie op de wereld te fungeren. Het geeft geen garantie en er moet nog een hoop veranderen maar hij ziet de contouren. Leuk om te lezen.
Wat kunnen we daar in onze regio mee? Volgens mij trotser te zijn op onze regio. Europa zet ook meer op regio’s in dan op nationaliteiten. Hoe dat allemaal in elkaar steekt weet ik niet precies maar het lijkt me een onderwerp waar we meer mee moeten en kunnen.
Voorlopig zitten we nog met een verdeeld noorden, alleen al de taal is een belemmering. Gronings en Drents gaat nog wel samen maar er ligt een kloof naar het Fries. Vorige week was ik op een visite met ex-collega’s van Aukje in Waskemeer een dorpje net over de Friese grens. Ieder jaar weer super gezellig maar het blijft concentreren op het gesprek want er wordt altijd Fries gesproken. Op zich geen probleem want ik kan het fries redelijk verstaan. Het blijft een raar fenomeen, ik rijd 1 kilometer naar het westen en er wordt een totaal andere taal gesproken. En het gaat verder dan taal alleen. Rij ik 60 kilometer naar het oosten dan ben ik in Duitsland en om eerlijk te zijn, zijn de mensen daar beter te verstaan.
De afgelopen week sprak ik met de directeur van een particuliere universiteit uit Leer. Ze hadden daar ook een aantal ICT studies, binnenkort gaan we eens bekijken in hoever een samenwerking mogelijk is. Volgens Rifkin is dat de toekomst voor ons. Ik geloof er wel in.
Wubbo’s Ecolution
De akoestiek is nog niet goed, er moeten nog toneeldoeken in. En het geluid kan niet zonder een installatie die komt er dus ook nog. Hennie van Velzen was goed op stoom, de aankondiging voor de “Spinn awards”? kwam goed over en er waren een aantal geïnteresseerden. Zelf genoot ik van Jolie en Chris. Ze kondigden de ISB aan en zo stil als Chris bij ons op de kamer is zo goed was zijn verhaal. De ISB ligt op stoom en als je op 16 maart kunt, zou ik zeker komen.
Maar vandaag was er een ander leuk moment: Wubbo opende Boot Holland in het FEC in Leeuwarden. Dat deed hij door zijn Ecolution aan te kondigen. De zeilboot die bol staat van de innovatie. 3 dagen zeilen moet genoeg energie opleveren om er een maand van te leven. Sail by wire is de kreet, alles super gebruiksvriendelijk en energiezuinig. 3 jaar geleden mocht ik het genoegen hebben Wubbo zijn zeilplannen te horen. Het was de eerste keer dat ik hem sprak. Hij wilde een boot bouwen die bol stond van energiezuinigheid, duurzaamheid en gebruiksvriendelijkheid. Toen Wilma hem vroeg waar hij die boot wilde laten bouwen noemde Wubbo, Polen of Turkije (of Griekenland dat ben ik even kwijt). “Waarom niet in Groningen”? vroeg Wilma “daar ken ik een paar goede werven”. Nou zei Wubbo over een paar week ben ik weer in Groningen ik ben wel benieuwd. Kortom wij op een zaterdag op bezoek bij Bert van Marvis en Piet van No Limit shipyards. Na een paar minuten ging het over wanddiktes, belijning en spantafstanden. En later waren we aan de Friesestraatweg te gast bij Piet en daar kroop Wubbo door een half afgebouwde No Limit, zeer geïnteresseerd! Ter plekke besloot Wubbo dat de Ecolution in Groningen gebouwd moet worden. De boot moet een voorbeeld worden van duurzaamheid. Tijdens de bouw moeten nog makkelijk modificaties aangebracht kunnen worden. In plaats van lood als ballast komt er voor 13.000 kilo aan accu’s in. Ik heb een aantal keren bij de bouwplannen mogen zitten en voor alles wordt een alternatieve aanpak gezocht. De schroef is inmiddels ontworpen. Lijkt simpel maar een schroef om een boot aan te drijven is totaal anders dan een schroef die daarnaast de generator moet aandrijven als er gezeild wordt. Bij een snelheid van 18 km/h is het mogelijk 13 kW op te wekken ten koste van 1 knoop snelheid. (ik hoop dat ik dat goed heb onthouden). Het afmeren moet op dezelfde manier gebeuren als het aanleggen van het ruimteveer bij het ruimte station. En alles dubbel uitgevoerd en fale safe. Aan alles is gedacht.
Groningen heeft een rijke traditie op het gebied van scheepsbouw. Vandaag bleek dat maar weer eens.
Natuurlijk kwam de laddermill ook aan de orde, pas is er met een vlieger 1 kilowatt opgewekt dat gaat dus goed. Er komt een Solarboat race in Friesland het kon wel eens lastig worden want nu blijkt al dat een zonneboat harder kan dan wettelijk toegestaan.
En dan de Superbus. Is er nieuws? Zeker want Wubbo lichtte een tipje van de sluier op. We kregen het ontwerp te zien alleen verzocht Wubbo de media de cameraâ’s uit te zetten want over niet al te lange tijd wordt een en ander gepresenteerd. Hou de komende weken de media in de gaten want het zag er flitsend uit.
Maar het meest genoot ik van de presentatie van Wubbo, van zijn ruimtereis, de wil om de aarde bezeilen en die plekken te bezoeken die hij vanuit de ruimte had gezien. Het verhaal kende ik, de presentaties had ik al eens eerder gezien, het is inmiddels een compleet verhaal een genoegen om het allemaal weer een te horen.
Ik hoop dat we de wording van de Ecolution mee mogen maken. De bouw is hemelsbreed maar 2 kilometer van de Mediacentrale. We zullen er maximaal aandacht aan besteden, de superbus wordt gebouwd in Delft, de Ecolution in Groningen. In ieder geval hoop ik dat bij de kiellegging Wubbo zijn verhaal bij ons in de hoge ruimte nog eens wil doen. De verwachting is dat een en ander voor de Zomervakantie plaats vind. Dan is RTV Noord er hopelijk ook bij want vandaag was er een mooi stukje Groningen promotie in onze buurprovincie.

Op diezelfde dag was er de openingen van de Mediatheek van het ZernikeCollege en het in gebuik nemen van de glasverbinding. De verbinding werd in gebruik genomen door de Wethouder Koen Schuiling vanuit een klaslokaal van vroeger in de Mediacentrale die door middel van een videoverbinding contact had met Jose van Schie in het Zernike college.
Donderdag was de opening van de FrIX. De Friese Internet exchange. Een grote opkomst in het Medisch Centrum Leeuwarden. Er was een flinke delegatie uit Groningen. Ik telde er al gauw een 30 personen die de reis hadden ondernomen maar waarschijnlijk waren er meer. Het had wel een hoog pakken gehalte. Er waren toespraken door een gedeputeerde en een burgemeester. Er was een directe videoverbinding en daarnaast opgenomen videoboodschappen.
De vraag was natuurlijk wat zo’n knooppunt nu oplevert. Oftewel wat kost dat wel niet en wat levert het nu allemaal op. (die vraag werd mooi gesteld in het fries wat ik hier niet durf te herhalen). De antwoorden waren niet echt overtuigend maar het alles draagt zeker bij aan de eigenwaarde. Ook de GnIX heeft enorm bijgedragen aan de breedband ontwikkeling van Groningen. Hopelijk krijgt Friesland een soortgelijke inpuls. De tijd zal het leren maar de eerste klap (bijeenkomst) was een daalder waard.
Het openhuis van Castel Multimedia in de Ommelanden heb ik laten schieten. Ik had er graag even gekeken. Maar vrijdagmorgen werd ik gebeld om binnenkort toch eens te komen kijken. Dus dat heb ik dus nog te goed.
Vrijdag nog een opening; nu van het nieuwe pand van TNO ICT. Ook hier een hoog pakkengehalte en een burgemeester die het woord voerde. Ook was hier een videoverbinding met de TNO vestiging in Delft.
Ik had ook naar een bijeenkomst in het Gasunie gebouw gekund. Daar had Aisec een bijeenkomst. Gelukkig wilde Angela hier wel naar toe. Hier was de commissaris van de Koningin van Groningen. Of er een videoverbinding was weet ik niet.
Tot slot was er nog het ICT café. Gewoon in het Feithhuis, weinig pakken en zeker geen burgemeesters, CvdK, wethouders en videoverbindingen.
Gelukkig is deze week een gewone werkweek. Zonder poespas.
Sinds 3 jaar hebben we in de plannen van het ICT Platform “innovatie� staan en daarbij de wens om een innovatief centrum op te zetten. Een kleine 2 jaar geleden kregen we het verzoek van Media Plaza in Utrecht om te helpen hun programma’s in het noorden aan te bieden. Media Plaza is grotendeels opgezet vanuit de Landelijke overheid en een paar grote marktpartijen. Maar hun bereik is de omgeving van Utrecht, volgens Media Plaza is zelfs Amersfoort al te ver. Dus moeten ze de regio in.
Met het voltooien van de Mediacentrale hebben we een plaats gevonden waar zo’n centrum uitstekend past. Tot voor kort hadden we kantoor in het Martini Plaza, ook een mooie plek alleen heeft het Martini Plaza een meer algemene uitstraling. Dus de Mediacentrale is geknipt voor onze plannen.
Het moet een centrum zijn waar je geïnspireerd wordt. Innovatie komt niet vanzelf maar wordt ingezet als men ziet dat er kansen liggen, dat de concurrentie verder is of dat de kosten omlaag moeten. Met name dat laatste het concurreren met lage lonenlanden is iets waar we mee te maken hebben. En het eind van die dreiging is nog lang niet in zicht. Mondiale markten hebben ook in onze regio een grote invloed. Hoe krijg je boodschap goed voor het voetlicht? En nog belangrijker wat kan het noorden hiermee? Stil blijven zitten wachten tot het over is zal niet helpen. (in volstrekte paniek raken overigens ook niet!)
Sinds een aantal maanden kunnen we beschikken over een aantal ruimtes in de Media centrale en hebben we al ruim 1000 bezoekers gehad over diverse onderwerpen, vaak met als onderwerp innovatie.
We hebben nog weinig publiciteit gezocht omdat we nog niet volledig ingericht zijn. Het is een centrum in wording. Een aantal partijen helpen ons. Niet in financieel opzicht maar door het ter beschikking stellen van menskracht of om ons opdrachten te geven. We kunnen aan de slag; we hebben de ruimte, de programma’s, de inrichting voor een groot deel, een netwerk en mensen. Best iets om met alle betrokkenen trots op te zijn. Maar we zijn er nog niet. Lang niet iedereen is overtuigd van onze plannen. De politiek is huiverig. Immers was er ook een initiatief in zuid oost Drenthe wat niet helemaal goed ging. Dus bouwen we met beperkte middelen in relatieve stilte. Maar we zijn erg blij met de partijen die ons steunen.
We hopen over 6 weken ingericht te zijn. Tegen die tijd zullen we er ook wel meer over roepen. Meer over de doelstelling en over wat we willen gaan doen.
Jannes bedankt! Ik hoop dat dit wat leesbaarder is.
Het gaat wel met elkaar een bepaalde kant op. Als je er midden in zit gaat het allemaal veel te langzaam maar zo terugkijkend, gebeurd er wel een hoop. Sommige dingen komen niet goed uit de verf en veel dingen schieten er bij in. Eigenlijk hadden we al weer een platformbijeenkomst moeten hebben maar op dit moment hebben we even niet de ruimte en de mankracht het te organiseren. Wel zijn we bezig met het verder inrichten van Media Plaza. Na weken van rust wordt er weer geverfd, verlichting aangebracht en gebouwd. Ik hoop dat we over een week of 5 ingericht zijn. Misschien hier en daar nog een plintje en ja de beleving moet er ook nog inkomen zoals dat zo mooi heet. De afgelopen periode ben ik wat op bezoek geweest in dergelijke omgevingen en dat valt niet mee. Ja met spullen en gadgets kan je wel laten zien wat de mogelijkheden zijn. Maar om eerlijk te zijn krijg je daar geen beleving mee. Het blijft dan steken op het niveau van de Mediamarkt. Vorige week zei iemand tegen me “maar dat is toch ook een beleving?� Klopt, het beangstigd me altijd als ik daar binnenloop. Dat kan de bedoeling niet zijn, maar dat is een persoonlijke beleving.
Maar we willen natuurlijk niet een beangstigende sfeer creëren. Hoe krijg je voor het voetlicht wat er in de wereld gebeurd en hoe krijg je mensen bewust van de kansen en de bedreigingen? Het boek “de aarde is plat� schets wel een beeld van de nieuwe wereld die ons ook gaat raken.
Afgelopen weekend was er een aardige documentaire op Nederland 3 op tegenlicht. Het is nog na te kijken op Tegenlicht Voor de smalbanders is er de komende zaterdagavond de herhaling.
Een oude bekende van me, Ben Verwaaijen doet er ook zijn licht over schijnen. In het boek van Thomas Friedman heet het de “wake-up call�. Ik noem het liever inspiratie, je wordt liever geïnspireerd dan ruw wakker gemaakt dat je iets anders moet gaan doen. Maar beide uitdrukkingen hebben tot doel in beweging te komen.
Uit mijn netwerk werd ook de Europese droom geadviseerd (dank je Jan) lijkt me een goed “tegenwicht� tegen Friedman.
We zijn nu al weer een poosje bezig met de voorbereiding van de ISB. Dit jaar 2 maanden eerder dan de vorige versies: 16 maart. Hou die datum vrij want de studievereniging Cover doet erg haar best en ik moet zeggen een verademing. Vandaag zag ik de aanbeveling van Burgemeester Wallage. Leuk, maar de wijze waarop het werd ontvangen door Jolie was nog mooier. Ze straalde!! Wat een verschil met vorig jaar toen het “professioneel� werd aangepakt. We waren toen te gast op ons eigen evenement! Dat was goed verzorgd maar niet op de manier waarop we graag willen werken.
Wat er te zien is op 16 maart? Dat is nog niet helemaal bekend, hoewel…. Ik weet nu al dat het leuk wordt. Zal het vlekkeloos verlopen? Vermoedelijk voor de bezoeker wel. En als het niet zo is dan hoop ik dat het ons vergeven wordt want het evenement is in de Mediacentrale en die dag gaan we “testen� wat er mogelijk is. Een symposium met standjes, lezingen en netwerkbijeenkomsten, dat moet nog maar blijken of dat gaat werken. Want de mediacentrale is geen doorsnee congrescentrum. Maar wel bijzonder en er is voldoende te beleven voor mensen die zich willen laten verrassen.
Het wordt kleurrijk, levendig, afwisselend en met betrokkenheid. Kunstmatige intelligentie saai? Hoezo?
In ieder geval verwacht ik dat het aansluit bij wat wel willen uitstralen: laagdrempelig, nuttig, leerzaam maar vooral betrokken. 16 maart, noteer het in de agenda!
Afrika zit nog wel in mijn systeem, erg indrukwekkend en ik ben blij dat ik die reis (nu een jaar geleden) naar Benin heb gemaakt. Het heeft me veel inzichten gegeven waar we met het Derdewereldfonds iets mee kunnen. Iedere hulp daar is welkom en het doet me beseffen dat we maar boffen dat ons wiegje hier heeft gestaan. Het zou goed zijn dat alle voorzieningen beter over de wereld verdeeld zouden zijn. Toen ik dat tegen Rix vertelde kwam hij met de opmerking: “maar dan kan je ook niet tegen globalisering zijn�. Op dat moment had ik daar geen antwoord op.
Rix gaf me later die dag het boek “De aarde is plat� cadeau. Daarin wordt beschreven hoe de aarde in een hoog tempo aan het vervlakken is. Een zeer lezenswaardig boek. De opkomst van India en China, ik heb het wel vaker genoemd; het boek zet het allemaal keurig op een rij. De invloed van internet, supply chain management, offshoring, out-sourcing, open source. Het wordt keurig op een rijtje gezet.
De globalisering die al voor 11 september 2001 in gang was gezet is gewoon doorgegaan terwijl we allemaal even de draad kwijt waren door de aanslag op het WTC en de oorlog in Irak. We hebben even zitten dutten. In ons land hebben we daar nog 2 moorden bij gehad die ook behoorlijk hebben afgeleid.
Plotseling worden we wakker; Rix noemde dat de presentatie van Rob Cremers tijdens de ISB in 2004 zijn wake-up call was. Voor mijzelf was het in China in april 2005. We reden door de high tech zone van Xi-an ter grote van 8000 hectare. En dat bij een stad die bij lange na niet de grootste van China is.
De moraal van het verhaal, eigenlijk heb ik die niet, net zoals ik geen antwoord had op de vraag van Rix. Alleen weet ik zeker dat we er de komende jaren nog meer mee te maken gaan krijgen. Wegvloeien van werk, ander werk, opkomst van het oosten, het is nog maar net op gang. De vervlakking, Californication schreef ik vorig jaar, is niet te stuiten. Zijn we in staat onze eigen identiteit te bewaren.
Maar mogen we de rest van de wereld welvaart onthouden? 24% kindersterfte is absoluut niet te tolereren.
En als bezitters van de welvaart past het ons niet om niet te willen delen. Aan de andere kant gaat het de opkomende landen niet om welvaart maar veel meer om betrokken te worden. De motivatie in die landen om er iets van te maken spat eraf.
Het boek “de wereld is plat� is een must voor iedereen die iets met (regionale) economische ontwikkeling doet. Het moet gerichter en het moet sneller. Wat mij betreft is er een boekbespreking eind januari. Aanmelden op wakeup@jhut.nl Ik hoop dat voor veel betrokkenen de wake-up call snel komt.
Dit jaar ging ik dus met een verwachting dat ik veel bekenden zou treffen en dat was dus ook zo. Het was erg gezellig en ik bleef tot het laatst, er waren er nog 20 bezoekers toen ik wegging. Terwijl er rond de 600 waren geweest.
Aangezien ik het Noorden als mijn thuisbasis zie, had ik me opgegeven voor de bijeenkomst van de KvK in Drenthe. Deze keer in Emmen.
Ook hier was de bijeenkomst in een Kerk, de voorzitter sprak, er was orgelspel en waarderende woorden voor de KvK en haar medewerkers. In beide gevallen was de dienstverlening goedkoper geworden en zag de toekomst er zonnig uit. Tot zover de overeenkomsten, verschillen waren er ook: in Emmen sprak er geen directeur, kon niet iedereen zitten, er waren voor mij minder bekenden en ik kreeg geen cadeautje.
Hoewel, de bijeenkomst zelf was een cadeautje; creatief, warm, inspirerend, uitdagend en met een drive. De bijeenkomsten waren in de goede volgorde. Als eerst Drenthe en dan Groningen was geweest was me dat zwaar gevallen nu was het best als laatst.
Wat er zo goed was? De oproep voor innovatie; maar meer nog de manier waarop. Frans Boermans zijn verhaal ging over de parallel tussen hoe de natuur innoveert en het bedrijfsleven. Het verhaal werd verluchtigd door beelden (OK een scheve projectie maar dat is een minor detail) en schertsjes door een aantal dames. We kunnen veel van de natuur leren; van de structuur van zwempakken tot tanden die zichzelf scherp houden. De vergelijking met het organisatievraagstuk hoe je een organisatie scherp houdt. In de natuur blijven de tanden van een hamster / marmot/ rat scherp doordat de voorkant harder is dan de zachtere achterkant. De achterkant slijt harder waardoor er automatisch een scherpe tand overblijft. Dit fenomeen kan je gebruiken bij boorkoppen. Logisch.! Maar als je je als organisatie zacht opstelt om beter de signalen op te vangen over je dienstverlening kan je als organisatie scherp blijven om de dienst verlening op peil te houden. Prachtig!!
Ik was niet de enige die de beide bijeenkomsten bezocht. Een stuk of 10 mensen (in ieder geval die ik herkende) bezochten beide bijeenkomsten en diegene die ik vroeg waren het er absoluut over eens. De bijeenkomst in Groningen was goed, heerlijk om te netwerken.
Maar Drenthe begrijpt waar het om draait: aanpassen aan de omstandigheden, de natuur is ons voorbeeld. Een noodzaak om te overleven. Ik hoop dat Frans me de inhoud stuurt, dan ga ik het plaatsen in deze weblog.
Er was de mogelijkheid om met fakkels door de (donkere) dierentuin te kijken waar de natuur zich aanpast (of zo iets). Dat heb ik gemist, ik kon het netwerken niet laten.
Wat ik nog meer mis is de nieuwjaarsbijeenkomst in Friesland. Die schijnt er niet te zijn. OK de opening van de FrIX is binnenkort maar dat is toch weer anders.
Nog 2 nieuwjaarsbijeenkomsten te gaan (ik had er naar nog 4 kunnen gaan) en het leven gaat weer zijn gewone gang. In ieder geval zal Aukje dat waarderen. 🙂
We zullen het allemaal wel zien maar eerst nog een aantal nieuwjaarsbijeenkomsten afwerken. Wie weet zie ik je daar!
Daarnaast hadden we de vorige week de eerste workshop rond Open Source. Ook daar had ik een log aan kunnen wijden. We gaan in de mediacentrale ruimte inrichten voor onderwijs, eindelijk gaan we de ruimten afwerken. We krijgen hulp uit onverwachte hoek. De komende jaren gaan er leuke dingen gebeuren in de Media centrale.
Aan de andere kant blijf je natuurlijk altijd zitten met wanneer je iets moet vertellen. Met Media Plaza Utrecht zijn we inmiddels anderhalf jaar bezig. Vorig jaar zijn we de dag voor kerst met een aantal kerststaven naar Utrecht geweest. Half Nederland zat toen al onder de kerstboom. Media Plaza was uitgestorven maar het gesprek was goed. Een jaar verder zijn we een stuk verder. Er komt een samenwerkingsovereenkomst. We gaan hun programma’s gebruiken. Aan de andere kant hebben we een aantal ruimten in de Media Centrale. Een kleine 1000 gasten hebben we mogen verwelkomen terwijl de boel nog afgewerkt moet worden.
De ICT arbeidsprojecten lopen ook nog gewoon. 16 kandidaten hebben het traject doorlopen de kinderziekten zijn er wat uit. Nog 84 te gaan.
Het internationale filmfestival komt eraan. We hebben dan hoop ik een filmzaal die willen we dan graag inwijden.
Oh ja, op breedband gebied borrelt het ook, Essent wil van alles, KPN ook. Maar natuurlijk willen we graag lokale spelers betrekken. Als je grote dingen wil doen “moet je op de schouders van reuzen gaan staan� is de uitdrukking. Maar daar worden lokale spelers niet blij van.
Internationaal begint ook steeds meer vorm te krijgen. China is nog steeds een uitdaging maar ook Engeland wil wel iets met noord Nederland want 5000 Britse IT bedrijven hebben een exclusieve overeenkomst gesloten via de “Corperate Britain Campain IT�. De KvK heeft een prima contract gesloten maar een en ander moet nog wel een vervolg krijgen.
De 3e ISB komt eraan gelukkig hebben we veel steun van CoVer. Het belooft een leuk event te worden.
Oldenburg ligt voor Groningen om de hoek, grote kansen voor Noord Nederland om de samenwerking met Noord Duitsland uit te bouwen. Trouwens het “Nationaal Innovatie Event� bood ook prima kansen ons landelijk ons op de kaart te zetten en dat hebben we ook gedaan maar nu het vervolg.
Ik vergeet natuurlijk van alles, maar 2006 wordt een leuk jaar waar we meer ambities hebben dan we waar kunnen maken.
Het stuk sprak me zeer aan en ik pakte nu een klein deel van wat er uit sprong voor me. Een houding van: “Wat levert het me op? Of What’s in it for me?� is volgens mij een teken van deze tijd. Iets waar we zo snel mogelijk vanaf moeten.
Durf je af te wijken van de main stream? Durf je iets te roepen terwijl de cultuur anders is? Juist van de mensen die dat durven hebben we innovatie te verwachten. Het denken in businesscases is risico mijdend gedrag, immers kan je dan uitleggen dat het safe is om iets te doen, de businesscase ziet er goed uit. Maar als een groep mensen die een businesscase moet beoordelen het er mee eens is, is het per definitie geen vernieuwing. Die mensen zitten er om risico’s’s te vermijden.
Wat dat betreft werd ik de afgelopen week gecorrigeerd door Jaap. Mijn opmerking in een van mijn vorige blogs over “innovatie is voor losers� had hij toch anders bedoeld. De uitspraak was wel correct. Maar wat er mee bedoeld werd is dat de winnaars niet de natuurlijke neiging hebben om te innoveren die hebben baat bij het handhaven van de situatie. Wat dat betreft is innovatie dus voor losers.
De afgelopen week was er een van kerstborrels. En natuurlijk van de opening van de Mediacentrale. Wow wat een spetterend gebeuren was dat. Er werd even goed uitgepakt. Leuk dat we daar als ict platform bij aan mochten schuiven.
Het blijft jammer dat de omgeving nog zo’n bouwput is. Misschien komt er verandering in want het verhaal ging dat de auto van een “hoge ome� bij de gemeente tot zijn assen in de blubber stond. (hij schijnt veel te maken hebben met de omgeving van Euroborg en Helperpark. Wallage heeft er ook al over geklaagd. Wie weet komt het over niet te lange tijd toch nog goed.Voorlopig is autowassen een dankbare taak (alleen voor zo’n korte duur).
In de bus was het een gezellige boel, de laatste halte in Joure bracht nog een kleine 10 passagiers en toen op naar midden Nederland. De Fabrique is in een oude veevoerfabriek in Maarssen. Op dit moment in gebruik als cartbaan en expocentrum. Een bijzondere locatie.
Heel innoverend Nederland was er aanwezig, een hoog bobo gehalte en natuurlijk Balkenende zelf als voorzitter van het nationaal innovatie platform. De meeste hoogwaardigheids bekleders zijn bij ons op de stand geweest. Niemand ontsnapte aan de aandacht van Wilma.
Voor ons was het een mooi moment om onze samenwerking met Media Plaza wereldkundig te maken. Utrecht was mooi geintergreerd in onze stand. Het hoogtepunt was om samen met Media Plaza Utrecht, Wilma, Ernst, Gerrit IJbema en Balkenende op de foto.
Natuurlijk het event zelf was ook inspirerend. Maar zoals gebruikelijk was het reisgezelschap en de gesprekken in de bus absoluut top!
Balkenende liep er halverwege de dag als een zombie rond, hij moet volgens mij daas zijn geweest van alle mensen die iets aan hem wilden laten zien. Arme man. Maar niets menselijk is hem vreemd want een van de mannelijke reisgenoten had samen met hem op het toilet gestaan. Hmmmm.
Nog een ander toiletverhaal: we hadden allemaal een klein knipperend vlaggetje op om aan te geven dat we van de noordelijke verlichting waren. We moesten ze bevestigen met een magneetje die redelijk makkelijk los liet. Bij een vrouwelijke reisgenoot was het in het toilet gevallen. Nu zijn er vast een paar een ratten in het Utrechtse riool die zich een rotberoerte schrikken van de noordelijke verlichting.
De afgelopen week mocht ik in gesprek met een aantal mensen uit het R&D veld. Ik ben weer schandalig veel aan het woord geweest. Aan de andere kant hadden ze me niet uitgenodigd om te zitten luisteren. Het was een leuk gesprek en ook daar bleek dat innoveren meer een houding is die het nodige lef vraagt. Roeien tegen de stroom in en een eigen weg volgen. Maar kan je dat? Durf je dat, als je in een organisatie zit die bol staat van regels en controles? Heb je een goed idee dan krijg je vaak de vraag: maak er eens een business case voor, vraag het eens aan die en die, goed idee dat nemen we mee. Oftewel het idee wordt gedrukt in de bestaande werkwijzen, grote kans dat het weinig wordt.
Soms is er met een goede businesscase miljoen binnen te halen, maar dat is geen garantie voor succes. Het hangt voornamelijk af van de bezieling van de initiatiefnemers.
In mijn rol kom ik veel mensen tegen met leuke ideeën, maar hoe help je een goed idee verder? Ik denk door netwerken te ontsluiten, voorzieningen te bieden en te stimuleren. Vaak is er geld nodig maar dat is maar relatief. Met geld koop je geen netwerk of duurzame ondersteuning.
Natuurlijk is een vorm van financiering altijd wel nodig. Een poosje geleden gooide ik het balletje op om de grote bedragen op te delen. Maxima was afgelopen weken bezig met gesprekken over microkrediet. Relatief kleine bedragen voor startende initiatieven. OK in de derdewereld landen maar die initiatieven worden gezien als erg succesvol. Ik vraag me af of er ooit wel eens een traject is geweest met het versnipperen van een relatief groot bedrag in kleinere porties en natuurlijk een veel lichter controle apparaat. Voor een “loser� kan het een wereld van verschil maken.
