Blog van Jan Hut

Het is dus gelukt, we hebben de vierdaagse uitgelopen. Leuk maar vermoeiend.
We hadden ons iets meer voorgesteld van de intocht. We kwamen binnen in het laatste uur en het regende. De tribunes waren al grotendeels leeg en de muzikanten pakten al hun instrumenten in. Op “De Wedren” was het een drukte van belang, geen doorkomen aan. We vertrokken naar de camping met het kruisje. Op de camping “de grote kat” waren de caravans bij ons in het straatje versierd. Er waren bij ons in het straatje ook een paar uitvallers maar die beloofden volgend jaar weer een poging te ondernemen. Ook waren we super tevreden over de camping. 10 minuten fietsen van de start, hele goede voorzieningen, stroom en erg schoon. Geweldig voor een tijdelijke camping.
En hoe ik de vierdaagse heb ervaren? Fascinerend, ook de titel van het liedje wat omroep Gelderland gebruikte voor het dagelijks verslag. Al die mensen die als lemmingen in colonne achter elkaar aan lopen. Sommigen in zichzelf gekeerd anderen maximaal opgaand in de omgeving. De soldaten, buitenlanders, extremen,  het publiek het trekt aan je voorbij loopt je voorbij of je loopt ze voorbij. Voor velen is het de zoveelste keer dus voelt het ook wel een beetje als reünie. We hebben een aantal mensen gezien en gesproken die we ook bij wandeltochten tijdens de voorbereiding hadden ontmoet.
Het was een leuk evenement waar ik nog wel eens weer aan deel neem. Als het past volgend jaar. Maar de voorbereiding vraagt wel veel tijd. Je moet toch wel kilometers in de benen hebben. 10 of 20 kilometer helpt niet echt. 40 kilometer moet je toch welk een paar keer gelopen hebben en het liefst ook 2 dagen achter elkaar. Ik had 3 blaartjes niet noemenswaardig want sommigen liepen op kussentjes van blaren.
Er vielen me wel een aantal dingen op die bij mij negatief waren. Daarover een volgende keer meer want eerst het positieve :-).

De 2e dag ziet er op en die was zwaarder dan dag 1. Het begon met regen, miezer regen dat wel maar net even te hard om zonder regenkleding te lopen. Het zag er gelijk een stuk minder feestelijk uit.

Ik heb er over lopen denken waar het me aan doet denken. Een Kolonie mieren misschien, op weg naar voedsel. Maar het doet me ook denken aan een stroom lava. Als je even uit de stroom stapt glijdt het gewoon verder.
Net of je er geen deel van uit maakt.
Wat dat betreft is het ook erg onpersoonlijk, je hebt vluchtige contacten maar zeker aan het eind van de tocht is het veel ieder voor zich. De eerste uitvallers waren er gisteren al en vandaag is die groep aanzienlijk groter geworden. Vandaag was het de saaiste dag volgens de kenners. Maar we zijn op de helft een paar kleine blaren maar niet onoverkomelijk.
Morgen verder.

Ook als je voor jezelf bent begonnen breekt de vakantieperiode aan. Het eerste jaar voor mezelf zit erop en eigenlijk heb ik het niet ervaren als een grote overgang. Ja ik mis de collega’s, het is echt op jezelf. Maar stap voor stap wordt het steeds meer mijn ding. Ik had een beetje het beeld dat het rustiger zou gaan worden voor de vakantie maar het tegendeel is de praktijk. Iedereen die op vakantie gaat, wil nog graag dingen afronden net alsof er geen periode na de vakantie is. Dus toch maar aan de bak en ieder jaar na de vakantie begint al heel snel de feestweek bij ons in Zevenhuizen en daar moet dit jaar ook van alles voor geregeld worden. We willen een live uitzending over Internet verzorgen van een paar uur. Het draaiboek staat in de steigers, de camera’s geregeld, laptops aanwezig maar er moet nog een hoop gebeuren.
Maar reerst vakantie dus en die begint dit jaar met het wandelen in Nijmegen samen met Gemma en Aukje is voor de ondersteuning mee. Daar had ik ook grootse plannen voor maar het blijft beperkt met het ons kunnen volgen via Internet. (via janhut.com) Ik heb het voornemen om ’s avond deze weblog bij te werken alleen weet ik niet of ik daar de energie voor heb.
We zijn er wel klaar voor, de caravan staat klaar en we vertrekken al op zaterdag. Maandag even terug om Gemma op te halen en dan dinsdag tot en met vrijdag wandelen.
Ik hoef maar 4 keer 40 kilometer dat zijn dus 160.000 meter een ruwe kwart miljoen stappen. Lijkt veel maar ook dat gaan we stap voor stap ervaren. Ik hou je op de hoogte.

Lange tijd heeft de ICT sector een beetje de letter E geclaimd: E-business, E-learning, E-Covernance, E-loket etc. Vandaag zag ik in het dagblad een verhaal over de electrische auto, daar kan je mee E-rijden. Geen CO-2 belasting, geen fijn stof geen milieu belasting volgens het dagblad. Want de energie komt uit het stopcontact. Net als de melk zeker die komt ook uit de fabriek.
Natuurlijk is elektrisch ook milieubelastend ergens wordt namelijk die stoom opgewekt, net als de melk, dat komt ook wel degelijk nog van de koe. Hoe goed we ons best ook doen om dat met alternatieve middelen op te wekken de hoofdmoot komt nog gewoon uit centrales. In de Eemshaven gaat binnenkort de bouw van de nieuwe centrales van start en binnen afzienbare tijd zijn de 21 windturbines klaar. GIGANTISCH hoe groot die dingen zijn. Gisteravond stond ik aan de voet van zo kolos, de gondel ligt op een hoogte van 105 meter en heeft de afmetingen van een kleine huiskamer. Dit zijn de grootste tot nu toe maar er staan er ook tientallen minder imposant maar ook indrukwekkend.
Het is natuurlijk rekenen hoeveel kilometer je kunt rijden op een dag met gemiddelde windkracht, hoeveel mobiele oplaadapparaten z’n molen kan trekken. Want ik hoor steeds van die sprookjes dat die dingen veel energie kosten als iedereen ze in het stopcontact laat zitten.
Hoeveel energie vraag eigenlijk automatisering? Ik kwam er achter thuis dat mijn desktop PC (niet de nieuwste versie) meer dan 220 Euro aan variabele kosten vergt. Dus even de vaste kosten, de netwerkkosten en de meterkosten niet meegerekend want die kan ik niet beïnvloeden. (had ik de verpakkingsbelasting ook moeten meenemen? 🙂 Dus die PC gaat nu echt wel uit na het gebruik. Maar ergens op internet draait mijn website, mijn weblog, de website van ons dorp, mijn informatie op linkedin, mijn filmpjes op Youtube en de foto’s op picasa. Zolang daar niemand naar kijkt staat het weggeschreven op schijven maar ook die vragen energie. Wat kost eigenlijk een zoekopdracht aan energie?
Op de ICT Platformbijeenkomst volgende week dinsdag komt het allemaal aan de orde onder de noemer Green IT.
Natuurlijk kunnen we met IT heel goed energieverbruik zichtbaar maken daar gaan we het ook over hebben met de slimme meter die op dit moment wordt ontwikkeld. Maar vaak wordt de energiebehoefte van ICT vergeten.
Het E-rijden komt er aan volgens het dagblad en volgens mij wordt dat hoog tijd. Oh ja ik draag ook het voorzitterschap over aan Edwin Kuipers. Geeft mij meer tijd om me bezig te houden met de hier bovengenoemde zaken.Daar heb ik voldoende energie voor om maar bij het onderwerp te blijven

