Het moet de meeste mensen in Groningen zijn opgevallen Het glazen huis is in de stad. In de media is er voldoende aandacht voor en in Sta en Ommeland worden allerlei acties gehouden voor het goede doel. De afgelopen zondag was er de Ommelandse tocht, een wandeling vanuit verschillende plaatsen uit de provincie Groningen naar Stad om zo de bijdrage voor het goede doel, de bestrijding van Malaria, te overhandigen.
Zevenhuizen was goed vertegenwoordigd met ongeveer 60 lopers die de tocht ondernamen. Een kleine 25 kilometer wandelen door een prachtig sneeuwlandschap. Windje in de rug en zo nu en dan een sneeuwbuitje maar nooit echt vervelend. De stemming zat er goed in, niemand vond het een te zware opgave.
Groot was mijn verbazing dat er van overheidswege men het had willen afgelasten. En een beetje kinderachtig dat de burgemeester van Groningen en de CvK het bedrag niet in ontvangst wilden nemen. Ik ben zeker geen thrillseeker en als er risico’s zijn ben ik een van de eersten die dat zal onderkennen. Maar een wandeling in de sneeuw als afgelopen zondag past naar mijn idee absoluut niet in die categorie. We hoorden dat we gewaarschuwd werden onderweg dat de A7 was afgesloten. Dat klinkt heel bizar als je op het viaduct over de A7 de auto’s in grote getale voorbij zien rijden.
Tijdens onze wandeling reden er auto’s mee en als er echt iets aan de hand geweest was waren er voldoende trekkers en shovels achter de hand om thuis te komen. Veel van de lopers hoopten op een nachtje overnachten in de stad onderdak was al in veel gevallen geregeld.
Daarom een serieus verzoek aan de overheid. Neem je taak serieus en als er een verzoek komt voor een vergunning van een wedstrijd speerhappen of kogelkoppen, verbiedt die! Maar alles wat in Nederland te maken heeft met wandelen in de sneeuw bedenk je even goed of je er goed aan doet je hier al te indringend mee te bemoeien.
Vroeger was het bij het kiezen van de kleur van een [[wikipedia: T-Ford]] wel gemakkelijk want Herny Ford schijnt ooit hierover gezegd te hebben: "Je kunt hem bij ons in alle kleuren kopen, als het maar zwart is." Tegenwoordig is dat niet meer zo eenvoudig. Het aantal variaties op een product is soms oneindig. en dan moet je ook nog kiezen uit een leverancier. Soms wordt de keus negatief bepaald. Zo heeft Dell bij mij geen punten geschoord. Ook het Dagblad van het Noorden staat niet bovenaan mijn lijstje van beste producten maar soms is er geen keus.
Mijn mobiel contract loopt af en ik heb een paar dingen die vast staan. Ik wil weg bij Vodafone. Slechte sevice en ik kan nog steeds niet inloggen op vodafone zakelijk. Ik rijg steeds de melding: Helaas is het momenteel niet mogelijk om een account voor My Vodafone Zakelijk aan te vragen of om uw code in te voeren. Onze excuses voor het ongemak. Wilt u per e-mail op de hoogte gehouden worden wanneer u zich weer kunt registreren? En dat terwijl ik iedere maand een nota heb van ruim 100 Euro.
Eerder dit jaar had ik een Sim-only data kaartje aangeschaft. Ik kreeg het niet aan de praat met mijn apparatuur en wilde weer van het contract af. Een jongmens in de winkel wilde het niet terugnemen. Gelukkig heeft Groningen 2 Vodafone winkels dus gelijk naar de andere winkel gelopen. Geen punt mijnheer, kost wel wat moeite maar u bent binnen de 48 uur, dus dat kan. Weg dus bij Vodafone. Het zal wel KPN worden want ik hoor veel negatieve geluiden over het bereik van T-mobile. En waarom ook niet. Ik ben weg gegaan bij KPN omdat ik daar mijn (bedrijfs) nummer niet kom meenemen die ik al 15 jaar had en bij Vodafone lukte dat wel. Nu weer terug naar KPN gaat geen problemen opleveren (denk ik).
De volgende vraag: wil ik een ander toestel? Mijn huidige voldoet wel redelijk maar doet het vaak niet op belangrijke momenten. Ik moet er mee kunnen bellen (wordt bijna vergeten), er moet Wifi en GPS op zitten en het moet een redelijk groot scherm hebben om te kunnen surfen want dat is langzamerhand wel een eis aan het worden, even dingen nakijken, even de mail lezen etc.
Eerst maar eens zoeken met deze kenmerken. Langzamerhand ontstaat een beeld. Dan even surfen wat anderen er over te zeggen hebben. Veel opmerkingen over de capaciteit van de batterij. Dat is logisch want als je GPS, Wifi, misschien Blue Tooth aan hebt en ook gaat bellen gaat het wel heel hard.
Nu maar hopen dat KPN het toestel ook voert want dat kan natuurlijk ook nog roet in het eten gooien. Wat een klus. Wat dat betreft is het kopen van een huis eenvoudiger. Dit proces hebben we net achter de rug en daar hadden we heel wat mobieltjes van kunnen kopen. Dat was een heel ander proces. We willen wel naar de bebouwde kom van het dorp Zevenhuizen en dan niet naar de nieuwbouw. Dan is de keus maar erg beperkt. We willen graag een vrijstaand huis met een redelijke tuin. Dan is de keus al helemaal niet zo groot. want zoveel staat er niet te koop met deze uitgangspunten. Dus toen we echt verder gingen kijken kwamen we terecht bij een huis dat al 1,5 jaar te koop stond. Stel je voor dat er 4 redelijk identieke huizen te koop hadden gestaan met allemaal een iets afwijkends. Dan was het een lastige keus geweest en je had altijd het gevoel gehad dat je een verkeerde keus had gemaakt. Nu komen we ook dingen tegen bij de verbouw waarvan je ze liever niet had hoeven doen. Maar spijt van de keuze (die eigenlijk nauwelijks een keuze was) hebben we (nog) niet.
Op TED was er een mooie presentatie te zien over het fenomeen keuze en waarom we alleen maar ongelukkiger worden van meer keuze. Je hebt achteraf heel vaak het gevoel dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt. Maar het gaat veel verder een echte aanrader om te bekijken. (ook met Nederlandse ondertiteling)
Gisteren stond ik een poos met iemand te praten over de plaats waar je woont. Waar ben je thuis en hoe vertrouwd is die omgeving? Steeds meer mensen verlaten de omgeving waar ze zijn opgegroeid. Jongeren gaan studeren in een andere stad en wereldwijd is er een trek naar de stad waarneembaar. Een poosje geleden hadden we het moment dat er wereldwijd meer mensen in een stad leven dan op het platteland en die verschuiving gaat nog steeds door.
Zelf heb ik mijn hele leven in Zevenhuizen gewoond, mijn vader ook en zijn vader en zijn vader… onze wortels zitten wel heel erg diep. Hut is een naam die veel voorkomt rond Zevenhuizen en het verbaasde me niet toen ik dat zag op de site van het Meertens instituut. De afgelopen week werd op die site de familienamenbank geopend. Leuk om er in te grasduinen. Natuurlijk gelijk even gekenen en ja hoor de grootste concentratie hutten zitten in de gemeenten Groningen, Noordenveld en Leek. Dat wist ik ook wel een beetje maar toch leuk om het zo te zien. Maar als ik kijk naar het procentuele aantal dan blijkt dat er verhoudingsgetal nergens zoveel mensen wonen met de naam Hut dan in de gemeente Leek. Een leuk gegeven maar nu rijst natuurlijk de vraag is er nog een naam die zo kenmerkend is voor de de gemeente Leek? Bij ons op het dorp is Hummel de meest voorkomende naam en op de site van het Meertens instituut is te zien dat er ook nergens zoveel mensen met de naam Hummel wonen als in de gemeente Leek. Ik ben verder niet competitief ingesteld maar dan komt natuurlijk de vraag naar boven wie wint er? Dat zijn wel de Hutjes want daarvan wonen er 127 in de gemeente en er zijn 113 mensen met de naam Hummel.
Dat verhuizen is natuurlijk niet slecht want het verruimt ook je gezichtsveld maar het maakt wel dat de banden met de directe omgeving minder hecht zijn. Toen we 25 jaar geleden op de plek kwamen wonen waar we nu wonen, hadden we overburen die het halve dorp kenden. Logisch want ze hadden er altijd gewoond. Ze wisten altijd aan de hand van de voornaam te herleiden van wie iemand een kleinkind was immers toen werden te kinderen nog vaak naar de grootouders genoemd. Toen was een bijzondere voornaam net zo herkenbaar als een achternaam.
Een gemeente doet geen mededelingen over aantallen, namen en hoe de verdeling is binnen de gemeente dus de verspreiding over de dorpen. Maar het kan maar zo zijn dat binnen de gemeente Leek in verhouding de meeste Hutten in Zevenhuizen wonen. Vandaaag of morgen is de plaatsnaambord Zevenhuizen vervangen door "Hut Dorp", of misschien Zevenhutten. Een buurman vroeger riep altijd: "een hut wordt nooit een huis!" als hij me zag. Hij zei het met een brede grijns want hij heette Huizing.
De afgelopen week kregen we de sleutel van onze nieuwe woning. Hoewel nieuw? Uit 1930! We hadden het graag eerder dan 1 december en de verkopers ook. Dus waarom ook niet? We zullen de tijd nog hard nodig hebben op op 1 mei er goed te kunnen wonen. We hebben de bank behoorlijk achter de broek moeten zitten en zelfs toen alles klaar was zetten ze het toch nog op 1 december. Toch maar weer eens gebeld en het kon toen opeens wel eerder. Rare mensen daar bij de bank.
We hebben de eerste 2 klusdagen achter de rug en dat is mooi meegenomen. Nu hebben we al 2 keer eerder stevig verbouwd en de eerste weken na ons trouwen woonden we ook erg primitief, de WC was achter een gordijn. Dat is inmiddels 30 jaar geleden en inmiddels zijn we met ons 4-en maar de afgelopen 2 dagen zijn we heerlijk mer z’n 4-en aan het slopen geweest.
Het is een prachtig huis in het midden van het dorp. Erg karakteristiek. Mensen feliciteren ons met de aankoop van het mooiste huis van het dorp. Nu is daar op dit moment wel wat aan af te dingen. Het heeft lang leeg gestaan en de afgelopen jaren is er nauwelijks onderhoud gepleegd.
We zijn er wel een beetje bijzonder aangekomen want eerst hadden we ons oog laten vallen op een boerderij in het midden van het dorp. De makelaar gebeld, bezichtigd en eigenlijk waren we er wel uit: dit moest het worden. Maar die verbouw was een paar maatjes groter dan waar we nu mee begonnen zijn. De makelaar gebeld met de mededeling dat we serieus belangstellend waren maar dat we eerst moesten rekenen wat de verbouw zou gaan kosten. Dat duurde even en tussentijds de makelaar nog maar eens gebeld en verteld dat we nog tijd nodig hadden. "Neem gerust de tijd" was zijn opmerking. De aannemer is voor ons aan het berekenen geslagen. Toen we klaar waren met de cijfers belde ik trots de makelaar om een bod uit te brengen. Groot was de teleurstelling dat hij niet meer "vrij was". Toen ik zei dat ik even een telefoontje in dat geval had verwacht kreeg ik de opmerking "daar kunnen we niet aan beginnen". En hij voelde zich niet gebonden want we hadden immers geen bod uitgebracht.. Het was wel een echte NVM Makelaar dus zal dat ongetwijfeld helemaal kloppen. Maar netjes is het niet. Het gaat waarschijnlijk nog te goed bij de NVM.
Zo kwamen we dus terecht bij onze nieuwe woning want het idee om te verhuizen naar het dorp was inmiddels erg reeel geworden De aankoop liep soepel, Het huis stond al lang heel lang te koop. Dezelfde dag van de formele aankoop verkochten we ook onze huidige woning via dezelfde makelaar. (deze keer geen MVN) Heel plezierig, we hadden ook niet hoog ingezet.De kopers van ons huis waren gelijk enthousiast. We zijn erg blij dat zij het gekocht hebben. We gunnen ze het ook.
Ik mocht ooit eens in Amerika mee met vrienden bij de bezichtiging van een woning. Ik kreeg erg op mijn hart gedrukt erg positief te zijn want als je een woning afkraakt is het maar de vraag of het je gegund krijgt. Voor ons was het ook erg belangrijk om ons huis te verkopen aan mensen die hetzelfde voelen bij het plekje waar we 25 jaar met heel veel plezier hebben gewoond.
Klussen dus. De afval container is voor de helft vol en langzamerhand komen de geheimen van het huis boven. De (lege) kluis onder de trap. Het fototoestel achter de keukenkasten de elektrische installatie die mee is gegroeid door de tijd. Ergens binnen in een buis was een draad keurig aan elkaar gezet Een oplossing absoluut niet volgen de voorschriften NEN 1010 maar het werkt er niet minder om. De leuke oplossing om de afvoer van de WC buitenom te leggen als een Centre de Pompidou doet het ook altijd goed bij de bezichtiging. Ach als straks onze oude woning wordt opgeleverd en de nieuwe eigenaren er in trekken dan zullen ook wel eens de wenkbrauwen omhoog gaan. Want zij hebben ook het voornemen een en ander te gaan verbouwen.
Toen er een poos geleden iemand me aansprak voor het maken van een vlag van het dorp reageerde ik eerst met die hebben we toch al. Al sinds een aantal jaren wordt er gebruik gemaakt van een ontwerp van Dorpsbelangen DES. Het is de omtrek van de provincie groningen met onderin het westerkwartier het sillouet van een dorp waarin duidelijk de kerktoren van Zevenhuizen is te herkennen. Daarbij staat vermeld Zeum´husen. Het logo is gebruikt bij het 350 jarig bestaan en door de handelsvereniging en de stichting Promotie 7huizen dus was het al goed ingeburgerd.
Toch was er een roep om een eigen vlag en een nieuw ontwerp. Toen we in contact kwamen met het buurdorp Boerakker bleek dat die een wapen en vlag hadden laten ontwerpen via het consulentschap voor de heraldiek. Al snel werd duidelijk dt je zomaar geen vlag ontwerpt. Je begint met het wapen vaarvan een vlag wordt afgeleid. En een wapen en een vlag maken voor een dorp dat relatief arm is en weinig spectaculaire dingen heeft meegemaakt leek me geen eenvoudige opgave. Het resultaat is wel iets geworden waar ik me prima in kan vinden. eenvoudig maar met de uitleg erbij echt iets van het dorp Zevenhuizen.
De kenmerkende symboliek van het als veenkolonie ontwikkelde dorp, gelegen in het Nijenoorter veen werd zowel in het wapen als de vlag vertolkt.Belangrijke elementen zoal de kanalen en het veen alsmede de ramp van de grote veenbrand kenmerken de kleuren. De goudkleurige sterren slaan niet alleen op de bewoners van de borg Nienoord, doch op de borg zelf, uit het borgwapen. Immers zonder het patronaat van de borg, had Zevenhuizen niet kunnen uitgroeien tot dat wat het nu is geworden, vooral door de volhardendheid van de bevolking. De zeven sterren slaan op de naam zeven van Zevenhuizen.
Een van mijn projecten is het energieverbruik inzichtelijk te brengen en daarvoor is er een apparaat ontworpen die het energieverbruik zichtbaar maakt op internet. We voeren op dit moment een project uit voor de gemeente Groningen. Het project maakt deel uit van het Europees programma Build with CaRe. CaRe staat voor Carbon Reduction. De afgelopen week was er een conferentie in Bremen en Oldenburg over de voorgang en lezingen over het onderwerp.
Ik schreeft al eerder over [[wikipedia:Passive House]] als begrip. Nu stond het weer centraal bij de presentaties en besprekingen. Natuurlijk is het het ultieme doel om zo te wonen dat we geen energie nodig hebben voor wonen en leven. Maar zoals het een aantal keren werd genoemd: er zijn inmiddels al een paar duizend Passive Houses, mooi dat dat kan in nieuwbouw maar door de crisis wordt er maar weinig nieuw gebouwd dus de uitdaging zit in de bestaande bouw.
En daar doet zich nog een ander probleem voor die me wel erg bekend voorkomt. Als je bestaande bouw hebt dan pas je vaak energiemaatregelen toe als je gaat verbouwen. Zelf hebben we net een ander huis gekocht en daar willen we gaan verbouwen. Het is een huis uit 1930 dus valt het buiten de schalen van de energiewijzers. De muren moeten worden geisoleerd, het dak, de ramen, een nieuwe verwarming en zonnepanelen op het dak. Er zit nu een keuken in van 7 vierkante meter. Dus willen we iets gaan uitbouwen aan de achterkant. Een veelvoorkomende situatie bij een vooroorlogse woning want toen had men minder leefruimte (nodig).
Mooi dus het aanpassen van de bestaande woning. Maar als er dan uitgebreid wordt dan komt het onder aan de streep misschien nog slechter uit. Er waren een aantal inspirerende presentaties en een van de inleiders begon met de uitspraak dat zijn bedrijf maar één statement had: het redden van onze planeet. Nu zat ik naast een medewerker van dat bedrijf die zijn directeur dat hoorde zeggen en moest er wel een beetje om lachen. Ja daar hadden ze het wel vaak over maar het draaide toch echt ook wel om veel andere dingen. Die andere 2 P’s van People en Profit en Planet dacht ik bij mezelf.
Het was wel even weer met de neus op de feiten. En hoe langer hoe meer wordt het me duidelijk. Alles draait om de menselijke maat. Natuurlijk willen we allemaal onze eigen verworvenheden houden. Op tijd op vakantie goed leven en wonen. maar wat is op tijd en wat is goed. De weg omhoog, steeds meer en beter staat (nog) centraal in onze maatschappij. We lenen het van onze kinderen en kleinkinderen. We helpen ze wel een eind op weg ze hoeven niet bij nul te beginnen maar de rekening blijft er wel liggen.
Waar je ook komt tegenwoordig overal zie je mensen staan (of zitten) te SMS-en of bellen met een mobiel. Iets wat snel ons leven is ingeslopen. Ben je online dan is IM (Instant Messaging) of chat erg populair. Dat SMS-en chat erg populair is zou best eens te maken kunnen hebben met de mate van intimiteit die het heeft. Je kunt vrij ongemerkt een erg persoonlijk bericht versturen waarvan je ook redelijk zeker bent dat het alleen gelezen wordt door de persoon waarvoor het bedoeld is.
