Blog van Jan Hut

Mijn vorige bijdrage ging over verkiezingen op 3 maart en ik noemde zo de 6 partijen die in mijn gemeente Leek meedoen. Toen ik het nog eens nakeek kwam ik erachter dat de PVDA nu wel een pdf op de site had staan nu in kleur. Een poosje geleden stond er nog een zwart wit en dat was een Word bestand.

Eigenlijk heb ik me er wat gemakkelijk van afgemaakt want ik had natuurlijk ook gewoon de partij programma’s even kunnen publiceren.

Bij deze dus:

PVDA

CDA

VVD

Groen Links

Christen Unie

D66 

Ik ben benieuwd naar wat meningen. 

We gaan verhuizen en zijn nu druk aan het verbouwen om voor 1 mei onze nieuwe woning wat bewoonbaar te krijgen. Het is dus over met het rustige leventje. Er moet geklust worden. Het grote werk gebeurt door de aannemer. Maar er blijft voldoende over om eelt op de handen te krijgen.

We willen de woning iets uitbreiden aan de achterkant en dus moet er een vergunning worden aangevraagd. Te welstand toets is inmiddels achter de rug en inmiddels ligt de bouwaanvraag ook al op het gemeentehuis van Leek.

We kregen een brief dat we via de site van de gemeente Leek de vertrouwelijke informatie van onze vergunningsaanvraag in te zien. We kregen een inlognaam en wachtwoord toegestuurd. Nu wil ik wel graag vertellen wat de status is maar ja dat is vertrouwelijk. Maar om een klein tipje van de sluier op te lichten het ziet er goed uit. Als ik het goed lees hoeven ze alleen nog maar de start van de werkzaamheden te controleren. Om nu te zeggen dat deze informatie veel toevoegt? Dat de aanvraag is ingediend weten we. Op de site is dat nog niet te zien. Er ontbreekt ook informatie wat er nu nog moet gebeuren want als ik het nu zo bekijk zou alles al rond zijn.

We zijn druk aan het klussen dus de grijze container was redelijk gevuld, vorige week die bij de weggezet maar die werd niet geledigd want dat was geweigerd omdat het niet geautoriseerd was volgens het groene briefje dat er aan hing.. Logisch natuurlijk want we wonen er niet

Bij de aanvraag van de isolatie subsidie moesten we ook bewoner zijn. Een beetje raar want we gaan natuur;lijk eerst isoleren voor je er gaat wonen. De aanvraag kan ingediend worden als er nog niet met de werkzaamheden is begonnen en een ander programma kan je achteraf nog subsidie krijgen. 

Ons huis staat op de nominatie om op de gemeentelijke lijst van monumenten te komen. Jammer genoeg was dat bij de aankoop nog niet zo want dan had het ons de overdrachtsbelasting gescheeld. Inmiddels is die regeling per 1 januari weer afgeschaft. Ik ben benieuwd welke voor en nadelen er vast zitten aan zo’n monument status. We zullen het allemaal mee maken want echt bezwaar ertegen hebben we niet. Het hangt een beetje af van de regels die er voor gelden. Maar gelukkig staat er in bijna alle verkiezingsprogramma’s dat er minder regels komen. We zullen het meemaken (of niet natuurlijk).

2010 wat gaat het ons brengen? Een vraag die vaak gesteld wordt aan het begin van dit nieuwe jaar. Daar heb ik zo mijn eigen ideeen over. Prive is het niet zo moeilijk want de verhuizing zal een grote stempel drukken dat is wel zeker of er moet al iets gebeuren met de gezondheid. 1 mei moeten we ons huis uit en het zal spannend worden of ons nieuwe huis dan bewoonbaar is.

Voor alle andere ontwikkelingen worden er allerlei voorspellingen gedaan en trends gespot. Zo kreeg ik de 10 consumer trends gemaild van trendwatching.com. Ze staan hieronder: met een heel korte omschrijving.

1. Buysiness as unusual
Forget the recession: the societal changes that will dominate 2010 were set in motion way before we temporarily stared into the abyss. 
2. Urbany
Urban culture is the culture. Extreme urbanization, in 2010, 2011, 2012 and far beyond will lead to more sophisticated and demanding consumers around the world. 
3. Real time reviews
Whatever it is you’re selling or launching this year, it will be reviewed ‘en masse’, live, 24/7. 
4. F(l)uxury
Closely tied to what constitutes status (which is becoming more fragmented), luxury will be whatever consumers want it to be over the next 12 months. 
5. Mass Mingling
Online lifestyles are fueling and encouraging ‘real world’ meet-ups like there’s no tomorrow, shattering all cliches and predictions about a desk-bound, virtual, isolated future. 
6. Eco Easy
To really reach some meaningful sustainability goals this year, corporations and governments will have to forcefully make it ‘easy’ for consumers to be more green, by restricting the alternatives. 
7. Tracking & alerting
Tracking and alerting are the new search, and 2010 will see countless new INFOLUST services that will help consumers expand their web of control. 
8. Embedded Gernerosity
This year, generosity as a trend will adapt to the zeitgeist, leading to more pragmatic and collaborative donation services for consumers. 
9. Profile Mining
With hundreds of millions of consumers now nurturing some sort of online profile, 2010 is a good year to introduce some services to help them make the most of it (financially), from intention-based models to digital afterlife services. 
10. maturialism
2010 will be even more opinionated, risqué, outspoken, if not ‘raw’ than 2009; you can thank the anything-goes online world for that. Will your brand be as daring? 

Een viel me gelijk op: Mass Mingling. Want dat is ook wat ik zelf ervaar. Het netwerken neemt hand over hand toe. Soms thema gericht soms gericht op zaken doen soms gewoon netwerken. En dat alles vaak samen gebracht met behulp van of naar aanleiding van een Virtueel netwerk. Dat staat dus haaks op de kerstboodschap van de Koningin die beweerde dat mensen verder van elkaar af komen te staan door al die nieuwe technieken. Het blijkt dus alleen maar te stimuleren dat mensen elkaar vaker opzoeken.

Dat lijkt alleen op te gaan voor mensen die on-line zijn. Mensen die dit niet zijn komen dus steeds meer en meer geisoleerd te staan. Wat dat betreft past de toespraak van de koningin weer wel. Maar om de schuld van vereenzaming te leggen bij die nieuwe media dat gaat me net even te ver.

Source: www.trendwatching.com. One of the world’s leading trend firms, trendwatching.com sends out its free, monthly Trend Briefings to more than 160,000 subscribers worldwide.

Nog een paar dagen en 2009 zit er weer op. Of je het nu leuk vindt of niet, Kerst is altijd een mooi moment voor bezinning. Even niet aan het werk niet klussen in het nieuwe huis. De kaartjes zijn de deur uit en even terugblikken op het afgelopen jaar.

Er is weer veel gebeurd. In de wereld, in ons land, bij ons op het dorp of in de vriendenkring. In ons gezin was het ook geen doorsnee jaar. Nieko studeerde af, we zijn op reis geweest naar Amerika, we hebben een ander huis gekocht (en ons huidige huis verkocht). Gemma haalde haar Propedeuse binnen het jaar maar veranderde toch van studie.

Voldoende om op terug te kijken. Zakelijk gezien was het geen slecht jaar maar het is pas mijn 2e jaar als zelfstandige dus helemaal goed kan ik dat nog niet bekijken. Ik heb veel nieuwe dingen gedaan en sommige waren succesvol, het meten van energie. Andere wat minder, video uitzenden over internet. We hadden een leuk begin met de NK korfballen voor junioren maar het uitzenden van Delfsail kregen we niet rond. Het zou toch wel eens een goede doorstart kunnen krijgen met het uitzenden van de wereldkampioenschappen korfballen voor junioren die in april 2010 worden gehouden in Leek. 

Een ander fris project is het beeldbellen voor ouderen. We gaan met een aantal videotelefoons proberen oudere mensen in contact te brengen met mensen waar ze graag contact mee willen hebben maar wat door de afstand niet mogelijk is. Kleinkinderen kunnen skypen (of MSN-en etc) met oma die gebruik maakt van een gewoon telefoontoestel met een schermpje. Ik heb er goede verwachtingen van alleen bespeur ik veel negatieve reacties. Zelfs de Koningin was in haar kersttoespraak ronduit negatief over nieuwe technieken. Vaak vind ik de kerst toespraken inspirerend maar nu heeft het de verkeerde insteek. Ja er kan meer gedaan worden aan burenhulp maar het de schuld te geven van nieuwe communicatiemiddelen gaat me te ver. Het uitzwerven over de wereld maakt dat mensen niet meer een goede relatie hebben met hun eigen omgeving, wereldburgers zijn het geworden. Maar dat heeft zo zijn schaduwkanten. Nieuwe media zorgen ervoor dat met meer mensen contact kan worden gehouden dan ooit daarvoor. Dat contact is anders, klopt. Het zal ook nooit persoonlijk contact kunnen vervangen.

Arjan Dassenlaar van NU.nl was hard in zijn oordeel en noemde het een kwetsende Vorstin. Zo ver wil ik niet gaan maar ik begrijp wat hij bedoelt en om eerlijk te zijn ben ik het wel een beetje met hem eens. Het gaat over verschillende onderwerpen volgens mij. Aandacht voor de medemens is een goed ding maar het minder naar elkaar om kijken wordt niet veroorzaakt door nieuwe communicatie middelen.

Of het project beeldbellen een succes wordt, zullen we merken in 2010. Het is natuurlijk maar een tijdelijk probleem want over een paar jaar zullen veel ouderen ook gewoon de weg vinden op de digitale snelweg. Dan kunnen we ons niet meer voorstellen dat het ooit een probleem was. Of we dan meer aandacht voor de andere personen hebben waag ik te betwijfelen. Zo bekeken past de kersttoespraak wel en dan vergeten we de negatieve passage over nieuwe vormen van communicatie maar snel.  