De afgelopen vrijdag ben ik bezig geweest met het inpakken van de spullen in het Martiniplaza. En zo komen er weer allerlei herinneringen boven. Ik trof in het archief ook een document aan wat aanleiding was tot het oprichten van het ICT Platform. Van de toenmalige bestuursleden is er niemand meer in functie. De acties die werden afgesproken zijn nog redelijk actueel. Het document was van 25 september 1999. We bestaan dus ongeveer 6 jaar jammer dat we een feestje hebben laten schieten vorig jaar.
Er kwamen verhaaltjes voorbij over de beschilderde tram in Amsterdam, de “pornosite�, Gironingen, Optredens van Wubbo, de bijeenkomsten. Voor mijn gevoel staan we op de drempel van een nieuwe periode. De verhuizing naar de Mediacentrale is niet zo spannend maar daar krijgen we wel de “eigen� ruimte om meer activiteiten te ontplooien. Tegelijkertijd moeten we een andere organisatievorm optuigen. Tot nu toe waren we een soort vrijwilligersclub. We doen het er even bij. Dat zal in afnemende mate kunnen. De komende weken hoop ik dat het allemaal vorm krijgt. Het ICT platform krijgt in ieder geval een nieuw kantoorruimte. 15 december hebben we open huis in de mediacentrale. We kunnen dan een slipje van de sluier oplichten, het kantoor is dan nog niet compleet ingericht maar we kunnen wel iets laten zien.
Maar voor de tijd gaan we nog naar het Nationaal Innovatie Event. Vorig jaar gingen we naar de IST in Den Haag. Dit jaar naar Maarsen. J. P. Balkenende zal er zijn, hmm of dat mensen over de streep haalt weet ik niet maar er is voldoende landelijke aandacht en het noorden staat er met elkaar bij elkaar. Iets wat we de laatste jaren steeds hebben geprobeerd. Vorig jaar hadden we Friezen Drenten en Groningers in één bus naar Den Haag. Ik droom wel eens stiekem van 2 of 3 bussen. De eerste aanmeldingen komen binnen, wie weet.
Stel dat de bus inderdaad iets te vroeg was. Dan hoefde de chauffeur niet te stoppen (Nieko is vaak de enige passagier bij die halte) met als gevolg dat hij bij de volgende halte nog iets eerder is. Kortom soms is het handig iets eerder te vertrekken.
Over bussen gesproken, Wubbo was gisteren weer in Groningen. Ik ben vergeten te vragen of het de eerste keer weer was na zijn hartaanval. Qua enthousiasme heeft hij niets ingeboet, hij zag er wel wat gehavend uit omdat hij zich gesneden had met scheren.
Hij stort zich weer op zijn passies; duurzaamheid, exact en jonge mensen stimuleren. Zijn liefde voor Groningen is er ook nog. Leuk om met hem te lunchen in het restaurant bij het Groninger museum.
Wubbo maakt zich wel wat zorgen over de Groningse slagvaardigheid. 2 jaar gelden waren we al bezig met een project en gisteren was hij er weer eens om te kijken of hij een en ander in Groningen kan realiseren. Veel mensen die geïnspireerd zijn maar de instanties waarvan je verwacht dat ze kunnen helpen weten heel goed waarom het allemaal niet kan.
Een mooi ander mooi voorbeeld is de Superbus. Friesland en Drente zijn enthousiast, Connexion doneert 1 Miljoen. Prins Willem Alexander gaat mee met de bus naar de Olypische spelen in Beijing en het is stil in Groningen. Terwijl Groningen de laatste Nederlandse halteplaats voor Beijing kan zijn. Misschien is het wat te vroeg maar als we niet oppassen, mist Groningen de bus.
Natuurlijk is het logisch dat na alle inspanningen voor de zweeftrein, de superbus een concurrent lijkt te zijn en dus op tegenstand stuit. Aan de andere kant ook niet echt want voorlopig is een promille van de investering voor de zweeftrein voldoende om de superbus een boost te geven. En de NS leeft ook gewoon naast bussen. De zweeftrein is er voor een hoofdroute voor lange afstand en de bus voor fijnmazig.
Het lijkt me een indrukwekkende ervaring om in de zweeftrein te zitten net zoals Alders net uit China laat weten. (Via het dagblad). Dat hoop ik ook nog eens mee te maken.
Maar als ik eerlijk ben zou ik het verschrikkelijk leuk vinden als een aantal mensen een knop om kunnen zetten en het idee van de superbus omarmen. Want dat die er komt staat vast, over een paar week is er nieuws zoveel begreep ik wel van Wubbo. Kortom de bus is iets eerder dan verwacht, ik hoop dat we op tijd aan de halte staan.
Ieder jaar is het ook weer een klein beetje een reünie. Veel oude makkers en kennissen lopen er rond. Maar ja lang niet iedereen kom ik tegen. Het voordeel van ouder worden is dat je steeds meer mensen kent. Jos, Wim, Hans, Arnoud, Harry, Richard, Marguerite, Patrick, Henk en Koen het was weer leuk jullie te spreken. Sorry als ik hier wat mensen vergeet.
Mijn stappentellen gaf vandaag 6000 aan. Je loopt wat af op zo’n dag.
Aan het eind van de dag was er de bijeenkomst van het Breedband Kennis Centrum. Het wordt geïntegreerd in onze plannen in de mediacentrale. Maar hoe verkoop je breedband? Lastig verhaal maar toch gaan we het concreet maken. Als het aan mij ligt staan we volgend jaar prominenter op de Promotiedagen. Een mooiere plaats om het MKB te benaderen is er niet en de echte innovatie moet komen van het MKB daar is iedereen het wel over eens. We hebben een jaar de tijd om te kijken hoe we innovatie onder de aandacht kunnen brengen. Nou ja eerst maar eens aan de slag met 7 december.
Voor diverse goede doelen werd er overgewerkt, onder andere voor stichting Simavi, Doe eens wens, Plan en Bartimeus. Voor de laatste werd een radiospot gemaakt die de komende tijd op radio is te horen.
Het evenement startte om 7 uur maar in de morgen werd er al druk gesleept met spullen. OK de vloer werd beschadigd en al vroeg was er een hoek uit een kozijn maar dat was het dan ook wel. Aan het eind van de avond werd er volop gewerkt voor het goede doel. De entourage was heel anders dan een paar dagen ervoor toen er mensen van SNN, gemeente, RUG, UMCG, Energy Valley, Lofar en IDL van dezelfde ruimte gebruik maakten. Het kan blijkbaar allemaal in de Mediacentrale, Zaterdag morgen was er weer een uitvoering van het NNO. Dat heb ik niet meegemaakt want de laatste loodjes van de oprit waren aan de orde. Inmiddels liggen alle klinkers op hun plek.
Terug naar vrijdagavond / zaterdagmorgen. De resultaten waren leuk creatief, onverwachts. Ik kan het nog niet helemaal overzien maar wat mij betreft mag er volgend jaar weer overgewerkt worden voor het goede doel.
Toch heeft het ministerie van EZ gemeend een innovatie event te moeten organiseren. Het staat gepland op 7 december. In de aanloop ernaar toe is het nog wat mistig hoe het er precies gaat uitzien. De organisatie is wat overrompeld door de belangstelling. We proberen er als noorden te gaan staan. Wetsus, Lofar, Energy Valley, IDL en de IJkdijk presenteren zich er. We proberen er nog een aantal initiatieven aan toe te voegen. En natuurlijk proberen we er een hoop bezoekers vanuit het noorden naar toe te krijgen. Gisteren hadden we de voorbereidingsbijeenkomst in een leuke inspirerende setting. De stemming was goed. Vorig jaar gingen we met een bus naar de IST! Dit jaar hopen we met meer dan één bus te gaan. Jammer dat de superbus nog niet klaar is anders was dat natuurlijk een ludieke manier om er te komen.
Voor iedereen die zich nationaal met een innovatief project wil presenteren: de inschrijving is gesloten maar we kunnen een kleinschalig leuk initiatief er altijd aan toe voegen. Want innovatie komt lang niet altijd uit grote trajecten maar start vaak in een schuurtje of garage. Wil je ook ruimte?
Meld je dan even.
In onze sector is er een soortgelijke trend bespeurbaar. Het opzetten van een creatieve site scoort hoger dan het uitrollen van een groot aantal sites op basis van een ontwikkeld concept. Er zijn heel veel consultants die tegen uurtarief steeds nieuwe zaken oppakken. Op een of andere manier zit het niet in de regio om te gaan voor het grote geld. Dat hoeft ook niet want je kunt in het noorden met minder geld dan in het westen kwalitatief goed leven. Mijn moeder (ik citeer haar regelmatig tegenwoordig) zei ooit eens “je kan je maar een keer zat eten�. Genoeg is genoeg.
Als je dan je geld kan verdienen met nieuwe spannende dingen waarom zou je dan gaan voor het grote geld. Het zit in de volksaard van de noordeling en als er dan al mensen uit de rest van het land hier komen wonen dan blijken dat ook vaak mensen te zijn die dezelfde insteek hebben. We trekken als regio mensen met een gelijke instelling aan.
Op zich is hier natuurlijk niets mis mee maar het blijft daardoor wel altijd kleinschalig. Dit weekend was er in de Elsevier aandacht voor zorg en technologie in Twente. 20 pagina’s vol initiatieven. Toen ik het las moest ik denken aan ZINN Het Zorg en innovatieplatform Noord Nederland. Een prima initiatief door goeie mensen. Maar……het komt niet echt goed van de grond. Overal op de wereld (OK in Nederland / Europa) is er aandacht voor de vergrijzing en de zorg . We zijn in het noorden nog vaak bezig met het een eigen identiteit te geven.
Er zitten elementen in van “not invented here�. We huldigen nog te weinig het principe van “beter goed gejat dan slecht zelfgemaakt�. Ik kan er legio voorbeelden van noemen.
Het wiel hebben we inmiddels op veel manier opnieuw uitgevonden, maar zijn we ook in staat mee te denken met banden bij de Formule 1?
We zullen er meer opuit moeten om te kijken of er al een oplossing is voor onze problemen en dan krijgen we de tegenhanger van “Not invented here� en dat is “Proudly found somewhere else�.
Wubbo noemde het eens “Een goed idee daar kan ik wat mee�.
Ernst, bedankt voor de leuke reis!
Toch is er veel aandacht voor innovatie. Op 7 december is er een nationaal innovatie event. (www.nationaal-innovatie-event.nl) Waarschijnlijk is Jan Peter Balkenende zelf aanwezig om het belang te onderstrepen. Op dit moment zijn we in het noorden bezig ons daar te profileren, en we hebben voldoende te bieden: Lofar, intelligent water, sensor technologie en energy valley. Maar misschien is het nog wel belangrijker om ons daar te presenteren als een regio waar veel gebeurd en waar goed wordt samengewerkt. We hoeven ons niet te schamen! Waarschijnlijk gaat er een bus die kant op, net als de bus die we het afgelopen jaar hebben georganiseerd naar de IST. Hopelijk gaan er nu wat meer hotemetoten mee. Vorig jaar was dat wat mager maar we waren toen ook wel wat laat. We willen ons in ieder geval daar goed presenteren. We proberen van alles uit de kast te halen.
Terug naar innoveren…. Voor diegene die nog twijfelen was er een documentaire over de teloorgang van de maakindustrie en de opkomst van China op TV. De documentaire is te zien op http://www.netwerk.tv/index.jsp?p=items&r=netwerk&a=196703 Indrukwekkend, een absolute aanrader. (met dank aan Rix) Volgens mij is gelijk duidelijk waarom het belangrijk is om bij de les te blijven. Een prachtige documentaire maar een beetje triest wordt je er wel van.
En natuurlijk is er ook het voorbeeld van Foto Kral. Je let even niet op en je hebt de boot gemist. Hoezo onnodig om te vernieuwen?
Het was allemaal op tijd klaar. Dankzij de inzet van de bouwvakkers en schoonmakers maar vooral ook door de cateraars en Patrick Muller. Fantastisch wat er allemaal in een kort tijd gerealiseerd kan worden. Er waren voldoende brandjes te blussen want kabel trekken en vloer coaten gaat echt niet samen. En een presentatie houden terwijl iemand met een hamerboor een gat in het plafond probeer te krijgen in de verdieping eronder is ook niet echt geslaagd. Maar dat waren minor details.
Dat de stroom uitviel omdat iemand een lader aansloot op een groep die er niet voor was bedoeld was ook wel lastig maar niet meer dan dat. Kortom we weten nu wat er nog geregeld moet worden. De grote ruimte heeft een capaciteit van over de 100 personen en de studio van RTV Noord kan 250 mensen herbergen.
En de uitkomst van de dag voor de ICT afdeling van de Hanze Hogeschool? Voor mij was de conclusie, meer openheid! Het kwam een aantal keren voorbij. Ik heb geen leus / kreet ingeleverd maar die zou luiden: “Openheid, door delen krijg je meer!�
En dan vanmiddag: Tomato!
Een waanzinnig leuke bijeenkomst met een totaal ander publiek dan gisteren. Een aantal bekenden die wel vaker op de bijeenkomsten komen maar ook een hele groep nieuwe gezichten. Er kwamen ruim 70 mensen op af die anderhalf uur geboeid zaten te luisteren naar de presentatie van Leon en Michael. Ruim 20 mensen konden we verblijden met kaartjes voor het evenement met het NNO komende vrijdag. Een geslaagde last minute actie die mede mogelijk werd gemaakt door de cateraar maar zeker ook United Visions die ons hielpen met de AV. Zonder hun schappelijke opstelling hadden we dit niet kunnen organiseren. Nu ging alles bijna vlekkeloos.
Bijna want de bijeenkomst moest om 17.50 vroegtijdig beëindigd worden want het licht ging om exact om 18.00 uit. (de overwerktimer) Gelukkig wisten we dit. Alleen de vloer bij de schakelaar was aan het eind van de middag gecoat. Dus konden we iets eerder dan de bedoeling was aan het netwerken. De stemming was er niet minder om.
Maar terug naar werk. Vorige week was ik in gesprek met een Amerikaanse dame die strategisch naar economische ontwikkeling keek. Ze had een kijk op de materie die me wel aansprak. Dat is altijd wel een beetje dubieus want wat je aanspreekt vernieuwd niet. Ik hoorde eens de uitdrukking “je moet boeken lezen die bijten.� Aan de andere kant wil je ook graag bevestigd worden in die dingen waar je mee bezig bent. En je zelfvertrouwen wordt er niet groter door om dan je te storten op afwijkende denkbeelden. Maar dit ter zijde.
We hadden een gesprek over wat strategisch handig is als je dingen in beweging wil krijgen. Ze noemde dat je een aantal mensen nodig hebt met passie. Mensen die zich er voor willen inzetten om er een succes van te maken. Maar vooral mensen die er ook de tijd voor hebben. Vaak wordt er een beroep gedaan op een hoog geplaatst iemand. Het nadeel is wel dat zo iemand vaak weinig tijd heeft. Maar werkers met passie maken iets tot een succes. Maar er ook op letten dat die mensen in de schaduw kunnen werken of zoals ze dat noemde “under the radar�.
Hmmm… leuke smoes, als het wat stil is op mijn weblog ben ik bezig “under the radar�.
Op internet is RSS al een poos alom geaccepteerd. Met RSS wordt een zogenaamde feed aangeboden. Deze feed kan gelezen worden door een Reader waarmee je eenvoudig kan volgen of er nieuwe artikelen zijn. In een reader kan je meerdere feeds volgen. Oftewel in de reader kan je in een oogopslag zien welke sites nieuwe artikelen hebben.
Zo heeft mijn weblog ook een newsfeed namelijk http://www.dsg.nl/logs/jhut/b2rss.php Als je deze gegevens is een reader invoert krijg in je reader te zien wanneer ik een nieuw item plaats. In het geval je mijn weblog zou willen volgen, is dit handig want ik plaats niet iedere dag iets nieuws.
Het Dagblad is nu dus ook over op RSS. Een prima ontwikkeling en daarnaast plaatsen ze nu ook nieuws terwijl het nog niet in de krant heeft gestaan. Kijk nu begint het wat te worden. Nu kan ik een seintje krijgen als er weer een nieuw item is op bijvoorbeeld de economische pagina.
Zelf volg ik via RSS onder andere Frankwatching. Frank Janssen heeft vaak leuke items. Vandaag ging het over Kenniswijk. Het initiatief in Eindhoven waar we een jaar gelden op bezoek waren. (zie 26 september vorig jaar) We waren niet onder de indruk maar inspireerde ons op een bepaalde manier wel. Kenniswijk is gestopt, de resultaten vielen erg tegen. (Hoewel er ook wel positieve geluiden te horen zijn.) Er is 49 miljoen in opgegaan en het heeft een fractie van de beloofde bedrijven opgeleverd.
Frank pleit voor een andere benadering en sluit af met een intrigerende passage:
Mooie woorden allemaal. Maar hoe krijgen we die menselijke maat er weer in? Ik ken een heleboel mensen die hartstikke innovatief zijn. Model garagebox zeg maar. En laat ik nou steeds het gevoel hebben dat die mensen met vrijwel geen geld en “alleen maar” een heleboel passie en besmettelijke bevlogenheid met hun ideeën veel meer marktpotentieel hebben. Als we van die 49 miljoen nou eens 1.000 projecten van 50.000 euro maken. Of misschien nog beter: 10.000 van 5.000 euro. Zou dat niet veel meer opleveren? New balls please
Frank, het is me uit het hart gegrepen! Bedankt voor de tip. Ik hoop dat SNN ook Frankwatching in de RSS reader heeft.
Commotie rond het IT Atelier, Vertis wordt overgenomen door Ordina en onze eerste bijeenkomst in de Media centrale.
We hadden al voor de zomervakantie besloten om de eerste bijeenkomst na de vakantie in de Media Centrale te houden. In de voormalige Helpmancentrale is nu een media / ICT centrum ontstaan. Daar willen we graag bij zijn. De eigenaar van het gebouw SIG wil ons ook graag binnen hebben, dus gaan we verhuizen.
Vorige week voor het eerst van mijn leven een huurcontract op gezegd. Gelukkig had Hans van der Zee zelf ook al die combinatie gezien en begreep onze besluit. Op zich waren we naar tevredenheid gast bij Martiniplaza maar echt representatief was ons kantoor niet. (daar was de prijs dan ook naar). Nu zijn we een relatief arme club dus dat paste ook wel.
Gisteren hadden we de eerste bijeenkomst in de grote studio van RTV Noord. We waren er de eerste gebruikers. De vloer was de dag ervoor nog geverfd. De stoelen waren nog samengesteld uit 2 soorten, verlichting was nog niet op orde en de verwarming deed het nog niet. Maar dat alles wisten we van tevoren en Patrick Müller van United Visions pakte flink uit. Het resultaat stond als een huis. Voor het eerst werd duidelijk dat die zaal potentie heeft om er innovatieve dingen te doen. Hij zal waarschijnlijk niet heel frequent gebruikt worden als echte studio en wij zullen ook niet wekelijks groepen van over de 100 man (en hopelijk steeds meer vrouwen) hebben. Er kunnen ongeveer 250 mensen in die zaal, we kunnen nog groeien.
De borrel achteraf en de ontvangst voor die tijd waren als vanouds. Ik heb ook veel complimenten gekregen over de presentaties en de bijeenkomst in het algemeen Er waren 140 bezoekers.
We zijn een aantal partijen zeer erkentelijk die dit mogelijk maken. Natuurlijk de SIG die ons heel behulpzaam is. Natuurlijk zit er ook een stuk eigenbelang in. Hoe meer wij organiseren in het gebouw hoe meer de doelstelling van het gebouw tot zijn recht komt. Op zich is zo’n combinatie natuurlijk het mooist. Maar ook partijen als Cisco en Imtech die ons hun ruimte aanbieden voor gebruik. Mediaplaza in Utrecht waar we de programma’s van kunnen gebruiken. Maar meer nog de vele organisaties die zich bezig houden met innovaties. ZIN-NN, Vinc, BKC, De nieuwe Garde en Open Source Groningen. Het zou fantastisch zijn om al die goede initiatieven te bundelen op een fysieke plek. Sinds gisteren heeft het ICT Platform het plekje gevonden en wil graag samen met al die andere initiatieven er een soort clubhuis van innovatief Noord Nederland van maken.
Gisteren had Talpa problemen met 2 live uitzendingen. Talpa noemde als schuldige KPN. Eigenlijk ben ik wel benieuwd wat daar is gebeurd want KPN heeft door de loop van de jaren tijd genoeg gehad om volwassen te worden. En Talpa kan bijna niet een hoog volwassenheids niveau hebben gelet op de “leeftijd�. Overigens is het maar de vraag of KPN een hoog volwassenheids niveau heeft voor die dienstverlening.
Het voorval doet me denken aan een situatie die ik jarengeleden meemaakte. PTT Telecom (mijn toenmalige werkgever) sloot jaarlijks raamcontacten af met aannemers. Mijn toenmalige manager Jan Bruintjes zat bij die onderhandelingen. Hij kwam bij ons op de afdeling en was kwaad, er was zwaar onderhandeld op prijs. Jan Bruintjes was kwaad omdat de uurlonen voor kabelwerk volgens hem zo laag waren dat je er nog niet eens en schoolverlater van kon betalen. Dat moet wel leiden tot kabellassen die door onbekwaam personeel waren gemaakt; veel lekkende lassen. Kabels die te laag worden ingegraven met veel schade als gevolg. Maar er is wel een schuldige aan te wijzen; de aannemer. Eigenlijk was het een onvolwassen vraagkant. Een volwassen organisatie probeert niet de schuld bij een andere partij te leggen want daarmee geef je gelijk aan dat je geen volwassen vraag hebt gesteld.
Ik hoop dat ik het CMM model hier een beetje goed aanhaal want het is niet helemaal mijn expertise.
Afgelopen vrijdag was ik voor de 4e keer bij het ICT cafe. Iedere veertien dagen op de vrijdag komen mensen uit de sector bij elkaar om de week af te sluiten. Intussen herken ik een vaste groep maar ook steeds nieuwe mensen. Ook hier weer mensen uit mijn KPN verleden. Het is echt leuk om zo allerlei netwerken te ontdekken en hoe mensen zich in verschillende netwerken begeven. Natuurlijk is het gewoon gezellig en dat je er zakelijk iets aan hebt is mooi meegenomen. Voor iedereen uit de IT die nog niet bij het het ICT Café is geweest: het is een echte aanrader.
Of Hans de studenten weet te beraken zal de toekomst uitwijzen. Innoveren is wat dat betreft een lastig onderwerp. Kan je studenten leren om te innoveren? Of is het meer een kwestie van verder te ontwikkelen. Misschien is het wel iets als verkopen; dat heb je of dat heb je niet. Of ondernemerschap; ook dat zit in de genen of niet.
Wat dat betreft hoop ik dat we er met het project met werkzoekenden ook wat grip op krijgen want dan krijgen we wat meer zicht op persoonlijkheids kenmerken.
Het HBO in het noorden krijgt er komende week een nieuwe loot bij want donderdag vindt in Assen de start van de HBO-ICT opleiding plaats. Acht deelnemers beginnen met de HBO Opleiding in de ICT. Het zijn deelnemers die in de ICT werkzaam zijn en door middel van de unieke aanpak van Novi/IDée ICT in een compact traject van 15 maanden hun HBO/Bachelor certificering kunnen realiseren. In drie ICT richtingen kan worden afgestudeerd. Frans Boermans van IDee ICT was er afgelopen vrijdag bij. Als het aanslaat bij de Hanze Hogeschool dan is het natuurlijk logisch deze ervaringen in te brengen in de nieuwe opleidingen in Assen. Ik zal het thuis kunnen volgen want onze zoon studeert bij de Hanze hogeschool. Dus met de innovatie in Huize Hut zit het wel goed.
Op het werk waren de vakanties nog werkbaar maar dat zal de komende week wel anders zijn. De afgelopen weken waren aan de ene kant rustig maar ze stonden ook bol van de boeiende ontmoetingen. Soms met oude bekenden en soms met onbekenden. Maar in beide gevallen leuk. Vorige week herinneringen opgehaald met Arnold, we spraken af op zijn boot op het Schildmeer. Samen hebben we herinneringen opgehaald aan de KPN-opleidingen tijd.
De universiteit blijft een complexe organisatie voor me maar stukje bij beetje worden dingen me duidelijk. Het blijft me verassen hoe veelzijdig de RUG is. Veel studies waar ICT een grote rol speelt maar ook een ICT opleiding waar je Ir. kan worden. Laatst was ik bij wiskunde en afgelopen week was is bij Alfa informatica. Boeiend hoe ze daar de taal proberen te ontrafelen met behulp van rekenkracht. Alfa Informatica is op een na de zwaarste gebruikers van het High Performance Computing centrum.
Ze zijn bezig om de computer antwoorden op vragen te laten geven. Dus als ik de vraag stel “hoe oud is Jan Hut?� Wil ik graag het antwoord: “48�, en niet 12.900 pagehits met de woorden Jan Hut. Wereldwijd is men bezig met dit probleem. De RUG scoort 3e in de wereld en eerste in Nederland. (men heeft wedstrijden op dit terrein).
Nog zo’n leuke toepassing: de geografische afstand tussen woorden werd gemeten. Hiermee worden de overgangen tussen dialecten zichtbaar gemaakt. Tussen Drents en Gronings is er een geleidelijke overgang. Maar tussen Fries en Gronings is er een scherpe grens zichtbaar. Dit ervaar ik prive want de Drents Groningse grens is 400 meter van ons huis. En de Fries Groningse op 1 kilometer. Zodra mijn vroegere buurman de friese grens overtrok verstond hij de mensen niet meer. Terwijl hij zijn hele leven bij ons op de straat gewoond heeft. Fantastisch leuk om te zien dat dit met behulp van een onderzoek waar miljoenen woorden voor zijn gebruikt zichtbaar is gemaakt. Wat je er mee kan? Weinig!
Maar de toepassing om vragen te stellen en antwoord te krijgen heeft meer potentie. Het zal nog wel even duren voor het goed genoeg werkt. Maar een toepassing heb ik al: vragen aan de overheid, de één loket gedachte!
Eleonora gaat komende week uit het gips, ze heeft intussen 2 maand erop zitten waarvan 1 maand plat op bed. Eleonora was voor de vakantie een zeer gewaardeerde kracht bij het platform en ik hoop dat ze weer snel aan boord is.
Hetzelfde geldt voor Wubbo. Ik schrok dinsdag avond behoorlijk toen ik op TV hoorde van zijn hartaanval. Donderdagmiddag hoorde ik dat het wel een zware aanval was geweest en dat hij onder narcose werd gehouden. Vrijdag was hij weer bij kennis maar het is nog onduidelijk wat de schade is. Mijn schoonmoeder heeft het vorig jaar ook gehad en hoewel het moeilijk vergelijken is, het duurt wel even voordat de gevolgen duidelijk zijn.
Ik hoop dat hij aan inspiratie weinig heeft ingeboet. De aantal keren dat ik heb gesproken waren altijd zeer waardevol. We hebben een hoop aan Wubbo te danken. Een aantal keren is hij belangeloos zijn verhaal bij ons komen vertellen. We hebben hem als dank een horloge gegeven, het horloge wat hij altijd droeg om zijn rechterpols. (om zijn rechterpols een ander, het enige voorwerp wat met hem in de ruimte was geweest). Op de radio vertelde hij eens trots dat hij dat in Groningen had gekregen. In het dagblad noemde hij dat het hem herinnerde aan een dierbaar moment.
Ik was nog maar een paar maand voorzitter van het ICT platform toen Wubbo in Groningen was en ik met Wilma en Jan Kees een uurtje met hem heb zitten praten. Hij was die dag jarig en had gebak bij zich. Wubbo zat vol van zijn laddermill en de zonnerace. Later kwam er de superbus bij, het alternatief voor de zweeftrein.
Laatst sprak ik een bestuurder en hij gaf toe dat hij best vervelend vond dat de superbus de bijl aan de wortels van de zweeftrein zette. Tot dat moment begreep ik niet waarom er niet beter op de zweeftrein werd gereageerd. Beetje naïef van me, ik had kunnen indenken dat als je jaren knokt voor iets dat je niet echt blij bent met iets wat jouw plan onderuithaalt.
En ja de laddermill is er ook nog niet maar Wubbo heeft altijd verteld dat het ging om onderzoek en dat het nog jaren duurt voor hij er is. Een maand geleden waren er wel de wedstrijden op het noordzeestrand met bestuurbare vliegers. Een eerste stap.
Ik hoop dat Wubbo door zijn hartaanval weinig inboet op zijn inspiratie. Want als het gaat om jeugd en aandacht voor duurzaamheid dan deed je niet snel tevergeefs een beroep op hem.
