Blog van Jan Hut

Na een jaar van stilte op mijn blog pak ik de draad weer op. Alle redenen om mijn gedachten de wereld in te slingeren. Niet omdat ik het allemaal zo goed weet, juist niet. Maar omdat veel mensen met vragen zitten. Ik dus ook. Hoog tijd ze te delen.

Directe aanleiding is het lied van Oliver Anthony. https://youtu.be/sqSA-SY5Hro?si=vx4tOeShgSoZ_k8N Het leven in een nieuwe wereld met een oude ziel. Over rijke mensen die alles van je willen weten: weten wat je denkt weten wat je doet. Je hebt je ziel verkocht aan ze, iedere dag werken voor een waardeloos loon. Wat is er met de wereld gebeurd? Het is een schande volgens de song.

Nu is de wereld compleet veranderd. Links en rechts bestaat niet meer echt. Er is een groeiende kloof tussen mensen die zorgeloos leven en mensen die niet meer rond kunnen komen. Tussen de praktisch geschoolden en de theoretisch geschoolden. Tussen stad en platteland. Misschien is het verschil tussen conservatief en progressief nog wel redelijk te herkennen. Conservatief in mijn defenitie gaat over wat was en koesteren het. Progressief wil kappen met het verleden. Verafschuwt het zelfs. 

In mijn ogen verklaart dat ook de excuses voor slavernij, zwarte Piet verbannen en het verketteren van vroegere helden. Bijna ontkennen van de geschiedenis. Ooit stond ik op het strand in Benin waar slaven werden verscheept. De inwoners schaamden zich voor wat er ooit gebeurd was want het waren inwoners van Benin die de slaven leverden. In mijn ogen niet iets voor te schamen je kunt niet verantwoordelijk worden gehouden voor wat voorouders hebben gedaan.    

Juist progressieven willen een betere wereld, vrijheid en gelijkheid. Miks mis mee natuurlijk. Aandacht voor mensen die lijden onder wie ze zijn, of willen zijn, is in mijn ogen een groot goed. Het schiet zijn doel voorbij zodra het opgedrongen wordt, het overmatig veel aandacht krijgt.  

Conservatieven zien met lede ogen aan hoe waarden die ze hoog hebben aan het verdwijnen zijn. Gemeenschapszin, kleinschaligheid en het omkijken naar elkaar. Ook dat kan doorschieten als het opgedrongen wordt. Mantelzorg is mooi maar niet altijd.  

Ooit in 2014 schreef ik in mijn blog over Sankofa. Een prachtig symbool van een vogel die terugkijkt en het verleden als een ei meeneemt naar de toekomst. Het woord Sankofa (woord komt uit een oude afrikaanse taal: Andrinka stam/Ghana ) is opgebouwd uit drie delen: San (keer terug),  ko (ga) en fa (kijk, zoek en neem).

En hier Oliver Anthony die verwoord wat er onder een groot deel van de wereld leeft.

Langzamerhand is ons land terecht gekomen in een staat van oorlog. Misschien wat zwaar benoemd maar er is een grote kloof ontstaan die met de dag groter wordt. Waar er eerst nog demonstraties waren in Amsterdam en Den Haag, trucker optochten door het land, zijn nu de boeren in actie. Als boerenzoon laat het me niet onberoerd.

We zijn net terug van vakantie. We waren een weekje in de voormalige DDR en dan in het gebied boven Berlijn. Bijna geen Nederlanders gezien. Prachtige natuur en oneindige landerijen. Ergens las ik over de DDR: Boeren hadden eindelijk regelmatige werktijden, ze konden met vakantie, een opleiding volgen, zich cultureel ontplooien en wat al niet meer. Verzwegen werd dat veel boeren gevlucht waren, zelfmoord hadden gepleegd, of met zwaar juridisch geschut gedwongen waren hun boedel in een Landwirtschaftliche Produktions Genossenschaft te stoppen.

Overal in het landelijk gebied zijn nog woonkazernes te vinden, 3 of 4 verdiepingen hoog. Steeds komt bij mij het beeld boven van hoogbouw bij ons in de steden. De nieuwste richtlijn is zonder garage of parkeerruimte. Het lijkt erop dat we aankoersen wat 76 jaar geleden in de sovjetunie ook opgezet werd. Ooit waren mijn ouders (boer) 45 jaar geleden op studiereis naar Roemenië. Zij beschreven toen ook grote staatsboerderijen en ontvolkt landelijk gebied. 15 jaar geleden was ik in Clutch en zag wat zij beschreven.

Als zoon van een keuterboer zie ik met lede ogen de schaalvergroting aan. Zwaar onder invloed van de industrie, voerleveranciers en zuivel giganten maar ook de overheid door voorlichtingsdiensten zijn keuterboerderijen de nek omgedraaid. Groot, groter, grootst. Ook de banken hebben daar hard aan mee gedaan. Iedereen is het er wel over eens dat biologische producten voedzamer en smaakvoller zijn. Maar het wordt niet gestimuleerd.

Er is duidelijk een partijlijn te zien. Het partijprogramma is vastgelegd in de SDG (Sustainable development Goals). 17 doelen waar niemand tegen kan zijn: bijvoorbeeld: Honger de wereld uit, geen armoe en onderwijs voor iedereen. En dat voor 2030. Geweldig daar kan je toch niet tegen zijn? Nou eh, tja niet tegen maar onder het mom van die SGD gebeuren wel heel rare dingen. En dat benoemen is bijna onmogelijk. Je bent gelijk extreem rechts, wappie of bruinhemd. Daar krijg ik spontaan bovenin kortsluiting van. Buinhemden waren juist voorvechters van de heilstaat. We waren op vakantie op Rügen en zagen daar het hotel Prora aan de Oostzee met 10.000 kamers. Opgezet door Hitler omdat de harde werkers ook een goede vakantie verdienden.

Het partijkader zorgde goed voor zichzelf. De parallel naar de huidige tijd is makkelijk te maken. Mondkapjes dragen is niet voor wereldleiders nou ja soms als ze voor de camera verschijnen. Minder vliegen goed voor het milieu maar dat geldt niet voor ministers. Gezondheid en virusbestrijding is belangrijk maar uitbreiding van de IC’s is onmogelijk en investeren in een gezonde levensstijl al helemaal.

Het is belangrijk dat je erbij wilt horen. Dat uit je door een spuit, EU vlag of de geel blauwe vlag in je profiel. Dan hoor je er bij. Maar hoe zit het eigenlijk in de Ukraine? Ik zag een reportage uit 2016 dat in het oosten van dat land landgenoten elkaar het leven onmogelijk maakten. Vooral de overheid hield er aardig huis. We hebben daar als “vrije westen” aardig zitten stoken. Tenminste als ik die reportage mag geloven. (Pasop: Youtube geeft aan dat de inhoud mogelijk ongepast is)

Maar wat is waar? Dat Rusland zomaar is binnengevallen geloof ik niet maar tja Russia Today is voor ons niet meer te zien. Arme Russen ze krijgen maar één verhaal te horen. Gelukkig krijgen wij wel alles te horen Nou ja behalve dan Russia today en andere zenders die het verkeerde verhaal vertellen. Als ik alles zo op een rij zet zijn we aardig een Heilstaat aan het worden. Daar komt vaak weinig goeds van. Op de terugweg zijn we langs gegaan in Bergen Belsen. Het was een “leuke” vakantie.

Als iets deze tijd kenmerkt is het angst. Angst om corona te krijgen, angst om dood te gaan aan Corona, angst voor vaccinatie of juist  angst voor de bijwerkingen van de vaccinatie. Angst om voor anderen uitgemaakt te worden voor wappie of juist voor schaap. 

Hoe ik er echt tegenaan kijk? Tja op het gevaar een Wappie genoemd te worden (wat ik trouwens helemaal niet erg vind): ik geloof het niet zo wat onze overheid verteld. Niet dat er een groter plan is. Maar het is vooral politiek en erg bang om stemmen te verliezen. Niet al te woeste zaken doen. Halfslachtige maatregelen.  En eigenlijk zit dit in onze hele maatschappij. Bang om stelling te nemen. Ik kreeg op twitter een reactie onder ogen van iemand die ik normaal gesproken goed kan volgen qua mening. Strekking dat vaccineren verplicht gesteld moet worden. Ik reageerde er op dat de IFR ( het percentage van mensen die geïnfecteerd zijn en dan komen te overlijden) gelijk staat aan een zware griep. Vervolgens regeerder hij met “Beter Blo Jan dan Do Jan”. Een uitdrukking dat je liever laf bent en meeloopt dan dood te gaan. 

