Blog van Jan Hut

Deze week kwamen veel aspecten van de IT voorbij. De viering van het bereiken van het hoogste punt van het Eemsdelta datacenter, een gesprek met de ICT vereniging, een bezoek aan de Cave bij de universiteit en de zomerbijeenkomst van het ICT Platform.

Het bereiken van het hoogste punt van het Eemsdelta Datacenter is op zich wel een kunst want hoe bepaal je bij een gebouw van 4 voetbalvelden oppervlakte het hoogste punt? Wat een gebouw!! Ergens in de hoek van het gebouw werd het bereiken van het hoogste punt gevierd. Gelukkig staat er tegenwoordig gewoon in de krant dat het gaat om het gebouw waar Google het grootste deel van gaat huren. Bij hete eerste Google gebouw in Groningen wilden ze er geen bekendheid aan geven maar op de site van Google was al een poos geleden te zien dat Google medewerkers zocht voor het datacentrum op het Zernike terrein in Groningen.

Ik ben even stiekem om de hoek wezen kijken en telde 27 generatoren voor de noodstroom. Een stukje kleiner per stuk dan die in Groningen maar daar hebben ze er maar 7 volgens mij. Logisch dat ze die centra vlak bij de elektriciteitscentrales willen hebben want het zijn echte energie slok-ops.Foto’s van het gebeuren zijn gemaakt door Koos Boertjens en die zijn te bewonderen via: http://www.bouweemshaven.nl/20070703tcnsigeemsdelta/
Je praat in het geval over veel heel veel IT.

Ergens anders in de week hadden Jaap van der Graaf en ik een gesprek met Erik Koorman, voorzitter van de ICT Vereniging Noord Nederland. In het verleden kwam ik Ate van der Meer de voorganger van Erik ook regelmatig tegen. We hebben het gehad over de raakvlakken en de samenwerking. Raakvlakken zijn er veel. Immers is het ICT Platform er voor iedereen dus ook voor de leden van de ICT vereniging. Maar het ICT Platform is breder. Daar waar de vereniging zich richt op ICT MKB bedrijven met de hoofdvestiging in het noorden zie je bij het platform alle ICT bedriiven, ICT onderwijs en overheid opduiken. We hebben als ICT Platform er veel baat bij dat er een bloeiende ICT vereniging is. Want contact houden met alle ICT MKB bedrijven is een klus op zich. Het was een leuk gesprek en wat ons betreft krijgt het zeker een vervolg.

Het heeft er alle schijn van dat er eind dit jaar een voorstel wordt ingediend in het Kaderprogramma 7 van de Europese Unie. We zijn met Offis uit Oldenburg aardig op weg. Rond de IJkdijk gaat het zeker gebeuren, maar ook uit de hoek van energie en Kunstmatige Intelligentie is er wat te verwachten.  Niet dat we dat als Platform doen maar zijdelings zijn we er wel zo nu en dan bij betrokken. Zo brachten we samen met Matthias uit Oldenburg een bezoekje aan de Cave. Het blijft iedere keer een belevenis om door muren te lopen of te zweven. IT op een heel andere manier ingezet.

En dan natuurlijk de ICT Platform zomerbijeenkomst. Ik was bang dat in verband met de vakantietijd de opkomst tegen zou vallen maar dat viel mee. We begonnen met een presentatie van Jaap van der Graaf over de stand van zaken van het ICT Platform en daarna een korte inleiding over Web 2.0  Daarna kregen we een kijkje in de keuken van het Centraal Justitioneel Incassobureau. Tjerk Zwanenburg nam ons mee naar de complexe wereld van grootschalig data verwerking en de wijze waarop het CJIB er  structuur in probeert te krijgen.  De eisen van de klant, de veranderende samenleving  en nieuwe technieken maken dat  het een complexe omgeving is. Voor een aantal bezoeker was het  confrontatie met een totaal onbekende wereld. Maar duizenden mensen in Noord Nederland werken in dit soort omgevingen. CJIB, IBG, RDW, LNV, KPN en natuurlijk de commerciële bedrijven hebben allemaal een dergelijk grootschalige infrastructuur. Dus waar het voor de één een complex abstract verhaal was had het voor de ander nog wel een spa dieper gemogen. Toch hoorde ik van deze beide uitersten dat het leuk was om er iets van te horen.
Verbazingwekkend dat een sector zo breed kan zijn. Van twitter  wat volgens veel mensen nergens over gaat tot de IT infrastructuur die er voor moet zorgen dat als je geflitst wordt bij Rood licht gelijk een SMS-je krijgt. Er is dus  it met kleine letters en IT met grote  letters, het is maar net waar je  iets mee hebt.

Oh ja we hadden in ieder geval één afmelding omdat hij het niet eens is met de dienst verlening  van het CJIB. Hij had te veel boetes gekregen de afgelopen weken.  Trouwens maakte Jaap me er op attent dat dienstverlening wel een beetje een rare uitdrukking is want veel “eindgebruikers” zullen het niet als dienst ervaren.

Zaterdagavond zat ik in de Euroborg te genieten van Jong Oranje. Een fanstastisch evenement. Het is toch een beetje de tijd van wedstrijden en competities. Vorige week was er weer de verkiezing van de Groninger Ondernemersprijs. <The Factor-E> een IT bedrijf dat groot is geworden met internettechnologie werd 2e. Het winnende bedrijf Variass uit Veendam lijkt me een bedrijf wat alles in zich heeft om terecht winnaar te zijn. Op hun site staan voor mij prikkelende zaken. Met name de ruimte voor innovatie maar ook ruimte voor goede doelen. Het bedrijf is onder andere werkzaam in energie, domotica klimaatbeheersing en telecommunicatie. Ik weet niet of ze te boek willlen staan als IT bedrijf maar als ze het niet zijn (en wie bepaald dat uiteindelijk?) dan zitten ze wel in de buurt.
De afgelopen week mocht ik een presentatie bijwonen van Jobclass van het bedrijf Case Builders. Het bedrijf won een paar weken geleden de NBL award.
Casebuilders maakt gebruik van een applicatie om leerlingen te kunnen profileren in waar de sterke en zwakke punten liggen. Vervolgen maken ze gebruik van E-learning om dropouts te scholen in ontbrekende vaardigheden. Ik wil het profiling systeem ook ingaan zetten voor het in kaart brengen van langdurig werkzoekenden in de ICT.
En om dan toch in de sferen te blijven van kampioenen. De afgelopen week had ik Peter Pinkster aan de lijn omdat zijn bedrijf Ptrweb over de 2e prijs had gewonnen in de ontwerpwedstrijd voor de meest toegankelijke website. De wedstrijd werd georganiseerd door Microsoft. Peter en Veronica zijn regelmatig te gast bij het ICT Platform. We hebben in het verleden het er eens over gehad om een bijeenkomst te wijden aan toegankelijkheid. Misschien een mooi onderwerp voor na de vakantie.
Voor de vakantie hebben we nog een bijeenkomst op 5 augustus. Deze keer een presentatie over web 2.0 en daarnaast een lik in de keuken van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. Een organisatie die door de “dienstverlening” niet erg populair is bij de Nederlanders. Immers een brief van deze organisatie betekend meestal een boete. Dat ook deze organisatie meegaat met de tijd hopen we volgende week van Tjerk Zwanenburg te horen.