Als je voor jezelf begint (of een bedrijf start) krijg je al heel snel het advies “Wil je succes hebben, dan moet je focussen.” Nu is de term “succes” voor veel uitleg vatbaar want wanneer heb je succes? Voor veel mensen heb je succes als je veel geld verdient, oftewel als je financieel onafhankelijk kan zijn. Een wens die ik veel mensen hoor uitspreken.
In mijn ogen is dat een wat magere omschrijving van succes. Het heeft volgens mij zeker ook te maken met die dingen realiseren die je voor ogen stond. Dat kan ook zijn plezier in je werk. Dingen doen die je leuk vindt en dan blijkt dat je daar ook vaak goed in bent.
En als je het leuk vindt om heel veel verschillende dingen te doen? Hmm moet je je daar dan op focussen? Lijkt een beetje in tegenspraak met elkaar.
In mijn loopbaan ben ik bezig geweest met heel veel verschillende aspecten van het bedijfsleven: techniek, opleidingen, klantenservice, management, recruitement, advies en beveiliging. Al deze aspecten komen nog regelmatig voorbij. Daarnaast op het privé vlak dingen als kerkbestuur, schoolbestuur, Dorpsbelangen, sportactiviteiten, Motortochten uitzetten en de stichting Derdewereldfonds. Vaak kan je dingen van het één weer toepassen in het andere. En met name de privé dingen zitten allemaal in de vrijwilligers sfeer.
Mijn tijd als voorzitter van het ICT Platform zit erop, het stokje gaat over een paar weken over naar iemand anders. Werk wat ook een hoog gehalte had van vrijwilligerswerk. Gelukkig werd ik in de gelegenheid gesteld dit deels te doen vanuit een betaalde baan. De komende week hebben we bestuursvergadering dan wordt ook mijn opvolger bekend. Weer een ervaring in het rugzakje. Een verschrikkelijk mooie tijd maar het lijkt me ook wel leuk om die rol kwijt te zijn. Hoewel ik me niet kan voorstellen dat er geen rol mee voor me is. Daarvoor voel ik me teveel verbonden met de sector. De tijd zal het leren
Vrijdag was ik weer eens bij het ICT café en het was gezellig als vanouds. Heerlijk staan te kletsen met Koos, Jan, Ritso, Jan, Freerk, Martin, Pieter, Alida, Marianne, Koos, Joop, Klaas Sytze, Helma, Peter, Hans en van veel anderen even een glimp gezien. Een paar (tot dan toe) onbekende mensen gesproken. Ja ik moet duidelijk focussen.

Heerlijk die paar dagen vrij. Eerst Koninginnedag, voor mij is dat de traditionele motortoertocht. Een tocht van 150 kilometer voor motoren door Noord Nederland. Dit keer waren er 45 deelnemers een leuke groep daar doe je het weer voor. Het was de 22e tocht en langzamerhand wordt het steeds moeilijker om leuke weggetjes te vinden. Maar de deelnemers komen enthousiast terug en daar doe je het dan toch voor.
De rest van de dagen ben ik wezen lopen met Gemma als voorbereiding op de 4 daagse. We deden mee aan de Drentse Wandel 4 Daagse. We hebben daar 4 keer 20 kilometer gelopen en dat gaat prima. OK stelt nog niks voor, 4 keer 40 wordt toch wel even doorbijten. Maar we hebben nog 2 maand voor de boeg om te trainen en volgens mij moet het prima lukken.
Een paar dagen ben ik te volgen geweest met de trackr tool op mijn mobiel, handig voor Aukje thuis. Het is te zien via www.janhut.com Als we Nijmegen gaan lopen ben ik van plan voor het thuisfront dat helemaal operationeel te hebben. Alleen op dit moment is mijn accu snel leeg en als ik een telefoongesprek voer gaat het nog niet altijd vlekkeloos. Langzamerhand overwin ik wat de schroom om te roepen wat ik doe en waar ik ben. Want wie is daar in geïnteresseerd? Misschien een mooie brug naar twitter, ik heb het er wel een eerder over gehad. De internet toepassing waar je om de zoveel tijd in plaatst waar je bent of wat je doet. Voor buitenstaanders een rare manier van doen. Maar twitteren is engels voor kwetteren. Heel toepasselijk als je net 4 dagen in de Drentse bossen hebt gelopen.
De laatste dagen was het wel vermakelijk om te zien hoe Ritzo ten Cate (ik volg hem op twitter) de aanvaring kreeg met de afdeling communicatie van de RUG. Ritzo is bezig met een Minor studie “ondernemen” op te zetten en had daarvoor de titel/site www.ondernemenopjeRUG.nl voor bedacht. Heerlijk dubbelzinnig. Na een week kwam de afdeling communicatie erachter en de site moest de lucht uit.
Het leuke is dat je aan kon zien komen, Ritzo riep van iedere stap op twitter wat er gebeurde. Op 28 april meldde hij: Hoofd Communicatie van de RuG bemoeit zich dus ZELF met dit soort klusjes. En wel ’s avonds om 2100hr! wat een arbeids ethos! jiha! 09:19 PM April 28, 2008 De vraag is natuurlijk of het hoofd communicatie ook iets met twitter doet en Ritzo volgt.
Volgens mij stond het zaterdag pas bij ons het Dagblad maar dat was de editie West. Er is iets online aan de hand waar iemand die niet twittert zich weinig bij kan voorstellen. Met plaxo puls, twitter en allerlei andere varianten delen mensen op een totaal andere wijze informatie. Wat dat betreft stond er in de afgelopen week wel een teleurstellend stuk in de Elsevier. Een beetje werd er gesuggereerd dat twitter E-mail zou kunnen vervangen, dat dat nog niet zo is, komt door het kleine aantal gebruikers volgens de schrijver. Daarmee zit de schrijver er helemaal naast volgens mij. Twitter is totaal iets anders dan mail. Een mooie aanvulling en misschien wel krachtiger maar totaal iets anders. Terwijl ik dit zo schrijf hoor ik de volgens bij ons in de bomen kwetteren. waarom zouden ze dat doen?

Het mag misschien raar klinken maar actief netwerken is niet echt mijn ding. Bij grote bijeenkomsten sta ik graag een beetje afgezonderd of bij een goede vriend of kennis en dan toch voel ik me niet altijd op mijn gemak. Toch merk ik dat als je er een keer bent je verschillende mensen even spreekt. Soms zakelijk een update, soms praten over wat er te zien is. Afgelopen vrijdag was de opening van de Beatrixhaven. Ik was daar VIP gast samen met nog een paar duizend andere VIP gasten. Ik heb een tipje van de hoed van onze koningin mogen zien en een aantal mensen gesproken. Aukje was mee dus was het echt een uitje, het voelde niet als werk. Maar natuurlijk was ik er wel voor mijn werk.
Groningen Seaports is een bijzondere organisatie. Op één of andere manier weten ze mensen te binden. Trots, dat je met ze / voor ze mag werken. Nu is het ook wel bijzonder dat wonder dat zich daar voltrekt. Toen ik in Benin in Afrika was met een groep vertelde een van de medeklussers dat hij eens in zijn eentje de trein had genomen naar Rodeschool omdat hij vroeger op de lagere school gehoord had van zijn meester dat er een spoor naar Rodeschool was aangelegd om dat gebied te ontsluiten. Hij wilde dat gebied eens met zijn eigen ogen zien en was super onder de indruk van het gebied, de openheid de rust hij kon de historie voelen. Ik kon met Rob meevoelen en hoewel ik uit een ander deel van Groningen kom voel ik me met dat gebied verwant.
Wat is dat toch een boeiend iets; groepsgevoel. Je kunt je in een een groepje van 4 hopeloos alleen voelen en blijkbaar in een groep van 2500 samen. Er lopen stadions vol rond een thema rood, een begrafenis of een optreden van een artiest. Ik kreeg via de mail een oproep van www.ted.com om op 10 mei te kijken naar Pangea Day. Regelmatige lezers weten dat ik fan ben van TED. Dus even gezocht wat [[wikipedia:Pangea]] is. (wist ik niet shame on me 🙂 ) Pangea staat voor de heelheid van de aarde, de aarde als een continent zoals het ooit was (vrij naar Jan Hut) Op Ted zijn filmpjes te zien. Vaak wetenschappelijk, soms artistiek maar altijd maatschappelijk relevant. Pangeaday stelt de vraag of met filmpjes de wereld te veranderen is. Dat belooft dus wat.
[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=JxhRukX-vAw&feature=user]
Het advies is om met een groep te kijken. Er is te zien daar waar op de wereld bijeenkomsten zijn. Het kan gaan om een huiskamer vertoning maar ook om theaters. Nederland staat er nog maar schamel op.
In Emmen kan ik ergens terecht. Ik wil wel een zaal regelen en de verbinding maar dan moeten er wel mensen zijn. Dus wie heeft iets met de wereld en wil op 10 mei meekijken naar de rest van de wereld en zich verbonden voelen?
Twijfel je nog? Het volgende filmpje geeft iets ingetogener de bedoeling aan.
[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=Pl3xHIsvF9o]
Heb je belangstelling dan kan je hieronder reageren.