Dit is denk ik bij heel veel mensen aan de hand. Meelopen met mainstream. De media doet er aan mee en zeker ook onze regering. Er is angst en de mensen die verstand hebben van virussen komen dagelijks vertellen dat het nog niet over is. Begrijp me goed ik ben geen virus ontkenner en als je het hebt kan het vervelend zijn, je kunt er aan doodgaan. Maar de cijfers vertellen ook dat het als je besmet bent,  de kans om er aan dood te gaan gelijk is aan ongeveer 2,5 op de 1000. Let wel inclusief ouderen en mensen met onderliggend lijden. Vergelijkbaar met een zware griepgolf. Vertaal je dat naar India dan kom je uit op 3,25 miljoen doden. 4000 overlijdensgevallen per dag is veel maar dus aardig volgens verwachting. Begrijp me goed, allemaal erg maar het is in lijn met wat we in Nederland meemaken. 

Alles is erop gericht om mensen bang te maken en te houden. Het mondkapje als ultieme bewijs van goed gedrag. Je moet wel ontzettend stevig in je schoenen staan om je daaraan niet te houden. Trouwens iedereen die werkt in de openbare ruimte moet er op toezien dat je je er aan houdt. Die doen ook maar wat hun opgedragen is. De uitdrukking “Beter Blo Jan dan Do Jan” was denk ik ook in de 2e wereld oorlog van toepassing. Nederland liep in de pas met de duitsers, niet iedereen was NSB-er maar ook zeker niet iedereen zat in het verzet. Kooten en de Bie staken daar eens de draad ermee “wo ist der Bahnhof” en dan de duitsers de verkeerde kant op sturen als ultieme verzetsdaad.

In dat licht is het bijzonder dat mensen meelopen en juist de verdediger zijn van overheidsbeleid het hardst roepen dat mensen die tegen het overheidsbeleid zijn bruinhemden zijn.  Maar misschien kan je me niet volgen ook goed… ieders eigen. 🙂 Ik hoop dat ik recht heb op mijn eigen mening en die is niet mainstream. Toch een beetje Do Jan?

Politiek, ik heb er altijd weinig over geblogd. Gisteren kreeg ik plompverloren de vraag: Jan waar stem jij op?  Daar ben ik nog niet helemaal uit. Ik was in het begin fan van Thierry omdat hij het partij kartel ter discussie stelde. Daar kan ik me helemaal in vinden. Het stuit mij al jaren tegen de borst dat via coalities andere partijen uitgesloten worden In het bedrijfsleven is kartelvorming strafbaar. Maar tja wat er ondertussen van forum is geworden stemt mij niet blij.

Even nagekeken hoe partijen de afgelopen tijd hebben gestemd, volgens mij heb je daar meer aan dan wat ze beloven. Daar zie je dat de coalitie eensgezind optrekt. Met zo’n houding komt er nooit een verandering. Ik zag een tweet van Jan Rotmans en ik ben  het hartgrondig met hem eens. Als we ons zorgen maken over de toekomst van onze planeet en ons mensen, dan is er maar één partij die daar duidelijk in is. PvdD Ik denk er sterk over daarop te stemmen.

Ergens hebben we door met name VVD en CDA in het verleden een verkeerde afslag genomen. Het heilige geloof in de vrije markt en dat dat goed zou zijn. In financieel opzicht klopt dat, tenminste als je aan de goede kant zit. Alles is super efficiënt. Openbaar vervoer rijdt op de minuut nauwkeurig, tenminste daar waar ze rijden. De zorg is redelijk goedkoop maar Corona toont het failliet aan. Eigenlijk is het een schande dat we gelijk bij wat tegenslag patiënten naar Duitsland moesten verplaatsen. Onderwijs heb ik niet veel zicht op maar ik merk wel dat er een overbevolking is van studies als MER en MBA. Hoe de je wereld met cijfers kan besturen. Hoe dat sturen op cijfers soms belachelijk is zien we nu met de corona aanpak. Terwijl om vaklieden wordt geschreeuwd.

Corona
En nu hebben we dus corona. Jarenlang waren we bang voor een pandemie. Nu is het maar een milde en we waren toch niet voorbereid. Dat is misschien geen schande want we staan daar als Nederland niet alleen mee te stuntelen. Wat wel triest is dat de balans compleet zoek is. Ja er sterven mensen. Maar zoals mijn nicht (uitvaartverzorgster) me vertelde: ze heeft best veel uitvaarten verzorgt waar Corona een rol speelde. Alleen de persoon was gestorven met Corona en niet aan Corona. Een vriendin is manager in een verpleeghuis. Daar hetzelfde geluid. Ja er sterven ook ogenschijnlijk gezonde mensen aan Corona en de naweeën zijn soms heftig. Maar iedere dag gebeuren er ongelukken en komen mensen in de lappenmand. 

Sterven
Ik hoop dat we de balans weer kunnen vinden. Dat we met elkaar leren dat de dood bij het leven hoort. Dat we jongeren de ruimte geven en dat we als ouderen leren met de dood om te gaan. Dat we niet ten koste van alles aan het leven hangen. Het afscheid komt nu eenmaal. Mijn vader werd 49. Ik zit voor mijn gevoel al lang in reservetijd. Ik wil best nog wel een poos door maar genoeg is genoeg. Op is op. Zo gezien is Corona niet anders dan in de auto stappen. Je kan aangereden worden of iemand aanrijden, voorzichtig zijn dus. Maar het hoort bij het leven. Vorig jaar is onze buurvrouw gestorven. Ze was ongeveer net zo oud als ik. Ze was ziek maar wilde thuis sterven en zo gebeurde dat ook. Best iets om over na te denken. Wil je koste wat kost doorleven of geef je de beurt aan een ander. Ik gun het de jongere generaties dat de ouderen wat plaats gaan maken.

Op 21 december is het zonnewende. De wereld verandert van beweging. Wat een mooie symboliek. We krijgen vanaf nu iedere dag een beetje meer licht, de donkere periode ligt achter ons. In meerdere opzichten. In Buitenhof zag ik het gesprek met Pieter Omzicht en Renske Leijten over de toeslagen affaire. Dit kan toch niet zonder gevolg blijven? We leven toch niet in een bananenrepubliek?

Als de toeslagenaffaire het enig was kon ik er nog wel mee leven maar ons land staat bol van dit soort misstanden. De grootste partij van ons land grossiert in de misstanden. Blijkbaar leven we in een land waar het het normaal is de kluit te belazeren, het met de waarheid niet te nauw te nemen. En er nog trots op te zijn ook.

De lijsttrekker is fan van een scene uit Sesamstraat waarin Ernie twee stukken taart heeft en de kleinste aan Bert geeft. Volgens Rutte “een echte liberale VVD-clip”. In het verhaaltje protesteert Bert tegen het feit dat Ernie zichzelf het grootste stuk taart heeft gegeven. Als hij twee stukken taart had gehad dan had hij zichzelf het kleinste stuk gegeven, zegt Bert. Rutte: “Waarop Ernie zegt ‘je hebt nu toch ook het kleinste stuk en ik het grootste, dus het is precies hoe jij het wilt’. Zulke gesprekken heb ik ook vaak met de PvdA.” Sluw, een echte VVD streek. 

Diensten die er eigenlijk voor zijn ten dienste van de maatschappij zijn verworden tot geldmachines. Het openbaar vervoer is een stuk efficiënter geworden maar tegelijk zijn heel veel dorpen verstoken van openbaar vervoer. 

Diensten zijn doorgeschoven naar lagere overheden maar zonder voldoende geld er bij te leveren. Mark(t)werking? Ik kan het woord niet meer horen. Alles wordt afgemeten aan geld en dan zo efficiënt mogelijk. Al 2 generaties lang worden toekomstig leiders geschoold in het leidinggeven op basis van cijfers. Een master halen in “zakelijke administratie” of Management Economie en Recht. De zorg is zo efficiënt dat bij een stevige griep er al patiënten overgebracht moeten worden naar Duitsland. Testen: too little too late! Het opzetten van een vaccinatie programma hetzelfde.

Ik maak me echt zorgen, er is veel onderhuidse spanning. Als je die uit, wordt je als snel weggezet als Wappie. Toch bekruipt me een onaangenaam gevoel. Als onze regering al zo in elkaar steekt. Dat mensen onrecht wordt aangedaan en daar niet de verantwoordelijkheid voor neemt. Is het dan raar dat mensen gaan geloven in complottheorieën?