Voor iedereen: opgenomen in een warme gemeenschap of eenzaam alleen achter het scherm: goede feestdagen en zoek elkaar eens op.  

Vroeger was het bij het kiezen van de kleur van een [[wikipedia: T-Ford]] wel gemakkelijk want Herny Ford schijnt ooit hierover gezegd te hebben: "Je kunt hem bij ons in alle kleuren kopen, als het maar zwart is."  Tegenwoordig is dat niet meer zo eenvoudig. Het aantal variaties op een product is soms oneindig. en dan moet je ook nog kiezen uit een leverancier. Soms wordt de keus negatief bepaald. Zo heeft Dell bij mij geen punten geschoord. Ook het Dagblad van het Noorden staat niet bovenaan mijn lijstje van beste producten maar soms is er geen keus.

Mijn mobiel contract loopt af en ik heb een paar dingen die vast staan. Ik wil weg bij Vodafone. Slechte sevice en ik kan nog steeds niet inloggen op vodafone zakelijk. Ik rijg steeds de melding: Helaas is het momenteel niet mogelijk om een account voor My Vodafone Zakelijk aan te vragen of om uw code in te voeren. Onze excuses voor het ongemak. Wilt u per e-mail op de hoogte gehouden worden wanneer u zich weer kunt registreren? En dat terwijl ik iedere maand een nota heb van ruim 100 Euro.

Eerder dit jaar had ik een Sim-only data kaartje aangeschaft. Ik kreeg het niet aan de praat met mijn apparatuur en wilde weer van het contract af. Een jongmens in de winkel wilde het niet terugnemen. Gelukkig heeft Groningen 2 Vodafone winkels dus gelijk naar de andere winkel gelopen. Geen punt mijnheer, kost wel wat moeite maar u bent binnen de 48 uur, dus dat kan. Weg dus bij Vodafone. Het zal wel KPN worden want ik hoor veel negatieve geluiden over het bereik van T-mobile. En waarom ook niet. Ik ben weg gegaan bij KPN omdat ik daar mijn (bedrijfs) nummer niet kom meenemen die ik al 15 jaar had en bij Vodafone lukte dat wel. Nu weer terug naar KPN gaat geen problemen opleveren (denk ik).

De volgende vraag: wil ik een ander toestel? Mijn huidige voldoet wel redelijk maar doet het vaak niet op belangrijke momenten.  Ik moet er mee kunnen bellen (wordt bijna vergeten), er moet Wifi en GPS op zitten en het moet een redelijk groot scherm hebben om te kunnen surfen want dat is langzamerhand wel een eis aan het worden, even dingen nakijken, even de mail lezen etc. 

Eerst maar eens zoeken met deze kenmerken. Langzamerhand ontstaat een beeld.  Dan even surfen wat anderen er over te zeggen hebben. Veel opmerkingen over de capaciteit van de batterij. Dat is logisch want als je GPS, Wifi, misschien Blue Tooth aan hebt en ook gaat bellen gaat het wel heel hard.

Nu maar hopen dat KPN het toestel ook voert want dat kan natuurlijk ook nog roet in het eten gooien. Wat een klus. Wat dat betreft is het kopen van een huis eenvoudiger. Dit proces hebben we net achter de rug en daar hadden we heel wat mobieltjes van kunnen kopen. Dat was een heel ander proces. We willen wel naar de bebouwde kom van het dorp Zevenhuizen en dan niet naar de nieuwbouw. Dan is de keus maar erg beperkt. We willen graag een vrijstaand huis met een redelijke tuin. Dan is de keus al helemaal niet zo groot. want zoveel staat er niet te koop met deze uitgangspunten. Dus toen we echt verder gingen kijken kwamen we terecht bij een huis dat al 1,5 jaar te koop stond. Stel je voor dat er 4 redelijk identieke huizen te koop hadden gestaan met allemaal een iets afwijkends. Dan was het een lastige keus geweest en je had altijd het gevoel gehad dat je een verkeerde keus had gemaakt. Nu komen we ook dingen tegen bij de verbouw waarvan je ze liever niet had hoeven doen. Maar spijt van de keuze (die eigenlijk nauwelijks een keuze was) hebben we (nog) niet.

Op TED was er een mooie presentatie te zien over het fenomeen keuze en waarom we alleen maar ongelukkiger worden van meer keuze. Je hebt achteraf heel vaak het gevoel dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt. Maar het gaat veel verder een echte aanrader om te bekijken.  (ook met Nederlandse ondertiteling)

De afgelopen week kregen we de sleutel van onze nieuwe woning. Hoewel nieuw? Uit 1930!  We hadden het graag eerder dan 1 december en de verkopers ook. Dus waarom ook niet? We zullen de tijd nog hard nodig hebben op op 1 mei er goed te kunnen wonen. We hebben de bank behoorlijk achter de broek moeten zitten en zelfs toen alles klaar was zetten ze het toch nog op 1 december. Toch maar weer eens gebeld en het kon toen opeens wel eerder. Rare mensen daar bij de bank.

We hebben de eerste 2 klusdagen achter de rug en dat is mooi meegenomen. Nu hebben we al 2 keer eerder stevig verbouwd en de eerste weken na ons trouwen woonden we ook erg primitief, de WC was achter een gordijn. Dat is inmiddels 30 jaar geleden en inmiddels zijn we met ons 4-en maar de afgelopen 2 dagen zijn we heerlijk mer z’n 4-en aan het slopen geweest.

Het is een prachtig huis in het midden van het dorp. Erg karakteristiek. Mensen feliciteren ons met de aankoop van het mooiste huis van het dorp. Nu is daar op dit moment wel wat aan af te dingen. Het heeft lang leeg gestaan en de afgelopen jaren is er nauwelijks onderhoud gepleegd.

We zijn er wel een beetje bijzonder aangekomen want eerst hadden we ons oog laten vallen op een boerderij in het midden van het dorp. De makelaar gebeld, bezichtigd en eigenlijk waren we er wel uit: dit moest het worden. Maar die verbouw was een paar maatjes groter dan waar we nu mee begonnen zijn. De makelaar gebeld met de mededeling dat we serieus belangstellend waren maar dat we eerst moesten rekenen wat de verbouw zou gaan kosten. Dat duurde even en tussentijds de makelaar nog maar eens gebeld en verteld dat we nog tijd nodig hadden. "Neem gerust de tijd" was zijn opmerking. De aannemer is voor ons aan het berekenen geslagen. Toen we klaar waren met de cijfers belde ik trots de makelaar om een bod uit te brengen. Groot was de teleurstelling dat hij niet meer "vrij was". Toen ik zei dat ik even een telefoontje in dat geval had verwacht kreeg ik de opmerking "daar kunnen we niet aan beginnen". En hij voelde zich niet gebonden want we hadden immers geen bod uitgebracht.. Het was wel een echte NVM Makelaar dus zal dat ongetwijfeld helemaal kloppen. Maar netjes is het niet. Het gaat waarschijnlijk nog te goed bij de NVM.

Zo kwamen we dus terecht bij onze nieuwe woning want het idee om te verhuizen naar het dorp was inmiddels erg reeel geworden De aankoop liep soepel, Het huis stond al lang heel lang te koop. Dezelfde dag van de formele aankoop verkochten we ook onze huidige woning via dezelfde makelaar. (deze keer geen MVN) Heel plezierig, we hadden ook niet hoog ingezet.De kopers van ons huis waren gelijk enthousiast. We zijn erg blij dat zij het gekocht hebben. We gunnen ze het ook.

Ik mocht ooit eens in Amerika mee met vrienden bij de bezichtiging van een woning. Ik kreeg erg op mijn hart gedrukt erg positief te zijn want als je een woning afkraakt is het maar de vraag of het je gegund krijgt. Voor ons was het ook erg belangrijk om ons huis te verkopen aan mensen die hetzelfde voelen bij het plekje waar we 25 jaar met heel veel plezier hebben gewoond. 

Klussen dus. De afval container is voor de helft vol en langzamerhand komen de geheimen van het huis boven. De (lege) kluis onder de trap. Het fototoestel achter de keukenkasten de elektrische installatie die mee is gegroeid door de tijd. Ergens binnen in een buis was een draad keurig aan elkaar gezet Een oplossing absoluut niet volgen de voorschriften NEN 1010 maar het werkt er niet minder om. De leuke oplossing om de afvoer van de WC buitenom te leggen als een Centre de Pompidou doet het ook altijd goed bij de bezichtiging. Ach als straks onze oude woning wordt opgeleverd en de nieuwe eigenaren er in trekken dan zullen ook wel eens de wenkbrauwen omhoog gaan. Want zij hebben ook het voornemen een en ander te gaan verbouwen. 

Een van mijn projecten is het energieverbruik inzichtelijk te brengen en daarvoor is er een apparaat ontworpen die het energieverbruik zichtbaar maakt op internet. We voeren op dit moment een project uit voor de gemeente Groningen. Het project maakt deel uit van het Europees programma Build with CaRe. CaRe staat voor Carbon Reduction. De afgelopen week was er een conferentie in Bremen en Oldenburg over de voorgang en lezingen over het onderwerp.

Ik schreeft al eerder over [[wikipedia:Passive House]] als begrip. Nu stond het weer centraal bij de presentaties en besprekingen. Natuurlijk is het het ultieme doel om zo te wonen dat we geen energie nodig hebben voor wonen en leven. Maar zoals het een aantal keren werd genoemd: er zijn inmiddels al een paar duizend Passive Houses, mooi dat dat kan in nieuwbouw maar door de crisis wordt er maar weinig nieuw gebouwd dus de uitdaging zit in de bestaande bouw.

En daar doet zich nog een ander probleem voor die me wel erg bekend voorkomt. Als je bestaande bouw hebt dan pas je vaak energiemaatregelen toe als je gaat verbouwen. Zelf hebben we net een ander huis gekocht en daar willen we gaan verbouwen. Het is een huis uit 1930 dus valt het buiten de schalen van de energiewijzers. De muren moeten worden geisoleerd, het dak, de ramen, een nieuwe verwarming en zonnepanelen op het dak. Er zit nu een keuken in van 7 vierkante meter. Dus willen we iets gaan uitbouwen aan de achterkant. Een veelvoorkomende situatie bij een vooroorlogse woning want toen had men minder leefruimte (nodig).