Als je midden in het leven staat, druk bent met je baan, besef je je vaak lang niet dat er een heel andere wereld is waar je vroeger of later mee geconfronteerd wordt. De afgelopen weken kwamen wij er mee in aanraking door de ziekte en overlijden van mijn schoonvader. De wereld staat dan even stil. Weinig contacten met de buitenwereld, even alle aandacht voor de directe omgeving. Voor de zorg om een zieke. Nu was het me al vaker opgevallen dat er heel veel inefficiëntie zit in de zorg. Maar de afgelopen weken heb ik het ook wel kunnen relativeren. Mijn schoonvader moest op 1 dag in twee verschillende ziekenhuizen zijn. Bij het tweede ziekenhuizen duurde de intake best lang en er werden de zelfde vragen weer gesteld. Dat zou efficiënter kunnen. Maar aan de andere kant is zorg niet iets om efficiënt te doen. De warmte, aandacht en zorg die mijn schoonouders mochten ervaren was erg waardevol. Het aantal bezoekjes had economisch gezien gehalveerd kunnen worden maar juist in die kleine dingen zit de meerwaarde.
Ik las dat de afgelopen week Eckart Wintzen ook is overleden. Eckart was de grondlegger van BSO. Ik had hem nog graag eens ontmoet. Op mijn afscheid kreeg ik zelfs 2 exemplaren van zijn boek Eckart’s Notes. In een van de exemplaren stond voorin geschreven: Hierbij de handleiding om van je éénmanszaak een multinational te maken….. en laat een ander het dan niet verkwanselen Dat met een knipoog naar het vervolg van BSO, dat werd later Origin en dat ging later op in Atos Origin. Als je het boek leest is er van het gedachtengoed van Eckart weinig overgebleven. Eckart is later begonnen met een centrum in San Francisco met de naam Ex’pression. In 2004 mocht ik daar een bezoek aan brengen. Daarnaast was hij ook de ontwikkelaar van de Eye-catcher een video communicatie systeem waarmee je met behulp van een camera achter een spiegel het gevoel had dat iemand je in de ogen keek als je via videoconferencing contact had. Bijna echt contact. Alleen lukt het niet om de troostende aanraking op die manier over te brengen.
De zorg automatiseren hoe langer ik er over nadenk hoe bizarder het voelt.

De tijd van studiekeuze komt weer aan en onze dochter is al een aantal keren op bezoek geweest bij een open dag, toch blijft het moeilijk een keus te maken. Ze vind het leuk om administratief bezig te zijn, kan zich prima redden met klanten en houd van aanpakken. En m eerlijk te zijn wordt het haar ook niet gemakkelijk gemaakt. Heeft ze een richting gevonden die ze wel leuk lijkt, is er op de op de open dag een waardeloze oer saaie presentatie die gewoon afschrikt. De pret opleidingen halen alles uit de kast maar daar heeft ze niet zoveel mee. Maar er is een sterke promotie van beroepen waarin je kan schitteren. Er schijnt een toename te zijn naar exacte vakken alleen de instroom bij ICT neemt nog steeds af. Eigenlijk is het ook niet verwonderlijk want wanneer kom je nu een ICT-er in actie tegen. Op televisie zie je advocaten, modellen, acteurs etc. Ik hoorde afgelopen week dat je in je opleiding pas heel laat geconfronteerd wordt met techniek.
Ook de automatiseringsgids heeft er deze week een aantal artikelen over. De aanleiding was het afblazen van een landelijke ICT campagne. De voorpagina begint er zelfs mee en Chris Nap schrijft er als redacteur een commentaar over. Chris was ook co-auteur van het artikel op de voorkant. Raar dat hij alleen in zijn commentaar suggereert dat er geen schaarste is. Een een beetje genant voor een blad dat zegt :het enige betaalde, onafhankelijke ICT-blad (weekkrant) te zijn dat scherp volgt wat er op de Nederlandse markt gebeurt en dat tegelijkertijd de verbindende factor wil zijn voor iedereen die – in welk segment van de samenleving dan ook – zijn vak als ICT-er uitoefent. Nog raarder dat ik helemaal geen nieuwsfeed kan ontdekken. Maar ja op de voorpagina van de site van de SDU staat dat ze technische problemen hebben met de site. Daarover geen kwaad woord want dat hadden we de afgelopen weken ook bij het ICT Platform en we zijn er nog niet vrij van. Maar wij zijn een vrijwilligers organisatie wat je van de SDU niet kan zeggen.
Terug naar ICT en imago. Hoe kan het dat ICT in Groningen redelijk onzichtbaar is? Er werken over de 10.000 in de ICT in onze regio en er gebeuren erg veel leuke dingen maar toch blijft het redelijk onzichtbaar. In het verleden hadden we imago campagnes. Alleen dat was in de Dot Com periode en toen was daar veel geld voor los te krijgen . Toen hadden de commerciele bedrijven in de regio nog een regio kantoor waar ze konden beschikken over eigen marketing budgetten. Tegenwoordig zijn het allemaal fileaal bedrijven geworden. Het hoofdkantoor zit in het westen van het land. We hadden een aantal leuke bedrijven in de regio, Vertis, Wisdom / TMLC maar die zijn inmiddels ook ingelijfd bij een grotere commerciële aanbieder. VCD is al geruime tijd de grootste ICT aanbieder met het hoofdkantoor in Groningen. Maar die kunnen het niet alleen. Duizenden mensen werken bij bedrijven als Atos Origin, Ordina, Getronics, Logica en Sogeti. Prima bedrijven maar filiaal bedrijven. Het beleid en met name de marketing wordt ergens anders gedaan. Met die bedrijven gaan we de oorlog niet winnen want bij een beetje tegenslag: hup alle activteiten naar het westen halen of off shoring naar India.
Is het dan kommer en kwel? Volgens mij niet. We hebben en overkill aan ICT in de regio, veel meer dan de regio eigenlijk nodig heeft. We hebben een breed pallet aan activiteiten op ICT dienstverlening. OK we zijn mager vertegenwoordig in embedded ICT maar daarvoor kan je heel goed in Eindhoven terecht. Om het lijstje met wat we wel hebben maar eens te maken: Overheidsdienstverlening: RDW, IB groep,en semi overheid de Gasunie. De gemeente Groningen, Universiteit en Hanze Hogeschool die samen draadloos Groningen aan het opzetten zijn. Het grootste Universitair Medisch Centrum van Nederland. Ik noemde al de grote ICT aanbieders maar natuurlijk ook een hele schare aan aanbieders die een maatje kleiner zijn maar die leuke spannende dingen doen.
Zijn we anders nog in te onderscheiden? Volgens mij hebben we ook iets met zoeken en dienstverlening op internet. We hebben bedrijven als Traffic4you, Hotels.nl, de nationale vacaturebank, Relatieplanet.nl, Heeiii, Kalooga, en bellen.com. ( ik vergeet er vast enkele) En dan heb ik het natuurlijk helemaal nog niet over de aanwezigheid van Google in de regio. Het afblazen van een landelijk ICT campagne biedt volgens mij kansen om sterker op de trom te slaan. Vorige week stonden we op de CeBIT. Alle reden om volgend jaar groter uit te pakken. Al was het alleen maar om het aantal ICT studenten in Groningen een boost te geven.