Powered by ScribeFire.

Het is inmiddels ruim een week geleden dat ik de Nextweb bijeenkomst bezocht. Ik kan me niet herinneren dat een bijeenkomst zoveel “food for thought” bij mij heeft opgeleverd. Niet dat ik nu zoveel nieuwe dingen heb gehoord maar veel meer in de samenhang waarin het werd gebracht.
Allereerst blijft bij mij het gevoel hangen van, dat zaken doen met het web draait dat alleen maar om reclame. Bijna alle startups waren op dat model gebouwd. Netvibes was wat dat betreft een uitzondering zij stellen een omgeving voor zonder reclame. Toch blijven heel veel toepassingen en vernieuwingen leunen op inkomsten uit reclame.
Blijkbaar is het moeilijk nieuwe business modellen te vinden anders dan het verkopen van abonnementen of inkomsten uit reclame. Het is nog steeds lastig om microbetalingen te kunnen doen. Toch zie ik wel een toepassingen die verschrikkelijk handig zijn en waar ik best (een klein beetje) geld voor over heb. Bijvoorbeeld het omzetten van een AVI filmpje naar een MPEG formaat heb ik laatst via het Internet gedaan. Daar had ik best een paar dubbeltjes voor over gehad. Zo vaak komt dat niet voor. Het was een internationale site en ik kan me voorstellen dat er honderden zo niet duizenden van deze omzettingen per dag gebeuren en dan wordt het opeens een lucratieve handel. Maar hoe verreken je deze kleine bedragen?
Tijdens de Nextweb was er een presentatie over Indentity 2.0. In die richting ligt de oplossing. Als ik maar aan kan tonen dat ik echt ben wie ik zeg dat ik ben dan is er ook wel een instantie die het bedrag wil voorschieten. Vergelijk het met een bank of creditkaart maatschappij. Ik stop de kaart in een automaat en zij willen de kosten wel voor mij betalen omdat ze zeker weten dat ik de eigenaar van die kaart ben. Op internet is dat nu nog niet vertrouwd. Zodra er nog fouten zitten in dit systeem zullen er grote groepen misbruik van gaan maken.
Iets wat niet nieuw is want ook betaalautomaten worden nog steeds getest op veiligheid en nog steeds weten mensen daar misbruik van te maken. Alleen daar moet je wel naar toe en dat maakt al gelijk dat de potentiële groep misbruikers kleiner is dan bij internet waar nagenoeg de hele wereldbevolking bij kan.
De laatste presentatie van Nextweb ging over organisatievormen.
Een zeer onderhoudende presentatie van Rod Beckström. Rod trok de parallel tussen een spin en een zeester enerzijds en een centraal geleide versus decentraal geleide organisatie anderzijds. Al-Qaeda is een voorbeeld van een decentraal georganiseerde organisatie. Er is wel een boegbeeld maar de cellen opereren autonoom. Evenzo de opensource scene. Daar tegenover staat een centraal georganiseerde organisatie. Zodra er in een centraal geleide organisaties iets gebeurd heeft dat gevolgen voor de hele organisatie. Bij een spin is dat net zo trek maar eens een poot uit het lichaam van een spin en de spin zal rondjes gaan lopen. Een groot verschil met een zeester. Een verwijderde poot van een zeester groeit weer aan en als alle poten worden verwijderd groeien aan ieder van de poten weer een nieuwe zeester.
Decentrale organisaties die samenwerkern met een sterke filosofie zullen op de lange duur centraal geleide organisaties overleven volgens Rob.
Ik kijk uit naar the next web editie 2008!

Zoals ik al aankondigde een vervolg op mijn bezoek aan the next web. Voor een uitebreid verslag wil ik je ook graag verwijzen naar Frankwatching Frank Janssen heeft er een keurig verslag van gemaakt, ondanks zijn worstelingen met de techniek. Ik denk dat ik een volgende keer bij zo’n evenement ook gewoon mijn laptop meeneem en live ga bloggen. Daar is tijd voldoende voor want lang niet ieder onderwerp spreekt tot de verbeelding.
Het verslag van Frank geeft een mooi overzicht dus dat doe ik niet over maar ik wil er wel graag een paar onderwerpen uitpakken die me zeer aanspraken.
Allereerst was er de presentatie van Saul Klein. Saul was VP marketing bij Skype en werkt veel in Amerika en Europa. Hij ging de vergelijking aan en daar zaten wel een paar eyeopeners voor mij in. Allereerst heeft Europa wel een paar pareltjes maar op een of andere manier blijven die allemaal steken op een niveau dat van een echte doorbraak geen sprake is. Voor die tijd zijn ze de initiatieven vaak overgenomen door een grote partij.
Paul had een hele hoop feiten die pleiten voor een doorbraak van nieuwe diensten uit Europa. Jammer genoeg kan ik nog geen presentatie van hem vinden op het web maar er zaten aardige overzichten bij die aangaven dat Europa op veel fronten meer te bieden heeft dan Amerika.
De volgende spreker was Jeff Clavier. Hij ging ook in op het verschil tussen de VS en de EU. Hij had veel open deuren zoals dat het verschil zit in de mentaliteit, in de EU is het een blamage om failliet te gaan in Amerika is het een plus. Maar Jeff trok ook de vergelijk tussen breedband ontsluiting in bijvoorbeeld Sillicon Valley en de rest van de wereld. Het blijk maar droevig gesteld te zijn met de breedbandontwikkelingen in de Valley maximum bandbreedte die je daar standaard kan krijgen is 2-3 Mb/s. Iets wat inmiddels ieder huishouden in Nederland ( en op heel veel plaatsen in de rest van de wereld) kan krijgen. Mobiel is ook een fenomeen wat in de rest van de wereld veel beter is aangeslagen dan in de VS. En het ziet er niet naar uit volgens Jeff dat dat de komende jaren snel verbeterd.
De eerste beide sprekers hebben hun sporen verdiend in de internet wereld. Ze keken beiden naar Europa als een regio waar veel verscheidenheid is. Veel vernieuwingen maar waar de kansen niet optimaal worden benut in termen van grote doorbraken. Het aardige was wel dat aspect de rest van de dag dat niet meer zo prominent aan de orde kwam. Het ging er bij andere sprekers om hoe je gaat samenwerken met behulp van the next web.
Was het in het verleden “Content is King”: Als je maar voldoende inhoud hebt ben je winnaar. De komende tijd zal het vooral gaan over “Contact is King”. Het zal veel meer gaan over “wie zijn je contacten?” En dan niet over: “hoeveel mensen heb je in je Outlook Adress book?”. Maar hoeveel mensen ken je echt? En wat doe je dan met die contacten?
Een zeer inspirerend verhaal van Deborah Schultz, de enige vrouwelijke spreker en wat mij betreft het hoogtepunt van de dag. Maar dat zal ook wel komen door mijn redelijk hoge femininiteit volgens mijn Personal DNA
Het verhaal van Deborah komt uitgebreid aan de orde in een volgende weblog.