Bellen is ook wel persoonlijk maar je weet nooit of de andere kant vrijuit kan praten. Een SMS berichtje is snel gelezen. Op TED zag ik een presentatie van Stefana Broadbent: How the Internet enables intimacy. Het zette me aan het denken want eigenlijk wil je altijd contact hebben met personen die je dierbaar zijn. In het verleden vertrok iemand naar zijn werk om daar de hele dag bezig te zijn om ’s avonds thuis te komen en dan voor het eerst weer contact te hebben met de dierbaren.
Toen ik 30 jaar geleden begon te werken verbaasde ik me in het begin over het feit dat een collega iedere dag tusen de middag naar huis belde. Het werd me vrij snel duidelijk: werken bij de PTT had als voordeel dat je gewoon binnen Nederland kon bellen en dat dat gewoon geaccepteerd werd. Prive telefoontjes kon gewoon als je het maar beperkt hield. Internationaal lag lastiger. Als je dat deed beging je een doodzonde. Later waren alle dienst nummers voorzien van een blokkering internationaal bellen.
Met de komst van het mobiel werd dat allemaal nog eenvoudiger. Even naar huis bellen dat het wat later werd of even horen wat de dochter voor cijfer had gekregen op dat moeilijke proefwerk. Daar had je het mobiel niet voor gekregen, maar ach werken bij KPN Telecom had zo zijn voordelen. Toen ik Hoofd Beveiliging was was dat een terugkerend punt van discussie: wat mag en wat mag niet. Het ging daarbij vaak niet om de kosten. Hoewel in die periode wel iemand werd ontslagen omdat hij uren met een 06-lijn had zitten bellen. In totaal voor een bedrag va Fl. 18.000,- 06-lijnen waren toen vooral bekend als sexlijnen. Dat is later omgenummerd naar 0800 of 0900.
Jaren later had ik een collega die ’s morgens als eerste een chat kanaal opzette met de partner die ergens anders in het land werkte. De hele dag door hadden ze even contact. Inmiddels werkte ik als manager bij KPN Datacenter bij de groep die zich bezig hield met internet dus was het ook hier een beetje: Wiens appelen men vaart, diens appelen men eet. Inmiddels is die relatie uitgegroeid naar een gezinnetje met kinderen. Ik kan me voorstellen dat die chat verbinding al die jaren is gebleven.
Bedrijven staan huiverig tegenover deze ontwikkelingen want medewerkers moeten zich concentreren op hun werk. Alles wat ze hiervan afleidt moet worden voorkomen is een beetje de opvatting. Maar het tij is niet echt meer te keren want SMS-jes komen natuurlijk altijd stiekem binnen. Bij veel (grote) bedrijven is IM geblokkeerd. Slimme geesten weten altijd wel een manier om dat te omzeilen maar echt openlijk gebruiken is not done.
Wat mij erg opviel in de presentatie is dat we eigenlijk maar intiem contact onderhouden met een zeer klein groep mensen. Vaak minder dan 5. En dat herken ik als geen ander. Mijn adresboek is goed gevuld maar echt goed contact heb je maar met een paar mensen. Die (in mijn geval) wel veranderen door de loop van de jaren.
Het overkomt me wel eens dat ik bij mezelf denk hier klopt iets niet. De afgelopen dagen had ik 2 van die momenten. De eerste keer was toen ik bij de bank op bezoek was om een nieuwe hypotheek te regelen want we gaan verhuizen. We hebben een ander huis gekocht en het oude is inmiddels is ook verkocht (tot onze opluchting want dat is tegenwoordig niet zo gemakkelijk). Ik kwam bij de bank te zitten en moest daar met het water voor de dokter zoals dat zo mooi heet. Ze willen alles weten daar kan ik ook wel inkomen want de huidige crisis is ontstaan door het te gemakkelijk verstrekken van hypotheken.
Maar tot mijn stomme verbazing begon hij ook mijn verzekeringen door te nemen en vervolgens een product van de concurrent af te kraken. Natuurlijk konden we dat beter onderbrengen bij zijn bank. En ze willen graag in de toekomst een aanbod doen om al mijn verzekeringen over te nemen of ik daar bezwaar tegen had? Het is net of er geen DSB neergang is geweest. Je bent daar om geld te lenen best spannend en dan wordt je onder druk gezet om je verzekeringen te verhuizen. Zo bedoelen ze het vast niet maar zo voelt het wel.
En dan hebben we natuurlijk ook nog onze Nationale [[wikipedia:nl:Statler en Waldorf]]: Jeroen Pauw en Paul Witteman. Ik kijk er graag naar op de late avond maar ook wel wel vaak met kromme tenen. Vanuit een bijna arrogante positie leiden ze het gesprek. Ze lopen soms op het randje van het beledigen van hun gasten. Afgelopen vrijdag was Frans Bauer te gast en die werd niet echt serieus genomen vond ik. Frans is niet gezegend met de welbespraaktheid van de heren, weet soms niet altijd zijn punt goed te maken en speelt niet met de woorden zoals de heren dat graag etaleren. Maar Frans betekent heel veel voor een grote groep mensen die hij vermaakt en aan zich weet te binden. Hij gaat met respect om met zijn fans en hij gaf ook blijk dat hij zijn zaakje goed op orde heeft. Tot het volgende fragment:
Commentaar overbodig. Paul terug in je hok ga je schamen. Hij bood ogenblikkelijk zijn excuses aan, waarvoor Frans bedankte. De verhoudingen waren duidelijk. Een selfmade man die iemand, die goed eet uit de door ons allemaal goed gevulde ruif van de publieke omroep, op zijn plaats zet. 1-0 voor Frans.
We zijn weer thuis. We hebben een fantastisch leuke week gehad. Veel gereden en gezien. We zijn voornamelijk in Arizona geweest, Grand Canyon stuk route 66 en natuurlijk ook even in Las Vegas geweest. De conclusie van dat bezoek is dat we het maar gewoon eerlijk gaan verdienen want de $ 20 die we hebben vergokt gaf ons we wat vertier maar dat was het dan ook.
Terug naar Zevenhuizen wat grotendeels voorzien is van Windows 7 van Microsoft. Leuk natuurlijk en ik baalde ook wel toen ik de week voorafgaand aan ons vertrek hoorde dat Zevenhuizen uitgerust zou gaan worden met Windows 7 tijdens onze afwezigheid. Het was erg geslaagd als ik geluiden mag geloven. Ik ben wel benieuwd of de dorpsgenoten uit de voeten kunnen met de engelse versie.
Daarnaast heb ik nogal wat storende dingen gezien. De uitreiking zou eerst plaats vinden in het Wiekhuus, maar het werd in het Herormd Verenigingsgebouw waarna Microsoft zelf in de perspublicaties steeds sprak over het Wiekhuus.
Het gratis huis aan huisblad "de Krant" had er ook een artikel over. Een passage:
De presentatie – de primeur voor Nederland- van zaterdag vond plaats in het Hervormd Verenigingsgebouw. In 2000 startte Microsoft met de planning voor de opvolger van Windows XP en zijn servervariant Windows Server 2003 onder de codenaam Blackcomb. De introductie van de nieuwe versie stond gepland voor 2005. Belangrijke nieuwe functies stonden gepland voor Blackcomb, zoals een verbeterde zoekfunctie voor het zoeken van bestanden en een geavanceerd opslagsysteem, waar de nieuwe zoekfunctie een onderdeel van was. Een nieuwe functie genoemd door Bill Gates was een tekstvak dat de zin herkent tijdens het typen. Later werd Blackcomb vertraagd en het werd een tussenversie met codenaam Longhorn. Longhorn mest in 20-03 verschijnen. In het midden van 2003 bevatte Longhorn sommige functies uit Blackcomb, zoals WinFS, de Windows Desktop Manager en nieuwe versies van systeembestanden gebouwd op hey NET.framwork. . Na de Summer of Worms van 2003, waarin drie grote virussen – Blaster, Sobig en Welchia — in korte tijd hadden ingebroken in Windows-besturingssystemen, wijzigde Microsoft zijn ontwikkelingsprioriteiten. Sommige functies in Longhorn werden onderdeel van nieuwe servicepacks voor Windows XP en Windows Server 2003, zoals veel beveiligingsverbeteringen. De bouw aan Longhorn werd in 2004 nogmaals omgegooid, omdat de kwaliteit van de code niet voldoende was. Hierdoor waren nieuwe functies, zoals WinFS, Next-Generation Secure Computing Base en andere nog niet klaar voor introductie, en verschenen niet in Longhorn toen het werd geïntroduceerd als Windows Vista en Windows Server 2008. Begin 2006 werd bekend dat Blackcomb hernoemd werd naar Windows 7, een naam die daarvoor al door sommige bronnen genoemd werd. Op 13 oktober 2008 werd door Mike Nash, Corporate Vice President van Windows Product Management bij Microsoft, via het Windows Vista Team Blog bekendgemaakt dat Windows 7 niet alleen de codenaam is van de opvolger van Windows Vista, maar ook de officiële naam is. Zevenhuizen weet dat inmiddels ook!
Ik denk niet dat de gemiddelde 7huuster dit begrijpt. Toen ik een aankondiging op de site van het dorp zetten met een logo van Windows 7 van Internet gepluk,t kreeg ik gelijk een mailtje dat ik dat logo niet meer mocht gebruiken. Ergens anders las ik dat 7huizen representatief is voor een gemiddelde Nederlandse gebruiker en dat ze het gebruik willen gaan volgen. Of we daar zo blij mee moeten zijn…. en eigenlijk geloof ik het ook niet.
Terug naar de publiciteit want dat kunnen ze goed bij bij Microsoft (of eigenlijk bij Guidion die de campagne runde). Wat me wel stoorde is dat ze het steeds hebben over het piepkleine dorpje Zevenhuizen. OK we zijn niet groot maar met 2800 inwoners nou ook weer niet piepklein. Communicatief gezien ook niet sterk lijkt me. Het klinkt beter dat je een heel dorp voorziet van gratis software dan het uitdeelt in een piepklein dorpje. Dat was ook wel te lezen in de commentaren.
Dat het met dat piepklein dorpje wel meevalt bleek maar weer eens op onze terugvlucht.
Kwam bij de terugvlucht uit Chicago naast een leuke jonge dame te zitten die werkte als trainster paardrijden en op weg was naar een conferentie in Nederland Ze verbleef die week bij een paardenbedrijf 150 kilometer ten noorden van Amsterdam: Ze kon alleen niet op de naam komen.Groningen, nee Leeuwarden: nee. Zwolle: Nee. Ehm Deventer dan. Nou zo klonk het wel ongeveer volgens haar.
Even later kwam ze met een papiertje weer naast me zitten ze had even haar reispartner gevraagd. Op dat papiertje stond ZEVENHUIZEN. Hoe gek kan je het krijgen. Ze verblijft op dit moment bij Jan Brouwer bij ons op het dorp. Jan woont 2 kilometer bij ons vandaan in het piepkleine dorpje Zevenhuizen maar heeft inmiddels wel een grote naam in Amerika. Geen wonder dat Microsoft Zevenhuizen had uitgezocht. Of zou het komen omdat ik ooit een Steve Ballmer CEO van Microsoft sprak en met hem had over dat ik in een gebied woon die redelijk representatief is voor de wereld. (ik bedoelde toen het noorden). Nou nee natuurlijk niet, gewoon toeval.
We zijn 3 dagen onderweg en er begint een ritme te onstaan. ’s Morgens Amerikaans ontbijt, uitchecken, bagage in de tassen proppen, The Fat Boys starten en hup on the road. Fantastische indrukwekkende omgevingen trekken aan ons voorbij. Het is alsof we in een schilderij rijden. we hebben al een paar Nationale parken gehad met als grootste de Grand Canyon maar we waren het er over eens: Zions park was veruit het mooist. Geweldige rotspartijen. We konden geen gebruik maken van de tours met bussen maar in het informatie centrum zag het er prachtig uit. Dat gevoel hebben we wel vaker. Hier motorrijden is fantastisch, de ruimte, de brede wegen en natuurlijk genieten van het samen optrekken. De brede greinzen passen sams niet in de helm. Maar soms wil je ook wel eens even die andere toeristische pet opzetten. Met een waterfiets onder een stuwdam, een wandeling naar the weeping rocks of raften op de Colorado. Maar we kwamen motorrijden en natuurlijk is dat geweldig. Ook hier groeten motorrijders elkaar maar dat is hier toch iets anders want op sommige stukken is er weinig tot geen verkeer en als dat dan een motor is is dat groeten wel bijzonder. Na een dag toeren met veel stops komen we bij het hotel aan die we de avond ervoor hebben geboekt. Werkt fantastisch. Behalve als het hotel niet de beloofde Fast Internetverbinding heeft. Want het is wel relaxed als je weet dat er ergens een bed voor je staat. (of in ons geval de 2 queen sized bedden.) We hebben tot nu toe geweldige hotels gehad met veel ruimte keurig net. Maar dat hadden we al begrepen van eerdere gasten. En met de lage dollar een genot want we hebben nog geen hotel gehad duurder dan € 50,- voor ons 2-en inclusief ontbijt. Na het boeken van het hotel op zoek naar een hapje eten. Gisteren gegeten bij Pizza Hut wat anders. 🙂 Nog even ons verbazen over de Amerikaase TV en dan op een oor want slapen na een dag toeren in de warmte gaat prima. We hebben nog een stuk route 66 te gaan, een bezoek aan Las Vegas en ook nog even naar de zuidkant van de Grand Canyon.
Het is ruim 10 jaar geleden dat ik met Nieko afsprak om een week op motor te gaan rijden in Amerika. En omdat hij klaar is met zijn studie is het een mooi moment om op pad te gaan. Deze blog komt dus uit Phoenix waar twee motoren stonden te wachten. Natuurlijk zijn dat Harleys want om hier op een japanner te gaan rijden, dat doe je niet.
Reizen naar Amerika is een echte beleving. Het is omgeven met beveiligingsmaatregelen en die moet je erg serieus nemen. Maarin hoever het effectief is??? Een tussenstop in Chicago leverde gelijk een mooie situatie op. Toen we even een drankje kochten, moesten we ons allebij legitimeren. Alsof ik er uit zie als jonger dan 21. Vermakelijk te zien toen een Schot van een jaar of vijftig 5 pilsjes kwam halen. Dat kon niet want alle 5 moesten ze zich legitimeren. De bar was eens betrapt op het schenken van alcohol aan iemand onder 21 en als dat nog eens gebeurd dan raken ze hun vergunning kwijt.
Even terug naar de Harleys, 2 Fat Boys. Wat een belevenis om daar op te rijden. Als we samen optrekken na een kruizing worden de zuigerslagen er uit gehamerd. Een genot op op te rijden.
We rijden van hotel naar hotel. Steeds een dag voor aankomst via internet geboekt. Over het algemeen is boeken via internet goedkoper. Vanmiddag liep een reiziger boos de lobby van een hotel uit om via z’n mobiel te reserveren. Dat scheelde 10 dollar. Rare jongens die Amerikanen. (hmm misschien had het ook een Nederlander kunen zijn)
Het zal niemand ontgaan zijn dat er per 1 oktober een nieuwe wet van kracht is die spammen naar bedrijven verbiedt. Naar prive personen was het altijd al verboden maar nu mag het ook niet meer naar info@bedrijf.nl.
Zoals het het een goed Nederlander betaamt gaan we dan nog even snel de laatste week van september een mail sturen aan alle mensen waarvan we maar een mailadres kunnen vinden. Daarin stel je de vraag: wil je nieuwsbrieven van ons blijven ontvangen schrijf je dan in in ons bestand. Eigenlijk zo fout als het ook maar even kan. Want veel van die mail kwam op mijn prive mail adres wat dus al vijf jaar lang niet mocht.
Zo ook een advocaten kantoor in Groningen die zich profileert met een specialisatie in Intellectueel eigendom en juridische aspecten van ICT. Ik kreeg op 30 september een reclame mail met daarin de oproep om me in of uit te schrijven. En natuurlijk de uitleg dat het vanaf 1 oktober niet meer mag naar bedrijven en dat het mogelijk moet zijn eenvoudig uit te schrijven. Saillant detail is wel dat de mogelijkheid om uit te schrijven er niet is. Wel ergens in de tekst van het openingsartikel maar niet in de header of footer. Wel staat er prominent in de header 2 keer dat je je kunt aanmelden en je kunt het ook nog afdrukken. Handig om deze misser in te lijsten.
De afgelopen week heb ik denk ik ruim twintig van dit soort mailtjes gekregen. Waarschijnlijk veel meer maar die zijn blijven hangen in het spamfilter. Het wordt dus lastiger om koud te acquireren. Ik kan me de verleiding dus wel indenken.
Een goede nieuwsbrief applicatie moet beschikken over een opt-in en een op-out mogelijkheid. Een ontvanger moet altijd bewust zich aanmelden. Het kan dus niet zo zijn dat een bedrijf adressen importeert die vervolgen gemaild worden, er zit altijd de stap tussen. U bent ingeschreven in het bestand wilt u dit? (anders zouden derden mensen kunnen aanmelden.) Doet een klant niets dan krijgt hij de mailing ook niet.
Op deze manier bevat een bestand altijd mail adressen van mensen die de mailing bewust wel willen ontvangen. Eigenlijk super handig voor de maker van de nieuwsbrief want het verloop in de inschrijvingen zegt iets over de betrokkenheid van klanten. En er hoeft nauwelijks tijd aanbesteed te worden qua onderhoud. Het bestand muteert vanzelf. Op één punt moet er nog wel iets worden gedaan. Het handmatig verwijderen. In het geval mensen een andere baan krijgen en het mailadres komt te vervallen die moeten nog wel handmatig verwijderd worden. Of als mensen komen te overlijden. De rest van de uitschrijvingen gaat automatisch tenminste als die mogelijkheid prominent aanwezig is en niet weggestopt.Maar dat zou je niet moeten willen want dat levert ergenis op bij klanten en de mondige klant tegenwoordig gaat op zoek naar een mogelijkheid zijn ongenoegen te uiten. Wat dat betreft is de klant mondiger geworden en dat is maar goed ook.