[quotes_and_tips]

En opeens zitten we in een andere wereld. Niet helemaal een verrassing, zoals het ging, kon het niet meer. Het werd steeds gekker. Even voor een lang weekend naar New York om te winkelen, 1300 festivals in één jaar, 45.000 wandelaars uit 73 landen met de Nijmeegse 4 daagse. En dat is wat me zo te binnen schiet. Yuval Harari schrijft in een van zijn boeken: als de mens een virus is wat de aarde vernield dan is de toerist wel het dodelijkste virus. Door de 1,5 meter gaan dingen veranderen en het zal nooit meer worden zoals het was. Hoe dan wel?

We zitten dus in “Het Ondertussen”, in de liminaliteit. Een begrip wat ik niet kende, ik hoorde het van Danielle Braun. Ik ken het toch ook wel een beetje want het is de tijd tussen “niet meer” en “nog niet”. Een fase wat een ongemakkelijke tijd is voor veel mensen. Want je wilt zo snel mogelijk naar de nieuwe fase. Heb je een scheiding meegemaakt dan weet je vast wat ik bedoel. Je maakt het mee na het verlies van je baan of een dierbare. Er komt een andere werkelijkheid maar die is er “nog niet”. Wanneer is die nieuwe werkelijkheid er dan wel? Een goeie vraag. Dat is niet te zeggen want wanneer is het verdriet van verlies van het oude over. Soms heel snel maar het kan ook heel lang duren. Er is niet echt een tijdsduur van rouw.

We willen graag snel naar die nieuwe werkelijkheid en andere mensen verlangen weer terug naar het oude. Volgens Jan Rotmans zitten we in een “verandering van tijdperk”. Mensen die werken aan de nieuwe werkelijkheid noemt hij kantelaars, mensen die werken aan de transitie. Ergens las ik dat transitie een gecontroleerde overgang is. Maar nu in de corona crisis zitten we niet in een gecontroleerde overgang. De politiek wil ons laten geloven dat dat wel zo is, het tegendeel is waar. Het overkomst ons en we hebben geen flauw idee waar dit toe gaat leiden. In ieder geval niet tot de situatie zoals we die hadden. Het is meer een transformatie. Dingen gaan veranderen, er anders uit zien. En dat duurt nog een poosje, misschien nog jaren.

Tijd om te beseffen dat we in te maken hebben met liminaliteit. Een periode van chaos. Mensen die werkloos worden, bedrijven die opdrachten verliezen, de cultuur sector valt compleet stil. Geen festivals, voorstellingen, Theater of Bioscoop bezoek. Juist die sector is synoniem voor creativiteit. De economie die symbool stond voor financiële doelen en gedreven door groei maakt een pas op de plaats. Zullen we ooit weer gegrepen worden door consumeren? Het zal waarschijnlijk een tijd duren voor de nieuwe werkelijkheid zich aftekent. Zoals het was…. wordt het niet meer. En dat is misschien ook maar goed.

Ik heb niet zoveel met loterijen. Nou ja, een lootje bij de toneeluitvoering of voor een lokale vereniging nog wel. Ze doen zelden een vergeefs beroep op mij. Maar staatsloterij, postcodeloterij en die andere ongein laat ik mooi voor wat het is. Tenminste dat dacht ik. Want wat is me overkomen?

Ergens in 1972 nam ik een girorekening. Want ik kocht een brommer en kreeg zakgeld overgemaakt. Toen heb ik me laten verleiden mee te doen met de giroloterij. Een keer in de 2 maanden werd een bedrag van 5 gulden van mijn rekening afgeschreven. Eens in de zoveel tijd kreeg ik een prijs(je) want mijn girorekening was mijn lotnummer en iedere trekking was er een prijs voor het laatste cijfer wat eindigde op het cijfer wat getrokken was. Leuk want zo nu en dan had ik een prijs en volgens mij ook een keer 50 gulden. Leuk.

Ik heb me er nooit echt om bekommerd want de prijsjes werden gewoon gestort. Tot afgelopen week toch een kijken of ik nog wel eens wat won. Nou dat was even een schok want de 2 maandelijkse trekking was veranderd in een maandelijkse trekking en 5 gulden is nu 14 Euro. Huh wat is er gebeurt? en hoe zit het met mijn prijsjes? Even terugkijken. Hmm de laatste keer dat ik een prijs had was op 11 december 2012 toen kreeg ik het geweldige bedrag van € 3,50 overgemaakt Even gekeken voor welk bedrag ik sinds die tijd aan looten heb gekocht € 1700!!!

WAT IS ER IN VREDESNAAM GEBEURT?

De 5 gulden werd waarschijnlijk 6 daarna 7 enzovoort. Een paar jaar nadat ik begonnen was kwam ook de bankloterij. Daarom heet het nu de bankgiroloterij. De ene maand de giro de andere maand de bankloterij dat kan ik me nog herinneren. Want toen heb ik nog overwogen om te stoppen. Ik ben toe als het ware gaan slapen volgde het niet meer maar het is totaal een andere opzet geworden.

Opeens zijn er 2 letters aan het eind toegevoegd. Dat maakt dat mijn kans van 1 op de 10 ook over was. Ze schermen met grote bedragen die te winnen zijn. Maar ik was juist gecharmeerd van het kleine. Nou ja ik kan ook gratis een VIP kaart krijgen waarmee ik gratis naar allerlei musea of voorstellingen had gekund. Nooit iets van meegekregen. Ik heb dus echt zitten slapen en troost me maar met de gedachte dat ik voor een deel goede doelen het gesteund. Maar eens kijken of ik ook steun kan krijgen voor ons leuk initiatief in Visvliet.

€ 14 per maand is toch wel een stevig bedrag per jaar. En nu zie ik ook dat er 15 trekkingen zijn per jaar. Huh dat maakt € 210,- per jaar. Nou ja nu kijken of ik het kan opzeggen. Die € 210 kan ik beter rechtstreeks besteden in mijn eigen omgeving.

Kerst, altijd een mooie tijd om te beschouwen hoe het gaat en waar we heen gaan. Recentelijk heb ik een aantal boeken gelezen die “voedsel voor de geest” zijn. Van groot naar klein en van het verre verleden tot de toekomst. Soms verhalen die ik nog niet kende, andere kende ik wel alleen heb ik er soms een andere kijk op gekregen.

Mooi om het er eens over te hebben want dat we in onzekere tijden leven is duidelijk.

Over wat boeken

Mijn conclusie is dat het met de mensheid in het algemeen beter gaat dan ooit. Minder oorlogen, minder doden door geweld, kindersterfte daalt de mensen worden ouder, meer kinderen krijgen onderwijs. Klinkt misschien als een sprookje maar wie het niet geloofd moet eens kijken naar TED talks van Hans Rosling over de Gap finder. Of natuurlijk zijn boek Feitenkennis lezen. Ik kreeg het boek cadeau toen ik eens voor een volle zaal me uitte over de armoe in de wereld. Iemand in het publiek stuurde me de week erop dat boek. En inderdaad het gaat veel beter op de wereld (beter dan ik dacht) alleen het kan beter.

De boeken Sapiens en Homo Deus geven een mooie weergave waar de mens vandaan komt en waar we naar toe gaan. Dat is geen verheffend beeld. Het kan veel beter zeker de passages over hoe wij omgaan met dieren en hoe robots ons gaan vervangen. Met als uitkomst dat wij behandeld worden op dezelfde manier wij nu omgaan met dieren en dan moeten we niet zeuren.

Wat dichter bij huis houdt het boek Grand Hotel Europa ons een spiegel voor. We zijn langzamerhand verworden tot een groot openluchtmuseum. De rest van de wereld zich komt vergapen hoe wij alle rijkdommen bij elkaar geschraapt hebben. De eerste tekenen kunnen we al zien in Venetië, Barcelona, Amsterdam of dichterbij Giethoorn. In het verleden gingen we ons vergapen in andere landen en ons verbazen over hun gewoonten nu worden wij bekeken.

Een ander boek wat ik met plezier heb gelezen is “De meest mensen deugen”. Het boek werpt een ander licht op de mensen en hoe we met elkaar omgaan. Alle verhalen die gaan over hoe slecht de mens is, worden toch weersproken. Natuurlijk er zijn mensen die met plezier de vleugels van vliegen verwijderen en ook geen enkele moeite lijken te hebben met anderen leed aan te brengen. Maar de meeste mensen zullen in actie komen om anderen te helpen.

Het laatste boek waar ik nu mee bezig ben is Grote verwachting in Europa van Geert Mak. Over de laatste 20 jaar in Europa. Ik heb het nog niet uit maar de eerste helft laat zien hoe we als Europa moeizaam onze weg vinden en talloze verhalen kende ik nog niet en gaven me een ander blik op hoe onze medeburgers in Europa die er het beste van proberen te maken. Of juist het beste willen bemachtigen. Ook hier de Urbanisatie en de gevolgen voor het platteland.