‘Het is moeilijk met de kalkoen het kerstdiner te bespreken’ is een spreekwoord wat nog wel eens wordt aangehaald bij outsourcingstrajecten. Je weet een ding zeker als je het kerstmenu met de kalkoen bespreekt dan krijg je kip op het menu, vis of vegetarisch maar geen kalkoen.
De moraal van het verhaal is duidelijk, als je functies wilt uitbesteden dan moet je niet met de afdeling of de manager van die afdeling overleggen maar met de managers erboven. Daar zit gelijk een spanningsveld want wie hebben het meest verstand van de uit te besteden processen?? Juist, de mensen die het werk doen. De afgelopen dagen zag en hoorde ik een paar van die situaties. Soms is het te gek voor woorden. Zie je eens een prachtige oplossing, ga je op bezoek bij mensen die het toch zouden moeten begrijpen wat voor een prachtig plan het is en dan is er opeens een negatieve reactie.
Ik hoorde een verhaal van een initiatief om de milieuvervuiling in een bepaald gebied te kunnen meten. Het plan werd met veel enthousiasme gepresenteerd bij een overheidsorganisatie en vervolgens was de reactie: maar dat willen we helemaal niet weten want zodra we weten wat de vervuiling is moeten we er ook iets aan doen. We krijgen een slechte naam en wat gaat dat allemaal dan wel niet kosten?
Terwijl outsourcing op zich natuurlijk helemaal niet slecht hoeft te zijn. Daar heb ik hele mooie voorbeelden van gezien. Het uitbesteden van de portiers functie bij KPN in het verleden was er zo een. Portiers bij het toenmalig telefoondistrict bungelden er maar wat bij. Er waren 8 portiers als ik me het goed herinner en de rest van de organisatie vond ze maar lastig. Toen ze werden geoutsourced (verkocht) aan een bewakingsfirma troffen ze bij de nieuwe werkgever collega’s aan die hetzelfde vak uitoefenden en dezelfde taal spraken. (sleutel beheer, het bijhouden van een logboek, brand- en sluit rondes, protocol van overdracht), etc. Ik herinner me dat een aantal portiers dat als een verademing beschouwden. Wel een min puntje het salaris was wel lager.
Uitbesteden kan ook kwaliteitsvoordeel opleveren. Immers heeft de insourcende partij veel specialistische kennis van de materie. door schaalgrootte kan het ook financieel voordeel opleveren. Met name dat laatste is vaak een argument voor uitbesteding. Dat kan ook doorslaan. Jaren gelden sprak ik met een manager die was aanwezig geweest bij het uitbesteden van kabel werkzaamheden. Hij was gewoon kwaad. “Hebben ze een prijs bedongen die helemaal niet kan” brieste hij. Voor dat geld kan je geen kabels leggen en lassen maken. Ik zie de bui al hangen. De kabels worden te ondiep gelegd en schoolverlaters worden op las klussen gezet. Want voor dat tarief krijg je geen goede lassers. Dat zullen we de komende jaren merken in het aantal kabel storingen en lekke lassen. Betalen we toch nog het volle pond.
Uitbesteding is ook aan de orde van de dag in IT land. In veel gevallen geldt hier hetzelfde: de IT-ers die over gaan komen bij een organisatie die automatisering als kernactiviteit hebben. Ze treffen er vakbroeders. Maar als de afspraken grotendeels gebaseerd zijn op prijs, dan komen de problemen later.

Zondagmorgen; in de tuin met de laptop op schoot, uiteindelijk heet hij daarom ook laptop. De hond ligt tevreden in de zon aan mijn voeten en de vogeltjes kwetteren in de bomen. Op internet twittert het er ook lustig op los iemand klaagt dat zij Apple stuk is en ergens anders heeft iemand vis besteld in een restaurant. Kortom de wereld komt binnen bij ons in de tuin. Gisteren heb ik even gekeken op www.twittervision.com. Fantastisch. Hier zie je dat de wereld plat aan het worden is. De opmerkingen schieten over het beeld. Met de 3D variant is het nog leuker .
Wat je allemaal met Twitter kunt? Ik weet het niet! Maar langzamerhand heb ik wel het gevoel dat het wel eens een voorbode kan zijn van een globale verandering.
Mensen weten elkaar steeds beter te vinden ze kunnen steeds gemakkelijker ideeën uitwisselen. Ik ben benieuwd wie die Twitter gebruikers zijn. Het zou wel eens de Creatieve Klasse kunnen zijn. De mensen die zich niet laten vangen in de netten van de intensieve menshouderij. Ik heb in het verleden die term al eens eerder gebruikt. Het komt uit het boek van Jaap Peters die de vergelijking trekt tussende intensieve veehouderij en de praktijken in een grote beursgenoteerde onderneming die geleid wordt door mensen die allemaal dezelfde wijze van handelen hebben, gedreven door aandeelshouder tevredenheid en winstmaximalisatie. Veel van de managers hebben allemaal dezelfde studie gedaan: MBA.
Ik kreeg het boek recentelijk in handen (want ik had het nog steeds niet gelezen). Nu staat er goed in verwoord wat ik al jaren voel. Volgens Jaap Peters is er een bovenlaag (management) die handelt volgens een afbeelding van de werkelijkheid gebaseerd op cijfers en abstracte modellen. Die modellen worden toegepast in het bedrijfsleven, zorg, onderwijs en overheid. Topmanagers hebben vaak geen enkele verwantschap met de werkvloer. Sterker nog als je hogerop wilt in de organisatie dan is kennis van de praktijk alleen maar een nadeel. Wil je niet mee in die ratrace dan blijf je in de schaduw van de organisatie (net als onze hond die inmiddels onder mijn stoel is gaan liggen). Je doet je ding en om 5 uur naar huis. Ik kan iedereen het boek aanbevelen. Het lijkt me leuk om eens een boom op te zetten met Jaap Peters. Als boerenzoon herken ik als geen ander de parallel. Thuis was vroeger voerderconversie een begrip. Hoeveel kilo voer is nodig om een mestvarken één kilo te laten groeien in gewicht? In het bedrijfsleven heet dat declarabiliteit.
Laatst hoorde ik van een bedrijf wat veel investeert in de scholing en ontwikkeling van mensen. Toch was er een hoog personeelsverloop! De voorlopige conclusie was dat als mensen zicht hebben op hun sterke punten, ze kiezen om het voor zichzelf te doen. Beter dan voor een baas die als het knijpt toch mensen op een klus proberen te krijgen die het best renderen. Blijkbaar zijn mensen bereid de stap te maken als ze de kansen zien en voldoende onvrede hebben met de huidige situatie.
Hoe past web 2.0 hier in? De nieuwe technieken stellen mensen in staat samen te werken over organisatie grenzen heen, zelfs over landsgrenzen heen. Twitter is hier een heel mooi voorbeeld van. Maar ook samen werken aan documenten (Google docs of Zoho) Samen brainstormen met Mindmeister, even kletsen via Twitter, chatten of als het allemaal wat te vrijblijvend is dingen voor elkaar krijgen via een GTD (Get Things Done) tool. En als al dat virtuele CoWorken echt aanslaat dan doen we dat natuurlijk in een inspirerende CoWorking omgeving in niet meer in een saai kantoor.
De nieuwe generatie kent deze tools, gebruikt zeen zal ze ook willen in de werkomgeving. Maar voor ERP systemen dit ondersteunen of het zicht baar te maken is via de Business Balance Scorecard? Microsoft probeert het aan de praat te krijgen met behulp van Sharepoint en wil Web2.0 bedrijven overnemen. Hier is het laatste woord nog niet over gesproken.