Ik kan me de rijtjes op de lagere school nog prima herinneren, millimeter, centimeter decimeter, meter decameter, hectometer en kilometer. Daar hield toen de wereld op. Later op het voorgezet onderwijs leerden we dat er ook nog zo iets was als micro en nanometer een aan de andere kant Mega en en giga en toen werd het allemaal wat moeilijker voor te stellen.
Eigenlijk zouden mensen niet moeten werken met getallen die het voorstellingsvermogen te boven gaan. Als je een miljoen bezit kan je je nog redelijk voorstellen wat je hebt. Wordt het veel meer dan is het onvoorstelbaar en je bent het ook zomaar kwijt als je even niet goed op let. Marco Borsato en met hem anderen weten hierover mee te praten.
Ik moest er aan denken toe ik dit weekend met iemand liep te praten over het totale electricitetsverbruik in Nederland. Het schijnt de afgelopen maanden fors te zijn afgenomen in vergelijking met vorig jaar. In 2004 was er een groei te zien van 0,9% nu gaat het om een afname van ruim 5 % in de eerste 6 maanden en in Augustus was de afname bijna 7 % ten opzichte van het jaar ervoor.
De transporteur Tennet geeft geen verklaring want zij zijn alleen van het transport en de cijfers. De discussie ging over of het uitgedrukt moest worden in giga Wh of tera Wh. We gingen aan het rekenen met huishoudens.We kwamen er wel uit. Maar toch even nagekeken en het gaat om rond de 100 miljard kWh. Er gaan 8760 uur in een jaar dus het gemiddeld aangeschakeld vermogen is ergens rond de 10 giga Watt.
In de eemshaven komen een paar finke centrales te staan van over de 1000 Mega watt. De Eemshaven kan straks ongeveer de helft van de Nederlandse energie leveren (op vol vermogen). Of heb ik een rekenfout gemaakt? Lastig met al die nullen, zo heb je het en zo ben je het kwijt.
Lees ik vandaag in de krant dat de graaicultuur al aanwezig is bij startende managers. Volgens het artikel hebben studenten te weinig normbesef volgens veel bedrijven. De hogescholen en universiteiten moeten daar meer aan doen. Iets met pot en de ketel die elkaar iets verwijten. Want om te starten is het een bedrijfscultuur die wel of niet de gelegenheid geeft.
Ooit in het verleden deden we een normen en waarden traject bij KPN district Groningen . (ruim 10 jaar geleden) Dat was toen nog een zelfstandig opererend organisatie onderdeel. We starten bij de managers op de werkvloer met vragen zoals: wat vind je dat moet kunnen, wanneer moet er iets van gezegd worden, wanneer krijgt iemand een berisping, een slechte beoordeling, moet iemand geschorst worden en wanneer zou iemand ontslagen moeten worden.
Een prachtig overzicht volgde en het bleek met het normbesef wel aardig te gaan. Met de dienstauto de buurman aanslepen als die pech had kon nog wel maar bier halen voor de voetbalvereniging kon volgens velen niet. Het belasting formulier op kantoor kopieren was geen probleem maar een kleurplaat voor een van de kinderen stuitte op meer verzet. Op een paar punten was een zero tolerance. Geld `lenen` uit een kas maar ook het uit laten lekken van een geheim nummer. Iedereen was het erover eens zonder uitzondering dat dit stond op ontslag.
Vervolgens werden de vragen gesteld aan de directie en die waren veel minder tolerant. Op 80% van de genoemde voorbeelden stond ontslag. Eigenlijk was er niets wat moest kunnen. Toen we vervolgens vroegen hoe ze er zelf mee om gingen werd het stil want het was een publiek geheim dat de directeur eens was betrap terwijl hij een kleurboek aan het kopieren was. Er volgde een stevige discussie want als het hogere management al de teugels liet vieren waar zou het dan eindigen? Maar ze beseften zich ook wel dat ze dan die regels ook over zichzelf afriepen en in de open organisatie die het inmiddels wel was geworden bleef weinig verborgen.En als geen ander wisten ze dat het averecht ging werken om allerlei dingen te verbieden die ze zelf wel deden.
Het werd een mooie gedragscode die werd geformuleerd. Waarbij er geen weten of regels waren maar wel een duidelijk verhaal: Volgens de wet strafbare handelingen, stond op ontslag. (diefstal, verduistering etc.) Veel zaken werden teruggelegd bij de persoon. Doe vooral geen dingen waarvan je het niet op het werkoverleg durft te vertellen. Bij twijfel altijd iemand raadplegen. Dat lijkt vaag maar in het bedrijf dat we toen waren was het een dijk van een gedragscode. Graaien stond toen gelijk op ontslag.
Door de loop van de jaren is KPN een landelijke organisatie geworden met uniforme werkwijzen en systemen. En veel van die organisaties zijn ook op elkaar gaan lijken want alle methoden en modellen zijn gebaseerd op dezelfde uitgangspunten.Heel veel bedrijven maken gebruik van standaard software die wereld wijd worden gebruikt Baan had vroeger een succesvol product maar SAP wordt tegenwoordig veelgebruikt. Sap tref je in veel bedrijven om de huishouding van het bedrijf te runnen van verkoop ondersteuning HRM en productie.
Prachtig hoe je het verkoop proces kan monitoren. Een verkoper ziet een mogelijke kans bij een klant en kan dit alvast invoeren in SAP als koude lead, is er eens met de klant over gesproken dan kan het veranderen in een warme lead. Aan deze lead kan je gelijk de verwachte omzet noteren en daarnaast is het mogelijk de kans te scoren dat het doorgaat.
Stel dat ik een stratenmakersbedrijf heb en ik ben daar verkoper. ik zie een nieuw gebouw bij de buurman van mijn klant gebouwd worden dan weet ik dat er ook bestratingswerk moet komen. ik schat in hoeveel er bestraat moet worden en vul de te verwachten omzet in als koude lead met een waarde van 20.000 euro. Vervolgens score ik de kans op 10% want ik heb een prima relatie met mijn klant die me misschien wel kan introduceren. Als ik er eens op bezoek geweest ben en hij geeft aan dat er inderdaad bestraat moet worden dan wordt het een warme lead en de kans stijgt naar 40%. want hij had nog geen bestrater op het oog. Al deze gegevens worden meegenomen in de te verwachten omzet. Een mooie voorspelling waar aandeelhouders erg blij mee zijn.
Ik begreep dat het "mooie" van SAP is dat je ook al gelijk de bonus voor deze deal vanaf het begin kan toewijzen, wie werken er aan mee en wie krijgen welk aandeel. Prachtig want als medewerker kan ik zien ho mijn bonus zich ontwikkeld. Ik kan me nog herinneren uit mijn security tijd dat er iemand is ontslagen omdat zijn moeder die ook bij het bedrijf werkte de gescoorde opdrachten op naam van haar zoon boekte. Bijzonder detail was dat ze tijdens het onderzoek ontkende dat het haar zoon was.
Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik geen enkel verstand heb van SAP en hooguit bij mijn laatste werkgever er mijn uren in moest verwerken. En dat was een drama. Al heb bovenstaande is niet meer dan een inschatting van me dat het zo zou kunnen gaan. Het hoeft natuurlijk niet. Maar als je het zou willen. De software ondersteund het wel.
Om terug te komen op de studenten. Het is maar net in welke bedrijfscultuur ze komen. En daarnaast ligt er een belangrijke rol bij het recruitment proces. Daar bepaal je wie je aanneemt.
Hup ik moet weer aan de slag snel kijken hoe de pipeline qua opdrachten voor mijn eigen bedrijf er uit ziet.
De afgelopen vrijdag zijn we (Nieko en ik) naar Amsterdam getogen om er de IBC (International Broadcasting Convention) te bezoeken. Een aantal jaren geleden was ik er ook al eens op bezoek en het was wederom een grote verrassing.
Het gaat over alles wat met uitzenden te maken heeft. Veel, heel veel camera’s, dus ook veel schermen, mengtafels en regieruimten. Niet dat het voor mij nu direct "the place to be" is. Maar het is misschien prima te vergelijken met een motorbeurs. Daar gaan we ook vaak naar toe. Maar echt een nieuwe motor kopen zit er niet in. Maar we rijden wel motor.
Echt een studio inrichten, professionele camera’s aanschaffen of beelden gaan monteren zie ik me voorlopig nooit doen maar het is wel leuk om te zien hoe de techniek zich ook op dat gebied ontwikkelt. Want als telefonie en ICT je vak is, dan blijkt dat er in de media pas echt bandbreedte en opslag gevraagd wordt. Wat is het automatiseren van de boekhouding, waar veel grote bedrijven nog mee bezig zijn, maar een kneuterige aangelegenheid.
Dan is een bandbreedte voor een telefoniegesprek van 64kb/sec maar niks. Het is nog steeds wel waar we het mee kunnen doen. Voor het overbrengen van beeld moet dat vele malen sneller en geen wonder dat de roep om glasvezel nog steeds klinkt. Als je dan alleen er maar mee gaat bellen of internetten is dat natuurlijk een beetje overdone.
Een dagje rondlopen op de IBC leert je dat de opmars van breedband nog wel een poos door zal gaan. En zelfs dan zullen providers de bandbreedte knijpen want de honger naar bandbreedte, als het beschikbaar is, zal gewoon blijven toenemen. Ik las ergens dat zelfs op een snelheid van 100Mb/s ’s nachts nog een beperking gezet wordt. Omdat anders er ’s nachts veel films worden gedownload.
Het doet me een beetje denken aan de "Tragedy of the commons" of in het nederlands: [[wikipedia:tragedie van de meent]]. Hierin wordt beschreven hoe het maximaliseren van de winst voor een individue vanaf een bepaald punt gaat leiden tot verlies van het collectief. Een artikel om in deze tijden nog eens te lezen lijkt me.
Even terug naar de IBC. Ik blijf me er over verbazen dat de grootste beurs ter wereld die jaarlijks in Nederland gehouden wordt zo weinig aandacht krijgt in de media. Het is ook bijna alleen engels dat er gesproken wordt. Dan is het toch leuk om Stef van der Ziel op een stand te treffen. Stef is in Nederland al jaren een begrip in de wereld van Streaming Media. Stef heeft zijn bedrijf gewoon in Groningen want als je klanten over de hele wereld zitten kan je overal je kantoor hebben, dus ook in Groningen.
Via Facebook kreeg ik weer een test aangeboden om te kijken wie ik eigenlijk ben. Het is niet de eerste die ik maak en zal zal het nog wel eens een paar keer doen en dan kijken of er iets veranderd is.
De theorie zegt dat er door de loop van de jaren niet veel verandert hooguit bij een ingrijpende gebeurtenis in je leven. Je blijft redelijk die je bent.
De resultaten van Facebook worden omschreven met de woorden INFP (Introversion, iNtuition, Feeling, Perception). De uitleg is:
You are idealistic, loyal to your values and to people who are important to you. You want an external life that is congruent with your values. You are curious, quick to see possibilities, and can be a catalyst for implementing ideas. You seek to understand people and to help them fulfill their potential. You are adaptable, flexible, and accepting unless a value is threatened.
Famous people with your same INFP personality include: Mary the Blessed Virgin, Hellen Keller, William Shakespeare, John F. Kennedy Jr., Jacqueline Kennedy Onassis and Julia Roberts.
Nu heb ik een soortgelijke test al eens eerder gemaakt. Dat was op de site van www.personaldna.com. De resultaten staan hieronder:
Als je er met de muis overgaat krijg je een beschrijving van de kleur. De eerste test is afgenomen in mei 2007. 2 jaar later ben ik iets minder spontaan geworden, mijn vrouwelijkheid is het zelfde en het beetje mannelijkheid dat ik had is ook nog afgenomen.
Mijn emphatie is gestegen ten koste van mijn openheid en extraversie. Daarentegen is mijn vertrouwen wel gestegen.
Er zijn geen schokkende dingen gebeurd hooguit dat ik voor mezelf ben begonnen. Misschien is dat wel van invloed geweest op de score. En dan is het goed dat het aandeel Earthy en Functional is gestegen.
Over het algemeen kan ik me wel vinden in de resultaten en dat is maar goed ook want de antwoorden kwamen van mezelf.
Dat alles dus via Facebook waarmee ik de afgelopen weken behoorlijk mensen heb lastig gevallen want de uitnodigingen bleven maar komen en daarna kwamen de herinneringen. Na heel lang zoeken kwam ik erachter dat er ergens diep weggestopt bij facebook een schript was waar je de herinneringen mee kan stoppen. Heel erg slecht!!!
Nu is het mij gelukt om de herinneringen stop te zetten en dat deed ik via http://www.facebook.com/contact_importer/remove_uploads.php. Al het zoeken op internet leverde me niet echt een positief beeld op van de handelswijze van Facebook. Ik schaam me er voor om veel mensen uitgenodigd te hebben. Aan de andere kant zitten veel van mijn kennissen op facebook. En de fout lag om te beginnen bij mezelf ik was zo stom om mijn contactenlijst uit te nodigen. Het was maar een muisklik maar ik heb het echt zelf gedaan. Sorry.
Als ik eerlijk ben heb ik wel iets met eenvoud. Dat vertaalt zich dan vaak in simpele oplossingen. Dat zal met mijn Groningse roots te maken hebben. Grote meeslepende dingen zijn niet echt aan mij besteed. Dat uit zich dan vaak in het aanschaffen van dingen die goed genoeg zijn voor het doel waarvoor ze dienen maar ook niet veel meer dan dat. Een mooi voorbeeld zijn de moteren die we thuis hebben staan een Honda van 30 jaar en een leger Moto Guzzi van 24 jaar. Niet dat ik van oude motoren hou maar wel omdat ik motor rijden leuk vind en deze motoren de gelegenheid bieden om te toeren. De kosten zijn verwaarloosbaaar 23 euro verzekering per jaar per motor en de een is belastingvrij en de ander wordt volgend jaar belastingvrij. Er zit natuurlijk wel altijd een schaduw kant aan want er is wel eens wat met beide beestjes maar aan de andere kant heeft dat ook zo zijn charme.
Zo ben ik ook erg blij met de nieuwe TV zender van nederland 1TV die gisteren gelanceerd werd. Ik heb er net even naar gekeken een echte aanrader want de eenvoud straalt eraf.
Gisteren kreeg ik via een ander kanaal een artikel toegestuurd die mij uit het hart gegrepen is. The Good Enough Revolution: When Cheap and Simple Is Just Fine . Zo heb ik het afgelopen jaar lopen bellen met een Nokia, de 6700 was het volgens mij. Een simpel toestel, alle basis functies zitten er in. Maar de toetsen beginnen nu te haperen en hij vertoond ook andere kuren. Dus ik sta voor een keus. Wat wordt het nieuwe toestel? Ik heb ook een HTC waar ik mijn mail mee kan lezen en surfen. Met een beetje afgunst kijk ik naar de Iphone of de nieuwste Nokia´s. Prachtig om te zien maar waarschijnlijk wordt het gewoon weer een basistoestel waarmee ik kan bellen en redelijke foto´s kan maken. De HTC hou ik dan voor het werken onderweg (de HTC verzorgt ook de koppeling naar de laptop om zo onderweg te werken). Maar als ik onderweg moet werken dan is een gelegenheid met een wirelessverbinding ook goed.
Het grote voordeel is dat als je met eenvoud genoegen neemt het ook snel betaalbaar is en dus ook van alles wel wat hebt. Maar als een echte bricoleur is dat wel handig want je kunt je dan altijd redden. Het gaat bij bricolage om iets wat we in Nederland niet zo goed kennen maar in het engels staat er veel over te lezen op wikipedia
Een dag op het water en tussen de boten vind ik leuk maar echt een bootjes liefhebber ben ik niet.. Sinds een jaar of 3 ben ik regelmatig in de Eemsdelta (Delfzijl, Eemshaven en omgeving). Die combinatie maakt dat ik natuurlijk ook op Delfsail te vinden ben. Vrijdag bij Ilse de Lange (met Aukje) en gisteren met Nieko op de motor en gisteravond met Gemma bij Marco Borsato en het afsluitend vuurwerk. Daar moeten we dan wel de hele provincie voor oversteken van west naar oost maar Delfsail is een prachtig evenement. Ook aan voorgaande edities heb ik hele dierbare herinneringen.
Normaal gesproken heb ik mijn bedenkingen tegen evenementen die worden aangegrepen door grote bedrijven om klanten te verwennen in een bobo omgeving. Bij Delsail heb ik dat minder omdat de regio het verdient om goed op de kaart gezet te worden. Door de decentrale ligging is het geen automatisme om er op bezoek te gaan. Terwijl het gebied veel schoonheid in zich heeft en zeker de afgelopen jaren zakelijk ook veel kansen.
Ik ben wel al een aantal keren getracteerd op een bezoek aan een evenement door een bedrijf en natuurlijk is dat leuk. In Thialf, bij FC Groningen of eerder bij Delfsail bijvoorbeeld mocht ik me al eens laten verwennen. Maar het geeft me ook wel eens het gevoel van opgesloten te zijn. Want of je het wilt of niet je maakt geen deel uit van de happening zelf. Gewoon op de staantribune bij Thialf of de gewone tribune bij de FC met vrouw, zoon of dochter is toch leuker.
Gisteravond was ook het havendiner, dresscode: Black Tie. Daar hadden we ook naartoe gekund. Gisteren tegen het eind van de middag zag ik de eerste paren volledig opgedoft tussen de vele bezoekers scharrelen. Dat was wel een beetje een een vreemd gezicht. Blij dat ik niet ben gegaan, maar ik hoop dat ook het havendiner een succes was want gelet op de grote hoeveelheid gasten uit de rest van het land was dit een prachtige gelegenheid om de Eemsdelata goed op de kaart te zetten.
Dindsdag doorkruisen we de provincie nogmaals om gast te zijn van Groningen Seaports. Natuurlijk gaan we want het is leuk en we hebben Delfsail ook al een andere wijze voldoende geproeft. Leuk!
Auteursrecht en de rechten van foto’s blijven al tijden de gemoederen bezig houden. Met name als het gaat om foto’s van personen. Het koninklijk huis is druk aan het procederen over de vakantiefoto’s en mijn verwachting is wel dat het nog heel lang kan duren voor dit punt echt opgelost is.