Inmiddels heb ik geleerd dat het soms verleidelijk is je ongezouten mening te ventileren via een weblog, maar dat het niet altijd verstandig is. We zijn in Oldenburg geweest en daar hebben ze Offis opgezet, fantastisch, waarom kan dat hier niet? Kleine bedrijven willen graag iets met het ICT Platform maar hebben weinig draagkracht. De kennis instellingen hebben een eigen problematiek. De overheid zit aan handen en voeten gebonden, ambtenaren willen wel maar worden grotendeels geleefd door politiek. Landelijk opererende bedrijven hebben niet zoveel met de regio, immers waarom zou een groot bedrijf de regio noord meer steunen dan een andere regio. Kortom stof voldoende om eens lekker uit te halen.
Toch maar niet want we willen juist alle partijen binden en met elkaar laten samenwerken en het helpt niet om partijen in de gordijnen te jagen. En als ik eerlijk ben begrijp ik het allemaal prima. Dus daarom ga ik mijn hart niet luchten. Misschien wel een beetje saai en veel bezoekers trekt het niet. Nou ja een gelukstreffer met Google Earth levert een lawine van bezoekers op. Maar of dat het doel is? Leuk is het wel en een beetje verslavend ook wel want je kijkt toch eens vaker hoe het staat met het bezoek.
De komende weken staat er een hoop op stapel. Dus ik hoop veel van dat nieuws ook hier te kunnen toelichten. Samenwerkingsverbanden, arbeidsmarkt projecten, bijeenkomsten, innovaties etc. het staat er aan te komen. Stof om over te schrijven is er voldoende en tegenslagen zullen er ook wel voldoende komen. Maar daarover weinig, want we moeten wel verder met iedereen.
Het zijn wel bezoekers uit het hele land en in de zoekprofielen zitten ook geen rare woorden, kortom wat is hier aan de hand?
De inschatting is dat het vandaag rond de 300 komt te liggen. Weer erg hoog. Nou ja, iedereen van harte welkom en mocht je op een bepaalde manier voor het eerst op mijn weblog zijn gekomen, reageer dan even want ik ben wel benieuwd.
In Noord Nederland zijn dat er ruim 1200 IT-ers. Helemaal actueel en betrouwbaar zijn die cijfers niet maar ze kloppen wel aardig met mijn gevoel. Begin vorig jaar was dat getal ongeveer 1800. Het aantal werkzoekenden in de IT neemt dus af. Nogmaals helemaal betrouwbaar zijn deze cijfers niet maar ze kloppen ook met de geluiden uit de branche.
Wat misschien nog wel boeiender is betreft de onderverdeling naar functies en naar niveau. In verhouding zijn er veel systeembeheerders op middelbaar niveau op zoek naar werk. Dat klopt met het gegeven dat er in die hoek mensen bij bedrijven over zijn in verband met betrouwbaardere systemen. Daarnaast wordt dit type werk vaak uitbesteed aan lage lonen landen. In deze categorie zitten veel mensen die recentelijk werkzoekend zijn en ook relatief veel jonge systeembeheerders.
40 % van alle IT werkzoekenden is fase 3 (ik moest even opzoeken wat fase 3 inhoud). Fase 3 houdt in dat het een inschatting is dat er na 1 jaar uitzicht op een baan is. Vraag me niet hoe dat precies in het werk gaat maar het is niet de meest kansrijke groep. Ter vergelijk 20 % zit in fase 1. (Fase-1 zijn werkzoekenden die zonder verdere vorm van ondersteuning naar verwachting binnen 6 maanden werk vinden.)
Wat me verder opviel is dat het gaat om relatief jonge mensen 50 % valt in de groep 24 – 39 jaar. We waren met die getallen aan het stoeien om te kijken wat de startsituatie bij het begin van de arbeidsmarkt projecten. Omscholen van werkzoekende (middelbare) systeembeheerders lijkt een van de logische acties. Maar gelijk is dat wel een van de moeilijkere opdrachten: een beheerder zorgt voor stabiliteit, is vaak behoudend. En dan omscholen?
Dit zijn maar wat bespiegelingen, het project moet een en ander onderbouwen. Want wat er natuurlijk bij zou moeten is hoeveel banen er zijn in systeembeheer en bijvoorbeeld de verhouding werkzame programmeurs ten opzichte van de werkzoekenden. Maar we hebben wel iets in ieder geval.
Het lijkt wel of tegenwoordig Nederland 8 weken in de zomerstand gaat. Eigenlijk heeft het ook wel wat want het is redelijk makkelij afspraken te maken met de mensen die wel aan het werk zijn. De komende weken hoop ik een aantal bestuursleden te spreken. Ik hoop met een ieder een rustig de plannen door te nemen. Het is nu een periode van plannen maken. Morgen verder met de plannen voor de CWI / UWV pool.
Blijkbaar wordt het allemaal weer wat ruimer want de plannen vliegen me links en rechts om de oren. Van Media Plaza Noord, Arbeidsmarkt projecten, reserveringssystemen, Kansrijk eigen baas, maar ook de schaakclub Groningen heeft ambities en dan nog die zaken die ik nu liever niet noem omdat ze nog te pril zijn. De technische ontwikkelingen daveren ook gewoon door.
Google Earth maakt duidelijk dat we toch maar op een klein bolletje leven. Voor degene die het nog niet hebben bekeken: surf eens naar earth.google.com. Download het programma en enjoy! Op sommige plaatsen op de wereld zijn de auto’s te zien en de Chinese muur is ook duidelijk herkenbaar. Zelfs het gebied in Afrika waar ik in februari was is herkenbaar. En dan te bedenken dat dit de vage versie is want de scherpe beelden tonen nog meer details. Fascinerend en eng tegelijk. De potentie om er goede dingen mee te doen, de bedreigingen die het ook met zich mee brengt.
Iedereen kan nu al virtueel door de Grand Canyon zweven of om de Eifeltoren. Op bezoek bij Mount Saint Hellens, de vulkaan in noord west Amerika. Even kijken bij een kennis die daar woont. Het begint nu wel erg voorstelbaar te worden. Ik kan nu al mijn weblog pinpointen op de coördinaten waar ik woon. Iedere “verkenner� op Goolge Earth kan hem dan zien. Maar ja of de wereld daar nu op zit te wachten?
Dit zijn nu nog maar foto’s maar hoe lang zou het duren voor er ook live beelden te zien zijn? Technisch kan het vast al. Koppel het aan vliegtuig informatie en de thuisblijvers kunnen zien waar een vlucht is. Geef een wereldreiziger een “bakentje� mee en ook voor de thuisblijvers gaat er een wereld open. Vandaag sprak ik iemand die 6 weken in zijn eentje gaat trekken in Amerika, leuk voor de thuisblijvers om te weten waar hij is. Leuk maar toch ook wel eng. Of wat mijn moeder altijd zei: alles te weten maakt niet gelukkig.
Vandaag heb ik de helft (20km) van het Jacobspad in Groningen gelopen. 40 kilometer door het Groninger landschap van Uithuizen naar Groningen. We zijn echt op fantastisch leuke plekken geweest. Over een paar weken lopen we het 2e deel. Ik heb er nu al zin in.
Onderweg hadden we boeiende gesprekken. Helemaal los van het werk was het niet want ik kwam achter de wandelclub door een collega. Logisch dat de gesprekken dan ook deels gaan over het werk. (geen nood ook cultuur, planten, geschiedenis, landbouw en vele andere zaken passeren de revue).
Het afgelopen jaar ben ik op een paar plekken op de wereld geweest maar Groningen heeft echt verborgen schatten. De dorpjes, vergezichten en de gigantische boerderijen. Verhalen op zich, je proeft het als je er langs loopt.
Maar hoe zit het met de vindbaarheid op internet. Jacobspad is wel te vinden maar niet bij de site van de provincie Groningen. Daar wel stukken over beleid en projecten maar inhoudelijk over dit soort dingen? Oh wacht, dat staat natuurlijk ook op www.Groningen.nl. Een kijken wat de verfoeilijke aquabrowser doet. Fantastisch welke associaties de aquabrowser weet te maken. Van koopstad tot Rijkenspad, maar informatie over het Jacobspad is er niet te vinden. Terwijl de route is opgezet met Europees geld. De wandelroutes in Groningen heten struunroutes. Dat levert welgeteld 2 hits op in Zuidhorn. Op deze manier komen er zeker geen toeristen. Gelukkig levert de term “toerisme beleid� ruim 500 hits op. Laat de toeristen maar komen.
We hadden het er onder het lopen over om deze routes te onsluiten via een PDA en GPS te downloaden via een site. John vertelde dat hij met het plan bij de provincie Groningen was geweest maar daar was men er niet in geïnteresseerd. Na een poosje surfen kan ik me daar wel iets bij voorstellen.
Oh ja R&TV Noord kwamen thuis langs om een interview af te nemen over onze arbeidsmarkt plannen. Het blijft me verbazen hoe mijn weblog wordt gelezen door de media. Op zich leuk natuurlijk maar toch is dat niet mijn directe bedoeling van mijn weblog. Het is ruim een jaar gelden begonnen als een dagboek tijdens een studiereis. Echt extreme standpunten heb ik ook niet volgens mij. En toch wordt er regelmatig uit geciteerd.
Het was leuk om de opnames in de tuin te maken, Aukje was het eenkoppige publiek. Inmiddels ben ik op de helft van de vakantie en ik merk dat de meeste mensen nog op vakantie moeten want de vergaderverzoeken blijven gewoon komen. Het zou een reden kunnen zijn om naar een ver land te gaan of door Frankrijk te trekken. Toch blijven we net als de afgelopen jaren binnen een straal van 100 kilometer vakantie vieren.
Normaal gesproken heb ik weinig moeite om na de vakantie weer aan de slag te gaan. Dit jaar speelt er zoveel dat ik regelmatig mijn mail lees en ook nog regelmatig een telefoontje pleeg. Gelukkig kan Aukje zich er nog wel in vinden. De komende tijd moet ik nog hooien, verven en met de oprit aan de gang. Na de vakantie worden we op het riool aangesloten. Gisteren even in de schakelkast gekeken die bij ons voor de deur staat. Bij ons voor de deur staat er een Master station die 30 slaves bewaakt. High tech compleet met een alarmsysteem op basis van GSM. En dat voor riool. In Nederland is er de afgelopen jaren een zeer fijnmazig netwerk neergelegd in het landelijk gebied. Ik zie op dit moment wat hier de grootste kosten van zijn. Manuren en graafwerkzaamheden. Talloze wegboringen, opgebroken straten, waterdoorgangen, etc. Als je door het buitengebied rijdt zie je overal donkergroene schakelkasten staan. Met een beetje fantasie was er ook gelijk een buizenstelsel voor glas bij gelegd. Was in verhouding peanuts geweest, dit was waarschijnlijk de laatste keer om zoiets te realiseren. Er zal nooit een marktpartij komen die deze kosten gaat dragen.
Terug naar mijn vakantie, ik moet verf halen. Voor iedereen die nog mag, een prettige vakantie. En voor de terugkomers: veel plezier bij het weer oppakken van de draad.
Nu komen ICT-ers tussen de schilders, metselaars, accountants en chauffeurs. Op zich niks mis mee want een ICT-er is niks meer of minder dan een andere werkzoekende. Alleen de ene ICT-er is de andere niet. Vandaar dat er op dit moment bij ons bedrijf ruim 200 mensen worden ontslagen terwijl er aan de andere kant 900 vacatures zijn.
Want een Unix beheerder is een heel ander persoon dan een .net programmeur.
Het verhaal heb ik inmiddels 5 keer verteld maar steeds gebeurd er wat; nieuw systeem bij het CWI, reorganisatie bij het UWV, contactpersoon verlaat UWV, contactpersoon ziek. Maar nu hoop ik dat er wat gaat gebeuren.
Uitgangspunt is dat de betrokken partijen gaan samenwerken. Gewoon die dingen doen die ze moeten doen alleen dan samen. Maar op de een of ander manier horen daar budgetten bij, moet er geld komen. Vlak voor het weekend zag ik ook een ander voorstel voor samenwerking. Maar ook in het voorstel een verzoek voor geldelijke bijdrage.
In mijn leven heb ik een aantal voorbeelden meegemaakt van samenwerken waarbij met weinig geld veel is te bereiken. De term maatschappelijk betrokken ondernemen is al eens eerder voorbij gekomen in dit weblog. Toch is het prettig als er voldoende geld beschikbaar is dan hoef je niet steeds uit te leggen wat je wilt. Je bestelt gewoon wat je wilt hebben. Nadeel is wel dat je dan wel moet oppassen dat je niet teveel betaald want bij veel geld wil iedereen wel een deel.
Na de vakantie willen we een proef doen met werkzoekende ICT-ers. Een traject waarbij ik verwacht dat we een hoge scoringskans hebben. Of dat lukt? Hangt van de inzet en motivatie van de betrokkenen af. Na vandaag heb ik er vertrouwen in. Eind september weten we meer.
Ik kan me die zorg van het bestuurslid wel indenken en zeker als het gaat over een onderwerp als organisatiecultuur. Dat zijn grensgevallen. Ik signaleer echter iets in het algemeen en het zal nooit gaan over specifieke bedrijven. En trouwens de voorbeelden van de harde mailtjes komen niet alleen uit de ICT sector. Overigens hoop ik dat bestuursleden natuurlijk me aanspreken als ik iets schrijf waar ze zich niet in kunnen vinden. Een mooi agendapunt voor de volgende vergadering.
Het afgelopen weekend moest ik denken aan het stuk over de menshouderij. Thea onze buurvrouw werd 50 en moest er dus een Sara in de tuin. Thea is boerin met liefde voor het boerenvak. We hadden een koe op foto gezet, levensgroot geprojecteerd, uitgezaagd en geschilderd. Vervolgens bij hun in de tuin gezet met en pop erbij die aan het melken was. Thea vond het schitterend en haar eerste reaktie: dat is 5027! OK koeien zijn bij hun een nummer maar ze herkende de koe wel ogenblikkelijk.
Ik denk dat het onderwerp menshouderij nu wel voldoende is uitgemolken.
De kreet intensieve menshouderij triggerde veel mensen. Nadat er een stuk op de GIC had gestaan kwam het bij het ANP terecht die het verder verspreide. Vervolgens werd ik gebeld door Vara Ontbijtradio, de telegraaf en vanavond zit ik bij Omroep Friesland (Omrop Fryslân). Zelfs de automatiseringsgids schenkt er aandacht aan. Het is duidelijk komkommertijd bij de media.
Eigenlijk pakten ze net dat stukje eruit wat voor mij de aanleiding was. Een kennis vertelde dat in zijn organisatie mailtjes rond werden gestuurd met vloekwoorden erin. Daarnaast kreeg ik een artikel toegestuurd over de intensieve menshouderij. Het begrip is dus niet van mij maar van Jaap Peters. Maar de pers wilde mij spreken. Eigenlijk vind ik het niet passend want juist die kreet pakken ze eruit terwijl hij niet van mij afkomstig is. Dat stukje laten ze gewoon weg.
Het is wel een aansprekend onderwerp blijkbaar want ik kreeg er een aantal reakties. op. Met name dat mensen het herkenden en dat het in meerdere bedrijven voorkomt. Waarschijnlijk in ieder groot bedrijf.
Nogmaals het is een minderheid. Maar als je als manager een manager boven je hebt die om zich heen mept, ik hoorde zelfs een verhaal van een directeur die zijn medewerkers sloeg, dan kan je je het niet veroorloven om dat te negeren en wordt je bijna gedwongen het ook te doen.
Het zijn verhalen van horen zeggen. En ik wil absoluut niet de indruk achterlaten dat Albert of Peter (mijn managers) zo’n stijl hebben integendeel. Ik mag veel tijd besteden aan mijn activiteiten voor het ICT Platform. En als mijn management zwaar gestuurd had op cijfers had ik er 2 jaar geleden al mee moeten stoppen.
Wat dat betreft een gezonde mix. Regelmatig staat op de agenda wat het allemaal oplevert en die cijfers zien er nooit goed uit maar gelukkig wordt de toegevoegde waarde gezien en ondervind ik veel steun. Een gezonde mix tussen aandacht voor resultaat en aandacht voor mij persoonlijk. Want laten we wel wezen directe business voor mijn bedrijf komt er zelden uit het ICT platform.
Maar als je nu in zo’n omgeving zit en je voelt je een productiemiddel? Ik hoorde eens de kreet “Love it, change it of leave it.�
Sommige mensen houden ervan. Op zich duidelijk: de baas zegt spring en het enige wat je hoeft te vragen is: hoe hoog?
Je kunt het proberen te veranderen, via de manager van je manager, de bond, staking of wat dan ook. Lukt het niet, wegwezen! In mijn loopbaan ben ik veel mensen tegengekomen die iedere dag met lood in de schoenen naar het werk gaan, de hele dag mopperen. Ik kan me niet voorstellen dat die mensen ’s avonds fluitend thuis komen. Ik besef me dat dit wel heel erg simpel is. Maar de afgelopen jaren zijn er een aantal collega’s van mij ontslagen of opgestapt en na een jaar hoor je ze vaak zeggen, achteraf heeft het me weer uitzicht gegeven en heb ik een stuk kwaliteit van leven teruggekregen
En werk je bij een groot bedrijf? Ga op zoek naar een andere afdeling grote kans dat daar een manager zit met een andere stijl van leidinggeven. Moeilijke beslissingen maar het mooist wat je kan krijgen is lol in je werk in een inspirerende omgeving.
En dat was de afsluiting bij mijn interview met de Telegraaf. ICT Noord Nederland heeft voldoende inspirerende bedrijven en het is er goed leven. Ik weet niet of ze dat noemen. Straks maar even de krant kopen.
Ik hoorde van een kennis dat er in zijn organisatie managers mailtjes de organisatie insturen met scheld kannonades en veel GVD’s. Blijkbaar begrijpen die managers niet dat door dat soort acties niemand een stap harder loopt. Er wordt veel over gepraat in de organisatie en mensen durven niets meer te doen bang om fouten te maken. Dus het averechtse effect. Ik heb wel eens geprobeerd met dat soort managers in gesprek te gaan maar het lijkt wel of ze een dimensie missen (ze zien het niet). Het lijkt wel of hun werkelijkheid van cijfers en kentallen de werkelijke wereld is.
Automatisering maakt dat managers soms een verwrongen beeld van de wereld hebben. Surf maar eens naar de site (www.intensievemenshouderij.nl). Tijd om nieuwe meetmethoden te introduceren. Stress sensoren, koude managementtechniekendetectoren, angst meters, motivatie indicatoren, sfeermeters, knuffelgehalte wegers.
Nu ik dit zit te tikken is het misschien nog niet eens zo’n raar idee. Veel van die effecten zou gemeten moeten kunnen worden. Maar ja als er dan een “sturende manager� mee om moet gaan…
Overigens ben ik meer goede managers tegen gekomen dan slechte. OK er is een grote middenmoot niet goed niet slecht. Ik heb een aantal inspirerende managers gehad die altijd een voorbeeld voor me zijn geweest. Hmmm die hadden die sensoren niet nodig.
Zo vlak voor de vakantie zitten we met nog 3 evenementen voor de boeg. De zomerborrel is er weer aan het eind van deze maand.
Maar eerst hebben we komende vrijdag de voorlichting voor de China reis. Als ik de stemming goed peil gaan we met meer dan 10 personen die kant op. Op zich is dat een mooi aantal. We willen een aantal ontmoetingen in China regelen en dat wordt lastig als er meer dan 15 mensen meegaan.
Het bezoek aan de zusterstad Oldenburg is ook een groot succes. De bus dreigt te klein te worden. Overigens is het ook prima met de auto te doen en daarnaast is er tegenwoordig ook de lijndienst. De Duitsers maken zich al zorgen dat ze numeriek in de minderheid zijn.
Na deze acties gaan we de vakantieperiode in Maar om nu te zeggen dat het rustig is…. Want achter de schermen gaan een aantal andere acties door: het opzetten van een innovatief centrum, arbeidsmarkt projecten, de afstemming tussen onderwijs en ICT branche (MBO, HBO en WO), aandacht voor de Europese programma’s en natuurlijk het verder uitbouwen van de site. Dat laatste zal wel lastig worden want Eleonora wordt geopereerd en zij is de komende maanden uit de running. Langzamerhand is zij een steun en toeverlaat geworden voor het ICT Platform en we zullen haar de komende tijd missen. Het grootste deel van de site zoals het er tegenwoordig staat is van haar hand. Ik hoop dat ze snel weer aan boord is want ze hoort er echt bij.
Overigens heeft het ICT Platform een hoog “vrijwilligers gehalte� want veel van de dingen gebeuren tussen de bedrijven door. Vandaag voor mijn werk naar Arnhem geweest en morgen naar Utrecht. Volgende week staan er ook al weer 2 dagen Arnhem op de rol. Overigens krijg ik wel heel veel ruimte van mijn werkgever dus ik klaag absoluut niet.
Maar we kunnen wel wat hulp gebruiken. Hoe dat bestuurt moet worden is nog een vraag maar ICT-ers (of mensen die de sector een warm hart toe dragen) die wel iets voor de regio willen doen zijn van harte welkom. De komende tijd hoop ik dat een en ander wat concreter wordt maar als 1% van de ICT-ers 5 dagen zouden willen helpen dan hebben we 2 manjaren tot onze beschikking. En als dat ook nog eens mensen met passie zijn.
Daar zouden we toch iets mee moeten kunnen.
Geen spectaculaire dingen: fietsen, lezen en lopen. Het weer was goed, niet te warm, niet te koud, het waaide hard maar geen storm. Zoek daar maar een woord voor, goed, prima, lekker? Als echte grunninger zou ik zeggen ’t kon minder. Maar ja dat vraagt ook om uitleg en is een beetje een negatieve benadering. Op een of andere manier komt het woord nuver bij mij boven. Als mijn ouders het vroeger hadden over een nuver wicht dan was dat een meisje die van alles genoeg had: aardig, leuk, sympathiek. Het staat me bij dat dat een verschrikkelijk leuk meisje moest zijn. Tegenwoordig hebben we kwaliteiten als spetter, sexy, stuk maar dat is allemaal net te veel.
Onze korte vakantie was nuver.
Eigenlijk geldt dat ook voor de ICT in Noord Nederland. Niet super, geweldig maar goed, degelijk. Of andere partijen ons nuver vinden moet de komende tijd blijken. We gaan eind deze maand naar Oldenburg en begin september naar China. Gewoon zoals we zijn.
Het kan natuurlijk zijn dat nuver net iets anders betekend dan wat wij er thuis onder verstonden. Hoe makkelijk dat dat mogelijk is blijkt uit het feit dat als ik 1 kilometer naar het westen trek ik in Friesland sta en daar betekend nuver totaal iets anders. Dan deugt er iets niet. Tegenwoordig zou men zeggen: spoort niet. Beetje vreemd.
In de schimmige wereld van Internet in het mogelijk om te snuffelen wat er zoal voorbijkomt. Vergelijk het met een weg waar auto’s over rijden. Je kunt de kentekens zien, de personen en op open vrachtauto’s wat er vervoerd wordt en door wie.
Maar ga je aan de A28 zitten dan is het maar de vraag of je me ziet rijden. Want ik kom uit de richting Drachten. Kijk je bij mij in de straat dan zie je me vast voorbij komen.
Iemand in de buurt van Henk en die de mogelijkheid heeft om te snifferen kan filteren op zijn IP nummer en heeft zo een beeld wie Henk echt is. Ook snifferen in de buurt van mijn weblog levert gegevens over Henk op. Vergelijk het met kijken bij Martiniplaza, daar zie je mij ook vaak.
Ik ben vrij open in mijn activiteiten en stel het op prijs als anderen dat ook doen. Dus ik loop er over te denken te eisen dat postings voorzien moeten zijn van een werkend E-mail adres. Uiteindelijk hoop ik dat er dialogen tussen personen ontstaan die er ook op aanspreekbaar zijn. Anonieme postings voegen in dat opzicht niet veel toe en leveren een podium op voor trollen.
Maar voorlopig laat ik het nog maar even zo.
De uitleg van een troll op internet is:
in het Usenet jargon is een “troll” niet een slechtgehumeurd mythologisch monster dat onder bruggen leeft en onschuldige voorbijgangers belaagd, maar een provocerende bijdrage in een nieuwsgroep met als enig doel een groot aantal niet ter zake doende reacties uit te lokken. Een “Troll” is iemand die zich schuldig maakt aan het plaatsen van “trolls”
Er is zelfs een handleiding hoe om te gaan met een Troll:
How to handle a Troll
The MOST important rule for handling trolls is not to feed them. You might say, “I don’t feed them!” But most of us do even when we don’t think we are. So here are some rules for how to not feed the trolls.
Learn first to recognize the troll. They are the ones who post flame bait to start a controversy. Generally a search for their posts will show they have no other posts or only similar flame bait. Sometimes they have 2 or 3 flamers suddenly on a board…all beginning at the same time, often supporting the other screenname…too stupid to know people will know they are one person of trollbuddies. They are the ones who have the same thing being said to them over and over and over. They are the ones pretending to not understand, or twisting posts in order to continue their trolling dialog. Do not imagine that YOUR response will be the one that will help them to GET IT. Not even if you roll them in glue and punt them into the Clue Dumpster* will they GET IT. They do not want to GET IT, they want to GET YOU. Don’t be troll food.
Toch heel herkenbaar!
Het Eurovisie songfestival had er ook aan bijgedragen. Ik zag een groot deel van Europa enthousiast reageren op de nieuwe situatie. Een paar zure commentatoren reageerden cynisch op de presentatoren van het festival en het slechte engels wat er werd gebruikt. Blijkbaar zagen ze niet wat er aan het veranderen is. Er is een stemming ontstaan bij de nieuwe lidstaten van schouders eronder, de straat op om het te vieren, het saamhorigheidsgevoel was duidelijk te merken. Alleen doen wij als Nederland niet mee, we hebben wel overal ons commentaar op maar staan langs de kant. In dat nieuwe Europa hebben we volgens mij voorlopig niets te zoeken.
Ergens in geloven er voor gaan dat is vaak van ver te herkennen. Ik heb een zwak voor mensen met passie. Vaak laten ze zich niet van de wijs brengen maar gaan voor de goede zaak. Geld speelt vaak een ondergeschikte rol, sterker nog, geld is vaak een afleidende factor en brengt mensen in het spel die het alleen maar voor het geld doen.
Natuurlijk de schoorsteen moet bij iedereen roken, maar voor mensen met een passie is het een bijzaak.
De afgelopen donderdag had ik een zeer inspirerende ontmoeting met Mandla uit Soweta. Hij is daar bezig op een vuilnisbelt, “de mountain of hope�, communities te stichten, en bedrijfjes op te richten. De passie was voelbaar. Jammer dat ik eerder weg moest. Hij vertelde dat er inmiddels 185 mensen een training hadden gevolgd maar dat er maar weinig echt meehielpen er wat te maken. En een aantal deelnemers hopen er rijk van te worden. Mandla heeft een ander doel: mensen bij elkaar te brengen gemeenschappen te stichten om de overblijfselen van de apartheid uit de weg te ruimen, het beeld van de townships bij te stellen. Waaarom? Omdat hij als hij er niet meer is, graag herinnerd wil worden als iemand die zich daar sterk voor heeft gemaakt.
Terug naar One Region, mijn bijdrage van vorige week. Een aantal scherpe reacties. Heel erg treffend en in veel ervan kan ik me prima verplaatsen. Ja het beter samenwerken in de regio lijdt dat op korte termijn misschien wel tot banenverlies. Waarschijnlijk zijn er ook partijen die zijn aangehaakt om er beter van te worden. En misschien is dat wel bij het merendeel van de partijen de sterkste drijfveer. Maar dat hoeft niet altijd geld te zijn.
Maar we kunnen als regio alleen maar verder komen als we gaan samenwerken. In Europa hebben we als regio geen grote rol, wereldwijd al helemaal niet. Maar wat we doen is interessant genoeg om in the picture te komen. Dat lijdt tot leuk nieuw werk, inspirerende contacten. Het hoeft hier geen economisch booming gebied te worden. Wel een inspirerende omgeving waar het goed werken, wonen en leven is.
Vooropgesteld: ieder initiatief om ICT Noord Nederland te promoten juich ik toe! Er is volgens mij niet één zaligmakende aanpak en De ICT vereniging, Keying en One Region voegen allemaal iets toe. Hoewel het niet uit de site van One Region blijkt, participeert het ICT platform wel in One Region. Ook de ICT Vereniging hebben we gesteund (en ik denk ondertussen voor tientallen leden gezorgd), en we participeren in Keying. Het platform is wat dat betreft echt een platform, als er nog 4 initiatieven komen zijn die ook welkom. We zetten de schijnwerper er op en hopen dat het een succes wordt..