Sinds geruime tijd ben ik me aan het verdiepen in het profileren van mensen. Via Frankwatching kwam ik op het spoor van Personal DNA. De afgelopen periode ben ik veel testen tegen gekomen. Veel van die testen zijn veel meerkeuze vragen op een rij. Bij personal DNA hebben ze het gedaan met web 2.0 technieken. Heel leuk om te doen en op een glijdende schaal. Dus niet nadenken of het een 7 of 8 is maar een schuifje intuïtief neer te zetten. Ik hoor de tegenstanders al roepen dan wordt er gemakkelijker zomaar iets ingevuld. Dat zou kunnen maar in mijn persoonlijkheids DNA kan ik me redelijk vinden (mijn empathie had ik hoger verwacht). Maar als ik de vragen terug lees zal het wel te herleiden zijn. In ieder geval levert het een leuk gekleurd staafje op. En ik schijn volgens die test een animated leader te zijn. Hmm dat zou ik zelf niet verzonnen hebben. Maar voor diegene die me nog niet kennen, g maar eens met de muis over de gekleurde vakjes, dan staat er dat ik in ieder geval enthousiast ben, de rest wijst dan van zelf.
Inmiddels heb ik een aantal van dit soort testen gemaakt en ik geloof er heilig in dat dit soort testen in de toekomst vaker gebruikt gaan worden. De arbeidsmarkt is volop in beweging. Ik hoorde dat IBM in India 40.000 ICT gaat aannemen. Dat is niet meer te doen via een intake door een HRM medewerker. Ook in Nederland nemen deze testen steeds meer opgang. Laatst was er een warenhuis die filiaal managers zocht. Op de vacature kwamen 4000 kandidaten. In het verleden werd er dan een selectie uitgevoerd op grond van een duidelijk handschrift, een scheef geplakte postzegel of verkeerd taalgebruik. Dit alles om de hoeveelheid maar behapbaar te krijgen.
Tegenwoordig is zijn daar online vragenlijsten voor die een redelijk beeld geven van de kandidaat. Zo kan er een top 20 gemaakt worden. Grote kans dat dit goede kandidaten zijn. Natuurlijk kunnen er ook goede kandidaten afvallen maar de kans erop is groter dan via een methodiek van scheef geplakte postzegels.
Ik las ergens dat er komende woensdag in de gemeenteraad van Groningen gesproken wordt over een aanpak om allochtonen sneller aan een baan te helpen. De eerst van de 18 concrete maatregelen gaat over de inzet van cultuurneutrale diagnose en assessment-instrumenten. Dat het met de huidige stand van techniek mogelijk is lijkt me duidelijk. Alleen blijft het interpreteren van de gegevens mensenwerk en daar komt dan ook gelijk het niet neutrale. Een poos geleden waren we bezig ICT-ers op die manier in kaart te brengen. Toen was het waarschijnlijk wat te vroeg. misschien is hier een combinatie te maken. De testen zijn er in alle soorten en maten.

Hoe origineel kan je zijn? Soms hoor je een verhaal zie je een presentatie waarvan je denkt: precies, zo is het. Zo denk ik er ook over en hoewel ik het niet zo goed onder woorden kan brengen het is precies zoals ik er ook over denk. Natuurlijk gebruik ik dat dan later in mijn eigen verhalen, maar orgineel?

Zo stuitte ik op een site van TED (Technology, Entertainment and Design). Een jaarlijkse bijeenkomst in Montreal waarvan de laatste tijd presentaties online zijn gezet. Ik kwam op de site via het volgen van wat gedachten spinsels van iemand op Twitter. (zie mijn post van 30 maart). Volgens mij is het daarom alleen al leuk om een poos op twitter te surfen. Ik zag dat Adam Curry ook twittert. Nou ja hij laat het iemand doen en die riep zo nu en dan dat Adam ieder moment ook ging twitteren.Je weet natuurlijk nooit of Adam het zelf ook doet maar twitter werkt pas echt als je je er in stort volgens mij. En niet er even achter gaat zitten (zoals ik het ook doe)

Terug naar TED, ik kwam terecht bij de presentatie “Rise of the amateur professional” van Charles Leadbeater
http://www.ted.com/index.php/talks/view/id/63. Prachtig, het geeft weer dat de wereld bestaat uit twee kampen. De gesloten wereld waar grote bedrijven proberen te beschermen wat ze hebben en de open wereld. Echte innovatie komt nooit van grote bedrijven want die zullen eerder proberen de bestaande markt te vergroten bij bestaande klanten met bekende producten en diensten. Dus meer het vergroten dan nieuwe werelden betreden. Dat is domein voor de open wereld. Ik moest er gisteren aan denken toen ik de pogingen van Microsoft zag om met web 2.0 technieken communities  te ondersteunen. Daar werden  nieuwigheden  aangekondigd die al een poos in de opensource wereld worden gebruikt. In een Microsoft omgeving werkt het nog maar mondjesmaat. Op zich ook verklaarbaar want het moet in een zakelijke omgeving anders presteren dan in een open experimentele wereld.

In ge-institutionele bedrijven zijn alle functies belegd in functies. Heeft iedereen een taak die beschreven is. In de open wereld bestaat er geen formele organisatie maar worden dingen gedaan door een groep die is ontstaan. Een groep gevormd door professionele amateurs.
Wat zou het mooi zijn om niet alleen deze aanpak toe te passen op innovatie maar ook met maatschappelijke vraagstukken. Er liggen een paar: voorkoming van de digitale kloof, breedband ontsluiting voor iedereen, beter benutten van arbeidspotentieel (iedereen weer aan het werk), voorkomen van drop-outs, etc. Waarschijnlijk zijn er prima oplossingen alleen zal de gesloten wereld er alles aan doen om duidelijk te maken dat het niet kan of mag. Tenminste volgens Charles Leadbeater.
Om het met een voorbeeld duidelijk te maken. Een kennis van mij heeft een leidinggevende positie bij een overheidsorganisatie. Hij wilde graag een weblog om intern dingen aan te kunnen kaarten. De vraag werd neergelegd bij de IT afdeling. Nu 5 weken later is het nog niet mogelijk. Veel tegenwerpingen en bezwaren. Extern was het een fluitje van een cent geweest om een weblog te maken zonder hulp. En met wat hulp zelfs een eigen domein met daarop een eigen weblog met waarschijnlijk veel meer functionaliteit en web 2.0 toepassingen dan intern ooit zou kunnen (of mogen).