Zo vlak voor de Cebit is het even een beetje stilte voor de storm. Gisteren de ICT platformbijeenkomst. De opkomst was niet overweldigend maar dan moet je ook geen bijeenkomst plannen in de voorjaarsvakantie waarin veel mensen op de lange latten gaan staan.
Toch maar even de Weblog bijwerken want dat schiet er een beetje bij in de laatste tijd. Terwijl ik zit te tikken komt er net op de TV een reclamespotje van de belastingdienst voorbij. Een beetje met een knipoog “zo makkelijk is het nu ook weer niet” Er is veel te doen over de automatisering bij de overheid. En vooral het mislukken van projecten.
De belastingdienst had een naam van een innovatieve organisatie. Online belastingaangifte doen is een geweldige stap voorwaarts. Maar blijkbaar is het lastiger om het hele proces mee te nemen want er zijn een hele hoop aangiften niet meer beschikbaar. Het lijkt wel op de eerste jaren van E-commerce. Je kon digitaal dingen bestellen maar vervolgens werden die geprint en soms overgetikt in logistieke systemen. Een mooie webfrontend maken is wat anders dan end to end processen end to end automatiseren. Nu weet ik helemaal niet wat er bij de belastingdienst aan de hand is maar het is geen reclame voor de ICT sector. Want er wordt dan wel gesproken over de belastingdienst maar vast dat daar tientallen (misschien wel honderden) externen rondlopen. Duur betaalde krachten die een goed belegde boterham verdienen met het “oplossen” van de problemen.
En de eisen worden alleen maar hoger. De overheid wil steeds meer zaken op elkaar afstemmen. Één infrastructuur voor alle overheidszaken lijkt een logische gedachtegang. Het Sofi nummer is vervangen door het Burger Service Nummer. Voor mij lijkt het net terug in de tijd want toen ik bij KPN klantenreakties mocht werken stond een klant in allerlei systemen. Bij de commerciële afdeling als hij een huurtoestel had, bij de service afdeling als er een storing was geweest in het systeem waar de gesprekken werden geregistreerd maar natuurlijk ook het registratiesysteem voor het adres voor de aansluiting, waar moet de nota naar toe etc. Één klant stond in veel systemen. Dus kwam er een CKR nummer (Centraal Klanten Registratie nummer). Dit nummer is nooit naar klanten toe gecommuniceerd. Geen wonder dat ik er aan moest denken toen ik een poos geleden hoorde van het BSN; het Burger Service Nummer. Dit is hetzelfde nummer als het Sofinummer verwarring alom.
De overheid wil rekening rijden gaan invoeren, betalen voor wat je verrijdt. PTT (KPN) voerde jaren geleden de gespecificeerde nota in. Betalen voor wat je belt. In Groningen is nog steeds een grote groep mensen die weet hoe dat moet. Want daar werden (en deels worden) de nota’s aangemaakt. Natuurlijk hoor ik dan dat rekening rijden complexer is dan een gespecificeerde nota (hoewel ik daar nog niet van ben overtuigd).
Ik was vorig jaar in Santiago in Chili en daar hadden ze toen al 2 jaar rekening rijden.
Bij KPN werden 10 jaar geleden er al meer dan 10 miljoen Call Detail Records (CDR) per dag gemaakt, een soort bonnetjes per gesprek. Een CDR bevatte 4 onderdelen, nummer A belt met nummer B op tijdstip X met een lengte van Y. Met deze gegevens is er een gespreksnota te maken. Dan moet er natuurlijk nog wel de maandelijkse vergoeding bij, de huur van de apparatuur, servicekosten en kortingscontracten. En klaar is de nota. Met een beetje fantasie is rekening rijden niet anders. Nou ja het mag veel complexer zijn want de invoering van de gespecificeerde nota bij KPN is inmiddels 15 jaar geleden. Even rekenen leert dat 100 miljoen gesprekken per dag 365 dagen per jaar en 15 jaar hmmm wel veel.Ze zijn nog steeds de basis van de nota.
Veel van die kennis is gewoon bij ons in de regio aanwezig. Kennis van verkeer is er dus bij RDW en ook veel kennis van de betrokken ICT. Hoog tijd om dit te gaan benutten.

Ooit in verleden werkte ik voor het staatsbedrijf der PTT, bij de telefoondienst. Wat me nog erg goed voor ogen staat dat we een aansluit plicht hadden. We mochten geen klanten weigeren, alleen op grond van het niet betalen van de nota mocht er een klant worden afgesloten. Het maakte niet uit waar je woonde, eventueel ver buiten de bewoonde wereld, je betaalde 220 gulden (als ik het me goed herinner) en je kreeg een aansluiting waarmee je kon bellen.
Later kregen we concurrentie, ook kabel bedrijven mochten telefonie leveren alleen kreeg KPN Telecom (inmiddels verzelfstandigd) een concessie om het telefoonnet te beheren, wel nog steeds met de aansluit plicht.
Het telefoonnet is aan het verdwijnen, langzamerhand komt er een communicatienetwerk waar telefonie een bijproduct lijkt te zijn. KPN stoot de telefooncentrales af. Het zijn gebouwtjes die overal in het land staan. Soms op hele speciale plaatsen. achter boerderijen midden in het land tussen 2 dorpjes of midden in het centrum. In totaal gaat het om 1350 gebouwen waarin een centrale staat, een accubatterij en een verdeler. De centrales worden overgenomen door actieve componenten in het netwerk en worden ondergebracht in kleinere kabelkasten. Daarvan stonden er een aantal jaren geleden 80.000 in het land. waarvan sommige erg klein. Er komen dus 3400 WDC’s las ik ergens. Het scheelt KPN een hele hoop vastgoed. Ze kunnen hierdoor beter de concurrentie de baas.
Ik ben benieuwd hoe het zit met de aansluitplicht, die zal er misschien wel blijven. Ik las ook ergens dat die moet bestaan uit een telefoonverbinding die onafhankelijk is van de elektriciteitsvoorziening. Die verplichting maakt het voor KPN wel lastig om voluit de concurrentie aan te gaan. Want juist verglazing maak apparatuur bij de klant noodzakelijk.
Die aansluit plicht maakt ook dat KPN gedwongen wordt actief te blijven in economisch oninteressante gebieden. In Noord Nederland blijft dat dus een beetje woekeren met de marktruimte, concurreren met een lokale kabelmaatschappij. De echte winst is te halen met het veel dichter bevolkte westen. Zeker in de landelijke gebieden blijft het toch een beetje dienst verlenen tegen wil en dank.Ik kreeg een leuk boekje onder ogen “het licht gezien”. Dit boekje is te downloaden en beschrijft deze problematiek uitstekend. Je ziet vaak dat er vraag bundeling projecten opgestart worden door gemeenten. Vervolgens wordt zo’n project uitbesteed aan KPN of een lokale kabelmaatschappij waardoor de gemeente nog vaster zit aan een dominante marktpartij. Die partijen zijn dus eigenaar van de infrastructuur en kunnen dus bepalen hoe die ingezet kan worden, welke diensten er over mogen en onder welke voorwaarden.
De afgelopen week mocht ik een bijeenkomst bijwonen die tot doel heeft dit proces te doorbreken. Ooit was Warffum de laatste plaats in Nederland waar het telefoonnet geautomatiseerd werd. Ik hoop dat het met breedbanddiensten we niet weer achteraan in de rij staan.

Afgelopen week kreeg ik de volgende vraag gemaild door de onderwijsraad:
Wat zijn volgens u belangrijke ontwikkelingen in de
nabije toekomst (10 – 20 jaar) op het terrein van ict/ nieuwe technologie
en welke maatschappelijke impact zullen deze hebben? Wat zullen dergelijke
ontwikkelingen volgens u kunnen betekenen voor het onderwijs?
Een prima vraag natuurlijk alleen blijft voorspellen natuurlijk lastig zeker als het om de toekomst gaat op de wat langere termijn. En volgens mij gaat het niet zozeer om de technologie maar meer welke toepassingen aan zullen slaan. 20 jaar geleden kregen we te maken met de eerste PC’s en van mobiel konde we nog maar dromen een mobiel had toen het formaat en gewicht van een baksteen. Een eerste draadloos toestel was het type New York wat we thuis uit mochten proberen. Nieko was net geboren, 22 jaar gelden dus. Een bereik van 30 meter en beltijd 2 uur lood en loodzwaar.
Mijn eerste mobiele toestel was wel gelijk een GSM, digitaal, heel anders dan het analoge net. Ik moet een GSM omdat de analoge af te luisteren waren en dat kon natuurlijk niet als hoofd beveiliging. 13 jaar geleden ongeveer. Ik heb nog steeds datzelfde nummer en dat blijft ook zo.
Maar terug naar de vraag van de onderwijsraad. Want met de voorbeelden van hierboven in het achterhoofd een bijna onmogelijke vraag.
en dan stond er afgelopen week ook nog een stuk in het dagblad over het gebruik van Internet in de klas. Een citaat: Ruim driekwart van de leerlingen tussen 10 en 14 jaar wil meer internetles, 37 procent geeft aan dat ze nooit onderwezen worden over het wereldwijde web. Slechts 7 procent vindt dat ze iets van de docent kunnen leren over internet, zo blijkt uit het onderzoek.
Het lijkt er wel op dat die nieuwe ontwikkelingen volkomen langs het onderwijs gaan. Ik trof laatst een onderwijzer die trots was dat hij nog geen E-mail thuis had. Geen wonder dat maar 7% denkt iets van de docent te kunnen leren.
Het gaat dus niet om de techniek maar veel meer in hoever de (leiding van de) school openstaat voor nieuwe ontwikkelingen. Met name docenten blijken veel op routine te doen. 2 jaar geleden zag ik de opgaven van een proefwerk voor onze dochter. Dat waren nog kopieën van vragenlijsten die met een typemachine waren gemaakt. Gelukkig zijn het uitzonderingen maar het zegt iets over de bereidheid van de docent nieuwe technieken toe te passen.
Vernieuwingen in het onderwijs met nieuwe technieken komen dus pas echt op gang als de generatie Y (of generatie Einstein) voor de klas komt of misschien pas als die op posities komen waar ze invloed kunnen uitoefenen. Dan zullen ze de vaardigheid om meerdere dingen tegelijk te doen goed kunnen uitnutten en inpassen in lessen. Dan zal online samenwerken grootschalig worden toegepast, onafhankelijk van plaats (en tijd). Voorop gesteld natuurlijk dat er bij de opleiding van docenten er op die manier naar gekeken wordt. Dat zal dus ook een beetje de strekking zijn van mijn antwoord. Met natuurlijk een schets van “nieuwe” toepassingen als webloggen, microbloggen, mashups etc. Wat maakt dat er steeds beter virtueel contact gemaakt kan worden. Maar ik besef met heel goed dat het altijd een surrogaat blijft van een ontmoeting in levende lijve.