Mooi dus het aanpassen van de bestaande woning. Maar als er dan uitgebreid wordt dan komt het onder aan de streep misschien nog slechter uit. Er waren een aantal inspirerende presentaties en een van de inleiders begon met de uitspraak dat zijn bedrijf maar één statement had: het redden van onze planeet. Nu zat ik naast een medewerker van dat bedrijf die zijn directeur dat hoorde zeggen en moest er wel een beetje om lachen. Ja daar hadden ze het wel vaak over maar het draaide toch echt ook wel om veel andere dingen. Die andere 2 P’s van People en Profit en Planet dacht ik bij mezelf.

Het was wel even weer met de neus op de feiten. En hoe langer hoe meer wordt het me duidelijk. Alles draait om de menselijke maat. Natuurlijk willen we allemaal onze eigen verworvenheden houden. Op tijd op vakantie goed leven en wonen. maar wat is op tijd en wat is goed. De weg omhoog, steeds meer en beter staat (nog) centraal in onze maatschappij. We lenen het van onze kinderen en kleinkinderen. We helpen ze wel een eind op weg ze hoeven niet bij nul te beginnen maar de rekening blijft er wel liggen.

Het overkomt me wel eens dat ik bij mezelf denk hier klopt iets niet. De afgelopen dagen had ik 2 van die momenten.  De eerste keer was toen ik bij de bank op bezoek was om een nieuwe hypotheek te regelen want we gaan verhuizen. We hebben een ander huis gekocht en het oude is inmiddels is ook verkocht (tot onze opluchting want dat is tegenwoordig niet zo gemakkelijk). Ik kwam bij de bank te zitten en moest daar met het water voor de dokter zoals dat zo mooi heet. Ze willen alles weten daar kan ik ook wel inkomen want de huidige crisis is ontstaan door het te gemakkelijk verstrekken van hypotheken.

Maar tot mijn stomme verbazing begon hij ook mijn verzekeringen door te nemen en vervolgens een product van de concurrent af te kraken. Natuurlijk konden we dat beter onderbrengen bij zijn bank. En ze willen graag in de toekomst een aanbod doen om al mijn verzekeringen over te nemen of ik daar bezwaar tegen had? Het is net of er geen DSB neergang is geweest. Je bent daar om geld te lenen best spannend en dan wordt je onder druk gezet om je verzekeringen te verhuizen. Zo bedoelen ze het vast niet maar zo voelt het wel.

En dan hebben we natuurlijk ook nog onze Nationale [[wikipedia:nl:Statler en Waldorf]]: Jeroen Pauw en Paul Witteman. Ik kijk er graag naar op de late avond maar ook wel wel vaak met kromme tenen. Vanuit een bijna arrogante positie leiden ze het gesprek. Ze lopen soms op het randje van het beledigen van hun gasten. Afgelopen vrijdag was Frans Bauer te gast en die werd niet echt serieus genomen vond ik. Frans is niet gezegend met de welbespraaktheid van de heren, weet soms niet altijd zijn punt goed te maken en speelt niet met de woorden zoals de heren dat graag etaleren. Maar Frans betekent heel veel voor een grote groep mensen die hij vermaakt en aan zich weet te binden. Hij gaat met respect om met zijn fans en hij gaf ook blijk dat hij zijn zaakje goed op orde heeft. Tot het volgende fragment:

Commentaar overbodig. Paul terug in je hok ga je schamen. Hij bood ogenblikkelijk zijn excuses aan, waarvoor Frans bedankte. De verhoudingen waren duidelijk. Een selfmade man die iemand, die goed eet uit de door ons allemaal goed gevulde ruif van de publieke omroep, op zijn plaats zet. 1-0 voor Frans.

We zijn 3 dagen onderweg en er begint een ritme te onstaan. ’s Morgens Amerikaans ontbijt, uitchecken, bagage in de tassen proppen, The Fat Boys starten en hup on the road. Fantastische indrukwekkende omgevingen trekken aan ons voorbij. Het is alsof we in een schilderij rijden.  we hebben al een paar Nationale parken gehad met als grootste de Grand Canyon maar we waren het er over eens: Zions park was veruit het mooist. Geweldige rotspartijen. We konden geen gebruik maken van de tours met bussen maar in het informatie centrum zag het er prachtig uit.
Dat gevoel hebben we wel vaker. Hier motorrijden is fantastisch, de ruimte, de brede wegen en natuurlijk genieten van het samen optrekken. De brede greinzen passen sams niet in de helm. Maar soms wil je ook wel eens even die andere toeristische pet opzetten. Met een waterfiets onder een stuwdam, een wandeling naar the weeping rocks of raften op de Colorado. Maar we kwamen motorrijden en natuurlijk is dat geweldig. Ook hier groeten motorrijders elkaar maar dat is hier toch iets anders want op sommige stukken is er weinig tot geen verkeer en als dat dan een motor is is dat groeten wel bijzonder.
Na een dag toeren met veel stops komen we bij het hotel aan die we de avond ervoor hebben geboekt. Werkt fantastisch. Behalve als het hotel niet de beloofde Fast Internetverbinding heeft. Want het is wel relaxed als je weet dat er ergens een bed voor je staat. (of in ons geval de 2 queen sized bedden.) We hebben tot nu toe geweldige hotels gehad met veel ruimte keurig net. Maar dat hadden we al begrepen van eerdere gasten. En met de lage dollar een genot want we hebben nog geen hotel gehad duurder dan € 50,- voor ons 2-en inclusief ontbijt.
Na het boeken van het hotel op zoek naar een hapje eten. Gisteren gegeten bij Pizza Hut wat anders. 🙂
Nog even ons verbazen over de Amerikaase TV en dan op een oor want slapen na een dag toeren in de warmte gaat prima.
We hebben nog een stuk route 66 te gaan, een bezoek aan Las Vegas en ook nog even naar de zuidkant van de Grand Canyon.
 

Het zal niemand ontgaan zijn dat er per 1 oktober een nieuwe wet van kracht is die spammen naar bedrijven verbiedt. Naar prive personen was het altijd al verboden maar nu mag het ook niet meer naar info@bedrijf.nl.

Zoals het het een goed Nederlander betaamt gaan we dan nog even snel de laatste week van september een mail sturen aan alle mensen waarvan we maar een mailadres kunnen vinden. Daarin stel je de vraag: wil je nieuwsbrieven van ons blijven ontvangen schrijf je dan in in ons bestand. Eigenlijk zo fout als het ook maar even kan. Want veel van die mail kwam op mijn prive mail adres wat dus al vijf jaar lang niet mocht.

Zo ook een advocaten kantoor in Groningen die zich profileert met een specialisatie in Intellectueel eigendom en juridische aspecten van ICT. Ik kreeg op 30 september een reclame mail met daarin de oproep om me in of uit te schrijven. En natuurlijk de uitleg dat het vanaf 1 oktober niet meer mag naar bedrijven en dat het mogelijk moet zijn eenvoudig uit te schrijven. Saillant detail is wel dat de mogelijkheid om uit te schrijven er niet is. Wel ergens in de tekst van het openingsartikel maar niet in de header of footer. Wel staat er prominent in de header 2 keer dat je je kunt aanmelden en je kunt het ook nog afdrukken. Handig om deze misser in te lijsten.

De afgelopen week heb ik denk ik ruim twintig van dit soort mailtjes gekregen. Waarschijnlijk veel meer maar die zijn blijven hangen in het spamfilter. Het wordt dus lastiger om koud te acquireren. Ik kan me de verleiding dus wel indenken. 

Een goede nieuwsbrief applicatie moet beschikken over een opt-in en een op-out mogelijkheid. Een ontvanger moet altijd bewust zich aanmelden. Het kan dus niet zo zijn dat een bedrijf adressen importeert die vervolgen gemaild worden, er zit altijd de stap tussen. U bent ingeschreven in het bestand wilt u dit? (anders zouden derden mensen kunnen aanmelden.) Doet een klant niets dan krijgt hij de mailing ook niet.

Op deze manier bevat een bestand altijd mail adressen van mensen die de mailing bewust wel willen ontvangen. Eigenlijk super handig voor de maker van de nieuwsbrief want het verloop in de inschrijvingen  zegt iets over de betrokkenheid van klanten. En er hoeft nauwelijks tijd aanbesteed te worden qua onderhoud. Het bestand muteert vanzelf. Op één punt moet er nog wel iets worden gedaan. Het handmatig verwijderen. In het geval mensen een andere baan krijgen en het mailadres komt te vervallen die moeten nog wel handmatig verwijderd worden. Of als mensen komen te overlijden. De rest van de uitschrijvingen gaat automatisch tenminste als die mogelijkheid prominent aanwezig is en niet weggestopt.Maar dat zou je niet moeten willen want dat levert ergenis op bij klanten en de mondige klant tegenwoordig gaat op zoek naar een mogelijkheid zijn ongenoegen te uiten. Wat dat betreft is de klant mondiger geworden en dat is maar goed ook.

Lees ik vandaag in de krant dat de graaicultuur al aanwezig is bij startende managers. Volgens het artikel hebben studenten te weinig normbesef volgens veel bedrijven. De hogescholen en universiteiten moeten daar meer aan doen.  Iets met pot en de ketel die elkaar iets verwijten. Want om te starten is het een bedrijfscultuur die wel of niet de gelegenheid geeft.

Ooit in het verleden deden we een normen en waarden traject bij KPN district Groningen . (ruim 10 jaar geleden) Dat was toen nog een zelfstandig opererend organisatie onderdeel.  We starten bij de managers op de werkvloer met vragen zoals: wat vind je dat moet kunnen, wanneer moet er iets van gezegd worden, wanneer krijgt iemand een berisping, een slechte beoordeling, moet iemand geschorst worden en wanneer zou iemand ontslagen moeten worden.