Het is een bekend fenomeen dat als de economie aantrekt, mensen eerder van baan verwisselen. Ik hoor vaak om me heen dat het personeelsverloop op dit moment hoog is. Ik kom zo nu en dan mensen tegen die me een visitekaartje geven van een ander bedrijf dan daar waar ze tot voor kort werkten. Ik zie bekende gezichten nu opeens collega van me worden of collega’s die afscheid nemen.
Het doet me erg denken aan het begin van het ICT Platform. Ook toen hopten mensen van het ene ICT bedrijf naar het andere. Toen werd het initiatief genomen om campagnes in het westen op te zetten om schaars IT talent naar het noorden te lokken. De beschilderde tram in Amsterdam was een goede vondst. Groningen heeft IT op de rail gezet… Wegwezen hier”. Daarna was er de campagne “Kies voor jezelf, kies voor IT in Groningen.
Er gaan al weer stemmen op om weer zo’n campagne op te zetten. Inmiddels is er wel het een en ander veranderd. De sector is volwassener is geworden, de sterkten van de noordelijke IT worden steeds duidelijker. Rond de 10.000 IT-ers op hoog nieveau, grote bedrijven, kleine innovatieve bedrijven, Lofar met Stella, de snelle computer bij de RUG, de bundeling van de IT studies op de RUG, Google die in de regio aanwezig is (een beetje een publiek geheim maar ze hebben vacatures in Groningen), de datahotels van TCN SIG, de mediacentrale. Een levende IT scene met bijvoorbeeld een goed bezocht ICT café (daar kom ik eigenlijk te weinig), de GnIX, draadloos Groningen, glasvezelringen in de provincie. En dat is nog maar een willekeurige opsomming.
Het is een voorrecht om de regio te mogen promoten. Nu ben ik noordeling van geboorte en nooit weggeweest dus ik hoef me niet in de noordeling in te leven want ik ben het. In mijn loopbaan ben ik een aantal keren (hardhandig) aangepakt om niet te bescheiden te zijn. Complimenten ontvangen heb ik moeten leren. En trots zijn was ook niet geweldig ontwikkeld. Iets wat ik ook wel herken in de ICT sector. “Doe maar gewoon” is vaak het motto.
Dat een gemeend compliment op zijn tijd wonderen kan verrichten bleek me deze week. Ik kreeg een telefoontje van iemand die me wilde spreken. Toen ik hem ontmoette gaf hij me een doosje bonbons. Als dank voor alles wat ik voor de (IT) regio heb gedaan. Hij was mee geweest naar de Cebit en had mensen negatief over mij en het ICT Platform horen praten. Dat vond hij zo onterecht dat hij een gebaar op zijn plaats vond. Een gebaar uit onverwachte hoek (ik kende hem wel maar ook niet meer dan dat).
Dat kleine welgemeende gebaar overrompelde me volledig. Daar kan geen salarisverhoging tegenop. Verderop in de week trof ik 2 dames die erg veel hadden gehad aan een presentatie die ik had gegeven over de ICT sector en een klein uur later 2 mensen die erg veel hadden gehad aan de bijeenkomst over Intellectueel Eigendom.
Gerrit Visser stuurde me een link die wel iets met het bovenstaande te maken heeft. http://computerservicesantamonica.blogspot.com/2007/03/service-leadership-creating-bulging.html Gerrit, bedankt voor de tip. Het is me een voorrecht om deze rol te mogen vervullen.
En om even op het begin terug te komen, om mensen te binden aan een organisatie (of regio) hoeft niet veel te kosten. Een compliment op z’n tijd een klein gebaar kan echt het verschil maken. En zoals ik gisteren hoorde het behouden van mensen kost maar een fractie van het nieuw werven van personeel.

Het afgelopen weekend kreeg ik een mailtje van Gerrit Visser. Gerrit houdt mij al een aantal jaren op de hoogte van allerlei ontwikkelingen. Deze keer kwam Gerrit met een bijdrage over Coworking. Een geweldige timing want ik mag komende donderdag een presentatie geven over het werken in de toekomst. Nu zijn er allerlei ontwikkelingen die maken dat traditioneel kantoorwerk aan het veranderen is. Samenwerking gebeurt steeds meer op afstand. De laatste ICT Platform bijeenkomst over Intellectual Property hebben we voorbereid terwijl we elkaar nooit hebben gezien. Op een gegeven moment hadden we een telefonische vergadering met personen in Washington (Amerika), Brussel, een iemand stond op een parkeerplaats langs de Autobahn en iemand belde in vanuit het dorpje Zevenhuizen in Groningen. Steeds meer zijn mensen aan het werk op een plaats die op dat moment handig is. Toch zullen mensen elkaar altijd willen blijven zien. Of dat altijd in een standaard kantooromgeving is? Ik denk het niet. Zelf ben ik zo nu en dan ook een nomadisch werker op zoek naar een oase om even bij te tanken. Die oase kan me voorzien van een kop koffie en netwerkverbinding om even de mail te checken en dan snel even te reageren. Maar soms ook even om iemand te ontmoeten. Daar is de kantoortuin omgeving niet altijd geschikt voor en een restaurant is ook niet altijd even geschikt. Hoewel ik afgelopen vrijdag bij Kaap Hoorn iemand op sollicitatie zag zitten. Een beetje een rare situatie. Ik hoorde aan het tafeltje naast me typische vragen stellen als: "wat zou je doen als" of "waar ben je goed in".  Blijkbaar is er behoefte aan een omgeving waar je zo binnen kan lopen een uurtje of langer aan het werk en zo weer verder. Surfend via de link van Gerrit zag ik video's van zo'n omgeving. Die link kan ik nu even niet vinden maar daar kom nog wel op terug. want het is vast niet de laatste keer dat ik over dit onderwerp schrijf. Na donderdag kom ik er op terug.