Het illustreert des te meer dat er veel in de regio gebeurt.
Natuurlijk heb ik wel zo mijn wensen. Keying Noord was een paar weken voor de ISB, een succesvol evenement, er was ook nog een bijeenkomst over E-learning nog geen maand geleden, vorige week de ISB en nu de aftrap van One Region.
Ik droom nog steeds van een bijeenkomst met 1500 Noord Nederlandse ICT-ers in de zaal. Met de ISB zijn we leuk op weg, 700 aanmeldingen. Niet iedereen kwam opdagen tot grote schrik van het organisatie bureau. Dat was toch heel erg!
Kijk daar zit nou net het verschil. De ISB is geen beurs, geen congres maar een Event (OK evenement) waar mensen vrij naar toe kunnen komen. We mikken deelnemers uit het bedrijfsleven, overheid en onderwijs. Veelal zijn de bezoekers ondernemende mensen die iedere dag een keuze moeten maken ga ik ergens wel of niet naar toe en de afgelopen weken was een periode van veel aanbod. Logisch dat veel op het laatste moment toch besluiten zich op te geven (40% melde zich de laatste dagen pas aan).
Maar ook een grote groep besluit op het laatste moment toch maar niet te gaan. Is dat erg? Ja, wel als je het percentage opkomst als uitgangsput neemt. Nee, als je absoluut bekijkt. Immers er werken 10.000 ICT-ers in de regio en wat dat betreft kunnen we nog groeien. Ook hebben we weer contacten met een grotere groep ICT-ers in de regio. Inmiddels zitten we op 1700 en het groeit nog steeds. Bij alles wat we doen hebben we maken met een hoog percentage “No show.� Aan ons de taak om te zorgen dat die mensen achteraf horen dat ze iets nuttigs hebben gemist. Maar ik kan me voorstellen dat je als professionele ICT-er lang niet altijd vrij kan maken. Misschien een volgende keer.
Binnenkort krijgen allen initiatiefnemers van ICT Evenementen van ons weer een uitnodiging voor overleg. We hebben al een bijeenkomst gehad. Eens in het kwartaal hebbenen we zo’n Agenda overleg.
Ga er maar vanuit dat er volgend jaar mei weer wat te beleven is: Keying, One Region, ISB of de ICT vereniging, de robochallenge blijven gewoon plannen maken en dingen organiseren (naast NGI, SIGCHI, ICT Café, Dodo bijeenkomsten, ICT expo Noord etc.) Maar het blijft mijn droom om een keer per jaar alles bij elkaar te brengen en dan iets goeds neerzetten als een regio (One Region).
Hopelijk hebben we volgend jaar ook een of meerdere IST programma’s lopen.
De robochallenge was erg leuk en had aan belangstelling niet te klagen, het evenement heeft de potentie uit te groeien naar 50 teams en 1000 bezoekers.
Gisteren waren mijn schoonouders 50 jaar getrouwd dus een leuk feestje gehad even totaal iets anders.
En dan pak je vanmorgen het dagblad en leest over ontslagen bij Atos Origin. Zoals gebruikelijk dik aangezet. Iedereen uit de sector weet dat er in een bepaalde hoek van de ICT het werk afneemt. Het onderhoud van systemen!
Juist in die hoek hebben veel bedrijven te maken met teruglopend werk, de systemen worden beter en personeel wat dat werk doet is moeilijk om te scholen naar banen waar wel veel vraag naar is. Iets dergelijks zag je met onderhoud van auto’s ook.
Pinksteren staat voor de deur een mooi moment om de geest te krijgen voor nieuwe initiatieven.
Prettige Pinksterdagen!!
In ieder geval belooft het een leuke dag te worden met allerlei activiteiten. We komen dan ook terug op onze reis naar China want daar moeten we wel wat mee.
Wat ook leuk is, is dat de plenaire opening live op internet te volgen is via de nieuwe site. Dat proberen we in ieder geval wel voor elkaar te krijgen..
Iemand die zo mijn weblog leest zou de indruk kunnen krijgen dat alles bij mij om ICT draait. Niets is minder waar, de afgelopen weken bezig geweest met een motortoertocht, de scooter van mijn dochter, weer met de reuzenskelter op pad geweest, mee gereden met de optocht van versierde wagens, op visite bij mijn moeder en schoonmoeder, op verjaardag bij mijn schoonmoeder en mijn buurman geholpen met draadloos internet, oeps toch weer ICT.
Vorige week lag er een schaap dood in de wei, echt balen. Ik voelde me al schuldig maar zij had blauwe wrang, een ontsteking aan het jaar. Die ziekte is niet te voorkomen en dit was zeer acuut want de avond ervoor had ik haar nog zien lopen in de wei. Het “is maar een schaap�. Toch blijft het balen, het relativeert wel.
Dit stukje tik ik nu in het vliegtuig. Thuis zet ik het wel on-line. De reis zit er dan weer op.
Een week boordevol met indrukken. Het viel me reuze mee. Ik had nooit echt iets met Azie. Amerika ben ik een 6 keer geweest ook de ervaring in Afrika afgelopen februari was erg leuk. Maar ik moet toegeven, ik heb erg genoten van deze trip, uiterst vriendelijke mensen dat wist ik wel uit de verhalen en ik ben ook wel betrokken geweest bij groepen uit China die op bezoek waren in Nederland. Maar nu ik in hun land ben geweest is er ook bijgekomen dat ze goed op weg zijn met de hervormingen en dat men uiterst gemotiveerd is. Ze willen er iets van maken.
Ze zijn ook trots, ze werpen een beetje de schuchtere houding af. De olympische spelen leven er er al erg, een extra motivatie om het land er tip top bij te laten staan. De overheidsbemoeienis is nog overal wel herkenbaar maar het ondernemerschap is zichtbaar aanwezig.
De aantallen blijven imponeren. In Xi’an was er een Hight tech zone van 45 vierkante kilometer. (is dus 4500 hectare) en in zo’n Highttech zone zit dan ook nog eens veel hoogbouw. Ik weet niet hoeveel vierkante kilometer de stad Groningen is maar het zal niet veel meer zijn. Het maakt je erg bescheiden. We hebben er niet zoveel te brengen, wel veel te halen. We zaten daar op een hoog niveau aan tafel, een loco-burgemeester van een stad met 7,3 miljoen inwoners. Ze willen graag banden met ons opbouwen. Volgens mij liggen daar grote kansen. De dreiging komt toch wel, dat is niet tegen te houden. Zeker ook op kennis gaan ze ons links en rechtsvoorbij. Wat dat betreft is het wat mij betreft een begin van een intensievere samenwerking. Zij willen graag de wereld in, Groningen zou wel eens een leuke landingsplaats in Europa kunnen zijn. Ik denk dat we er cultureel gezien ook dichter bij staan dan west Nederland of andere regio’s in Europa die erg beschermend zijn. Alles hebben we op orde, goed vestigingsklimaat, een prima kennisinfrastructuur, een open maatschappij met respect voor anderen. Op dit moment studeren er ook een paar honderd mensen uit China in Groningen.
Wat ook wel leuk is, is bijvoorbeeld het verkeer. Het lijkt erg chaotisch maar als je wat beter kijkt valt het wel mee. Men houdt erg rekening met medeweggebruikers. Met een auto een drukke kruizing oversteken lijkt wel een zelfmoordpoging maar daar is een chauffeur veel meer geconcentreerd op medeweggebruikers. Ze rijden wel de vouwen uit de broek maar remmen wel voor je en daar word ook op vertrouwd. Borden zie je nauwelijks voorrangskruizingen kennen ze nauwelijks. Ik vermoed dat dat gedrag cultureel bepaald is. Maar dat is natuurlijk volkerenkunde van de koude grond dus daar ga ik me ook maar niet verder aan wagen.
In de plannen van het ICT platform voor de komende jaren staat al een poosje studie reizen. Tot nu toe keken we binnen Europa en met een scheef oog naar Amerika. Maar mijn stellige indruk is dat we het de komende jaren uit het oosten kunnen verwachten.
Het zal niet zo lang meer duren of er komt een nieuwe computer met een nieuw besturingssysteem uit het oosten, waarschijnlijk veel zuiniger, lagere kosten, veilig en betrouwbaar. Ik zou wel eens willen weten hoeveel Chinezen er werken bij Microsoft. Die kennis is vrij snel over te brengen. De weerstand tegen Microsoft is nog steeds groeiende.In de eerste Nederlandse krant die we onder ogen kreeg staat dat de Europese gemeenschap de duimschroeven bij Microsoft verder aandraait.
Microsoft zal nog lang de IT wereld voor consumenten bepalen en ze hebben heel veel goede dingen gebracht. Mede door de (de facto) standaardisering, is de wereldwijde uitwisselbaarheid tot stand gekomen. Maar of ze stand houden tegen dit geweld?
In ieder geval hopen we in juni een delegatie ut China te ontvangen en willen we met een groep ICT bedrijven in september naar China te gaan. Deze keer was het nog een ambtelijke delegatie met veel gesprekken met overheden. Ik verwacht veel van de onderlinge contacten tussen de bedrijven.
Naschrift: ik ben weer thuis en blij Aukje en de kinderen weer te zien. Het was wel een vervelende constatering dat de afvoer van het aanrecht verstopt zat. Maar dat is inmiddels ook weer opgelost.
Straks lekker weer op mijn eigen bedje.
Als je zo’n stad binnenrijdt vallen gelijk de bouwactiviteiten op. Tientallen kranen ook hier weer.
De afgelopen dagen hebben we veel gesprekken gevoerd met bedrijven en overheden. De laatste gesprekken gaan vaak vergezeld van een maaltijd. Allerlei hapjes, soms herkenbaar, vaak ook niet, maar de vogelkopjes en poten zijn wel heel herkenbaar.
Tot nu toe werkte de internet verbinding op de kamer prima maar in dit hotel kost het wat meer moeite. Er moet een ADSL aansluiting op mijn kamer gemaakt worden, het Alcatel kastje op mijn kamer is dezelfde als thuis, alle drie de groene lampjes werken, PC is goed alleen de verbinding doet het niet. De systemengineer is er ook al bij geweest. Lijkt wel knullig maar voorlopig bieden ze het op iedere kamer. In de laatste 2 hotels in Nederland en Duitsland kon het niet. Inmiddels werkt de verbinding dus wel weer. Lag aan het netwerk in het hotel.
We hebben prima gesprekken gevoerd met science parken, en bedrijven terreinen. Vaak is het nog wel verbonden aan de overheid maar meestal zijn ze ook zelfstandig.
Maandag hebben we gesproken over deelname van een aantal bedrijven aan een ICT festival in september. Ze wilden graag dat we een stand of zelfs een paviljoen namen maar het bezoeken door een aantal bedrijven lijkt me op dit moment het meest haalbare.
Gisteren kwamen we op een bedrijven terrein wat bestond uit 2 parken. Park 1 is anderhalf vierkante kilometer groot en park tweeënhalf. Tientallen gebouwen met minimaal 5 bouwlagen nagelnieuw. En er wordt nog volop gebouwd. Ik telde 20 bouwkranen en dat alleen in park 1. En dan voornamelijk ICT gerelateerd. Er zijn nog een aantal van die bedrijven terreinen voor andere sectoren.
Niet alle gesprekken zijn even succesvol. Het laatste gesprek gisteren, de 4e van die dag, was er een met van Mobile China. De mannen spraken geen engels, en de tolk begreep niet waar het over ging, een beetje een bizar gesprek.
Gelukkig hadden we daarna een diner en daana nog een voorsteling van chinese kinderen die op een soort internaat zaten. Fantastisch om te zien, de gedrevenheid de vrolijkheid. Zelden zo genoten van een voorstelling van kinderen tussen de 5 en 7. (Bij Nieko en Gemma was het vroeger ook fantastisch maar ja dat zijn onze eigen kinderen dat is toch anders). Misschien wel tekenend voor de toekomst van dit land. In de steden merk je niet dat je in China zit, het zou Philidelphia, Washinton of San Francisco kunnen zijn. Alleen zijn die wat kleiner. De gedrevenheid en vriendelijkheid van de bewoners ben ik de laatste jaren niet tegengekomen. En wat nog bedreigender is; er staan gebouwen te wachten op Chinezen die in het buitenland hebben gestudeerd of gewerkt om er een eigen bedrijf te beginnen. De eerst tijd wordt dit gratis aangeboden. In het laatst bezocht park zou het gaan om 1100 startende bedrijfjes. Allemaal met recentelijke informatie uit het westen, met westerse methoden en technieken. Daar krijgen we nog wel het nodige mee te stellen. Is het een bedreiging? Jazeker, maar er zijn ook kansen. China wil heel graag samenwerken. Ze zijn trots op de stedenbanden met andere plaatsten in de wereld. De straks 20 jarige stedenband tussen Tianjin en Groningen zou wel eens van grote waarde kunnen zijn. Tianjin wil graag een lokale aanwezigheid hebben in Europa, Groningen is voor hun een logisch plaats. Nu nog zorgen dat wij trots zijn op onze stedenband met Tianjin.
Ik zag dat er in de reakties op deze weblog gesproken wordt van een snoepreisje. Die heb ik in het verleden best wel gehad maar dit is even heftiger, vanmorgen kwart over 5 opgestaan, gevlogen, 3 meetings en een voorstelling verder zit ik nu weer op mijn kamer. Half elf ‘s avonds. Ik ga nog even een pilsje halen met de reisgenoten. Maar morgen is het weer op om kwart voor 7. OK het is uitslapen, normaal sta ik thuis om half 7 op.
Fantastisch wat we meemaken. Maar ik denk niet dat dit vrijblijvend is, hier moeten we (ik) wel wat mee.
De komende weken is er vast meer over te lezen in mijn weblog.Groeten vanuit een warm Xian (30 graden)
Gisteren een vermoeiende dag gehad, maar één uurtje geslapen in het vliegtuig. 2 uur na aankomst gelijk al een officiële ontvangst door de gemeente. Peking Duck gegeten in een restaurant wat inmiddels 150 jaar oud is. De groten der aarde hebben er gegeten, Bush senior Heath, Nixon, Chirak en nu dus ook Jan Hut, ik hoop dat het voor de rest van het restaurant meer bergopwaarts gaat.
Een erg officieel gebeuren, dik in het pak, veel toasten, toespraken en cadeautjes over en weer. We hadden gehoopt op iets makkelijker acclimatiseren maar dit kon alleen zo gepland worden.
Daarna te voet over het plein van de Hemelse Vrede, een plaats in de wereldgeschiedenis. Wie herinnert zich niet de student die stond voor een tank. Het begin van een omwenteling. Het land is volop in ontwikkeling. (nou ja als je verhalen hoort over het verleden dan was het al een ontwikkeld land). Een grote bouwput, tientallen bouwkranen, veel nieuwe gebouwen en alles uit het westen rukt hier op; de reclame, Mac Donalds en Starbucks. Waar vroeger Peking een fietsstad was domineren nu auto’s het straatbeeld, er worden 1500 nieuwe auto’s per dag verkocht. Veelal aan beginnende autorijders met alle kenmerken van dien.
Gisteravond een bezoek aan een voorstelling Beijing at night. Ook hier duidelijk westerse invloeden. Gemma, onze dochter zit bij een showband, veel dansjes / pasjes van haar groep vertoonden overeenkomsten met deze show. Het zag er fantastisch uit; indrukwekkende muziek, snel en veel afwisseling maar de overeenkomsten waren er ook. De vraag is wie heeft wie geïnspireerd, de westerse dans door de Chinese of toch ook de Chinese door de westerse. Doe er niet veel toe, het begint wel op elkaar te lijken, “one global village� maar of het een verrijking is?
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan de Chinese muur. Heel erg indrukwekkend (en vermoeiend). Volgens de verhalen zijn er 50.000 Chinezen bij om gekomen en de lijken zijn verwerkt in de muur. Wat een werk.
Ondernemerschap zit er ook erg goed in, inmiddels ben ik een paar landen geweest maar zelden zoveel handelsgeest gezien. Ik ben wel 10 keer hetzelfde vrouwtje met hoofddoek tegen gekomen, nou ja ze leken allemaal wel op elkaar.
Daarna wilden we nog graag naar het graf van Mao. Jammer genoeg was die al gesloten. Het risico zit erin dat het graf geruimd wordt, het was een unieke kans om het nog even te zien. Terug in het hotel hebben we nog een poos zitten te praten met 2 mensen die voor ons kunnen bemiddelen tussen vraag en aanbod. Dat is nu nog een vaag verhaal maar wie weet.
Vanavond was het de beurt aan een delegatie van cultuur voor een ontvangst. Voor mij was het even tijd voor mezelf. Ik heb schandelijk een koffie gehaald bij Starbucks en een Big Mac. De Peking Duck was ik al 3 keer tegen gekomen.
Morgen wordt het een belangrijke dag, we gaan praten over een grote ICT beurs in september in Beijing. We proberen er met een groep ICT bedrijven uit het noorden naar toe te gaan. Ongezien heb ik al 2 aanmeldingen, 6 bedrijven of meer zou mooi zijn.
Morgenavond reizen we door naar de eerste zusterstad van Groningen. Ook daar gesprekken met ICT bedrijven. Ik heb maar een zorg: hopelijk spreken ze redelijk engels. Mijn chinees is niet wat het wezen moet en het engels van de Cinezen is vaak ook niks.
Tijd om het bed op te zoeken. Oh ja, online komen is geen enkel probleem, stekker erin en gaan met die banaan. Chatten met onze dochter, bellen, SMS-en, geen enkel probleem. Maar goedkoop hier wat elektronica aanschaffen valt tegen, de prijzen zijn redelijk vergelijkbaar. Misschien zijn de andere steden wat gematigder.
Morgen meer!?
Ik ben benieuwd of het lukt om te posten. 29 april zijn we er weer. In de eerst volgende bijdrage meer over het doel en de achtergronden van de reis.
Een bedrijf wat succesvol wil zijn, moet rekening houden met een aantal aspecten. Naast de winst is zorg voor medewerkers en de maatschappelijke component belangrijk.
Het lijkt wel of winstmaximalisatie het enige is wat telt. Zeker de beloning voor topmanagers krijgt de laatste tijd veel aandacht. Maar er is een onderstroom op gang aan het komen. Bedrijven worden steeds vaker de maat genomen op het gebied van zorg voor medewerkers en of ze wel mogen opereren. Oftewel ze krijgen van de maatschappij een “licence to operate�. Voorbeelden van bedrijven die hun hand overspeelden zijn natuurlijk Shell met het afzinken van de Brend Spar maar van bedrijven die bij de productie kinderarbeid inzetten weten dat dit vaak niet wordt gepikt.
De vraag was: “hoe staat de ICT sector tegenover MBO?� Volgens mij is de P van profit de laatste tijd wel erg dominant geweest, People krijgt de komende tijd weer volop aandacht door de toenemende schaarste naar goede IT-ers. Planet is wat lastiger: Zijn we energiezuinig? Ontwikkelen we voldoende applicaties waar de maatschappij op zit te wachten, of gaan we voor snelle winst met een insluiting van de klant? (in ICT jargon: a customer lock inn) Hoe makkelijk verplaatsen we werk naar lage lonen landen? Verplaatsen we werk naar het economisch centrum van Nederland of hebben we een regionale binding?
De komende tijd zal het leren. Maar met een toenemende vraag naar schaars IT talent hebben bedrijven die MBO hoog in het vaandel hebben staan waarschijnlijk een streepje voor.
Misschien had ik het niet genoemd maar gisteravond mocht ik een presentatie geven aan de plattelandsvrouwen in Langedijke (bij Appelscha) over ons project in Benin in Afrika. Samen met een 14 collega’s heb ik daar een ziekenhuisje opgeknapt. Een erg indrukwekkende ervaring. Vorige week kreeg ik een DVD met 4000 digitale foto’s. Ik kon te kust en te keur om er een leuke presentatie van te maken. Maar al die plaatjes waren toch maar een zwakke weerspiegeling van een intense beleving.
Al bladerend op de DVD kwam ik ook een geluidsbestand tegen die gemaakt was met een MP3 speler. Het was een opname van een zang- en dansgroep die bij ons op het terrein kwam optreden. Spontaan kreeg ik er kippenvel van. Het apparaatje is kleiner dan een luciferdoosje, de kwaliteit was geweldig goed. Afrika was weer even heel dichbij.
Ik kan me levendig voorstellen dat groepen mensen zich bezighouden met podcasten. Welke vorm het aanneemt? De tijd zal het leren.
De kloof tussen mensen on-line en offline wordt steeds groter maar ook tussen de mensen die het medium kunnen gebruiken om kennis(sen) te vergaren en de “normale surfers�.
Vandaag was ik bezig met de voorbereiding voor de ISB2005 (zie www.isb2005.nl) . Er is ook al een poos een intranetplatform en ze willen net als vorig jaar iets doen met de ISB.
Het gesprek ging over trends en kreten als Podcast, RSS en incompany webloggen kwamen voorbij. Wat dat betreft hebben we vorige week een leuke opening gemaakt. Maar er is duidelijk iets aan het verschuiven.
De reakties naar aanleiding van mijn vorige bijdrage tonen wel aan dat niet iedereen de verschuiving ziet of wil zien. Peter Schouwstra gaf me vanmiddag nog een sterk argument voor het voortbestaan van Het Dagblad: de overlijdensadvertenties! Peter had een mooie Grunninger uutdrukking veur maar die ben ik jammer genoeg vergeten. Dan maar in ICT jargon: de overlijdensadvertenties als killerapps van Het Dagblad.
Hmmm ook nog een mooie woordspeling.
Sinds 1979 zijn we abonnee van Het Dagblad. Het aantal keren dat we de krant niet kregen is op een hand te tellen. Perfect! Ik heb heel veel plezier beleefd aan dokter Denker, de strips en de verhalen uit de regio en de overgang naar Dagblad heeft ook een plekje gevonden. Toch zal ik het gaan missen want de landing is ingezet.
Knaakjes, haasjes of hoe ze ook maar heten verdwijnen. Personeelsadvertenties verdwijnen. De opinies kan ik online lezen in een breder perspectief dan de commentaren door redacteuren. De mening van een wethouder kan ik zelf lezen op de weblog van de wethouder of raadslid (bijvoorbeeld op de www.dsg.nl). Hoef ik in ieder geval niet de interpretatie van een al dan niet zure journalist te pruimen. Nee gewoon het verhaal zoals de persoon in kwestie het bedoelt. De interpretatie doe ik zelf wel. Moeilijk toegankelijk? Nee hoor RSS biedt uitkomst.
Persoonlijk heb ik inmiddels een aantal ervaringen die mijn sombere beeld voeden. Ik ben een paar keer geïnterviewd. Een keer vroeg ik of ik de tekst kon zien voor hij geplaatst werd. Kostte wat moeite maar het mocht, het eindresultaat kreeg toch een andere draai dan ik had gevraagd met een cynische negatieve ondertoon.
Privé heb ik ook eens zo’n ervaring gehad. We hadden iets leuks opgezet met een groep mensen, wat we op ons tijdstip wilden lanceren. Het Dagblad kreeg er lucht van. Ze belden me met de mededeling dat ze een artikel wilden plaatsen en dat ze foto’s wilden maken. We waren er nog niet klaar voor en vroegen een weekje geduld. Nee, het dagblad wilde nu of niet en trouwens ze hadden het verhaal nu toch wel. Gevolg, een stom verhaal, geen foto en minimaal 10 kwaaie lezers.
Vorige week kwam Jan Wolkers in Groningen het boekenweekgeschenk signeren. Een leuk interview met een medewerker van de winkel. Alleen bij het slot van het stuk ging bij mij het licht uit. De medewerker vertelde dat Jan Wolkers aan de achterkant van de winkel binnenkomt want hij is slecht ter been, maar zet dat maar niet in de krant want aan de achterkant van de winkel is het wat nauw. Juist dat staat dan in de krant, hoe dom kan je zijn als krant? Ze mogen mij uitleggen waarom zo’n verzoek wordt genegeerd.
We hadden vandaag bestuursvergadering en het onderwerp Dagblad kwam voorbij (zoals wel vaker). Als toehoorder (de vergadering was nog niet begonnen) bespeurde ik een zeer negatieve houding ten opzichte van het dagblad. Dit beeld bespeur ik meer bij ondernemers. Daar gaat dan nog een groep, die er voor zorgt dat het Dagblad een bestaan heeft. De adverteerders, zodra er een alternatief is zijn ze weg.
Wat er overblijft zijn de mensen die op leeftijd zijn en niet online. Een uitstervende groep. Maar als het in dit tempo doorgaat bestaat het Dagblad over 5 jaar niet meer. Ik hoop dat ze de bakens verzetten en lering trekken uit wat de muziekindustrie is overkomen. Maar voor de uitgevers is het wel 5 voor 12.Gelukkig ligt de krant morgenvroeg nog gewoon op tijd in de bus, maar hoe lang nog?
Op dit moment spelen er veel dingen. Komende donderdag is de bijeenkomst met 2 boeiende onderwerpen, de aanmeldingen lopen goed dus het belooft weer een leuke bijeekomst te worden. De mailing voor de ISB2005 gaat deze week naar bedrijven. Het belooft dit jaar weer een leuk spektakel te worden.
Eergisteren in Rotterdam en Heelen gezeten en gisteravond met mijn buurman naar de bedrijfcontactdagen in Leeuwarden.
En dan heb ik het nog niet eens over de studiereizen die op stapel staan.
Oh ja, de bedrijfcontactdagen waren prima opgezet, goede uitstraling, prima sfeer. Maar het blijft Friesland, net buitenland. Nu heb ik niks tegen Friesland, ik woon er nog geen kilometer vandaan en Aukje, mijn vrouw,….. juist, komt uit Friesland.
Het was er leuk om rond te lopen maar gaf me wel een in zichzelf gekeerde indruk. Het onderlinge fries versterkte dat nog eens. Iets wat ik ook wel eens bespeur bij bedrijven en overheden in onze provincie. Heel druk met zichzelf, maar niet merken wat er om ze heen gebeurd. Een reisje naar Heerlen en Rotterdam verteld dat er voldoende inspiratie te halen is en relatief om de hoek.
Vooropgesteld dat ik maar een beperkt deel van de sector zie. En ik heb zeker niet de illusie dat ik alles kan volgen. Dat bleek ook vrijdag maar weer eens. We waren op de Cebit en om nu te zeggen dat ik op de hoogte ben van alle ontwikkelingen….
En alle ontwikkelingen beginnen natuurlijk niet in Groningen die komen ook niet meer uit Europa. En als het gaat om het maken van spullen gaat dan is Azie natuurlijk the place to be. Maar om nu te vertellen dat de boel aan het indutten is? In ieder geval moeten we het voorkomen mocht het gebeuren. Want de rest van de wereld raast gewoon door.
2 jaar geleden waren we voor het eerst naar de CeBIT. Met een bus vol. Toen was er een matte stemming maar ja we zaten toen midden in de malaise. Vorig jaar was het ook niet booming. Maar dit jaar was er veel meer nieuws.
Niet te missen waren de oosterse landen, het steeds kleiner worden van de spullen, steeds meer functies in een apparaat. Honderden, duizenden stands uit Korea, Taiwan, Hong Kong en China. Het lijkt wel of het spul onder de huid wil gaan zitten, mp3 spelers in horloges, sierraden etc. De telefoon wordt steeds meer gezien als onderdeel van je lichaam, je hebt het altijd bij je en dan moeten er steeds meer functies in. De telefoons met 5Megapixel camera komt hier ook op de markt binnenkort. Je kunt er video opnames mee maken, muziek mee opslaan, navigeren en natuurlijk ook bellen. De markt om die apparaten te maken is allang vergeven. Maar we zullen er alles aan doen die nieuwe technieken op waarde te schatten en ze in te zetten voor ontwikkelingen.
Dan is een studiereis met 40 personen naar de CeBIT maar een druppel. Maar wel absoluut noodzakelijk.
Om aan te geven hoe lastig het is om zaken te volgen: er stond een bedrijf uit Groningen op de CeBIT (Redsoft). Redsoft staat bij het ICT Platform in het bestand, alleen hoorde ik het pas op de terugweg. Jammer ik had graag even met ze gesproken. Dat ga ik zeker doen na de CeBIT. Misschien volgend jaar toch maar een gezamenlijke stand als noord Nederland. De TINE (The Internet Working Event) kan natuurlijk ook maar daar komt alleen Nederland.Oh ja, een echte verandering, 2 jaar geleden was de CeBIT hoofdzakelijk Duitstalig, nu Engelstalig. Nou ja de mensen uit het oosten probeerden engels te spreken. En van een beurstraining hebben ze ook nog nooit gehoord. Achterin een stand gaan zitten wachten tot de klanten binnenkomen, dat is niet echt zoals wij het leren.