Een prachtig overzicht volgde en het bleek met het normbesef wel aardig te gaan. Met de dienstauto de buurman aanslepen als die pech had kon nog wel maar bier halen voor de voetbalvereniging kon volgens velen niet. Het belasting formulier op kantoor kopieren was geen probleem maar een kleurplaat voor een van de kinderen stuitte op meer verzet. Op een paar punten was een zero tolerance. Geld `lenen` uit een kas maar ook het uit laten lekken van een geheim nummer.  Iedereen was het erover eens zonder uitzondering dat dit stond op ontslag.

Vervolgens werden de vragen gesteld aan de directie en die waren veel minder tolerant. Op 80% van de genoemde voorbeelden stond ontslag.  Eigenlijk was er niets wat moest kunnen. Toen we vervolgens vroegen hoe ze er zelf mee om gingen werd het stil want het was een publiek geheim dat de directeur eens was betrap terwijl hij een kleurboek aan het kopieren was. Er volgde een stevige discussie want als het hogere management al de teugels liet vieren waar zou het dan eindigen? Maar ze beseften zich ook wel dat ze dan die regels ook over zichzelf afriepen en in de open organisatie die het inmiddels wel was geworden bleef weinig verborgen.En als geen ander wisten ze dat het averecht ging werken om allerlei dingen te verbieden die ze zelf wel deden.

Het werd een mooie gedragscode die werd geformuleerd. Waarbij er geen weten of regels waren maar wel een duidelijk verhaal: Volgens de wet strafbare handelingen, stond op ontslag. (diefstal, verduistering etc.) Veel zaken werden teruggelegd bij de persoon. Doe vooral geen dingen waarvan je het niet op het werkoverleg durft te vertellen. Bij twijfel altijd iemand raadplegen. Dat lijkt vaag maar in het bedrijf dat we toen waren was het een dijk van een gedragscode. Graaien stond toen gelijk op ontslag.

Door de loop van de jaren is KPN een landelijke organisatie geworden met uniforme werkwijzen en systemen. En veel van die organisaties zijn ook op elkaar gaan lijken want alle methoden en modellen zijn gebaseerd op dezelfde uitgangspunten.Heel veel bedrijven maken gebruik van standaard software die wereld wijd worden gebruikt Baan had vroeger een succesvol product maar SAP wordt tegenwoordig veelgebruikt. Sap tref je in veel bedrijven om de huishouding van het bedrijf te runnen van verkoop ondersteuning HRM en productie.

Prachtig hoe je het verkoop proces kan monitoren. Een verkoper ziet een mogelijke kans bij een klant en kan dit alvast invoeren in SAP als koude lead, is er eens met de klant over gesproken dan kan het veranderen in een warme lead. Aan deze lead kan je gelijk de verwachte omzet noteren en daarnaast is het mogelijk de kans te scoren dat het doorgaat.

Stel dat ik een stratenmakersbedrijf heb en ik ben daar verkoper. ik zie een nieuw gebouw bij de buurman van mijn klant gebouwd worden dan weet ik dat er ook bestratingswerk moet komen. ik schat in hoeveel er bestraat moet worden en vul de te verwachten omzet in als koude lead met een waarde van 20.000 euro. Vervolgens score ik de kans op 10% want ik heb een prima relatie met mijn klant die me misschien wel kan introduceren. Als ik er eens op bezoek geweest ben en hij geeft aan dat er inderdaad bestraat moet worden dan wordt het een warme lead en de kans stijgt naar 40%. want hij had nog geen bestrater op het oog. Al deze gegevens worden meegenomen in de te verwachten omzet. Een mooie voorspelling waar aandeelhouders erg blij mee zijn. 

Ik begreep dat het "mooie" van SAP is dat je ook al gelijk de bonus voor deze deal vanaf het begin kan toewijzen, wie werken er aan mee en wie krijgen welk aandeel. Prachtig want als medewerker kan ik zien ho mijn bonus zich ontwikkeld. Ik kan me nog herinneren uit mijn security tijd dat er iemand is ontslagen omdat zijn moeder die ook bij het bedrijf werkte de gescoorde opdrachten op naam van haar zoon boekte. Bijzonder detail was dat ze tijdens het onderzoek ontkende dat het haar zoon was. 

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik geen enkel verstand heb van SAP en hooguit bij mijn laatste werkgever er mijn uren in moest verwerken. En dat was een drama.  Al heb bovenstaande is niet meer dan een inschatting van me dat het zo zou kunnen gaan. Het hoeft natuurlijk niet. Maar als je het zou willen. De software ondersteund het wel. 

Om terug te komen op de studenten. Het is maar net in welke bedrijfscultuur ze komen. En daarnaast ligt er een belangrijke rol bij het recruitment proces. Daar bepaal je wie je aanneemt.

Hup ik moet weer aan de slag snel kijken hoe de pipeline qua opdrachten voor mijn eigen bedrijf er uit ziet. 

Via Facebook kreeg ik weer een test aangeboden om te kijken wie ik eigenlijk ben. Het is niet de eerste die ik maak en zal zal het nog wel eens een paar keer doen en dan kijken of er iets veranderd is. 

De theorie zegt dat er door de loop van de jaren niet veel verandert hooguit bij een ingrijpende gebeurtenis in je leven. Je blijft redelijk die je bent.

 De resultaten van Facebook worden omschreven met de woorden INFP (Introversion, iNtuition, Feeling, Perception). De uitleg is:

You are idealistic, loyal to your values and to people who are important to you. You want an external life that is congruent with your values. You are curious, quick to see possibilities, and can be a catalyst for implementing ideas. You seek to understand people and to help them fulfill their potential. You are adaptable, flexible, and accepting unless a value is threatened. 

Famous people with your same INFP personality include: Mary the Blessed Virgin, Hellen Keller, William Shakespeare, John F. Kennedy Jr., Jacqueline Kennedy Onassis and Julia Roberts.

Nu heb ik een soortgelijke test al eens eerder gemaakt. Dat was op de site van www.personaldna.com. De resultaten staan hieronder:   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Nu is het leuk om eens te kijken hoe ik nu anno 2009 uit de test kom.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als je er met de muis overgaat krijg je een beschrijving van de kleur. De eerste test is afgenomen in mei 2007. 2 jaar later ben ik iets minder spontaan geworden, mijn vrouwelijkheid is het zelfde en het beetje mannelijkheid dat ik had is ook nog afgenomen.

Mijn emphatie is gestegen ten koste van mijn openheid en extraversie. Daarentegen is mijn vertrouwen wel gestegen. 

Er zijn geen schokkende dingen gebeurd hooguit dat ik voor mezelf ben begonnen. Misschien is dat wel van invloed geweest op de score. En dan is het goed dat het aandeel Earthy en Functional  is gestegen.

Over het algemeen kan ik me wel vinden in de resultaten en dat is maar goed ook want de antwoorden kwamen van mezelf.  

Dat alles dus via Facebook waarmee ik de afgelopen weken behoorlijk mensen heb lastig gevallen want de uitnodigingen bleven maar komen en daarna kwamen de herinneringen. Na heel lang zoeken kwam ik erachter dat er ergens diep weggestopt bij facebook een schript was waar je de herinneringen mee kan stoppen. Heel erg slecht!!!

Nu is het mij gelukt om de herinneringen stop te zetten en dat deed ik via http://www.facebook.com/contact_importer/remove_uploads.php. Al het zoeken op internet leverde me niet echt een positief beeld op van de handelswijze van Facebook. Ik schaam me er voor om veel mensen uitgenodigd te hebben. Aan de andere kant zitten veel van mijn kennissen op facebook. En de fout lag om te beginnen bij mezelf ik was zo stom om mijn contactenlijst uit te nodigen. Het was maar een muisklik maar ik heb het echt zelf gedaan. Sorry.

Een dag op het water en tussen de boten vind ik leuk maar echt een bootjes liefhebber ben ik niet.. Sinds een jaar of 3 ben ik regelmatig in de Eemsdelta (Delfzijl, Eemshaven en omgeving). Die combinatie maakt dat ik natuurlijk ook op Delfsail te vinden ben. Vrijdag bij Ilse de Lange (met Aukje) en gisteren met Nieko op de motor en gisteravond met Gemma bij Marco Borsato en het afsluitend vuurwerk. Daar moeten we dan wel de hele provincie voor oversteken van west naar oost maar Delfsail is een prachtig evenement. Ook aan voorgaande edities heb ik hele dierbare herinneringen.

Normaal gesproken heb ik mijn bedenkingen tegen evenementen die worden aangegrepen door grote bedrijven om klanten te verwennen in een bobo omgeving. Bij Delsail heb ik dat minder omdat de regio het verdient om goed op de kaart gezet te worden. Door de decentrale ligging is het geen automatisme om er op bezoek te gaan. Terwijl het gebied veel schoonheid in zich heeft en zeker de afgelopen jaren zakelijk ook veel kansen.

Ik ben wel al een aantal keren getracteerd op een bezoek aan een evenement door een bedrijf en natuurlijk is dat leuk. In Thialf, bij FC Groningen of eerder bij Delfsail bijvoorbeeld mocht ik me al eens laten verwennen. Maar het geeft me ook wel eens het gevoel van opgesloten te zijn. Want of je het wilt of niet je maakt geen deel uit van de happening zelf. Gewoon op de staantribune bij Thialf of de gewone tribune bij de FC met vrouw, zoon of dochter is toch leuker.

Gisteravond was ook het havendiner, dresscode:  Black Tie. Daar hadden we ook naartoe gekund. Gisteren tegen het eind van de middag zag ik de eerste paren volledig opgedoft tussen de vele bezoekers scharrelen. Dat was wel een beetje een  een vreemd gezicht. Blij dat ik niet ben gegaan, maar ik hoop dat ook het havendiner een succes was want gelet op de grote hoeveelheid gasten uit de rest van het land was dit een prachtige gelegenheid om de Eemsdelata goed op de kaart te zetten.