En wat brengt me dat alles?

Misschien wel dat ik blij ben dat ik in Visvliet woon. Daar waar we de mensen in onze buurt kennen. Hoewel dat ook maar beperkt is. Toch kunnen we elkaar steun bieden. (of elkaar het leven zuur maken) Het is allemaal redelijk overzichtelijk. Ik geloof in het kleinschalige. Mijn droom is ooit Visvliet van het energienet af te krijgen. Dat moet toch kunnen met ruim 100 woningen. Kijken hoe we het merendeel van ons voedsel in de buurt kunnen krijgen. Aan het begin van onze straat staat een kleine kraam met aardappelen en groente. De eieren een straat verderop en de zuivel halen we bij de boer. We zijn er nog lang niet. Maar als we toch veel toeristen krijgen kunnen we misschien ook met hen in contact komen en zo het er over hebben want een ding is me wel bijgebleven de meeste mensen deugen.

Fijne Feestdagen

Ik moet er toch aan geloven: een blog over 5G. Een beetje om de zin en onzin te scheiden. Inmiddels heb ik tientallen keren moeten uitleggen dat 5 G geen glasvezel gaat vervangen. Sterker nog 5G Schreeuwt om glasvezel. Een veelvoud aan antennes die allemaal aangesloten zijn met glasvezel.

De overheid is bezig de weg vrij te maken voor een soepele uitrol. Zo is een nieuwe wet in de maak De wet staat bol van hoe de markt zich moet gedragen, infrastructuur delen, nummerbehoud, eisen aan contractduur. Maar ook dat overheden soepel moeten omgaan met het verlenen van vergunningen, in veel gevallen zijn die niet meer nodig. Kortom er wordt vaart gezet.

Nu is er veel te doen om de gevaren van 5G. Mensen zijn ongerust en je zou verwachten dat daar ook aandacht aan wordt besteed. Dat klopt

Hoofdstuk 5A van de nieuwe  Telecommunicatiewet voorziet in een weigeringsgrond met betrekking tot volksgezondheid. In dit kader is van belang de in voorbereiding zijnde wijziging van het Besluit radioapparaten 2016. Hierin zullen landelijke voorschriften worden gesteld ter beperking van de blootstelling van burgers aan elektromagnetische velden van radioapparaten. In de Europese aanbeveling (1999/519/EG) ter bescherming van de bevolking tegen de mogelijke schadelijke effecten van elektromagnetische velden worden blootstellingslimieten gehanteerd die door de International Commission on Non-Ionizing Radiation (ICNIRP) zijn aanbevolen. Deze ICNIRP-blootstellingslimieten bevatten een ruime veiligheidsmarge, zodat ook rekening gehouden wordt met ouderen, kinderen en mensen met een zwakke gezondheid. In Nederland mogen de elektromagnetische velden niet boven deze limieten uit komen. Om zorg te dragen dat de maximaal toegestane blootstelling voor elektromagnetische velden in heel Nederland uniform wordt toegepast worden de internationaal gehanteerde normen (die nu in de praktijk ook worden gehanteerd) vastgelegd in de Telecommunicatiewet. Deze limieten gelden ook voor de small cells die zullen worden ingezet voor de uitrol van 5G. Met de vastlegging van deze normen in het Besluit radioapparaten wordt uitputtend dit vraagstuk geregeld is het niet nodig om een weigeringsgrond met betrekking tot volksgezondheid in artikel 5c.3 op te nemen.  

OK het is dus goed geregeld….. of toch niet? Vooropgesteld ik ben geen expert maar bij MTS Elektro wordt er wel aandacht besteed aan Elektromagnetische Straling (EMR). Rond hoogspanningsmasten is zo een veld waarneembaar. In Nederland zie ik nog woningen onder de hoogspanningslijnen staan. Daar wonen nu anno 2019 nog steeds mensen. Er staan nog 1700 woningen onder leidingen.

Er is dus een  aanbeveling van het International Commission on Non-Ionizing Radiation (ICNIRP). Non Ionizing heeft betrekking op de lagere frequenties. Daar heeft men het vaak over de opwarming van een lichaam wat schade kan veroorzaken. OK maar hoe zit het dan met Ionizing Radiation. Die veroorzaken leukemie en Alzheimer. Dat zit in de hogere frequentiebanden  En met de komst van 5G komen ook hogere frequentiebanden. Veel antennes die kleine cellen bedienen met lage vermogens. Maar als ik doorlees zie ik ook heel veel documenten die het effect beschrijven van Hoog gevoeligheid. Ik heb vroeger geleerd dat een signaal ook hogere harmonischen kent. Daar lees ik niets over alleen dat de opwarming binnen de grenzen blijft.

Het is niet gevaarlijk tenminste op korte termijn. Lange termijn effecten kennen we nog niet. En als mensen er toch last van hebben, onrustig gevoel, hoofdpijn, duizeligheid? Geeft niet want het is niet gevaarlijk. Toch? Ik was eens op pad met een antennebouwer we liepen vlak langs een in werking zijnde antenne. Voel jij dat ook? vroeg hij aan mij, ik wordt altijd een beetje duizelig en beroerd als ik er langs loop. Maar ja de straling neemt hard af als je op enige afstand staat. Aan de andere kant is de smartphone ook een zender en die heeft de vervelende eigenschap sterker te gaan zenden als het bereik slecht is. In gebruikersvoorwaarden van de I-phone staat te lezen dat je het toestel niet tegen het hoofd moet houden op op het lichaam dragen want dan worden de stralingsnormen overschreden.

En daar komt dan glasvezel om de hoek kijken. Des te dichter de vermazing van het glasvezelnetwerk des te zwakker de zenders hoeven zenden. Gevaar voor de gezondheid? Ik weet het niet. Maar volgens mij zijn we er nog lang niet klaar mee.

Het is niet te missen onze planeet is in gevaar, of beter ons leven op deze planeet is in gevaar. We denderen met een noodgang af op een blinde muur. En we gaan steeds harder want dat is het effect van exponentiële groei. Het voortbestaan van de mensheid wordt bedreigd door voedseltekort, stijging van de temperatuur en ziektes.. We hebben alle soorten die groter zijn dan ons al grotendeels uitgemoord. Waarom zouden we niet beginnen elkaar uit te moorden als de nood hoog wordt. Want de geschiedenis staat bol van voorbeelden dat we in het verleden niet zo nauw namen met mensenlevens.

Ik kom hierop omdat we op vakantie ook een bezoek brachten aan Zuid België. Daar heeft de eerste wereldoorlog behoorlijk huis gehouden. We waren op bezoek in Ieper waar sinds 1928 dagelijks de 54.896 vermiste soldaten van de Gemenebest worden herdacht. In de eerste wereldoorlog stierven in totaal 8 tot 10 miljoen soldaten. In totaal kwamen er nog veel meer mensen om, ook veel burgers. Indrukwekkend om in de regio rond te rijden en je in te beelden wat er zich heeft afgespeeld. 

Het verhaal van de 1e wereldoorlog is des te aangrijpender omdat daar traditioneel oorlog werd gevoerd, bijna man tegen man, terwijl de techniek het al had achterhaald. Misschien zijn we als samenleving ook wel heel hard bezig met een gevecht op terreinen waar straks het helemaal niet om gaat. Bezit van grondstoffen, grondgebied, toegang tot energie wie zal het zeggen. Misschien wel de mensen op de vlucht.  De mensheid heeft altijd over de wereld gezworven vaak op vlucht voor geweld of honger. Ongeveer net als nu de toeristen doen alleen toen met een veel tragere beweging. Ooit zijn we als mensen over de wereld uitgezworven vanuit Afrika naar alle uithoeken.

Ik het verre verleden waren het keizers die hun rijk bestuurden en soms ook tientallen miljoenen mensen de dood injoegen. Waarom? een goeie vraag. Eigenlijk wel beangstigend dat al in de 12e – 13e eeuw onder leiding van Dzjengis Khan 30- 60 miljoen mensen de dood vonden. Of hoe in Egypte de piramides zijn gemaakt. Het kan niet anders dat daar immense aantallen mensen aan hebben gewerkt. Ontelbare mensen ter meerdere eer en glorie van van de Farao.   