Gisteren hadden we de bijeenkomst over [[wikipedia:nl:intellectueel eigendom]]. Het was een goed bezochte bijeenkomst met boeiende onderwerpen. Om eerlijk te zijn was ik altijd wat terughoudend over het onderwerp. Ik begreep dat je dingen moet kunnen afschermen als je ergens een bedrijf rond wil opzetten. Dat niet iedereen zich eigenaar mag noemen. Dat wil niet zeggen dat je het vrij weggeeft geeft voor gebruik.
Na de presentaties kijk ik toch wel iets anders aan tegen de materie. Als je iets hebt opgezet dan wil je ook na verloop kunnen bepalen hoe er mee omgegaan wordt. En als je dat wilt dan zul je wel een aantal zaken moeten regelen. Dat gaat dus verder dan het afschermen voor financieel gewin. Je kunt het nog altijd delen met mensen en eventueel weggeven maar je kan eventueel zeggenschap houden over het gebruik. Het is een heel complexe materie. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat als je een concept hebt dat je ook wil voorkomen dat anderen dat concept gaan misbruiken.
Er kwamen vanmorgen verschillende bedank mailtjes binnen. Dat blijft voor mij altijd een stimulans om met dit soort activiteiten om te gaan. Maar de complimenten gelden niet alleen voor mij want ik mag dan even het boegbeeld zijn maar zo’n bijeenkomst wordt gedragen door meerdere mensen. Dus gelden de complimenten ook voor hen.
In dit geval was het een internationale samenwerking. In Groningen waren Rix en Eleonora nauw bij de organisatie betrokken, Susanne in Brussel en Nora, Jonathan en André in Washington. We hadden ter voorbereiding een aantal keren telefonisch overleg. Er werd ingebeld vanuit Brussel, Groningen, Washington en Rix stond zelfs een keer langs de Autobahn in Duitsland te bellen. Over een global village gesproken.
Het was gisteren wel spannend of onze gasten op tijd waren want rond 11 uur hoorden we dat Jonathan en André de trein in Amersfoort hadden gemist. Achteraf bleek het nog spannender. Ze waren wat langzaam geweest met uitstappen en de deuren gingen voor hun neus dicht. In een donkere lege trein werden ze afgevoerd richting Enschede. Nadat de trein door Apeldoorn en Deventer was gedenderd besloten ze om aan de noodrem te trekken. Bij Borne konden ze weer op een trein richting Groningen stappen. Bij het diner gisteravond hebben met elkaar hartelijk om kunnen lachen gelukkig konden ze zelf de humor er ook wel van inzien. Vanmorgen hoorden we dat ze keurig op tijd op de vlucht terug zijn gestapt. Ik heb sterk het vermoeden dat het niet de laatste keer is dat we met ze hebben samengewerkt want onder het diner zijn we druk bezig geweest met vervolgakties.

Vorige week was er een voorlichtingsbijeenkomst in Keulen over het kaderprogramma 7. Het stimuleringsprogramma van de Europese Unie. Ik was uitgenodigd door Offis uit Oldenburg. We spraken net over de grens af en ’s morgens om 6 uur stapte ik bij hen in de auto voor een tocht naar Keulen. Het was even wennen met de cruise control op 210, maar het schoot wel op.
Volgens de organisatie waren er 3000 bezoekers. Ik denk dat het er wat minder waren maar de opkomst was wel goed. De plenaire opening bestond uit officiele toespraken en daarna was het een prettige chaos.
Er waren sta tafels met een prikbord erachter. Per thema konden andere partijen gezocht worden om samen te schrijven aan een voorstel. In de praktijk kwam het er op neer dat mensen zich verdrongen rond de borden en er hingen envelopjes bij waarin je een visitekaartje kon stoppen. Het was wel onduidelijk wat er daarna mee ging gebeuren. Iedereen was zeer welwillend om je van informatie te voorzien. Maar de vraag bleef: “hoe vind je de juiste mensen in deze prettige chaos”. Ik heb heb een aantal leuke gesprekken gehad. Maar ik bleef zitten met het gevoel dat het allemaal veel effectiever kan.
De terugreis was voor mij het hoogtepunt van de dag. Een paar uur in de auto met een inspirerende gesprekspartner. Het afscheid vlak bij Bunde gaf aan dat het genoegen wederzijds was. Snel de grens over die eigenlijk geen grens meer is. Weer een klein beetje toegevoegd aan de noordelijke samenwerking.

powered by performancing firefox

De afgelopen week was het 4 jaar geleden dat ik voorzitter werd van het ICT Platform. Een mooi moment om even terug te kijken. Tijdens die bijeenkomst werd me de “ICT ambtsketen” omgehangen. Voor de gelegenheid was er een ketting gemaakt van geheugen modules en een netwerkkaart. Koen Schuiling (toen als wethouder EZ van de gemeente Groningen) installeerde me. Ik word nog regelmatig geplaagd met de titel ICT burgemeester.

In meerdere opzichten komen die tijden weer boven. Toen hadden we een paar honderd mensen in ons bestand stonden die we toen nog uitnodigden door het sturen van brieven met daarin een antwoordfax. Tegenwoordig mailen we en komt er geen papier meer aan te pas. Het bestand is gegroeid tot 1500 mensen. De bijeenkomsten worden nu nog steeds goed bezocht. De deelname is wel diverser geworden. In mijn beginperiode kwamen er vooral account managers en mannen in pakken. De laatste bijeenkomsten zagen we ook andere ICT-ers. Ruim een jaar geleden hadden we Tomato, daar verschenen veel mensen die juist uit de creatieve hoek komen.

Op 15 februari staat er een bijeenkomst over technostarters op het programma, hoe kan je als innovatief bedrijf je Intellectueel Eigendom afschermen en hoe moete je omgaan met venture capital? De inschrijvingen laten al een leuke mix te zien van kleine innovatieve bedrijven, financiers en consultants in dat veld. De bijeenkomst is een co-productie van ACT (Association of Competetive Technologies) en het ICT Platform. Act is een lobby organisatie voor innovatieve bedrijven. Act is actief in Amerika en Brussel. Inmiddels hebben ze een aantal bijeenkomsten georganiseerd in Europa, nu dus ook in Nederland. Speciaal voor dit evenement komen er 2 mensen over uit Amerika. De dag ervoor en erna is er waarschijnlijk uitgebreid de gelegenheid met mensen van Act van gedachten te wisselen. Mocht het aanslaan dan ligt de oprichting van een groep “regional activists” in Nederland voor de hand. Op zich geen gekke gedachte want de Universiteit in Groningen heeft een studierichting die zich richt op “ICT en recht”.

De universiteit heeft meer verborgen geheimen: Alfa Informatica, Wiskunde en Bedrijfskunde mogen er best zijn. Kunstmatige Intelligentie staat de laatste tijd wat meer in de schijnwerpers maar wordt nog ondergewaardeerd.
Samen met Noord Duitsland proberen we aansluiting te vinden bij de Europese kaderprogramma’s (innovatie stimulerings programma’s) daarbij is de inbreng van de RUG absoluut noodzaak. Zo is de cirkel rond want tijdens “mijn installatie” deden Pras Annand en Karina een oproep om aansluiting te vinden bij de Europesche innovatie trajecten. Dit deden ze naar aanleiding van een Congres in Kopenhagen) waar Nederland schitterde door afwezigheid. 4 jaar verder zijn er stappen ondernomen. De komende maanden moeten de voorstellen ingeleverd worden. Op diverse terreinen liggen er kansen, hopelijk kunnen we bij een paar trajecten aanhaken.