Dindsdag doorkruisen we de provincie nogmaals om gast te zijn van Groningen Seaports. Natuurlijk gaan we want het is leuk en we hebben Delfsail ook al een andere wijze voldoende geproeft. Leuk!

 De feestweek is weer in volle gang. Zoals al jaren met vaste onderdelen en ieder jaar is er weer iets nieuws. Dit jaar zijn dat de run van Zevenhuizen (de 7 van 7 ) en de nostalgische wandeling voor senioren. Beide onderdelen hebben iets te maken met lopen. Het een is voor de jongeren (zo snel mogelijk van start naar finnish) en en de andere is bedoeld om te genieten (en ook om te bewegen)

Maar vrijdag begon het met de run en een kleine 200 mensen holden door het centrum van het dorp. De straat was weer afgesloten want tijdens de feestweek is op een paar momenten het dorp echt van het dorp. Veel mensen op straat en een geweldig leuke sfeer.

Het begon met de jeugd in een aantal klassen en toen werd het serieus.  De lopers konden kiezen om automatisch getimed te worden met een chip aan de schoenveter of handmatig.

Dit laatste is lastiger want wanneer klok je iemand die in de meute over de start gaat. Bij het gebruik van de chip wordt die keurig geregistreerd bij het passeren van de start en finnischlijn. Voor de organisatie is het ook lastig want hoe voeg je die twee metingen samen? Van de gechipte lopers zijn de resultaten direct beschikbaar en eventueel on-line te vinden. Daar ontbreken dan de lopers zonder de chip. Ik kan me trouwens ook voorstellen dat er tot in lengte van dagen lopers zijn die niet met een chip willen lopen.

Dat probleem doet zich niet voor bij de nostalgische wandeling voor senioren. Hoewel er tegenwoordig ook oplossingen zijn voor het volgen van personen via GPS. De ouderen hebben ook een kortere route en na afloop krijgen ze een kop koffie met er iets bij. Ook worden er foto’s van vroeger vertoond. Er komen steeds meer foto’s beschikbaar uit de oude doos en voor Groningen zijn er een aanal te vinden op de site www.beeldbankgroningen.nl. 

Deze site is inmiddels een poos in de lucht en ik moet zeggen het valt me niet mee. De kwaliteit is in sommige gevallen ronduit slecht. De foto’s lijken er wel opgegooid te zijn. Veel van de foto’s zijn afkomstig uit overheids archieven. Ze zijn niet te downloaden want in een zeer uitgebreid verhaal wordt ingegeaan op auteursrechten. Nu heb ik er foto’s op zien staan waar absoluut geen toestemming voor is gevraagd aan de fotograaf. Dus beeldbankgroningen mag wel ongevraagd foto’s plaatsen van gemeenten maar inwoners van die gemeenten mogen de foto’s niet bij Beeldbankgroningen downloaden. Eem beetje raar is dat wel. Natuurlijk schuift de organisatie die de foto’s beheert de verantwoordelijkheid door naar de gemeente waar in dit geval de foto’s vandaan komen.

Natuurlijk is het wel fantastisch om de foto’s te bekijken maar het zou ook leuk zijn dat de oudjes die foto’s kunnen zien. En dat is vanaf de site van Beeldbank Groningen wat lastig. Er zit bijvoorbeeld geen show mogelijkheid op. De site is trouwens helemaal een beetje opgezet met een achterhaalde techniek volgens mij. Maar ja beter zo dan dat de foto’s liggen te verstoffen in een overheidsarchief.

Het zit er weer op mijn 2e vierdaagse. En om eerlijk te zijn viel het me niet mee. Vorig jaar was zwaar maar dit jaar had ik vanaf dag 1 blaren en dan is de pret van het lopen er een heel klein beetje af. Maar voor de rest was het weer een geweldige week.

We kregen kaartjes voor de vlaggenparade. Dit jaar waren er minder bezoekers dan vorig jaar en volgens mij worstelen ze een beetje met de opzet want het was altijd op de maandagavond maar veel lopers kwamen dan niet omdat ze de volgende morgen weer vroeg op moeten. Dus naar de zondagvond maar het stadion was lang niet vol. Maar dat is natuurlijk ook maar bijzaak het gaat om het lopen en dat begon op dinsdag. Een mooie warme dag en woensdag eigenlijk net zo.

Donderdag kregen we de 7 heuvelentocht en ergens aan het begin van dat deel begon het te regenen, spoelen. Gelukkig stonden op 2 plaatsen langs dat stuk kennissen en ik verheugde me op het gelukstelegram die voor me klaar zou liggen bij het Dagblad. Jawel ik kom er niet omheen ook in deze weblog het Dagblad. Lezers konden een gelukstelegram sturen naar de lopers die afgehaald konden worden bij de camper van het Dagblad. Wel uhhh in mijn geval was er iets mis gegaan. Er was geen telegram voor me. Dat kwam veel voor volgens de knorrige dame achter de tafel met de dozen met enveloppen (zo mooi illustratief, ze leven nog in de papieren wereld). Mensen vulden het verkeerd in en er waren al veel meer teleurgestelde lopers geweest. Er waren telegrammen geweest met lieve Ria zet hem op. afz. Klaas ja en daar kan je natuurlijk niks mee volgens de dame. (gewoon allemaal afdrukken in een krantopmaak en meegeven aan belangstellenden lijkt me, gratis tip voor de volgende keer).

De pers mag er graat prat opgaan dat ze het zuurstof voor de maatschappij is. Journalistiek onafhankelijkheid is hun grootste goed. Want wie controleert anders de bestuurders? Al menig discussie heb ik daar over gevolgd (en gevoerd maar daar ben ik mee gestopt). Maar in security land geldt ook wie controleert de controleur. 

Ik moest er aan denken toen ik namens dorpsbelangen een uiterst genoeglijk gesprek had met een werknemer van mijn favoriete blogonderwerp het Dagblad. Gezellig gebabbeld over alles en nog wat en opeens kreeg ik de vraag om wat meer te vertellen over het prieel op ons dorp. Mijn opmerking was dat dat boek gesloten was, wat mij betreft. De gemeente had excuses aangeboden en daarmee is de kous af. Nauurlijk had ik beter moeten weten.

De maandag erop in het Dagblad: 

Zevenhuizen. 
Dolblij waren ze in Zevenhuizen toen het verzoek zou worden ingewilligd voor een overdekte zitplek op de begraafplaats. Om even rustig het verleden te kunnen overdenken in de nabijheid van de overleden naasten.

Het Prieeltje waar al zolang om gezeurd was bij de gemeente kwam er eindelijk. Maar toen het er eenmaal was is het onmiddellijk herdoopt. Het Prieeltje heette opeens De Grote Teleurstelling. De bodem van de gemeentelijke schatkist was kennelijk al duidelijk in beeld toen de prieelbouwer werd gevraagd de belofte aan Zevenhuizen in te lossen.

Terwijl op de begraafplaats vrijwilligers alles in het werk stellen om de verpauperde graven weer netjes te maken kwam het houten afdak bij een beetje wind enthousiast in beweging. De dunne pootjes konden het allemaal niet dragen. De vereniging voor dorpsbelangen van Zevenhuizen spreekt van een ’knullig object’, ook al is het neergezet door een specialist in prieelbouw. "Als we het geld zelf hadden mogen besteden had er wel iets anders gestaan", meldt voorzitter Jan Hut van de dorpsvereniging desgevraagd. De oplossing in zo’n situatie is gebruikmaken van het eerstvolgende werkbezoek van het gemeentebestuur.

Dat werd onmiddellijk meegetroond naar de begraafplaats. Om de opgeknapte graven te bewonderen… B en W van Leek reageerden net zo geschokt als de dorpelingen toen er even aan werd geschud. Binnen de kortste keren werd het Prieeltje gestut. Elke poot heeft nu een dikke paal als steun.

Let wel: de plaatsing van het prieel is ruim een jaar geleden.

Ik zat al te piekeren wie die uitspraken hadden gedaan want "grote teleurstelling" zijn geen woorden die ik gebruik. Tot ik even op de site van het dorp keek en daar stond, door een dorpsgenoot geschreven:Na de ontvangst werd gezamelijk het nabijgelegen kerkhof bezocht. De werkgroep die bezig is om oude graven te restaureren doet hier perfect werk en op dit kerkhof staat de grote teleurstelling van Zevenhuizen ‘Het Prieel’. Duidelijk voelbaar was ook de shock bij het gemeentebestuur bij het zien van dit knullige object, neergezet door een gespecialiseerd prieelbouwbedrijf. Ook werden een aantal gerestaureerde graven bezocht. 

Het lijkt me handig bij een volgend keer bij belangrijke zaken te vermelden dat ik het liever niet in de krant wil. Onder het mom van: "zeg maaar nee, dan krijg je er twee".

Oh ja ik "vermaak" me steeds meer met de advertenties in het dagblad. Door de week overtreffen de advertenties van het DvhN,NDC Mediagroep, Leeuwarder Courant, NoorderBoekhandel, Ambitie of welk merk dat bedrijf ook maar voert, vele malen de advertenties van gewone bedrijven. Van die betaalde advertenties waren er een aantal dagen gelden maar 3 in het hele Dagblad. Gelukkig zijn er de betaalde rouwadvertenties hoorde ik eens van een manager bij het dagblad,

Al die eigen reclame kan ik me wel voorstellen want het geld is ook schaars bij het dagblad en je wilt klanten toch een dikke krant sturen. Maar vandaag werd het me wel wat bont. Een paginagrote Dagblad van het Noorden lezersaanbieding. Ik zag er een leuk zwembad staan Jee wat is het groot. Maar kloppen de maten wel?