Er is nu ook wereldwijd een strijd aan de gang, een economische strijd. Commerciële bedrijven bepalen wat de prijs is van medicijnen of hoe de bestrijdingsmiddelen en voedsel op elkaar ingrijpen. Dat lijkt alsof het geen mensenlevens kost. Niets is minder waar. Maar ook in sweatshops en mijnen worden talloze mensenlevens geofferd ter meerdere eer en glorie van … vul maar in. Eigenlijk zijn we allemaal slaaf van de commercie. 

Zou er een berekening te maken zijn hoeveel slachtoffers er vallen als offer aan de commercie. Allemaal mensen die min of meer naamloos sterven. Waarom ik hier over schrijf? Omdat we bij de ceremonie  in Ieper mochten zijn die al meer dan 30.000 keer is gehouden. Iedere dag om 20.00 uur. Miljoenen mensen die omkwamen. Ergens bekruipt me het gevoel dat er maar weinig nodig is dat ook nu weer slachtoffers vallen omdat we de verkeerde strijd leveren.

Het is alweer een poosje geleden sinds mijn laatste weblog. Tijd om daar verandering in te brengen. De maand mei was een intense maand, want met 5 uitvaarten in de maand word je wel geconfronteerd met het eindigende leven.

Naast het overlijden van kennissen, familie sloot mijn moeder voor de laatste keer haar ogen. Mijn moeder was een bijzondere vrouw die van grote invloed is geweest op mijn leven. De laatste jaren ben ik daar steeds meer en meer gaan beseffen Het leven is haar langzamerhand ontglipt en ze leefden in de wereld waar ze niet echt meer grip op krijgen. Dementie zorgde ervoor dat de wereld steeds minder te volgen was. “Laat mij maar”, was dan haar reactie.

Of je wilt of niet het zet je aan tot een stukje reflectie. Hoe gaan mijn laatste uren er uit zien. Opeens ben ik er niet meer zoals mijn vader of zoals mijn moeder langzaam wegdrijven in mist en nog flarden mee krijgen van wat er direct om je heen gebeurd..

Om één en ander te laten bezinken en omdat ik toch ook weer kilometers moet maken voor de vierdaagse van Nijmegen ben ik de laatste tijd veel aan het wandelen.Gezond voor lichaam en geest. En onderweg vallen je heel veel dingen op die je eigenlijk een-op-een kan gebruiken in een weblog.

Ik heb me dan ook voorgenomen om de weblog wat minder laten gaan over techniek en wat meer over dingen die mij bezig houden. De aanleiding was dat ik langs het Van Starkenborghkanaal liep en daar de stobben van afgezaagde boomstam zag. Het moet een grote bomen geweest zijn want de stammen waren behoorlijk dik. Volgens mij waren dit Canadese populieren geweest. Die stonden ook aan een straat waar ik ooit gewoond heb. Populieren zijn prachtig mooie statige bomen met blad wat een hoop lawaai maakt als het waait. Ze hebben een nadeel ze worden maar 40 tot 50 jaar oud en wat heel bijzonder is dat ze van binnenuit verrotten. Dat was bij deze stammen ook duidelijk te zien.

Wat een mooi symbool voor wat er in de maatschappij op veel plekken aan de hand is. Ogenschijnlijke prachtige bedrijven zijn van binnenuit verrot tot in de kern. Vaak gaat dat samen met sterke drang naar financiële Winsten. Populieren zijn snelle groeiers. Iets wat in het bedrijfsleven ook vaak wordt geroemd. Er zijn zelfs lijstjes van snelle groeiers de gazellen top honderd.

Al die aandacht voor snelle groei voelt op een of andere manier niet goed. Steeds zie ik dan het beeld van die afgezaagde bomen voor me. Mooi die strakke buitenkant. Want een Canadese Populier is in volwassenheid een prachtige rechte boom. Maar zoals zoveel in de natuur is het geen lang leven beschoren en is er in de kern iets mis. Kan je een degelijk bedrijf bouwen in een zeer korte tijd? Des te langer ik erover nadenk des te meer twijfel ik.

Morgen is het stemmen. Voor het eerst voor de gemeenteraad van de nieuwe gemeente Westerkwartier. De overheid die het dichtst bij ons staat. Ik ben benieuwd wat dat voor ons gaat worden. De gemeenten Leek, Marum, Grootegast en Zuidhorn worden één. Alleen Grootegast en Marum hadden een lokale partij en in de nieuwe gemeente doen nu 2 lokale partijen mee. Landelijk gezien stemt gemiddeld een kwart op een lokale partij. Dat wordt dus opschuiven voor de andere partijen. De laatste jaren waren de VVD in Leek en het CDA in Zuidhorn en Grootegast dominant. Ze kunnen alleen maar verliezen. Ooit las ik eens dat de kwaliteiten die je moet hebben om wethouder te worden tegelijkertijd ongeschikt maakt om wethouder te zijn. Je moet je kwalificeren ten opzicht van anderen. Ben je eenmaal wethouder dan wordt verwacht dat je tussen de mensen staat.

De medewerkers van de gemeenten gaan vanaf 1 december al naar een nieuwe plek. Het zal allemaal erg wennen worden. Even weer zoeken wie je nu weer moet hebben voor wat. Ik was erg blij met mijn nieuwe gemeente Zuidhorn. Met lede ogen zie ik mijn oude dorpsgenoten in Zevenhuizen worstelen met de gemeente Leek. Het MFC leek dichtbij maar is inmiddels weer achter de horizon lijkt het wel. Hoe het ook kan, merk ik nu binnen de gemeente Zuidhorn. Ik hoop dat in de nieuwe gemeente ook het elan van Zuidhorn ontstaat. Maar ik hou mijn hart een beetje vast want zoals zo vaak gaan veel goede dingen verloren in een reorganisatie.

Ik heb een aantal reorganisaties meegemaakt toen ik in loondienst was. Leuk is het niet, een poos onzekerheid. Je krijgt nieuwe collega’s en misschien nog belangrijker een nieuwe chef of manager zoals dat tegenwoordig heet. Dat kan je werkvreugde maken en breken. Ik heb een top 3 managers gehad die tot op de dag van vandaag een voorbeeld voor me zijn geweest. Maar ik heb ook een all time low meegemaakt. Managers die mensen tot wanhoop dreven, die medewerkers opbranden. Managers met een compleet gebrek aan empathie, die gingen voor eigen gewin. Of alleen voor het bedrijfsresultaat omdat er een bonus aan verbonden was.

Jaren geleden mocht ik In mijn loondienst periode 17 jaar zelf manager zijn. Een leerzame periode. Het was een zoektocht naar wat mijn stijl van leidinggeven was. Één ding is me heel goed bijgebleven. Het is maatwerk. Het is mensenwerk waarbij een ieder anders benaderd moet worden. De een wat afremmen een ander een steuntje in de rug.

Ik hoop dat alle medewerkers in de nieuwe gemeente een manager krijgen die het maximale uit de medewerkers weet te halen. Met voldoende aandacht voor de persoon en in een veilige uitdagende werkomgeving. Daar hebben we als inwoners van de nieuwe gemeente het allermeest aan.

Een goede vriendin van ons, Mary Alice Arthur, reist de wereld over als story activist. Ze is er van overtuigd dat een ander verhaal een andere wereld kan brengen. Want we leven allemaal een verhaal wat ons is verteld. Door onze ouders, de kerk, de school of vrienden. En raar maar waar ik lees steeds meer dat we een ander verhaal nodig hebben. We leven in een land waar het verhaal van Liberalisme vaak wordt verteld. Het verhaal van vrijheid van meningsuiting, het geloof in een vrije markt met beperkte overheidsregulering.

Daarvoor waren we een land waar het verhaal van christendom werd geleefd. Daarvan zijn er nog veel voorbeelden waar te nemen. Nog heel veel mensen leven gelukkig dat verhaal. Maar hand over hand gaan landen over naar het verhaal van de vrije markt en vrijheid van de mens. Dat alles heeft ons heel veel goeds gebracht. Beter onderwijs, beter gezondheidszorg, minder oorlog en meer economische welvaart. Tegelijkertijd zijn er ook schaduwkanten zichtbaar. Die openheid en vrije markt zorgt ook voor handige Harrie’s die er dankbaar gebruik van maken. En door die handige Harrie’s ontstaan er bedrijven die er voor zorgen dat ze toepassingen verzinnen die mensen gaan gebruiken. Voor dat gebruik vragen ze een stukje informatie van gebruikers. Dat stukje informatie geeft die bedrijven de mogelijkheid mensen te verleiden tot de aankoop van producten en diensten. Of ze verslaafd te maken aan social media en zo nog meer informatie over zichzelf vrij te geven. Maar het geeft ook (sommige) overheden de mogelijkheid mensen op een bepaalde manier te laten gedragen. China gaat daar heel ver in. Verkeerde uitingen op social media ontneemt chinezen de mogelijkheid om ver te reizen bijvoorbeeld.