Ik werd er nog eens mee geconfronteerd bij een blog over jatten van digitale rechten tijdens [[wikipedia:Burning Man]]. Burning man is een festival ergens in een woestijn in Amerika waar een hoop creatieve mensen een aantal dagen uit hun dak gaan. Het paradijs voor fotografen. Omdat er prachtige taferelen te zien zijn erg kleurrijke figuren. Maar wat te doen als opeens foto’s van hele creatieve uitdossingen door een fotograaf commercieel gebruikt worden? Een zeer lezenswaardig stuk want volgens mij gaat het hier om de essentie van de rechten.
De organisatie Burning Man komt in actie als foto;s van het gebeuren worden misbruikt. En dat is met name als het gaat om commercie of als het gaat om privacy gevoelige zaken. In het blog staat een mooie zin die eigenlijk ook zou moeten gelden voor andere evenementen:
Carrying a camera in BRC (Black Rock City -> Burning man JH>) bears a weighty responsibility: the cultural expectation that you’ll ask first before you shoot has become second nature to Burning photographers/videographers;
Voor de rest zijn de foto’s te gebruiken onder de Creative Commons Noncommercial license.
Het is het laatste weekend van de feestweek bij ons in het dorp Zevenhuizen en bij sommige evenementen zijn er een aantal fotografen in de weer. Die schieten dan een paar honderd foto’s om ze daarna tegen betaling aan te bieden op een downloadsite. Een paar fotografen uit het dorp zijn betrokken bij de organisatie. Ze leveren de foto’s aan voor de site van het dorp en schrijven er belangeloos een stukje bij. Andere fotografen komen van buiten en schieten ongevraagd foto’s en plaatsen ze op de bestelsite met een watermerk dat het hun foto is. Waar blijft het recht van de persoon die al zwoegend 7 kilometer hard heeft gelopen en soms iets minder florisant wordt neergezet.
Nog lastiger is het natuurlijk als mijn favoriete blog onderwerp het Dagblad van het Noorden een artikel van de site van het dorp haalt en dit nagenoeg letterlijk overneemt zonder even te overleggen. Toevallig raakte ik in gesprek met "de schrijver" en hij deed daar nuchter over en zei : "stuur maar een rekening voor de foto". Nu staat er mooi cryptisch bij "eigen foto". Ik dacht dat dat altijd betekende dat het gemaakt was door het dagblad zelf. Het betekend dus: zelf gejat 🙂
Voor alle duidelijkheid ik heb vele malen liever dat er op deze manier aandacht besteed wordt aan de regio dan helemaal geen aandacht voor lokaal nieuws. Misschien is het een iedee om eens met een groep regio vertegenwoordigers een kop koffie te drinken (nodig ze eens uit op de redactie) om zo een en andere te stroomlijnen. Eigenlijk wat op lokaal niveau al heel gebruikelijk is. 90% van de artikelen van de dorpssite wordt aangeleverd en geplaatst door anderen dan de webmaster.
De feestweek is weer in volle gang. Zoals al jaren met vaste onderdelen en ieder jaar is er weer iets nieuws. Dit jaar zijn dat de run van Zevenhuizen (de 7 van 7 ) en de nostalgische wandeling voor senioren. Beide onderdelen hebben iets te maken met lopen. Het een is voor de jongeren (zo snel mogelijk van start naar finnish) en en de andere is bedoeld om te genieten (en ook om te bewegen)
Maar vrijdag begon het met de run en een kleine 200 mensen holden door het centrum van het dorp. De straat was weer afgesloten want tijdens de feestweek is op een paar momenten het dorp echt van het dorp. Veel mensen op straat en een geweldig leuke sfeer.
Het begon met de jeugd in een aantal klassen en toen werd het serieus. De lopers konden kiezen om automatisch getimed te worden met een chip aan de schoenveter of handmatig.
Dit laatste is lastiger want wanneer klok je iemand die in de meute over de start gaat. Bij het gebruik van de chip wordt die keurig geregistreerd bij het passeren van de start en finnischlijn. Voor de organisatie is het ook lastig want hoe voeg je die twee metingen samen? Van de gechipte lopers zijn de resultaten direct beschikbaar en eventueel on-line te vinden. Daar ontbreken dan de lopers zonder de chip. Ik kan me trouwens ook voorstellen dat er tot in lengte van dagen lopers zijn die niet met een chip willen lopen.
Dat probleem doet zich niet voor bij de nostalgische wandeling voor senioren. Hoewel er tegenwoordig ook oplossingen zijn voor het volgen van personen via GPS. De ouderen hebben ook een kortere route en na afloop krijgen ze een kop koffie met er iets bij. Ook worden er foto’s van vroeger vertoond. Er komen steeds meer foto’s beschikbaar uit de oude doos en voor Groningen zijn er een aanal te vinden op de site www.beeldbankgroningen.nl.
Deze site is inmiddels een poos in de lucht en ik moet zeggen het valt me niet mee. De kwaliteit is in sommige gevallen ronduit slecht. De foto’s lijken er wel opgegooid te zijn. Veel van de foto’s zijn afkomstig uit overheids archieven. Ze zijn niet te downloaden want in een zeer uitgebreid verhaal wordt ingegeaan op auteursrechten. Nu heb ik er foto’s op zien staan waar absoluut geen toestemming voor is gevraagd aan de fotograaf. Dus beeldbankgroningen mag wel ongevraagd foto’s plaatsen van gemeenten maar inwoners van die gemeenten mogen de foto’s niet bij Beeldbankgroningen downloaden. Eem beetje raar is dat wel. Natuurlijk schuift de organisatie die de foto’s beheert de verantwoordelijkheid door naar de gemeente waar in dit geval de foto’s vandaan komen.
Natuurlijk is het wel fantastisch om de foto’s te bekijken maar het zou ook leuk zijn dat de oudjes die foto’s kunnen zien. En dat is vanaf de site van Beeldbank Groningen wat lastig. Er zit bijvoorbeeld geen show mogelijkheid op. De site is trouwens helemaal een beetje opgezet met een achterhaalde techniek volgens mij. Maar ja beter zo dan dat de foto’s liggen te verstoffen in een overheidsarchief.
Zomertijd in mijn jeugd was een tijd van thuis helpen. Op de boerderij was altijd wel wat te doen en in de zomer was dat ook altijd hooien. Op de trekker: schudden, wiersen en als het klaar was het hooi binnenhalen. Dreigde er regen dan moest er worden geopperd. (hoopjes hooi maken ter bescherming tegen de regen) Altijd een onzekere tijd want wanneer moest je het gras maaien want als het regent terwijl er hooi op het land ligt dan is niet best. De kwaliteit van het hooi neemt daardoor af.
Als hobby boer zit je nog met precies dezelfde problemen alleen is het een beetje complexer want je moet ook nog eens vrij hebben om te hooien. De afgelopen weken was het weer zover. Gelijk na het lopen van de vierdaagse had ik het plan om te gaan hooien alleen moest op de maandag onze zoon uit Hamburg gehaald worden. Een dag later dan de andere boeren dus maar begonnen met maaien. Meerdere keren op een dag kijken naar buienradar en het moest kunnen want er werd wel wat regen voorspeld maar dat was maar beperkt. Dus woensdag het hooi geschud en woensdag avond keurig bij elkaar geharkt.
Donderdag nat dus, het buitje wat dus een stortbui werd, bij ons. Dat is balen. Kijkend naar buienradar. Vrijdag en zaterdag mooi weer. Gelijk maar weer schudden. Zaterdagmiddag is het in balen gemaakt en gelijk gesealed in folie. Zoals een buurman boer eens vertelde daar komt het net zo uit als het er ook in gaat. Dat was vroeger wel anders als je hooi in huis haalde dat niet goed droog was had je kans op schimmel of in het ergste geval Hooibroei. menig boerderij is daardoor afgebrand.
Maar balen dus. De oplossing voor de moderne boer. Met buienradar als kompas wanneer gemaaid geschud en geoogst kan worden. Het kan nu op ieder moment in de zomer als het maar eventjes droog is. Het zeulen met hooipakjes is ook verleden tijd met groot materieel worden de balen aan de kant gezet. Wel zo efficient. Maar het echte hooien is er wel door verdwenen. Een leger mensen op het land die hooipakjes op een platte wagen laden. Hoog opgestapeld terug naar huis waar nog een warm een stoffige klus wacht, het naar binnen brengen. En dan met elkaar nog even nazitten onder het genot van een flesje bier.
Het zit er weer op mijn 2e vierdaagse. En om eerlijk te zijn viel het me niet mee. Vorig jaar was zwaar maar dit jaar had ik vanaf dag 1 blaren en dan is de pret van het lopen er een heel klein beetje af. Maar voor de rest was het weer een geweldige week.
We kregen kaartjes voor de vlaggenparade. Dit jaar waren er minder bezoekers dan vorig jaar en volgens mij worstelen ze een beetje met de opzet want het was altijd op de maandagavond maar veel lopers kwamen dan niet omdat ze de volgende morgen weer vroeg op moeten. Dus naar de zondagvond maar het stadion was lang niet vol. Maar dat is natuurlijk ook maar bijzaak het gaat om het lopen en dat begon op dinsdag. Een mooie warme dag en woensdag eigenlijk net zo.
Donderdag kregen we de 7 heuvelentocht en ergens aan het begin van dat deel begon het te regenen, spoelen. Gelukkig stonden op 2 plaatsen langs dat stuk kennissen en ik verheugde me op het gelukstelegram die voor me klaar zou liggen bij het Dagblad. Jawel ik kom er niet omheen ook in deze weblog het Dagblad. Lezers konden een gelukstelegram sturen naar de lopers die afgehaald konden worden bij de camper van het Dagblad. Wel uhhh in mijn geval was er iets mis gegaan. Er was geen telegram voor me. Dat kwam veel voor volgens de knorrige dame achter de tafel met de dozen met enveloppen (zo mooi illustratief, ze leven nog in de papieren wereld). Mensen vulden het verkeerd in en er waren al veel meer teleurgestelde lopers geweest. Er waren telegrammen geweest met lieve Ria zet hem op. afz. Klaas ja en daar kan je natuurlijk niks mee volgens de dame. (gewoon allemaal afdrukken in een krantopmaak en meegeven aan belangstellenden lijkt me, gratis tip voor de volgende keer).
Er zijn dingen die overkomen je en die je wel graag terug wilt draaien. Vandaag overkwam me weer zo iets. Iemand stuurde me een uitnodiging voor Facebook. Daar heb ik al een poos een account maar deed er eigenlijk niets mee.
Dus de uitnodiging toch maar aangenomen en gelijk maar even gekeken wat er tegenwoordig te beleven valt op Facebook. Niet veel dus op mijn eigen pagina. Maar eens kijken wie er meer uit mijn adresboek nog meer op Facebook zitten. Dus even Facebook in mijn adresbook laten kijken en dat waren er toch een stuk of 80 contacten. Hmmm sommigen dus een uitnodiging gestuurd. Vervolgens vroeg Facebook me of ik alle andere mensen in mijn adresbook ook een uitnodiging wilde sturen en voor ik er om dacht klikte ik op OK.
Oeps!!
Want mijn adresbook is redelijk gevuld. Ik vermoed dat meer dan 1000 mensen een mailtje van me (via Facebook) hebben gekregen. Even later regende het "out of office replies". Gelijk maar een berichtje achter gelaten op facebook met de melding dat het niet de bedoeling was. Wat vervolgens mij 2 mailtjes opleverde met de opmerking: hoezo of wil je niet dat we geconnect zijn, wel met een smiley er achter.
Het kwaad is al geschied. Dit wordt natuurlijk de nieuwe vorm van spam als het spamverbod ingaat over een paar maand. Want daar is weinig aan te doen. Iemand heeft aangegeven met je verbonden te willen zijn kan moeilijk mail betitelen als spam.
Tot zo ver mijn schaamtegevoel, ik had wel gelijk een paar mailtjes en één telefoontje van mensen die ik een poos niet had gesproken dus had het toch nog zijn nut. Maar als ik het had kunnen terugdraaien had ik het zeker gedaan. Veel mensen zijn nu op vakantie dus het zal nog wel een poosje nadruppelen.
In facebook heten de contacten vrienden. Wel een beetje een zware aanduiding voor de 36 contacten die er nu staan want hoeveel vrienden kan je hebben, maar ik durf daar niets meer van te zeggen. Ik heb dus 36 facebookvrienden en daar zeg ik niets te veel of te weinig mee.
De pers mag er graat prat opgaan dat ze het zuurstof voor de maatschappij is. Journalistiek onafhankelijkheid is hun grootste goed. Want wie controleert anders de bestuurders? Al menig discussie heb ik daar over gevolgd (en gevoerd maar daar ben ik mee gestopt). Maar in security land geldt ook wie controleert de controleur.
Ik moest er aan denken toen ik namens dorpsbelangen een uiterst genoeglijk gesprek had met een werknemer van mijn favoriete blogonderwerp het Dagblad. Gezellig gebabbeld over alles en nog wat en opeens kreeg ik de vraag om wat meer te vertellen over het prieel op ons dorp. Mijn opmerking was dat dat boek gesloten was, wat mij betreft. De gemeente had excuses aangeboden en daarmee is de kous af. Nauurlijk had ik beter moeten weten.
De maandag erop in het Dagblad:
Zevenhuizen. Dolblij waren ze in Zevenhuizen toen het verzoek zou worden ingewilligd voor een overdekte zitplek op de begraafplaats. Om even rustig het verleden te kunnen overdenken in de nabijheid van de overleden naasten.
Het Prieeltje waar al zolang om gezeurd was bij de gemeente kwam er eindelijk. Maar toen het er eenmaal was is het onmiddellijk herdoopt. Het Prieeltje heette opeens De Grote Teleurstelling. De bodem van de gemeentelijke schatkist was kennelijk al duidelijk in beeld toen de prieelbouwer werd gevraagd de belofte aan Zevenhuizen in te lossen.
Terwijl op de begraafplaats vrijwilligers alles in het werk stellen om de verpauperde graven weer netjes te maken kwam het houten afdak bij een beetje wind enthousiast in beweging. De dunne pootjes konden het allemaal niet dragen. De vereniging voor dorpsbelangen van Zevenhuizen spreekt van een ’knullig object’, ook al is het neergezet door een specialist in prieelbouw. "Als we het geld zelf hadden mogen besteden had er wel iets anders gestaan", meldt voorzitter Jan Hut van de dorpsvereniging desgevraagd. De oplossing in zo’n situatie is gebruikmaken van het eerstvolgende werkbezoek van het gemeentebestuur.
Dat werd onmiddellijk meegetroond naar de begraafplaats. Om de opgeknapte graven te bewonderen… B en W van Leek reageerden net zo geschokt als de dorpelingen toen er even aan werd geschud. Binnen de kortste keren werd het Prieeltje gestut. Elke poot heeft nu een dikke paal als steun.
Let wel: de plaatsing van het prieel is ruim een jaar geleden.
Ik zat al te piekeren wie die uitspraken hadden gedaan want "grote teleurstelling" zijn geen woorden die ik gebruik. Tot ik even op de site van het dorp keek en daar stond, door een dorpsgenoot geschreven:Na de ontvangst werd gezamelijk het nabijgelegen kerkhof bezocht. De werkgroep die bezig is om oude graven te restaureren doet hier perfect werk en op dit kerkhof staat de grote teleurstelling van Zevenhuizen ‘Het Prieel’. Duidelijk voelbaar was ook de shock bij het gemeentebestuur bij het zien van dit knullige object, neergezet door een gespecialiseerd prieelbouwbedrijf. Ook werden een aantal gerestaureerde graven bezocht.
Het lijkt me handig bij een volgend keer bij belangrijke zaken te vermelden dat ik het liever niet in de krant wil. Onder het mom van: "zeg maaar nee, dan krijg je er twee".
Oh ja ik "vermaak" me steeds meer met de advertenties in het dagblad. Door de week overtreffen de advertenties van het DvhN,NDC Mediagroep, Leeuwarder Courant, NoorderBoekhandel, Ambitie of welk merk dat bedrijf ook maar voert, vele malen de advertenties van gewone bedrijven. Van die betaalde advertenties waren er een aantal dagen gelden maar 3 in het hele Dagblad. Gelukkig zijn er de betaalde rouwadvertenties hoorde ik eens van een manager bij het dagblad,
Al die eigen reclame kan ik me wel voorstellen want het geld is ook schaars bij het dagblad en je wilt klanten toch een dikke krant sturen. Maar vandaag werd het me wel wat bont. Een paginagrote Dagblad van het Noorden lezersaanbieding. Ik zag er een leuk zwembad staan Jee wat is het groot. Maar kloppen de maten wel?
Meer is te lezen op www.lc.nl/webwinkel volgens de banner onderin. Nu klopt die link niet wat dan kom ik op de site van de Leewarder Courant en die stuurt me door naar http://www.lc-etalage.nl/mstore/ Nu op zoek naar het zwembad, die zo mooi staat aangekondigd in de advertentie.Nergens te vinden. Zo maken ze dus webwinkels die nooit wat verkopen. Terwijl ze het geld zo hard nodig hebben.
Dan maar even surfen naar www.dvhn.nl/webwinkel. Die werkt dus wel. En daar staat het zwembad 366 bij 75 dat klopt niet. De verhoudingen kloppen niet en dat voor 189,95.
Even verder surfen. Bij Wehkamp staat eenzelfde soort en daar staat een ander plaatje bij, de echte 366 bij 75 en dat voor 149 euro. Ze hebben het geld wel heel hard nodig bij het dagblad.
Ik weet het, journalistieke onafhankelijkheid moet los staan van advertentie verkoop maar als de krant zelf met commerciele advertenties begint onder het mom van Lezersaanbieding en dan zo de boel belazert, hoe moet ik dan de rest nog serieus nemen.
Een paar dagen aan het begin van het zomerseizoen met vrienden een lang weekend weg. Bestemming deze keer: Gent. Wat een mooie stad, de best bewaarde binnenstad uit de middeleeuwen las ik ergens en ik kan me daar wel in vinden. Hoewel ik natuurlijk lang alle steden niet heb bezocht maar Gent is een groot schilderij. Een kasteel midden in de stad, kerken die uitpuilen van de schilderijen en volop beelden. Talloze geveltjes met verhalen erachter, mooie doorkijkjes en er komt geen einde aan. Vaak hebben steden een paar leuk plekjes maar het centrum van Gent is een grote aaneenschakeling van mooie plekjes.