Meer is te lezen op www.lc.nl/webwinkel volgens de banner onderin. Nu klopt die link niet wat dan kom ik op de site van de Leewarder Courant en die stuurt me door naar http://www.lc-etalage.nl/mstore/  Nu op zoek naar het zwembad, die zo mooi staat aangekondigd in de advertentie.Nergens te vinden. Zo maken ze dus webwinkels die nooit wat verkopen. Terwijl ze het geld zo hard nodig hebben.

Dan maar even surfen naar www.dvhn.nl/webwinkel. Die werkt dus wel. En daar staat het zwembad 366 bij 75 dat klopt niet. De verhoudingen kloppen niet en dat voor 189,95.

Even verder surfen. Bij Wehkamp staat eenzelfde soort en daar staat een ander plaatje bij, de echte 366 bij 75 en dat voor 149 euro. Ze hebben het geld wel heel hard nodig bij het dagblad. 

Ik weet het, journalistieke onafhankelijkheid moet los staan van advertentie verkoop maar als de krant zelf met commerciele advertenties begint onder het mom van Lezersaanbieding en dan zo de boel belazert, hoe moet ik dan de rest nog serieus nemen.

Een van de zaken waar ik me de afgelopen periode mee bezig heb gehouden is het voorbereiden van bedrijven op een grieppandemie. Toen de opdracht begon was er nog geen sprake van een mexicaanse griep, varkens griep of nieuwe griep A zoals het eigenlijk genoemd hoort te worden. Toen was men nog bang voor een vogelgriepvirus en al het voorlichtingsmateriaal ging daar ook vanuit. Imiddels is dat materiaal door de praktijk achterhaal en hebben we een formele griep pandemie. 

Zoals gebuikelijk in Nederland buitelen de meningen over elkaar heen en de deskundigen zijn het niet met elkaar eens, de een waarschuwt en een ander noemt het paniekzaaien want het zal allemaal niet zo’n vaart lopen.

Toch is iedereen het er over eens dat als 30% van de bevolking ziek is dat het de maatschappij aardig kan ontwrichten. Want scholen en kinderopvang gaan dicht en daardoor kunnen veel mensen niet op het werk komen. Misschien wal meer dan 50%. En dat kan grote gevolgen hebben voor de maatschappij. Zeker onze maatschappij waar het allemaal super efficient is ingericht en vaak taken zijn uitbesteed.

Een van de nuttigste dingen om te doen om verspreiding tegen te gaan is om vaker schoon te maken en vooral deurkrukken te reinigen. Een goede suggestie maar als je de schoonmaak hebt uitbesteed en er wordt ’s avonds schoongemaakt dan is dat niet zomaar te regelen of het eigen personeel moet aan het schoonmaken slaan. Ik hoorde iemand de opmerking maken dat kunnen van staf en beleidsafdelingen wel doen want die kunnen we wel een paar weken missen.

Hoe het ook wordt, het wordt toch anders. Misschien dooft de grieppandemie uit. Maar de verwachting is dat het in de herfst pas echt uitbreekt in Nederland. Op dit moment schijnt het aardig toe te slaan op het zuiderlijk halfrond waar het nu winter is. Inmidels zijn er 263 mensen aan gestorven en de slachtoffers zijn geboren na 1957 dus vooral jonge mensen. Mocht het toeslaan en scholen gaan dicht dan ontstaan er allerlei situaties die een aardig beroep op de creativiteit gaan doen. Want de roosters laten dat niet toe hoorde ik iemand uit het onderwijs zeggen. Maar ik denk dat dat een zwak argument is tegen het afkondigen van de maatregel. Want tijd werkt in het voordeel. Er is tijd nodig om een vaccin te ontwikkelenen en tijd zorgt er ook voor dat ziekenhuizen de stroom beter aan kunnen. Want een piek in korte tijd zal te gevolg hebben dat er te weinig ziekenhuisbedden zijn waardoor er beslissingen genomen moeten worden wie wel op te nemen en wie niet. Die discussie is niet nieuw maar wel dat de beslissing op een andere plaats in de maatschappij komt te liggen. Huisartsen moeten beslissingen nemen wie door te sturen en wie niet. En wat zijn dan de criteria? 

Mogelijk komt het nooit zover en loopt het met een sisser af. Voorlopig is de griep er wel en zijn er 124 echte patienten in Nederlad waarvan 55 de griep in Nederland hebben opgelopen. (stand 28 juni 2009, 12.00 uur) En natuurlijk is er nog de vogelgriep virus waar al een aantal mensen aan zijn gestorven maar er is nog geen overdracht van mens op mens gesignaleerd. Helemaal gerust ben ik er niet op maar voor grote zorg is het nog veel te vroeg.

Een jaar geleden kwam ik er achter dat het relatief simpel is om videobeelden uit te zenden over internet. En dan bedoel ik niet een webcam maar beelden die met een camera worden opgenomen en gelijk op internet gezet. Ik was al eens aan het stoeien geweest tijdens oud en nieuw. Het was wachten op een mooi moment om een met eeen aantal camera’s er op uit te trekken en waar kan je dat beter doen dan in het eigen eigen dorp Zevenhuizen.

De afgelopen zaterdag was er weer de jaarlijkse wandeltocht en de eerdere edities was ik deelnemer maar dit jaar stond ik langs de kant. Met heel veel plezier hebben we beelden geschoten van de wandelaars. Een paar honderd mensen hebben gekeken en er waren sfeervolle plaatjes te zien. Het was prachtig weer en dat maakt natuurlijk heel veel goed. Maar wandelaars zijn over het algemeen prettige mensen en ik kan het weten want normaal gesproken loop ik er ook tussen.

Maar zaterdag nidus aan het uitzenden en aan het eind van de dag waren we aan het filmen op het Korfbalveld. Bij Saprta de plaatselijke korfbalclub waren de landelijke A-junioren finales. Het Nederlands kampioenschap dus. Henk Visser van DMA-Studio’s deed het camerawerk en ook dat leverde prachtige plaatjes op. Voor de liefhebbers die meer wilen zien en nog eens doorheen willen zappen: in het frame hierboven staat On demand en dan Billie Turf Tocht of korballen kiezen.

Natuurlijk is het alleen leuk voor mensen die mee wandelden en de thuisblijvers. Bij Korfballen was dat heel duidelijk te zien. Er waren 140 kijkers ingelogd aan het eind van de finale en bij het eindsignaal haakten gelijk 70 af (dat zullen de thuisblijvers van de verliezers geweest zijn).

Over de hele dag hebben 2000 bezoekers gehad en 30.000 kijkerminuten. In Hilversum maak je daar geen indruk mee. Maar het is wel een mooi resultaat voor een lokaal gebeuren. En voor de liefhebers van dialekc kan in aanbevelen eens te kijken naar wat interviews want er zitten fragmenten tussen die op TV Noord niet misstaan. En daar zul je het ook niet zo snel zien want RTV Noord weet niet zo goed waar het Westerkwartier ligt. Maar na Zaterdag hoeft dat ook niet we redden ons wel. Live TV 9 uur lang. OK er waren ook pauze momenten en zo nu en dan een filmpje. Voor een eerste keer leuk om te doen maar we kunnen wel een paar kantjes A4 met leerpunten schrijven.

En voor degene die een heugelijk feit te vieren heeft en de familie zit in het buitenland, een optreden van een kleinkind en opa en oma wonen ver weg, een uitvoering op school, een huwelijk of begrafenis:. live streamen op goede kwaliteit is voor iedereen bereikbaar en leuk om zelf te doen. Mocht je plannen hebben neem gerust contact op.

Google en Microsoft blijven blijven elkaar vliegen afvangen en het lijkt erop dat Google meer streetwise is, beter weet wat er leeft. Microsoft gaat zich nu storten op een nieuwe zoekmachine. Ze hebben de naam Bing gekozen. Een beetje oubollig er zijn namelijk al namen online als King, Sing, Fring, Ning, Xing en Ping Het lijkt er op dat ze de laatste vrije medeklinker voor ing hebben gekozen.

De eerste keer dat ik probeerde het videofragment te bekijken liep het vast. Als dat de bedoeling is dan heb ik Microsoft onderschat want zoveel zelfspot heeft Google niet. Het fragment liep de 2e keer wel en het is een gelikte presentatie met alleen schreenshots of korte fragmenten. Het fragment is niet rechtstreeks te embedden voor zover ik het kan nagaan. Dus maar even op zoek bij de concullega Youtube en ja daar staat hij ook en dus ook te embedden.

De presentatie van Google is een registratie van een live presentatie van de ontwikkelaars van Google en het is even doorzetten want de presentatie duurt 1 uur en 20 minuten. Het is een voorstelling voor een zaal met gelovigen want op een gegeven moment wordt er enthousiast geklapt omdat er met een API een koppeling naar twitter wordt gemaakt. Het leek me wat overdone maar voor de rest indrukwekkend. Het is nog een product in ontwikkeling en de gemeenschap wordt uitgedaagd om mee te helpen ontwikkelen. 

Google denkt goed na over een nieuwe manier van communiceren. Ze doen een poging om het vloeiender te laten verlopen meer dingen natuurlijk te laten verlopen. Iedereen die wel eens aan het MSN-en, chatten, Gtalken is, weet dat het frustrerend is om te wachten tot iemand op send drukt. Want al die tijd zit ik te wachten. Ook is er een duidelijk onderscheid tussen chatten, mailen, bloggen en on/line werken aan een document. Dit laatste lijkt maar niet door te breken ook omdat het nog lang niet altijd lekker werkt. Google docs is een leuke poging maar staat nog mijlenver af van een lokale tekstverwerker.

Voor de liefhebber is hier de presentatie te bekijken maar je bent gewaarschuwd:je bent 1 uur en 20 minuten verder.

Persoonlijk ben ik een fan van Stephany. Het is duidelijk wie de rode draad van de presentatie in het hoofd heeft en het is aandoenlijk om haar te horen giechelen. Het maakt het een erg menselijke presentatie.