Door mijn leeftijd ben ik een digitale allochtoon. Mijn kinderen zijn digitale autochtonen. Zij kunnen zich een leven zonder computers niet voorstellen. Ik leen de uitdrukking hier even uit de engelse taal. Daar hebben ze het over [[wikipedia: digital native]]. Een digital native is geboren na 1980. Hoewel ik twijfel over mijn kinderen want die konden in hun jonge jaren niet beschikken over een computer hoewel we er toen al wel een in huis hadden. Maar dat was werk gerelateerd en daar mochten de kinderen niet aan komen. Ze zijn beiden wel geboren na 1980 dus worden ze gezien als “Digital Natives”.
Zelf ben ik opgegroeid in het bedrade tijdperk. k heb heel wat uurtjes aan een [[wikipedia:nl:hoofdverdeler]] gewerkt. Een echt bedrade wereld. Met draadloos kwam ik voor het eerst in aanraking toen ik een nieuw toestel mocht lenenen van de PTT: type New York. Het eerste draadloze toestel voor in huis. Het was 1985. Nu ruim 20 jaar verder willen we alles draadloos. De afgelopen vrijdag was er de bijeenkomst van draadloos Groningen. Deze bijeenkomst was een groot succes.
De belangstelling was groot en er waren goede presentaties en de discussies achteraf erg levendig. Toch bleven er bij sommige deelnemers vraagtekens over.
Wat kan je meer met draadloos in Groningen dan wat je nu al kunt. Zal [[wikipedia:nl:UMTS]] het niet achterhalen? Een aantal inleiders lichtte een tipje van de sluier op. Het dicht in de buurt kwam voor mij de presentatie van “uitmetAbel”.
Met Uitmetabel krijgt een klant een apparaat wat uitgerust is met een [[wikipedia:nl”:GPS]] ontvanger. Het apparaat wordt uitgerust met allerlei specifieke informatie over de omgeving. Uitmet Abel is bestemt voor wandelaars, fietsers of motorrijders om die te voorzien van informatie over de omgeving. Als je bijvoorbeeld met het apparaat op de Grote Markt staat krijg je informatie over de Martinitoren, het stadhuis of de laatste ontwikkelingen van het Forum.
Met mooie woorden heet dat ook wel [[Wikipedia:Location Based Services]]. Oftewel je krijgt de informatie en diensten aangeboden van de omgeving waar je bent.
Met Draadloos Groningen is er de mogelijkheid dit eenvoudig te realiseren. UitmetAbel kan dat dus ook allen moet er dan wel een apparaat aangeschaft worden met GPS ontvangst. Voor draadloosgroningen is een PDA of laptop met Wifi voldoende. Elke nieuwe laptop heeft tegenwoordig zo’n voorziening.
Die diensten kunnen natuurlijk ook over UMTS ontwikkelt worden maar daarvan liggen op dit moment de prijzen nog hoog.
Maar draadloosGroningen gaat over meer. Dat werd duidelijk bij de presentatie van Livinglabs door Sascha Haselmayer. Met DraadloosGroningen hopen we een testomgeving te krijgen waar diensten worden ontwikkeld. Op dit moment zijn er al een 21 living labs in Europa. Vaak is het niet meer dan dat men de kreet hanteert of er proven door mobile operators worden gehouden. Met draadloos Groningen kunnen we ons invoegen bij de voorlopers en kunnen bedrijven diensten ontwikkelen die elders nog niet zijn. Sascha had een mooi voorbeeld. Alle grote steden in Europa hebben een eigen systeem laten ontwikkelen voor elektronisch betaald parkeren. Hierdoor hebben lokale partijen ervaring opgedaan met het ontwikkelen van de dienst. Op zich natuurlijk een mooi voorbeeld waarbij een gemeente als eerste klant fungeert. Alleen heeft zo iedere stad een eigen oplossing. Al die diensten zullen dus ook nooit echt op grote schaal doorbreken. Vandaar de living labs die dit willen voorkomen. Hoog tijd voor Groningen om zich er bij aan te sluiten.

De eerste week van het jaar staat meestal in het teken van nieuwjaars recepties. Op de een of andere manier was de uitnodiging voor de Nieuwjaars bijeenkomst van de Kamer van Koophandel Drenthe niet bij me terecht gekomen. Ook de uitnodiging van Groningen had ik niet ontvangen maar ik werd geconfronteerd met een gereserveerde Noaberpassage parkeer garage. Opeens schoot me te binnen dat de bijeenkomst van de KvK meestal in de eerste week is. Even na gevraagd bij de KvK en het was geen probleem ik was welkom.
Dit jaar kan ik dus geen vergelijking maken met de bijeenkomst eerder deze week in Eelde. Maar de bijeenkomst in Groningen straalde veel optimisme uit. Veel positieve verhalen, ICT was een absolute top groeier in de regio.
Zo’n nieuwjaars bijeenkomst is altijd weer een mix van netwerken, oude bekenden treffen, nieuwe mensen ontmoeten en plannen met elkaar delen.
Het workprogram ICT van de Europese unie is net voor de kerst gepubliceerd. Mooi leeswerk dus tijdens de kerstdagen. Gelijk was er een mogelijkheid om een aantal mensen te spreken over hoe om te gaan met de Europese ambities want als we als regio er iets mee willen dan zullen we nu er wel iets mee moeten doen. Op de nieuwjaars bijeenkomst werd aangekondigd dat er een nauwe samenwerking is tussen de Handels Kammer Oldenburg en de KvK Groningen. Net voor de kerst was er een soortgelijke mededeling van de Gemeente Groningen en gemeente Oldenburg. Het lijkt erop dat de grens steeds minder een belemmering wordt.
Gelijk na de KvK bijeenkomst op donderdagavond had ik vrijdagmorgen een afspraak in Oldenburg met de voorzitter van OFFIS,  een innovatief ICT-centrum wat veel gebruik maakt van de kennis van de universiteitvan Oldenburg.
In het verleden is er vaker contact geweest tussen OFFIS en het ICT Platform.  Al vaker is uitgesproken dat we  elkaar goed aanvullen en dat we  meer samen moeten gaan werken.  Alles lijkt er op dat de tijd nu rijp is. Een goed uitgangspunt voor het nieuwe jaar.