Het doet wel wat met me want als ik met verplaats in hoe een en ander gemaakt is dan wordt ik stil want alleen al de Sint Baaf. Een kerk die met mensenhanden is opgetrokken zonder de moderne hulpmiddelen van tegenwoordig. Dat geld natuurlijk voor alle kerken van voor de tijd van kranen. Wat een werk moet dat geweest zijn. Zeker als je ooit een huis met eigen handen gebouwd hebt weet je wat er voor komt kijken. En dan de gewelven, de torens, geweldig mooie constructies en dat alles zonder bewapening.
Maar ook de afwerking, de beeldhouwwerken, de schilderijen wat zijn we tegenwoordig maar stuntelaars. Wie zou het nog kunnen? Eenvoudig stukadoorswerk met een randje kunnen we niet meer zelf maar moeten vaklui uit Oost-europa doen. Versleten stenen met een bepaald figuur worden losgemaakt en ergens anders wordt er een kopie gemaakt (ongetwijfeld computergestuurd) en dan weer teruggezet. De schaduwkant van de vroegere aanpak was dat de bouw van zo’n kerk wel tientallen jaren kon duren en ook tientallen mensenlevens kostte. Misschien goed te vergelijke met de ontginnen van veengebieden rond mijn geboortegrond, hoewel dat natuurlijk alleen spierkracht was en weinig vakmanschap vergde. Hoewel ik het je te doen geef, hele dagen aan de schop, jaar in jaar uit. Het maakt je deemoedig want kijk eens wat voor gedrochten we tegenwoordig bouwen met alle beschikbare hulpmiddelen. Alle winkelstraten hebben last van voetschimmel, de onderste bouwlaag is helemaal verdwenen, vervangen door strakke puien van beton en aluminium. Vaak van winkelketens die over de hele wereld te vinden zijn. Je moet steeds met het hoofd in de nek lopen wil je nog iets leuks zien. Het is onbetaalbaar geworden om iemand nog op te leiden tot schilder of beeldhouwer op het niveau van vroeger. Toen kon men eerst een half leven aan de slag als leerling, je was wel aan het werk maar leerde nog iedere dag de kneepjes van het vak. Wat een verschil met hoppende managers die dan leiding geven aan een zorginstelling vervolgens een bank of een vervoersbedrijf. Waar is de binding met het vakgebied? Misschien is er een kentering op komst. Ergens las ik dat de jongeren van tegenwoordig geen topbaan mee ambiëren. Wie wil nog voor zakkenvuller worden uitgemaakt? Misschien ben ik wat naïef in dat soort dingen maar ik hoop van ganser harte de menselijke maat weer terugkomt met waardering voor vaklieden.
Een van de zaken waar ik me de afgelopen periode mee bezig heb gehouden is het voorbereiden van bedrijven op een grieppandemie. Toen de opdracht begon was er nog geen sprake van een mexicaanse griep, varkens griep of nieuwe griep A zoals het eigenlijk genoemd hoort te worden. Toen was men nog bang voor een vogelgriepvirus en al het voorlichtingsmateriaal ging daar ook vanuit. Imiddels is dat materiaal door de praktijk achterhaal en hebben we een formele griep pandemie.
Zoals gebuikelijk in Nederland buitelen de meningen over elkaar heen en de deskundigen zijn het niet met elkaar eens, de een waarschuwt en een ander noemt het paniekzaaien want het zal allemaal niet zo’n vaart lopen.
Toch is iedereen het er over eens dat als 30% van de bevolking ziek is dat het de maatschappij aardig kan ontwrichten. Want scholen en kinderopvang gaan dicht en daardoor kunnen veel mensen niet op het werk komen. Misschien wal meer dan 50%. En dat kan grote gevolgen hebben voor de maatschappij. Zeker onze maatschappij waar het allemaal super efficient is ingericht en vaak taken zijn uitbesteed.
Een van de nuttigste dingen om te doen om verspreiding tegen te gaan is om vaker schoon te maken en vooral deurkrukken te reinigen. Een goede suggestie maar als je de schoonmaak hebt uitbesteed en er wordt ’s avonds schoongemaakt dan is dat niet zomaar te regelen of het eigen personeel moet aan het schoonmaken slaan. Ik hoorde iemand de opmerking maken dat kunnen van staf en beleidsafdelingen wel doen want die kunnen we wel een paar weken missen.
Hoe het ook wordt, het wordt toch anders. Misschien dooft de grieppandemie uit. Maar de verwachting is dat het in de herfst pas echt uitbreekt in Nederland. Op dit moment schijnt het aardig toe te slaan op het zuiderlijk halfrond waar het nu winter is. Inmidels zijn er 263 mensen aan gestorven en de slachtoffers zijn geboren na 1957 dus vooral jonge mensen. Mocht het toeslaan en scholen gaan dicht dan ontstaan er allerlei situaties die een aardig beroep op de creativiteit gaan doen. Want de roosters laten dat niet toe hoorde ik iemand uit het onderwijs zeggen. Maar ik denk dat dat een zwak argument is tegen het afkondigen van de maatregel. Want tijd werkt in het voordeel. Er is tijd nodig om een vaccin te ontwikkelenen en tijd zorgt er ook voor dat ziekenhuizen de stroom beter aan kunnen. Want een piek in korte tijd zal te gevolg hebben dat er te weinig ziekenhuisbedden zijn waardoor er beslissingen genomen moeten worden wie wel op te nemen en wie niet. Die discussie is niet nieuw maar wel dat de beslissing op een andere plaats in de maatschappij komt te liggen. Huisartsen moeten beslissingen nemen wie door te sturen en wie niet. En wat zijn dan de criteria?
Mogelijk komt het nooit zover en loopt het met een sisser af. Voorlopig is de griep er wel en zijn er 124 echte patienten in Nederlad waarvan 55 de griep in Nederland hebben opgelopen. (stand 28 juni 2009, 12.00 uur) En natuurlijk is er nog de vogelgriep virus waar al een aantal mensen aan zijn gestorven maar er is nog geen overdracht van mens op mens gesignaleerd. Helemaal gerust ben ik er niet op maar voor grote zorg is het nog veel te vroeg.
Nog een maandje en dan is er weer de vierdaagse in Nijmegen. Om dat een beetje goed te volbrengen moeten de nodige kilometers gewandeld worden. Het is wel te merken want ieder weekend is er de mogelijkheid om te kiezen uit verschillende tochten. En het is leuk om te zien dat je vaak dezelfde mensen tegenkomt. Het is een verdrijf van jong en oud hoewel de ouderen wel de overhand hebben.
Ik blijf het bewonderenswaardig vinden dat mensen op hoge leeftijd zich met een soort onverzettelijkheid de tochten volbrengen. Vandaaag was de TT-Mars en we hebben gelopen te zuiden van Assen, wat een prachtig gebied, veel glooing in het landschap maar ook erg veel heide en natuurgebieden. Als boerenzoon doet het me wel vreemd aan dat al die landerijen weer teruggegeven worden naan de natuur. Ik heb het volgens mij wel eens eerder verteld maar een Zweed die hier eens op bezoek was vond dat we wel heel raar met de natuur omgaan terwijl we eigenlijk geen natuur hier hedden volgens hem. Dat klopt natuurlijk helemaal. Nederland is we al 3 keer compleet op de schop geweest.
Terug naar vandaag, het was erg afwisselend weer: droog, nat dan weer zon en opeens weer een hoosbui. Met als gevolg dat er prachtige luchten te zien waren. Binnenkort nog eens keer 40 kilometer en dan moet Nijmegen maar kunnen.
Een jaar geleden kwam ik er achter dat het relatief simpel is om videobeelden uit te zenden over internet. En dan bedoel ik niet een webcam maar beelden die met een camera worden opgenomen en gelijk op internet gezet. Ik was al eens aan het stoeien geweest tijdens oud en nieuw. Het was wachten op een mooi moment om een met eeen aantal camera’s er op uit te trekken en waar kan je dat beter doen dan in het eigen eigen dorp Zevenhuizen.
De afgelopen zaterdag was er weer de jaarlijkse wandeltocht en de eerdere edities was ik deelnemer maar dit jaar stond ik langs de kant. Met heel veel plezier hebben we beelden geschoten van de wandelaars. Een paar honderd mensen hebben gekeken en er waren sfeervolle plaatjes te zien. Het was prachtig weer en dat maakt natuurlijk heel veel goed. Maar wandelaars zijn over het algemeen prettige mensen en ik kan het weten want normaal gesproken loop ik er ook tussen.
Maar zaterdag nidus aan het uitzenden en aan het eind van de dag waren we aan het filmen op het Korfbalveld. Bij Saprta de plaatselijke korfbalclub waren de landelijke A-junioren finales. Het Nederlands kampioenschap dus. Henk Visser van DMA-Studio’s deed het camerawerk en ook dat leverde prachtige plaatjes op. Voor de liefhebbers die meer wilen zien en nog eens doorheen willen zappen: in het frame hierboven staat On demand en dan Billie Turf Tocht of korballen kiezen.
Natuurlijk is het alleen leuk voor mensen die mee wandelden en de thuisblijvers. Bij Korfballen was dat heel duidelijk te zien. Er waren 140 kijkers ingelogd aan het eind van de finale en bij het eindsignaal haakten gelijk 70 af (dat zullen de thuisblijvers van de verliezers geweest zijn).
Over de hele dag hebben 2000 bezoekers gehad en 30.000 kijkerminuten. In Hilversum maak je daar geen indruk mee. Maar het is wel een mooi resultaat voor een lokaal gebeuren. En voor de liefhebers van dialekc kan in aanbevelen eens te kijken naar wat interviews want er zitten fragmenten tussen die op TV Noord niet misstaan. En daar zul je het ook niet zo snel zien want RTV Noord weet niet zo goed waar het Westerkwartier ligt. Maar na Zaterdag hoeft dat ook niet we redden ons wel. Live TV 9 uur lang. OK er waren ook pauze momenten en zo nu en dan een filmpje. Voor een eerste keer leuk om te doen maar we kunnen wel een paar kantjes A4 met leerpunten schrijven.
En voor degene die een heugelijk feit te vieren heeft en de familie zit in het buitenland, een optreden van een kleinkind en opa en oma wonen ver weg, een uitvoering op school, een huwelijk of begrafenis:. live streamen op goede kwaliteit is voor iedereen bereikbaar en leuk om zelf te doen. Mocht je plannen hebben neem gerust contact op.
Het is me nog niet eerder overkomen maar vandaag moest ik even denken waar mijn weblog over zal gaan. Meestal heb ik wel een onderwerp in gedachten en dan is het even zitten tikken en klaar. Maar vandaag wilde dat niet erg lukken. Met als gevolg dat ik wat aan het rommelen was in de historie, ik moet er toch maar eens een document van maken. Want het staat wel leuk op internet maar het lijkt me ook wel leuk er een bundel van te hebben.
Opeens schoot het me te binnen: de afgelopen week is het 5 jaar geleden dat ik ben begonnen met bloggen. Wekelijks een verhaaltje tikken over van alles en nog wat. Op 4 juni 2004 verscheen de onderstaande tekst op de Digitale Stad Groningen.
Vrijdag 4 Juni 2004
Welkom.
OK hier gaat ie dan. Als voorzitter van het ICT platform loop ik altijd te verkondigen dat er veel gebeurt in de regio op ICT gebied. Nou dan moet het niet moeilijk zijn er regelmatig iets over te roepen. De komende week zal dat zeker gaan met de reis naar Silicon Valley. Hopelijk levert deze reis veel inspiratie op. In ieder geval is het goed dat er een delegatie zich laat inspireren.
Natuurlijk is het de bedoeling dat deze weblog nog bestaat lang nadat de reis is geweest. We gaan het in ieder geval proberen.
veel leesplezier.
Groeten,
Jan
En dat heb na dat bericht nog ruim 300 keer gedaan. Geen wereldprestatie want er zijn bloggers die dagelijks schrijven en dan ook nog langer dan 5 jaar. Ik krijg er veel reakties op vaak niet als reaktie op een artikel maar wel in het echte leven en dat is natuurlijk minstens zo leuk.
Meestal schrijf ik de blogs in het weekend maar soms als er iets leuk is tussendoor ook nog een. En soms schreef ik dagelijks iets als ik in het buitenland zat bijvoorbeeld.
Ongeveer 3 jaar waren mijn weblogs te lezen op de Digitale Stad Groningen en sinds ongeveer 2 jaar via mijn eigen domein www. janhut.nl. Toen ik wat aan het nakijken was kwam ik er achter dat de historie van de DSG nog keurig na te kijken is dus ook mijn weblog. Voor de liefhebbers is het hier te vinden: http://web.archive.org/web/20070510023259/http://www.dsg.nl/logs/jhut/index.php?m=200406
Ik had de teksten al eens gevonden via de waybackmachine maar daar waren geen plaatjes te zien. Maar nu heb ik dus alles weer compleet.
Of ik nog 5 jaar ga bloggen? Ik ga het in ieder geval proberen. Voor mezelf is het leuk om het allemaal nog eens na te lezen. En misschien is het ook wel iets wat in de toekomst waardevol blijkt te zijn.Uiteindelijk probeer ik wel over te brengen wat mijn beeld van de wereld is en zo ook wie ik ben en wat ik doe. Heel transparant en het zou me niet verbazen als in de toekomst mensen worden aangesproken op hun gedrag. Ik ben in het verleden wel eens door iemand geconfronteerd met een passage uit mijn weblog. Dat is dan wel het gevolg maar er is een mooie engelse uitdrukking: If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen.
Wel een mooi moment voor een stuk bezinning. Ik ben nu anderhalf jaar ZZP-er (zelfstandig zonder personeel). En tot nu toe heb ik daar weinig over geschreven. daar is natuurlijk wel het nodige over te schrijven en ook de belevenissen op het dorp komen sporatisch aan bod terwijl daar wel veel te doen is. Alleen al de belevenissen met de gemeente Leek en de situatie binnen de gemeente leveren wekelijks stof op. Maar ook hier geld hetzelfde als toen ik voorzitter was van het ICT Platform. Niet alles wat je weet en denkt kan je schrijven want ergens zijn jan hut en de voorzitter van dorpsbelangen dezelfde persoon maar wel met een verschillende rol.
Google en Microsoft blijven blijven elkaar vliegen afvangen en het lijkt erop dat Google meer streetwise is, beter weet wat er leeft. Microsoft gaat zich nu storten op een nieuwe zoekmachine. Ze hebben de naam Bing gekozen. Een beetje oubollig er zijn namelijk al namen online als King, Sing, Fring, Ning, Xing en Ping Het lijkt er op dat ze de laatste vrije medeklinker voor ing hebben gekozen.
De eerste keer dat ik probeerde het videofragment te bekijken liep het vast. Als dat de bedoeling is dan heb ik Microsoft onderschat want zoveel zelfspot heeft Google niet. Het fragment liep de 2e keer wel en het is een gelikte presentatie met alleen schreenshots of korte fragmenten. Het fragment is niet rechtstreeks te embedden voor zover ik het kan nagaan. Dus maar even op zoek bij de concullega Youtube en ja daar staat hij ook en dus ook te embedden.
De presentatie van Google is een registratie van een live presentatie van de ontwikkelaars van Google en het is even doorzetten want de presentatie duurt 1 uur en 20 minuten. Het is een voorstelling voor een zaal met gelovigen want op een gegeven moment wordt er enthousiast geklapt omdat er met een API een koppeling naar twitter wordt gemaakt. Het leek me wat overdone maar voor de rest indrukwekkend. Het is nog een product in ontwikkeling en de gemeenschap wordt uitgedaagd om mee te helpen ontwikkelen.
Google denkt goed na over een nieuwe manier van communiceren. Ze doen een poging om het vloeiender te laten verlopen meer dingen natuurlijk te laten verlopen. Iedereen die wel eens aan het MSN-en, chatten, Gtalken is, weet dat het frustrerend is om te wachten tot iemand op send drukt. Want al die tijd zit ik te wachten. Ook is er een duidelijk onderscheid tussen chatten, mailen, bloggen en on/line werken aan een document. Dit laatste lijkt maar niet door te breken ook omdat het nog lang niet altijd lekker werkt. Google docs is een leuke poging maar staat nog mijlenver af van een lokale tekstverwerker.
Voor de liefhebber is hier de presentatie te bekijken maar je bent gewaarschuwd:je bent 1 uur en 20 minuten verder.
Persoonlijk ben ik een fan van Stephany. Het is duidelijk wie de rode draad van de presentatie in het hoofd heeft en het is aandoenlijk om haar te horen giechelen. Het maakt het een erg menselijke presentatie.
Oh ja leuk om te vermelden dat inmiddels 6100 mensen de presentatie van Microsoft Bing hebben bekeken op You tube met een waardering van 3,5. De presentatie van Google Wave is 457.000 keer bekeken met een waardering van 5 sterren. Maar ja als je je presentatie niet wilt delen dan bereik je ook maar weinig mensen.
Leuk om te zien hoe de ontwikkelaars zijn begonnen met het idee. Het zijn de ontwikkelaars die ook achter Google maps zaten. Ze begonnen met een idee over hosted conversation. Oftewel hoe kunnen we alle vormen van online communicatie beter ondersteunen. Mail, IM, bloggen en twitter en zo online en offline beter intergreren. Er is nog een lange weg te gaan maar volgens mij zijn ze op de goede weg.
Langzamerhand komt er steeds meer aandacht voor energie verbruik en de mate waarin je dat kan beinvloeden.. De komende week is er op 27 en 28 mei in Assen een beurs Energie in bouw en Vastgoed.
Natuurlijk is een groot deel van het enegiegbruik afhankelijk van de wijze waarop een woning gebouwd is. Is het een woning uit van voor de jaren 60 dan is er waarschijnlijk weinig aandacht besteed aan de energiezuinigheid. De laatste jaren is het een onderwerp wat steeds vaker op de agenda staat. In Nederland speelt het veel minder dan in de ons omringende landen. Daar is de zoektocht naar alternatieve energiebronnen als langer aan de gang en daar is men voor zover ik het kan nagaan veel energie bewuster.
Dat komt natuurlijk omdat we bovenop een bron wonen en warmte synoniem is voor gas. Ik heb buitenland is dat lang niet altijd het geval ook omdat men daar vaak ook werk met electrisch als het gaat om verwarming.