Vandaag heb ik een poos met Jon en Maureen zitten praten over hoe je dat online zou kunnen doen. =
Lijkt lastig want de non-verbale communicatie mist. Maar Maureen is voorzitter (chair) van de International association of facilitators (IAF.) Het afgelopen jaar hebben ze alleen maar online vergaderd (zal wel moeten met ruim 1000 leden verspreid over heel de wereld). De ervaringen zijn verrassend. Samen werken is al moeilijk en zeker als dat dan ook nog virtueel moet maar het kan dus wel.
Op 24 maart is de volgende platformbijeenkomst. Deze keer als thema “Virtuele sociale netwerken”. Zeer inspirerend, ook voor niet IT-ers.
De takken hebben een dikke laag sneeuw. Het doet me denken aan het verhaaltje wat ik al vaak heb verteld:De kracht van een sneeuwvlok
‘Zeg, hoeveel weegt een sneeuwvlok?’ vroeg een mees aan een Wilde duif.
‘Minder dan niks,’ gaf die ten antwoord.
‘Dan moet ik je een merkwaardig verhaal vertellen,’ zei de mees.
‘Ik zat op de tak van een den, dicht bij de stam, toen het begon te sneeuwen.
Niet hevig, met stormgeweld, nee, als in een droom, zonder geluid of gewicht
Daar ik niks beters te doen had,
begon ik de sneeuwvlokken te tellen die op de twijgen en naalden van mijn tak vielen en daar aan bleven hangen.
Op de kop af driemiljoenzevenhonderdeenenveertigduizend negenhonderd tweeënvijftig waren het er. Toen de driemiljoenzevenhonderdeenenveertigduizend negenhonderdtwee en drieën vijftigste vlok omlaag kwam -minder dan niks, zoals je zegt – brak de tak af.’
Daarop vloog de mees weg.
De duif, sedert de dagen van Noach gespecialiseerd in dit soort vragen,
zei na enig nadenken bij zichzelf:
Misschien ontbreekt er nog maar één stem van één enkele mens om de vrede in de wereld te verwerkelijken.
Dat is precies het gevoel wat ik had na mijn reis naar Benin, Afrika. Het is maar een sneeuwvlokje, minder dan niks. Maar al die sneeuwvlokjes zijn wel nodig. Ik hoop dat het harder gaat sneeuwen in Afrika.
Hetzelfde geldt natuurlijk voor de ontwikkeling van ICT in Noord Nederland. Daar proberen we ook de krachten te bundelen. Of we daarin succesvol zijn? Ik blijf er heilig in geloven, als rasoptimist. Het voordeel is ook nog eens dat optimisten langer leven volgens een artikel in Elsevier van afgelopen week. Het stukje stond tot mijn verbazing ook in het dagblad. Dat zou je niet verwachten van ons blad wat toch vaak de neiging heeft om vanuit het half lege glas te redeneren, of zouden ze het begrijpen 🙂
Tijd om naar buiten te gaan, even langs de schapen en dan de barre tocht naar Groningen. Ik heb er zin in!!
Ook de PC op het platformkantoor begon wat te kwakkelen en tot mijn grote schrik waren de laatste updates van de anti virus software niet uitgevoerd. Snel de updates binnengehaald en bij de controle was er één bestand besmet. Dat valt dus allemaal nog wel mee, binnenkort ook maar eens met de spyware etc. aan de slag. Spam is een volgend onderwerp want inmiddels krijgen we wel heel veel bagger binnen.
Op een of andere manier doet het me steeds denken aan onze reis naar Afrika. Gezondheid was voor ons westerlingen ook een bron van zorg; voldoende drinken, niet zomaar van alles eten, zorgen dat je beschermd werd tegen malaria, deten, muskietennetten, zorgvuldig met wondjes, handen ontsmetten. Mensen die in de tropen hebben gereisd, zullen het herkennen. Het leek wel wat overdreven toch heeft meer dan de helft van de groep last gehad van diaree, overgeven en koorts. En zelfs na terugkomst werd nog een reisgenoot ziek. Er was bij hem ook nog één bestand besmet zal ik maar zeggen.
Het was een mooi afscheid op Schiphol, Grote kerels die elkaar tegen de borst aandrukken als afscheidsgroet , er is in die 14 dagen een toch een speciale band ontstaan , dat was en is mooi om te zien en te ervaren.
Tsja, de mens beschikt schijnbaar over een snel aanpassingsvermogen want de dagelijkse tredmolen draait weer op volle toeren. Er zijn momenten dat ik denk, he was ik nog maar even ver weg.
Mijn foto s zijn net ontwikkeld en vallen mij tegen . Ze geven niet de ruimte , de geuren en sfeer weer zoals ik die ervaren heb. Het zijn van de kleine plaatjes voor zo’n grote ervaring .
Mooier kan ik het niet verwoorden.
Inmiddels weer een aantal dagen achter de rug en gisteren was er een dagelijks bestuursvergadering van het platform.
Vandaag een bijzonder leuk gesprek gehad bij Frans Visser en Jon Jenkins. Rode draad is de virtuele wereld waarvan gewone stervelingen vaak geen weet hebben maar er wel degelijk is. Jon ken ik van jaren geleden toen hij ons trainde in faciliteren van groepen. Een vak apart. Dat is het al in real life (IRL) maar als je dan dat ook nog wil doen in de virtuele wereld dan wordt het pas echt complex. Nu wordt daar wel aan gewerkt, hoe kan je een groep begeleiden die niet bij elkaar aan tafel zit. Het kan dus!.
Het schijnt dat Shell een hoop kamers heeft ingericht voor videoconferencing. Maar ook zijn er andere online tools.
Zeer inspirerend en ik denk dat een volgende platformbijeenkomst daar aandacht aan wordt besteed. Frans en Jon bedankt, het maakt de terugkeer een stuk leuker!
We deden daar een project in een “stad� waarvoor we 45 kilometer moesten reizen over een onverharde weg. (geen zweeftreindiscussie maar behoefte aan asfalt). Kindersterfte beneden de 10 jaar van 23,8%. 12 uur per dag stroom, geen telefoon of internet.
Kom je thuis dan staan er 450 mailtjes te wachten, gisteravond naar Media Plaza geweest waar we een presentatie bijwoonden over trends in de ICT en mobiel. Het contrast kan niet groter zijn.
Er zijn maar 5 landen op de wereld armer dan Benin. En het kerven van stamkenmerken in de gezichten van kinderen, vrouwenbesnijdenis, ombrengen van baby’s die met een stuitligging geboren worden, het komt er allemaal voor. De stank in het ziekenhuis en de kinderen in het weeshuis, iets om niet te vergeten. Goed om iets te kunnen doen, al was het alleen maar opruimen en schilderen. Het maakt je nederig. Ik zal er nog wel eens op terugkomen hoewel het moeilijk in woorden is uit te drukken. Gelukkig mag ik een paar keer een presentatie geven aan belangstellenden. Dat doe ik met heel veel plezier. Een vorig project in de Dominicaanse republiek leverde ook voldoende belangstelling op, Benin was nog indrukwekkender. Mochten er mensen belangstelling hebben voor dergelijke projecten, bel of mail gerust, met liefde deel ik de ervaringen.
De achterstand van het noorden blijkt ook maar heel erg relatief.
Ik hoop volgende week weer in het ritme te komen van 2 bijdragen per week.
Gisteren was het een leuke bijeenkomst, goede opkomst, leuke sfeer. Alleen was ik wat te enthousiast over Media Plaza want morgenvroeg 7.20 is er een interview voor OOG-radio.
Het kan mooi want om half negen wordt ik opgehaald. Half 2 vliegen we en om 21.30 zijn we in Benin. 2 weken totaal iets anders. Maar er spelen op dit moment zoveel dingen dat ik vermoed dat ik bij terugkomst vrij snel weer in het ritme zit.
Hoe het ook zij….. deze weblog gaat de komende week op zwart, tot na de 14e.
Groeten,
Jan
Er waren meer mensen die gisteren een fantastische dag hadden, Groningen Gist was wat mij betreft een groot succes. Een kleine 400 mensen kwamen bijeen in het oude PTT gebouw aan de Reitemakersrijge. 27 jaar geleden begon daar mijn loopbaan, fantastisch om er weer te zijn.
Allerlei lezingen, worshops, zeepkist verhalen en coctails. (soort van forumdiscussie in een open setting). Ik heb het verhaal gehouden over een G-day, een G-mob op een bijzondere plek “The G-spot.’ Een kleine 50 mensen hebben het idee gehoord. Nu zit er een heel verhaal achter en G-spot gaat misschien wel een eigen leven leiden. Wubbo vertaalde het als: Groningen de G-spot van Nederland. Groningen is een prettige plek, beetje lastig bereikbaar en niet iedereen heeft dezelfde gevoelens erbij. Het mag duidelijk zijn dat er veel reakties kwamen. Vanmorgen was er ook nog een leuke met de mail: Hutspot :-).
Misschien komt er wel een vervolg misschien niet, leuk was het wel.
Morgen hebben we weer een ICT Platformbijeenkomst, deze keer met een grote inbreng van Media Plaza, die een tweetal lezingen komt verzorgen. De afgelopen tijd zijn er wat banden ontstaan, tussen het Media Plaza en het ICT Platform, die de komende tijd wat ons betreft uitgebouwd gaan worden.
Ik hoop dat ik morgen of donderdag een bijdrage kan plaatsen want vrijdag ga ik naar Benin in Afrika om met 14 collega’s een ziekenhuis op te knappen. Verstoken van telefoon en internet. Dus deze weblog gaat even een paar week op zwart.
Vaak zijn de verhalen persoonlijk gekleurd. En niet altijd pakken ze positief uit, maar ik schrijf ze met de bedoeling een prikkel te geven het anders / beter te doen. Natuurlijk kan ik het wel eens mis hebben. In dat geval hoor ik het ook graag. Dat kan via een reaktie op het stuk maar mailen mag natuurlijk ook.
Tijdens de bestuursvergadering van het ICT Platform gisteren kwam het ook aan de orde. Er zijn zoveel initiatieven is het niet handig dingen te combineren? Waar zit de overlap en waar is het verschil. De uitkomst kon ik me prima in vinden. Laten we in ieder geval geen energie verliezen in het proberen iedereen op een rij te krijgen. Accepteer dat zaken soms een eigen ritmiek hebben, een iets andere doelstelling, andere stakeholders. Het kan voor een buitenstaander wel een verwarrend zijn maar als je het maar van elkaar maar weet. Het ICT platform wil graag de ontmoetingsplek zijn, het podium waarop anderen kunnen acteren. Zelf zullen we ook zeker wel eens dingen opstarten: studiereizen, ISB, banen projecten en innovatieve bijeenkomsten. Soms bieden we alleen maar de vloer of steunen andere initiatieven, als er maar iets gebeurd.
Gisteren de laatste nieuwjaarsborrel van dit jaar gehaald bij Protime. Xandra het was weer gezellig en ik ben het met je eens….. 2005 wordt een boeiend jaar.
Volgende week maandag (24 januari) is er een bijeenkomst met als titel Groningen Gist. De subtitel is “de creatieve stad�. Het is gebaseerd op het boek “the rise of the creative class� van Richard Florida. In dat boek wordt de “creative class besproken�. Het is een groepering in de maatschappij die zich niet direct laat plaatsen in een hokje. Het gaat om mensen die buiten de gebaande paden lopen. Je vindt ze in een stad waar van alles aanwezig is: grote bedrijven, kunstenaars, ambtenaren, kleine ondernemers maar ook pooiers, hoeren en de ze zelfkant van de samenleving. Maar wel in een veilige stabiele omgeving. Dit alles in een juiste mix.
Een onderzoek onder de steden in Amerika leert dat juist steden met een juiste mix het economisch beter doen. Kijkend naar “stad� dan heeft het waarschijnlijk ook de juiste mix. Tijd voor een conferentie die geen conferentie mag zijn. Lastig om iets te organiseren waarvan je de uitkomst nog niet kan voorspellen. Nou ja in ieder geval dapper.
De omgeving is voor mijzelf wel inspirerend want het is boven de Munnikeholm, het oude districtskantoor van KPN telecom. Begin vorige eeuw was daar het Academisch Ziekenhuis (voorloper van UMCG). Later werd het een telefooncentrale met kantoren erbij, de telefonistes van 008 werkten er en jarenlang zat de directie er. Dat lijkt wel eeuwen geleden maar het is nog maar 8 jaar geleden dat er nog een districtsdirectie in Groningen zat met een grote mate van eigen handelingsvrijheid.
Grote bedrijven hebben heel vaak het besturingscentrum uit een regio gehaald. Vaak met als gevolg dat veel van de regiomanagers moeten gaan reizen naar het westen. Of ze voelen zich niet meer thuis bij de nieuw ontstane organisatie en blijven wonen in de regio maar zoeken iets waar ze wel mee uit de voeten kunnen. Veel van die mensen die kiezen voor kwaliteit in plaats van de “rat race�, zouden best kunnen vallen in de categorie “creative class�.
We kunnen als noorden proberen aan gaan sluiten bij de randstad. De investeringen komen dan nog steeds terecht immers daar liggen de pieken in de delta.
Willen we een eigen identiteit beter benutten dan moeten we ons duidelijk onderscheiden als streek. Dan blijkt de afstand juist een groot goed te zijn. Het schept de nodige afstand. Dat voorkomt dat het noorden wordt gezien als voortuin van Amsterdam (wat volgens het onderzoek geldt voor Waterland) Het mooiste voorbeeld is Groningen / Assen. De relaties zijn denk ik wel goed maar misschien heeft Assen meer last van Groningen dan voordeel als het gaat om groei en ontwikkeling. Voor ICT maakt het niet uit waar je zit. Ik heb jarenlang een site voor een kennis in Amerika beheerd, net zo makkelijk.
Regelmatig hoor ik positieve geluiden uit het westen over het noorden. Goede kwaliteit, betrouwbaar en degelijk. Alles een tikje relaxter. Ik ben deze week 2 keer in het westen geweest en ik ben altijd weer blij als ik terug naar huis rij.
De aftand (in tijd en afstand) is wat dat betreft een zegen. Onder de mom van “even afstand nemen� kunnen we het juist gebruiken als kracht. Zielig als je zeurt over dat eindje rijden, nog nooit in Amerika geweest?
Trouwens door de invloeden van globalisering begint alles op alles te lijken, tijd om onze regio een eigen identiteit te laten behouden. Niet alleen met een oubollig imago maar op een eigen-wijze, net even anders. De afstand is een grote zegen.
Trouwens volgens het laatste stuk op de GIC biedt het ook kansen:
Streekidentiteiten kunnen lang behouden blijven. De grootste voorvechters van de regio’s, blijken beter opgeleide mensen, met veel vrije tijd. Zij hebben de mogelijkheden iets met de streekspecifieke kenmerken van hun regio te doen. Dit kan vanuit verschillende motieven. Bijvoorbeeld het wij-zij gevoel, waarbij een contrast wordt gezocht tussen de eigen en omliggende streken. Een gemeenschappelijke ‘vijand’ versterkt de onderlinge samenwerking en de streekidentiteit. Of nostalgische overwegingen. De ‘aaibaarheid’ van een streek; een gevoel voor kwaliteit en cultuurbewustzijn zijn voedingsbodems voor streekidentiteiten. ‘Bij professionals is ook veel ruimte voor streekidentiteiten, als het tenminste commercieel interessant is’, zegt Simon. ‘Streken blijken populair in de marketing- en promotiebranche. En voor de overheden zijn regio’s grote subsidiegenererende producten.’ Een goed voorbeeld is de Noordoostpolder, die werd uitgeroepen tot Belvedèregebied. ‘Sinds de toekenning van deze subsidie zijn professionals meer betrokken geraakt bij hun eigen regio. Ze zien dat het niet alleen Schokland en Urk is wat de klok slaat.’
Maandagmorgen stond er in het Dagblad van het noorden te lezen dat er een IT-er uit Groningen bij de ramp was omgekomen. Nu werken er 10.000 ICT-ers in Groningen en die ken ik lang niet allemaal. Dus ergens was dat niet echt tot mij doorgedrongen.
Ik was nog niet op mijn kantoor of een collega sprak me aan: Jan doen jullie als derdewereldfonds ook nog iets met de ramp in Azie?
Het personeel van Atos Origin, het bedrijf waar ik werk, heeft een personeelsdonatie programma “het Derdewereldfonds� (www.derdewereldfonds.nl) Dus gelijk maandagmorgen een mailwisseling met de overige bestuursleden over de zeebeving. Voor 12 uur was er een publicatie gedaan op het intranet en alle donateurs ook nog eens op de hoogte gebracht. Heel veel positieve reakties gehad, maar ook wel een aantal van “ik wil wel storten als het bedrijf dit verdubbeld�. Er waren er ook 2 van “ we hopen niet dat jullie andere projecten nu minder steunen, want jullie projecten komen vaak rechtsteeks ten goede aan lokale initiatieven en het is maar de vraag wat het rendement is van de aktie 555�.
Gisteren hoorde ik dat de ICT-er uit Groningen een collega van me is. Nu werken er in Groningen 1500 collega’s en ik kende Henk Janssen niet persoonlijk. Toch komt het dan opeens wel heel dicht bij want een aantal mensen op mijn afdeling kenden hem wel. En ze waren zichtbaar aangeslagen. Midden tussen de nieuwjaarsrecepties en alle goede wensen een moment van bezinning. Het stoorde me wel dat er om 12 uur geen 3 minuten stilte was in mijn omgeving. Later op de dag een toast op een succesvol 2005. Hoe bizar kan een dag zijn.
Over een maand zit ik met 15 collega’s in Benin in afrika een ziekenhuis op te knappen en elementaire voorzieningen aan te brengen. Daar is de kindersterfte beneden de 10 jaar nog 23,5 %.
Mocht je al het gevoel hebben dat 555 wel voldoende krijgt, schroom niet om dan ergens anders geld te storten. Het leed in de rest van de wereld is even naar de achtergrond maar niet minder.
Oh ja, de bankrekening van het derdewereldfonds is 60.27.84.433. Ook niet collega’s of niet ICT-ers kunnen daar gewoon op storten en de giften zijn aftrekbaar.
Er zat wel ergens een vreemd gevoel, toen de voorzitter van de kamer erg lovend was over de inzet van de Commisaris van de Koningin voor de komst van de zweeftrein. Een spontaan applaus klonk op, dat gaf me wel een onbehaaglijk gevoel want ik weet het zo nog niet met betrekking tot de effecten van de zweeftrein. Immers heb ik een poosje geleden een vlammend betoog gehad van Wubbo Ockels en een zekere Jan m.d. Pet (zal wel een alias zijn) reageerde in mijn weblog ook met kritiek. Nu ben ik absoluut niet degene die kan beoordelen of het wel een goede zaak is. Hooguit heb ik voor mijn gevoel meer steekhoudende argumenten gehoord tegen dan voor. Ik kon het niet opbrengen om mee te applaudisseren want daarvoor twijfel ik te veel. Het voelde wel ongemakkelijk.
Toevallig stond ik tijdens het “netwerken� met een aantal mensen na te kletsen en daar kwam iemand met de opmerking dat er een sfeer is dat kritiek op de zweeftrein in Groningen “not done� is. Dat gevoel had ik tijdens het applaus ook. Op zich is dat natuurlijk een slechte zaak. Het moet mogelijk zijn je mening te uiten en dat hoeft natuurlijk niet onder een pseudoniem. De waarheid ligt zoals altijd in het midden. Als geregistreerd mediator weet ik dat er bij een geschil vaak beide partijen even veel gelijk of ongelijk hebben en dat emotie vaak de oplossing in de weg staat. Vanuit ICT standpunt heb ik een veel grotere sympathie voor de plannen van Wubbo want daar zie ik mogelijkheden voor innovatie voor de regio. Een zweeftrein kan ook veel positieve effecten hebben maar zoals al eerder aangegeven ben ik niet de persoon om daar over te oordelen.
Wat bij mij wel blijft hangen waarom iemand onder een alias stelling neemt tegen de zweeftrein of is kritiek op de zweeftrein toch “not done�?
Het is trouwens erg leuk om de andere logs op de digitale stad te lezen. Willem Smink begon zijn weblog en gelijk een hele discussie over of Smink op persoonlijke titel schrijft of namens de gemeente. Vervolgens komt er een reactie van een “voorlichter� wat achteraf een grap is. Kortom ook in Groningen heeft men moeite met het fenomeen Weblog. Het past dus niet in de geijkte communicatie patronen.
Een mooi voorbeeld is de weblog van Jonathan Schwartz COO van SUN. In zijn weblog haalt hij ongenadig uit tegen concurrenten. Hij doet een beroep op klanten en medewerkers van HP en IBM. Hij suggereert dat hij de weglogs zelfs om 23.30 uur plaatst. Doet hij het alleen of zit hier een leger communicatiespecialisten achter? Het zal wel een mix zijn. Want de advocaten van de concurrenten staan op scherp. Maar op deze manier ingezet is het natuurlijk heel iets anders dan een veredeld dagboek. Ik ben benieuwd hoe het Willem Smink vergaat want het moet wel iets van jezelf zijn. In de woorden van Jonathan Schwartz: My view, it’s not a blogger that makes a blog effective. It’s authenticity. Everything else is just along for the ride. (Zie www.sun.com)
Een voorbeeld van hoe de IT de maatschappij beïnvloedt. In Europa hebben we daarvoor de innovatieprogramma IST (Information Society Technologies). Een mooi onderwerp voor onderzoek.
Maar daar hebben we straks weer een heel jaar voor om dat soort dingen op te starten.
Een hele goede jaarwisseling en een goed begin!!
Jan
Trouwens op deze pagina is ook te lezen dat Wubbo professor is aan de RUG. Wat dan wel leuk is om te merken dat Wubbo erg trots is op zijn visitekaartje met op de ene kant de RUG en op de rug de TU Delft (OK het is net hoe je het bekijkt wat voor en wat achter is).
Terug naar de Superbus. Als je er goed naar kijkt heeft het wel wat, een hele hoop punten liggen gewoon binnen het mogelijke. Een bus die 250 kilometer via eigen banen kan. Daar waar de banen duur worden (bijv. over water) kan de bus gewoon via gewone wegen. De routes zijn flexibel en via een goede planningstool kunnen passagiers vlak bij huis gehaald worden. Er kunnen ongeveer 35 mensen in zo’n bus. Grote voordeel is dat er bij een groep mensen die van Groningen naar Den Haag moeten, de bus rechtstreeks zonder tussenstops door kan kachelen. Reistijd Groningen Den Haag 1,5 uur. Ik geloof er wel in en het heeft een grotere sympathie bij mij dan heel erg veel geld doneren aan een buitenlands consortium en dan maar afwachten wat er van terecht komt. In ieder geval ligt er dan een vast traject en het is maar de vraag of dat traject de juiste is. Met de superbussen is er in ieder geval flexibiliteit. Voor een paar miljoen is er zo’n bus te ontwikkelen, het lijkt wel veel op de NUNA, de zonneauto. Natuurlijk komen er nog veel kosten bij maar voor de 240 miljoen die provincie Groningen voor de zweeftrein over zou hebben kan er een hoop gebeuren.
De bussen worden aërodynamisch en verbruiken in verhouding weinig energie. Vandaar dat Wubbo voor stelt om de eerste bus over 3 jaar naar de Olympische spelen te laten rijden. Die spelen staan dan in het teken van duurzaamheid. De energievoorziening van de spelen zal op een duurzame wijze gebeuren. Citaat: De Olympische Spelen behoren tot de grootste internationale bijeenkomsten, en een ‘koolstofdioxideneutraal’ evenement zou een sterk signaal geven. Hopelijk komt dat signaal er in 2008 op de Olympische Spelen in Peking. De organisatie in Peking verklaarde alvast te streven naar een ‘netto uitstoot van nul procent’.
Kortom de Superbus is daar op zijn plaats. Nu nog zorgen dat de bus vanuit Delft en Groningen naar de spelen vertrekt.
Vandaag was John Gage in Groningen. John is professor aan Berkeley in San Francisco en chief Researcher bij Sun. Tijdens onze studietour in juni hadden we het voorrecht om hem te ontmoeten en vandaag gaf hij een lezing voor een select gezelschap. Weer erg inspirerend. Hij gaf ook wat oplosrichtingen. Allereerst, zoek het niet in de complexe problemen, zorg voor een veilige omgeving met voldoende tolerantie en zoek het in de afwijkende, creatieve zaken. Maar blijf in de buurt van de dingen die uniek zijn voor onze regio. Bijvoorbeeld doe iets met onze kennis van water!!!!! Rob Meijer zat in de zaal en de conclusie kon alleen maar zijn dat Rob met de juiste dingen bezig is. John suggereerde dat het misschien ook goed is om eens te kijken naar droge gebieden daar hebben ze ook een water probleem, wel op een ander manier maar misschien is de op te bouwen expertise wel erg aanvullend en kunnen er verrassende combinaties ontstaan. Nou had ik gisteren een Israëliër op bezoek en laten we het nou daar ook hebben gehad. Soms moet dat zo zijn. We hebben samen het plan opgevat om in de loop van volgend jaar een studiereis te organiseren naar het Silicon valley van Isreal.
Terug naar Innovatie: zorg in ieder geval voor een bizarre dingen. Als voorbeeld noemde John de Burning Man beweging (zie www.burningman.com) Ja, als ik dan naar woensdag kijk was daar een veel te hoog “ pakkengehalte� en een veel te hoge gemiddelde leeftijd. Gelukkig kwamen er bij de borrel wat echte IT-ers. Wat mij betreft kan de verhouding veel beter.
Kortom we moeten aan het mengen: stuk techniek, stuk creatieviteit, een drive en voldoende ruime moet ervoor zorgen zorgen dat er een explosief mengsel ontstaat. Hou de “boekhouders� op afstand want de lont moet wel aangestoken worden.
Dit wordt een te lang verhaal voor een weblog: ik moet nog iets vertellen over openstaande microfoons, smart dust, grameencredit, nieuw GPS, betalen via SMS, vergrijzing en het binden van mensen. Zoveel dat ik er maar meerdere weblogs van maak.
Het mag duidelijk zijn, John heeft wel iets los gemaakt bij me. Wordt vervolgd.
Dat was het gisteren ook op de Grote Markt waar ik bij Wintercity mocht zijn. De opening van de ijsbaan en natuurlijk ook de kerstmarkt. Er ligt een hele mooie basis om uit te bouwen. De kerstmarkt kan wat groter maar er is een leuk programma om heen gebouwd en de spirit is er duidelijk.
We moeten nog even wat sleutelen aan het concept maar we zouden volgend jaar vanuit het ICT Platform wel een Winternetcafé tijdens wintercity willen organiseren.
Tot ziens op openBC, of natuurlijk op onze borrel volgende week want virtueel ontmoeten is leuk maar er gaat niets boven IRL (in real life)
Lang niet alles is een zegen, de technieken om consumenten te verleiden worden steeds fijner. Zelfs weblogs worden gevuld met fake info om zo op een sneaky manier reclame te maken. Er werd een mooi voorbeeld getoond waar Heineken ludieke filmpjes op het net had laten zetten en daarna in allerlei fake weblogs verwijzingen naar die filmpjes laten maken. Dus het kan zijn als je een weblog leest dat het een door de computer gegenereerde tekst is (een zogenaamde bot).
How low can you go!!
Dat marketing gaat over verleiden wist ik maar het mag dus ook misleiden zijn??
Gelukkig was er ook een hoop over allerlei andere ontwikkelingen: RSS, een zelf te genereren klantenkaart, de lancering van een nieuw internet spel “als we samen een kindje zouden krijgen hoe zou het er dan uit zien�? Hoewel dit laatste ook op de grens is. Een ding is wel duidelijk de virtuele wereld rukt op.
Vanmorgen mocht ik weer voor Zwarte Piet spelen. Nog iets uit de echte wereld, m’n ogen zijn nog wat zwart gerand dat was in de virtuele wereld makkelijk te retoucheren. Toch had ik het voor geen goud willen missen.
Tijdens mijn 2 jarig voorzitterschap heb ik veel leuke dingen meegemaakt maar vanmiddag was toch wel een van de leukere. Ik mocht de officiële openingshandeling verrichten van het breedbandig ontsluiten van 350 woningen van de woningstichting Patrimonium. Een aantal flats waren voorzien van breedband. Een aantal partijen hadden hiervoor de handen ineen geslagen en het ondernemerschap was waarneembaar. De aanleiding was eigenlijk om te kijken hoe de stichting “Den Horn� online internet voeding kon krijgen. Er werd gezocht naar een hoge flat in de omgeving en men kwam uit bij een flat van Patrimonium. Vervolgens ontstond er een contact hoe die flats ook aangesloten konden worden. Ziehier een prima samenwerking en “Den Horn on line� werd ook nog bediend. Veel enthousiasme, lage kosten, goede samenwerking, een prima resultaat. Geen gelikte presentaties of dure taal. Maar handen uit de mouwen, aanpakken.