Voor je het weet zit je weer midden in het nieuwe jaar nog zo nu en dan een nieuwjaarsreceptie en dan is het weer over tot de orde van de dag. Het ICT platform kreeg het verzoek of we dit jaar ook een stand wilden hebben op de grootste ICT beurs ter wereld de CeBIT. We konden een stand krijgen op het Nederlands plein. Voor zover ik het heb begrepen samen met Eindhoven, Twente en Amsterdam. En daar horen we ook tussen. Dus volmondig ja. Alleen dan moet er nog wel het een en ander gebeuren want we moeten dan opeens alles engelstalig hebben en wat gaan we er dan doen. Want we zijn nu al 5 keer met een bus naar de CeBit geweest maar om er een stand te bemensen is even een ander verhaal. Toch zeten we door want als er ooit een goed moment is geweest dan is het nu wel. We hadden bijna een stand gehad samen met OFFIS maar die stonden al op 3 andere plaatsen op de CeBit dus zeiden af.
We hebben dus een uitvalsbasis voor ICT bedrijven uit Groningen. Wat we kunnen doen is een overzicht van alle ICT activiteiten in Noord Nederland en dat is best veel. Lofar, Lifelines, grootschalige dataverwerking, Google rekencentra, Energy valley, de Cave, de ICT kennis van de Universiteit en om dan maar niet te spreken van landelijke spelers als hotels.nl bellen.com relatieplanet.nl traffic4U Heiiii en dat is nog maar een korte opsomming.
We hebben daar best een boodschap alleen moeten we nog wel aan de slag om het leuk te brengen. Volgende week is er een eerst bijeenkomst in Den Haag over de inrichting van het Nederlands plein.
Andere jaren gaat er een bus naar de Cebit het zou best eens kunnen dat er dit jaar op meerdere dagen mensen afreizen maar dat moeten we nog even op een rij zetten. Het jaar 2008 begint dus goed met de blik naar het oosten.

Kerst is voor ons altijd: veel thuis of bij familie zijn. Dit jaar is dat weinig anders. Met de familie zijn we het afgelopen weekend al op pad geweest dus was het de eerste kerstdag thuis rondhangen, TV kijken, lezen en puzzelen met dr. Denker. Voor diegenen die niet weten wat dr Denker is: een rebusachtige puzzel met 40 opdrachten. Hele families gaan er mee aan de slag en er zijn zelf internet communities gevormd rond dr. Denker. Er zijn mensen die de puzzel scannen en die plaatsen op internet voor mensen in het buitenland. Het is een traditie en rond de kerstdagen is het een veel gehoorde vraag hoever zijn jullie? Wat dat betreft kijk ik uit naar komende zondag want dan ontmoeten we de ouders van een vriendin en dan hebben we het er uitgebreid over en dan hoop ik de laatste 6 te horen.
Ook traditie is de kersttoespraak van de Koningin. Dit jaar een oproep voor respect voor andere tradities en overtuigingen en een oproep tot gemeenschapszin. Best een onderwerp om bij stil te staan want door “de gobal village” hebben we de hele wereld op de stoep staan. We doen zaken met opkomende landen waarbij er soms bizarre situaties ontstaan. Een aantal weken geleden stonden we donateurs te werven voor het Derde Wereld Fonds. Dit jaar bestaan we 25 jaar en daarom hadden we een rond reizend circus met een tentoonstelling. Bij de ingang van de gebouwen spraken we mensen aan om donateur te worden. Totdat er een groep mensen uit India binnenkwam.Zij waren hier vanwege een off-shoringstraject zoals dat zo mooi heet. Oftewel uitbesteding aan lage lonenlanden. Op een van de borden stond een project wat we gesteund hebben als Derde Wereld Fonds in India. Om eerlijk te zijn wist ik met die situatie niet goed raad.
Mijn activiteiten voor het Derde Wereld Fonds stoppen ook, je kunt alleen maar in het bestuur zitten als je werkt bij Atos Origin. Aangezien ik daar stop met werken moet ik ook stoppen met het bestuur. Dat geeft me wel ruimte om in het noorden zelf iets op te zetten. Want ik wil wel graag iets doen met de opgedane ervaring. Niet dat ik een uitgesproken mening heb. Hoe meer ik er bij betrokken werd hoe lastiger ik het vond om een eenduidig mening te hebben. Het lijkt me goed aandacht te vragen voor de problematiek in de derde wereld. Mensen betrekken en daar dingen doen lijkt me niet verkeerd. In gebieden waar kindersterfte nog 25% is moet nog veel gebeuren. Maar mensen de “zegeningen”van het westen te brengen lijkt me een stap te ver. In die gebieden waar geen TV, telefoon of internet is ogen de mensen een stuk tevredener. Het lijkt wel of met de komst van “the bold and the Beautifull” of “as the world turns” mensen alleen maar ontevredener worden. Maar wie ben ik om het de mensen te onthouden.
Wat dat betreft was het een eer om me voor het Derde Wereld Fonds in te mogen zetten. Steun aan kleine projecten waarvan we redelijk in kunnen schatten wat de impact is. Hier een waterpomp daar een EHBO post, een school of boeken. Straks in april gaat er weer een groep van 20 personen naar Nepal. Ze helpen daar een EHBO post bouwen. 20 mensen die een onvergetelijke ervaring krijgen. Ze komen anders terug.
Het bedrijf is er door de loop van de jaren ook ander tegen aan gaan kijken. Dit jaar konden we voor het eerst de waarde van ons kerstpakket (of een deel ervan) doneren aan 2 goede doelen waarvan één het Derde Wereld Fonds is. De eerste paar duizend Euro is al toegezegd. Voor veel mensen is het niet meer dan het zetten van een kruisje. Het lijkt wel op een druppel. Maar het Derde Wereld Fonds heeft als leus: “Een druppel op de goede plaats”! Dat het nog maar veel mag druppelen.
Goede feestdagen.

De afgelopen lopen weken was er een opmerkelijke wending in het langslepende verhaal over de Zuiderzeelijn. De beslissing is gevallen en er is geknokt tot het laatst toe. Echt als een verlies zie ik dat niet. Ik hoorde ooit het verhaal dat als er een goede verbinding komt met het westen de meeste winst wordt geboekt door het westen. Wubbo Ockels wist het eens mooi te illustreren aan de hand van een natuurkundig verschijnsel. Als je een vol opgeblazen ballon verbindt met een halfvolle dan zal de half volle leeg lopen volgens Wubbo. Op zich ben ik niet rouwig om het afblazen want de laatste tijd zit ik vaker in Noord Duitsland dan in West Nederland. En om eerlijk te zijn bevalt me dat prima. Ja er een cultuurkloof, absoluut niet te onderschatten. Maar er valt veel te halen en te brengen. Vorige week was er in Oldenburg de bijeenkomst van VNO NCW. Ik mocht even aansluiten en kon zo ook de inleiding van Jacques Wallage meemaken. Jacques betoogde dat hij het wel gehad had met het westen en dat de kansen in het oosten liggen. Hij was er klaar mee. Dat had wat mij betreft wel eerder mogen gebeuren het was nu allemaal net even te veel zeurderig maar ik begreep dat dat politiek handig is om zo meer uit de onderhandelingen te halen. Nou ja dat zal dan wel. Trekken aan een dood paard is nooit mijn hobby geweest.
Op naar het oosten dus, of zoals we intern bij het ICT Platform al een poosje zeggen “wijzen naar het oosten”. Anders vertaald: alles wat we hebben aan kennis inzetten op het oosten. Gelukkig is die trend ook al een poosje waarneembaar. Er is een kreet North Connect in het kader van de noordelijke ontwikkelingsas. Dat moet een sterke economische zone worden van Noord Nederland, Noord Duitsland naar Scandinavie. Maar goed dan kom je eerst langs Leer en dan vervolgens Oldenburg met een eigen Universiteit, de dichtsbijzijnde voor Groningen. Op ICT gebied hebben ze daar OFFIS die al een aantal keren bij ons te gast is geweest en wij bij hen. (met een bus vol ICT-ers in 2005). Kortom “wijzen naar het oosten”. En zij willen wel.
Een aantal weken geleden vroeg Wolfgang Nebel (voorzitter van Offis) me of ik mee wilde naar Leuven om daar op bezoek te gaan bij DSP Valley. Een crossborder ICT-samenwerkingsverband tussen Leuven en Eindhoven over Embedded Systems. Afgelopen woensdag was het zover. In alle vroegte ontmoette ik Wolfgang langs de N31en tot mijn verbazing was er nog iemand bij. Toen ik me uitgebreid had voorgesteld bleek dat dat de chauffeur te zijn. Hmm over cultuur verschil gesproken. Voor de rest was het een leuke Autorit. Alleen had ik het helemaal cool gevonden als we een sigaar en cognacje op de achterbank hadden gezeten. Het was een uiterst leuk een leerzaam bezoek. DSP Valley is een soort ICT Platform ontstaan in Leuven en uitgebreid naar Eindhoven en nu ook Aken. De parallellen met ons (Groningen / Oldenburg) waren overduidelijk. Het grote verschil zit in de focus bij DSP valley op embedded. Iets wat bij ons niet mogelijk is vanwege het gebrek aan omvang. We moeten het meer in de breedte zoeken en dat is lastig omdat dat niet onderscheidend is. Maar ik denk dat we daar wel uitkomen.Voldoende gespreksstof op de achterbank voor de terugweg. Het komend jaar gaan we een aantal dingen samen doen en zeker ook de bestanden tegen elkaar aanleggen om zo ICT-ers uit Groningen uit te nodigen voor bijeenkomsten in Oldenburg en visa versa.