(Dit bericht staat ook op www.dsg.nl)
In mijn vorige weblog besteedde ik aandacht aan de nog 1100 werkzoekende ICT-ers. Die bijdrage leidde ertoe dat radio Noord er aandacht aan besteedde. Het blijkt lastig te zijn voor niet ICT-ers te begrijpen hoe de branche in elkaar steekt.  Er kwam een prikkelende reactie van Tom Jansen op mijn weblog waar ik wel dingen in herkende.
Er kan vanuit verschillende gezichtspunten naar de groep werkzoekendengekeken worden. Allereerst vanuit de kennis die nog op de bank zit. Wat
dat betreft stond er een leuk artikel in het Dagblad van het Noorden waar Rene Paas werd geciteerd. Strekking van het verhaal: hoezo ruimere ontslagmogelijkheden en langer doorwerken? Eerst maar eens de reservebank leeg!
Iemand anders zag vooral de commerciële mogelijkheden. Stel je voor, je zet een project op, schoolt een groep van 20 ICT-ers om of bij en je kunt een groep van 20 mensen met een opslag van € 20,- per uur wegzetten. Kijk eens hoe snel je dan binnenloopt.  Een derde reactie was om een service centrum op te zetten voor het MKB met ICT problemen en vragen. De werkzoekenden kunnen dan via een laagdrempelige manier weer ervaring opdoen en het MKB is er ook mee geholpen.
3 totaal verschillende reacties op de problematiek
Maar om even verder op de reactie van Tom Jansen in te gaan. Ja ik herken dat er in grote bedrijven gestuurd wordt op cijfers en financiën. Daar heb ik ook al een eerder over geschreven in een bijdrage van 17 juni 2005 onder de titel Intensieve Menshouderij. en die van een week later gaat er nog verder op in.
In de begindagen van mijn ICT loopbaan verbaasde ik me over de hoge tarieven die voor sommige IT-ers moest worden betaald. Er was een afdeling waar 4 Baan specialisten zaten voor een tarief van 400 gulden per uur en dat al voor langere tijd. Er zat geen enkele relatie tussen het tarief en de prestatie. In de huizenhandel is er een uitdrukking: “het is niet een gek die het hoge bedrag vraagt, maar de gek die het hoge bedrag ervoor betaalt�. Schaarste maakt dat er hoge bedragen worden betaald.
Maar Tom heeft absoluut gelijk dat de branche zelf moet zorgen voor goede doorstroom mogelijkheden en scholing. Dat begint bij een goede
aansluiting met het regulier onderwijs maar ook daarna scholing op de werkvloer. Met dat laatste kunnen bedrijven zich onderscheiden en zo
aantrekkelijk worden op de arbeidsmarkt. Want er is een categorie werknemers die er voor kiest om een trucje te doen tegen een goede
betaling. Maar er is ook een categorie die kiest voor goede ontplooiingsmogelijkheden. En met de schaarste op de arbeidsmarkt
kunnen werknemers in toenemende mate kiezen voor een bedrijf die bij hun past.
Blijft natuurlijk de problematiek van ICT-ers die een afstand hebben tot de arbeidsmarkt zoals dat zo mooi heet. Daar zijn verschillende belanghebbenden: de overheid die de huidige uitkering betaald, de bedrijven die mogelijk baat hebben bij deze stille reserve en de
scholingsinstituten die aan om- en bijscholing kunnen doen. Een mooie opdracht om de voorspelling van Tom te weerleggen dat er volgend jaar
nog 1100 mensen werkzoekend zijn. Maar ik deel zijn mening dat als we niets doen de groep nauwelijks zal afnemen.

De afgelopen woensdag hadden we de laatste ICT Platformbijeenkomst van het jaar. Deze keer met een korte terugblik, een vooruitblik en ruim aandacht voor de Europese innovatieprogramma’s. Deze week werden de Work Programs gepubliceerd door de EU. Tijdens de bijeenkomst werd terug gekeken op Helsinki door Egon van der Veer. TNO gaat met de IJkdijk een serieuze poging ondernemen om te participeren in een kaderprogramma.
Matthias Brucke. Matthias was al vaker in Groningen te gast en hij komt hier graag. Matthias werkt bij Offis in Oldenburg en zij participeren in een aantal kaderprogramma’s. Ze trekken een aantal van deze trajecten en willen ook graag Groningen meenemen. Vooral de wireless plannen spreken erg tot de verbeelding. 5 Januari ben ik in Oldenburg te gast om een en ander te bespreken.
In het workprogram zag ik aandacht voor “Digital libraries and Content”, een leuke mogelijkheid voor de RUG om met Alfa Informatica mee te doen. “Cognitive systems, interaction and robotics” is iets voor Kunstmatige Intelligentie. De wireless plannen zouden kunnen worden ingebracht in living labs en dit is maar een eerste verkenning. De komende maanden worden de oproepen gedaan in zogenaamde “Call for Proposals”. Er is nog tijd om partners te vinden. Het meest voor de hand ligt samenwerking met Oldenburg. Zoals opgemerkt werd door iemand van de Universiteit: “de dichtstbijzijnde universiteit voor Groningen”. Een uurtje rijden vanaf Groningen, in die tijd kan je tegenwoordig niet eens meer in Zwolle komen.
De borrel achteraf was weer als vanouds. Ik heb veel leuke mensen gesproken. De plannen van het ICT platform voor de arbeidsmarkt aanpak trekken ook veel belangstelling. Veel uitdagingen dus voor het komende jaar, maar eerst is er het kerstreces.

Prettige feestdagen.

De afgelopen vrijdag was er het zorgcongres. Hoewel veel van de onderwerpen niet echt aansluiten bij mijn belevingswereld waren er toch een paar dingen die me opvielen. Er komen in snel tempo spullen op de markt waardoor zorg op afstand gemakkelijker wordt. Camera’s, sensoren en videoverbindingen, er is al heel veel. Dat zal ook moeten want de komende jaren zal de werkgelegenheid in de zorg sterk toenemen. Zo sterk zelfs dat als de trend zich zo doorzet over 40 jaar de helft van de mensen in Noord Nederland in de zorg zal werken. Een van de inleiders had echter de volgende vergelijking: In de jaren 20 van de vorige eeuw werd telefonie zo populair dat het aantal operators (om met de hand door te verbinden) sterk toenam. Zelfs zo erg dat men inschatte dat er na 50 jaar de gehele beroepsbevolking als operator aan de slag kon. Nu kwam er een ontwikkeling dat door de automatische centrales de operators overbodig werden. De klant kon zelf de verbinding leggen. Daarna kwam er een sterke opkomst van typistes ook die werden overbodig want door de komst van de PC werd de tekst direct ingevoerd. Bij veel gemeenten en overheidsinstellingen vervallen banen doordat burgers zelf rechtstreeks de mutaties invoeren. Vanmorgen heb ik de meterstand van het water doorgegeven via Internet. Dat scheelt meteropnemers. Het overmaken van geld gebeurt ook al lang niet meer aan het loket van een bank. Eerst was er de overschrijvingskaart die gewoon op de bus ging, later kwam telebankieren en tegenwoordig is er geen bank meer die de dienst internetbankieren niet heeft. De klant moet steeds meer zelf doen. De inleider kwam vrijdag dan ook met de suggestie dat er in de zorg op den duur ook gewerkt gaat worden met zelfzorg. Ik denk dat hij gelijk heeft. Alleen zou ik niet weten hoe dat met verpleging zou moeten.
Er zaten wel meer leuke dingen in zijn presentatie zoals de opmerking dat het grootste deel van de wereld meer op Noord Nederland lijkt dan op de randstad.
Hij had ook een overzicht van reistijden in Noord Nederland naar een ziekenhuis. (binnen de 25 minuten volgens mij) Maar dat in Noord Nederland lang niet iedereen de kosten kan opbrengen. Daar moest ik even denken aan het gebied in Afrika waar ik 2 jaar geleden was. 50 kilometer van een ziekhuis over zandwegen. Waar wij waren, stond wel een ambulance, deze was geschonken. Alleen was de ambulance nog nooit uitgereden want niemand van de plaatselijke bevolking kan de diesel betalen. Zo erg is het in Noord Nederland nog lang niet.
Terug naar zorg en ICT. Ik denk dat er in de zorg heel veel meer kan dat wat nu het geval is. Om het patiënten dossier te automatiseren is een fluitje van een cent. Er zijn volgens mij voorbeelden van projecten die vele malen complexer zijn. Om bedrijven in ketens te laten werken is niet uniek en dat gebeurt op grote schaal. Al sinds jaren is supply chain management een begrip. In de zorg lukt dat maar niet. Het lijkt wel een beetje op de 4wheel-drive ambulance in Afrika. Er zijn perfecte hulpmiddelen alleen wordt er te weinig gebruik van gemaakt.