Een week geleden was ik in de Oldenburg op bezoek bij een [[wikipedia:Passive House]]. Dat is een begrip dat we hier niet zo goed kennen maar in het buitenland is het een begrip en er zijn zelfs normen voor.
Een passive house zit in de energiezuinigste categorie. (zie de figuur rechts.) Nu kennen we ook in Nederland de labeling van een huis op het gebied van energieverbruik en het is leuk om te zien of een huis ook te scoren is op de Nederlandse labeling.
Het valt gelijk op dat de getallen een andere waarde hebben. Een beetje raar maar dat kan liggen aan dat de afspraken per land anders zijn. Wat ook leuk is om te zien dat Nederland de waardes uitdrukt in kJ per m2. En in Duitsland drukt men het uit in kWh, een maat voor electricteit. In hun geval waarschijnlijk handig want daaar worden huizen vaak nog elektrisch verwarmd. Wat me ook opviel dat een standaard huis daar voorzien wordt van een 75 Ampere voeding. In Nederland is de invoer afgezekerd met 25 A.
Maar dit alles gaat over klassificeren van het huis in relatie tot energieverbruik en daaarin is niet meegenomen het effect van omgaan met energieverbruik.
Het was dan ook leuk te zien dat het Passive House in Oldenburg een deur waarvan de buiten en binnenkant geisoleerd van elkaar waren. oftewel de deurkruk buiten had de temperatuur van debuitenlucht en de kruk binnen had de binnentemperatuur. Leuk om te zien alleen kost de deur wel € 6000,- En het gaat allemaal teniet als de deur maar even te lang openstaat want dan komt de buitentemperatuur wel erg snel binnen.
Om maar niet te spreken oven lang douchen, lampen laten branden, half volle wasmachines laten draaien, apparaten op standby te latenstaan, allerlei luxe zaken gebuiken, de vijverpomp, waterbed, tuinverlchting, PC 24 uur aan etc.
Natuurlijk gaat het ook hierbij om en / en. Oftewel echt resultaat gaat om energiebewust in een energiezuige woning.
De afgelopen week was weer een boeiende. Zeker in deze tijd van gebroken weken waar mensen vrij hebben, het net gehad hebben of het van plan zijn te gaan doen. En dan tussendoor proberen organisaties nog bijeenkomsten, vergaderingen en bezoeken te plannen. Dus het kost geen enkele moeite de agenda vol te krijgen.
Zo mocht ik aanwezig zijn bij een bijeenkomst die werd georganiseerd door Harvey Nash waar Richard Engelfriet een presentatie gaf over netwerken. Dat is mij niet helemaal onbekend en daar zijn er verschillende uitvoeringen van. Die van het zoveel mogelijk mensen proberen te spreken want die zijn er toch eenmaal en als je dan weggaat met een stapel visitekaartjes dan is de bijeenkomst geslaagd of je helemaal vediepen in je gesprekspartner
Gelukkig is Richard niet van die stroming. Hij begon zijn verhaal met dat netwerken eigenlijk flirten is. Nu is flirten in Nederland vooral een zaak van Jongetje / Meisje (man / vrouw, jongen / jongen of alle ander varianten) Oftewel elkaar het hof maken. Maar in het het engels heeft het de betekinis van ergens kortstondig ergens mee bezig zijn. Dat was ook gelijk wat Richard bedoelde. Als je iets wil bereiken bij / met iemand dan zal je eest moeten verkennen of het wel klikt en dat vraagt een speelse aanpak. Geen opschepperij zoals de aanpak bij veel marketing benaderingen: ik ben de beste, mij moet je kiezen maar veel meer ook je zwakheden laten zien. Hij noemde het woord: Ontsokkelen. Prachtige uitdrukking, wat mij betreft voeren we dat woord in. In plaats van je op een voetstuk te zetten, "be good and tel it", je ontsokkelen, de menselijke maat er in brengen. Durven te vertellen dat je ook fouten maakt maar er wel van leert.
Hij noemde ook het fenomeen dat alles gelijk een logo moet hebben en een fantastische naam. (Ik schreef al eens eerder over No Logo) Zelfs eenmanszaken hebben soms een fantastische mooie naam met een slogan erbij terwijl het sterkste merk natuurlijk de persoon zelf is. Gelijk viel er een kwartje. Als die sites van een ZZP-ers waar gesproken wordt over wij. Voelt heel vreemd aan. In Nederland is er maar één die dat kan volgens mij en dat is onze koningin. Maar ik moet eerlijk zijn, het was voor mij ook een vraag hoe ik mezelf ging neerzetten. Hoe vaak ik niet de vraag moet beantwoorden: Van welk bedrijf bent u? De laatste tijd zeg ik: "van mezelf". Dat levert vaak een spontane lach op maar het is wel serieus bedoeld.
Natuurlijk doe je je best: levert dat wat je afgesproken hebt. Dat mag je tenminste verwachten. Een paar weken geleden sprak ik met een poolse IT-er die had de uitdrukking: I’m a fan of the underpromising overdelivering approach. Richard noemde dat :geef dingen weg uit je showroom. Dingen die een klanten erg waarderen en die de relatie sterker maken.
Er is al een poosje een trend ontstaan die gaat over de menselijke maat, het luisteren naar ervaringen van anderen met ervaring. Veel meer dan het geloven van prachtige reclames, glimmende brochures, brede banieren, snelle spots en mooie beloftes. Het gaat veel meer over het vinden van gelijkgestemden. Ik zag een mooie presentatie op TED over dit fenomeen.
Richard gebruikt het woord "ontsokkelen". Dat gaat volgens mij ook op in een veel breder verband. Iedereen herinnert zich nog wel de beelden van het beeld van Sadam Hoessein waarvan het beeld werd ontsokkeld maar ook zijn gevangenneming, een ontluisterend beeld.
En misschien gaat het woord ook wel op voor de helden van de financiele markten die zich heel dik lieten betalen voor de acties waar de wereld nu mee worstelt. Recentelijk stapte Marc Calon even op de sokkel van voorzitter van Aedes als zelfstandig ondernemer maar koos eieren voor zijn geld toen bleek dat er al stevig aan het sokkel werd geschud. Ik vermoed dat de komende tijd er nog wel wat meer ontsokkelt gaat worden.
Deze week mocht ik een bijeenkomst bijwonen over [[wikipedia:nl:open innovatie]] in Media Plaza in Utrecht. Media Plaza is helemaal op de schop gegaan. Een nieuwe entree, je komt binnen via schuifdeuren en dan loop je over water wat op de grond wordt gebeamd. De zalen zijn helemaal wit waardoor je met lichteffecten een eigen tintje kan geven aan de zaal. Leuk gevonden. Barbara van Veen is de nieuwe directeur van Media Plaza en leuk om haar zo bezig te zien, erg betrokken bij het geheel.
Media Plaza ondergaat een transformatie. In 2007 zijn ze overgegaan naar de jaarbeurs en is de organisatie erg afgeslankt. Ik vermoed dat de naam Media Plaza over een poosje verdwenen is. We kregen bij de uitgang GBR (zie ook een vorige blog) mee, waaronder een pen met het opschrift www.meetingmoods.nl. Die site geeft wel aardig de nieuwe koers aan volgens mij. Even genoeg over de locatie daar zal ik de komende jaren nog wel vaker komen.
De dagvoorzitter was van Logica en de opening vond ik ronduit zwak, de senseo werd genoemd als het voorbeeld van open innovatie. De dagvoorzitter vond het jammer dat hij maar één filmpje had kunnen vinden over open innovatie. Volgens mij had hij niet goed gezocht er zijn er duizenden. Misschien niet zo leuk maar persoonlijk vind ik de Senseo nou niet het toppunt van open innovatie. Het boeiende was dat er mensen in de zaal zaten die er waarschijnlijk boeiend over konden vertellen. Zo sprak ik even met Rory Ligthart. Hij heeft het briljante idee gehad om Hyves te gebruiken om zicht te krijgen op welke rijschool goed aangeschreven staat. Volgens mij is dat een beter aansprekend voorbeeld omdat dit ook gaat tussen een groot en een klein bedrijf. Goed bedacht rijschool klanten zijn voor het merendeel jongeren en waar vind je die… juist vaak op Hyves. Contact gezocht met Hyves en de site www.rijschoolnetwork.nl was geboren.
Een workshop ging over een groot bedrijf die moest samenwerken met een klein bedrijf die beschikte over een stuk specifiek Intellectueel Eigendom. Volgens de presentator moest het kleine bedrijf vanaf het begin volledig inzage geven in het IE om zo het grote bedrijf in de gelegenheid te stellen de time to market te bekorten. Natuurlijk krijgt het kleine bedrijf er een vorstelijke beloning voor, 10% van de winst. Wat voor een klein bedrijf een kapitaal kan betekenen.
Ik heb waarschijnlijk de clou niet helemaal goed begrepen en met mij meer mensen uit de zaal. Want een iemand uit de zaal merkte op dat er in de maatschappij iets aan de hand is die het denken in dit soort modellen snel zal veranderen. Die discussie werd snel afgekapt in verband met de tijd maar ik had het gevoel dat er veel meer mensen zo over dachten. Het was een uiterst leerzame middag met leuke mensen, ik ben alleen wel bang dat mijn leerproces niet helemaal overeen kwam met de verwachte leerdoelstelling van de organisatoren. Degene die het allemaal willen nakijken, dat kan via http://tv.mediaplaza.nl/video.php?video_id=17
Het kan erg verschillen hoe mensen op de ontwikkelingen reageren. Steeds vaker vaker hoor ik om me heen dat het toch stroever gaat en regelmatig vragen collega ZZP-ers of ik nog een klus weet want het contract loopt af. Of er kan nog wel een klus bij bij. Anderen merken op dat de tarieven soms met 25 to 30 naar beneden gaan. Vaak is het de keus die lage tarieven te accepteren of zonder klus te zitten.
Het blijft een lastig spanningsveld want als ZZP-er is er geen vangnetje dat moet je zelf spannen. De discussie over het inkomen van Calon is wat dat betreft een boeiende want even omgerekend: stel de Balkenende norm is 144.000 Euro dat is dan 12000 per maand. Er gaan 4 weken in een maand is 3000 euro per week en Calon zou 3 dagen gaan werken is 1000 euro per dag. Een normale werkdag heeft 8 uur dus is een uurtarief van 125 euro per uur. Dat gaat natuurlijk niet helemaal op want de vakantie gaat eraf en ook een aantal andere dagen met de feestdagen dus een uurtarief van € 150,- lijkt me in dit geval een aardige indicatie. Er zijn legio advocaten die daar de pen niet eens voor willen oppakken. Veel ZZP-ers hebben ook een dergelijk uurtarief. Zeker in de ICT en advies wereld. In de bouw gaat dat niet op. Daar gelden heel andere tarieven. Daar is wel het voordeel dat het erg zichtbaar is wat je doet. Moet er een muur gemetseld worden dan is het van het begin duidelijk waar die muur moet komen hoe hoog, breed etc. Bij ZZP-ers die het met de mond moeten verdienen is dit veel lastiger. Je moet eerst jezelf verkopen. In verhouding zit daar veel tijd in. Heel vaak ben je afhankelijk van je contacten om een opdracht te krijgen. Ik hoor om me heen dat een aantal weken (of maanden) zonder klus geen uitzondering is. Dan is het maar wat goed dat er een buffertje is opgebouwd. Maar het lijkt me ook wel een taak van de opdrachtgever dat als er een opdracht gegeven wordt voor 2 jaar of meer voor 5 dagen in de week dat er rekening gehouden wordt met het uurtarief. En als ik de geluiden goed begrijp worden steeds meer tarieven langs de Balkenendenorm gelegd.
Veel zaken beginnen zijn glans te verliezen, de griep rukt op het is nog maar de vraag waar dat eindigd. Koninginnedag is even ontdaan van zijn imago van onschuldige, onbezorgde dag van feest, de financiele wereld krabbelt weer een beetje op maar de echte economie begint het nu te merken.
En dan is alles opeens erg relatief. We hebben het hier over het algemeen nog erg goed. Een groot deel van onze bevolking trekt er binnenkort weer op uit, misschien niet zo ver en zo lang. De werkloosheid in Nederland is de laagste van de EU en raak je je baan kwijt dan zijn de voorzieningen ook nog een van de beste. Word je ziek dan kunnen we beschikken over prima gezondheidzorg. Daar zijn de mningen wel over verdeeld maar als je dan eens met eigen ogen hebt mogen kijken in een ziekenhuis in Afrika dan wordt je gelijk stil.
De wereld zou een stuk eenvoudiger zijn als alles ook is wat het lijkt. Gezichtsbedrog en opgeklopte verhalen maken het er allemaal niet simpeler op. Wat is nog waar, is nog echt en wanneer kijk je naar een illusie? Kijken naar de televisie is een illusie, reality TV suggereert dat je naar het echte leven zit te kijken maar het blijft natuurlijk een gekunstelde setting. Overleven op een onbewoond eiland is leuke TV maar er lopen natuurlijk altijd productie mensen omheen die de opnames maken.
De afgelopen week was ik op de Hannover Messe en het contrast met de CeBIT was erg groot. Bij de Messe gaat het om echte dingen: lagers, kranen, molens motoren, schroefjes, moertjes en boutjes. Natuurlijk ook veel industriele automatisering en robots maar voor het overgrote deel tastbare dingen. De autonome robots zitten op de grens maar toch geen toeval dat daar wel een hal van was op de Messe maar niet bij de CeBIT
De CeBIT gaat het vaak over virtuele dingen. Zaken die je op een beeldscherm kan zien, concepten, programmatuur. Het een nog veelbelovende dan het ander en het helpt allemaal bij een betere wereld, sneller en goedkoper.
Door middel van marketing zijn we in staat de juiste boodschap bij de juiste persoon (of doelgroep) te krijgen. Op zich niks mis mee want hoe moet je anders aan klanten komen. Maar de verleiding is groot om het iets leuker te maken dan het in het echt is. De reclame code commissie ziet er op toe dat er geen leugens verkocht worden maar de suggestie wekken dat je er gelukkiger van wordt is natuurlijk moeilijk te weerleggen.
Vroeger op het dorp was het simpel. Je wist waar je naar toe moest voor een veger of een paar nieuwe klompen. Het voordeel was ook dat iedereen op het dorp of in de stad wist wie je kon vertrouwen en wie niet.
Langzamerhand komen dat soort principes weer naar boven met behulp van internet. Iedereen kan daar zich voordoen als iemand anders maar langzamerhand wordt het duidelijk wie wie is. Zeg je dat je veel publiciteit hebt gehaald maar er is niets op internet te vinden dan werkt zo’n opmerking averechts. Je CV opleuken is net zo gevaarlijk.
Ik verwacht dat de menselijke maat op veel gebieden weer een rol gaat spelen. Transparantie in wat je doet. Een bedrijf dat duurzaam wil zijn maar een manager heeft die miljoenen verdient heeft nog een hoop te doen. Duurzaam is iets wat je niet even doet door het aanpassen van wat uitingen.
Voor Bartje zou er een gouden toekomst zijn want zijn uitspraak "Doe as ie zeggen, dan lieg ie niet" zal in toenemende mate van belang worden.
Vrijdag mocht ik aanwezig zijn bij de demonstratie van Paro het knuffelzeehondje waarmee in de zorg onderzocht gaat worden of het mensen met [[wikipedia:nl:Dementie]] helpt. Er zijn er wereldwijd een paar duizend Paro’s verkocht en zoals de uitvinder aangaf meer als de helft als speelgoed.
Maar mevr. Lone Gaedt van het DTI uit Denemarken gaf een mooie betrokken presentatie waarom ze erg onder de indruk is van de inzet als voorwerp in een therapie. Allereerst zag ze er ook weinig heil in want zorg hoort toch te komen van mensen. Maar ze ging er anders over denken tot ze geconfronteerd werd met de cijfers over de demografische ontwikkelingen. Toen zag ze dat zorg door mensenhanden schaars goed wordt op den duur.
In Nederland krijgen we dat probleem ook.En in sommige gebieden wordt dat een echt probleem. Als de trend zich zo doorzet is over een aantal jaren 80% van de beroepsbevolking in Oost Groningen werkzaam in de zorg. In ander delen van het land is het iets gunstiger maar Oost Groningen is een redelijke afspiegeling van heel veel Europese gebieden.Dit had ik wel eens eerder gehoord en het plaatje hieronder over de Grijze Druk geeft dat op zich ook goed weer
Het grootste probleem is hoe deze problematiek bespreekbaar wordt gemaakt in de maatschappij. Misschien is het wel illustratief dat ik niet een filmpje kon vinden over een demente bejaarde die met Paro speelt. Dat soort dingen laat je niet eenvoudig zien. Maar tijdens de bijeenkomst waren er wel een aantal en ik vond dat zeer verhelderend en herkenbaar.
Inmiddels ben ik wel op een filmpje gestuit deze werd ook vertoond tijdens de bijeenkomst:
Vooral het verschil in opnames van de situatie voordat Paro wordt gebruikt. Oudere mensen die voor zich uit zitten te staren of daar waar ze aan het aaien zijn met Paro en tegen hem praten, Dat was ook de conclusie van de mevrouw uit Denemarken, oudere mensen beginnen weer te praten, geuiken weer meer woorden en nog veel belangrijker hun ogen beginnen weer te stralen. Blijkbaar kunnen we geweld en mishandeling wel laten zien maar een demente oudere stoppen we letterlijk en figuurlijk weg.
Hoe Paro ook in Nederland aanslaat is te lezen in het artikel waarin te lezen valt dat ze ook in Osdorp erg onder de indruk waren van Paro.
RTV noord was er om opnames te maken. Het blijft erg oppervlakkig. Hij is wel lief, ik zou er zelf ook wel een willen hebben, Hoe komt het dat hij zo vertederend is. Ook waren er een hoop heren in pakken die er gelijk aan zaten te rekenen: wat kost het? Welke besparing kunnen we er mee behalen. Het businessmodel is volgens hen eenvoudig sluitend te krijgen. De marktwerking is met de komst van de pakken ook in de zorg doorgedrongen. En gelijk gaat het niet meer over het echte probleem.
Ik was vooral geinspireerd door de mevrouw uit Denemarken: de presentatie was hortend, filmpjes starten niet meteen, soms las ze de lappen tekst letterlijk van de sheet. Maar wat een betrokken verhaal.