Vorig jaar oktober schreef ik dat ik geflitst was in Maastricht met mijn legermotor en afgelopen vrijdag was het zover ik mocht bij de rechter verschijnen. Dat was niet zo spannend want er was al correspondentie aan voorafgegaan. In mijn eerste verweer had ik geschreven dat er een fout moest zijn gemaakt want ik ben met de motor nog nooit verder dan Zwolle geweest. Als reaktie daarop kreeg ik een foto toegestuurd (zie plaatje).
Daarop is duidelijk te zien dat er een kenteken is geflitst met het nummer ML-NV-46 terwijl ik een motor heb met als kenteken ML-NV- 44. De foto is niet echt duidelijk maar blijkbaar duidelijk genoeg om mij met een boete te confronteren. Maar weer een brief geschreven maar eerst moest ik de boete in depot storten want anders werd mijn beroep niet in behandeling genomen.
Nu ben ik redelijk allergisch voor dit soort dingen, een afwijking van me die ik heb overgehouden van mijn periode bij klantenreacties. Ik weet namelijk erg zeker dat mijn motor niet in Maastricht is geweest. Mijn laatste keer in Maastricht was met de trein bij een congres van de NLUUG in het MECC. Een dag vol met internet security. En dat is ongeveer 8 jaar geleden. En als je ergens erg zeker van bent dan ben je niet gauw geneigd dingen maar z’n beloop te laten. Zo werkt het tenminste bij mij.
Dus het bedrag maar in depot gestort en aangegeven dat ze de foto maar eens goed moesten bekijken en dat er toch echt een ander nummer op stond. (en volens mij ontbreekt het Europese blauwe vlakje). Nu had ik ik verwacht een briefje te krijgen: Geachte heer Hut, u had gelijk! Als het helemaal mooi was geweest: “we hebben een fout gemaakt”, of het ultieme, “sorry”! Maar niks van dat alles. Letterlijk stond er in de brief van de Officier: “Het door u ingestelde beroep en de daarbij aangevoerde argumenten zijn voor mij aanleiding geweest om de zaak opnieuw te bezien. Bestudering heeft ertoe geleid dat ik besloten heb de beschikking alsnog te vernietigen: de aan u gezonden beschikking d.d. 11 januari 2007 trek ik hierbij in.”
Ik kon de gang naar de rechter voorkomen door de bijgevoegde antwoordkaart binnen 7 dagen te retourneren. Prachtig, ze doen er meer dan een half jaar over om zover te kom,en en dan moet ik binnen 7 dagen vragen om mijn eigen geld. Ze zijn helemaal uit de bocht gevlogen.
Ik was erg benieuwd hoe een en ander zou verlopen als ik in Maastricht zou verschijnen. Dat was dus afgelopen vrijdag. Het was een erg leuke zitting; een rechter met gevoel voor humor. En het was blijkbaar een dag van de missers van het rijk want we waren getuige van een man die zijn auto 10 jaar geleden total loss had gereden in Belgie. Hij had de papieren opgestuurd naar de RDW, jaren helemaal niks gehoord en nu afgelopen jaar ontving hij een boete omdat de auto niet was gekeurd. Hij kon de auto bij de RDW niet van zijn naam krijgen want hij had de papieren niet meer. Kortom het Rijk in de bocht, de rechter stuurde de man weg met de opdracht toch de RDW te overtuigen. Ik wens de man veel succes. Na vrijdag heb ik weinig vertrouwen in het begrip van de overheid.
Na nog een paar hoogst onduidelijke gevallen mocht ik tegenover de rechter plaats nemen. Het werd vrij snel duidelijk dat ik het geld terug kreeg. Daar had ik niet voor hoeven komen. Maar op mijn vraag of er een fout gemaakt is kreeg ik geen antwoord, want als dat zo was dan wist je maar nooit wat dat voor gevolg had????? Ja die foto’s worden door mensen bekeken en dan is dat niet altijd duidelijk. Mooie boel, want ook na mijn beroep bleef men volharden en eerst geld storten en dan werd het in behandeling genomen. Ik herken het nog van “vroeger” bij de start van klantenreacties bij KPN; eerst geld storten voor we gingen aansluiten. Heel gebruikelijk. Later mochten we daar wat soepeler mee omgaan. Ik herinner me een triest voorval, er was een aansluiting afgesloten wegens het niet betalen van een nota. Iemand belde naar klantenreacties in paniek, dat nummer stond bij een grote installatie waar de week ervoor iemand om het leven was gekomen en of de telefoon wel zo snel mogelijk aangesloten kon worden. Jelly van onze afdeling nam het gesprek aan en herinnerde het ongeval uit de krant. Ze nam haar verantwoordelijkheid en gaf opdracht de telefoon weer aan te sluiten. Een prima beslissing; de dag erna werd er uit dankbaarheid een grote doos gebak bezorgd (en de nota werd per omgaande voldaan).
Terug naar mijn rechtzaak. Ik krijg mijn geld terug, er is niet te hard gereden met mijn motor in Maastricht. Maar ik ben er wel van beschuldigd en op mijn vraag waarom er 2 keer een fout is gemaakt heb ik geen antwoord gekregen. Prachtig mooi dat de rechter mij slim genoeg vond om die conclusie zelf te trekken maar ik kwam ervoor naar Maastricht om het te horen. De officier heeft er driftig aantekeningen van gemaakt volgens Aukje.
Oh ja en mijn aanvaring met KPN kreeg een leuk vervolg. Ik werd gebeld door Lativa van KPN, ze bood haar excuses aan en alles wordt weer in oude staat teruggezet met een maandbedrag teruggestort als compensatie. Misschien kan justitie er wat van leren.

Er is een strijd gaande gaande over draadloos benaderen van klanten. Natuurlijk zijn er de traditionele aanbieders van mobiel. Inmiddels kan je heel aardig draadloos browsen via je mobiel.
Google gaat zwaarder inzetten op draadloos internet en kan zo wel eens een grote concurrent van de telecomaanbieders worden. Hoe de wereld er uit gaat zien laat zich moeilijk voorspellen. Draadloze netwerken via Stedelijke netwerken en dan mobiel internet voor de landelijke gebieden. Maar dat er altijd kabel nodig blijft is helder want al al die Hotspots moeten wel worden gevoed.
Zelf zit ik ook regelmatig via UMTS te surfen. Verschrikkelijk handig als je tussen twee afspraken in even je mail kan lezen en snel beantwoorden en met UMTS maakt het niet waar je bent. Ik heb al een aantal keren op bijzondere plaatsen gestaan. Op de dijk in Delfzijl bijvoorbeeld met uitzicht over zee. Maar ook wel eens aan de rand van het bos.
Soms als ik iets meer tijd heb is het ook lekker om ergens binnen te kopen en dan onder het genot van een kop koffie even ergens te zitten. En dan is het handig om ter plekke draadloos internet te hebben. mLangzamerhand weet ik wat Nomadisch werken is. Het is wel zoeken waar je even ongestoord kan zitten. Langzamerhand komt er steeds meer informatie waar bijvoorbeeld hotspots te vinden zijn. Ik stuitte op een site www.wigle.net waar je een overzicht kan zien met hotspot netwerken. Hiernaast staat een plaatje van San Fransisco. Dat ziet er al aardig bedekt uit. Groningen is wat dat betreft nog redelijk maagdelijk maar daar komt verandering in want draadloos Groningen komt op gang. Dit jaar is de ICT Platform kerstborrel samen met draadloos Groningen. De locatie is deze keer in de Martinikerk. Een prachtige locatie zo vlak voor kerst maar deze locatie is ook gekozen omdat het midden in de wireless wolk ligt. Een poosje geleden werd ik benaderd door de stichting Martinikerk omdat hen het een leuk idee leek om in het oude pand nieuwe dingen te doen. Het is dus een prima locatie om te laten zien wat je er mee zou kunnen. En zo is de wens van de stichting Martinikerk ook een beetje ingewilligd.
Dus heb je een draadloze toepassing schroom dan niet om het daar te komen tonen. Dat kan bij de organisatie van draadloos Groningen maar een mailtje naar mij draadloos@janhut.com en ik zorg ervoor dat je ruimte krijgt om iets te tonen. En aanmelden als bezoeker voor de bijeenkomst mag natuurlijk ook.