Oh ja leuk om te vermelden dat inmiddels 6100 mensen de presentatie van Microsoft Bing hebben bekeken op You tube met een waardering van 3,5. De presentatie van Google Wave is 457.000 keer bekeken met een waardering van 5 sterren. Maar ja als je je presentatie niet wilt delen dan bereik je ook maar weinig mensen.

Leuk om te zien hoe de ontwikkelaars zijn begonnen met het idee. Het zijn de ontwikkelaars die ook achter Google maps zaten. Ze begonnen met een idee over hosted conversation. Oftewel hoe kunnen we alle vormen van online communicatie beter ondersteunen. Mail, IM, bloggen en twitter en zo online en offline beter intergreren. Er is nog een lange weg te gaan maar volgens mij zijn ze op de goede weg.

De afgelopen week was weer een boeiende. Zeker in deze tijd van gebroken weken waar mensen vrij hebben, het net gehad hebben of het van plan zijn te gaan doen. En dan tussendoor proberen organisaties nog bijeenkomsten, vergaderingen en bezoeken te plannen. Dus het kost geen enkele moeite de agenda vol te krijgen.

Zo mocht ik aanwezig zijn bij een bijeenkomst die werd georganiseerd door Harvey Nash waar Richard Engelfriet een presentatie gaf over netwerken. Dat is mij niet helemaal onbekend en daar zijn er verschillende uitvoeringen van. Die van het zoveel mogelijk mensen proberen te spreken want die zijn er toch eenmaal en als je dan weggaat met een stapel visitekaartjes dan is de bijeenkomst geslaagd of je helemaal vediepen in je gesprekspartner

Gelukkig is Richard niet van die stroming. Hij begon zijn verhaal met dat netwerken eigenlijk flirten is. Nu is flirten in Nederland vooral een zaak van Jongetje / Meisje (man / vrouw, jongen / jongen of alle ander varianten) Oftewel elkaar het hof maken. Maar in het het engels heeft het de betekinis van ergens kortstondig ergens mee bezig zijn. Dat was ook gelijk wat Richard bedoelde. Als je iets wil bereiken bij / met iemand dan zal je eest moeten verkennen of het wel klikt en dat vraagt een speelse aanpak. Geen opschepperij zoals de aanpak bij veel marketing benaderingen: ik ben de beste, mij moet je kiezen maar veel meer ook je zwakheden laten zien. Hij noemde het woord: Ontsokkelen.  Prachtige uitdrukking, wat mij betreft voeren we dat woord in. In plaats van je op een voetstuk te zetten, "be good and tel it", je ontsokkelen, de menselijke maat er in brengen. Durven te vertellen dat je ook fouten maakt maar er wel van leert.

Hij noemde ook het fenomeen dat alles gelijk een logo moet hebben en een fantastische naam. (Ik schreef al eens eerder over No Logo) Zelfs eenmanszaken hebben soms een fantastische mooie naam met een slogan erbij terwijl het sterkste merk natuurlijk de persoon zelf is. Gelijk viel er een kwartje. Als die sites van een ZZP-ers waar gesproken wordt over wij. Voelt heel vreemd aan. In Nederland is er maar één die dat kan volgens mij en dat is onze koningin. Maar ik moet eerlijk zijn, het was voor mij ook een vraag hoe ik mezelf ging neerzetten. Hoe vaak ik niet de vraag moet beantwoorden: Van welk bedrijf bent u? De laatste tijd zeg ik: "van mezelf". Dat levert vaak een spontane lach op maar het is wel serieus bedoeld.

Natuurlijk doe je je best: levert dat wat je afgesproken hebt. Dat mag je tenminste verwachten. Een paar weken geleden sprak ik met een poolse IT-er die had de uitdrukking: I’m a fan of the underpromising overdelivering approach. Richard noemde dat :geef dingen weg uit je showroom. Dingen die een klanten erg waarderen en die de relatie sterker maken.

Er is al een poosje een trend ontstaan die gaat over de menselijke maat, het luisteren naar ervaringen van anderen met ervaring. Veel meer dan het geloven van prachtige reclames, glimmende brochures, brede banieren, snelle spots en mooie beloftes. Het gaat veel meer over het vinden van gelijkgestemden. Ik zag een mooie presentatie op TED over dit fenomeen.

Richard gebruikt het woord "ontsokkelen". Dat gaat volgens mij ook op in een veel breder verband.  Iedereen herinnert zich nog wel de beelden van het beeld van Sadam Hoessein waarvan het beeld werd ontsokkeld maar ook zijn gevangenneming, een ontluisterend beeld.

En misschien gaat het woord ook wel op voor de helden van de financiele markten die zich heel dik lieten betalen voor de acties waar de wereld nu mee worstelt. Recentelijk stapte Marc Calon even op de sokkel van voorzitter van Aedes als zelfstandig ondernemer maar koos eieren voor zijn geld toen bleek dat er al stevig aan het sokkel werd geschud. Ik vermoed dat de komende tijd er nog wel wat meer ontsokkelt gaat worden.

Het kan erg verschillen hoe mensen op de ontwikkelingen reageren. Steeds vaker vaker hoor ik om me heen dat het toch stroever gaat en regelmatig vragen collega ZZP-ers of ik nog een klus weet want het contract loopt af. Of er kan nog wel een klus bij bij. Anderen merken op dat de tarieven soms met 25 to 30 naar beneden gaan. Vaak is het de keus die lage tarieven te accepteren of zonder klus te zitten.

Het blijft een lastig spanningsveld want als ZZP-er is er geen vangnetje dat moet je zelf spannen. De discussie over het inkomen van Calon is wat dat betreft een boeiende want even omgerekend: stel de Balkenende norm is 144.000 Euro dat is dan 12000 per maand. Er gaan 4 weken in een maand is 3000 euro per week en Calon zou 3 dagen gaan werken is 1000 euro per dag. Een normale werkdag heeft 8 uur dus is een uurtarief van 125 euro per uur. Dat gaat natuurlijk niet helemaal op want de vakantie gaat eraf en ook een aantal andere dagen met de feestdagen dus een uurtarief van € 150,- lijkt me in dit geval een aardige indicatie. Er zijn legio advocaten die daar de pen niet eens voor willen oppakken. Veel ZZP-ers hebben ook een dergelijk uurtarief. Zeker in de ICT en advies wereld.
In de bouw gaat dat niet op. Daar gelden heel andere tarieven.  Daar is wel het voordeel dat het erg zichtbaar is wat je doet. Moet er een muur gemetseld worden dan is het van het begin duidelijk waar die muur moet komen hoe hoog, breed etc. Bij ZZP-ers die het met de mond moeten verdienen is dit veel lastiger. Je moet eerst jezelf verkopen. In verhouding zit daar veel tijd in. Heel vaak ben je afhankelijk van je contacten om een opdracht te krijgen. Ik hoor om me heen dat een aantal weken (of maanden) zonder klus geen uitzondering is. Dan is het maar wat goed dat er een buffertje is opgebouwd. Maar het lijkt me ook wel een taak van de opdrachtgever dat als er een opdracht gegeven wordt voor 2 jaar of meer voor 5 dagen in de week dat er rekening gehouden wordt met het uurtarief. En als ik de geluiden goed begrijp worden steeds meer tarieven langs de Balkenendenorm gelegd.

Veel zaken beginnen zijn glans te verliezen, de griep rukt op het is nog maar de vraag waar dat eindigd. Koninginnedag is even ontdaan van zijn imago van onschuldige, onbezorgde dag van feest, de financiele wereld krabbelt weer een beetje op maar de echte economie begint het nu te merken.  

En dan is alles opeens erg relatief. We hebben het hier over het algemeen nog erg goed. Een groot deel van onze bevolking trekt er binnenkort weer op uit, misschien niet zo ver en zo lang. De werkloosheid in Nederland is de laagste van de EU en raak je je baan kwijt dan zijn de voorzieningen ook nog een van de beste. Word je ziek dan kunnen we beschikken over prima gezondheidzorg. Daar zijn de mningen wel over verdeeld maar als je dan eens met eigen ogen hebt mogen kijken in een ziekenhuis in Afrika dan wordt je gelijk stil.

Crisis? What crisis!

Vrijdag mocht ik aanwezig zijn bij de demonstratie van Paro het knuffelzeehondje waarmee  in de zorg onderzocht gaat worden of het mensen met [[wikipedia:nl:Dementie]] helpt. Er zijn er wereldwijd een paar duizend Paro’s verkocht en zoals de uitvinder aangaf meer als de helft als speelgoed.

Maar mevr. Lone Gaedt van het DTI uit Denemarken gaf een mooie betrokken presentatie waarom ze erg onder de indruk is van de inzet als voorwerp in een therapie. Allereerst zag ze er ook weinig heil in want zorg hoort toch te komen van mensen. Maar ze ging er anders over denken tot ze geconfronteerd werd met de cijfers over de demografische ontwikkelingen. Toen zag ze dat zorg door mensenhanden schaars goed wordt op den duur.

In Nederland krijgen we dat probleem ook.En in sommige gebieden wordt dat een echt probleem. Als de trend zich zo doorzet is over een aantal jaren 80% van de beroepsbevolking in Oost Groningen werkzaam in de zorg. In ander delen van het land is het iets gunstiger maar Oost Groningen is een redelijke afspiegeling van heel veel Europese gebieden.Dit had ik wel eens eerder gehoord en het plaatje hieronder over de Grijze Druk geeft dat op zich ook goed  weer

Het grootste probleem is hoe deze problematiek bespreekbaar wordt gemaakt in de maatschappij. Misschien is het wel illustratief dat ik niet een filmpje kon vinden over een demente bejaarde die met Paro speelt. Dat soort dingen laat je niet eenvoudig zien. Maar tijdens de bijeenkomst waren er wel een aantal en ik vond dat zeer verhelderend en herkenbaar.