Men had een leuk plan om 150 ballonnen op te laten en rookpotten af te steken op het dak van de flat. Goed voorbereid, alleen jammer dat het zo mistig was dat het op afstand niet te zien was.
Vaak zijn dit soort trajecten succesvoller dan groots opgezette trajecten. Het voorbeeld van Kenniswijk in Eindhoven waar miljoenen in is gestopt en maar niet van de grond komt. Dit in tegenstelling tot Dreunen waar met “Close the gap� ook een woning coöperatie wel succesvol is. Ik ben benieuwd hoe het Patrimonium over een jaar vergaat. Hebben ze dan alle woningen ontsloten en zijn er inmiddels nieuwe diensten, hoe staat het met VoIP? Ik heb daar meer vertrouwen in dan andere initiatieven. Er is maar een grote dreiging van al dit soort zaken: dat het gesmoord wordt door de grote partijen. In mijn directe omgeving heb ik veel voorbeelden gezien dat veel initiatieven achterhaald werden door KPN of Essent die versneld dingen uitrolden en daardoor een initiatief de nek omdraaide. De geschiedenis leert dat juist de kleine initiatieven innovatie voortbrengen. Ik hoop dat ze er de tijd voor krijgen.
Cluj is een stad in Roemenie waar heel veel werk naar toe is gebracht. Siemens, Volkswagen, veel autobanden en schoenen fabrikanten hebben er grote fabrieken. De universiteit van Cluj (600.000 inwoners) levert rond de 1000 ICT studenten per jaar af. We waren op bezoek met een kleine delegatie en Theo Jurriens van de RUG was mee. De Roemeense studenten aan de RUG steken met kop en schouders uit boven de Nederlandse studenten. (30% van de buitenlandse studenten is Roemeens) oftewel alle redenen om eens een gesprek te voeren op de universiteit.
Een goede relatie tussen bedrijfsleven en universiteit is er niet in Cluj. Studenten studeren vaak af op interne projecten op de universiteit. Er is een tekort aan goede docenten, een samenwerkingsverband met de RUG zouden ze heel graag zien. Bij een 2e bezoek aan de universiteit werd Theo wel heel erg verrast door een VIP treatement want ze wisten zich nog heel goed de schenking van lab spullen 5 jaren geleden door de universiteit van Groningen te herinneren.
Afgezien van alle oude bestaande woonkazernes wordt er volop gebouwd. Grondprijzen verdubbelen per jaar. Net iets ten noorden van Cluj staan er grote fabrieken en alle faciliteiten komen nu met grote snelheid. Een ideaal gebied voor beleggers en goudzoekers.
IT bedrijven komen er ook steeds meer, niet grootschalig, vaak als uitvoerder van een west Europese firma. Zakendoen is goed mogelijk als er een lokaal iemand de contacten onderhoud met de klant in het buitenland. Maar het is nog wel pionieren. Het echte off-shoren naar India etc. heeft een duidelijke voorsprong. Lokale agenten in Nederland promoten India erg agressief. Roemenie staat in dat opzicht iets op achterstand want kijkend naar wat daar aan de hand is: ook in Roemenie zullen de lonen snel stijgen waardoor het voordeel kleiner wordt.
De afgelopen weken is me wel eens gevraagd: “waarom kijkt het ICT platform naar offshoring?� Dat gaat ten koste van de werkgelegenheid in de regio. Antwoord: ga er maar eens kijken, iets van het elan zou ik hier wel toejuichen. Handen uit de mouwen, ondernemen. Geen gezeur over wel of niet steun steun. Uitgaan van de mogelijkheden. Zie de kansen!!
Vandaag nog even met Rob Meijer van ICT@NN / TNO Telecom gesproken. De IST vorige week was een groot succes. Zou Rob in Roemenie uit de voeten kunnen? Nee, de kennis infrastructuur is hier op een veel hoger niveau! Unieke kansen, Rob ziet ze, een paar medestanders ook!! Wie sluit aan, bouwen in Noord Nederland.
Maar als je conferenties en lezingen bijwoont zijn er ook andere geluiden te horen. Europa loopt achter op de Lissabon akkoorden. Er valt veelvuldig te horen dat de resultaten van al dat onderzoek meer toepassingen moet opleveren en er was een pleidooi om meer met rechtstreekse toepassingen te experimenteren in plaats van demo modellen op te zetten als “Living Tomorow� en huizen van de toekomst.
Leo Smits van de AMA bracht het als: “beter is de vijand van goed�. Een researcher ziet altijd wel een aanleiding verder te onderzoeken. Er is altijd wel een excuus om niet aan de toepassing te werken.
Een andere statement die te horen was: er wordt zoveel ontwikkeld en uitgevonden, dat er gewoon geen ruimte is om het allemaal toe te passen.
Er is dus behoefte aan omgevingen waar deze toepassingen “getest� kunnen worden. Noord Nederland is hier uitermate geschikt voor. Alles is aanwezig, het is overzichtelijk en de nuchtere mentaliteit maakt dat het realistisch blijft. Een boodschap die we nog meer bij noordelijke bestuurders onder de aandacht moeten brengen.
In mijn rol als voorzitter ben ik vaak betrokken bij zaken die nog pril zijn. Het grote probleem is dat veel mensen een directe beloning willen. “What’s in it for me?� En een teken van deze tijd: “I want it all and I want it now!!�
Januari vorig jaar: Pras Anand en Karina Grubor Pereira hadden een presentatie tijdens de Platform bijeenkomst over “The social computer�. Veel mensen hadden moeite het te volgen. Maar Pras vertelden van een Europese IST conferentie die ze hadden bijgewoond in Kopenhagen. (2002). In die platformbijeenkomst kondigden we aan dat we als ICT platform meer met IST wilden doen. Vorig jaar waren we in Milaan. (zie ook de GIC met als zoekterm Milaan) en dit jaar hebben we veel aandacht besteed aan de IST. Misschien heeft het direct niks op geleverd maar inmiddels gaat er maandag een touringcar met 45 passagiers naar de IST in Den Haag. Er is een goede noordelijke inbreng met LOFAR, Jet Stream en als topper LOFAR en iWater van ICT@NN. Rob belde vanavond. De Europese commissie bezoekt 5 stands (van de 150) en iWater van ICT@NN is er één van. Het is nog de vraag of Brinkhorst of Balkenende komt maar zeker hotemetoten uit innovatief ICT Europa.
Inmiddels zijn we als ICT platform betrokken bij een aantal trajecten waar veel potentie in zit. Maar de manier hoe we samen met ICT@NN aansluiting hebben gekregen bij de doelstelling van IST is misschien wel de succesvolste. Alleen hoe kunnen we duidelijk maken dat hier voor minimaal tientallen miljoenen potentie in zit voor het noorden. De komende week zetten we de eerste stappen in innovatief Europa. Ik hou jullie op de hoogte.
(IST staat voor Information Society Techhnologies oftewel hoe IT de maatschappij beïnvloedt en omgekeerd.)
Op dit moment komen veel dingen bij elkaar. Vorige week de Promotiedagen, afgelopen weekend de ICT Platformschaaksimultaan, volgende week de IST in den Haag met een grote afvaardiging uit het noorden.
Rob Meijer belde net dat alles volgens wens verloopt. Het lijkt zo simpel maar sinds begin vorig jaar zijn we bezig met de IST en het heeft er alle schijn van dat we in Den Haag iets kunnen bereiken. In ieder geval zijn we aanwezig. Vorig jaar waren we met 8 mensen uit Noord Nederland bij de IST. Maandag zijn we met minstens 40. en dat is nog maar een voorzichtige inschatting. Er is een ontvangst geregeld door het ministerie van EZ en ’s avonds zijn we bij de ontvangst door de Nederlandse regering. Normaal gesproken lastig om te regelen maar met de vorig jaar opgedane contacten lukte het redelijk soepel.
Jammer dat we deelnemers uit het noorden niet opvallend herkenbaar kunnen uitdossen met een pet of jack met opzichtige opdruk. Dat kunnen we onze gasten niet aandoen. Maar ik denk dat we nu ook wel opvallen.
De afgelopen dagen was het wel druk oftewel ik verveel me niet. Maar zo’n reeks van gebeurtenissen maakt het wel leuk. Die situatie wordt ook wel flow genoemd de belevenis van de optimale ervaring. Er zijn meerdere boeken over geschreven door Mihaly Csikszentmihalyi (wie kan me vertellen hoe ik die naam uitspreek?) Hij wordt ook wel de geluks professor genoemd. Oftewel hoe kan het dat iemand omgeven door luxe en rijkdom zich ongelukkiger voelt dan een persoon in een sloppenwijk met niets. Er zijn verhalen van mensen in concentratie kampen die ondanks alle ellende gevoelens van geluk beschrijven.
Een veel te lang en complex verhaal voor een weblog maar door alle drukte kan ik nog maximaal genieten van dingen die soms lopen zoals ze lopen. Ik ben benieuwd hoe het er over een week bij staat. De tijd zal het leren.
Als die vaardigheid verpakt is in een leuke jongedame dan heeft dat de aantrekkingskracht op de media. Op zaterdag was er belangstelling vanuit de regionale en landelijke omroepen. Vandaag tijdens het ICT Platformsimultaan was Nieuwe Revue aanwezig voor een reportage. En de Duitse wereldomroep was al om 10 uur in Groningen, veel te vroeg maar ook zij waren onder de indruk van de professionaliteit van Alexandra.
Het was weer een leuke belevenis en wat mij betreft kan er meer gehaald worden uit de relatie tussen ICT Platform en schaakclub Groningen. Tot slot een groot compliment aan Bart de Beijer van schaakclub Groningen. Hij zorgde er toch maar voor dat gisteren en vandaag een succes was. Zonder anderen te kort te doen: Bart mijn complimenten, het was leuk met je samen te werken!! Er ligt een mooie basis voor iets groots in de toekomst!
Vandaag kreeg ik een aantal keren de vraag of de promotiedagen succesvol waren geweest voor het platform. Ja, een goed bezochte bijeenkomst heel veel mensen gesproken en ook oude banden weer aangehaald. Levert het wat op? Niet morgen gelijk, misschien wel nooit maar nuttig en leuk is het wel.
We hebben weer van ons laten horen en in discussie kunnen gaan met bezoekers. Was het nou handig off shoring (uitbesteding van werk naar lage lonen landen) te promoten? Op zich natuurlijk niet want dat betekent verlies van werkgelegenheid in de regio. Maar het is een wereldwijde beweging dit niet te stoppen is. Natuurlijk moeten bedrijven in de regio hier de ogen niet voor sluiten. Een goede concurrentiepositie is voor bedrijven in de regio ook van levensbelang. Wel goed dat we de discussie konden voeren.
Sommige mensen spreek je één keer per jaar tijdens de promotiedagen: Feije en Koen tot volgend jaar, of misschien eerder.
De vraag of we er iets mee willen is overbodig JA NATUURLIJK. Die partij gaan we live brengen op internet (met een schaakbord wat de zetten direct on line zet. Maar minstens zo leuk is dat er een webcam is waardoor Alexandra ook is te zien en dat is een echte toevoeging want ze staat bekend als de schaakbabe en met haar 20 jaar een leuke verschijning om te zien. Zie ook www.kosteniuk.com
Kortom 6 en 7 november is ze te zien waarbij ze op 7 november het ICT Platform Simultaan speelt in Het Kasteel. Het is kort dag maar de komende tijd zal er wel veel meer naar buiten komen. Maar eerst zijn er nog de promotiedagen Noord Nederland waar we ook traditiegetrouw weer een platformbijeenkomst organiseren en een stand hebben.
Geen saaie tijd.
Maar inmiddels zijn we een week verder en de wereld ziet er weer totaal anders uit. Voldoende kansen voor het komend half jaar. De komende weken zal daar het nodige van naar buiten komen. Allereerst op 2 november de promotiedagen, vorig jaar stonden we daar prominent met de Zonneauto en samen met Wubbo Ockels. Een groot succes.
Gisteren trouwens nog met Wubbo gesproken. Hij is weer een stukje meer verbonden aan de stad dus we zullen hem vaker zien. Toen ik hem trof was hij nog zichtbaar verontwaardigd. Hij had in Amersfoort de trein gemist, die reed vlak voor zijn neus weg. Hem en een aantal andere passagiers in verbazing achterlatend. Toen ik hem naar de trein bracht vroeg ik hem “hoe laat gaat je trein� Dat wist hij dus niet. Ik maakte nog de opmerking over dat de trein best wel eens voor zijn neus kon wegrijden.
Even later had ik Wubbo met veel schik aan de lijn: “Ik sta hier op het perron hij reed inderdaad net voor mijn neus weg.� Het leven op zijn mooist, een knipoog van het toeval.
De INVEX is na de CeBIT en de SMAU in Milaan de grootste IT beurs van Europa. Ze profileren zich als toegangspoort tot midden Europa. Dat viel tegen. Eigenlijk alleen maar op Tsjechië georiënteerd. Duidelijk veel gericht op hardware en bouwen van software. De loonkosten komen daar langzamerhand ook al in de buurt van het nederlands niveau. De diensten zijn veel minder prominent aanwezig als op de CeBIT of op Nederlandse beursen. Dit jaar was maar een zwakke afspiegeling van vorig jaar. De prijzen voor een stand waren absurd hoog volgens sommige standhouders.
Begin dit jaar hebben we een oproep gedaan om er met een aantal bedrijven een gemeenschappelijke stand te hebben. Er was weinig belangstelling vandaar dat we besloten er toch eens met een delegatie naar toe te gaan. Achteraf was het goed dat we er geen stand hadden, er waren geen gelijksoortige stands en het had ook niet goed gepast. De bezoekers waren veelal specialisten. Conclusies: ja er is daar nog veel te doen, Tsjechie ligt dicht bij Nederland op kostprijs en niveau van ontwikkeling. Een van de meegereisde bedrijven had ook al zich georiënteerd in andere oost Europese landen. Hun conclusie: in de andere landen liggen grotere kansen. We hebben in Tjechie niet veel meer te zoeken. Maar goed dat we hier geweest zijn. Ik was wat onrustig dat we hier nog niet geweest waren en bang dat we de boot misten. Nu weet ik dat we het hier niet moeten zoeken, dat geeft dan me rust. Met een mooie Friese uitdrukking: ’t Sin het rust. Eigenlijk geldt dat ook wel een beetje voor het ICT platform. We hoeven volgend jaar niet weer proberen een stand te organiseren. Maar dat we iets met oost / midden europa moeten als ICT branche is wel duidelijk. Op de volgende ICT platform van 2 november bijeenkomst doen we uitgebreider verslag van de trip.
Toen ik 26 jaar geleden begon te werken bij het staatsbedrijf de PTT waren er 3500 telefooncentrales waarvan er een hele hoop bemenst. Er werkten mensen bij onderhoud telefooncentrales, versterkerstations, vaste verbindingen en montage. In een district als Groningen werkten 400 mensen bij de binnendienst. Groningen was een 3% district dus ruwweg een 10.000 mensen landelijk. Ik werkte in de sector Zuidhorn na Beilen de kleinste sector van het district. Vaste verbindingen waren er toen ook al maar rond 1990 kwam de echte hoos.
Door de komst van Internet en IP krimpt het vaste net, vaste verbindingen worden overgenomen, centrales zijn betrouwbaarder dus minder personeel. De afgelopen jaren zijn duizenden mensen ontslagen. Niet alleen door de economische crisis maar ook omdat het telefoonverkeer afnam, betrouwbaarheid van het net werd beter en de systemen vragen minder onderhoud.
IP verkeer neemt steeds meer over van het vaste net, vaste verbindingen worden nauwelijks meer aangelegd. De afgelopen week een aantal oud collega’s gesproken. Jaren met veel hart voor de zaak gewerkt in de techniek, veelal in de datacommunicatie, een indrukwekkende lijst met systemen en technieken. Maar het gat naar de IT is wel heel erg groot. Het lijkt misschien wel te passen maar de KPN monteurs passen niet echt in de nieuwe banen van Datawarehouse specialisten of dot net programmeurs. Het is triest te constateren dat alle opgedane kennis niet relevant is. Omscholen naar de IT is wel een hele klus. Schoolverlaters zijn goedkoper en beter op de hoogte van state of the art technieken.
Trieste constateringen voor mensen die nog geen 50 zijn, wel met een sloot aan ervaringen maar op het verkeerde gebied. Jarenlange trouwe dienst werkt hier dus averechts.
Enige lichtpuntje voor sommigen: eindelijk kan ik mijn hart volgen, ik had altijd al….. Sommige pakken een studie medicijnen op anderen storten zich op onroerend goed handelaar. Vaak gaat het wel gepaard met een rouwproces, afscheid nemen van oude zekerheden.
Na een paar gesprekken deze week is het me nog duidelijker geworden een hoerastemming is absoluut uit de boze. Daarvoor is de mismatch bij veel mensen te groot.
Ik mocht ook een workshop verzorgen en dat was een bijzonder leuke ervaring. Een zaal vol ICT-ers (ongeveer 35) waarbij we stil stonden wat er gevraagd wordt en wat een noordelijke ICT-er kenmerkt.
Voor de rest gesproken met een aantal oud collega’s waarvan ik van sommige wisten dat ze werk zochten maar van anderen ook niet. Vaak een leuk weerzien.
De mensen van het CWI kunnen trots zijn op deze dag, de verbeterpunten waren er wel duidelijk maar erg leuk om mee te maken. Zowel de prominentendag als de banenmarkt.
De boas van ’t prut (volgens Jaap Nienhuis van RTV-noord) Alida Bosker liep te stralen. Het ICT platform is weer terug waar we begonnen, bij de arbeidsmarkt. Niet voor niets is Alida gewoon in het bestuur blijven zitten.
Toch maar even een de tijd nemen anders wordt het straks een heel lange bijdrage. En veel dingen zijn veel te leuk / nuttig te noemen. Allereerst woensdag de belactie door prominenten voor vacatures bij de banenbeurs. Het was een groot succes. We hadden er wat voorbereidingen voor gedaan (ons netwerk gemaild). Het was leuk om te doen en de score overtrof onze verwachtingen. Een paar honderd vacatures kwamen we op het spoor. Er waren er ook een hoop moeilijk vervulbare vacatures bij. Schaap met de 5 poten gezocht, liefst een jong iemand met 15 jaar ervaring. Daarnaast veel functies die ieder bedrijf moeilijk kan vervullen. Toch leuk om te zien dat de markt weer aantrekt, de ICT sector heeft heel lang de hand op de knip gehouden maar moet nu toch met het water voor de dokter. Opleidingen was lang taboe maar dat moet nu wel komen want als ervaring niet zo op de markt te vinden is moet je zelf opleiden. De echt goede specialisten zullen hun salariseisen snel zien worden ingewilligd. De Varkenscyclus is ook hier van toepassing. Ik hoop dat het allemaal wat gemoedelijker verloopt.
Daarnaast zit er een raar fenomeen in de sector. Als een groot bedrijf (bijv. Gasunie) een vraag om tijdelijk personeel heeft op het gebied van dot Net specialisatie, dan is die vraag binnen een week ook te zien bij alle detacheringbureaus. Kortom één gevraagde functie kan leiden tot wel 6 vacatures. We zullen het zaterdag allemaal meemaken op de banenbeurs bij het CWI.
Donderdag platformbijeenkomst. Leuke onderwerpen, goede opkomst en veel complimenten mogen ontvangen. De promotievideo Noordz@kelijk werd erg leuk ontvangen en de mensen van RTL5 en RTLZ waren heel erg enthousiast. Ze vonden het een goede persconferentie maar ook wel erg typisch noordelijk. Toen ik ze vroeg wat ze daar mee bedoelden. Nou moeilijk onder woorden te brengen maar toch een beetje vragen vanuit de Calimero houding. Terwijl zo, zei de man van RTL5, de gedeputeerde het zo mooi had verteld: “Be good and tell about it.�
Eigenlijk had ik dat wel willen meemaken maar ja, ik heb het leuke verhaal van Peter H. Salus gehoord.
Als ik dan niet meer tijd krijg, moet ik me maar gaan opdelen zodat ik op meer plaatsen kan zijn :-).
Kenniswijk is een project waar erg veel miljoenen in is gaan zitten (bedragen van 40 tot 60 miljoen worden genoemd.) Eind 2003 waren er maar een paar honderd gebruikers geregistreerd. En op dit moment zou het maar gaan om een paar duizend. Het geld is ook beschikbaar voor het ontwikkelen van diensten.
Er is een heus bezoekerscentrum ingericht waar de ontwikkelde diensten bekeken konden worden. Kijkend naar die diensten dan bekroop een aantal van ons het gevoel, dit kunnen we ook in Groningen (of iets breder in het noorden) laten zien. Veel toepassingen op het gebied van portals voor doelgroepen, een aantal sites waarin video was geïntegreerd. Maar daar werden we niet door geïnspireerd.
We hoorden ook van het initiatief “glose the gap� in Nuenen. Een particulier initiatief tegen Kenniswijk aan. Het dorp Nuenen sluit alle woningen binnen de bebouwde kom aan op glas. Met geld van de woningbouw corporatie en particulier initiatief. Daar werden onder andere de voetbalwedstrijden van het eerste van Nuenen verspreid. Toen we er op de terugweg over napraten bekroop ons het gevoel dat dit soort initiatieven niet met geld alleen kan worden gerealiseerd. Als er bottom up ideeën zijn gaat alles opeens in een stroomversnelling. Misschien moeten juist net Kenniswijk achtige projecten uitgerold worden in een omgeving waar al sterke sociale structuren zijn. Daar is men geïnteresseerd in elkaar en kunnen nieuwe diensten ontstaan.
Zo maar een idee maar niet voor niets ontstonden er overal in de provincie draadloze WiFi initiatieven. Alleen jammer dat de Grote Groene (KPN ) deze initiatieven vaak de nek om draaide door ADSL aan te bieden. Jammer want dit soort initiatieven hadden misschien wel de felbegeerde diensten op kunnen leveren. Niks tegen KPN, ik zit zelf ook op ADSL. Maar door ADSL is er verder geen drive om diensten te ontwikkelen. Was er bij mij op het dorp een draadloos initiatief geweest waren er misschien diensten ontstaan, ik heb er wel een paar in gedachten. Nu is er een leuke dorpssite….. hee dat had kenniswijk ook.
Wat heeft dat met Langman te maken? Volgens mij alles!! Moet je een zwakkere partij helpen door belemmeringen weg te nemen? Volgens mij niet!!
In ontwikkelingshulp is het beter mensen te leren vissen of hengels te maken dan ze vis te eten te geven. Door vis te verstrekken wordt ook de noodzaak ontnomen te gaan vissen.
De “Langman gelden� zijn natuurlijk wenselijk om achterstanden weg te werken maar…… ontnemen misschien ook wel de drive de concurrentie aan te gaan met andere regio’s.
Onze regio is er één van vele kwaliteiten. OK onszelf verkopen is misschien één van de grootste zwakten. Maar op een aantal gebieden kunnen we prima meekomen.
Eind dit jaar wordt er in Europa weer 2,2 miljard vrij gemaakt voor innovatie op het gebied hoe de informatie technologie de maatschappij beïnvloed. (het Information Society Technology, IST programma). Als we nu eens alle commotie en energie die er in de Langman discussie worden gestopt, voor een deel aanwenden om een stukje van die 2,2 miljard te krijgen….
Een paar week geleden was ik bij het LIFE programma van de EU, net zo’n verhaal. Niks steun in het kader van achterstand maar steun om door middel van innovatie voorop te lopen in Europa.
15, 16 en 17 oktober is er de Europese IST conferentie in Den Haag. Ik hoop dat dan een hoop noordelijke bestuurders ook de weg naar Den Haag weten te vinden. Want daar is te zien hoe ver innovatief Europa is. Vorig jaar in Milaan was te zien dat we daar prima mee kunnen komen.
Alle publiciteit rond “Langman� heeft in ieder geval tot gevolg dat achterstand en het noorden steeds in één adem worden genoemd. En dat is iets wat we niet zouden moeten willen volgens mij.
Ik besef me ter dege dat ik weinig weet van de materie. De tientallen medewerkers van SNN en alle andere mensen die betrokken zijn bij de juiste besteding van de gelden zijn erg gedreven om de steun op de juiste manier te besteden. Daar ben ik van overtuigd!!
Een ieder die het absoluut niet met me eens is kan ik aanbevelen het boekje “kun je een rups leren vliegen� aan te schaffen. Vervolgens gaan we een rupsenclub oprichten. Wie wordt lid?
Het ICT platform heeft de reis georganiseerd maar SIG telehouse maakte het mogelijk door de reis te sponsoren. De verwachtingen vooraf waren niet erg hooggespannen, de bus viel erg tegen en het was vroeg opstaan. Aan het eind van de dag waren er tevreden gezichten, een goed buffet en een andere bus. Heel veel complimenten ontvangen, er waren een hoop goede gesprekken gevoerd en het voornemen is er om toch met een aantal iets te gaan doen.
Als organisator van de trip hadden we ons als ICT platform ook aangemeld en een paar gesprekken aangevraagd. We kregen ook een partijen als gast op bezoek die ons wilden spreken. Kortom 8 gesprekken verder stonden we bol van de ideeën en zien we weer een legio mogelijkheden. In ieder geval ligt er ook een uitdaging voor de Duitsers om met een bus onze kant op te komen tijdens de ISB in mei volgend jaar.
Van een paar gesprekken kregen we best wel de kriebels. In Kiel is er een soort ICT platform die een site hebben ontwikkeld waar een paar leuke elementen in zitten. Misschien nemen we de site over maar in ieder geval een aantal elementen die ook hier nuttig zijn en die we kunnen inpassen bij onze lopende plannen. Hamburg@work is het initiatief in Hamburg waar we veel mee kunnen. Het contact over supply chain management was niet op ons verzoek en ik betwijfel of we er ooit iets van horen. Het gesprek met Computable krijgt zeker een vervolg. Idzehoe kunnen we ook zeker iets mee. Het gesprek of offshoring was moeizamer. Hoewel een van de reisgenoten er nog wel naar uit keek want olieboren in India???? Groot was de teleurstelling toen het bleek dat in dit geval offshoring uitbesteden van IT werkzaamheden betekende. Uiteindelijk was er voor iedereen wel iets te leren en beleven.
Misschien is de vergelijk met speeddating zo gek nog niet. Uiteindelijk draait het in zaken ook om relaties. Ik kan me voorstellen dat als je op zoek bent naar een partner, speeddating leuk en spannend kan zijn. Je mag wat vragen stellen; gelijk to the point komen. Soms heb je een gesprek wat helemaal niks is maar het duurt toch maar even. Je gaat niet gelijk samenwonen (of duikt met elkaar de koffer in). Hoewel ik niet uitsluit dat er contacten ontstaan die best opportuun zijn. Spannend is het allemaal wel.
Kortom voor iedereen die er niet was; als je op zoek bent naar business, een partner of inspiratie heb je iets gemist.
Maar er komen meer kansen zei mijn moeder vroeger; er is geen handvol maar een landvol. En inmiddels ben ik 25 jaar getrouwd.
Terug naar de orde van de dag, overleg met mijn manager, een afstemming over een project, een bespreking over plannen voor de volgende platformbijeenkomst en tot slot nog even op het werk langs om de bloemen op te halen die in het water stonden. Morgen voorbereiden voor Hamburg. Eens kijken wat de Duitsers ons kunnen bieden. Tot nu toe zijn de Matchmaking bijeenkomsten in Duitsland, hoog tijd om er ook eens in Groningen te organiseren.
Daarna overleg over de site van het platform.
De middag was de terugkomdag van de reis naar San Fransisco. We waren te gast bij de gemeente Emmen. Als toetje kregen we een presentatie van het IT Atelier. Een prachtig initiatief in een mooie omgeving. Dat moet wel iets opleveren.
Maar dan toch het vervolg op onze reis. Het was goed iedereen weer te zien. En volens mij krijgt het een goed vervolg. Overigens had het ook al resultaat opgeleverd.
De afsluiting was in het dierenpark. En als je daar vraagt naar een innovatieve ICT toepassing, blijkt dat de informatieuitwisseling tussen de dierentuinen al jarenlang een feit is. Alle dieren zijn uitgerust met een chip. Kijk dat alle paarden dat recentelijk ook hebben dat wist ik. Maar Neushoorns en haaien? Dat een sector dat zelf regelt omdat dat voor de branche noodzakelijk is is misschien wel het mooiste voorbeeld van innovatie.