Maar ook een compliment aan Jan Cooijmans, hij maakt zich toch maar sterk voor dit soort dingen. Er blijft nog een wereld te winnen over Dementie
Soms lees je boeken die niet een kwartje laten vallen maar een hele zak met duiten. Het boek "De zwarte Zwaan" van Nassim Nicholas Taleb, is er voor mij zo een. Ik ben nu op 3/4 van het boek en iedere bladzijde is een feest van herkenning. Eigenlijk alles wat ik lees kan ik me prima in vinden. Het geeft me een goede onderbouwing waarom ik me niet wil focussen, me niet wil beperken tot één ding. Iets wat me wel al tientallen keren is geadviseerd. Tot nu toe probeerde ik uit te leggen waarom ik de dingen doe die ik doe. Zelfs uitgelegd dat ik voor mijn geboorte al een dwarsligger was dus dingen anders doe dan mainstream. Het enige resultaat was vaak dat ik een meeewarig ja, ja wist te bespeuren.
Zwarte Zwaan geeft exact aan waarom ik dingen doe die ik doe. Het voert te ver om het hier uit te leggen daar is het boek ook veel beter in. Als het je boeit, mag je het boek wel van me lenen. Eigenlijk is het ook verspilde moeite om het uit te willen leggen want om met een ander groot sportorakel (Cruijff) te spreken: Je gaat het pas zien als je het doorhebt.
Zwarte zwanen gaat over: het assymetrich resultaat, over de winner takes it all. Maar ook over de beste voorspellers zijn de kranten (ja dus ook het Dagblad van het Noorden) want die kunnen behoorljk goed de aanvangtijden van theater- en filmvoorstellingen voorspellen. Alle andere zaken voorspellen is gevaarlijk volgens Yogi Berra in het byzonder als het de toekomst betreft. Het boek gaat ook over waarom het zakelijk beter is om in een stad te wonen dan in een dorp (daarom woon ik ook in Zevenhuizen). Tenminste als je zakelijk erg succesvol wilt zijn.
Serendipiteit wordt uitgelegd en mensen die me kennen weten dat ik wel iets heb met synchoniciteit, waarom toeval niet altijd toeval is. Het wordt erg mooi beschreven en ontdaan van alle mystiek. We zijn maar in staat om een deel van de werkelijkheid te zien, soms weten we niet wat een buurman doet, misschien maakt hij (of de buurvrouw) op dit moment net zo’n verhaaltje als dit. Wie zal het zeggen. De kans dat iemand op de wereld op dit moment een verhaaltje schrijft over Zwarte Zwaan is wel erg groot.Toeval? Het is maar hoe je het bekijkt.
Pasen, altijd een byzondere tijd voor me. 30 jaar geleden overleed mijn vader en 21 jaar gelden werd onze dochter geboren. Beiden op stille zaterdag. De geboorte van onze dochter konden we redelijk voorspellen, hoewel ze toch nog erg onverwachts kwam. Het overlijden van mijn vader was een totale overrompeling. Mooiere symboliek bestaat er voor mij niet.
Er was gisteren een bijeenkomst van ondernemers onder de naam Groninc. Een groep MKB-ers en ZZP-ers die deze keer bijeenkwamen onder de titel tegenwind. Het was een zeer open bijeenkomst waar we met elkaar de zorgen konden delen. Veel bedrijven ondervinden tegenwind, zware tegenwind of zoals een iemand het noemde "windstilte". Een kennis van me heeft als spreuk: "It’s not the gails but the setting of the sails". Vij vertaald: "Niet de storm maar de stand van de zeilen is bepalend".
Nu stormt het wel heel erg bij het dagblad. Die trouwens vanmorgen weer trouw in de bus zat. Niks mis mee. Hij voelde ook wel aardig dik aan maar 4 katernen heet dat volgens mij. Hoofdblad, Regiodeel (daar heb ik al voldoende over geschreven), sport en de economie pagina’s. Maar even met een andere bril gekeken naar het dagblad, er stonden maar 9 advertenties in. (natuurlijk heb ik de advertenties van het dagblad zelf en de advertenties van de evenementen die het dagblad sponsort er uit gelaten’.
Het viel me gistermorgen op dat het dagblad zo dun was. 2 katernen maar. Toen ik vanmorgen nog even de krant van gisteren er bij pakte en de advertenties erin telde kwam ik maar tot 4. Die 4 vullen met elkaar nog geen halve pagina. Ook toen weer veel reclame van het Dagblad zelf, wat mededelingen van de overheid. Het begint langzamerhand de bodem te bereiken. Nog even gekeken op de site en ja daar was de storende grijze balk weer te teken dat geen betaalde banners meer zijn. Slordig dat die dan niet wegvalt. OK even zijn ze er weer, )een banner voor het dagblad zelf)
De oplossing voor het dagblad? Op zich simpel. Luisteren naar de klanten. Het bankwezen heeft het ook meegekregen. (las ik vandaag in het Dagblad) Want het gaat gewoon om de klanten. Dat zijn deels de lezers en deels de adverteerders. Inmiddels ken ik maar weinig bedrijven meer die graag adverteren in het DvhN omdat de boodschap die ze brengen niet past bij wat bedrijven willen horen. Ok de kwestie van journalistieke vrijheid, een groot goed, het hoogste goed en als je daar aan vasthoud zie je dus waar dat toe leid, geen lezers.
De online edities schieten als paddenstoelen uit de grond. Krant 7 is daar een van maar er zijn meer. Even gekeken maar het dagblad doet daar niet aan mee. Raar want ze hebben dat nieuws wel gewoon in huis. Gaan ze aan de slag met TV. Ik geloof dat ik daar niks over hoef te zeggen iedereen kan dat zelf wel invullen. De huis aan huis bladen blijven maar dikker worden bij ons in de buurt en de artikelen op de lokale sites komen ook steeds meer en meer. Storm bij het dagblad: tijd voor het aanpassen van de stand van de zeilen. Met veel wind is er prima te zeilen maar niet met de verkeerde stand van de zeilen.
Of ik dit uit mijn duim zuig? Nou nee want in de Wall Street Journal is er een dergelijk advies van Google richting dagbladen te lezen.
Inmiddels breekt het voorjaar door en zijn de eerste uurtjes al weer in de tuin doorgebracht. Soms vergeet ik het wel eens hoe gewoon het voor ons is om een tuin te hebben en hier ook veel tijd aan te besteden. Maar als je boerenzoon bent weet je eigenlijk niet beter. Hoewel ik wel moet toegeven dat de tuin eigenlijk Aukje haar terrein is, ik ben er meer voor graafwerk rooien en maaien.Vandaag weer een hele hoek tegels gelegd en dat is altijd een belevenis voor onze hond. Hij moet overal met de neus in. Je kunt hem geen groter plezier doen dan te graven in zwarte grond. Super slim hoe zo’n hond sporen kan volgen. Wat dat betreft zijn wij maar stumpers.
Het blijft een uitdaging om de motoriek van levende wezens na te maken. Toch vordert het stapje voor stapje. Ik zag een poosje geleden een video van een robot met de naam Big Dog en het begint er al aardig op te lijken. De Big Dog kan zich niet alleen over een vlakke ondergrond bewegen maar kan ook klimmen en herstelt zich als hij uit evenwicht raakt. Het begint er al aardig levendig uit te zien. Het filmpje is al van een jaar oud dus in het afgelopen jaar is het allemaal beter geworden. Zeker als er een toepassing is voor Big Dog in Oorlogsgebied. Maar dat zullen we nooit echt te horen krijgen.
Het valt me trouwens toch al op dat we relatief weinig zien en horen van deze ontwikkelingen in de media. Ik weet wel dat dit voor veel mensen ver van mijn bed show is maar het vraagt niet veel voorstellingsvermogen om te herkennen dat dit soort ontwikkelingen grote invloed gaan hebben op het menselijk leven.
De handelingen om een straat te leggen zijn eigenlijk ook gemakkelijk te automatiseren en het is lichamelijk best zwaar. Het is dus maar de vraag of in de toekomst mensen nog aan het tuin tegelen gaan. En zo zijn er inmiddels heel veel beroepen waar zwaar lichamelijk werk wordt verricht verdwenen. Op zich is dat natuurlijk niet verkeerd maar na een dagje zwaar werk is er weinig zo leuk als terug kijken naar het resultaat. (als he goed gelukt is tenminste).
Laat de lente en zomer maar komen, onze hond geniet al met volle teugen een lust om hem te zien graven en wroeten. Iets wat Big Dog nooit zal doen. Net zoals aan je voeten liggen met een zwarte neus. Voorlopig willen we Jimmy nog niet inruilen voor BIG Dog.
Soms kom je in een wereld waar je eigenlijk het bestaan wel weet maar nooit echt mee in aanraking bent geweest. Voetballen was voor mij zo iets. Natuurlijk wist ik het bestaan en volgde ook op afstand de landelijke competities. Maar echt langs de lijn had ik nog nooit gestaan tot onze zoon ging voetballen. Sinds die tijd ben ik regelmatig te vinden langs de lijn. Niet dat het zo geweldig gaat bij ons op het dorp. Ze spelen in de laagste klasse, Wel ergens bovenaan maar er is nog een wereld te winnen voor ze. Maar de spanning is er niet minder om.
Afgelopen weekend waren we te vinden bij de hobby van onze dochter. Colorguard. De finales waren in Eindhoven. Het was een lange dag 9 uur begonnen de eersten en het festijn eindigde om 23.00 uur. We hebben tientallen optredens gezien en ik had de camera bij me maar helaas mocht ik geen opnames maken. Er zijn CD’s te koop. De top van Nedeland was aanwezig en 2 teams zijn ondertussen onderweg naar Amerika voor de wereldkampioenschappen.
In het verleden was ik wel vaker geweest bij twirl wedstrijden maar CGN (ColorGuard Nederland) is toch een wereld op zich. Geweldig hoe dit evenement was georganiseerd. Als je daar even bij stil staat zijn er nog zo veel werelden waar ik geen aansluiting bij heb: hockey, basketbal, paarden dingen, schermen, parashutespringen, waterpolo en noem maar op. Overal zijn er mensen die ergens passie voor bezitten. Het was leuk om even in de wereld van Colorguard te zijn.
Nee het gaat niet over een mooie auto. (of misschien ook wel een beetje) Maar over de oudere generatie. De leeftijd 50+ en hoewel ik het nog niet zo voel daar hoor ik daar ook bij. Als je er goed over nadenkt een beetje een rare situatie want de afgelopen jaren heb ik regelmatig afscheid genomen van collega’s die rond hun 55e met de VUT gingen. En soms al een paar jaar eerder. Mensen die in de kracht van hun leven al met pensioen gaan. Hoe snel kan het veranderen want nu gaat die leeftijd naar 67 en ik vemoed dat die leeftijd nog wel eens verder omhoog kan gaan. De babyboomers kunnen op die manier wel eens een hele bijzondere naam krijgen. Ze profiteren maximaal van de door hen zelf ingestelde regelingen en de latere generaties blijven zitten met zoals het nu lijkt de schulden. De groep 50 plus heeft ondertussen een aantal namen Zilveren generatie, Protestgeneratie, "MOKKA" (Mondige Ouderen, Kapitaal Krachtig en Actief) of WOOFS (Well Off Older Folks). Wat een verschil toen mijn Opa stopte met werken, een oud boertje, krom van het werken en tot zijn overlijden aan het werk. Het verschil is wel heel erg groot met veel mensen die de laatste jaren gestopt zijn met werken. En dan heb ik het natuurlijk niet over de stratenmakers of metselaars die ik een welverdiende oude dag gun. Maar mensen die gebruik maken van de mogelijkheden die ze geboden werden. Bedrijven die er maar wat graag afscheid namen van een groep die niet meer zo goed plaatsbaar was. Eigenlijk is de parallel met de inmiddels verfoeide bonussen wel te trekken. Er is een oplossing voor een probleem en profiteer nu het nog kan. Ach eigenlijk gun ik iedereen een goede oude dag. En dat hoeft dan niet een Zwitserleven oude dag te zijn.
Ik spreek steeds meer mensen die mogen stoppen met werk maar dat nog lang niet willen omdat ze nog graag actief willen zijn in het maatschappelijk verkeer. Ze blijven actief, leveren een bijdrage en houden zich zelf ook scherp want er is een mooie uitdrukking in het engels die voor veel dingen op gaat: Use it or loose it. Daar ligt denk ik ook een oplossing voor de zorg voor ouderen. Die is uit de bocht gevlogen volgens mij. Ik zie nog onze oude buurman Mulder. Over de 90 meen ik me te herinneren, krom als een hoepel. Hij ging op zijn hoge leeftijd nog naar het land om met de zeis gras te maaien. Op het laatst kon hij dat alleen nog op zijn knieën. Dat hoefde hij niet maar dat had hij zijn hele leven gedaan en dat wilde hij nog steeds. Of een huidige buurman van een aantal huizen verderop die is ruim over de 80. Maar staat nog de moestuin van zijn dochter om te spitten. Ik kan me niet voorstellen dat hij dat moet maar dat hij dat wil. Het zou maar zo kunnen dat hij nog het dichtst bij het zwitser leven gevoel komt van al zijn leeftijdgenoten.
(voor mensen die twijfelen aan dit verhaal adviseer ik, voor te reageren, eerst het boek "Flow" te lezen)
Humor kan je het dagblad van het noorden niet ontzeggen. Vorige week zaterdag hadden ze een storing en werd de krant veel te laat bezorgd en in sommige gevallen kwam hij pas op maandag. Een week later komt de hoofdredacteur Pieter Sijpersma er op terug. Hij trekt in een veel te uitleggerig stuk het boete kleed aan onder de titel "Zwarte Zaterdag" Ik herken dat wel. Als chef van een klachtenafdeling die de overgang van een monopolistisch bedrijf naar een klantgerichte organisatie heeft meegemaakt kwam ik dat ook tegen. Ik zie het dagblad als monopolist op het gebied van regionieuws. Ze hebben de grootste moeite om de slag naar klantgericht bedrijf te maken. Ik heb inmiddels een aantal keren contact gehad met medewerkers van de krant. Dat valt niet mee want ze zijn erg gesloten als het gaat over het dagblad zelf. Ik heb 2 weken geleden een mail gestuurd naar dezelfde Pieter Sijpersma naar aanleiding van zijn hoofdredactioneel stuk "snel en langzaam" dat ze in zijn ogen toch goed bezig waren met Internet.
Nou daar valt nog wel het nodige over te zeggen. Inmiddels is de zoekfunctionaliteit wel weer op orde maar die heeft maanden niet gewerkt en storende grijze balken bovenin zijn nu weer vervangen door banners. Maar voor de rest blijft de site rammelen. Een van de medewerkers van de NDC groep zei eens; misschien wordt het tijd dat we weer eens naar de site kijken. Mooier is het niet uit te drukken. De site is er voor erbij. Het is dus ook geen wonder dat niemand bij het dagblad maar op het idee kwam om even op de site te vermelden dat er een storing was bij het drukken. Over snel en langzaam gesproken.
Gelukkig hebben ze het licht gezien. Er stonden 3 bonnen onder het stuk. Het is nu goed geregeld. Bij een volgende storing kunnen we met die bon naar….? Voor mij is dat minstens 10 kilometer rijden. Trots kom ik met mijn bon bij de winkel om daar te horen dat er een storing was bij het NDC. En dat er geen krant is bezorgd. Trots omdat ik al die tijd keurig de bon heb bewaard in het geval van een calamiteit. En ik mag dus 10 kilometer terug. Zonder krant want er was een storing. Er is één bon voor de maandag of vrijdag één voor dinsdag, woensdag of donderdag en één voor zaterdag. Waarom niet gewoon één bon voor alle dagen? Ik denk dat ze met veel plezier deze actie bedacht hebben maar het is volstrekte onzin in mijn optiek. Sterker nog mijn eerste reaktie was: krijgen we dit vaker dan?
Maar het positieve is dat Pieter Sijpersma het boetekleed aantrekt. Het is gewoon een fase van klantgericht worden. Ik kan hem de volgende fase wel schilderen. Maar waarschijnlijk is daar nog wel een zwarte zaterdag voor nodig.
Ik had me heilig voorgenomen niet weer over het dagblad te schrijven maar ik betaal 258 euro per jaar voor het Dagblad van het Noorden. Daarmee is het naast alle vaste lasten en vervoer een van de de grootste periodieke uitgaven van ons gezin. Ik heb geprobeerd het dagblad op een andere manier te bereiken. Er wordt niet teruggebeld, mail wordt niet beantwoord. Ik wil het wel graag ergens kwijt dus dan toch maar weer er over geschreven. Mijn voornemen laat ik maar schieten, dat gebeurd wel meer met goede voornemens.
Zelden houdt een uitdrukking me zo bezig als "arbeidsmarkt". Zeker nu we met elkaar in zwaar weer belanden. Toen ik 30 jaar geleden begon te werken was het allemaal redelijk simpel. Ik was toen rijksambtenaar bij het staatsbedrijf der PTT. Er waren posters met als uitdrukking: "wat het zenuwstelsel is voor de mens is PTT voor de gemeenschap". Toen hadden we van Maatschappelijk Betrokken Ondernemen nog nooit gehoord. Iedereen wist welke rol je had in realtie tot de maatschappij. De maatschappij was afhankelijk van de dienstverlening. Als er een storing was in het telefonienetwerk functioneerden politie en brandweer niet. Je kon ze in ieder geval niet bereiken. Logisch dat het een staatsbedrijf was.
Jaren later werden we als bedrijf verzelfstandigd. PTT werd PTT Telecom, we werden ambtenaar af en na een paar jaar kregen we ook de eerste concurrenten. Dat was schrikken; opeens was niet iedereen meer klant maar abonnees die we het slechts hadden bediend zochten hun heil ergens anders. We gingen ons meer richten op de dienstverlening en werden opener als bedrijf. Opeens kwamen er ook managers van buiten. Dat was in de tijd dat functiebenamingen als hoofd en chef verdwenen. Er kwamen managers. Vaak hadden ze geen enkele ervaring met Telefonie of Telecommunicatie. Collega’s die al jaren voorbestemd waren om een hoge positie te bekleden verdwenen naar de achtergrond.