We leven bijna allemaal het verhaal wat ons wordt verteld door die grote bedrijven of overheden. Het blijkt dat onze vrije wil helemaal niet zo vrij is. We zijn door de eeuwen heen gevormd door wat we als mensen hebben meegemaakt. Er zijn 2 boeken die daar prachtig over vertellen, Homo Sapiens en Homo Deus van de schrijver Yuval Noah Harari.  Op meerder plaatsen noemt hij dat we een ander verhaal nodig hebben. Dat is precies waar Mary Alice haar passie zit. Het veranderen van de wereld door een ander verhaal. Van 10 tot 30 september gaan 50 storytellers uit de wereld van storytelling aan de slag met die uitdaging. Ben je benieuwd naar deze actie? Ga dan naar www.storythefuture.com

En opeens zit ik er weer middenin: “The commons”. Ik heb al veel vaker geschreven over de Meent en de over uitnutting van onze planeet. Ergens in 2007 hoorde ik Howard Rheingold in Groningen praten over “The tragedy of the commons”. (De tragedie van de Meent). Sinds die tijd blijft het begrip Meent me achtervolgen. Ik heb er presentaties over bekeken of Conferenties bijgewoond er een aantal keren een blog over geschreven en vaak het verhaal van de meent verteld.

Afgelopen week mocht ik te gast zijn bij de lancering van de hub FOCI (The Future Of Citizens Initiatives) bij de Universiteit van Utrecht. Ik was uitgenodigd door Tine de Moor. Tine was een poos geleden te zien in Tegenlicht over ons gemeengoed waar de “Tragedie van de Meent” ook aan de orde kwam. Samen met haar was ik te gast in Pakhuis de Zwijger. Het was een leuke bijeenkomst waar onderzoekers, ambtenaren en een handjevol mensen uit het bedrijfsleven stilstonden bij de toekomst van burgerinitiatieven. Een leuke middag die voor mijn gevoel gedomineerd werd door de zorg bij ambtenaren hoe die burgerinitiatieven zich moeten organiseren, hoe ze de kennis moeten overdragen hoe burgerinitiatieven zich kunnen versterken.

Bijna hilarisch om te zien dat de overheid zich zorgen maakt. Zorgen waarover? Of burgers het allemaal wel kunnen! Wel een beetje raar want als ambtenaren de deur uit gaan zijn ze weer gewoon burger. Die kennis is dus ook gewoon aan te wenden. Of is het zo dat ambtenaren na 5 uur opeens ook hun kennis en vaardigheden achter laten op kantoor. Blijkbaar is een ambtenaar alleen effectief als hij of zij in functie is. Een beetje met een knipoog natuurlijk want de maatschappij verandert, dat moet gevolgen hebben voor de overheid. Er kwamen suggesties naar voren om te onderzoeken hoe zelforganisatie en burgerinitiatieven kunnen leiden tot betere verdienmodellen. Verdienmodellen? In mijn ogen hebben burgerinitiatieven niet primair een relatie met een verdienmodel. Het lukte me niet om duidelijk te maken dat het 2 verschillende werelden zijn. Burgerinitiatief en verdienmodel. Maar misschien ben ik ook wel een beetje teveel van het collectieve.

Hoewel…. kan je daar ooit te veel van zijn?

Ooit namen we deel aan een workshop “The art of Commoning”. Commoning is een woord wat lastig te vertalen is. Samenleven is het niet echt. Samen Leven komt meer in de buurt. Het laat zich misschien wel het best omschrijven als de kunst om “samen te leven”. Hieronder een prachtige omschrijving in het engels. Het doet me denken aan het leven in een dorp. Je kunt er onderzoek naar doen. Maar om het echt te begrijpen moet je er gaan wonen en dan begin je het misschien te zien.

This requires a sensitive touch, an artistic flair and a deep attentiveness to the humanity of other human beings. This is the art of hosting:  an engagement with people as living, feeling, meaning-making creatures who care about fairness, imagination and fun.

Serious observers of the commons often approach it “from the outside,” as if it were an elaborate machine of cogs and pulleys.  But if you approach the commons from within its inner dimensions – how people relate to each other – you are forced to pay more attention to qualitative dimensions and capacities of human beings, including aesthetics, ethics and feelings. Personality and authenticity matter.

The art of commoning, then, is about the graceful, light-touch structuring of people’s distinctive energies, passions and imaginations as they interact in groups.  By modeling certain attitudes toward each other and the world, and by constructing a shared social norm, people learn to give the best of themselves while taking care of each other and their shared social and physical spaces. (citaat uit een blog van David Bollier)

The Rich get richer. Er is een beweging aan de gang die maar niet te stoppen is. Het heeft te maken met oneindige groei. Nu is er met groei niets mis. Het is nu lente en de natuur laat ons zien dat groei goed is. Maar daar waar wij mensen soms denken dat dat altijd maar door kan gaan heeft de natuur een cyclus die laat zien dat na groei en bloei ook verval komt en afsterven. Het groter moeten worden heeft te maken met efficiëntie maar ook met de complexiteit van onze maatschappij. Er schieten me zo een aantal voorbeelden binnen waar de groei ook een schaduwkant heeft.

Winkelcentra

Centra van steden beginnen steeds meer op elkaar te lijken. De vierkante meters zijn eigenlijk alleen betaalbaar voor grote ketens met een bepaalde omvang. De kleinere winkels vind je vaak net buiten de kern. Ooit was ik fel tegen een ondernemersfonds die zich richtte op het versterken van het centrum. Het fonds kreeg geld uit het verhogen van de OZB en had tot doel het centrum aantrekkelijk te maken. Terwijl juist iedereen er aan mee moest betalen. Je sponsort als het ware de concurrentie. De foute gedachte die erachter zit is dat als het regent in de kern ook andere zaken er (iets) beter van worden: The trickle down economy.  Het idee dat de economische welvaart van de rijke bovenlaag uiteindelijk wel “doorsijpelt” naar de lagere klassen.

Scholen

Van kleine scholen wordt gezegd dat ze kwetsbaar zijn en eigenlijk alleen kunnen overleven door zich aan te sluiten bij een koepelorganisatie. Eenmaal onderdeel van zo’n koepel blijkt dat in verhouding de kleine school te klein is en wordt alsnog de kleine school gesloten. Maar tegelijkertijd verdwijnt ook een stuk betrokkenheid bij een school en zeker ook de zelfwerkzaamheid van ouders.

Duurzaamheid

Ooit hoorde ik van iemand betrokken bij Grunneger Power dat het alleen kan als het groot is. Op de schaal van de stad Groningen. Hij pleitte voor een gedegen businessplan. In dezelfde bijeenkomst was iemand uit Reduzum die zonder een gedegen plan een windmolen hadden neergezet en ook inmiddels alle daken van het dorp van zonnepanelen voorzien. Een heel duidelijk voorbeeld van kleinschalig pragmatisch handelen tegenover grootschalig denken. Natuurlijk helpen grote molens en zonneweiden meer dan al dat kleinschalige. Alleen trekt grootschalig ook andere mensen aan. Mensen die het eigenbelang voorop zetten. 

Steden

De trek naar de steden lijkt bijna niet te stoppen. Urbanisatie speelt over de hele wereld en dat is ook een logisch proces. Immers de kansen liggen daar waar veel mensen zijn. In een dorp ontmoet je minder mensen en de kans dat je daar iemand treft die je verder kan helpen op wat voor gebied ook, is veel kleiner. Het gevolg is dat juist (kleine) dorpen te maken hebben met krimp.  Voorzieningen verdwijnen en het vergrijst.

Internet

Op mijn eigen vak digitalisering speelt hetzelfde. Grotere aanbieders hebben Formule 1 in het pakket of de voetbalwedstrijden van de eredivisie. Kleine aanbieders kunnen hier nooit tegenop. Ook hier is er een beweging groot, groter, grootst.

Het alternatief is bottom up, de menselijke maat en samen. Dat gaat vaak gepaard met gedoe. Iedereen een stem geven is niet zo gemakkelijk. Geen wonder dat juist een krachtige leider zoveel mensen mee kan nemen. Steve Jobs, Elon Musk, Bill Gates brengen mensen in vervoering die vervolgens achter hun ideëen aan lopen. Maar tegelijkertijd zijn het mensen die gebruik (misbruik) maken van de gemeenschap. Onevenredig veel naar zichzelf en niet te vergeten een [W:vazal] toe harken.