Morgen een niet platformdag, naar Den Haag. Terwijl er in de regio zoveel is te doen. Maar ja ook in huize Hut moet de schoorsteen roken.
Dit jaar was het voor het eerst en er waren een aantal robots die niet goed uit de startblokken kwamen. Bijna alle teams doen weer mee en met de ervaringen van de eerste keer kan de kwaliteit alleen maar hoger zijn.
Vanavond was de Kick Off in Roden en het was een zeer boeiende bijeenkomst. De teams waren zeer gemotiveerd en ik kijk nu al uit naar volgend jaar. De potentie van dit gebeuren is er groot. Een mooi voorbeeld van wat IT mogelijk maakt. Al die robots zijn projecten op zich. Een uitgelezen kans voor projectmatig onderwijs. Er kunnen zich nog teams inschrijven zie ook
www.robochallenge.nl
Naast de wedstrijden is er ook weer de ISB gepland en we willen het hele gebeuren aangrijpen om leerlingen te stimuleren exact te kiezen en dan natuurlijk de ICT richting. Want als het zo doorgaat zitten we over enige tijd weer te springen om goede IT-ers. En moeten er weer noodmaatregelen komen, omscholingstrajecten, premies voor importeren van schaarse kennis etc. Zo ver is het nog niet maar onvoorstelbaar is het niet.
Cor is overleden. Ik hoorde het via via… 8 jaar geleden was hij mijn coach. We hebben maar een paar gesprekken gehad, Cor ging redelijk plotseling met de VUT. In mijn omgeving wist niemand er meer van te vertellen. Ik kende de vriendin van Cor en na wat surfen stuitte ik op een dagboek van haar op internet. Daarin had ze trouw iedere dag een verslag gedaan. Haar frustraties en tedere momenten staan er te lezen. Heel duidelijk kwam Cor weer voor mijn geest. Die keer dat ik het genoegen had bij een MT vergadering van hem te zijn. Cor werd alom gerespecteerd. Hij had veel gevoel voor menselijke verhoudingen en wist vorm van inhoud te scheiden. Vooral de wijze waarop de vergadering werd geëvalueerd…. Iedereen kreeg de beurt en mocht zeggen wat hij van de vergadering vond. Alleen mocht niemand regeren, het was immers de mening van iemand. Goed of fout iedereen had er recht op zijn mening te uiten.
Cor was meer dan 30 jaar werkzaam in de IT maar zeker niet autistisch.
Volgens mij is het wel de rol van een voorzitter tegengas te geven tegen al te negatieve berichtgeving. Uiteindelijk botst het met de doelstelling van het platform om ontwikkelingen te stimuleren. En ik vraag me wel eens af in hoever negatieve berichtgeving in de pers van invloed is op het vertrekken van bedrijfsonderdelen. Dat zou een mooi afstudeeronderwerp kunnen zijn: hoe groot is de invloed van media geweest op het vertrek van sommige bedrijven. Typisch Gronings trouwens om het zo te stellen. Anders en beter verwoord; een onderzoek welke rol de media hebben gespeeld in de stimulering van deze regio.
De boodschap uitdragen dus. Het platform heeft al een aantal reizen georganiseerd naar beurzen en conferenties. Vaak om er als bezoeker naar toe te gaan maar nog belangrijker is het om er zelf als bedrijf te staan (mits er wat te halen is natuurlijk). We bespeuren wel een toenemende belangstelling maar het kan beter. De komende tijd staan er een aantal evenementen op stapel: een ICT matchmaking bijeenkomst in Hamburg (11 deelnemers uit Groningen), een Beurs in Tsjechië, de IST in Den Haag en voor de echte ondernemer een handelsmissie naar China. We zullen niet overal als Platform bij aanwezig zijn maar wat we minimaal kunnen doen is er de aandacht voor vragen. De afgelopen periode is er een afstudeerder bezig geweest met het onderzoeken naar kansen in soortgelijke regio’s in Europa. Uit dat onderzoek kwamen een aantal kansen naar voren. We moeten nog even kijken wat we er mee doen maar dat we er iets mee doen lijkt me logisch.
Maar je kan de tijd maar een keer besteden dus is het belangrijk een balans te vinden voor activiteiten in de regio en die erbuiten. De volgende Platformbijeenkomst is op 30 september en we hebben een goeroe “gevonden” die inmiddels alles in de ICT heeft meegemaakt. Hij is op 1 oktober in Nederland en zocht nog een mogelijkheid voor een lezing op de dag ervoor. Nu hadden wij toevallig 30 september er een gepland. Kijk dat is genieten, echt een voorbeeld van synchroniciteit. (zie een vorige weblog) OK toeval mag ook….. nou, eh, voor mij was het wel meer.
Even een citaatâ€?: “Ik lach me echt dood rondom de Google soap. Als ze hier komen (wat niet zo heel raar zou zijn, er is hier datacenter-ruimte zat) dan is dat wel een grote investering, maar niet zozeer een waar Groningen van meeprofiteert. Want de grote investering behelst een bergje computers, switches en routers.”
Ik had al eerder een weblog besteed aan de bijzondere manier van benaderen van op zich positief nieuws in de noordelijke pers. De achternaam van de schrijver is in dit geval wel heel erg toepasselijk. Ik weet niet of de heer Bitter wel eens een paar duizend vierkante meter computers heeft gezien nou dat is heus geen bergje. Het lege gebouw was al verschrikkelijk imposant nu het gevuld gaat worden, zal dat nog indrukwekkender zijn. Ja, het beheer gebeurd vaak ergens anders. In Groningen werken trouwens honderden mensen die systemen beheren die over de hele wereld staan maar ook in Groningen.
En met de leegstand van vloeren in Groningen valt het wel mee want een 2e klant van zo’n omvang is niet meer direct te bedienen in Groningen. Die klant moet dan naar Amsterdam waar inderdaad 85% leeg staat. Mijn inschatting is dat er in Groningen totaal nog tussen de 15 en 20% leeg is. Een getal waar menig regio jaloers op kan zijn. Voor alle duidelijkheid in Nederland zijn er maar een paar steden waar dit soort gebouwen staan. Naast een paar plaatsen in de randstad ken ik Apeldoorn, Bussum en Eindhoven. Limburg zou ook nog wel eens kunnen maar dan houdt het snel op. Amsterdam heeft wel veel computervloer, misschien wel 10 keer zoveel als Groningen maar dan wel grotendeels leeg. Overigens zijn hier geen harde cijfers van want men doet hier geen mededelingen over en zeker niet welke klanten het betreft. Dat verklaard de mysterieuze toestand. Het is not done hierover mededelingen te doen. Ik zou het eisen als klant, lijkt me heel normaal. Dat de pers hier dan zo krampachtig op reageert zegt iets over hun gebrek aan realiteitszin.
Toen ik nog even verder keek naar Carel Bitter trof ik iemand met die naam die journalist is in Assen. Nog mooier wordt het als blijkt dat hij te bereiken is via een E-mail account van Hazewinkel. Is dat niet …. jazeker ook ons Dagblad van het Noorden behoort bij die club en ook zij leverden op eenzelfde wijze commentaar op het Google verhaal. Ik zal wel spoken zien. Hopelijk is het iemand anders met dezelfde naam.
Het commentaar ergens anders op de GIC was uit mijn hart gegrepen: “Maar nu de overheid in Groningen succes begint te boeken bij de ontwikkeling van Groningen als ICT-stad, mag dat ook wel eens gemeld worden en zijn een compliment, enige bescheiden trots en een heel klein vleugje chauvinisme ook wel eens gepast”. Hans, heel mooi verwoord!!
Heeft iemand betere inschattingen van de cijfers? Die van mij zijn maar inschattingen.
Een paar jaar geleden was een nummer van The Red Hot Chili Peppers� Californication zijn favoriet. Het werd een oorwurm bij mij die ik maar niet kwijt raakte. Rond die tijd las ik een detective en het verhaal speelde in Amerika in een van de kleinere staten. De hoofdpersoon in het boek begon op een gegeven moment uit te varen tegen “Californication�. Het begrip dat alle staten van Amerika de staat California proberen te imiteren. Met als gevolg dat alles op alles begint te lijken. Nu begreep ik ook de tekst van het lied.
Ik zag het ook op de laatst gehouden Floriade waar je producten uit heel de wereld kon kopen en landen uit Afrika, Azie en Zuid Amerika stonden er met redelijk identieke spullen (allemaal gemaakt in Taiwan o.i.d).
In Nederland hebben we het Kalverstraat effect. Iedere plaats van betekenis heeft een Hema, Blokker, Kijkshop en met een beetje geluk V&D.
Binnen de ICT hebben we hetzelfde fenomeen. Met Microsoft worden standaard sjablonen geleverd, powerpoint presentaties hebben vaak dezelfde opbouw. Het is natuurlijk wel vertrouwd, je weet heel snel waar het om gaat. Maar echt onderscheidend is het niet.
Kijk je eens rond in de wereld van innovatieve projecten dan stort de halve wereld zich op gezondheidszorg. Waar je ook kijkt in Europa: iedere regio heeft zorg als speerpunt. Daarmee onderscheid je je dus niet. Zeker niet als er dan ook nog eens de tools gebruikt die iedereen gebruikt. En waarom zouden wij als regio betere oplossingen hebben voor de gezondheidszorg dan andere regio’s.
Moeten we dus maar afzien van projecten in de zorg? Zeker niet, maar hebben we er iets groots van te verwachten? Lijkt me een moeilijke zaak te worden als de hele wereld zich er al mee bezig houdt. Er zijn natuurlijk wel zaken te vinden die onderscheidend zijn, energie, water, sterrenkunde en dat gecombineerd met een onderscheidende mentaliteit, soms een zwakte maar zeker onderscheidend. Waarmee kunnen we ons nog meer onderscheiden?
Om het in proporties te zetten: het datahotel heeft een paar duizend vierkante meter computervloer die voor 96% nu bezet is. Het Fries it-bedrijf heeft een paar systemen die hooguit 2 vierkante meter in beslag nemen. In IT wereld is een richtlijn dat 1 IT medewerker tientallen systemen kan beheren. Waar die honderd banen die misgelopen worden op gebaseerd zijn, is me een raadsel.
Toen ik vanavond op internet keek zag ik dat beide stukken ook daar geplaatst zijn. Alleen nu werd het positieve verhaal “opgeleukt” door de berichtgeving dat Google problemen bij de beursgang heeft.
Onwillekeurig moet ik even denken aan mijn collega die gisteren het ook niet kon laten een opmerking over faillissement van huurders te beginnen (zie weblog van gisteren.) Van mijn collega kan ik het hebben. Het Dagblad heeft hierin denk ik een ietwat andere verantwoordelijkheid. De komst van een wereldspeler staat in geen verhouding tot een dreigement van een Fries IT-bedrijf die alleen nog maar plannen heeft die dan niet in Groningen worden belegd. Gelukkig zijn op internet de onnodig kwetsende citaten door dat bedrijf als “Groningen is een absoluut verloren zaak, ik heb me blauw geërgerd” niet meer geplaatst.
In de krant was er zelfs een artikel onder de mom van INZICHT geplaatst: Trage opmars Groningen als ICT stad. Hardnekkige pogingen van Groningen om zich te ontwikkelen tot ICT stad. Asset control zou de eerste grote gebruiker worden van het SIG Datahotel met 2 vierkante meter zeker.
Maar hoe het met het INZICHT van het dagblad op het gebied van IT zit stond vandaag ergens anders te lezen “Coach van het Jaar tijdelijk moeilijk bereikbaar�. Even verderop: : Toen de site dreigde te bezwijken hebben we als eerste maatregel besloten de capaciteit van de computers fors te vergroten, uiteindelijk met maar liefst 300%. Vervolgens hebben we geprobeerd de software nog efficiënter te maken. Daarmee waren de eerste problemen uit de lucht.
Ik denk dat er in de IT stad Groningen minstens 1000 mensen te vinden zijn die het Dagblad hierbij kunnen helpen zonder de capaciteit met 300 % te verhogen. Hoeveel jaar doen ze dat spel nu eigenlijk
OK dit lucht lekker op. Door de publicaties frustreert het Dagblad het verder uitbouwen van een boeiende sector waar 10.000 mensen werken. En daarmee ook de inspanningen van het ICT platform. Er zijn soms tegenvallers, ja, maar een positief verhaal is gewoon positief.
Kan iemand me uitleggen waarom het Dagblad dit doet? Ik snap het echt niet.
Een reuze succes voor de medewerkers van SIG die toch er in zijn blijven geloven. Zelf werd ik er ook wel eens moe van steeds weer van die suggestieve vragen te moeten beantwoorden van de media. Vaak ging het over dat grote lege gebouw. Komt dat ooit nog goed mijnheer Hut? Ook werd ik beticht van “suikerzoete hoogestemdheid� in mijn weblog van 25 juni. Ik weet zeker dat de weg naar het succes van het Datahotel bezaaid lag met tegenvallers. Dat het toch gelukt is, is even een lange neus naar “de realisten� die voorspelden dat het gebouw nooit gevuld zou gaan worden.
Wat dan wel weer humor is dat ik vanmiddag met een collega belde. We hadden het over het succes van het Datahotel en opeens floepte het bij hem eruit: “totdat de klanten failliet gaan�.Heerlijk, een echte noordelijke reaktie. Mijn collega is een mopperkont en ik een “blij eikeltje�, een prima combinatie.
Oh ja, de laptop is wel meegeweest op vakantie maar hij is niet aangeweest. Ik ben trots op mijzelf 🙂
Natuurlijk ben ik tijdens de vakantie ook on line. Afgelopen weekend samen met mijn broer foto’s beoordeeld, hij was thuis, ik zat met Aukje op de bank. We konden met elkaar kletsen via Skype, oordopje in, op een gegeven moment had ik niet in de gaten dat hij thuis was en ik ook. Op zich deed ik dit 8 jaar geleden ook met een collega dus niks nieuws onder de zon, alleen de kwaliteit is stukken beter geworden. En het instellen is ook een stuk simpeler.
Wat dat betreft veranderd er sluipende weg toch veel. Gemma heeft verkering en de SMS-jes druppelen binnen tot 12 uur en waarschijnlijk daarna ook nog wel.
De eerste vakantie dag is zowat om. Volgende week met de caravan weg, de vraag is natuurlijk: neem ik de laptop mee?
Na de vakantie moeten we hard aan de gang met de plannen voor het komende jaar of misschien beter de komende jaren. ICT is een piek in de noordelijke delta. De plannen voor de IST komen mooi op het juiste moment. Iets met Open Source staat hoog op mijn verlanglijstje maar dat is wel een lastig onderwerp. Samenwerken tussen bedrijven is ook zo’n onderwerp. In augustus hebben we een eerste bijeenkomst over consortiumvorming. Er komt een studiereis naar Tjechie. Er zijn leuke voorbeelden van innovatie vanuit de kennisinstellingen maar het zijn er maar een paar. Als ik hoor waar de RUG soms mee bezig is, de kennis bij TNO Telecom, de potentie van de Hanzehogeschool dan kunnen we nog even vooruit. Maar ik hoor graag ideeën, want nu kunnen we het nog meenemen.
Morgenvroeg heb ik een gesprek bij de provincie, met een beleidsmedewerker water. Ik wist niet dat er zo’n functie was, maar op mijn zoektocht voor intelligent water op de IST in november ben je alert als je het woord water hoort of ziet. Afgelopen zondag kreeg ik een overzicht van nieuwe aanmeldingen op schoolbank.nl. Klaas meldde zich vorige week aan met de vermelding dat hij beleidsmedewerker “Water� is bij de provincie en bingo morgen spreken we elkaar. Toeval? Geloof ik niet echt. Ik zie het als een voorbeeld van synchroniciteit. Het fenomeen wat wel eens is omschreven als “de betekenisvolle belofte van toeval�. Carl Jung heeft het voor het eerst beschreven en Joe Jaworski schreef er ook een boek over: Synchroniciteit. Er zijn weken dat ik een aantal van dat soort momenten meemaak. Soms ook weken niet maar ik verwacht morgen wel iets. Mocht het niet zo zijn dan kan ik in ieder geval met Klaas even herinneringen aan onze jeugd ophalen.
De organisatie stond er nog niet echt er zijn nog heel veel onduidelijkheden maar een ding is zeker; er is een stuk op het toneel ingeruimd voor Noord Nederland, de schijnwerpers worden gericht, nu nog kijken of we er iets leuks aansprekends kunnen neerzetten. De timing is wel beroerd, vakantie voor de deur en 15 augustus moet het voorstel klaar zijn….
Gisteravond kreeg ik een heel leuk telefoontje.
Sinds vorig jaar proberen we aansluiting te vinden bij het Europese stimuleringsprogramma voor innovatie in de IST (Information Society Technology). We waren met een delegatie in Milaan waar toen de IST conferentie werd gehouden. In april hebben we als ICT platform een oproep gedaan om mee te doen met de IST price. De 4 winnaars krijgen ieder 200.000 euro. 20 genomineerden krijgen een aanmoedigingspremie van € 5000,-. Er hebben zich minimaal 7 initiatieven uit het noorden ingeschreven. 3 jaar geleden waren dat er nog 4 uit heel Nederland. In mei hadden we de ISB (Information Society and Business) met een knipoog naar de IST. We deden een oproep om in te schrijven voor het programma van de IST. Kortom we hebben dus ons best gedaan om aansluiting te vinden.
ICT@NN heeft een voorstel ingediend om een deel van het Nederlands paviljoen in te richten met intelligent water. Gisteravond belde Rob Meijer dat hij is gekwalificeerd samen m et nog 3 andere inzendingen. Oftewel we mogen ons als Noord Nederland presenteren. Er waren in totaal 300 inzendingen dus een geweldige opsteker. Maandagavond ga ik met Rob naar Amsterdam om te horen wat er moet gebeuren. Het zal heavy worden maar we krijgen wel de kans ons te presenteren aan innoverend Europa.
Toevallig had ik vanmiddag een afspraak bij de gemeente Groningen en daar werd dit bericht enthousiast ontvangen. De focus van de inzending van Rob ligt op waterbeheersing in Friesland maar de rest van Noord Nederland kan participeren. De komende tijd komt er wel meer informatie over.
Ik ben benieuwd wat we maandag te horen krijgen. In ieder geval hoeven we ons dit najaar niet te vervelen. Het is een geweldige opsteker voor Rob die toch al een poos met het plan rond loopt. Links en rechts krijgt hij wel wat steun, alleen dit is een erkenning op landelijk niveau. De uitdaging ligt er. Rob; van harte gefeliciteerd met dit succes. Maandag over naar de orde van de dag want er moet nog een hoop gebeuren.
Nieko heeft net zijn stage achter de rug bij The Factore. Leuk om zo je zoon in mijn wereld te zien stappen. Hij gaat nu door naar het HBO. Of er een baan voor hem is als hij afstudeert? Ik denk het wel, ik krijg zo nu en dan vragen of ik nog een goede beheerder / programmeur / tester heb. Het trekt weer wat aan. OK de “gouden tijden” van weleer zijn het nog niet….. maar of we dat weer moeten begeren?
Dagelijks komen er nieuwe zaken. Skype is op dit moment erg in. Bellen met je PC over het internet op basis van een peer tot peer concept. Werkt wel leuk, vanavond even met een collega zitten babbelen. Ik zit dit verhaaltje te tikken met mijn laptop op schoot via een Wlan over ADSL. dr Phill staat op de achtergrond aan. Dat had ik een half jaar geleden niet kunnen dromen. (we wonen 4 kilometer van de telefooncentrale en zijn niet eens aangesloten op riool.)
Kortom wat je beeld van de toekomst ook is, het wordt toch anders.
Vanmiddag de laatse vergadering van de RoParun voor de vakantie gehad. Eind volgende week is er nog een bijeenkomst met de sponsoren die er voor zorgden dat we de loop met ruim 40 mensen konden volbrengen. Sportief was het een succes en de opbrengst was niet slecht. In ieder geval hebben we voldoende evaluatiepunten voor een volgende keer.
Daarvoor heb ik nog een gesprek gehad bij het bedrijf Chess. Wat mij betreft ook een IT pareltje in Groningen, er zijn ook nog 2 andere vestigingen in het land.
We hadden de afspraak gemaakt omdat Chess tijdens de zomerborrel open huis had. Toen had ik platform bestuursvergadering en werd ik later geacht gastheer te spelen.
Ik heb sterk het vermoeden dat het niet de laatste keer was dat ik er te gast was. In ieder geval was het leuk om te ontdekken dat er zeker bij Chess de behoefte is aan samenwerking in de regio. Iets wat zeker ook in de plannen van het ICT Platform voorkomt om te stimuleren.
Hielco bedankt voor de leuke ontvangst en het inspirerende gesprek.
Volgens hem was is er geen droog brood te verdienen met open source.
Ik denk het juist wel. In ieder geval is diensten ontwikkelen met open source een stuk leuker.
Ik heb een model voor ogen dat er met behulp van “open source� toepassingen worden ontwikkeld die gratis beschikbaar worden gesteld. Vaak zijn die toepassingen er ook al. De verdienste zit in het invoeren van die diensten waarbij de klant betaald voor het “werkend krijgen� en het implementeren. Bij ons in de regio zitten volgens mij voldoende mensen met kennis van “open source� om een kenniscentrum te vormen.
Waarom regionaal als je ook wereldwijd kan werken? Omdat het mogelijk is elkaar te ontmoeten. Misschien kunnen regionale initiatieven dan geclusterd worden in zogenaamde Communities of Practice. Dat is op dit moment een hype op internet. Maar voorlopig denk ik dat we het in Nederland ook nog moeten hebben van persoonlijk contact en dat kan het best in regionaal verband.
Ik zoek ideeën om de open source gemeenschap om tafel te krijgen.
Aukje (mijn vrouw) werkte vroeger in een bejaardentehuis (ze is er nu nog vrijwilliger). Vaak waren er binnen een week 3 sterfgevallen en dan soms maanden niks. Vandaag hoorde ik dat Wicher Pattje aftreed en 2 leden van het algemeen bestuur hebben een andere functie. Of dat ook wisselingen in het bestuur worden weet ik nog niet maar een vorm van afscheid is het wel. Ik ontmoette Wicher pas op onze studiereis en we zouden nog eens bijpraten als we terug waren. Binnen het paltform speelt onderwijs een bijzondere rol en ik verheugde me op dat gesprek. Dat komt er vast nog wel van maar dat wordt dan een persoonlijk gesprek. Want de kansen die er liggen om Onderwijs in Groningen op te stuwen met behulp van ICT toepassingen zal ik met zijn opvolger (of opvolgster) moeten bespreken. KPN opleidingen had een expertice centrum op het gebied van Leeromgevingen en CBT (computerbased trainingen). Tegenwoordig noemt men dat E-learning. Veel van die mensen wonen nog in de regio. Vanmorgen had ik een gesprek op “de Starter” een basisschool aan de Parkweg. Zeer indrukwekkend wat ze daar met computers doen. Maar…. als er ondersteuning zou komen van mensen die er al meer dan 15 jaar professioneel mee bezig zijn (en die zijn er) dan kunnen we echt een slag maken (In organisatiejargon de leercurve bekorten). Laat onverlet, het gebruik van ICT in het onderwijs speelt in toenemende mate een rol. Leuk om dat eens te mee te maken. Het houdt wel in dat er afscheid genomen wordt van leesplankjes en soms van boeken. Maar ja leien en griffels hebben we ook niet meer.
Vanmiddag het symposium ter gelegenheid van het afscheid van Cor Baan (voorzitter van het adviescollege voor de markt, AMA). Het geheel stond in het teken van kennis, innovatie en concurrentiekracht in Noord Nederland. Statige presentaties, leuke voorbeelden van projecten en inovaties en de presentatie van Rob Creemers. Een must voor iedereen die belanstellign heeft voor alle ontwikkelingen in de ICT. Rob had deze keer maar een half uur en hij kwam nu minder goed uit de verf dan tijdens de ISB. Maar de boodschap is helder: aanpassen aan de situatie wil je overleven.
Ook hier klonk de boodschap dat we als noorden beter moeten samenwerken en uitgaan van de eigen krachten. Dat die er zijn is overduideijk. Wat we nodig hebben is de drive en het optimisme om er wat van te maken als er iets deze week duidelijk is geworden is het dat wel. Positief denken en doorzettingsvermogen. Maar als we moeten uitgaan van eigen kracht dan is een goed beeld wat die eigen kracht dan is wel noodzakelijk. We hebben daar vel te weinig zicht op. Fragmentarisch hoor je luke verhalen en ook Rob Creemers noemde in zijn verhaal 2 Groningse initiatieven. Flexibele beeldschermen en het RFID traject van de bibliotheeek in Hoogezand. Kortom ook ik leer nog iedere dag.
Morgen met Nieko naar de TT op zijn verjaardag, de afterparty van de RoPA run en voetballen schijnt er ook weer te gaan spelen. Het wordt weer een boeiend weekend.
k ben al eens eerder begonnen met de opmerking “we leven nog”. Maar het is weer waar. Net het echte leven, soms zijn er tegenslagen. Maar met een open mind komen er vanzelf nieuwe kansen voorbij. Het is soms wel hard werken, een beetje geluk maar geloven in een goede afloop is onontbeerlijk.
Vandaag bestuurvergadering gehad van het Platform. De kansen liggen voor het opscheppen. Hoe kunnen we met beperkte inspanning maximaal effect krijgen. De afgelopen periode heeft ons geleerd dat mensen bij elkaar brengen vaak al zaken in beweging zet. De reis naar Amerika leverde veel op. Kan bijna niet anders als er mensen mee gaan die naar innovatie willen kijken. Daarnaast zit je 11 uur in het vliegtuig (wel even regelen dat je bij elkaar zit). En 11 uur terug.
Hetzelfde zien we met de reis naar de CeBIT 40 mensen in een bus met een doel. In september gaan we naar Hamburg. De IST in Den Haag is ook een mogelijke bestemming. We gaan projecten opstarten. Kortom voldoende uitdagingen voor het ICT platform.
Daarna vanmiddag de zomerborrel bij de Hunze. Een initiatief van de GnIX maar inmiddels een co-productie met het ICT platform. Ruim 100 mensen (van de 10.000 ICT-ers in de regio) waren aanwezig. Kortom ook hier zit nog voldoende groei in. Met voetbal gaan we verder, het stimuleren van de regio ook.
Nog een leuk detail. Vanmiddag was er een bezoeker op de borrel die me vertelde dat hij op de ISB (www.isb2004.nl) een nieuwe baan had gevonden. Hij was werkeloos en naar aanleiding van een gerichte mailing, naar werkloze ICT-ers, de ISB komen bezoeken. Op meta niveau stelt dit niks voor. Voor betrokken persoon een wereld van verschil. Hij kwam ons er speciaal voor bedanken. Leuk!!
Vandaag weer een paar zeer bijzondere ontmoetingen gehad. Overdag overleg gehad met het nieuw leven blazen in de IT gids. Dit keer in een on-line uitvoering. Uiteindelijk hoe moeilijk kan dat zijn een database met daarin bedrijfsgegevens die door de bedrijven zelf bijgehouden kan worden. De vorige gedrukte versie stamt uit 1999 maar er wordt nog vaak naar gevraagd. Blijkbaar voorziet het in een behoefte. Het ziet er naar uit dat dit najaar er een online exemplaar beschikbaar is.
Vanavond de bijeenkomst “Ondernemen in Groningen” bijgewoond. Op uitnodiging van het CDA ging staatssecretaris Karien van Gennip (Economische Zaken) in debat met Groningse ondernemers. Veel open deuren maar ook wel verfrissende ideeën. Steun en subsidie is nodig daar waar de zaken niet op orde zijn. In de (te verschijnen) notitie “pieken in de delta�? komt naar voren dat het noorden in voorzieningen sfeer geen achterstand heeft en dus de sterke punten moet benutten om te pieken. Spreekt me erg aan!!!
Hebben we dan sterke punten? Zeker weten! Als je rondloopt in de regio is er een hoop te doen, op ICT gebied (mijn beperkte scope) is er zeker veel te doen. 10.000 ICT-ers in de regio. Een universiteit veel commerciële bedrijven. Maar vaak wordt de interne dienstverleners vergeten. Tijdens de borrel hoorde ik dat recentelijke de RDW uitgeroepen is tot best practice binnen Europa op backofice overheidsdienstverlening. En daarnaast de Informatie Beheergroep tot best practice op het gebied van Front office! Dat lees je bijna nergens maar het zit gewoon bij ons in de regio.
Even terug naar de discussie. Als we de kennis van de RDW en IBG eens konden inzetten voor het beter inrichten van de frontoffice van regionale Gemeenten en de kennis bij RDW voor backoffice. Dan zouden die op slag ook best practice zijn binnen europa. Oftewel echte “pieken in de delta�?. Heren aanwezige politici geef het eens een duw die kant op.