Ik ben deze weblog ooit begonnen op verzoek van de Groninger Internet Courant (GIC). Mijn eerste verhalen waren over de studiereis naar Silicon Valley. Die reis kon ik meemaken als voorzitter van het ICT Platform. Dat trok veel lezers en door de jaren heen ben ik blijven bloggen, gemiddeld één keer per week maar als er aanleiding voor was vaker. Al snel ben je benieuwd naar lezers, worden mijn verhalen wel gelezen. Dat moet bijna wel want ik werd (en word) regelmatig aangesproken op mij weblog. Begin 2007 heb ik mijn weblog verhuist naar mijn eigen domein en ben ook wat meer beginnen te schrijven over andere zaken zoals het dorp of het Derde Wereld Fonds.
Ik was ook in staat het aantal bezoekers te monitoren. Dat blijkt een fase te zijn in weblogschrijven, het kijken naar bezoekersaantallen. Inmiddels ben ik vanaf begin dit jaar gestegen van 20-30 per dag tot de laatste weken ruim over de 200. Zeker sinds de laatste weken zit ik regelmatig boven de 250. Dan komt natuurlijk gelijk de vraag waar komt dit door?
Eerst dacht ik dat het kwam door mijn blog over [[wikipedia: Open Social]], de nieuwe aanpak van Google om social networks te koppelen. Maar die blog verscheen op 1 november en de toename van het bezoek was al voor die tijd. Mijn posts zijn in die tijd ook wel wat toegenomen maar daar kan het volgens mij niet echt aan liggen. De groei is ontstaan rond 24 oktober. Ergens rond die tijd ben ik ook begonnen met adsense van Google op mijn pagina. Zou daar een relatie liggen?
Wat wel opvalt is dat als je zoekt bij Google op Open Social er 500.000.000 hits zijn.En tot mijn stomme verbazing stond ik een week lang op nummer 1. Inmiddels staat daar een pagina van Google zelf. Ik kan me niet voorstellen dat als iemand op de wereld Open Social zoekt als eerste mijn pagina ziet.
Leuk om over te filosoferen maar voorlopig niet meer dan dat. Cijfers en statistieken zullen altijd wel een puzzel voor me blijven.

Powered by ScribeFire.

Door mijn functie van professioneel netwerker kom ik op veel plaatsen, bij veel bedrijven. Vaak zie ik dan alleen de glimmende klantkant.
Soms is dat ook minder glimmend. Zo was ik een poosje geleden bij het CWI om te praten over mijn lang gewenste arbeidsmarkt project. Daar stonden een aantal bewakers in vol ornaat bij de ingang. Tegenwoordig heeft het CWI het loket samen met het UWV en de sociale dienst. Daar gebeuren wel eens dingen die de aanwezigheid van bewakers noodzakelijk maken. In het verleden hadden we bij de afdeling incasso van het Telecom district ook een voorziening voor agressieve klanten. Die kwamen soms verhaal halen omdat hun telefoon was afgesloten vanwege een openstaande rekening. Legendarisch is de asbak door de ruit en het vernielde meubilair. Uit die tijd herinner ik me ook de discussie van receptiemedewerker versus portier. Eigenlijk wil je als bedrijf de bezoekers door gastvrouwen laten ontvangen maar er zit ook een portiersfunctie aan vast. Je wilt natuurlijk wel kwaadwillenden buiten houden. Je zoekt een beetje een lieve kenau.
Maar achter die glimmende klantkant moeten er ook veel dingen voor het bedrijf intern geregeld worden, schoonmaak, kantine (tegenwoordig heet dat bedrijfsrestaurant), reprowerkzaamheden, onderhoud aan installaties etc. Vaak zijn die werkzaamheden ondergebracht bij een facilitair bedrijf.
De afgelopen zaterdag was ik bij de open dag van de Hanzehogeschool omdat Gemma straks daar wil gaan studeren. We bezochten de opleiding “Vastgoed en Makelaardij” Een droog saai verhaal en er waren erg weinig studenten aanwezig. Daarna naar Facilitair Management. Studenten van die opleiding presenteerden zich enthousiast. Volgens hen heeft Facilitair Management tot doel dat medewerkers van een bedrijf zich helemaal kunnen wijden aan de corebusiness van het bedrijf. Alles is er op gericht om medewerkers zo maximaal te laten presteren.
Op een af andere manier moest ik denken aan een legbatterij. Vlak bij ons thuis is er zo’n kippenbedrijf. Daar doen ze alles aan om de kip het zo maximaal mogelijk naar de zin te maken. Want een gezonde kip legt het best. Licht, temperatuur, voer, water, alles is optimaal. Maar juist door weinig afwisseling hebben die kippen last van stress. Ook mestvakens hebben daar last van (we hadden vroeger thuis een varkensbedrijf). Uit verveling gaan mestvarkens staarten bijten.
Voorafgaand aan ons bezoek aan de open dag had ik ook een gesprek met een lector over Business Ethics. Hadden we het gesprek na de presentatie gehad bij Facility Management dan had het gesprek vast een andere inhoud gekregen.
Raar, maar ik krijg het boek de Intensieve Menshouderij maar niet uit mijn systeem.

Een beetje een dubbele betekenis want deze dagen hebben we een tentoonstelling van het Derde Wereld Fonds in de Atos Origin gebouwen van Groningen. We staan bij de ingang te flyeren, leuk om te doen want we hebben een leuke boodschap en zo zie ik alle collega’s voorbij komen. Extra leuk omdat het voor mij persoonlijk een beetje hoort bij het komende afscheid. Tientallen collega’s heb ik de afgelopen dagen gesproken en dat geeft me het gevoel dat het een een afscheidstournee is. Maar ook veel belangstelling voor het Derde Wereld Fonds en daar gaat het om. De afgelopen 25 jaar hebben we als personeel rond de € 2.000.000 bijeengehaald. We hebben tientallen projecten gesteund. Iets waar we met ons allen trots op mogen zijn. Er is heel veel belangstelling voor de komende bouwreis naar Nepal waar we een gezondheids centrum willen gaan bouwen. Het is nog niet helemaal rond maar ik zie weinig blokkades meer. Het kan op 28 november wel eens een druk bezocht voorlichtingsavond  worden.
Over promotiedagen gesproken. De komende 2 dagen is het weer één groot netwerkfestijn in Martiniplaza 30.000 mensen uit bedrijfsleven zoeken elkaar op. Er zijn 1100 stands en allerlei bijeenkomsten. Zelf hebben we vandaag met het ICT Platform een netwerk borrel om 17 uur. We zijn dit jaar te gast op het plein van de Eemsdelta. In die regio gaat de komende jaren een hele hoop gebeuren ook op ICT gebied. Vandaar dat ze ons uitnodigden om op hun plein de netwerk borrel te houden. Mocht je ook naar de promotiedagen komen ik ben te vinden bij stand nummer 1065. Maar inmiddels heb ik diverse mensen gesproken die er ook zijn en even langs komen. Dus kan het zijn dat ik ergens zit te kletsen. Minsten 5 mensen uit Duitsland. Het gaat goed met de samenwerking met de Oosterburen. Langzamerhand gaat het ergens naar toe.
Marketing technisch ben ik natuurlijk helemaal niet handig bezig. Ik heb nog geen visitekaartjes van mezelf. Die van het platform zijn op en het lijkt me niet handig die van Atos Origin nog uit te delen. Ik vertrouw erop dat mijn naam bijzonder genoeg is voor mensen om me te vinden. www.janhut.nl lijkt me niet moeilijk te vinden op internet. Zoeken op Jan Hut levert ook gelijk mijn pagina’s op. De komende 2 dagen is Hutsspot op de promotiedagen in de buurt van stand 1065. Misschien zie ik je er nog.

Powered by ScribeFire.