De beloning van die managers liep ook niet meer via een rechtspositieregeling of een CAO ze kregen een Persoonlijke Arbeidsovereenkomst. Er werden persoonlijke afspraken gemaakt en al snel zag je die managers ander gedrag vertonen dan voor die tijd. Er werden productiekentallen ontwikkeld en er werd gestuurd op cijfers. Opeens verdwenen er mensen uit de organisatie die voor die tijd ergens werden geparkeerd. Ik herinnerme nog een collega die als opdracht had het tellen in het magazijn. Dat was een net zo nuttige taak als het volscheppen van een korf vol met water. Het deed er niet toe wat iemand deed als hij of zij maar wat deed.
De nieuwe managers maakten hier korte metten mee want ja zo iemand drukte wel op de kosten en leverde geen bijdrage. En aangezien er bonussen te halen waren en je werd afgerekend op cijfers pastte dat niet.
Ik was in die tijd ook leidinggevende en werd in 1993 van chef klantenreaties opeens Manager Klanten reakties . Bonussen hadden we toen nog niet. Dat duurde nog tot 2002 tot ook het lagere management een bonus kreeg. Opeens kwamen we in aanmerking voor een leaseauto. Wekenlang het gesprek van de dag: welke kies jij? Wat is de bijtelling als je die of die extra zaken er bij neemt er bij neemt. En opeens kreeg ik een brief dat ik een bonus kreeg omdat er het bonusstelsel werd ingevoerd. Dat was wel heel erg wennen want als je het als taak zag om te werken aan het zenuwstelsel van de gemeenschap is een bonus wel overdone.
Het begrip arbeidsmarkt werd ook steeds meer een uitdrukking voor een zakelijke overeenkomst. Je wordt ingehuurd voor een klus, je maakt afspraken over de beloning en vaak zit er een component in van een beloning als je je werk goed deed. Maar heel vaak was de bonus ook al te krijgen als je gewoon je werk deed. Vaak lag er een relatie naar de financiële resultaten. Inmiddels was PTT Telecom, KPN Telecom geworden en later KPN. Ik werkte inmiddels in de IT bij KPN en we werden als een bos uien verkocht aan een Frans bedrijf. Zo voelde dat toen wel in ieder geval.
Daar hadden ze het management nog beter in het gareel en opeens kwamen er heel andere leidinggevenden. Werkoverleg werd afgeschaft er kwamen bila’s voor in de plaats (tweegesprekken tussen manager en medewerker). Vast onderdeel tijdens die gesprekken is de utilisation, de mate waarin iemand declarabel is. Hoewel ik dat niet zelf meer heb meegemaakt zal dat ook een redelijk groot deel beslaan van het gesprek tussen de manager en zijn baas. Logisch want de bonus van zijn baas is er ook afhankelijk van. Het zenuwstelsel van de gemeenschap is in die gesprekken wel een heel eind weg.
De Cebit reis van het ICT Platform zit er weer op. Dit jaar werd de reis net als vorig jaar georganiseerd samen met deNetwerkbus
Het was de 6e keer dat we de Cebit bezochten en in de media was te lezen dat er in 2009 25% mindere stands waren. Dat was ook wel te merken maar het blijft dan toch nog een gigantische onderneming om alles te zien. De bedrijven uit het oosten waren er nog wel maar inmiddels minder massaal. Dus minder spulletjes gadges en hardware. Een aantal telecom leveranciers lieten nu ook verstek gaan. Maar zoals gezegd er is meer dan voldoende te zijn. Over de 30 kilometer aan gangpad dus moet je van goedehuizen komen om dat allemaal af te lopen en dan ook nog zo nu en dan ergens stoppen om informatie in te winnen.
Groot aangekondigd was Green IT meaar om eerlijk te zijn bleef dit vaak op conceptueel niveau hangen. Maar het is duidelijk dat al die IT in de toekomst wel energie zuiniger moeten gaan worden.
We waren uitgenodigd om op zaterdag langs te komen op de stand van OFFIS uit Oldenburg. Daar kregen we een demonstratie van hun flying robot. Ze hadden een quadrocopter. Een helicopter met 4 eiken die atonoom kan vliegen. Je stelt het apparaat in opp een bepaalde positie en hoogte en het vliegt daar naar toe en blijft dan hangen met een precicie van 1 vierkante meter. Dat kan hij doen zelfs met een windkracht 6. Matthias was weer als vanouds op dreef om er over te vertellen. Het zou leuk zijn om de demonstratie ook eens in Groningen te laten zien. We hebben er al een aantl leuke toepassingen voor. De Quadrocopter kan een gewicht verplaatsen van maximaal 1 kilogram en het kan een half uur in de lucht verblijven. Zoals het nu lijkt zit ik over 2 weken in Oldenburg om eens door te praten over de toepassingsmogelijkheden. Koos Boertjens maakte een leuke opname van de demonstratie. De foto’s van Koos zijn te zien door op het kleine fotootje te klikken.
Flying Robots from Koos Boertjens on Vimeo. Traditie getrouw was een groot deel van de groep tot slot te vinden in de Bierstube. Wat mij betreft blijft de CeBIT de komende jaren in mijn agenda staan en de samenwerking met de netwerkbus bevalt uitstekend, prima verzorgd.
2 weken geleden stuurde ik een foto van de huishoudbeurs. Dat was een onvergetelijke ervaring voor me….. Toch was mijn bezoek met Nieko aan de motorbeurs afgelopen week meer mijn ding. Want hoewel ik me door de loop van de jaren steeds meer ben gaan interesseren voor de menselijke aspecten in het leven, techniek blijft me ook boeien.
Het snelle chroom en kunststof zijn niet helemaal mijn ding, De motoren waar we thuis op rijden, kunnen al lang het motor bejaardenhuis in. 24 en 30 jaar oud. Maar fantastsch te zien hoe de techniek door de loop van de jaren ook daar is verfijnd. Een simpel ding als een uitlaat is inmiddels een kunstwerk geworden weggewerkt in het ontwerp. Frame en stroomlijn zijn steeds doordachter. Wat een verschil met de mortoren in de garage.
Jaren geleden zijn we begonnen met het organiseren van motortoertochten en dit jaar hebben we de 25e editie. Ooit begonnen als een probeerseltje inmiddels een vast onderdeel op het programma van het dorp tijdens koninginnedag en de feestweek.
Het uitzetten ging eerst met de kaart op schoot, inmiddels is de navigatie apparatuur een handig hulpmiddel. De komende week is er ook weer de Cebit. We gaan er ook dit jaar met het ICT Platform naar toe. Inmiddels voor de 6e keer. Daar is ieder jaar misschien nog wel het duidelijkst te zien hoe snel nieuwe technieken inburgeren. De eerste keer dat we er kwamen was er hooguit één leverancier van navigatieapparatuur te vinden. Vorig jaar was er een hal mee te vullen. Energie en ICT was vorig jaar nog een hoekje in Future parc. Ik heb me er nog niet in verdiept maar vast dat het nu veel groter is. We zullen het zien.
Soms is het tijden rustig en dan opeens krijg je uit een aantal hoeken weer nieuwe dingen op internet aangereikt. De afgelopen week ging er weer een wereld voor me open. Allereerst kreeg ik de nieuwe Picasa onder ogen en het wordt steeds mooier en gebruikers vriendelijker. Steeds meer kan je online vinden en steeds minder hoef je het op je PC te hebben. Dat heeft natuurlijk wel nadelen want des te meer je online hebt des te minder je het echt in handen hebt. Picasa is fantastisch maar er komen steeds meer foto´s online en steeds minder op papier. Picasa eet tegenwoordig ook video´s. Uploaden naar Youtube is maar een muisklik.
Mijn broer stuurde een link naar www.watwaswaar.nl en dat is genieten. Kaarten van vroeger die over een nieuwe kaart liggen. Prachtig want een kennis van me heeft net een boek geschreven over het gebied waar ik mijn hele leven al woon en op dat hele kleine stukje wereld van hooguit 3 bij 3 kilometer zijn bijzonder leuke dingen te zien.
Het roze gebied is voornamelijk heide en woeste grond, het de groene delen waren rond 1850 ontgonnen. Bijzonder mooi is ook linksboven het Nanninga´s Bosch dat rond 1850 dus een meer was, het Bolmeer. In dat gebied ben ik opgegroeid. Ik had het wel van die kennis gehoord dat er vroeger een meer was geweest. Maar prachtig om te zien dat het duidelijk op de kaart staat. Rechts ervan is nu een plas (een [[wikipedia:nl:pingoruïne]]) met de naam Bolmeer maar historisch gezien klopt dat dus niet.
Wat helemaal mooi is dat op ons erf waar we vroeger als kind speelden een woning heeft gestaan. Recentelijk las ik het maar nu is het ook duidelijk op de kaart te zien. Het gebied kent weinig geheimen voor me zou je zeggen tenminste als je er ruim 50 jaar hebt gewoond. Opeens komen er allerlei vragen en verrassingen naar boven, tijden vervagen. Als je beseft wat er door de loop van de jaren op ruim een vierkant kilometer is gebeurd. Wat moet er zich dan in een stad hebben afgespeeld.
Oh ja enog iets vermeldenswaardig. Onder in het midden is Breemen te zien. Een majestieuze boerderij die je nergens in het zuiderlijk Westerkwartier tegen komt. Het was van de heer MAD Bakker, burgemeester uit Uithuizen. Hij liet de boerderij zetten en liet het laatste veengebied ontginnen. Hij was een rijk man maar verloor in de crisis van 1929 zijn hele vermogen. De oudere dorpsbewoners weten het nog goed te herinneren.
Soms heb je van die woorden waar je een poos naar kunt kijken en waarvan je niet direct door hebt waar het voor staat. Zo stuitte ik bij het kijken van een opname bij TED op het woord Virtue. Barak Obama schijnt het woord een paar keer gebruikt te hebben. Bij het zien van de presentatie van Barry Schwartz werd me duidelijk dat er echt een andere wind waait in de Verenigde Staten. De presentatie maakt ook duidelijk hoe zaken gigantisch door kunnen schieten. Barry haalt het voorbeeld aan van scholen in Amerika volgens een strak draaiboek kinderen leren lezen. Als je het leest bekuipt je het gevoel dat dit niet goed kan gaan. In heel Amerika wordt op dezelfde dag hetzelfde onderwerp in de klas behandeld. Zijn voorbeeld gaat in op het leren van de letter B. Vandaag is het woord Bad aan de beurt. Je vraagt je af waar de inbreng van de onderwijzer blijft. Ik ben benieuwd of we in Nederland ook dergelijke gedetailleerde instructieboeken voor de onderwijzers hebben.
Het verhaal van Barry gaat over de oorzaak van de crisis. We zijn gestopt verstandig te zijn. Heel veel zaken hebben we vastgelegd in regels. Maar echte vakmensen weten juist wanneer ze de regels niet toe moeten passen omdat die niet van toepassing zijn. En hij laat ook geen spaan heel van bonussen. Een mooie presentatie en volgens mij de spijker op z’n kop.
Maar ja ik bleef nog wel zitten me het woord Virtue. Nu blijkt dat "[[wikipedia:nl:Deugd]]" te zijn een mooi ouderwets woord.
Ik ben natuurlijk dan altijd opzoek naar een plaatje bij een Blog. Bij "Deugd" en "Virtue" kom ik ook allerlei plaatjes van breiwerken tegen. Echt een relatie kan ik niet vinden maar blijkbaar wordt deugd in verband gebracht met breinen en haken. Op zich zoek ik nog wel gebeide sokken want die heb ik het liefst aan in mijn klompen.
Wie weet moet ik weer een moestuin thuis beginnen want volgens mij zijn we voorlopig niet uit de crisis want voor de groot zakelijke wereld weer deugd zijn we jaren verder. Daar heb ik er net even te lang voor rondgelopen. Misschien een mooi moment te beginnen met een serie over de misstanden die ik in mijn loopbaan ben tegengekomen. Dingen waar je als medewerker niet over praat maar waar Barry (en met hem, Obama) op doelt.
Als je vrijwilligerswerk doet kom je regelmatig thuis met een cadeaubon, fles wijn, eeuwige roem of een attentie dat met zorg is uitgezocht. Nu mag je een gegeven paard niet in de bek zien. Maar soms krijg je van die dingen waarvan ik dan denk: Wat moet ik daar nu weer mee? De afgelopen week kreeg ik als dank voor het deelnemen in de werkateliers in het kader van het intergemeentelijk structuurplan Leek / Noordenveld een glazen schaal aangeboden. Onderin de schaal is een afbeelding van handen die de helpende handen symboliseren. Het werd aangeboden in een luxe doos ter grootte van een gebaksdoos met zilveren opdruk. In de doos een schuimrubberen kraag om beschadiging te voorkomen. Een cadeau op niveau. Toch zit ik er mee in de maag. Het is niet iets dat bij ons past, weggeven geeft me bijna het gevoel dat ik het probleem bij een ander leg. Het doet me denken aan een familie waar al jaren aan elkaar paarse sokken als cadeau worden gegeven. Hup weer inpakken en dan aan een jarige (door) geven die dan uitroept: “Sokken! Leuk dat had nou niet moeten doen”.
Nu is lastig om een passende attentie te geven. Zeker als het om een grote groep gaat met een verschillende achtergrond. In het geval van de werkateliers mochten we een aantal werkdagen op komen draven. Er waren die dagen hele hordes ambtenaren aanwezig in het begin zelfs de helft van de aanwezigen. De laatse 2 bijeenkomsten waren van 5 tot 7 en ik kan het me verbeelden maar het ambtenaren gehalte was ruim gehalveerd. (misschien niet helemaal fair want er waren ook begeleiders van de gesprekken nodig). Toch stoorde me wel een beetje het gemak om de bijeenkomsten overdag op een werkdag te houden. Maar nu dus de attentie, als blijk van waardering. Ik zit er een beetje mee in mijn maag. Ik hoop dat ik er iemand anders blij mee kan maken.
In de aanbieding: Een mooie schaal afkomstig van de Artihove uit Bergschenhoek. Zelf heb ik er geen bestemming voor. Hij is bij me thuis af te halen en als je er iets voor wilt geven, gaat het naar het goede doel.
Blijft natuurlijk het probleem van een passende beloning. Dit soort activiteiten doe je natuurlijk niet voor de beloning. Je doet het omdat je weet dat er in ruimtelijke plannen historie wordt opgeofferd voor de toekomst. Landschappen worden woonwijken waar mensen prettig willen wonen. Dorpen veranderen door de jaren. Het is nuttig om daarover te mogen nadenken. Je drukt dus ergens een stempel op. Dat besef maakt dat je meedoet. Een cadeaubon of bosje bloemen was ook goed geweest. De eeuwige roem probeer ik wel op een andere manier te vergaren 🙂
Elsevier heeft deze week een artikel over Linkedin. Inmiddels 1 miljoen Nederlanders zijn er te vinden volgens Elsevier. Dat begint ergens op te lijken. Natuurlijk ben ik er ook te vinden. Dat is van de laatste jaren want ik had eigenlijk ingezet op Xing (open BC), dat is de Duitse variant. Ik vond Xing net iets beter en gebruiksvriendelijker. Ik heb er nog steeds een betaald account. Maar zoals zo vaak wordt niet altijd de kwalitatief beste ook marktleider. Dus langzamerhand ben ik toch over gegaan naar Linkedin. Op een gegeven moment kreeg ik zoveel aanvragen dat ik het niet meer kon negeren. In het begin nam ik de meeste uitnodigingen aan maar langzamerhand ben ik wat aan het opschonen. De eerst 50 zijn al weer verwijderd. Niet omdat het geen boeiende mensen zijn maar gewoon omdat ik me niet meer goed kan herinneren wie de persoon in kwestie is of waar ik hem of haar heb ontmoet.
Het criterium wat ik hanteer is dat ik me de persoon voor de geest kan halen en dat we elkaar eens gesproken moeten hebben. En dan nog kan het zijn dat ik iemand niet toevoeg. En dat is dan gewoon een gevoelskwestie. Waarom klets je nu eenmaal bij een bijeenkomst met iemand? Toeval en intuitie. Zo zie ik Linkedin ook.
De afgelopen weken ook weer een paar leuke gesprekken gehad die tot stand zijn gekomen door Linked in. Een ervan was wel erg leuk en krijgt ook vast wel een vervolg. Gewoon omdat we samen met ons eigen bedrijf bezig zijn en een beetje hetzelfde tegen de wereld aan kijken. Gewoon even bijkletsen, de vervanger van de koffieautomaat toen ik nog werkte in loondienst.
De "echte leven" variant was gisteren weer het ICT Cafe. Altijd een grote pret om er te zijn. Maar het is toch anders. Heee hallo, leuk om je te zien. Hoe gaat het ermee? Super natuurlijk. We moeten elkaar binnenkort weer even opzoeken. En dat komt er ook vaak wel van. Natuurlijk komt ook daar van alles voorbij, zakelijk, persoonlijk, herinneringen en woeste plannen.
Vaak zijn het erg leuke gesprekken maar voor een verdieping ben ik liever in een andere omgeving. Het was gisteren drukker dan ik het ooit heb meegemaakt bij het ICT Cafe. Blijkbaar zoekt men in wat mindere tijden elkaar op. Een tip die ik mensen altijd geef. Als je dan toch niks te doen hebt doe het dan niet thuis of achter je bureau. Ga op zoek naar mensen, haak aan bij Netwerken. Linked in is een mooi eerste stap, het ICT cafe of het ICT Platform ook leuke. Allen zijn ze zeer waardevol in deze wat mindere tijden.
Een andere mooie gelegenheid van netwerken is tijdens de Busreis van het ICT Platform samen met de Netwerkbus naar de CeBIT. We bezoeken dit jaar voor de 6e keer het grootste ICT event van de wereld. De eendaagse gaat op 6 maart en de 2daagse is gepland op 6 en 7 maart. Voor de kosten hoef je het niet te laten. De eendaagse kost 40 Euro inclusief busreis en entree. De tweedaagse kost 60 Euro, inclusief busreis, entree en overnachting. Ik ga zeker.
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.Ok
Het moet de meeste mensen in Groningen zijn opgevallen Het glazen huis is in de stad. In de media is er voldoende aandacht voor en in Sta en Ommeland worden allerlei acties gehouden voor het goede doel. De afgelopen zondag was er de Ommelandse tocht, een wandeling vanuit verschillende plaatsen uit de provincie Groningen naar Stad om zo de bijdrage voor het goede doel, de bestrijding van Malaria, te overhandigen.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