Gaat dit nog lang door? Ik hoop het niet en er is hoop. Heel langzamerhand zie je dat de groep jongeren, die kiest voor een minder hectisch leven, groeit. Dorpen zijn zich aan het herpakken. Er is een toenemende belangstelling voor kleinschalig en lokaal. Natuurlijk helpt een discussie zoals de afgelopen periode over het afschaffen van de dividendbelasting enorm. Het wordt steeds zichtbaarder hoe grote bedrijven invloed uitoefenen en hoe ze de politiek in de macht hebben. Het is herfst aan het worden hoop ik. Ik hoop op een niet al te strenge winter en dan net als nu… een nieuwe start.

Wat doe je als ZZP-er om bij te blijven in deze snel veranderende wereld? Je leest veel en bezoekt bijeenkomsten! Ik heb net het boek Homo Deus uit en ben nu bezig met Sapiens. Boeken van Yuval Noah Harari. Daarin wordt beschreven waar we als mensen heen gaan en waar we vandaan komen. Ik weet het! Eigenlijk lees ik het in de verkeerde volgorde. Maar beide boeken zetten je aan het denken en mijn opvattingen moet ik toch aardig bijstellen. Eigenlijk wordt mijn ego aardig onder vuur genomen. Even een kleine passage uit Homo Deus.

De biowetenschappen ondermijnen het liberalisme echter en voeren aan dat het vrije individu alleen maar een fictief verhaaltje is dat in elkaar is gebrouwen door een verzameling biochemische algoritmen. Elke seconde creëren de biochemische mechanismen in de hersenen een korte ervaring, die direct weer verdwijnt. Daarop volgen in rap tempo nog meer van die flitsen, die weer verdwijnen, waarna er weer een komt, en weer verdwijnt. Die kortstondige ervaringen vormen samen geen duurzame essentie. Het verhalende zelf probeert orde in deze chaos aan te brengen door er een oneindig verhaal van te maken, waarin al die ervaringen een plekje krijgen, waardoor elke ervaring blijvende betekenis krijgt. Maar dit verhaal is en blijft fictie, hoe overtuigend en verleidelijk het ook mag zijn. Middeleeuwse kruisvaarders geloofden dat God en de hemel hun leven zin gaven, moderne liberalen geloven dat individuele vrije keuzes het leven zin geven. Ze zitten er allebei even ver naast.

Nou daar zit je dan met je opvattingen. Het zijn zelf gemaakte verhalen op basis van Biochemische algoritmen. Die misschien voor mij logisch zijn en dus voor mezelf waar. Voor anderen is dat misschien niet zo en bestempelen het als Fake Nieuws. Onze eigen werkelijkheid een beetje aanpassen en dat ook echt geloven zodat het verhaal weer klopt. Het is me ook wel eens overkomen dat ik geconfronteerd wordt met mijn eigen woorden die ik zelf niet meer herken. Daar schaam ik me behoorlijk voor maar het blijkt (of is het schijnt?)  dus super menselijk te zijn.

Daarnaast probeer ik op het vakgebied van Glasvezel netwerken bij te blijven. Ik schrijf deze blog in Valencia waar ik deelnemer was aan de Fiber to the Home conferentie. Glasvezel alom en daar wordt me steeds duidelijker dat we hopeloos achterlopen. Spanje is ons als Nederland ver voor. Daar worden netwerken gedeeld terwijl wij in Nederland KPN bevechten (en KPN vecht terug). Mooie verhalen en voorbeelden uit andere landen waar we ons aan kunnen optrekken.

Ik kwam toevallig op Internet een TED talk tegen waarin de spreker wel heel meewarig doet over Internet in Europa. (zie hieronder). Groningen loopt achter in Nederland, Nederland loopt achter in Europa en Europa loopt dus achter in de wereld. Worden we echt een Derde Wereld regio?

In het boek Sapiens wordt beschreven hoe we als mensen de wereld al duizenden jaren domineren en vernietigen. Datzelfde gaat ons als mensen ook overkomen in relatie tot de computer. Ze zullen gaan domineren en….? Gisteren was ik bij een presentatie van Bas Wouterse. Geweldig inspirerend hoe hij de toekomst ziet. Met Artificial Intelligence en Augmented Reality.  Computers die slimmer worden dan mensen. Robots die ons gaan domineren. Een beetje cynisch voegde hij eraan toe, als ze ons maar niet gaan doodmaken.

Dat duurt volgens Bas nog wel tientallen jaren. Ik hoop dat we met elkaar slimmer zijn. Misschien hopen op de wijsheid uit het oosten.

Er was ook een sessie over de socio-economische voordelen van glasvezel. Een zeer nuttige sessie. Waarom we glasvezel moeten hebben. Dat gaat veel verder dan mensen in het landelijk gebied ontsluiten. Kortom er blijft werk aan de winkel.

Het was maar een kort bericht “we zijn weer minder televisie gaan kijken”. Geweldig dus minder achter de kijkkast en meer naar buiten, eindelijk. Een mooi bericht van de Stichting Kijkonderzoek. Maar even doorlezend blijkt dat ze bedoelen dat we minder lineair televisie kijken oftewel kijken op het moment dat het wordt uitgezonden. Daarnaast kijken we wel meer videodiensten zoals Netflix en videoland volgens het bericht. Ook kijken we meer via andere media zoals tablet en smartphone en die tijd telt ook niet mee in de meting van de televisiekijktijd.

Nu begint het me wat te duizelen. Televisie kijken doe je op een televisie en niet op een laptop of tablet. Uitgesteld kijken via uitzending gemist is geen televisiekijken volgens het bericht. Ook al doe je dat op de televisie. Dat is een vorm van Video On Demand. Kijken als jij het uit komt.

Misschien tijd om wat begrippen op een rijtje te zetten. Het is allemaal engels sorry. Maar het engels begint het latijn van tegenwoordig te worden las ik vandaag. Ok Televisie oftewel uitzenden in het engels, dat heb je in een paar vormen. De analoge uitzending. Coax kabeltje van het kastje van Ziggo naar de televisie en kijken maar.  30 zenders en dat is het. Wil je meer dan kan je kiezen voor digitale zenders: Digital Video Broadcasting daar heb je een kastje voor nodig en dat heb je in verschillende vormen. DVB-C over de kabel, DVB-S via de Satelliet en DVB-T via Digitenne. Je hebt een kastje nodig voor iedere TV en daar betaal je vaak per maand een bedrag voor.Tot zover de techniek.

Voor wat betreft de abonnementen is er ook een onderscheid. Lineair of Video On Demand. Dat laatste “Kijken op verzoek” heeft ook  verschillende vormen:

S-VOD een abonnement op een videodienst als Netflix eof Videoland

T-VOD betalen per film die je kijkt

A-VOD “je betaalt” door de reclame te bekijken.

Boeiend allemaal, voor veel mensen is het bankhangen en kijken maar naar een schermpje al dan niet een Televisie.. Ik heb zo’n vermoeden dat dat echt wel toeneemt. Dan is het wel een beetje raar dat er een nieuwsitem is dat we steeds minder televisie zijn gaan kijken. We kijken misschien “bewuster”. Maar of het allemaal veel bijdraagt aan de kwaliteit van leven?

Mijn hele leven ben ik wel in meerdere of mindere mate betrokken geweest bij vrijwilligerswerk. Me vaak belangeloos ingezet voor een groter doel dan “Me myself and I”. Waarom? Omdat ik zo ben opgevoed. Mijn ouders deden dat en ik dus ook. Uiteindelijk is het vaak niet moeilijker. Uit mijn jeugd is me een uitspraak van een buurman bij gebleven. Jouw vader is veel te goed: als het begint te regenen zal jouw vader eerst de buren helpen voor hij zijn eigen hooi binnenhaalt (mijn vader was keuterboer). Ik zag dat als een groot compliment aan het adres van mijn vader en misschien heeft me dat juist wel gevormd.

Nu verderop in het leven kom ik mensen tegen die uit een heel ander hout gesneden zijn. De uitdrukking “What’s in it for me?”zal je mij niet horen gebruiken maar ik heb hem al heel vaak gehoord.

Een poosje geleden belde iemand me die op zoek was naar snel veel geld verdienen. Bedrijven een breedband verbinding aansmeren voor € 450,- per maand omdat ze smachten naar een een goede digitale ontsluiting. “Jan je weet vast wel een terrein waar ik dat kan verkopen”. Mijn reactie was: “Als we zorgen dat iedereen meedoet hoeft het misschien maar € 100,- per maand te kosten en zijn veel meer mensen blij”. De reactie was “maar Jan je bent toch ondernemer je wilt toch zoveel mogelijk geld verdienen”. Het mag duidelijk zijn met zo iemand wil ik liever niet samenwerken.