Het zoemt de afgelopen dagen op allerlei pagina’s over Open Social. Vandaag wordt er iets over aangekondigd door Google. Ik heb sterk het vermoeden waar het over gaat. En eigenlijk is het de optelsom van wat er al is aangevuld met een mogelijkheid koppelingen te maken die tot voor kort nog niet mogelijk waren omdat digitale sociale netwerken gesloten waren.
Om het te concretiseren. Ik heb een account bij Linkedin (149 Contacten), Xing (206 contacten) Hyves (39 contacten) en Ning (4 contacten). In het verleden heb ik ook wel eens gekeken naar Orkut of Plaxo. En natuurlijk zijn er nog omgevingen als Friendster, Facebook of het Nederlandse Schoolbank. Veel te veel natuurlijk om bij te houden. En voor al deze sites moet je inloggen om actief te kunnen zijn. Ik vermoed dat Open Socal hier verandering in wil brengen. Google wil hier een boost aan geven.
Trouwens is Google zelf ook actief op deze markt, volgens mij met Orkut. De bedoeling mag duidelijk zijn, je kan veel gegevens centraal bijhouden en door de aangeboden koppelingen via Google worden alle sociale Netwerken bijgewerkt. Je hoeft nog maar op één plaats foto’s neer te zetten. Flickr bijvoorbeeld maar Google zal het liefst Picasa ondersteunen. Je kan samen werken aan documenten via Zoho, MSN of andere omgevingen. Ik denk dat de koppeling met Google documents vast perfect werkt.
Ning schijnt op dit moment het verst te zijn met het geven van meer mogelijkheden aan de gebruiker. Ik had er voor de grap www.ictpro.ning.com. aangemaakt. Ik kan er een code genereren en die vervolgens opnemen in mijn weblog. Zelfs ik kan het. Het resultaat kan je zien op de rechterkant van mijn pagina. Zo heeft Ning veel meer toepassingen die bij Linkedin of de anderen ontbreken. Ik kan je van harte aanbevelen er even mee te spelen en je ziet gelijk de mogelijkheden voor je.OK er zijn nog weinig Groningse ICT-ers die meedoen op www.ictgro.ning.com. Maar het heef mij wel inzicht gegeven in hoe Ning werkt en nu begrijp ik redelijk wat Ning toevoegt.
Het positieve? Door de actie van Google kan ik me begeven in meer netwerken terwijl ik niet overal de zelfde gegevens hoef in te voeren. En is er iets negatiefs, lijkt me wel. Daar waar ik bij Xing (uit Hamburg) precies kan aangeven wat ik wel of niet wil delen is Linkedin (Amerikaans) minder zorgvuldig met de persoonlijke gegevens, Hyves is nog opener. Door de koppeling aan te bieden wordt ik bijna gedwongen meer informatie open aan te bieden. En dat is natuurlijk prachtig voor zoekmachines. Hmmm wie was daar ook al weer groot mee geworden?

De wintertijd is weer aangebroken en bij mij in de buurt begint het al mooi leeg te worden op het land. Het mais is bijna overal al van het land. Als je zo landelijk woont, zoals wij, dan is het altijd een komen en gaan van gigantische maishakselaars en Tractoren met nog veel grotere aanhangwagens waarmee het mais van het land wordt gehaald. Het geluid van de hakselaars gaat soms dag en nacht door want als het mais rijp is en het is droog op het land dan is het “even er bij” zijn want als het begint te regenen dan wordt het lastiger. Het materiaal zit dan eerder vast in de modder en dan wordt het met het grote materiaal een moordpartij, soms met 2 tractoren om weer los te komen uit de modder. Ik hoorde eens dat in het hoogseizoen een ploeg ongeveer € 1500,- per uur kost en dan is iedere minuut stilstand verlies.
Ook die gigantische werktuigen worden tegenwoordig bestuurd via processoren. Laatst hoorde ik van mijn buurman dat een loonwerker een splinternieuwe hakselaar had maar dat hij het na 5 minuten gezien hield. Daar stond het spul in het land, niet voor of achteruit te krijgen. Maar geduldig wachten tot de monteur met zijn laptop uit Braband was gearriveerd. Even inloggen, diagnotiseren, resetten en daar liep het weer. Vroeger wist een boer of een loonwerker zelf vaak wel wat er moest gebeuren. Zelden dat een Tractor het helemaal begaf want ach een diesel motor loopt altijd.
Ooit in het verleden hadden we bij PTT Telecom net zo’n discussie. De laatste analoge, processor bestuurde telefooncentrale was PRX een centrale van Philips. We hadden tientallen mensen in dienst bij PTT Telecom die precies wisten hoe die centrale werkte. Ze waren opgeleid door de specialisten van Philips en konden dromen hoe een en ander in elkaar zat. Toen het Philps niet meer lukte zelf een digitale telefooncentrale te onwikkelen gingen ze dat samen doen met AT&T. Er kwam een digitale telefooncentrale 5ESS/PRX. Gebaseerd op de digitale 5ESS van AT&T. Gelijk werden er mensen opgeleid tot specialist. Ook ik werd opgeleid tot Maintenance Specialist. Maar om nu te zeggen dat we wisten hoe de centrale werkte? Op het PTT hoofdkantoor riep eens iemand: “Het kan toch niet waar zijn dat we zelf niet meer weten hoe een en ander werkt?. Wel dus!! Want later begreep ik dat er 30.000 mensen bij AT&T werkten aan de ontwikkeling. Terwijl er landelijk toen maar 50 mensen werken met 5ESS.
Soms hoor ik wel eens geluiden dat er besloten wordt om over te gaan op Open Source met het argument dan zijn we zelf in control. Ieder argument voor open source is goed behalve die. Want een gemeente bijvoorbeeld heeft helemaal niet de expertise om het nog te kunnen volgen. Misschien een enkeling maar het gros zeker niet.
Is dat erg? Ik denk het niet! Als er maar afspraken zijn met de leverancier. De KLM weet ook niet hoe een Boeing werkt. Dat doet Boeing of een ander gespecialiseerd bedrijf. Voorwaarde is natuurlijk wel dat er keus is uit leveranciers. Maar daar waakt Neelie over.
Oh ja en die maishakselaar? Ik denk dat de leverancier over niet al te lange tijd via UMTS of GPRS op afstand kan inloggen. Die rekensom is snel gemaakt.

Powered by ScribeFire.

Door de jaren heen heb ik in mijn werk veel functies gehad. Daarnaast heb ik altijd wel iets gedaan in vrijwilligerswerk. Van muziek, sport, kerk, derde wereld of dorpsbelang. In het begin was het vaak achter de schermen maar de laatste jaren ook regelmatig in de rol van voorzitter. Die rol brengt met zich mee dat ik vaak spreekbuis ben. Als je bezig bent met nieuwe dingen dan blijkt dat je vaak op een terrein komt waar ook al iemand anders actief is. Dat levert dan gelijk problemen op. Of in ieder geval opmerkingen zoals, “dat doe wij toch al”?
Soms levert zoiets wrijving op. Dat is me het afgelopen jaar een aantal keren overkomen. Lastig, want veel van die activiteiten worden niet ondernomen om iemand anders dwars te zitten maar juist omdat we denken iets toe te kunnen voegen. Bijvoorbeeld doen we erg goede dingen met het Derde Wereld Fonds. Daar zijn we niet de enige in. Voorlopig is de nood in delen van de wereld zo groot dat er nog wel wat initiatieven bij kunnen.
Het ICT platform heeft tot doel ICT noord Nederland bijeen te brengen en op te stuwen in de vaart der volkeren. Nu zijn we daar ook niet uniek in. Maar om eerlijk te zijn kan dat ook beter. Niet dat die anderen of wij het niet goed doen. Maar met een ICT scene waar rond de 15.000 mensen werken en veel op HBO /WO niveau zijn we toch redelijk onzichtbaar. Binnen Europa en ook binnen Nederland. Projecten als LOFAR, Life lines, activiteiten rond sensoren, grootschalig ICT Beheer misstaan niet. Toch blijven we redelijk onopgemerkt.
Hoog tijd dat we meer lawaai maken. Reuring in de tent. Maar wel met gepaste  terughoudendheid. Want het moet wel logisch  klinken vanuit noord Nederland, waar mensen vaak wat terughoudend zijn.
De komende weken staan er weer allerlei dingen op het programma van het ICT Platform. Misschien wel wat veel. Maar aan de andere kant ons doel is duidelijk. Misschien komen we wel op het speelveld van iemand anders, sorry. Het doel is duidelijk, promoten van ICT Noord Nederland in Europa, daarin zijn we al een paar jaar heel transparant.

Powered by ScribeFire.