Inmiddels ben ik wel op een filmpje gestuit deze werd ook vertoond tijdens de bijeenkomst: 

 Vooral het verschil in opnames van de situatie voordat Paro wordt gebruikt. Oudere mensen die voor zich uit zitten te staren of daar waar ze aan het aaien zijn met Paro en tegen hem praten, Dat was ook de conclusie van de mevrouw uit Denemarken, oudere mensen beginnen weer te praten, geuiken weer meer woorden en nog veel belangrijker hun ogen beginnen weer te stralen. Blijkbaar kunnen we geweld en mishandeling wel laten zien maar een demente oudere stoppen we letterlijk en figuurlijk weg.

Hoe Paro ook in Nederland aanslaat is te lezen in het artikel waarin te lezen valt dat ze ook in Osdorp erg onder de indruk waren van Paro.

RTV noord was er om opnames te maken. Het blijft erg oppervlakkig. Hij is wel lief, ik zou er zelf ook wel een willen hebben, Hoe komt het dat hij zo vertederend is. Ook waren er een hoop heren in pakken die er gelijk aan zaten te rekenen: wat kost het? Welke besparing kunnen we er mee behalen. Het businessmodel is volgens hen eenvoudig sluitend te krijgen. De marktwerking is met de komst van de pakken ook in de zorg doorgedrongen. En gelijk gaat het niet meer over het echte probleem.

Ik was vooral geinspireerd door de mevrouw uit Denemarken: de presentatie was hortend, filmpjes starten niet meteen, soms las ze de lappen tekst letterlijk van de sheet. Maar wat een betrokken verhaal.

Maar ook een compliment aan Jan Cooijmans, hij maakt zich toch maar sterk voor dit soort dingen. Er blijft nog een wereld te winnen over Dementie

Er was gisteren een bijeenkomst van ondernemers onder de naam Groninc. Een groep MKB-ers en ZZP-ers die deze keer bijeenkwamen onder de titel tegenwind. Het was een zeer open bijeenkomst waar we met elkaar de zorgen konden delen. Veel bedrijven ondervinden tegenwind, zware tegenwind of zoals een iemand het noemde "windstilte". Een kennis van me heeft als spreuk: "It’s not the gails but the setting of the sails". Vij vertaald: "Niet de storm maar de stand van de zeilen is bepalend".

Nu stormt het wel heel erg bij het dagblad. Die trouwens vanmorgen weer trouw in de bus zat. Niks mis mee. Hij voelde ook wel aardig dik aan maar 4 katernen heet dat volgens mij. Hoofdblad, Regiodeel (daar heb ik al voldoende over geschreven), sport en de economie pagina’s. Maar even met een andere bril gekeken naar het dagblad, er stonden maar 9 advertenties in. (natuurlijk heb ik de advertenties van het dagblad zelf en de advertenties van de evenementen die het dagblad sponsort er uit gelaten’.  

Het viel me gistermorgen op dat het dagblad zo dun was. 2 katernen maar. Toen ik vanmorgen nog even de krant van gisteren er bij pakte en de advertenties erin telde kwam ik maar tot 4. Die 4 vullen met elkaar nog geen halve pagina. Ook toen weer veel reclame van het Dagblad zelf, wat mededelingen van de overheid. Het begint langzamerhand de bodem te bereiken. Nog even gekeken op de site en ja daar was de storende grijze balk weer te teken dat geen betaalde banners meer zijn. Slordig dat die dan niet wegvalt. OK even zijn ze er weer, )een banner voor het dagblad zelf)

De oplossing voor het dagblad? Op zich simpel. Luisteren naar de klanten. Het bankwezen heeft het ook meegekregen. (las ik vandaag in het Dagblad) Want het gaat gewoon om de klanten. Dat zijn deels de lezers en deels de adverteerders. Inmiddels ken ik maar weinig bedrijven meer die graag adverteren in het DvhN omdat de boodschap die ze brengen niet past bij wat bedrijven willen horen. Ok de kwestie van journalistieke vrijheid, een groot goed, het hoogste goed en als je daar aan vasthoud zie je dus waar dat toe leid, geen lezers.

De online edities schieten als paddenstoelen uit de grond. Krant 7 is daar een van maar er zijn meer. Even gekeken maar het dagblad doet daar niet aan mee. Raar want ze hebben dat nieuws wel gewoon in huis. Gaan ze aan de slag met TV. Ik geloof dat ik daar niks over hoef te zeggen iedereen kan dat zelf wel invullen. De huis aan huis bladen blijven maar dikker worden bij ons in de buurt en de artikelen op de lokale sites komen ook steeds meer en meer. Storm bij het dagblad: tijd voor het aanpassen van de stand van de zeilen. Met veel wind is er prima te zeilen maar niet met de verkeerde stand van de zeilen.

Of ik dit uit mijn duim zuig? Nou nee want in de Wall Street Journal is er een dergelijk advies van Google richting dagbladen te lezen.

Een deel van de optredende groepen

Soms kom je in een wereld waar je eigenlijk het bestaan wel weet maar nooit echt mee in aanraking bent geweest. Voetballen was voor mij zo iets. Natuurlijk wist ik het bestaan en volgde ook op afstand de landelijke competities. Maar echt langs de lijn had ik nog nooit gestaan tot onze zoon ging voetballen. Sinds die tijd ben ik regelmatig te vinden langs de lijn. Niet dat het zo geweldig gaat bij ons op het dorp. Ze spelen in de laagste klasse, Wel ergens bovenaan maar er is nog een wereld te winnen voor ze. Maar de spanning is er niet minder om.

Afgelopen weekend waren we te vinden bij de hobby van onze dochter. Colorguard. De finales waren in Eindhoven. Het was een lange dag 9 uur begonnen de eersten en het festijn eindigde om 23.00 uur. We hebben tientallen optredens gezien en ik had de camera bij me maar helaas mocht ik geen opnames maken. Er zijn CD’s te koop. De top van Nedeland was aanwezig en 2 teams zijn ondertussen onderweg naar Amerika voor de wereldkampioenschappen.

In het verleden was ik wel vaker geweest bij twirl wedstrijden maar CGN (ColorGuard Nederland) is toch een wereld op zich. Geweldig hoe dit evenement was georganiseerd. Als je daar even bij stil staat zijn er nog zo veel werelden waar ik geen aansluiting bij heb: hockey, basketbal, paarden dingen, schermen, parashutespringen, waterpolo en noem maar op. Overal zijn er mensen die ergens passie voor bezitten. Het was leuk om even in de wereld van Colorguard te zijn.

Humor kan je het dagblad van het noorden niet ontzeggen. Vorige week zaterdag hadden ze een storing en werd de krant veel te laat bezorgd en in sommige gevallen kwam hij pas op maandag. Een week later komt de hoofdredacteur Pieter Sijpersma er op terug. Hij trekt in een veel te uitleggerig stuk het boete kleed aan onder de titel "Zwarte Zaterdag"  Ik herken dat wel. Als chef van een klachtenafdeling die de overgang van een monopolistisch bedrijf  naar een klantgerichte organisatie heeft meegemaakt kwam ik dat ook tegen. Ik zie het dagblad als monopolist op het gebied van regionieuws. Ze hebben de grootste moeite om de slag naar klantgericht bedrijf te maken. Ik heb inmiddels een aantal keren contact gehad met medewerkers van de krant. Dat valt niet mee want ze zijn erg gesloten als het gaat over het dagblad zelf. Ik heb 2 weken geleden een mail gestuurd naar dezelfde Pieter Sijpersma naar aanleiding van zijn hoofdredactioneel stuk "snel en langzaam" dat ze in zijn ogen toch goed bezig waren met Internet.

Nou daar valt nog wel het nodige over te zeggen. Inmiddels is de zoekfunctionaliteit wel weer op orde maar die heeft maanden niet gewerkt en storende grijze balken bovenin zijn nu weer vervangen door banners. Maar voor de rest blijft de site rammelen. Een van de medewerkers van de NDC groep zei eens; misschien wordt het tijd dat we weer eens naar de site kijken. Mooier is  het niet uit te drukken. De site is er voor erbij. Het is dus ook geen wonder dat niemand bij het dagblad maar op het idee kwam om even op de site te vermelden dat er een storing was bij het drukken. Over snel en langzaam gesproken.

Gelukkig hebben ze het licht gezien. Er stonden 3 bonnen onder het stuk. Het is nu goed geregeld. Bij een volgende storing kunnen we met die bon naar….? Voor mij is dat minstens 10 kilometer rijden. Trots kom ik met mijn bon bij de winkel om daar te horen dat er een storing was bij het NDC. En dat er geen krant is bezorgd. Trots omdat ik al die tijd keurig de bon heb bewaard in het geval van een calamiteit. En ik mag dus 10 kilometer terug. Zonder krant want er was een storing.  Er is één bon voor de maandag of vrijdag één voor dinsdag, woensdag of donderdag en één voor zaterdag. Waarom niet gewoon één bon voor alle dagen? Ik denk dat ze met veel plezier deze actie bedacht hebben maar het is volstrekte onzin in mijn optiek. Sterker nog mijn eerste reaktie was: krijgen we dit vaker dan?

Maar het positieve is dat Pieter Sijpersma het boetekleed aantrekt. Het is gewoon een fase van klantgericht worden. Ik kan hem de volgende fase wel schilderen. Maar waarschijnlijk is daar nog wel een zwarte zaterdag voor nodig.

Ik had me heilig voorgenomen niet weer over het dagblad te schrijven maar ik betaal 258 euro per jaar voor het Dagblad van het Noorden. Daarmee is het naast alle vaste lasten en vervoer een van de de grootste periodieke uitgaven van ons gezin. Ik heb geprobeerd het dagblad op een andere manier te bereiken. Er wordt niet teruggebeld, mail wordt niet beantwoord. Ik wil het wel graag ergens kwijt dus dan toch maar weer er over geschreven. Mijn voornemen laat ik maar schieten, dat gebeurd wel meer met goede voornemens.