Natuurlijk wil ik, moet ik, geld verdienen maar dat is niet mijn grootste drijfveer. En langzamerhand kom ik erachter dat er veel verschillende houdingen zijn. Van altruïsme tot winstmaximalisatie en alles wat er tussen in zit.

Zelfs bij vrijwilligers is er soms ook onderscheid te maken. De één zet zich in voor een club en houdt zich verre van geld. Als er iets moet komen wordt het gewoon prive betaald en daar wordt verder niet over gesproken. Een ander verkondigt het luid dat het geschonken is. Een ander declareert nog 2 postzegels of de telefoonkosten.

Voor breedband projecten zoek ik financiers. Steeds kom je investeerders tegen die soms een gegarandeerd rendement eisen van 10% en dan gedurende een looptijd van 30 jaar. Mensen en organisaties met veel geld eisen dat gewoon. Lukt het niet dan moet je bloeden. IJskoud en snoeihard.

Blijkbaar is er een soort van schaal waarmee je de betrokkenheid van mensen kan meten. Waar zit jij op de schaal van betrokkenheid?

(pas op en verzonnen verhaal)
Een poos geleden werd ik gevraagd het huis van een kennis op te ruimen. Het was een ouder iemand die inmiddels naar het verzorgingshuis was gegaan en er bleven allerlei spullen achter. De persoon had zelf geen directe familie. De verre familie die er nog is, woont in het buitenland. Die spullen moesten worden opgeruimd of verkocht. Ik was er al eens doorheen gelopen en had zelf eigenlijk ook wel belangstelling bij sommige spullen.

Ik had wel al een opkoper gevraagd wat hij er voor over had. Nadat hij alles had bekeken bood hij € 2000,- en dan ruimde hij het huis ook uit. Ik liep nog een keer door de spullen en stuitte op een oude kast. Toen ik een la open trok zag ik achter tegen de la een envelop geplakt. Toen ik die envelop opende zag ik een stapel bankbiljetten. WOW snel tellen leerde al snel dat het ging om oneveer € 10.000,- De envelop heb ik terug gestopt want het was niet mijn geld.

Mijn eerste gang was natuurlijk naar de man in het verzorgingstehuis.  Ik heb uitgebreid met hem gesproken en hij was blij dat hij de zorgen kwijt was. Alles wat hij nodig had had hij nu bij de hand en was blij dat hij de rest kwijt was en was blij dat ik het voor hem wilde opruimen. Ik heb hem nog een paar keer gevraagd of hij echt alles van waarde had meegenomen. Dat was zo en ik vertelde hem dat er € 2000,- was geboden maar dat ik het ook wel wilde hebben voor € 2100,- Daarmee ging hij akkoord.

Het hele spul heb ik laten verhuizen naar mijn eigen garage en de boel schoon laten maken. Dat kostte me € 1000,- en het schoonmaken was ook nog een redelijke klus. De spullen heb ik verkocht aan de opkoper, die er 2200 Euro voor betaalde. Hij was er erg blij mee. Achteraf bleek dat er € 11.500,- in de envelop te zitten. Waarschijnlijk heeft de oudere man nooit geweten van het geld. De kast had hij nog niet lang geleden gekocht.

Nu zit ik wel een beetje met een probleem. Toen ik mijn meevaller vertelde aan een vriend vond hij dat ik dat niet had mogen doen. Volgens mij is er helemaal geen probleem. Mijn oudere kennis had al afscheid genomen en was blij dat hij € 2100 kreeg. Ik heb niemand benadeeld. Iedereen was blij met de deal. De verhuizer, de schoonmakers en de oudere man. Zelf heb ik  het nodige werk aan gehad.

Ik ben blij met de actie van de voorzitter Keizer van de VVD want ik begrijp hem helemaal en natuurlijk heeft de man integer gehandeld. En als ik eerlijk ben… in mijn geval ging het maar om een relatief klein bedrag. Mijnheer Keizer is zich natuurlijk nog beter bewust wat hij doet dan ik omdat het om een veel hoger bedrag gaat en omdat hij een voorbeeldfunctie heeft.  Hij heeft veel voor de partij betekend begreep ik en dat zou dan in zijn nadeel werken want dan kan je nooit eens een meevaller hebben. Dan zou je alles met gewoon werken moeten verdienen. Dan zou je nooit eens een mooi handeltje mogen hebben. In wat voor maatschappij leven we dan?

Dit jaar hebben we de jaarwisseling niet in Nederland doorgebracht. Om eerlijk te zijn kregen we wel een beetje heimwee toen we de plaatjes en verhalen hoorden. We waren in Griekenland in Peloponnesos. We waren te gast bij Christiana. Zij is in de streek geboren en probeert er te doen aan regio ontwikkeling.

Een prachtig gebied waar we in de regio gedoken zijn. Natuurlijk prachtige dorpjes aan zee waar de grotere plaatsen het moeten hebben van Toerisme. Daar zijn we even wezen kijken maar het allermooist vonden we toch de dorpjes in de bergen. Geweldige vergezichten majestueuze bergen en mooie brede goede wegen. Als dat allemaal van Europees geld gedaan is dan is dat een verstandige beslissing geweest. Beter dan de 80.000.000.000 iedere maand uitgekeerd is aan beleggers. (zie mijn vorige post).

Waar we erg van onder de indruk waren was de verlaten dorpjes. We bezochten dorpjes waar in het verleden 1600 mensen woonden nu nog rond de 25. Of dorpen die compleet verlaten zijn. Een aantal dorpjes zagen er nog redelijk uit want sommige huisjes worden gebruikt als vakantiehuis. Met als gevolg dat er nog wel tavernes zijn of kleine cafeetjes. Toen wij er waren liepen er her en der nog wel wat toeristen rond maar we konden ook soms tijden rijden zonder iemand tegen te komen. Een half uur rijden naar een winkel(tje)  is soms heel gewoon. Laat staan een bezoek aan dokter of ziekenhuis. Het zet maakt in een klap de Nederlandse krimp economie belachelijk. Natuurlijk ook in Nederland zijn dorpen waarvan de bevolking wegtrekt, scholen sluiten en voorzieningen verdwijnen. We wonen zelf in Visvliet daar speelt het ook. Maar als je het in perspectief ziet is het allemaal wel overtrokken.

630.000 jongeren zijn na hun studie uit Griekenland vertrokken naar het buitenland. Dat op een bevolking van 10.800.000. De ouders hebben vaak de opleiding betaald en die wordt in het buitenland verzilverd. Dat is pas een Braindrain.

In het gebied waar we veel verbleven waren in het verleden 375 herders nu zijn dat er nog 25. Juist de herders vormden in het verleden de ruggengraat van dit woeste gebied. We hebben er links en rechts nog wat zien lopen. Ze kennen het gebied de cultuur en de gebruiken. Toen we eens de middagmaaltijd nuttigden moeten we eten wat er op het menu stond. er was geen keus. Een heerlijke salade van planten uit de omgeving en afgesloten met een Feta met honing zoals ik het nog niet eerder heb gegeten. Echt streekproducten geen twijfel mogelijk.

Als ik dan kijk wat er in Nederland wordt besteed aan krimp dan is dat een op zich staande industrie geworden. Net als de beving industrie. Freek de Jonge heeft zich er ook heel erg over verbaast. Natuurlijk is de problematiek van de beving groot net als de Urbanisatie lege dorpen achterlaat. Dat daar allerlei wijsneuzen op storten en hele industrieën ontstaan als Centrum voor veilig wonen en de Nationaal coördinator. Heel belangrijk doen grote woorden gebruiken maar ook wel een hele grote strijkstok.

Hoe dan wel? Eigenlijk niet zo moeilijk Geef de bewoners de ruimte. Zorg voor een ruimhartige vergoeding. Nu druppelt er wel heel weinig door met als triest dieptepunt dat het centrum voor veilig wonen winst heeft gemaakt. Zeg nou zelf wat is er erger een bewoner uit het gebied die iets te veel krijgt of het geld besteden aan CVW of de nationaal coördinator. Waar volgens mij veel medewerkers werken van buiten de regio (hoeveel eigenlijk?) en zelfs winst maken. Voor mij houdt het in dat we ons nog vaak laten inspireren in het buitenland Proberen activiteiten te ontplooien en daarom het komend Oud en Nieuw gewoon weer thuis in de eigen omgeving vieren.