Vandaag was het weer een echte maandag. Te veel afspraken. Het lijkt wel of iedereen op maandag het weekend wil inhalen. De reis naar San Francisco lijkt inmiddels wel een heel poos geleden. We zullen er aan moeten trekken om de opgedane indrukken te kunnen verwerken. Gerrit Bollen had wel al een aantal lijnen uitgezet vertelde hij vanmorgen maar de echte stappen in de regio moeten nog gezet worden.
Op dit moment worden op verschillende plaatsen in het noorden plannen ontwikkeld. Een echt overzicht ontbreekt maar vorige week was er de VINC (virtual incubator) bijeenkomst. Normaal gesproken ben ik hier vaak bij maar deze keer was ik liever thuis bij het feestje van Gemma onze dochter die geslaagd was. Maar Vinc was weer boeiend hoorde ik vandaag. Er wordt contact gezocht met het Adviescollege voor de Markt (AMA) die bezig is met een kenniskaart Noord Nederland.
Vanmiddag druk bezig geweest met een storage project. Daarnaast spellet er nog een project samen met TNO Telecom op het gebied van sensoren in Noord Nederland en beeld herkenning. Allemaal projecten die tot doel hebben innovatie te bevorderen en bedrijvigheid in Noord Nederland te stimuleren.
Het is langzamerhand wel duidelijk dat als we als Noord Nederland iets willen we uit de schulp moeten kruipen en aan de slag moeten met projecten die aansluiten bij bestaande kennis en kunde in het noorden. Met die kennis en kunde moeten er projecten gestart worden die uitgerold kunnen worden in Nederland en waar mogelijk daar buiten.
De regio heeft voldoende kennis om dit te doen, lef is misschien het enige wat ontbreekt. Hoewel ook dat wel te organiseren is.
Geplaatst om 23:18 | Reageren?
Zondag 20 Juni
Trots
Ik kan natuurlijk niet voorbijgaan aan de inschattingsfout van Advocaat. Jammer dat onze groninger trots te snel werd gewisseld. De uitwerking had grote gevolgen. Fouten maken we allemaal wel eens maar als een complete natie zich er mee gaat bemoeien is de druk wel heel erg groot. Gelukkig gaf hij dat ook vrij snel toe.
In mijn loopbaan ben ik een poos manager geweest van een klachtenafdeling. Een van mijn leukste functies. Wat me bij is gebleven als er iets mis gaat kan je je de blaren op de tong kletsen, het helpt niets. Met “de pet voor de geslachtsdelen excuses aanbieden” is meestal wel effectief. Ik hoorde dat er afgelopen week een kabelstoring was. Mocht het niet zo zijn geweest, mijn excuses aan de hardwerkende monteurs in die sector.
Maar ja, eindresultaat blijft wel dat hij “ut niet deed”. De regio heeft een overmaat aan zakelijke dienstverlening. In die tak van sport ben je vaak op de achtergrond bezig. Een soort Advocaat, de spelers maken het spel, als ondersteuner kan je het alleen verzieken.
Geplaatst om 23:53 | Reageren?
Donderdag 17 Juni
Bereikbaarheid
Vandaag feest in huize Hut, Gemma is geslaagd!! Dus iets eerder naar huis om het te vieren. Groningen Zevenhuizen in 20 minuten. ’s morgens is dat wel eens anders.
Vanmorgen ook stremming op de digitale snelweg. De DSG was niet te bereiken dus ook geen weblog mogelijkheden. Op zich natuurlijk slecht dat er door een kabelbreuk een site niet bereikbaar is. Een beetje hostingspartij heeft het dubbel gerouteerd. Maar dit gaat over de technische bereikbaarheid.
Ik ben vanavond even aan het surfen geweest op de Groninger Sites. Wow ziet er fantastisch uit modern, fris en veel informatie…… alleen niet gestructureerd. Het is of ik van Groningen naar Zevenhuizen via Zuidbroek moet rijden met een menu van Mac Donalds waarop de afstanden staan vermeld in voeten. Kortom alles heeft een functie veel is er wel maar voor een bezoeker is het wel een beetje verwarrend (ik blijf een Groninger 🙂 OK een zootje). Individueel prima sites.
Ik trof ook nog de Groninger websites Een initiatief van Smeets en Graas. Mijn complimenten, prima navigatie en overzichtelijk. OK lang niet compleet maar voor een gemiddelde bezoeker een genot om te surfen. Wat dat betreft is www.groningen.nl erg onrustig niet overzichtelijk en de aquabrowser heb ik nog nooit mee uit de voeten gekund. Als ik de provincie Groningen zoek kom ik er via via. Toch wel vreemd omdat de site een portal wil zijn voor stad en ommeland en juist de provincie mede initiatiefnemer is. De gemeente Groningen staat wel voorop.
OK de bereikbaarheid van de site van DSG was vanmorgen even niet goed maar dat was in de loop van de dag verholpen. Het zoekraken van informatie op de diverse sites is minder snel opgelost.
In de commerciële wereld is men daar al lang achter. Als iemand niet met een paar klikken op een product komt, haakt de bezoeker af en gaat zwerven en dus naar een concurrent. Dus als de sites de bedoeling hebben om Groningen stad en Ommeland te promoten en de bezoeker goed de weg te wijzen dan moet er wel het nodige veranderen.
Structuur is daarbij belangrijk, ok wel saai maar het toont respect voor de bezoeker. Als ik naar huis wil hoef ik niet zo nodig leuke dingen te zien. Die zoek ik wel op als ik er behoefte aan heb.
Geplaatst om 23:31 | 2 reacties
Dinsdag 15 Juni
Voetbal en ICT
Nou we leven nog, een beetje kromme tenen had ik wel.
Ik ben benieuwd hoe Gert Jan Wormmeester het vanavond heeft beleefd. Hij belde vanmiddag dat het een gekkenhuis is met zijn Coach & Scout Assistant applicatie. In de media wordt Gert Jan regelmatig gevraagd om de voorspelling. Het lijkt een simpel programma maar er zit een hoop wetenschappelijk onderzoek in. Volgens Coach & Scout Assistant zou Nederland moeten winnen, het blijft dus maar een indicatie; een model van de werkelijkheid.
Ik hoorde laatst dat er een competitie opgezet wordt tussen voetballende robots. Wij hebben in de regio de Robochallenge wedstrijden. Volgend jaar mei wordt er weer gestreden. Dit lijken wel speeltjes maar iedereen die op 12 mei in Martiniplaza bij de wedstrijden was, weet dat dit complexe materie is. Voetballende robots, het zal nog wel even duren maar dergelijke competities leiden wel tot meer liefde voor techniek.
Dat hebben we wel nodig, mensen die zich er in willen verdiepen.
Vanmorgen de lijnen uitgezet voor een masterclass RFID. De uitvoering vindt plaats in september. De bedoeling is een kenniscluster te maken rond RFID. In SanFrancisco hebben we er voorbeelden van gezien. Welke invloed het zal hebben is nog niet duidelijk, dat het dingen gaat veranderen is wel duidelijk.
Geplaatst om 23:13 | Reageren?
Maandag 14 Juni
Contrasten
De echte klap van de jetlag is uitgebleven misschien komt hij niet meer ….
Vandaag hebben verschillende mensen met belangstelling gevraagd naar de reis en ben ik door verschillende aangesproken over de weblog. Er zijn meer lezers dan ik had verwacht, en dan nog degene die niet reageren.
Een paar dagen geleden noemde ik hotspots. Eigenlijk wel een beetje wrang want ik werd gisteren door een buurvrouw aangesproken waarom we geen ADSL kunnen krijgen. We wonen in het buitenste buitengebied van Zevenhuizen en daar werk ADSL niet. Het zo buiten wonen heeft in ieder geal wel één voordeel: inbreken op mijn wifinetwerkje kan alleen als je al bij mij op het erf staat.
Maar even serieus het is wel triest dat het nog niet landelijk uitgerold is, met een Fractie van de kosten van de UMTS lycenties had heel nederland al een poos van Breedband kunne worden voorzien. Nu zie ik in mijn omgevening allerlei particuliere initiatieven ontstaan over het draadloos ontsluiten, net als er voldoende deelname is word het dorp uitgerust met ADSL, net kat en muis.
Ik hoop dat draadloos Groningen / Assen / Leeuwarden etc. niet zo’n lot beschoren zijn. Hopelijk ontstaat er snel een redelijk dekkend netwerk met een aantal aanbieders die elkaars klanten toelaten op hun netwerk (het zogenaamde roaming)
Geplaatst om 23:56 | Reageren?
Zondag 13 Juni
Uitwisselbaarheid
Inmiddels weer terug op Nederlandse grond. Morgen pakken we de draad weer op. Het zal niet meevallen de indrukken over te brengen. De jetlag viel vandaag erg mee, vannacht prima geslapen.
Gisteren nog wel even de hotspotfinder op Schiphol uitgeprobeerd. Er waren plekken waar het mogelijk was verbinding te krijgen alleen moest er dan een contract worden gesloten met een aanbieder. De uitwisselbaarheid is nog ver te zoeken. Het is een kwestie van tijd maar dan zal het mogelijk zijn om bij iedere pleisterplaats Internet op te kunnen. In Amerika zijn er inmiddels contracten met Mac Donalds en Starbucks (heerlijke koffie trouwens) Maar bij veel andere koffiegelegenheden kan je gewoon draadloos internet op. Het wachten is op draadloos Groningen (Assen/Drachten/Emmen etc) Misschien een mooie volgende uitdaging na CNG.
Onze Reisgezel Gerrit was erg gehecht aan Starbucks koffie dus als er een lokale variant komt is er zeker een vaste klant.
Vanaf morgen een weblog met de blik naar voren want dat heeft de reis zeker opgeleverd.
Geplaatst om 23:06 | Reageren?
Vrijdag 11 Juni
Inspireren
Na een kleine week in San Francisco gaan we morgen weer op reis naar huis. Gisteren is er al een deel van de groep naar huis vertrokken. Unaniem was de groep van mening dat het veel heeft opgeleverd, veel inzicht in de mogelijkheden maar met name het vertrouwen dat we er samen wat van kunnen maken. Wat er gaat gebeuren hangt erg van de deelnemers af maar gelet op de samenstelling is er zeker een vervolg te verwachten.
Zelf heb ik het als zeer nuttig en prettig ervaren. Weer een aantal spelers in de regio ontmoet. Met name de deelname uit Friesland en Drenthe was prima, want we zullen de handen in elkaar moeten slaan.
Het bijhouden van de weblog is leuk, inspiratie voldoende voor minimaal 2 maanden. Ik hoop dat er regelmatig iets nieuws valt te melden als vervolg.
Amerika loopt nog wel voorop als het gaat om vernieuwingen en de relatie met onderwijs. De prijzen liggen iets lager maar soms is het hoger zeker als het gaat om computers en randapparatuur. De maatschappij loopt op sommige gebieden wat achter. Op de luchthaven wordt nog gebruikt gemaakt van oude terminals, maar op de hotelkamer kon ik makkelijk het internet op, dat kost dan wel gelijk $ 10,- per dag maar ja dit is Amerika.
Morgen vliegen we terug. Morgenvroeg eerst nog even MSN-en met de kinderen thuis want dat zijn wel de zegeningen van deze tijd. De aangeschafte webcam voor $ 29,- werkt prima dus kunnen we naar elkaar zwaaien.
Oh ja ik heb een Hotspot finder gekocht, deze geeft aan waar draadloze toegang tot internet mogelijk is. In San Francisco op iedere straat, ik ben benieuwd hoe dat in Nederland is. Een mini onderzoek; ik hou jullie op de hoogte.
Geplaatst om 08:56 | 1 reactie
Woensdag 9 Juni
Netwerken
Deze reis gaat over netwerken. We gingen gisteren op bezoek bij Cisco. Dat bedrijf is wereldleider op het gebied van netwerken. Ze leveren de switches die computernetwerken aan elkaar koppelen. De cijfers die we voorgeschoteld kregen waren overweldigend. Het hoofdkantoor in Silicon Valley ziet er erg indrukwekkend uit. Onze gastheren en vrouwen hadden een inspirerend verhaal over wat de Visie en Strategie van Cisco is.
Ook Cisco is ontstaan uit activiteiten van de universiteit van Stanford net als SUN. Uit de verschillende presentaties wordt duidelijk dat veel innovaties en ontwikkelingen gestart worden vanuit de universiteiten. Door het onsluiten van de snelle netwerken van universiteiten voor overheden en maatschappelijke initiatieven komt er een versnelling in de ontwikkeling van allerlei initiatieven. Er werden een aantal voorbeelden genoemd van steden in Amerika die geprofiteerd hebben van deze aanpak. De parallellen met Community Network Groningen (CNG) waren overduidelijk en in ieder geval zit Groningen met deze aanpak op de goede weg.
Het tweede bezoek was bij Tivo, het bedrijf wat door middel van een Harddisk recorder televisieprogramma’s toegankelijker maakt. Televisiekijken wordt door middel van Tivo een persoonlijke belevenis. Hetzelfde effect als we in het vliegtuig mee maakten, je zet de TV even stil om even later gewoon verder te kijken. Oppervlakkig gezien een digitale video recorder maar televisiekijken wordt een totaal andere belevenis.
Het laatste bezoek was aan Stanford University bij de Nederlands professor Bert Hesselink. Hij werkt meer dan 20 jaar Op Stanford University en is betrokken bij het project om laboratoria op universiteiten te ontsluiten voor studenten. Er ontstond een boeiende discussie of het digitaal ontsluiten wel iets toevoegt. Immers er gaat toch niets boven het echte werk. Op zich klopt dat ook wel maar overal op de wereld zijn er studenten die nooit in de gelegenheid zullen zijn de proeven life uit te voeren. Digitale ontsluiting is dan een prima alternatief. Bert is betrokken bij het bouwen van een school in Peru. Daar is onderwijs op een peil dat er nog niet eens een goed gebouw voor handen is. Het contrast met de onvoorstelbare winsten van Cisco uit de presentatie van de morgen kon bijna niet groter zijn. Toch zullen de digitale netwerken in de toekomst voor een betere verdeling van kennis zorgen.
Een totaal andere betekenis van netwerken: de onderlinge relaties in een groep aanhalen. Dat is precies wat er is gebeurd tijdens deze reis. De deelnemers binnen de groep hebben elkaar een stuk beter leren kennen. Er worden plannen besproken die zeker effecten zullen hebben op de nabije toekomst van ICT Noord Nederland.
Vandaag was het weer een echte maandag. Te veel afspraken. Het lijkt wel of iedereen op maandag het weekend wil inhalen. De reis naar San Francisco lijkt inmiddels wel een heel poos geleden. We zullen er aan moeten trekken om de opgedane indrukken te kunnen verwerken. Gerrit Bollen had wel al een aantal lijnen uitgezet vertelde hij vanmorgen maar de echte stappen in de regio moeten nog gezet worden.
Op dit moment worden op verschillende plaatsen in het noorden plannen ontwikkeld. Een echt overzicht ontbreekt maar vorige week was er de VINC (virtual incubator) bijeenkomst. Normaal gesproken ben ik hier vaak bij maar deze keer was ik liever thuis bij het feestje van Gemma onze dochter die geslaagd was. Maar Vinc was weer boeiend hoorde ik vandaag. Er wordt contact gezocht met het Adviescollege voor de Markt (AMA) die bezig is met een kenniskaart Noord Nederland.
Vanmiddag druk bezig geweest met een storage project. Daarnaast spellet er nog een project samen met TNO Telecom op het gebied van sensoren in Noord Nederland en beeld herkenning. Allemaal projecten die tot doel hebben innovatie te bevorderen en bedrijvigheid in Noord Nederland te stimuleren.
Het is langzamerhand wel duidelijk dat als we als Noord Nederland iets willen we uit de schulp moeten kruipen en aan de slag moeten met projecten die aansluiten bij bestaande kennis en kunde in het noorden. Met die kennis en kunde moeten er projecten gestart worden die uitgerold kunnen worden in Nederland en waar mogelijk daar buiten.
De regio heeft voldoende kennis om dit te doen, lef is misschien het enige wat ontbreekt. Hoewel ook dat wel te organiseren is.
Na een kleine week in San Francisco gaan we morgen weer op reis naar huis. Gisteren is er al een deel van de groep naar huis vertrokken. Unaniem was de groep van mening dat het veel heeft opgeleverd, veel inzicht in de mogelijkheden maar met name het vertrouwen dat we er samen wat van kunnen maken. Wat er gaat gebeuren hangt erg van de deelnemers af maar gelet op de samenstelling is er zeker een vervolg te verwachten.
Zelf heb ik het als zeer nuttig en prettig ervaren. Weer een aantal spelers in de regio ontmoet. Met name de deelname uit Friesland en Drenthe was prima, want we zullen de handen in elkaar moeten slaan.
Het bijhouden van de weblog is leuk, inspiratie voldoende voor minimaal 2 maanden. Ik hoop dat er regelmatig iets nieuws valt te melden als vervolg.
Amerika loopt nog wel voorop als het gaat om vernieuwingen en de relatie met onderwijs. De prijzen liggen iets lager maar soms is het hoger zeker als het gaat om computers en randapparatuur. De maatschappij loopt op sommige gebieden wat achter. Op de luchthaven wordt nog gebruikt gemaakt van oude terminals, maar op de hotelkamer kon ik makkelijk het internet op, dat kost dan wel gelijk $ 10,- per dag maar ja dit is Amerika.
Morgen vliegen we terug. Morgenvroeg eerst nog even MSN-en met de kinderen thuis want dat zijn wel de zegeningen van deze tijd. De aangeschafte webcam voor $ 29,- werkt prima dus kunnen we naar elkaar zwaaien.
Oh ja ik heb een Hotspot finder gekocht, deze geeft aan waar draadloze toegang tot internet mogelijk is. In San Francisco op iedere straat, ik ben benieuwd hoe dat in Nederland is. Een mini onderzoek; ik hou jullie op de hoogte.
Deze reis gaat over netwerken. We gingen gisteren op bezoek bij Cisco. Dat bedrijf is wereldleider op het gebied van netwerken. Ze leveren de switches die computernetwerken aan elkaar koppelen. De cijfers die we voorgeschoteld kregen waren overweldigend. Het hoofdkantoor in Silicon Valley ziet er erg indrukwekkend uit. Onze gastheren en vrouwen hadden een inspirerend verhaal over wat de Visie en Strategie van Cisco is.
Ook Cisco is ontstaan uit activiteiten van de universiteit van Stanford net als SUN. Uit de verschillende presentaties wordt duidelijk dat veel innovaties en ontwikkelingen gestart worden vanuit de universiteiten. Door het onsluiten van de snelle netwerken van universiteiten voor overheden en maatschappelijke initiatieven komt er een versnelling in de ontwikkeling van allerlei initiatieven. Er werden een aantal voorbeelden genoemd van steden in Amerika die geprofiteerd hebben van deze aanpak. De parallellen met Community Network Groningen (CNG) waren overduidelijk en in ieder geval zit Groningen met deze aanpak op de goede weg.
Het tweede bezoek was bij Tivo, het bedrijf wat door middel van een Harddisk recorder televisieprogramma’s toegankelijker maakt. Televisiekijken wordt door middel van Tivo een persoonlijke belevenis. Hetzelfde effect als we in het vliegtuig mee maakten, je zet de TV even stil om even later gewoon verder te kijken. Oppervlakkig gezien een digitale video recorder maar televisiekijken wordt een totaal andere belevenis.
Het laatste bezoek was aan Stanford University bij de Nederlands professor Bert Hesselink. Hij werkt meer dan 20 jaar Op Stanford University en is betrokken bij het project om laboratoria op universiteiten te ontsluiten voor studenten. Er ontstond een boeiende discussie of het digitaal ontsluiten wel iets toevoegt. Immers er gaat toch niets boven het echte werk. Op zich klopt dat ook wel maar overal op de wereld zijn er studenten die nooit in de gelegenheid zullen zijn de proeven life uit te voeren. Digitale ontsluiting is dan een prima alternatief. Bert is betrokken bij het bouwen van een school in Peru. Daar is onderwijs op een peil dat er nog niet eens een goed gebouw voor handen is. Het contrast met de onvoorstelbare winsten van Cisco uit de presentatie van de morgen kon bijna niet groter zijn. Toch zullen de digitale netwerken in de toekomst voor een betere verdeling van kennis zorgen.
Een totaal andere betekenis van netwerken: de onderlinge relaties in een groep aanhalen. Dat is precies wat er is gebeurd tijdens deze reis. De deelnemers binnen de groep hebben elkaar een stuk beter leren kennen. Er worden plannen besproken die zeker effecten zullen hebben op de nabije toekomst van ICT Noord Nederland.
Tivo
Geplaatst om 16:34 | 1 reactie
Computers en wat je er mee kan
Eindelijk gaan we dan zien en horen we voor komen. Op het programma staat een bezoek aan Sun, het Computer History Museum en tot slot Ex’pression.
Sun is een IT-leverancier van IT systemen en oplossingen. Bij IT-ers staat Sun bekend om de hoge kwaliteit. Er hangt ook vaak wel een stevig prijskaartje aan wat dat betreft zijn de systemen van Sun de Mercedessen onder de computersystemen. Dat Sun meer dan alleen sytemen levert werd ons duidelijk aan de hand van de presentatie over de visie en strategie van Sun.
![]()
De presentatie van John Gage over de visie van de “genetwerkte planeet” viel bij veel bezoekers erg in de smaak. Hoe ICT de wereld verandert en hoe we daar in Groningen iets mee zouden kunnen. Voldoende stof voor een aantal weblogs. Op dit moment is er te weinig tijd om een en ander uit te werken maar gelukkig kan ik daar na terugkomst uitgebreid over uitweiden.
Sun had ook een aantal demonstraties op het gebied van RFID, Connected home en Sun Ray. Kortom stof voldoende voor de toekomst.
Het computer History Museum was, voor de IT-ers van de oude stempel onder ons, een feest van herkenning. De dames in de groep waardeerden het maar matig, computers blijven toch “toys voor boys”.
De middag sloot af met een bezoek aan Ex’pression een Multimedia opleidingscentrum op basis van een totaal andere aanpak dan gebruikelijk. Dit centrum was uitgerust met de modernste apparatuur op het gebied van multimedia, erg indrukwekkend. Als de Helpman centrale en soort gelijke omgeving wordt dan kan Groningen uitgroeien tot een innovatief centrum op multimedia gebied.
Uiteraard hebben we door het gebied gereden en veel gezien van de omgeving. Deze dag heeft veel opgeleverd. In ieder geval voldoende gespreksstof binnen de groep . Het is aan ons om er iets mee te doen.
Eindelijk gaan we dan zien en horen we voor komen. Op het programma staat een bezoek aan Sun, het Computer History Museum en tot slot Ex’pression.
Sun is een IT-leverancier van IT systemen en oplossingen. Bij IT-ers staat Sun bekend om de hoge kwaliteit. Er hangt ook vaak wel een stevig prijskaartje aan wat dat betreft zijn de systemen van Sun de Mercedessen onder de computersystemen. Dat Sun meer dan alleen sytemen levert werd ons duidelijk aan de hand van de presentatie over de visie en strategie van Sun.
groepsfoto
De presentatie van John Gage over de visie van de “genetwerkte planeet” viel bij veel bezoekers erg in de smaak. Hoe ICT de wereld verandert en hoe we daar in Groningen iets mee zouden kunnen. Voldoende stof voor een aantal weblogs. Op dit moment is er te weinig tijd om een en ander uit te werken maar gelukkig kan ik daar na terugkomst uitgebreid over uitweiden.
Sun had ook een aantal demonstraties op het gebied van RFID, Connected home en Sun Ray. Kortom stof voldoende voor de toekomst.
Het computer History Museum was, voor de IT-ers van de oude stempel onder ons, een feest van herkenning. De dames in de groep waardeerden het maar matig, computers blijven toch “toys voor boys”.
De middag sloot af met een bezoek aan Ex’pression een Multimedia opleidingscentrum op basis van een totaal andere aanpak dan gebruikelijk. Dit centrum was uitgerust met de modernste apparatuur op het gebied van multimedia, erg indrukwekkend. Als de Helpman centrale en soort gelijke omgeving wordt dan kan Groningen uitgroeien tot een innovatief centrum op multimedia gebied.
Uiteraard hebben we door het gebied gereden en veel gezien van de omgeving. Deze dag heeft veel opgeleverd. In ieder geval voldoende gespreksstof binnen de groep . Het is aan ons om er iets mee te doen.
Hoewel een weblog een bedoeld is voor persoonlijke verhalen maak ik toch een uitzondering voor het volgende verhaal. Esther Haag bood aan de introductie van de groep voor me te maken. Ze heeft er het volgende verhaal van gemaakt. Esther bedankt!!
Terwijl het in Nederland alweer in de middag wordt, ontwaken we in Palo Alto. We hebben de eerste avond een goede steak in het hotel gegeten (met garnalen tot de verbazing van enkelen). Gastheer Hans Appel, CTO bij Sun, heeft ons daar met een echte peptalk aangestoken het uiterste uit deze trip te halen als het gaat om ideeën over vernieuwende toepassingen op het gebied van de ICT in het algemeen en breedband in het bijzonder. Niet denkend vanuit de core business van je bedrijf alleen, maar juist denkend vanuit de mogelijkheden die ICT ons tegenwoordig biedt.
De volgende, eerste dag in Silion Valley is vrijgehouden voor een algemene kennismaking en dus veel plezier. Op reis leer je je gesprekspartners altijd pas goed kennen, en de sportievelingen springen er ’s ochtends vroeg direct al uit (letterlijk & figuurlijk!). Henk Zwetsloot, Manager ICT Hanzehogeschool en wethouder Koen Schuiling trekken net als zaterdagavond hun hardloopschoenen uit en rennen 45 minuten door het prachtige, bij Stanford University gelegen, park. Rob Staal, directeur RTV Drenthe, wacht even tot hij de reactie van de man die het zwembad komt schoonmaken kan peilen, en springt er dan na een romantische mijmering over dit toch zo te benijden beroep soepel in. Koen Schuiling trekt ook nog wat baantjes en eindigt daarmee met stip op de eerste plaats in het sportklassement. Ben Olde Agterhuis, hoofd Facilitaire Zaken van de Gemeente Groningen, zit dan al met een cappuccino in de zon. Jan Hut, manager IT-Platform, wordt teruggestuurd: hij heeft het gisteravond uitgereikte rode Sun-shirt niet aan, en zonder dat kunnen we niet vertrekken.
Na een ontbijt met voor velen een heerlijke omelet en voor reisleidster Monique Schouten van Sun een grote Brusselse wafel met slagroom, vertrekken we in onze vier ‘vans’ naar San Francisco. We hebben een optimaal te genieten anderhalf uur om vanaf pier 39 de stad te verkennen. Wicher Pattje, wethouder Onderwijs, en Monique lopen de berg op langs de trams om China Town en Little Italy te verkennen. We gaan zeilen en het nodigt uit tot het kopen van bootschoenen (Roel Dijkhuis, directeur RTV Noord) en spijkerbroeken (Levi’s). Ook Wicher ontdekt daar hoe goedkoop dat hier is, en overweegt samen met ondergetekende een koffer vol te importeren. Een grote groep loopt over de pier op zoek naar de grote groep zeeleeuwen die er leeft. Gesprekken die gisteren in het vliegtuig en tijdens het diner begonnen, vinden hier een vervolg.
Na deze verkenningen schepen we ons in op een grote catamaran die richting Golden Gate zeilt. Er is voldoende eten en drinken en we maken een rondgang om Angel Island. Er is alle ruimte en tijd om elkaan beter te leren kennen en het blijkt een uitstekende plek om ervaringen met breedband uit te wisselen. Koos Duppen, directeur Rekencentrum RuG, mist daardoor zelfs de door Henk Wiering, directeur SIG Real Estate, gespotte zeehond. Bix Jacobse, directeur G-NIX, krijgt de zonnebrand aangereikt. Later op de avond leidt dit tot hilariteit. In het restaurant dat we bij terugkomst in de haven aandoen, waarbij in een spiegeltent een combinatie van de Parade (voor de Groninger lezers Noorderzon) en Cirque de Soleil ons ten deel valt, krijgt hij op zijn hoofd een kus van een van de acteurs. Het vermoeden bestaat dat de Nivea-smaak dit tot geen prettige ervaring maakte.
In de avond wordt er nog lang nagepraat. Koos Duppen en Esther Haag, beiden werkzaam bij de RuG, maken kennis en Jan Hut houdt een pleidooi voor het behoud van de kennis die de 10.000 in de stad Groningen werkzame IT-ers de regio verschaft. Straks bij Sun Microsystems, hier in de Valley, zullen we daar zeker op doorgaan.
